View allAll Photos Tagged DRing
Zondag 24 januari : vandaag zat ik op facebook te lezen dat Captrain 6609 als tractie voor de Nosta Shuttle zat. Dus ik ben maar weer eens naar Station Gouda gegaan..., eenmaal op gouda kon je nog een prima foto maken, maar een een half uur later moest je dringen om een foto te kunnen maken !, Met een dreigende Virm achter ons heb ik alsnog dit plaatje kunnen maken !!, net toen ik weg ging kreeg ik nog een melding dat de BLS 186 108 als LLT langs Gouda kwam, dus die heb ik ook nog effen geklikt !
Captrain 6609 Met de Nosta Shuttle
De achterste wagens van Gz 5135 waren in Rothenbrunnen achtergelaten, waarna het Zephir tweeweg-voertuig van de gemeente Cazis/Realta zich erover ontfermde.
Dit was voor ons een verrassing en hoewel de tijd begon te dringen, wilden we ons dit niet laten ontgaan: Met de twee wagens aan de haak wordt het station Rothenbrunnen verlaten en het straatspoor van de industriezone bereden.
All Rights Reserved ©
Location: Peninsular Malaysia.
Previously Rhacophorus norhayatii, now Rhacophorus norhayatiae.
The specific epithet norhayatiae honours Professor Dr Norhayati Ahmad of the National University of Malaysia (UKM) (Chan & Grismer, 2010).
Location: Peninsular Malaysia.
Distribution: Across Peninsular Malaysia, it also occurs in the extreme south and a small area of west-central Thailand, near the border with Myanmar (Dring, 1979; Chan-ard, 2003).
Habitat: Lowland pristine rainforest and hill forests up to 550 m elevation (Chan et al. 2010b; Dring 1979; Grandison 1972; Norhayati et al. 2005; Wood et al. 2008b). Living on trees up to 7 m above the forest floor,
Es ist Herbst Die letzten warmen Tage sind vorbei, der blaue Himmel mußte nun grauen Wolken weichen, die Sonnestrahlen dringen nur noch selten durch die Wolken hindurch, Regentropfen sammeln sich, eine Pfütze, die immer größer wird. Schnell wird es dunkel, die Tage werden kürzer. Der Sommer ist wohl vorbei. Und es ist kalt- Doch ich friere nicht. Ich spüre ein Wärme in mir. Eine Wärme, die ich schon lang vergessen glaubte. Plötzlich weichen die grauen Wolken und ich spüre die Sonnenstrahlen auf meiner Haut. Schmetterlinge tanzen in der Sonne. Regentropfen verdampfen, als sie die Boden berühren. Ich rieche den süßen Duft der Rosen, höre das vergnügte Lachen der Kinder. Es ist Herbst. Doch der Sommer ist zurück. Ich spüre ihn - in meinem Herzen. Und ich wünsche mir, dass es noch lange Sommer bleibt.
Stegosaurus made up of paint and trains. Also features a modified vehicle for a head.
Acrylic on canvas.
This piece is going into the Get Dring Mobile auction at Paintworks in Bristol on 15th October.
The auction is part of a charity fundraising drive going on at the moment called ‘Get Dring Mobile’, which is aiming to raise enough money to sort the legendary Mike Dring of Art-el fame out with a a modified vehicle he can drive himself.
More info here - getdringmobile.wordpress.com/
In deze nis van het voormalige gerechtsgebouw aan de Kloosterlaan 174 stond voorheen een beeld van Vrouwe Justitia. Dit beeld verhuisde in 1986 mee naar de nieuwbouw het gerechtsgebouw aan de Sluissingel waar het in een gang stond. In mei 2018 verhuisde het gerechtsgebouw naar de Spoorlaan. Wat toen met het beeld is gebeurd is niet bekend bij de redactie. De nis die achterbleef op het oude gerechtsgebouw op de hoek van de Kloosterlaan en de Nassaustraat vroeg om een nieuwe invulling. De buurtbewoners kozen in 1996 voor dit felgekleurde fabeldier, dat de heerschappij van twee rijken symboliseert; over de aarde (poten, lijf en staart van een leeuw, moed) en over de lucht (kop en vleugels van adelaar, waakzaamheid). Bij de oude Grieken was de griffioen een symbool van waakzame kracht en de bewaker van het goud. Hij was de belichaming van de waakgodin Nemesis en draaide haar rad van fortuin. In legenden staat het dier vaak voor hoogmoed, omdat Alexander de Grote, gezeten op een griffioen, geprobeerd zou hebben tot de grenzen van de hemel door te dringen. Na de middeleeuwen is het dier ook wel het symbool voor de beide naturen (God-Mens) van Jezus Christus. Voor de omwonende (waarvan somige in eerste instantie wat problemen hadden met bepaalde details van het standbeeld) is het gewoon onze ‘Vogel Grijp’.
