View allAll Photos Tagged DRing
De achterste wagens van Gz 5135 waren in Rothenbrunnen achtergelaten, waarna het Zephir tweeweg-voertuig van de gemeente Cazis/Realta zich erover ontfermde.
Dit was voor ons een verrassing en hoewel de tijd begon te dringen, wilden we ons dit niet laten ontgaan: Met de twee wagens aan de haak wordt het station Rothenbrunnen verlaten en het straatspoor van de industriezone bereden.
SN/NC: Oxybelis Fulgidus, Colubridae Family
La Bejuquilla Verde (Oxybelis fulgidus) es un Colubridae o culebra (colúbridos) arbórea larga y delgada que habita en América Central y el norte de América del Sur.
Esta serpiente es delgada, alrededor de 2 cm de grosor y puede llegar a medir entre 1.5 y 2 metros de largo. Su cola es larga y muy delicada, usada más que nada para sostenerse mientras alcanza a su presa. Su cabeza es de forma aerodinámica y muy puntiaguda; su boca es muy grande y se extiende casi a través de toda su cabeza. La lengua es larga y verde y cuando está en uso la mantiene afuera moviéndola de arriba abajo. La bejuquilla verde se queda en lo alto de los árboles mirando hacia el suelo. Cuando encuentra un ratón, lagartija o nido la serpiente sigue a la presa una corta distancia y la huele cuidadosamente. Si la serpiente está contenta con lo que huele, muerde la cabeza de la presa y la levanta de 20 a 40 cm del suelo. Con esto la serpiente evita que la presa use su fuerza física. La bejuquilla tiene dos dientes más grandes en la parte posterior de la boca, dichos dientes permiten que la saliva tóxica penetre las heridas e inmovilice a la presa. Luego, se la traga rápidamente. Una vez la presa está completamente dentro de la serpiente, la bejuquilla busca un lugar para descansar, usualmente el punto más alto de un árbol. Entre sus predadores naturales en Guatemala se encuentra el "gran halcón negro" (Buteogallus urubitinga). No es una especie agresiva, aunque puede morder si es manipulada; su veneno, el que inyecta a través de sus colmillos traseros, puede causar dolor e hinchazón, pero no es mortal para el humano. Esta serviente se distribuye en México, Guatemala, El Salvador, Honduras, Belice, Nicaragua, Costa Rica, Panamá, Colombia, Venezuela, Trinidad y Tobago, Ecuador, Brasil, Perú, Bolivia, Guyana, Surinam y Guayana Francesa.
A Bejuquilla Verde (Oxybelis fulgidus) é uma colubridae longa e fina arbórea, que habita a América Central e o norte da América do Sul.
Essa cobra é fina, tem cerca de 2 cm de espessura e pode ter entre 1,5 e 2 metros de comprimento. Sua cauda é longa e muito delicada, usada mais do que qualquer coisa para se sustentar enquanto atinge sua presa. Sua cabeça é aerodinâmica e muito pontiaguda; sua boca é muito grande e se estende quase por toda a cabeça. A língua é comprida e verde e, quando está em uso, a mantém afastada, movendo-a para cima e para baixo. As videiras verdes permanecem altas nas árvores, olhando para o chão. Quando encontra um rato, lagarto ou ninho, a cobra segue a presa a uma curta distância e fareja-a com cuidado. Se a cobra está feliz com o cheiro, ela morde a cabeça da presa e a levanta de 20 a 40 cm do chão. Com isso, a cobra impede que a presa use sua força física. As videiras têm dois dentes maiores na parte posterior da boca, permitindo que a saliva tóxica penetre nas feridas e imobilize as presas. Então ele rapidamente engole. Quando a presa está completamente dentro da cobra, a videira encontra um lugar para descansar, geralmente o ponto mais alto de uma árvore. Entre seus predadores naturais na Guatemala está o "grande falcão preto" (Buteogallus urubitinga). Não é uma espécie agressiva, embora possa morder se for manipulada; seu veneno, injetado pelas presas traseiras, pode causar dor e inchaço, mas não é fatal para os seres humanos. Este servidor está distribuído no México, Guatemala, El Salvador, Honduras, Belize, Nicarágua, Costa Rica, Panamá, Colômbia, Venezuela, Trinidad e Tobago, Equador, Brasil, Peru, Bolívia, Guiana, Suriname e Guiana Francesa.
The Green Vine Snake (Oxybelis fulgidus) is a long and thin arboreal Colubridae or snake (colúbridos) that inhabits Central America and northern South America.
This snake is thin, about 2 cm thick, and can be between 1.5 and 2 meters long. Its tail is long and very delicate, used more than anything to support itself while reaching its prey. Its head is aerodynamic and very pointed; its mouth is very large and extends almost through its entire head. The tongue is long and green and when it is in use it keeps it out moving it up and down. The green vines remain high in the trees looking down at the ground. When it finds a mouse, lizard, or nest, the snake follows the prey a short distance and sniffs it carefully. If the snake is happy with what it smells, it bites the prey's head and lifts it 20 to 40 cm from the ground. With this the snake prevents the prey from using its physical force. The vines have two larger teeth at the back of the mouth, these teeth allow toxic saliva to penetrate wounds and immobilize prey. Then he quickly swallows it. Once the prey is completely inside the snake, the vine finds a place to rest, usually the highest point of a tree. Among its natural predators in Guatemala is the "great black hawk" (Buteogallus urubitinga). It is not an aggressive species, although it can bite if it is manipulated; its venom, which it injects through its rear fangs, can cause pain and swelling, but it is not fatal to humans. This servant is distributed in Mexico, Guatemala, El Salvador, Honduras, Belize, Nicaragua, Costa Rica, Panama, Colombia, Venezuela, Trinidad and Tobago, Ecuador, Brazil, Peru, Bolivia, Guyana, Suriname, and French Guiana.
