View allAll Photos Tagged DRing
Het is bijna donker als RFO's 1604 op 9 november 2023 om 17:02 uur terugkeert vanaf Matrans in Pernis met 10 beladen schuifwandwagens. De sporen hier kenden jarenlang een constant en bijna anoniem bestaan met enkele schuifwandwagens per dag, maar sinds een groot aluminiumpakket naar de terminal van Matrans verhuist is, kan het hier lekker dringen zijn en komen er ook andere vervoerders dan DB. Op de achtergrond een deel van het terrein dat deel uitmaakte van de eerste containerterminal van de ECT in Rotterdam, die in 1967 de poorten opende.
Clathrus archeri (M.J. Berkeley) Dring, 1980 = Anthurus archeri (M.J. Berkeley) E. Fischer, 1886 = Anthurus aseroeformis E. Fischer, 1897 = Anthurus aseroeformis ou aseroiformis var. brevipes R. Maire, 1930 = Anthurus aseroeformis ou aseroiformis var. longipes R. Maire, 1930 = Anthurus macowanii Marloth, 1913 = Anthurus muellerianus Kalchbrenner, 1880 = Anthurus muellerianus var. aseroeformis (E. Fischer) Saccardo, 1910 = Anthurus sepioides McAlpine, 1904 = Aserophallus archeri (M.J. Berkeley) Kuntze, 1891 = Aserophallus muellerianus (Kalchbrenner) Kuntze, 1891 = Ithyphallus muellerianus (Kalchbrenner) E. Fischer, 1893 = Lysurus archeri M.J. Berkeley, 1859 (1860) = Lysurus muellerianus (Kalchbrenner) Henn., 1902 = Lysurus pentactinus M.J. Berkeley, 1859 = Phallus muellerianus (Kalchbrenner) Lloyd, 1909 = Pseudocolus archeri (M.J. Berkeley) Lloyd, 1913 = Schizmaturus archeri (M.J. Berkeley) Locquin, 1977 = Schizmaturus muellerianus (Kalchbrenner) Locquin, 1977, l'anthurus d'Archer ou anthurus en forme d'Aseroé, clathre d’Archer.
Nadolig Llawen
Heri ya krismas
Καλά Χριστούγεννα
کرسمس مبارک
Shnorhavor Amanor yev Surb Tznund
Joyeux Noël
Frohe Weihnachten
Vrolijk Kerstfeest
Շնորհավոր Ամանոր և Սուրբ Ծնունդ
圣诞快乐
Mutlu Noeller
Glædelig Jul
Mele Kalikimaka
کرسمس
Selamat Natal
Cpeќeн Бoжик
கிறிஸ்துமஸ் வாழ்த்துக்கள
Glædelig Jul
Feliz Natal
Счастливого рождества
Blithe Yule
Or happy Hanukkah
mawlidu n-nabiyyi
Happy Solstice
Happy Hoswatch
Happy Decemberween
Happy Malkh
Happy Dies Natalis Solis Invicti
Happy Mōdraniht
Happy Saturnalia
Happy Yalda
Happy Newtonmas
Happy Sadeh
Happy Chahar Shanbeh Suri
Happy Mithras
Happy Spaghetti Monster festival
Clathrus archeri (M.J. Berkeley) Dring, 1980 = Anthurus archeri (M.J. Berkeley) E. Fischer, 1886 = Anthurus aseroeformis E. Fischer, 1897 = Anthurus aseroeformis ou aseroiformis var. brevipes R. Maire, 1930 = Anthurus aseroeformis ou aseroiformis var. longipes R. Maire, 1930 = Anthurus macowanii Marloth, 1913 = Anthurus muellerianus Kalchbrenner, 1880 = Anthurus muellerianus var. aseroeformis (E. Fischer) Saccardo, 1910 = Anthurus sepioides McAlpine, 1904 = Aserophallus archeri (M.J. Berkeley) Kuntze, 1891 = Aserophallus muellerianus (Kalchbrenner) Kuntze, 1891 = Ithyphallus muellerianus (Kalchbrenner) E. Fischer, 1893 = Lysurus archeri M.J. Berkeley, 1859 (1860) = Lysurus muellerianus (Kalchbrenner) Henn., 1902 = Lysurus pentactinus M.J. Berkeley, 1859 = Phallus muellerianus (Kalchbrenner) Lloyd, 1909 = Pseudocolus archeri (M.J. Berkeley) Lloyd, 1913 = Schizmaturus archeri (M.J. Berkeley) Locquin, 1977 = Schizmaturus muellerianus (Kalchbrenner) Locquin, 1977, l'anthurus d'Archer ou anthurus en forme d'Aseroé, clathre d’Archer, anthurus étoilé, doigts du Diable.