Bron: kunstinbreda.wordpress.com/2018/12/28/griffioen-kloosterl...
Original home of Cheerwine, the cherry flavored carbonated beverage bottled by Carolina Beverage, Salisbury. Thye occupy a newer facility, still in Salisbury.
What a shame, take advantage of that the daughter is looking at Notre Dame de Paris to steal her drink ;-)
Zou er nog iets komen op het plekje tussen de wijnbergen? Geen idee, ik besloot alvast anders te gaan staan zodanig dat ik eens de volledige lengte van de cargo op foto zou kunnen krijgen. Dat was dan wel buiten de waard gerekend, want in plaats van een ellenlange cargo, werden we getrakteerd op een loktrein, gevormd door de 475132, 460059 en 460146. Laat dit echter geen domper op de feestvreugde zijn!
Ondertussen begon de tijd te dringen, ik had een herinnering gezet om 16u35. Uiterlijk dan moesten we terug naar de wagen, anders riskeerden we de enige "zeker goed voor de zon rijdende" trein richting Parijs (een TER wat anders?) niet te kunnen platen platen in de bocht van Reuilly. De weg naar het fotopunt kenden we ondertussen van buiten (handig om de GPS niet altijd nodig te hebben) en we wisten bij aankomst al waar we konden gaan staan, voor de muur van het kerkje. Een fraai fotopunt is dit, al is het standpunt wel speciaal: op het plaatselijk stort. Gelukkig dat hier enkel groenafval en steengruis wordt gedeponeerd, maar toch...
Op het moment dat we toekwamen, waren er trouwens net een aantal mensen de laadbak van hun camionnette aan het leeg gooien.
Toen wij toekwamen met onze campingstoeltjes, vroegen ze of we gingen vissen, groot was hun verbazing toen we antwoorden: “Ja op treinen” ;-) Het had natuurlijk gekund, de Marne is hier niet veraf (achter de bomen links van de locomotief).
De TER was trouwens te laat op dit punt en voor de gelegenheid zat nog eens het lelijke eendje van de reeks 15000 voor de sleep, wat eigenlijk wel een beetje te voorzien was als je de dienstregeling wat nader bekijkt...
Voici encore une fois le 15024, de nouveau vu à Reuilly (mais dans l'autre direction)
----------
Reuilly, 20/08/2013
SNCF 515024
TER 839126 Saint-Dizier - Paris-Est
20190908-1989
Het was dringen op deze mooie zonnige Haagse zondag.
Op de Lange Vijverberg was er de Franse Marché, op het korte stuk van het Lange Voorhout was er de traditionele Kunst- en Antiekmarkt en de ruimte die overbleef werd in zijn geheel in beslag genomen door de artiesten die ons een mooi nieuw theaterseizoen gaan bezorgen. Veel optredens, veel podia en alle theaters in de buurt hadden hun deuren open gezet.
Het was gezellig.
Ik hoop niet dat de vele toeristen die ik ook zag (onder leiding van een mevrouw/meneer met een vlaggetje} denken dat het altijd zo gezellig is in onze stad want we moeten koste wat kost Amsterdamse toestanden zien te voorkomen. Het is zo wel voldoende.
All images are copyrighted by Pieter Musterd. If you want to use or buy any of my photographs, contact me. It is not allowed to download them or use them on any websites, blogs etc. etc. without my permission If you want a translation in your own language, please try "Google Translate".
Op lijn 42 rijden op het ogenblik nog een van de mooiste treinsamenstellingen van het land, deze wou ik tijdens een trip naar de Ardennen toch op foto zetten. Ik trok er 's ochtend op uit met samen met mijn pa. Ik vond dit standpunt nog volledig in de schaduw, maar het zou niet zó lang meer duren vooraleer de zon op kwam en dit stekje verlichtte. We reden daarna nog wat verder op zoek naar een ander plaatsje, maar de tijd begon wel te dringen. Net op tijd keerden we terug en zagen de trein van de andere richting al voorbij rijden. De zon was inmiddels al iets te ver maar de loc zou nog mooi door het licht rijden. De bestuurder toeterde voor de tunnel achter de bocht en daar kwam hij aan, hij reed zeer traag en was nog aan het optrekken want trein kwam net vanuit Trois-Ponts. Ook de stijgingsgraad van de lijn werken niet in de loc's voordeel! We hebben geprobeerd onze schaduwen te verbergen maar als je goed kijkt kun je 2 hoofden opmerken op de grond.
