View allAll Photos Tagged tiktok...
Client: TikTok
Design: Divimove
Direction / Hardware / Software: Hackerloop
Software / Creativity: WILLPOWER STUDIOS
Junge Menschen stehen vor großen Herausforderungen und sind besorgter denn je. Soziale Medien gehören gleichzeitig zu ihren wichtigsten Informationsquellen – auch für politische Entwicklungen. Die Plattformen bieten Chancen für politische Teilhabe, bergen aber auch Risiken wie Desinformation und Hassrede, die die Demokratie schwächen können.
Ob wir eine Gebrauchsanweisung für den bewussten Umgang mit diesen Medien brauchen und wie groß der Einfluss von Social Media auf die politische Meinungsbildung und unsere Demokratie ist, diese und weitere Fragen haben wir zusammen mit unseren Gästen am 10.09.2024 in unserem hybriden Event diskutiert:
- Emilia Fester, MdB Bündnis 90/Die Grünen
- Philipp Amthor, MdB CDU/CSU
- Emily Vontz, MdB SPD
- Jan Schipmann, Journalist / Host & Redaktionsleiter DIE DA OBEN (Moderation)
Mehr erfahren:
www.basecamp.digital/event/basecamp-fishbowl-jugenddialog...
Fotos: Henrik Andree
New on TikTok: Episode Title Long-term residence permit: the case of an Albanian citizen examined by the Regional Administrative Court of Lombardy Complete Podcast Episode – English Version Good morning everyone. My name is Fabio Loscerbo and this is a new episode of the podcast Diritto dell’Immigrazione. Today we examine a particularly significant case concerning the revocation of a long-term residence permit issued to an Albanian citizen. The matter was assessed by the Regional Administrative Court of Lombardy in a judgment published on twenty-eight May two thousand twenty-five, decision number one thousand eight hundred sixty-five of two thousand twenty-five, related to case number two thousand three hundred twenty of two thousand twenty-one. The Police Headquarters had revoked the long-term residence permit and, at the same time, had rejected the request for its update. According to the applicant’s defence, the measure had been adopted automatically on the basis of the criminal conviction previously imposed, without a genuine assessment of his social dangerousness and without considering the family ties he had in Italy. The Court did not share this view. The judgment recalls that article nine of the Consolidated Immigration Act requires the administration to conduct an individualised assessment that considers not only any criminal convictions but also the duration of residence in Italy, social integration, family relations and the employment situation. Both the Constitutional Court and the Court of Justice of the European Union have repeatedly clarified that automatic mechanisms are not allowed. In this case, according to the Regional Administrative Court, the administration’s evaluation was thorough. The contested measure referred to the conviction for multiple burglaries and for receiving stolen goods, and highlighted that the criminal activity had not ceased voluntarily but only due to the intervention of law-enforcement authorities. After serving his sentence, the applicant had again been found in the company of individuals involved in illegal activities, which was considered an indication of the persistence of a criminal environment around him. The Police Headquarters also acknowledged the existence of family ties in Italy, but deemed that such elements were not sufficient to outweigh the assessment of social dangerousness. The Court found this reasoning complete and free of logical flaws, emphasising that the administration had carried out a real balancing exercise between the public interest in security and the applicant’s interest in protecting his family life. The result was the dismissal of the appeal and the confirmation of the revocation of the long-term residence permit. This decision offers a clear framework: the long-term residence permit is a particularly strong residence status, but it can be revoked when serious and current indicators of social dangerousness emerge, provided that the administration carries out a concrete, individualised assessment in line with the standards set by legislation and by the courts. That is all for today. Thank you for listening to this new episode of Diritto dell’Immigrazione. We will meet again soon for another in-depth analysis. ift.tt/nM8ygwV Episode Title Long-term residence permit: the case of an Albanian citizen examined by the Regional Administrative Court of Lombardy Complete Podcast Episode – English Version Good morning everyone. My name is Fabio Loscerbo and this is a new episode of the podcast Diritto dell’Immigrazione. Today we examine a particularly significant case concerning the revocation of a long-term residence permit issued to an Albanian citizen. The matter was assessed by the Regional Administrative Court of Lombardy in a judgment published on twenty-eight May two thousand twenty-five, decision number one thousand eight hundred sixty-five of two thousand twenty-five, related to case number two thousand three hundred twenty of two thousand twenty-one. The Police Headquarters had revoked the long-term residence permit and, at the same time, had rejected the request for its update. According to the applicant’s defence, the measure had been adopted automatically on the basis of the criminal conviction previously imposed, without a genuine assessment of his social dangerousness and without considering the family ties he had in Italy. The Court did not share this view. The judgment recalls that article nine of the Consolidated Immigration Act requires the administration to conduct an individualised assessment that considers not only any criminal convictions but also the duration of residence in Italy, social integration, family relations and the employment situation. Both the Constitutional Court and the Court of Justice of the European Union have repeatedly clarified that automatic mechanisms are not allowed. In this case, according to the Regional Administrative Court, the administration’s evaluation was thorough. The contested measure referred to the conviction for multiple burglaries and for receiving stolen goods, and highlighted that the criminal activity had not ceased voluntarily but only due to the intervention of law-enforcement authorities. After serving his sentence, the applicant had again been found in the company of individuals involved in illegal activities, which was considered an indication of the persistence of a criminal environment around him. The Police Headquarters also acknowledged the existence of family ties in Italy, but deemed that such elements were not sufficient to outweigh the assessment of social dangerousness. The Court found this reasoning complete and free of logical flaws, emphasising that the administration had carried out a real balancing exercise between the public interest in security and the applicant’s interest in protecting his family life. The result was the dismissal of the appeal and the confirmation of the revocation of the long-term residence permit. This decision offers a clear framework: the long-term residence permit is a particularly strong residence status, but it can be revoked when serious and current indicators of social dangerousness emerge, provided that the administration carries out a concrete, individualised assessment in line with the standards set by legislation and by the courts. That is all for today. Thank you for listening to this new episode of Diritto dell’Immigrazione. We will meet again soon for another in-depth analysis.
www.youtube.com/watch?v=5WYEWInKLEg
#Shorts #TikTok #Kids
#YouTubeShorts
#Trailer
#Promo
#Trending
#Entertainment
#EducationalVideos
#apnatimebhiaayega
#AISHWARYAMALHOTRA
#PUNEETMALHOTRA
#OOEHS
#Believer
#ShortVideos
This Video Clip Is Made Just For Fun, Entertainment And Educational Purpose Only.
Channel Link: m.youtube.com/channel/UC20d46rzPYXvKHQ42qWg04g
Famous Dialogues: m.youtube.com/playlist?list=PLjrn_7F4xZ_6lZufP_JP-RbjZHVl...
Web Series Link: m.youtube.com/playlist?list=PLjrn_7F4xZ_6jkkFZkXRsrf3GMSn...
🙏Leave your comments below ( I love to read your comments )
👍 Like this video to boost my confidence
👏 Share this as much as possible if you can relate
Subscribe to my channel to watch more interesting videos
🌹 Press the bell icon to get notified about every video
Please Visit MotivatorLife.Com And AishwaryaMalhotra.Com For More Details. Kindly, Feel Free To Follow Me On:
Facebook:
Twitter:
LinkedIn:
Instagram:
Pinterest:
Bloglovin:
Tumblr:
VK:
Flickr:
Venezia Radio TV: Televenezia
Foto di Maria Antonietta Massari
Seguici anche su Instagram e X su @veneziaradiotv
#tiktok @charliechange8 #effect
m.facebook.com/story.php?story_fbid=pfbid02PG2G9X7GsfcSrJ...