Van 23 t/m 26 juli 2023 stond alweer de volgende reis op de planning, namelijk een vierdaagse trip naar Frankrijk. Het hoofddoel waren de Nez Cassé locomotieven in de omgeving Lille en Maubeuge. Aangezien deze fraaie machines ook in Frankrijk steeds meer verdwijnen begon de tijd te dringen om hier nog eens aandacht aan te kunnen besteden. Gelukkig zouden we deze zomer hier nog net op tijd voor zijn in deze regio.
In de regio Maubeuge worden de fraaie Nez Cassé's op twee diensten ingezet: op de stoptreindienst tussen Lille Flandres - Jeumont (loc + dubbeldekkerstam) en op de Intercitydienst tussen Maubeuge en Paris Gare du Nord (loc + Corail rijtuigen). Echter kregen wij ruim voordat onze reis zou beginnen al de eerste tegenvaller. De 'nieuwe' Omneo treinstellen zouden per juni 2023 langzaam de TER Maubeuge - Paris Nord overnemen. Alsof dat nog niet genoeg was kregen we een week voordat we naar Frankrijk gingen ook nog eens te horen dat er door de zomerdienstregeling geen Nez Cassé met dubbeldekkers ingezet worden op de lijn tussen Jeumont en Lille Flandres. Hierdoor moesten we onze volledige planning omgooien en werd het dus een vakantie die voornamelijk gericht was op de TER Paris Nord - Maubeuge. Ook bij deze lijn was het enige wat we konden doen hopen dat de Nez Cassé's gewoon nog reden.
Na een flinke reis door Nederland en België kwamen we dan eindelijk aan in Lille. Onze eerste geplande tussenstop was iets verderop nabij Fretin langs de HSL. Nadat ons doel daar was gelukt hervatten we onze reis weer naar ons hotel.
De volgende morgen besloten we rustig de ochtend te starten. In het hotel was een ontbijtbuffet en daar maakten we goed gebruik van. Na het ontbijt fietsten we richting station Hautmont waar we onze eerste Nez Cassé op de plaat zouden gaan zetten. Na deze plaat fietsten we door naar het bedrijventerrein naast het spoor in Hautmont, waar we de rest van de dag zullen gaan vertoeven.
Als eerst werd de terugrit van de BB22232 richting Parijs opgewacht. Ondertussen passeerden er ook een aantal stoptreinen en 1 goederentrein van ECR. Het was gedurende de hele ochtend dichtbewolkt, maar in de loop van de middag zou de zon steeds meer door moeten breken. Voor de rit die 2 uur later langs zou komen richting Parijs hadden we een straat verderop nog een andere stek gevonden. Na passen en meten (en een beetje snoeien) ging het allemaal maar net en installeerden we ons voor het dit keer blauwe neusje. En inderdaad zoals eerder aangegeven brak de zon nu door de wolken. Dit resulteerde in een perfect getimede doorkomst in de zon.
Na doorkomst fietsten we terug naar de Rue des Usines waar we nog een aantal doelen hadden: een paar treinen van Lineas, een trein van FRET, een trein van Europorte en het laatste gebroken neusje van de dag. Qua goederenverkeer zat het ons niet mee: Een T13 van Lineas passeerde in een regenbui met een keteltrein en, de trein van FRET viel uit en Europorte kwam met -90 voorbij waardoor we die ook misten terwijl we zaten te schuilen.
