View allAll Photos Tagged composition
View large version and detail crops of this image. There is a lot of detail that doesn't show through in the medium format.
Follow Me on IG
www.instagram.com/digitalbykj/
This image is strictly copyrighted!
Do not download, do not copy, and do not distribute this image.
Do not use without my writt!en permission!
Accept that the fateful knock on our door is really for us, refusing to see where were going, refusing to accept that hard natural laws of planet existence.
This is "Composition No.10".
"Composition No.3"
www.flickr.com/photos/jinmo/4906933/
"Composition No.4"
www.flickr.com/photos/jinmo/5136133/
"Composition No.6"
www.flickr.com/photos/jinmo/21772641/
"Composition No.7"
www.flickr.com/photos/jinmo/31208721/
"Composition No.8 (For tomswift46)"
www.flickr.com/photos/jinmo/33273599/
"Composition No.9"
www.flickr.com/photos/jinmo/34827997/
-Copyright 2005 JINMO-
Thank you very much for visiting, my friends.
Please enjoy the details in LARGE size (2048 x 1662).
www.flickr.com/photo_zoom.gne?id=36701403&size=o
JINMO
Best viewed in large.
I think this photo is a mess but I love the light so much. Plus, the lone cyclist really adds to a wonderful scene. I wish I had more time here because the reflection from the water-filled paddies cannot be fully digested in the few minutes that I had here.
it was a shame to not let this simple composition to get uploaded.
Nb. Taken, processed & uploaded all within iPhone.
... Rien de plus agréable et plaisant que de partager avec mon amoureuse une passion commune. Lors d'une ballade en forêt, nous étions à la recherche de sujets qui pouvaient attirer notre attention au point de vouloir les immortaliser... à la tombée du jour, j'ai trouvé le mien ...
Photo prise sur le bord de l'étang, près des Ruines Carbide Wilson, dans Notre Majestueux Parc de la Gatineau, au Québec
__________
Στα χωράφια της γης να θαυμάζω τη σπορά που φύτρωσε πέταξε λουλούδι όπως λένε, μα μέχρι εδώ είναι όπως φαίνεται το ρου της ιστορίας τους και για παραπέρα κάτι να τους λείπει.
Παλιότερα ήταν και οι δεινόσαυροι μα δεν σκεφτόντουσαν το κάτι παραπάνω πέραν του φαγητού, και η κάθε ημέρα τους ήταν ολόιδια με την προηγούμενη μια στασιμότητα παντού έβλεπες.
Σας υπενθυμίζω τα στάσιμα νερά σας αν τα θυμάστε και πως το νερό ακάθαρτο γίνεται με τον καιρό, κατάμαυρο δηλητήριο στο τέλος που το σιχαίνεσαι και μόνο που το βλέπεις.
Μια βροχή θα μας σώσει λένε από του κάτω κόσμου τη στεναχώρια κι ύστερα το νερό, αχ πόσο θα ήθελα να φτάσει στο μανδύα του πλανήτη γη ολίγον θα έλεγα και μόνο να τον δροσίσει.
Καιρός πολύς δεν του έχει απομείνει και η σχετικότητα των πραγμάτων να ξέρετε πως τον κρατάει ακόμα ζωντανό, μα που δεν φαίνεται όμως κανείς δεν μπορεί να τη δει μα είναι εκεί.
Η φωνή βοώντος εν τη ερήμω ξανά και κανείς δεν την ακούει από μακριά σαν έρχεται, γιατί κρυμμένος είναι ο λόγος τούτος και μέσα στον πλανήτη γη καθώς σκάβει ώστε σώα να τη βρει.
Και θα πρέπει να το γράψω πως εννοώ τη μοίρα του πλανήτη γη κι αν τούτο δεν σας είναι αρκετό η δεν σας αρέσει πως να το πω, τότε στη θέση αυτή να βάλετε τη γυναίκα που αγαπώ.
Ύστερα θέλω να σκεφτείτε της καρακάξες που καμιά φορά μεταμορφώνονται σε άνδρες, και από γυναίκες που ήταν τελικά κυνηγάνε γυναίκες με το στόμα τους όμως γεμάτο βασιλικό πολτό.
Για το τέλος θα αφήσω τα ματιά σας ψηλά στον ουρανό και φυσικά εννοώ το καλοκαίρι που ζούμε προς το παρόν, κι ας ελπίσω το μυαλό του ανθρώπου να αρχίσει να ζωγραφίζει ξανά.
Η γυναίκα που αγαπώ βρίσκεται στον Αύγουστο της μα εγώ στον Σεπτέμβριο μας, κι όπως πάντα στο τέλος ένας είναι αυτός που θα έχει το απόλυτο δίκιο κι άλλος κρεμάμενος στην πυρά.
Μονόδρομος δηλαδή ο δρόμος της αγάπης κι όλα τα υπόλοιπα να παραμένουν προς το παρόν μέσα σε ένα σύμπαν, που κάποιοι εθελοτυφλώντας φυσικά θέλουν να το βλέπουν μέσα στο πουθενά.
Υ.Γ...Τουλούμπες..."Δροσίζοντας Τα Του Ζουρλομανδύα"