De groene Bejuquilla (Oxybelis fulgidus) is een lange en dunne boomcolubridae of slang (colúbridos) die Midden-Amerika en Noord-Zuid-Amerika bewoont.
Deze slang is dun, ongeveer 2 cm dik en kan tussen de 1,5 en 2 meter lang zijn. Zijn staart is lang en zeer delicaat, meer dan wat dan ook gebruikt om zichzelf te ondersteunen terwijl hij zijn prooi bereikt. Het hoofd is aerodynamisch en erg spits; zijn mond is erg groot en strekt zich bijna door zijn hele hoofd uit. De tong is lang en groen en als hij in gebruik is, houdt hij hem niet op en neer. De groene wijnstokken blijven hoog in de bomen staan en kijken naar de grond. Wanneer hij een muis, hagedis of nest vindt, volgt hij de prooi op korte afstand en snuift hij voorzichtig. Als de slang blij is met wat hij ruikt, bijt hij de kop van de prooi en tilt deze 20 tot 40 cm van de grond. Hiermee voorkomt de slang dat de prooi zijn fysieke kracht gebruikt. De wijnstokken hebben twee grotere tanden aan de achterkant van de mond, deze tanden laten giftig speeksel door de wonden dringen en de prooi immobiliseren. Dan slikt hij het snel in. Zodra de prooi volledig in de slang zit, vindt de wijnstok een plek om te rusten, meestal het hoogste punt van een boom. Onder zijn natuurlijke roofdieren in Guatemala is de "grote zwarte havik" (Buteogallus urubitinga). Het is geen agressieve soort, hoewel het kan bijten als het wordt gemanipuleerd; het gif dat het via de achterste hoektanden injecteert, kan pijn en zwelling veroorzaken, maar is niet dodelijk voor mensen. Deze dienaar wordt gedistribueerd in Mexico, Guatemala, El Salvador, Honduras, Belize, Nicaragua, Costa Rica, Panama, Colombia, Venezuela, Trinidad en Tobago, Ecuador, Brazilië, Peru, Bolivia, Guyana, Suriname en Frans-Guyana.
Op de 10de november was het wachten op de Eurostar vanuit Brussel. Ondertussen waren we wel te weten gekomen dat deze in Edingen station stilstond voor een medische tussenkomst. Restte nog de vraag wanneer deze terug zou vertrekken... te meer omdat voor mij de tijd begon te dringen: ik moest die dag namelijk nog werken (enfin de permanentie verzorgen tijdens de Single Day) en diende dus om 12u terug thuis te zijn. Zou het nog lukken om een hogesnelheidstrein vast te leggen die uit Edingen kwam?
Ik begon er aan te twijfelen, te meer omdat de volgende Thalys naar Parijs ook met +45 reed...
Ondertussen sloot de overweg terug voor de volgende trein, namelijk de InterCity van Doornik naar Halle, samengesteld uit twee Desiro's... niet direct de meest comfortabele oplossing voor zo een trein.
-----
We had to wait for the next high speed train coming from Brussels. To our regret the Eurostar was hold in the station of Edingen due to a medical intervention and the Thalys that would follow half an hour after the Eurostar service had plus 45 minutes....
In meantime the next train appeared: the InterCity from Doornik to Halle, with two Desiro EMU's... not direct the lost comfortable solution for an IC service ;-)
----------
Enghien, 10/11/2019
NMBS 08169 + 08030
IC 1910 Doornik - Halle
Een slufter is een getijdengebied waarbij zout water vanuit zee onder invloed van het getij door een geul in de duinen het land binnen kan dringen. In de strikte zin gebeurt dit niet telkens bij hoogwater, maar enkel bij springtij (in combinatie met hevige westenwind voor België). Hiermee krijgen de duinen ook aanvoer van vers zand. Er ontstaat een levendig duinengebied met begroeide en onbegroeide delen, droge en natte, kalkrijke en kalkarme, humusrijke en humusarme grond. Deze overgangen leveren een heel typische flora en fauna op.
Es ist Herbst Die letzten warmen Tage sind vorbei, der blaue Himmel mußte nun grauen Wolken weichen, die Sonnestrahlen dringen nur noch selten durch die Wolken hindurch, Regentropfen sammeln sich, eine Pfütze, die immer größer wird. Schnell wird es dunkel, die Tage werden kürzer. Der Sommer ist wohl vorbei. Und es ist kalt- Doch ich friere nicht. Ich spüre ein Wärme in mir. Eine Wärme, die ich schon lang vergessen glaubte. Plötzlich weichen die grauen Wolken und ich spüre die Sonnenstrahlen auf meiner Haut. Schmetterlinge tanzen in der Sonne. Regentropfen verdampfen, als sie die Boden berühren. Ich rieche den süßen Duft der Rosen, höre das vergnügte Lachen der Kinder. Es ist Herbst. Doch der Sommer ist zurück. Ich spüre ihn - in meinem Herzen. Und ich wünsche mir, dass es noch lange Sommer bleibt.