We hadden nog 1 laatste doel over, en dat was de TER 16460 naar Parijs. Dit was ook nog eens de leukste slag van de dag, aangezien er voor deze trein een Beton Nez Cassé zat. Tijdens het wachten begon de lucht nu echt flink snel open te breken en voor we het wisten was het rond de zon zo goed als strakblauw. Ook zou het niet lang meer duren voordat de BB22348 met de Corail rijtuigen terug zou komen richting Aulnoye-Aymeries. Het was inmiddels al tijd van doorkomst maar de trein was nog niet langs gekomen. De paar minuten dat we moesten wachten leken wel uren te duren totdat we eindelijk de schaduw van de trein tevoorschijn zagen komen in de verte. Enkele secondes daarna passeerde de trein, waarmee ons absolute hoofddoel op dag 2 van de 4 al behaald was!
Het is 17:48 als de SNCF BB22348 met 6 Corail rijtuigen de 4 fotografen langs de Rue des Usines passeert als trein 16460 richting Paris-Nord.
Zou er nog een leuke cargo komen op het plekje tussen de wijnbergen?
Geen idee natuurlijk, want laat dat net het leuke zijn aan spotten in het buitenland... op de een of andere manier laat je je alleen maar positief verrassen. Maar stiekem hoopten we natuurlijk wel nog op een leuke cargo, te meer omdat het plekje in Reuilly nog meer cadrages te bieden had voor lange cargo's. Dat was dan wel een beetje buiten de waard gerekend, want in plaats van een ellenlange cargo, werden we getrakteerd op een loktrein, gevormd door de 475132, 460059 en 460146. Maar dit was zeker en vast geen domper op de feestvreugde!
Ondertussen begon de tijd te dringen en hadden we gsm-gewijs een herinnering gezet om 16u35. Uiterlijk dan moesten we terug naar de wagen, anders riskeerden we de enige "zeker goed voor de zon rijdende" trein richting Parijs (een TER wat anders?) niet te kunnen fotograferen in de bocht van Reuilly. De weg naar het fotopunt kenden we ondertussen uit het hoofd (handig om de GPS niet altijd nodig te hebben) en we wisten bij aankomst al waar we konden gaan staan, nl. voor de muur van het kerkje.
Een fraai fotopunt is dit, al is het standpunt wel speciaal: op het plaatselijk stort. Gelukkig dat hier enkel groenafval en steengruis wordt gedeponeerd, maar toch... ;-)
Op het moment dat we toekwamen, waren er trouwens net een aantal mensen de laadbak van hun 'camionnette' aan het leeg gooien.
Toen wij toekwamen met onze campingstoeltjes, vroegen ze of we gingen vissen, groot was hun verbazing toen we antwoorden: “Ja op treinen” ;-)
Het (echte) vissen had natuurlijk ook gekund, de Marne is hier niet veraf (achter de bomen links van de locomotief).
De TER was trouwens te laat op dit punt en voor de tweede keer die dag zat nog eens het lelijke eendje van de reeks 15000 voor de sleep, wat we eigenlijk wel al een beetje konden raden toen we de dienstregeling even van dichterbij bekeken...
Rare schildering, niet? Het verhaal hierachter? Wel, deze loc was slachtoffer van een brand aan locomotief BB 15028 in Parijs-Saint-Lazare! Deze loc had namelijk de pech om op het spoor naast de BB 15028 te staan en zodoende liep de loc dus brandschade op... met dit resultaat als gevolg...
---
Un mixte entre livrée Arzens et fantôme: la BB 515024 n'est vraiment pas la plus belle locomotive du SNCF.
La locomotive et sa TER en direction de Paris, vu à Reuilly.
Reuilly (Picardie, Aisne). Artère Paris Est - Strasbourg. Mardi, 20 aout 2013 - 16h55.
---
This locomotive is a mix between the livery 'Arzens' and 'fantôme' (gray), due to fire from another locomotive in Paris-Saint-Lazare.
This locomotive had the misfortune to be on the track next to the burning locomotive...
Reuilly (Picardie, Aisne). 20 August 2013 - 4:55 PM.
Two young Mule Deer (Odocoiseul hemionus) pause from dringing from a North Park pond as they fogus on something that caught their interest. Image taken in Colorado.
Een slufter is een getijdengebied waarbij zout water vanuit zee onder invloed van het getij door een geul in de duinen het land binnen kan dringen. In de strikte zin gebeurt dit niet telkens bij hoogwater, maar enkel bij springtij (in combinatie met hevige westenwind voor België). Hiermee krijgen de duinen ook aanvoer van vers zand. Er ontstaat een levendig duinengebied met begroeide en onbegroeide delen, droge en natte, kalkrijke en kalkarme, humusrijke en humusarme grond. Deze overgangen leveren een heel typische flora en fauna op.