Autumn is here and it is time to unpack the leather jackets and boots! In the cold season, a glass of red wine warms you from the inside 🍷
Head - Lelutka EvoX Fleur
Body - Maitreya Lara Petite
Nails - Mango Milk Almond
Skin - Moccino Louise
Earrings - Sigma Tassel
Choker - Cynful Diamond Choker
Hair - Doux Sunmi
Dress - Cynful Sparkle
Jacket - Ahlure Madi 2
Shoes - Essent Lia Boots
Bag - DDL Fierce
Dring - ChicChica Red Wine
Pose - OMY Justine
#Ukraine Will Resist, Berlin 22.02.2022
Rund tausend Menschen aus Berlin, v.a. viele Ukrainer:innen versammelten sich zu einer kurzfristig geplanten Protestkundgebung vor der russischen Botschaft in Berlin (Unter den Linden).
Sie protestierten gegen die beginnende Invasion der Ostukraine durch russische Truppen und für die uneingeschränkte Souveränität der Ukraine. In der Nacht vom 21. auf den 22. Februar 2022 hatte der russische Präsident Wladimir Putin in einer Fernsehansprache erklärt, Russland würde die von russischen Separatisten seit 2014 teilweise eroberten Gebiete in der Ostukraine (Donetsk + Luhansk) als unabhängige Republiken anerkennen und dorthin auch russische Truppe zu entsenden. Einen Vertrag darüber hat er kurz darauf mit den Separatisten-Führern aus dem Donbass (Ostukraine) unterzeichnet. Damit hat Putin der Ukraine defacto die Souveränität abgesprochen. Russische Truppen dringen aktuell in die Ostukraine ein. In der Ukraine befürchtet man sogar, dass Putin die gesamte Ukraine erobern wolle, da er die Ukraine als Teil Russlands betrachtet…
© Bernd Sauer-Diete
#StandWithUkraine #UkraineWillResist
100 bicycles project, no. 25The 100 Bicycles project: 100 different bicycles photographed in detail. This is bicycle number 25.
To learn more about this project see the 100bicycles group.
pincdville.love/collections/dresses/products/slave-dress
Photographer: Luke Lenz . . . Model: Goddess Daga
Dress: Bondinage
#Ukraine Will Resist, Berlin 22.02.2022
Rund tausend Menschen aus Berlin, v.a. viele Ukrainer:innen versammelten sich zu einer kurzfristig geplanten Protestkundgebung vor der russischen Botschaft in Berlin (Unter den Linden).
Sie protestierten gegen die beginnende Invasion der Ostukraine durch russische Truppen und für die uneingeschränkte Souveränität der Ukraine. In der Nacht vom 21. auf den 22. Februar 2022 hatte der russische Präsident Wladimir Putin in einer Fernsehansprache erklärt, Russland würde die von russischen Separatisten seit 2014 teilweise eroberten Gebiete in der Ostukraine (Donetsk + Luhansk) als unabhängige Republiken anerkennen und dorthin auch russische Truppe zu entsenden. Einen Vertrag darüber hat er kurz darauf mit den Separatisten-Führern aus dem Donbass (Ostukraine) unterzeichnet. Damit hat Putin der Ukraine defacto die Souveränität abgesprochen. Russische Truppen dringen aktuell in die Ostukraine ein. In der Ukraine befürchtet man sogar, dass Putin die gesamte Ukraine erobern wolle, da er die Ukraine als Teil Russlands betrachtet…
© Bernd Sauer-Diete
#StandWithUkraine #UkraineWillResist
Garching (Alz) - Halverwege januari stond het jaarlijkse tripje naar Oostenrijk op het programma. Ook dit jaar trokken we zoals altijd vanuit de Hofstad richting de alpen. Helaas was er deze keer aanzienlijk minder sneeuw te vinden, wat ons plannetje om de Duitse Nebenbahndieseltjes te klikken alleen maar meer deed aanspreken. Na enkele jaren langs de lijn te hebben gestaan om wat standaard goederenspul te klikken, was het dit jaar tijd om de heerlijk Zuid-Duitse Nebenbahnsfeer te proeven. In Salzburg werd een auto gehuurd, waarna we met de uiterst comfortabele - geüpgrade - Skoda richting de Duitse grens reden. Jawel, onze reis naar Oostenrijk werd vooral in Duitsland genoten.
Vanuit Salzburg rijdt DB Regio met de BR 628 naar Duitsland. Aangezien enkele stekken zeer zeker een hoger perspectief nodig hadden, vielen in eerste instantie een aantal van deze af. Één van onze medefotografen wist echter een ladder te regelen, waardoor onder andere het uiterst sfeervolle lijntje van Traunstein naar Waging am See (KBS 959) met een bezoekje kon worden vereerd. Een ander doel was een plaat van een BR 628 op het station van Garching an der Alz. Alhier aangekomen begon de tijd enigszins te dringen. De trein zou met enkele minuten binnenkomen, maar een stek was nog niet bekend. Uiteindelijk werd op een stapel bielzen plaatsgenomen, vanwaar bovenstaande foto het resultaat is. Het deed alle reisgenoten denken aan een illustere spoorlijn in Polen, de Ostbahn. De stijl van het seinhuis en het handbediende karakter geven typische sfeer die ook op de Ostbahn heerst. De Ostbahn in Polen gaat de komende jaren veranderen, maar hoe snel hier de handbediende Formsignale vervangen worden is mij onduidelijk. Totdat de boel alhier ook verbouwd is, staat een plaatje op dit station nog wel op de lijst, aangezien ik een plaat met seinhuis wel kan waarderen...