Zou er nog iets komen op het plekje tussen de wijnbergen? Geen idee, ik besloot alvast anders te gaan staan zodanig dat ik eens de volledige lengte van de cargo op foto zou kunnen krijgen. Dat was dan wel buiten de waard gerekend, want in plaats van een ellenlange cargo, werden we getrakteerd op een loktrein, gevormd door de 475132, 460059 en 460146. Laat dit echter geen domper op de feestvreugde zijn!
Ondertussen begon de tijd te dringen, ik had een herinnering gezet om 16u35. Uiterlijk dan moesten we terug naar de wagen, anders riskeerden we de enige "zeker goed voor de zon rijdende" trein richting Parijs (een TER wat anders?) niet te kunnen platen platen in de bocht van Reuilly. De weg naar het fotopunt kenden we ondertussen van buiten (handig om de GPS niet altijd nodig te hebben) en we wisten bij aankomst al waar we konden gaan staan, voor de muur van het kerkje. Een fraai fotopunt is dit, al is het standpunt wel speciaal: op het plaatselijk stort. Gelukkig dat hier enkel groenafval en steengruis wordt gedeponeerd, maar toch...
Op het moment dat we toekwamen, waren er trouwens net een aantal mensen de laadbak van hun camionnette aan het leeg gooien.
Toen wij toekwamen met onze campingstoeltjes, vroegen ze of we gingen vissen, groot was hun verbazing toen we antwoorden: “Ja op treinen” ;-) Het had natuurlijk gekund, de Marne is hier niet veraf (achter de bomen links van de locomotief).
De TER was trouwens te laat op dit punt en voor de gelegenheid zat nog eens het lelijke eendje van de reeks 15000 voor de sleep, wat eigenlijk wel een beetje te voorzien was als je de dienstregeling wat nader bekijkt...
Voici encore une fois le 15024, de nouveau vu à Reuilly (mais dans l'autre direction)
----------
Reuilly, 20/08/2013
SNCF 515024
TER 839126 Saint-Dizier - Paris-Est
Stegosaurus made up of paint and trains. Also features a modified vehicle for a head.
Acrylic on canvas.
This piece is going into the Get Dring Mobile auction at Paintworks in Bristol on 15th October.
The auction is part of a charity fundraising drive going on at the moment called ‘Get Dring Mobile’, which is aiming to raise enough money to sort the legendary Mike Dring of Art-el fame out with a a modified vehicle he can drive himself.
More info here - getdringmobile.wordpress.com/
Zondag 24 januari : vandaag zat ik op facebook te lezen dat Captrain 6609 als tractie voor de Nosta Shuttle zat. Dus ik ben maar weer eens naar Station Gouda gegaan..., eenmaal op gouda kon je nog een prima foto maken, maar een een half uur later moest je dringen om een foto te kunnen maken !, Met een dreigende Virm achter ons heb ik alsnog dit plaatje kunnen maken !!, net toen ik weg ging kreeg ik nog een melding dat de BLS 186 108 als LLT langs Gouda kwam, om de defecte ERS 189 210 met de Poznan Shuttle op te halen in Amersfoort dus die heb ik ook nog effen geklikt !
BLS 186 108 Als LLT In Gouda
All Rights Reserved ©
Location: Peninsular Malaysia.
Previously Rhacophorus norhayatii, now Rhacophorus norhayatiae.
The specific epithet norhayatiae honours Professor Dr Norhayati Ahmad of the National University of Malaysia (UKM) (Chan & Grismer, 2010).
Location: Peninsular Malaysia.
Distribution: Across Peninsular Malaysia, it also occurs in the extreme south and a small area of west-central Thailand, near the border with Myanmar (Dring, 1979; Chan-ard, 2003).
Habitat: Lowland pristine rainforest and hill forests up to 550 m elevation (Chan et al. 2010b; Dring 1979; Grandison 1972; Norhayati et al. 2005; Wood et al. 2008b). Living on trees up to 7 m above the forest floor,
What a shame, take advantage of that the daughter is looking at Notre Dame de Paris to steal her drink ;-)
Op lijn 42 rijden op het ogenblik nog een van de mooiste treinsamenstellingen van het land, deze wou ik tijdens een trip naar de Ardennen toch op foto zetten. Ik trok er 's ochtend op uit met samen met mijn pa. Ik vond dit standpunt nog volledig in de schaduw, maar het zou niet zó lang meer duren vooraleer de zon op kwam en dit stekje verlichtte. We reden daarna nog wat verder op zoek naar een ander plaatsje, maar de tijd begon wel te dringen. Net op tijd keerden we terug en zagen de trein van de andere richting al voorbij rijden. De zon was inmiddels al iets te ver maar de loc zou nog mooi door het licht rijden. De bestuurder toeterde voor de tunnel achter de bocht en daar kwam hij aan, hij reed zeer traag en was nog aan het optrekken want trein kwam net vanuit Trois-Ponts. Ook de stijgingsgraad van de lijn werken niet in de loc's voordeel! We hebben geprobeerd onze schaduwen te verbergen maar als je goed kijkt kun je 2 hoofden opmerken op de grond.