Het rijtuigtype dat voor onnoemelijk vele mensen hét symbool is van het Duitse getrokken Nahverkehr is onmiskenbaar het type n-Wagen. Dit type, hetwelk van een schier ontelbare schare (Nederlandse) liefhebbers foutievelijk met een kapitaal wordt geschreven en derhalve als N-Wagen wordt aangeduid, drukt sedert de zestiger jaren een zeer grote stempel op het Nahverkehr in West-Duitsland. Duizenden rijtuigen werden gebouwd om oudere vooroorlogse rijtuigen af te lossen en hebben op praktisch elke spoorlijn van betekenis in West-Duitsland gereden.
Hun ster is echter zinkende, de klassieke rijtuigen met de fameuze Mitteleinstiegstüre die per klink te openen zijn en vensters die nog opengeschoven kunnen worden, worden in de laatste jaren massaal terzijde gezet en ofwel naar de sloper ofwel naar de beruchte Stillstandsmanagements overgebracht. Anno 2018 concentreert hun inzet zich in de zuidelijke deelstaat Bayern-Württemberg, waar een deel van het Nahverkehr door de middelerwijl bejaarde rijtuigen wordt verzorgd.
De n-Wagen kunnen worden verdeeld in verscheidene types rijtuigen, doch een type stuurstandrijtuig springt boven alles uit: het type Bnrdzf, in de volksmond Karlsruher Kopf, doch liefkozend ook wel KaKo genaamd. De getrokken rijtuigen hadden immers een probleem: bij elk eindpunt moest worden omgelopen door de locomotief. Aan het einde der zestiger jaren bedacht men hier een oplossing voor: het stuurstandrijtuig. De eerste gingen de geschiedenisboeken in als Hasenkasten en waren berucht vanwege hun zeer krappe cabine - vergelijkbaar met de Belgische Klassiekjes. Het Ausbesserungswerk (AW) Karlsruhe concipieerde dientenvolge een beter model, dat een ruime cabine voor de Triebfahrzeugführer voorzag. Dit resulteerde in een omgebouwde n-Wagen met een ruime cabine, die aan de zijkant afgeronde hoeken had. Vanwege hun herkomst werden zij betiteld als de Karlsruher Kopf.
Nadat hun inzet steeds meer afnam, eindigde men tegen het einde van 2016 met de volgende prestaties voor de Karlsruher Köpfe: verscheidene spitsritten in Nordrhein-Westfalen en een deel van het Nahverkehr in Baden-Württemberg. Daar de spitsritten ofwel overgingen naar private vervoerders ofwel vervangen werden door moderner materieel, was het einde der stuurstandrijtuigen nabij. De Deutsche Bahn organiseerde zodoende op 1 december 2016 in Baden-Württemberg een afscheidsrit voor dit type.
Met ingang van de nieuwe dienstregeling werd het o zo mooie spreekwoord 'Totgesagte leben länger' andermaal bewaarheid: de Karlsruher Kopf was nog niet definitief verdwenen van het Duitse spoorwegnet! Behoudens wat ritten tussen Rheine en Münster Hauptbahnhof, die echter ook eind 2017 vervielen voor de Karlsruher Kopf resteerde nog slechts één enkele retourslag: een retourslag in de RE8. Deze Regional-Expresslijn verbindt Mönchengladbach met de Rijnstad Koblenz, doch de lijn kent een merkwaardige Hauptverkehrszeit-Verstärker: retourslag 10839/10838 van Kaldenkirchen naar Köln-Messe/Deutz. De retourslag berijdt immers het traject Mönchengladbach - Kaldenkirchen, ofschoon alle andere ritten op deze lijn door Eurobahn worden gereden!