Vanuit Mühldorf is DB 628/928 433 is net een kwartiertje onderweg, wanneer het station van Garching an der Alz binnengereden wordt als RB 27985 naar het Oostenrijkse Salzburg. Jawel, op deze foto zien we een heuse internationale trein die momenteel de grens niet zal passeren...
Perlen im Spinnennetz
Webfrau Achtbeins Netzgeflecht
hängt am Morgen voller Perlen.
Tautropf macht sich schnell zurecht
zur Juwelenschau der Erlen.
Erste Strahlen voller Glanz
dringen aus den Wolkenläden.
Kugeln zeigen Zittertanz,
Perlmutt schimmert an den Fäden.
Gallerie in Busch und Baum,
Schmuckschau nur für kurze Stunden,
dann verfällt der ganze Traum.
Strickbein heilt Spiralenwunden.
© Ingo Baumgartner
#Ukraine Will Resist, Berlin 22.02.2022
Rund tausend Menschen aus Berlin, v.a. viele Ukrainer:innen versammelten sich zu einer kurzfristig geplanten Protestkundgebung vor der russischen Botschaft in Berlin (Unter den Linden). Organisiert wurde die Kundgebung von der NGO Vitsche Berlin.
Sie protestierten gegen die beginnende Invasion der Ostukraine durch russische Truppen und für die uneingeschränkte Souveränität der Ukraine. In der Nacht vom 21. auf den 22. Februar 2022 hatte der russische Präsident Wladimir Putin in einer Fernsehansprache erklärt, Russland würde die von russischen Separatisten seit 2014 teilweise eroberten Provinzen Donetsk + Luhansk in der Ostukraine (Donbass) als unabhängige Republiken anerkennen und dorthin auch russische Truppe zu entsenden. Einen Vertrag darüber hat er kurz darauf mit den russischen Separatisten-Führern aus dem Donbass unterzeichnet. Damit hat Putin der Ukraine defacto die Souveränität abgesprochen. Russische Truppen dringen aktuell in die Ostukraine ein. In der Ukraine befürchtet man sogar, dass Putin die gesamte Ukraine erobern wolle, da er die Ukraine als Teil Russlands betrachtet…
© Bernd Sauer-Diete
#StandWithUkraine #UkraineWillResist
Aan de aanvang van een nieuw decennium was de stemming allerzijds zeer positief, dankzij een gestadige economische groei mocht de situatie van ons vaderland tamelijk florissant genoemd worden. Eenieder maakte zich weinig zorgen over de dag van morgen en vele agenda's werden in rap tempo gevuld met geplande vakanties, carrièreplannen en wat dies meer zij. Niemand had echter kunnen bevroeden dat één klein virus dit alles geheel door elkander kon gooien, waardoor des mensen bestaan eensklaps op zijn grondvesten schudde en onze nietigheid op dit aardrijk andermaal werd aangetoond.
U begrijpt het reeds, we spreken in dezen over het gevreesde, doch tegelijk omnipresente coronavirus. Deszelfs aanvang vond plaats in 's werelds grootste dictatuur, meer bepaald in de Chinese miljoenenstad Wuhan. In deze stad stierven eind 2019 plotsklaps verscheidene mensen op een mysterieuze wijze aan een ogenschijnlijk weinig bedreigende longontsteking. De mensheid bleek met een nieuw virus te maken te hebben, te weten het SARS-CoV-2-virus, waarbij de bijbehorende ziekte COVID-19 werd genaamd, hetgeen in de volksmond reeds gauw de korte naam 'corona' kreeg toebedeeld. Vanzelfsprekend werd in het begin getracht de mysterieuze sterfgevallen buiten de publiciteit te houden, doch nademaal vele mensen geïnfecteerd werden met het zeer besmettelijke coronavirus kreeg ook de buitenwereld lucht van deze ziekte. Het nieuwe coronavirus is in feite niet veel anders dan de griepvirussen die jaarlijks voor een heuse griepgolf zorgen, doch twee factoren leidden ertoe dat het nieuwe coronavirus als buitengewoon bedreigend werd gezien: ofschoon vele mensen nauwelijks iets van het virus gevoelden, was het virus wel zeer besmettelijk, terwijl het feit dat het een nieuw virus betrof er anderzijds toe leidde dat niemand weerstand kon bieden tegen dit nieuwe virus. Hierdoor mag het virus gelijkenissen vertonen met de vele griepvirussen, deszelfs uitwerking was echter vele malen erger. De ziekte verspreidde zich zeer snel over de stad, waarbij vele mensen besmet raakten en een deel hunner aanvankelijk geen klachten vertoonden, doch daarna snel het tijdelijke met het eeuwige verwisselden na een korte, doch heftige longontsteking. De bede dat het virus zich niet al te zeer zou verspreiden smolt echter reeds gauw als sneeuw voor de zon toen ook mensen uit de rest van China met het coronavirus besmet raakten. De Chinese overheid nam draconische maatregelen om het virus in te dammen, noodhospitalen werden in een recordtempo gebouwd om de vele patiënten te kunnen verzorgen, terwijl de vele oosterlingen wekenlang in hun huis werden opgesloten.