Original home of Cheerwine, the cherry flavored carbonated beverage bottled by Carolina Beverage, Salisbury. Thye occupy a newer facility, still in Salisbury.
100 bicycles project, no. 25The 100 Bicycles project: 100 different bicycles photographed in detail. This is bicycle number 25.
To learn more about this project see the 100bicycles group.
20190908-1989
Het was dringen op deze mooie zonnige Haagse zondag.
Op de Lange Vijverberg was er de Franse Marché, op het korte stuk van het Lange Voorhout was er de traditionele Kunst- en Antiekmarkt en de ruimte die overbleef werd in zijn geheel in beslag genomen door de artiesten die ons een mooi nieuw theaterseizoen gaan bezorgen. Veel optredens, veel podia en alle theaters in de buurt hadden hun deuren open gezet.
Het was gezellig.
Ik hoop niet dat de vele toeristen die ik ook zag (onder leiding van een mevrouw/meneer met een vlaggetje} denken dat het altijd zo gezellig is in onze stad want we moeten koste wat kost Amsterdamse toestanden zien te voorkomen. Het is zo wel voldoende.
All images are copyrighted by Pieter Musterd. If you want to use or buy any of my photographs, contact me. It is not allowed to download them or use them on any websites, blogs etc. etc. without my permission If you want a translation in your own language, please try "Google Translate".
Autumn is here and it is time to unpack the leather jackets and boots! In the cold season, a glass of red wine warms you from the inside 🍷
Head - Lelutka EvoX Fleur
Body - Maitreya Lara Petite
Nails - Mango Milk Almond
Skin - Moccino Louise
Earrings - Sigma Tassel
Choker - Cynful Diamond Choker
Hair - Doux Sunmi
Dress - Cynful Sparkle
Jacket - Ahlure Madi 2
Shoes - Essent Lia Boots
Bag - DDL Fierce
Dring - ChicChica Red Wine
Pose - OMY Justine
#Ukraine Will Resist, Berlin 22.02.2022
Rund tausend Menschen aus Berlin, v.a. viele Ukrainer:innen versammelten sich zu einer kurzfristig geplanten Protestkundgebung vor der russischen Botschaft in Berlin (Unter den Linden).
Sie protestierten gegen die beginnende Invasion der Ostukraine durch russische Truppen und für die uneingeschränkte Souveränität der Ukraine. In der Nacht vom 21. auf den 22. Februar 2022 hatte der russische Präsident Wladimir Putin in einer Fernsehansprache erklärt, Russland würde die von russischen Separatisten seit 2014 teilweise eroberten Gebiete in der Ostukraine (Donetsk + Luhansk) als unabhängige Republiken anerkennen und dorthin auch russische Truppe zu entsenden. Einen Vertrag darüber hat er kurz darauf mit den Separatisten-Führern aus dem Donbass (Ostukraine) unterzeichnet. Damit hat Putin der Ukraine defacto die Souveränität abgesprochen. Russische Truppen dringen aktuell in die Ostukraine ein. In der Ukraine befürchtet man sogar, dass Putin die gesamte Ukraine erobern wolle, da er die Ukraine als Teil Russlands betrachtet…
© Bernd Sauer-Diete
#StandWithUkraine #UkraineWillResist
Perlen im Spinnennetz
Webfrau Achtbeins Netzgeflecht
hängt am Morgen voller Perlen.
Tautropf macht sich schnell zurecht
zur Juwelenschau der Erlen.
Erste Strahlen voller Glanz
dringen aus den Wolkenläden.
Kugeln zeigen Zittertanz,
Perlmutt schimmert an den Fäden.
Gallerie in Busch und Baum,
Schmuckschau nur für kurze Stunden,
dann verfällt der ganze Traum.
Strickbein heilt Spiralenwunden.
© Ingo Baumgartner
Na de opknapbeurt:
"Om de oriëntatie en zichtlijnen te verbeteren hebben we een nieuwe ombouw om de constructieve delen ontworpen die ‘getailleerd’ is en daardoor luchtiger. De vormgeving sluit aan bij de excentrieke en uitdagende vormgeving van station Rotterdam Blaak. De blauwe verlichting tussen de beplating creëert een mysterieus beeld, waardoor het binnenste van de kolom bijna lijkt te gloeien."
Hoe leuk ik dit soort afwijkende lichtzuilen ook vind, ik vraag me serieus af in hoeverre dit nu de oriëntatie en zichtlijnen verbetert... Of is het misschien een andere bewoording voor het idee dat blauw, rustgevend licht op NS-stations het aantal zelfmoorden op het spoor terug zou kunnen dringen? In Japan is fel blauw led-licht blijkbaar een succesvol preventiemiddel.