New on TikTok: Permiso de residencia por asistencia a menores y equilibrio familiar: qué dice el Tribunal Administrativo Regional de Campania Buenos días, soy el abogado Fabio Loscerbo y este es un nuevo episodio del pódcast Derecho de la Inmigración. Hoy analizamos una decisión particularmente significativa del Tribunal Administrativo Regional de Campania, Sección Sexta, publicada el 9 de julio de 2025, con el número 5148 del año 2025, relativa a la revocación de un permiso de residencia por motivos de trabajo dictada por la Jefatura de Policía de Benevento. Se trata de un caso que permite aclarar un punto decisivo: cuando existen vínculos familiares, especialmente si hay un menor involucrado, la administración debe realizar un auténtico juicio de equilibrio entre el interés público y la protección de la vida familiar. En este caso, la Jefatura de Policía revocó el permiso de residencia considerando ficticia la relación laboral declarada, ya que la empresa donde supuestamente trabajaba la ciudadana extranjera no existía. Sin embargo, la solicitante había demostrado su situación familiar: es madre de una niña que vive en Italia, en un entorno delicado agravado por el estado de salud del padre. La administración sostuvo que esta situación podía gestionarse mediante el permiso de residencia por asistencia a menores, previsto en el artículo 31 del Texto Único de Inmigración. En otras palabras, la Jefatura consideraba que no era necesario mantener el permiso por motivos de trabajo, ya que la mujer podía recurrir a este instrumento alternativo. El Tribunal Administrativo Regional rechazó este razonamiento. Según una jurisprudencia consolidada —reafirmada también por el Consejo de Estado, Sección Tercera, en su decisión del 24 de junio de 2022, número 5210—, la administración, al evaluar la concesión, renovación o revocación de un permiso de residencia, debe considerar de manera concreta los vínculos familiares, sin sustituir esta obligación recurriendo a instituciones jurídicas distintas. El Tribunal también aclaró la naturaleza del permiso por asistencia a menores. Es un permiso concebido para una finalidad específica: se otorga “por razones graves relacionadas con el desarrollo psicofísico del menor” y es revocable cuando cesan las condiciones que lo justifican. No puede utilizarse como sustituto automático de un permiso ordinario basado en la estabilidad familiar, ni puede emplearse para evitar el juicio de equilibrio exigido por la ley. El núcleo de la sentencia es claro: la protección de la unidad familiar requiere una evaluación concreta, actual y completa. Al no haberse realizado esta evaluación, la revocación fue considerada ilegítima y anulada. La decisión también recuerda el artículo 22 del Texto Único de Inmigración, subrayando que la pérdida del empleo no comporta automáticamente la revocación del permiso de residencia, y que la persona tiene derecho a un período mínimo para buscar un nuevo trabajo. Se trata de una sentencia importante, útil en todas aquellas situaciones en las que la administración intenta atajos procedimentales, ignorando la realidad familiar y las necesidades del menor involucrado. La inmigración nunca es un asunto puramente burocrático: implica historias personales, responsabilidades parentales y procesos de integración que el ordenamiento jurídico protege con precisión. Soy el abogado Fabio Loscerbo. Gracias por escuchar este nuevo episodio del pódcast Derecho de la Inmigración. Nos vemos pronto con un nuevo análisis. ift.tt/zDawRKI Permiso de residencia por asistencia a menores y equilibrio familiar: qué dice el Tribunal Administrativo Regional de Campania Buenos días, soy el abogado Fabio Loscerbo y este es un nuevo episodio del pódcast Derecho de la Inmigración. Hoy analizamos una