Ondanks het zeer besmettelijke karakter van het coronavirus leidde dit alles in onze contreien tot nul en generlei beroering. Een wereldwijde pandemie die de levens veler mensen kost, dat was immers iets uit het verleden. Ondanks het feit dat het openbare leven in China ten enenmale stil was gevallen, leefde men in het Westen voort zoals voorheen, alsof er niets aan de hand ware. Langzaam maar zeker begon dit echter te schuiven. Het virus bleek de landsgrenzen te hebben overschreden en ook in Zuid-Korea overleden vele mensen aan deze gevreesde ziekte. Het was echter wel Zuid-Korea, een land in het verre Oosten - nog steeds niet bedreigend dus. Toen het virus ook Europa bereikte door voet aan wal te zetten in Italië, begon een deel onzer toch ietwat onrustiger te worden, nu het virus immers steeds dichterbij kwam. Ook in Italië verspreidde het virus zich in een ongekend hoog tempo onder de bevolking, hetwelk tot dramatische toestanden op de intensive cares in de hospitalen leidde. Vervolgens was het feitelijk een kwestie van tijd vooraleer het virus ook in Nederland arriveren, uiteindelijk werd op 27 februari het eerste bestemmingsgeval gemeld. Desondanks bleven velen er nog altijd rustig onder, de kans dat het virus ons persoonlijk zou raken was nog altijd zeer gering. Wel, toen het virus ook in Nederland zich verspreidde – met name in Noord-Brabant in het begin – begonnen de gemoederen wat onrustig te raken. Toen de intensive cares hier te lande eveneens volstroomden met vele coronapatiënten, begon de ernst van het virus langzamerhand door te dringen bij de meesten onzer. Het keerpunt was wel het begin van de intelligentie lockdown, dewelke op de persconferentie van 12 maart werd aangekondigd. De hogescholen en universiteiten sloten hun deuren, alle evenementen werden verboden en thuiswerken werd de norm waar mogelijk. Wat volgde was een haast bizarre ommekeer, eensklaps veranderde het leven drastisch. Als ik op de volgende dag met de trein reisde, waren de gevolgen reeds ten dele zichtbaar: het aantal reizigers was zienderogen afgenomen en bij tijd en wijle werden de eerste mensen met een mondkapje op gezien. De volgende dag, zaterdag 13 maart, maakte ik mijn – zo later bleek – voorlopig laatste reis naar België. Met name deze dag was toch wel heel bijzonder voor mij, dikmaals was ik de enige reiziger in de ganse coupé, vervoersbewijzen werden niet meer gecontroleerd en des avonds was het niet meer mogelijk om een frietje in de frituur te eten, daar het zitgedeelte was afgesloten. Ja, het leven begon echt te veranderen… Slechts één dag later werd de intelligente lockdown andermaal verstrengd. Ook de basisscholen en het voortgezet onderwijs sloten hun deuren, terwijl de horeca eveneens gedwongen werd te sluiten. Het devies was voortaan als volgt: beperk de sociale contacten, vermijd onnodige activiteiten buitenshuis en houd anderhalve meter afstand aan.