Garching (Alz) - Halverwege januari stond het jaarlijkse tripje naar Oostenrijk op het programma. Ook dit jaar trokken we zoals altijd vanuit de Hofstad richting de alpen. Helaas was er deze keer aanzienlijk minder sneeuw te vinden, wat ons plannetje om de Duitse Nebenbahndieseltjes te klikken alleen maar meer deed aanspreken. Na enkele jaren langs de lijn te hebben gestaan om wat standaard goederenspul te klikken, was het dit jaar tijd om de heerlijk Zuid-Duitse Nebenbahnsfeer te proeven. In Salzburg werd een auto gehuurd, waarna we met de uiterst comfortabele - geüpgrade - Skoda richting de Duitse grens reden. Jawel, onze reis naar Oostenrijk werd vooral in Duitsland genoten.
Vanuit Salzburg rijdt DB Regio met de BR 628 naar Duitsland. Aangezien enkele stekken zeer zeker een hoger perspectief nodig hadden, vielen in eerste instantie een aantal van deze af. Één van onze medefotografen wist echter een ladder te regelen, waardoor onder andere het uiterst sfeervolle lijntje van Traunstein naar Waging am See (KBS 959) met een bezoekje kon worden vereerd. Een ander doel was een plaat van een BR 628 op het station van Garching an der Alz. Alhier aangekomen begon de tijd enigszins te dringen. De trein zou met enkele minuten binnenkomen, maar een stek was nog niet bekend. Uiteindelijk werd op een stapel bielzen plaatsgenomen, vanwaar bovenstaande foto het resultaat is. Het deed alle reisgenoten denken aan een illustere spoorlijn in Polen, de Ostbahn. De stijl van het seinhuis en het handbediende karakter geven typische sfeer die ook op de Ostbahn heerst. De Ostbahn in Polen gaat de komende jaren veranderen, maar hoe snel hier de handbediende Formsignale vervangen worden is mij onduidelijk. Totdat de boel alhier ook verbouwd is, staat een plaatje op dit station nog wel op de lijst, aangezien ik een plaat met seinhuis wel kan waarderen...
Vanuit Mühldorf is DB 628/928 433 is net een kwartiertje onderweg, wanneer het station van Garching an der Alz binnengereden wordt als RB 27985 naar het Oostenrijkse Salzburg. Jawel, op deze foto zien we een heuse internationale trein die momenteel de grens niet zal passeren...
#Ukraine Will Resist, Berlin 22.02.2022
Rund tausend Menschen aus Berlin, v.a. viele Ukrainer:innen versammelten sich zu einer kurzfristig geplanten Protestkundgebung vor der russischen Botschaft in Berlin (Unter den Linden).
Sie protestierten gegen die beginnende Invasion der Ostukraine durch russische Truppen und für die uneingeschränkte Souveränität der Ukraine. In der Nacht vom 21. auf den 22. Februar 2022 hatte der russische Präsident Wladimir Putin in einer Fernsehansprache erklärt, Russland würde die von russischen Separatisten seit 2014 teilweise eroberten Gebiete in der Ostukraine (Donetsk + Luhansk) als unabhängige Republiken anerkennen und dorthin auch russische Truppe zu entsenden. Einen Vertrag darüber hat er kurz darauf mit den Separatisten-Führern aus dem Donbass (Ostukraine) unterzeichnet. Damit hat Putin der Ukraine defacto die Souveränität abgesprochen. Russische Truppen dringen aktuell in die Ostukraine ein. In der Ukraine befürchtet man sogar, dass Putin die gesamte Ukraine erobern wolle, da er die Ukraine als Teil Russlands betrachtet…
© Bernd Sauer-Diete
#StandWithUkraine #UkraineWillResist
Aan de aanvang van een nieuw decennium was de stemming allerzijds zeer positief, dankzij een gestadige economische groei mocht de situatie van ons vaderland tamelijk florissant genoemd worden. Eenieder maakte zich weinig zorgen over de dag van morgen en vele agenda's werden in rap tempo gevuld met geplande vakanties, carrièreplannen en wat dies meer zij. Niemand had echter kunnen bevroeden dat één klein virus dit alles geheel door elkander kon gooien, waardoor des mensen bestaan eensklaps op zijn grondvesten schudde en onze nietigheid op dit aardrijk andermaal werd aangetoond.
U begrijpt het reeds, we spreken in dezen over het gevreesde, doch tegelijk omnipresente coronavirus. Deszelfs aanvang vond plaats in 's werelds grootste dictatuur, meer bepaald in de Chinese miljoenenstad Wuhan. In deze stad stierven eind 2019 plotsklaps verscheidene mensen op een mysterieuze wijze aan een ogenschijnlijk weinig bedreigende longontsteking. De mensheid bleek met een nieuw virus te maken te hebben, te weten het SARS-CoV-2-virus, waarbij de bijbehorende ziekte COVID-19 werd genaamd, hetgeen in de volksmond reeds gauw de korte naam 'corona' kreeg toebedeeld. Vanzelfsprekend werd in het begin getracht de mysterieuze sterfgevallen buiten de publiciteit te houden, doch nademaal vele mensen geïnfecteerd werden met het zeer besmettelijke coronavirus kreeg ook de buitenwereld lucht van deze ziekte. Het nieuwe coronavirus is in feite niet veel anders dan de griepvirussen die jaarlijks voor een heuse griepgolf zorgen, doch twee factoren leidden ertoe dat het nieuwe coronavirus als buitengewoon bedreigend werd gezien: ofschoon vele mensen nauwelijks iets van het virus gevoelden, was het virus wel zeer besmettelijk, terwijl het feit dat het een nieuw virus betrof er anderzijds toe leidde dat niemand weerstand kon bieden tegen dit nieuwe virus. Hierdoor mag het virus gelijkenissen vertonen met de vele griepvirussen, deszelfs uitwerking was echter vele malen erger. De ziekte verspreidde zich zeer snel over de stad, waarbij vele mensen besmet raakten en een deel hunner aanvankelijk geen klachten vertoonden, doch daarna snel het tijdelijke met het eeuwige verwisselden na een korte, doch heftige longontsteking. De bede dat het virus zich niet al te zeer zou verspreiden smolt echter reeds gauw als sneeuw voor de zon toen ook mensen uit de rest van China met het coronavirus besmet raakten. De Chinese overheid nam draconische maatregelen om het virus in te dammen, noodhospitalen werden in een recordtempo gebouwd om de vele patiënten te kunnen verzorgen, terwijl de vele oosterlingen wekenlang in hun huis werden opgesloten.