decisión particularmente significativa del Tribunal Administrativo Regional de Campania, Sección Sexta, publicada el 9 de julio de 2025, con el número 5148 del año 2025, relativa a la revocación de un permiso de residencia por motivos de trabajo dictada por la Jefatura de Policía de Benevento. Se trata de un caso que permite aclarar un punto decisivo: cuando existen vínculos familiares, especialmente si hay un menor involucrado, la administración debe realizar un auténtico juicio de equilibrio entre el interés público y la protección de la vida familiar. En este caso, la Jefatura de Policía revocó el permiso de residencia considerando ficticia la relación laboral declarada, ya que la empresa donde supuestamente trabajaba la ciudadana extranjera no existía. Sin embargo, la solicitante había demostrado su situación familiar: es madre de una niña que vive en Italia, en un entorno delicado agravado por el estado de salud del padre. La administración sostuvo que esta situación podía gestionarse mediante el permiso de residencia por asistencia a menores, previsto en el artículo 31 del Texto Único de Inmigración. En otras palabras, la Jefatura consideraba que no era necesario mantener el permiso por motivos de trabajo, ya que la mujer podía recurrir a este instrumento alternativo. El Tribunal Administrativo Regional rechazó este razonamiento. Según una jurisprudencia consolidada —reafirmada también por el Consejo de Estado, Sección Tercera, en su decisión del 24 de junio de 2022, número 5210—, la administración, al evaluar la concesión, renovación o revocación de un permiso de residencia, debe considerar de manera concreta los vínculos familiares, sin sustituir esta obligación recurriendo a instituciones jurídicas distintas. El Tribunal también aclaró la naturaleza del permiso por asistencia a menores. Es un permiso concebido para una finalidad específica: se otorga “por razones graves relacionadas con el desarrollo psicofísico del menor” y es revocable cuando cesan las condiciones que lo justifican. No puede utilizarse como sustituto automático de un permiso ordinario basado en la estabilidad familiar, ni puede emplearse para evitar el juicio de equilibrio exigido por la ley. El núcleo de la sentencia es claro: la protección de la unidad familiar requiere una evaluación concreta, actual y completa. Al no haberse realizado esta evaluación, la revocación fue considerada ilegítima y anulada. La decisión también recuerda el artículo 22 del Texto Único de Inmigración, subrayando que la pérdida del empleo no comporta automáticamente la revocación del permiso de residencia, y que la persona tiene derecho a un período mínimo para buscar un nuevo trabajo. Se trata de una sentencia importante, útil en todas aquellas situaciones en las que la administración intenta atajos procedimentales, ignorando la realidad familiar y las necesidades del menor involucrado. La inmigración nunca es un asunto puramente burocrático: implica historias personales, responsabilidades parentales y procesos de integración que el ordenamiento jurídico protege con precisión. Soy el abogado Fabio Loscerbo. Gracias por escuchar este nuevo episodio del pódcast Derecho de la Inmigración. Nos vemos pronto con un nuevo análisis.