Ofschoon het virus vanzelfsprekend de meeste impact had op hen, die daadwerkelijk besmet raakten en dikwijls zelfs overleden aan corona, had het virus ook een grote impact op de zorg, waar men te kampen had met de overvolle intensive cares vol coronapatiënten. Tegen het einde van maart begon de vraag zelfs op te komen wat men moest doen, als er simpelweg niet genoeg bedden over waren… Door de ingrijpende maatregelen begon het aantal opnames echter op dit kritieke punt te dalen, waardoor deze angst nooit werkelijkheid is geworden. Desondanks had het coronavirus ook een grote invloed op het leven van hen, die niet besmet raakten. Ach, welk een impact bleek corona immers op ons aller leven te hebben. Vakanties konden niet meer doorgaan, vrienden konden niet meer worden ontmoet, kerkdiensten werden afgeschaft, een avond uit eten kon geen doorgang meer vinden – waarlijk, op bijkans alle facetten van ons bestaan oefende dit virus zijn invloed uit. De vele weken die volgden waren derhalve zekerlijk weken die wij nimmer zullen vergeten. Dikmaals kwamen mensen slechts buiten om boodschappen te doen, daar het merendeel der bevolking ook nog eens thuis werkte. In het openbaar vervoer zakte het aantal reizigers in tot circa vijf procent van het normale aantal, waardoor het zelfs op een station als Utrecht Centraal een rariteit was om een reiziger waar te nemen. Ofschoon het weder te dien dage zeer goed was, kon daar nauwelijks van genoten worden, daar het immers ongewenst was om onnodig buiten te zijn. We mogen dientenvolge van een geluk spreken dat de lockdown in Nederland nog niet zo streng was als in Spanje, waar het zelfs verboden was om buiten te komen voor activiteiten die niet strikt noodzakelijk waren. Waar het eens zo vanzelfsprekend was voor Uw fotograaf om naar België te gaan, was dit eensklaps onmogelijk geworden, sedert 18 maart sloten de zuiderburen hun grenzen voor niet-essentiële verplaatsingen. Vele weken lang kwam ik derhalve niet verder dan één dorp verderop, ook mijn leefwereld werd dus zeer beperkt.
Na vele weken zonder sociale contacten werd de drang naar vrijheid schier onhoudbaar. Eens te meer werd immers ervaren hoe belangrijk het is om niet enkel lichamelijk, doch ook geestelijk gezond te zijn. Zodoende maakte ik plannen om op 22 april voor het eerst in vele weken weer eens verder dan een dorp verderop te gaan, teneinde wat afleiding te hebben in deze moeilijke tijd. Daar de grens met België nog altijd gesloten was, diende de plek van bestemming wel ergens in Nederland te liggen. Na enige beraadslagingen kwam de Valleilijn bovendrijven, een sfeervolle enkelsporige spoorlijn in het midden des lands, dewelke Amersfoort met Ede verbindt. Sedert 2006 verzorgt Connexxion het treinvervoer op deze lijn, waarbij het merendeel der treinen met een der vijf Protostreinstellen rijdt. Daar de fabrikant dezer treinstellen – Fahrzeugtechnik Dessau (FTD) – reeds gauw na de productie failliet ging, zijn de vijf Protosstellen op de Valleilijn de enige treinen in de ganse wereld van dit type. Tesamen met het feit dat de Valleilijn dikwijls kenmerken van een lokaalspoorlijn vertoont - in gans Ede bedraagt de maximumsnelheid bijvoorbeeld slechts veertig kilometer per uur - zorgt dit ervoor dat de spoorlijn bepaald geen gemiddelde Nederlandse spoorlijn is. Daarenboven loopt de spoorlijn door de Gelderse Vallei, een zeer agrarisch gebied, zodat landelijke scènes langs deze lijn aan de orde van de dag zijn. De kenmerkende lichtblauwe Valleilijnkleurstelling zorgt er tevens voor dat de unieke Protosstellen gemakkelijk te herkennen zijn. Deze mijns inziens fraaie kleurstelling zal helaas vanaf december 2021 verdwijnen, met ingang van de nieuwe concessie worden de treinen in een RRReis-outfit gestoken. RRReis is de benaming voor een nieuw merk dat het openbaar vervoer in het grootste deel van de provincies Flevoland, Gelderland en Overijssel omvat. Ook de Valleilijn gaat onder deze concessie vallen, zodat de paars-blauw-groene RRReis-kleurstelling leidend wordt op de treinstellen.
Dit alles vormde voor ondergetekende de aanleiding om eens naar deze spoorlijn te reizen. Het feit dat de Valleilijn een wat onbekendere spoorlijn in het midden des lands is, dat bovendien een vrij kalm bestaan leidt, leidde ertoe dat ik in de afgelopen jaren nauwelijks foto's had gemaakt op deze spoorlijn. Over het algemeen ben ik immers dikmaals in België te vinden en bij mijn zeldzame dagjes uit in eigen land vertoef ik meestentijds in andere oorden. Dankzij de lockdown werd ik echter gedwongen een bestemming in eigen land op te zoeken, hetwelk de keuze op de Valleilijn deed vallen. Sedert de aanvang van de lockdown was het - ironisch genoeg - zeer goed weer, in tegenstelling tot de periode ervoor. De zon scheen zeer vaak, hetgeen dikwijls gepaard ging met strakblauwe luchten. Reden te over dus om eindelijk eens een Protos vast te leggen op de Valleilijn, zodat ik een bezoekje plande op 22 april. Daar ik niet een ganse dag onderweg wenste te zijn, werd slechts een bezoek aan één fotopunt voorzien. Begin 2019 maakte ik reeds een foto van een Flirt te Meulunteren, zodat ik mij nu op een ander fotopunt wenste te richten. Een leuke foto van vorig jaar indachtig besloot ik om eens naar dat fotopunt te gaan, hetwelk in het buurtschap Doesburgerbuurt ligt. De metershoge populier aldaar is toch wel typerend voor dat fotopunt, terwijl de akker links voor de zo kenmerkende agrarische sfeer in die contreien zorgt.