Ondanks het zeer besmettelijke karakter van het coronavirus leidde dit alles in onze contreien tot nul en generlei beroering. Een wereldwijde pandemie die de levens veler mensen kost, dat was immers iets uit het verleden. Ondanks het feit dat het openbare leven in China ten enenmale stil was gevallen, leefde men in het Westen voort zoals voorheen, alsof er niets aan de hand ware. Langzaam maar zeker begon dit echter te schuiven. Het virus bleek de landsgrenzen te hebben overschreden en ook in Zuid-Korea overleden vele mensen aan deze gevreesde ziekte. Het was echter wel Zuid-Korea, een land in het verre Oosten - nog steeds niet bedreigend dus. Toen het virus ook Europa bereikte door voet aan wal te zetten in Italië, begon een deel onzer toch ietwat onrustiger te worden, nu het virus immers steeds dichterbij kwam. Ook in Italië verspreidde het virus zich in een ongekend hoog tempo onder de bevolking, hetwelk tot dramatische toestanden op de intensive cares in de hospitalen leidde. Vervolgens was het feitelijk een kwestie van tijd vooraleer het virus ook in Nederland arriveren, uiteindelijk werd op 27 februari het eerste bestemmingsgeval gemeld. Desondanks bleven velen er nog altijd rustig onder, de kans dat het virus ons persoonlijk zou raken was nog altijd zeer gering. Wel, toen het virus ook in Nederland zich verspreidde – met name in Noord-Brabant in het begin – begonnen de gemoederen wat onrustig te raken. Toen de intensive cares hier te lande eveneens volstroomden met vele coronapatiënten, begon de ernst van het virus langzamerhand door te dringen bij de meesten onzer. Het keerpunt was wel het begin van de intelligentie lockdown, dewelke op de persconferentie van 12 maart werd aangekondigd. De hogescholen en universiteiten sloten hun deuren, alle evenementen werden verboden en thuiswerken werd de norm waar mogelijk. Wat volgde was een haast bizarre ommekeer, eensklaps veranderde het leven drastisch. Als ik op de volgende dag met de trein reisde, waren de gevolgen reeds ten dele zichtbaar: het aantal reizigers was zienderogen afgenomen en bij tijd en wijle werden de eerste mensen met een mondkapje op gezien. De volgende dag, zaterdag 13 maart, maakte ik mijn – zo later bleek – voorlopig laatste reis naar België. Met name deze dag was toch wel heel bijzonder voor mij, dikmaals was ik de enige reiziger in de ganse coupé, vervoersbewijzen werden niet meer gecontroleerd en des avonds was het niet meer mogelijk om een frietje in de frituur te eten, daar het zitgedeelte was afgesloten. Ja, het leven begon echt te veranderen… Slechts één dag later werd de intelligente lockdown andermaal verstrengd. Ook de basisscholen en het voortgezet onderwijs sloten hun deuren, terwijl de horeca eveneens gedwongen werd te sluiten. Het devies was voortaan als volgt: beperk de sociale contacten, vermijd onnodige activiteiten buitenshuis en houd anderhalve meter afstand aan.