New on TikTok: Bölümün başlığı: İki İranlı vatandaşın durumu ve serbest meslek oturum izninin yenilenmesinin reddi: 2025 yılı 00972 sayılı karar Podcast metni (Türkçe sürüm): Günaydın, ben avukat Fabio Loscerbo ve bu, Göç Hukuku podcastinin yeni bir bölümüdür. Bugün, Lombardiya Bölgesel İdare Mahkemesi – Brescia şubesi tarafından verilen önemli bir kararı inceliyoruz: iki bin yirmi beş yılına ait 00972 sayılı karar. Bu karar, yirmi dört Eylül iki bin yirmi beş tarihinde yapılan müzakerenin ardından, otuz bir Ekim iki bin yirmi beş tarihinde yayımlanmıştır. Dava, serbest meslek oturum iznine sahip olan iki İranlı vatandaş ile ilgilidir. Çift, oturum izinlerinin yenilenmesi için başvurmuş ve bir limited şirketteki ortaklıklarına ilişkin belgeler sunmuştur. Ancak şirket faal değildir ve son yıllarda sürekli zarar açıklamıştır. Bu nedenle Brescia Emniyet Müdürlüğü, yasada aranan ekonomik yeterliliğin kanıtlanmadığını değerlendirerek her iki başvuruyu da reddetmiştir. Başvuru sahipleri, banka hesaplarındaki para miktarı ve sundukları belgelerin ekonomik kapasitelerini kanıtlamaya yeterli olduğunu ileri sürerek kararlara itiraz etmişlerdir. Yargılama sırasında, banka hesap özetleri de dahil olmak üzere ek belgeler sunmuşlardır. Ancak 2025 yılına ait 00972 sayılı karar, her iki itirazı da reddetmiş ve serbest meslek sahipleri açısından son derece önemli açıklamalar getirmiştir. Mahkeme, bu tür bir oturum izninin yenilenmesi için gerçek, güncel ve yasal kaynaklardan elde edilen gelirin zorunlu olduğunu; bu gelirin yabancının ve ailesinin geçimini sağlayacak düzeyde olması gerektiğini bir kez daha vurgulamıştır. Sadece bir şirkette ortak olmak – özellikle şirket faal değilse veya zarar ediyorsa – gelir kanıtı olarak kabul edilemez. Aynı şekilde, konut gibi gelir üretmeyen bir malvarlığı da gelir kanıtı yerine geçmez. Mahkeme ayrıca temel bir ilkeyi teyit etmiştir: idarenin değerlendirmesi, yalnızca idari süreç sırasında bilinen veya bilinmesi mümkün olan belgelere dayanmalıdır. Sadece mahkemeye sunulan belgeler – reddedilen karar öncesinde mevcut olsalar bile – kararın hukuka uygunluğunu tartışmak için kullanılamaz. Bu durum, kanunda öngörülmeyen bir “sürelerin yeniden başlatılması” sonucuna yol açılmasını engeller. Kararda ele alınan bir diğer önemli konu ise ön uyarı bildirimidir. Emniyet Müdürlüğü bir kez ön bildirim göndermiş ve başvuru sahipleri yanıt vermiştir. Mahkeme, ikinci bir ön bildirim yapılmasının gerekmediğini belirtmiştir: idare, başvuru sahiplerinin yanıtını değerlendirdikten sonra ek belgelerin yetersiz olduğu sonucuna varmışsa, reddetme kararını hukuka uygun şekilde verebilir. Bu karar, serbest meslek alanında katı bir yaklaşımın benimsendiğini doğrulamaktadır. Niyetler, projeler veya henüz başlangıç aşamasındaki girişim planları yeterli değildir. Başvuru sahibinin gerçek, sürekli ve belgelerle desteklenen bir gelirinin bulunması ve bu belgelerin zamanında idareye sunulması şarttır. Bu iki İranlı vatandaşın durumu, yabancıların ekonomik olarak sürdürülebilir bir yaşam kurma kapasitesine büyük önem veren, giderek yerleşmiş bir yargısal yaklaşımın tipik bir örneğidir. Bu yaklaşım her geçen yıl güçlenmekte ve serbest meslek oturum izni yenilemek isteyen herkes üzerinde doğrudan etkili olmaktadır. Dinlediğiniz için teşekkür ederim. Göç Hukuku podcastinin bir sonraki bölümünde görüşmek üzere. ift.tt/DVdFsLc Bölümün başlığı: İki İranlı vatandaşın durumu ve serbest meslek oturum izninin yenilenmesinin reddi: 2025 yılı 00972 sayılı karar Podcast metni (Türkçe sürüm): Günaydın, ben avukat Fabio Loscerbo ve bu, Göç Hukuku podcastinin yeni bir bölümüdür. Bugün, Lombardiya Bölgesel İdare Mahkemesi – Brescia şubesi tarafından verilen önemli bir kararı inceliyoruz: iki bin yirmi beş yılına ait 00972 sayılı karar. Bu karar, yirmi dört Eylül iki bin yirmi beş tarihinde yapılan müzakerenin ardından, otuz bir Ekim iki bin yirmi beş tarihinde yayımlanmıştır. Dava, serbest meslek oturum iznine sahip olan iki İranlı vatandaş ile ilgilidir. Çift, oturum izinlerinin yenilenmesi için başvurmuş ve bir limited şirketteki ortaklıklarına ilişkin belgeler sunmuştur. Ancak şirket faal değildir ve son yıllarda sürekli zarar açıklamıştır. Bu nedenle Brescia Emniyet Müdürlüğü, yasada aranan ekonomik yeterliliğin kanıtlanmadığını değerlendirerek her iki başvuruyu da