Enfin, zo gezegd, zo gedaan en zo kwam ik na een lange reis omstreeks vijf over twee uiteindelijk in Lunteren aan. Door het zeer goede weder had ik het reeds snel aardig warm, zodat een verkoelend ijsje meer dan welkom was. In die week was het zeer geliefde, doch normaal peperdure Ben & Jerry's-ijs in de aanbieding bij de Albert Heijn, hetwelk mij deed besluiten om naar de lokale supermarkt te gaan om daar een bak ijs te halen. Eenmaal aangekomen bij 's lands grootste grootgrutter bleken vele anderen mij reeds voor te zijn geweest, zodat het ijs was uitverkocht... Gelukkig bleek er nog meer ijs, dat normaal vrij duur is, in de aanbieding te zijn, namelijk pindakaasijs van het merk Häagen-Dazs. Ik besloot dus om daar een bak van mee te nemen, waarna ik vervolgens met de fiets richting de Peteweg ging, de plek waar het fotopunt is gelegen. Daar ik nog meer dan genoeg tijd had voordat de trein zou passeren, besloot ik om de toeristische route te nemen via de Boslaan. Dit betoonde een prachtige, zeer lommerrijke laan te zijn, waarlijk zeer mooi om doorheen te fietsen. Vervolgens sloeg ik rechtsaf de Molenweg in, een zandweg tussen verscheidene engen gelegen. Een eng is een oude, middeleeuwse akker die dikmaals voorkomt in deze omgeving. Typerend voor een eng is het feit dat de akker enigszins gebold is en hoger dan de weg ligt. Dit komt door het feit dat er veelvuldig mest over de akkers werd uitgereden, waardoor des akkers niveau langzaam steeg. Een eeuwenoud stukje cultuurlandschap, dat een van de beschermde onderdelen van de Doesburgerbuurt vormt. Nadat ik op het fotopunt was aangekomen, zag ik dat de populier al mooi groen kleurde, dat was mooi meegenomen. Ik besloot nog even neder te zijgen, teneinde alvast wat ijs te eten. Even voor half drie passeerde een Flirt mij vanuit de andere richting, het duurde dus niet lang meer, vooraleer de trein naar Ede zou passeren. Ik had echter pech, de trein bleek met een Flirt te rijden, terwijl ik eigenlijk op een Protos had gehoopt. Enfin, daar de tegentrein eveneens een Flirt was, beduidde dit dat de volgende trein naar Ede een Protos zou zijn, waardoor ik nog even bleef wachten voor de volgende trein. Terwijl ik zo in het heerlijk schijnende zonnetje zat, kon de wachttijd prima worden doorgebracht dankzij het zeer goed smakende ijs dat ik tot mijn beschikking had. Nadat het ijs op was - en ik weer 1350 kilocalorieën rijker was - duurde het niet lang meer, vooraleer de trein zou komen. Vanuit de richting Ede kwam de Flirt langs, waarna ik mij opstelde om weldra stoptrein 31339 naar Ede-Wageningen vast te leggen. In de landelijke omgeving van de Doesburgerbuurt zien we derhalve de 5032, een der vijf Protostreinen, passeren op weg naar Ede. Na de foto was het weer tijd om mijn spullen in te pakken en de lange terugreis aan te vangen. Al met al was het toch wel een geslaagde middag, waarbij het bovenal zeer aangenaam was om eindelijk weer eens op pad te zijn geweest.
What is important on a mountain tour? Good clothing, proper provisions and being close to nature and wildlife!
Head - Lelutka EvoX Fleur
Body - Maitreya Lara Petite
Nails - Mango Milk Almond
Skin - Moccino Louise
Earrings - Sigma Tassel
Choker - Cynful Diamond Choker
Hair - Opale Tisea
Coat - Dernier Tanya Fake Fur
Pants - *XO* Cosmea Leather Leggings
Shoes - ED Stalker Boots
Bag - DDL Fierce
Dring - Ishiku Champagne Bottle
Pose - Ana Poses Vogue
Vor dir ist alles offenbar
1.) Vor dir ist alles offenbar
Und dein Verstand erkennet,
Was ist, was werden wird, was war,
Was nie ein Name nennet.
Er schaut, o Urquell alles Lichts,
Durch alle Finsternisse
Und Erd' und Himmel haben nichts,
Was er nicht seh und wisse,
Was er nicht ganz durchforscht.
2.) Mein blödes Aug' entdeckt allein,
Was, Gott, dein Lcht beglänzet.
Es sieht nichts ganz, nichts hell, noch rein,
In jedem Blick umgrenzet.