Ofschoon het virus vanzelfsprekend de meeste impact had op hen, die daadwerkelijk besmet raakten en dikwijls zelfs overleden aan corona, had het virus ook een grote impact op de zorg, waar men te kampen had met de overvolle intensive cares vol coronapatiënten. Tegen het einde van maart begon de vraag zelfs op te komen wat men moest doen, als er simpelweg niet genoeg bedden over waren… Door de ingrijpende maatregelen begon het aantal opnames echter op dit kritieke punt te dalen, waardoor deze angst nooit werkelijkheid is geworden. Desondanks had het coronavirus ook een grote invloed op het leven van hen, die niet besmet raakten. Ach, welk een impact bleek corona immers op ons aller leven te hebben. Vakanties konden niet meer doorgaan, vrienden konden niet meer worden ontmoet, kerkdiensten werden afgeschaft, een avond uit eten kon geen doorgang meer vinden – waarlijk, op bijkans alle facetten van ons bestaan oefende dit virus zijn invloed uit. De vele weken die volgden waren derhalve zekerlijk weken die wij nimmer zullen vergeten. Dikmaals kwamen mensen slechts buiten om boodschappen te doen, daar het merendeel der bevolking ook nog eens thuis werkte. In het openbaar vervoer zakte het aantal reizigers in tot circa vijf procent van het normale aantal, waardoor het zelfs op een station als Utrecht Centraal een rariteit was om een reiziger waar te nemen. Ofschoon het weder te dien dage zeer goed was, kon daar nauwelijks van genoten worden, daar het immers ongewenst was om onnodig buiten te zijn. We mogen dientenvolge van een geluk spreken dat de lockdown in Nederland nog niet zo streng was als in Spanje, waar het zelfs verboden was om buiten te komen voor activiteiten die niet strikt noodzakelijk waren. Waar het eens zo vanzelfsprekend was voor Uw fotograaf om naar België te gaan, was dit eensklaps onmogelijk geworden, sedert 18 maart sloten de zuiderburen hun grenzen voor niet-essentiële verplaatsingen. Vele weken lang kwam ik derhalve niet verder dan één dorp verderop, ook mijn leefwereld werd dus zeer beperkt.
Na vele weken zonder sociale contacten werd de drang naar vrijheid schier onhoudbaar. Eens te meer werd immers ervaren hoe belangrijk het is om niet enkel lichamelijk, doch ook geestelijk gezond te zijn. Zodoende maakte ik plannen om op 22 april voor het eerst in vele weken weer eens verder dan een dorp verderop te gaan, teneinde wat afleiding te hebben in deze moeilijke tijd. Daar de grens met België nog altijd gesloten was, diende de plek van bestemming wel ergens in Nederland te liggen. Na enige beraadslagingen kwam de Valleilijn bovendrijven, een sfeervolle enkelsporige spoorlijn in het midden des lands, dewelke Amersfoort met Ede verbindt. Sedert 2006 verzorgt Connexxion het treinvervoer op deze lijn, waarbij het merendeel der treinen met een der vijf Protostreinstellen rijdt. Daar de fabrikant dezer treinstellen – Fahrzeugtechnik Dessau (FTD) – reeds gauw na de productie failliet ging, zijn de vijf Protosstellen op de Valleilijn de enige treinen in de ganse wereld van dit type. Tesamen met het feit dat de Valleilijn dikwijls kenmerken van een lokaalspoorlijn vertoont - in gans Ede bedraagt de maximumsnelheid bijvoorbeeld slechts veertig kilometer per uur - zorgt dit ervoor dat de spoorlijn bepaald geen gemiddelde Nederlandse spoorlijn is. Daarenboven loopt de spoorlijn door de Gelderse Vallei, een zeer agrarisch gebied, zodat landelijke scènes langs deze lijn aan de orde van de dag zijn. De kenmerkende lichtblauwe Valleilijnkleurstelling zorgt er tevens voor dat de unieke Protosstellen gemakkelijk te herkennen zijn. Deze mijns inziens fraaie kleurstelling zal helaas vanaf december 2021 verdwijnen, met ingang van de nieuwe concessie worden de treinen in een RRReis-outfit gestoken. RRReis is de benaming voor een nieuw merk dat het openbaar vervoer in het grootste deel van de provincies Flevoland, Gelderland en Overijssel omvat. Ook de Valleilijn gaat onder deze concessie vallen, zodat de paars-blauw-groene RRReis-kleurstelling leidend wordt op de treinstellen.
Dit alles vormde voor ondergetekende de aanleiding om eens naar deze spoorlijn te reizen. Het feit dat de Valleilijn een wat onbekendere spoorlijn in het midden des lands is, dat bovendien een vrij kalm bestaan leidt, leidde ertoe dat ik in de afgelopen jaren nauwelijks foto's had gemaakt op deze spoorlijn. Over het algemeen ben ik immers dikmaals in België te vinden en bij mijn zeldzame dagjes uit in eigen land vertoef ik meestentijds in andere oorden. Dankzij de lockdown werd ik echter gedwongen een bestemming in eigen land op te zoeken, hetwelk de keuze op de Valleilijn deed vallen. Sedert de aanvang van de lockdown was het - ironisch genoeg - zeer goed weer, in tegenstelling tot de periode ervoor. De zon scheen zeer vaak, hetgeen dikwijls gepaard ging met strakblauwe luchten. Reden te over dus om eindelijk eens een Protos vast te leggen op de Valleilijn, zodat ik een bezoekje plande op 22 april. Daar ik niet een ganse dag onderweg wenste te zijn, werd slechts een bezoek aan één fotopunt voorzien. Begin 2019 maakte ik reeds een foto van een Flirt te Meulunteren, zodat ik mij nu op een ander fotopunt wenste te richten. Een leuke foto van vorig jaar indachtig besloot ik om eens naar dat fotopunt te gaan, hetwelk in het buurtschap Doesburgerbuurt ligt. De metershoge populier aldaar is toch wel typerend voor dat fotopunt, terwijl de akker links voor de zo kenmerkende agrarische sfeer in die contreien zorgt.