reddetmiştir. Başvuru sahipleri, banka hesaplarındaki para miktarı ve sundukları belgelerin ekonomik kapasitelerini kanıtlamaya yeterli olduğunu ileri sürerek kararlara itiraz etmişlerdir. Yargılama sırasında, banka hesap özetleri de dahil olmak üzere ek belgeler sunmuşlardır. Ancak 2025 yılına ait 00972 sayılı karar, her iki itirazı da reddetmiş ve serbest meslek sahipleri açısından son derece önemli açıklamalar getirmiştir. Mahkeme, bu tür bir oturum izninin yenilenmesi için gerçek, güncel ve yasal kaynaklardan elde edilen gelirin zorunlu olduğunu; bu gelirin yabancının ve ailesinin geçimini sağlayacak düzeyde olması gerektiğini bir kez daha vurgulamıştır. Sadece bir şirkette ortak olmak – özellikle şirket faal değilse veya zarar ediyorsa – gelir kanıtı olarak kabul edilemez. Aynı şekilde, konut gibi gelir üretmeyen bir malvarlığı da gelir kanıtı yerine geçmez. Mahkeme ayrıca temel bir ilkeyi teyit etmiştir: idarenin değerlendirmesi, yalnızca idari süreç sırasında bilinen veya bilinmesi mümkün olan belgelere dayanmalıdır. Sadece mahkemeye sunulan belgeler – reddedilen karar öncesinde mevcut olsalar bile – kararın hukuka uygunluğunu tartışmak için kullanılamaz. Bu durum, kanunda öngörülmeyen bir “sürelerin yeniden başlatılması” sonucuna yol açılmasını engeller. Kararda ele alınan bir diğer önemli konu ise ön uyarı bildirimidir. Emniyet Müdürlüğü bir kez ön bildirim göndermiş ve başvuru sahipleri yanıt vermiştir. Mahkeme, ikinci bir ön bildirim yapılmasının gerekmediğini belirtmiştir: idare, başvuru sahiplerinin yanıtını değerlendirdikten sonra ek belgelerin yetersiz olduğu sonucuna varmışsa, reddetme kararını hukuka uygun şekilde verebilir. Bu karar, serbest meslek alanında katı bir yaklaşımın benimsendiğini doğrulamaktadır. Niyetler, projeler veya henüz başlangıç aşamasındaki girişim planları yeterli değildir. Başvuru sahibinin gerçek, sürekli ve belgelerle desteklenen bir gelirinin bulunması ve bu belgelerin zamanında idareye sunulması şarttır. Bu iki İranlı vatandaşın durumu, yabancıların ekonomik olarak sürdürülebilir bir yaşam kurma kapasitesine büyük önem veren, giderek yerleşmiş bir yargısal yaklaşımın tipik bir örneğidir. Bu yaklaşım her geçen yıl güçlenmekte ve serbest meslek oturum izni yenilemek isteyen herkes üzerinde doğrudan etkili olmaktadır. Dinlediğiniz için teşekkür ederim. Göç Hukuku podcastinin bir sonraki bölümünde görüşmek üzere.
Tiktok kod eski numarama gidiyor, tiktok doğrulama kodu eski numaraya gidiyor ve tiktok numaramı nasıl kaldırabilirim gibi soru ve şikayetler üzerine bilgilendirici bir yazı hazırlamaya karar verdik. Tiktok dünyaca ünlü video hazırlama, paylaşma ve canlı yayın yapmaya imkan sağlayan en büyük sosyal medya platformlarından biridir.
Tiktok 2015 yılında hayatımıza giren ve teknolojinin gelişmesiyle sürekli gelişen ve kullanıcı sayısını arttıran en büyük sosyal medya uygulamalarından biridir. Tiktokda çocuk, genç ve yaşlı bir çok kullanıcı çektikleri birbirinden farklı videoları takipçileriyle paylaşmaktadır. Son yıllarda uygulamaya yapılan güncellemeler sayesinde artık tiktokda para kazanmakta mümkün hale gelmiştir. Bu konu hakkında daha detaylı bilgi için Tiktok’tan Para Kazanma Yolları adlı makalemizi okuyabilirsiniz.
Doğrulama Kodu Eski Numarama Gidiyor Çözümü
Sosyal medya uygulamaları hayatımıza girdiğinden günümüze kadar olan sürekçe sürekli güncellenmektedir. Artık sosyal medya uygulamalarına girişte mail yerine daha çok cep telefonu numaraları kullanılmaktadır. Tiktok başta olmak üzere instagram ve facebook gibi diğer büyük platformlara da yine cep telefonu numaranızla giriş yapabilmektesiniz.
Tiktok cep telefonu numarası kullanımında bazı kullanıcıların doğrulama kodu eski numarama gidiyor ve tiktok telefon numarası değiştirme gibi sorunlar yaşadığını gördük.