Es sieht im Spiegel der Natur,
Im Schatten deiner Werke,
Hier oder dort kaum eine Spur
Von deiner Hand und Stärke. -
Nie völlig ihre Größe.
3.) Nur dir ist, durch dich selbst erhellt,
Frei, offen, ohne Hülle,
Das Innre deiner Körperwelt,
Der Geister Rat und Wille.
Gedanken siehst du, ehe sie
In unsrer Seel' entstehen.
Vor dir verschwinden sie auch nie,
Wenn sie für uns vergehen,
Dir ewig gegenwärtig.
4.) Was wir verstehn, entdecken wir
In Schimmern von Empfindung,
Dir aber, sonnenhell war's dir
Schon vor der Welten Gründung.
Wir sammeln viel durch Unterricht,
Durch Schluss an Schluss zusammen.
Wie mühsam, dies zerstreute Licht
Strahlt, wie ein Meer voll Flammen,
Vor deinem Angesicht.
5.) Der Wesen nie gezählte Zahl,
Die je zum Dasein kamen,
Durchschaust du all, und auf einmal,
Und nennest sie bei Namen.
Dringst bis auf ihren Keim in sie
Der Täuschungen Gefahren
Entziehen deinem Auge nie
Das, was sie sind und waren.
Nie, was sie werden sollen.
6.) Solch ein Erkenntnis ist bei dir,
Mir schauert vor der Höhe
Und vor der Tiefe schauert mir,
An der ich zitternd stehe!
Ich weich, ich bebe, Gott, zurück.
Ich kann ihr Maß nicht finden!
Selbst nicht des ersten Engels Blick
Kann diese Tief' ergründen,
Kann diese Höhe messen?
7.) Dich, den ich nie erreichen kann,
Nie schauen ohne Hülle,
Dich, Wunderbarer, bet ich an
In schauervoller Stille,
Dass, (o wie du so gnädig bist!)
Aus deinem vollen Lichte
Ein Tröpflein Glanz auf mich auch fließt,
Und ich in seinem Lichte
Dich sehn darf, dich bewundern!
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Autor: Johann Andreas Cramer
Melodie: ohne Angaben
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
gefunden in Sammlung der besten deutschen
prosaischen Schriftsteller und Dichter
Johann Andreas Cramers Gedichte
Verlegt bei Christian Gottlieb Schmieder
Karlsruhe, 1783
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Johann Andreas Cramer, (* 27. Januar 1723 in Jöhstadt bei Annaberg (Erzgebirge); † 12. Juni 1788 in Kiel), Freund und Biograph Gellerts, Konsistorialrat in Quedlinburg, evangelisch-lutherischer Hofprediger in Kopenhagen, Professor der Theologie in Kiel. Sein Gesangbuch für Schleswig-Holstein 1780 enthält viele rationalistische Umarbeitungen älterer Lieder, Cramer selbst dichtete über 400 geistliche Lieder, die zu seiner Zeit in großer Zahl in den Gesangbüchern zu finden waren.
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
Avonturenpark Staatsliedenbuurt?
De lus naar het eindpunt Van Hallstraat van de Amsterdamse tramlijn 10 is er nog één van het type zoals er voorheen in de hoofdstad veel meer te vinden waren: geen keurig aangelegde keerlus in het gras, maar kronkelend door de (nauwe) straten van een 19e eeuwse woonwijk.
Bij lijn 10 is dat nog steeds het geval. En natuurlijk gaat er dan weleens iets mis. En soms niet zo'n beetje ook.
In de zomer van 1986 zag gelede tram 705 kans een pand binnen te dringen op een wijze waar de ME nog van kan leren bij het ontruimen van een kraakpand. Omdat het bouwvakvakantie was, duurde het nog een lange tijd voordat er een aannemer was gevonden die gevel kon stutten. Pas toen dat werk geklaard was kon het GVB aan de gang om haar eigendom op de rails te zetten en 'mee naar huis' te nemen. Uiteraard werd de tram weer in oude luister hersteld in de Centrale Werkplaats van het GVB.
The loop to the Van Hallstraat terminus of the Amsterdam route 10 is still one a kind that was previously much more used in the Dutch capital: right through a residential area with narrow streets, no nicely landscaped loop in the grass.
For route 10 this is still the case. And of course, from time to time something goes wrong. And when that occurs, it is often not just a little incident.
Articulated tram 705 was able to penetrate a building in a manner where the armed police forces still can learn from. This happened right in the middle of the Summer holiday period, so it took a long time before a contractor was found who could re-enforce the gable. Only after that work was done, transport company GVB was allowed to get her 'property' back on track in order to take it 'home'. Of course this tram has been fully repaired by the skilled people of the GVB Central Workshops.
GVB 705 Ln 10
Amsterdam, van der Hoopstraat/Groen van Prinstererstraat - 23 juli 1986 / July 23, 1986
© 1986 Amsterdam RAIL | All Rights Reserved