Enfin, zo gezegd, zo gedaan en zo kwam ik na een lange reis omstreeks vijf over twee uiteindelijk in Lunteren aan. Door het zeer goede weder had ik het reeds snel aardig warm, zodat een verkoelend ijsje meer dan welkom was. In die week was het zeer geliefde, doch normaal peperdure Ben & Jerry's-ijs in de aanbieding bij de Albert Heijn, hetwelk mij deed besluiten om naar de lokale supermarkt te gaan om daar een bak ijs te halen. Eenmaal aangekomen bij 's lands grootste grootgrutter bleken vele anderen mij reeds voor te zijn geweest, zodat het ijs was uitverkocht... Gelukkig bleek er nog meer ijs, dat normaal vrij duur is, in de aanbieding te zijn, namelijk pindakaasijs van het merk Häagen-Dazs. Ik besloot dus om daar een bak van mee te nemen, waarna ik vervolgens met de fiets richting de Peteweg ging, de plek waar het fotopunt is gelegen. Daar ik nog meer dan genoeg tijd had voordat de trein zou passeren, besloot ik om de toeristische route te nemen via de Boslaan. Dit betoonde een prachtige, zeer lommerrijke laan te zijn, waarlijk zeer mooi om doorheen te fietsen. Vervolgens sloeg ik rechtsaf de Molenweg in, een zandweg tussen verscheidene engen gelegen. Een eng is een oude, middeleeuwse akker die dikmaals voorkomt in deze omgeving. Typerend voor een eng is het feit dat de akker enigszins gebold is en hoger dan de weg ligt. Dit komt door het feit dat er veelvuldig mest over de akkers werd uitgereden, waardoor des akkers niveau langzaam steeg. Een eeuwenoud stukje cultuurlandschap, dat een van de beschermde onderdelen van de Doesburgerbuurt vormt. Nadat ik op het fotopunt was aangekomen, zag ik dat de populier al mooi groen kleurde, dat was mooi meegenomen. Ik besloot nog even neder te zijgen, teneinde alvast wat ijs te eten. Even voor half drie passeerde een Flirt mij vanuit de andere richting, het duurde dus niet lang meer, vooraleer de trein naar Ede zou passeren. Ik had echter pech, de trein bleek met een Flirt te rijden, terwijl ik eigenlijk op een Protos had gehoopt. Enfin, daar de tegentrein eveneens een Flirt was, beduidde dit dat de volgende trein naar Ede een Protos zou zijn, waardoor ik nog even bleef wachten voor de volgende trein. Terwijl ik zo in het heerlijk schijnende zonnetje zat, kon de wachttijd prima worden doorgebracht dankzij het zeer goed smakende ijs dat ik tot mijn beschikking had. Nadat het ijs op was - en ik weer 1350 kilocalorieën rijker was - duurde het niet lang meer, vooraleer de trein zou komen. Vanuit de richting Ede kwam de Flirt langs, waarna ik mij opstelde om weldra stoptrein 31339 naar Ede-Wageningen vast te leggen. In de landelijke omgeving van de Doesburgerbuurt zien we derhalve de 5032, een der vijf Protostreinen, passeren op weg naar Ede. Na de foto was het weer tijd om mijn spullen in te pakken en de lange terugreis aan te vangen. Al met al was het toch wel een geslaagde middag, waarbij het bovenal zeer aangenaam was om eindelijk weer eens op pad te zijn geweest.
#Ukraine Will Resist, Berlin 22.02.2022
Rund tausend Menschen aus Berlin, v.a. viele Ukrainer:innen versammelten sich zu einer kurzfristig geplanten Protestkundgebung vor der russischen Botschaft in Berlin (Unter den Linden). Organisiert wurde die Kundgebung von der NGO Vitsche Berlin.
Sie protestierten gegen die beginnende Invasion der Ostukraine durch russische Truppen und für die uneingeschränkte Souveränität der Ukraine. In der Nacht vom 21. auf den 22. Februar 2022 hatte der russische Präsident Wladimir Putin in einer Fernsehansprache erklärt, Russland würde die von russischen Separatisten seit 2014 teilweise eroberten Provinzen Donetsk + Luhansk in der Ostukraine (Donbass) als unabhängige Republiken anerkennen und dorthin auch russische Truppe zu entsenden. Einen Vertrag darüber hat er kurz darauf mit den russischen Separatisten-Führern aus dem Donbass unterzeichnet. Damit hat Putin der Ukraine defacto die Souveränität abgesprochen. Russische Truppen dringen aktuell in die Ostukraine ein. In der Ukraine befürchtet man sogar, dass Putin die gesamte Ukraine erobern wolle, da er die Ukraine als Teil Russlands betrachtet…
© Bernd Sauer-Diete
#StandWithUkraine #UkraineWillResist
What is important on a mountain tour? Good clothing, proper provisions and being close to nature and wildlife!
Head - Lelutka EvoX Fleur
Body - Maitreya Lara Petite
Nails - Mango Milk Almond
Skin - Moccino Louise
Earrings - Sigma Tassel
Choker - Cynful Diamond Choker
Hair - Opale Tisea
Coat - Dernier Tanya Fake Fur
Pants - *XO* Cosmea Leather Leggings
Shoes - ED Stalker Boots
Bag - DDL Fierce
Dring - Ishiku Champagne Bottle
Pose - Ana Poses Vogue