Anno 2018 zijn dit de enige twee ritten in de ganse republiek (!) die nog door de Karlsruher Kopf worden gereden, bij alle andere trek-duwstammen staat een modernere Wittenberger Kopf aan het einde. Naast het feit dat dit de enige twee ritten in gans Duitsland zijn met een KaKo, zijn dit ook de enige twee ritten in Nordrhein-Westfalen die nog door n-Wagen van de DB worden gereden. Het Betriebshof Köln-Deutzerfeld heeft nog geen tien rijvaardige rijtuigen meer over voor de spitsslag, namelijk twee KaKos en wat gewone n-Wagen. Des morgens vertrekt de stam vanuit Mönchengladbach als Leerzug naar Kaldenkirchen, waarna men na het kopmaken als trein 10839 richting Köln vertrekt. Na aankomst op Messe/Deutz rijdt men door naar het Betriebsbahnhof Deutzerfeld, waar de trein de dag doorbrengt. In de middag vervolgt de stam de reis om als trein 10838 terug naar Kaldenkirchen te rijden, tot slot volgt er nog een Leerzug naar Mönchengladbach, alwaar de n-Wagen worden afgesteld voor de nacht.
Spitsrit 10839 richting Köln rijdt in alle vroegte en is dientenvolge niet vast te leggen als men zoals ik met het openbaar vervoer onderweg is, zodat de terugrit richting Kaldenkirchen resteert. Met name op het stuk vanuit Mönchengladbach richting Kaldenkirchen is het aangenaam de trein vast te leggen, daar deze op een enkelsporig baanvak rijdt waar normaliter geen andere DB-treinen komen. De schrijver dezes had tot nu toe nog steeds geen fatsoenlijke foto van deze trein, doch half september begon tot mij door te dringen dat deze rit nu eens vastgelegd diende te worden. Met ingang van de wintertijd is het gans onmogelijk om de trein in daglicht vast te leggen, zodat het weder een halfjaar duurt vooraleer de trein opnieuw in daglicht is te zien.
Een der bekendste fotopunten is vlak buiten Dülken, alwaar zich een zandweg bevindt die naar de landerijen ten westen van Dülken voert. Op een vrije vrijdag in het midden van september was ik voornemens de trein aldaar vast te leggen, en zulks geschiedde. Daar ik op de centen placht te letten, werd besloten om vanaf Venlo de bus naar Kaldenkirchen te nemen en over te stappen op bus 074 richting Dülken. Na een lange rit doorheen talloze dorpjes bereikte ik rond kwart over vijf de Alberstraße in Dülken, ik behoefde nu nog slechts een tiental minuten richting de gewenste plek te wandelen.
Een kenmerk van het ontluikende najaar was de immer lager hangende zon, die op deze warme nazomeravond zekerlijk aanwezig was. De weinige wolken hinderden aanvankelijk weinig, de passeerende Eurobahn kon mitsdien in het aangename avondlicht worden vastgelegd. Mij resteerden nog enkele minuten alvorens het garnituur n-Wagen zou passeren, toen er langzaam een wolk voor de zon schoof... Het was mitsdien zeer wel mogelijk dat de gewenste zonfoto op het laatste moment zou mislukken, ik vreesde er reeds voor. Op het juiste moment was de wolk echter weggedreven, zodat ik mij opmaakte voor de doorkomst. Niet veel later passeerde de sedert enige tijd tot vier rijtuigen ingekorte stam, wier tractie werd geleverd door de Dortmunder 111 032-9, zodat ik niet veel later zeer content terug kon keren naar huis.
EDIT: sedert eind oktober/begin november zijn de n-Wagen wegens Fristablauf of defecten niet meer in dienst in de spitsslag naar Kaldenkirchen. Vooralsnog worden zij vervangen door treinstellen ET 425, vanaf december betreft dit Dostos van het type 761.
Construction of the cathedral began in about 1175, to the design of an unknown master-mason. Wells is the first cathedral in England to be built, from its foundation, in Gothic style. According to art historian John Harvey, it is the first truly Gothic cathedral in the world, its architects having entirely dispensed with all features that bound the contemporary east end of Canterbury Cathedral and the earlier buildings of France, such as the east end of the Abbey of Saint Denis, to the Romanesque. Unlike these churches, Wells has clustered piers rather than columns and has a gallery of identical pointed arches rather than the typically Romanesque form of paired openings.
Dring the period of 1329–45, master mason William Joy made alterations and extensions to the choir, joining it to the Lady Chapel with the retrochoir, the latter in the Flowing Decorated style. The retrochoir extends across the east end of the choir and into the east transepts. At its centre the vault is supported by a remarkable structure of angled piers. Two of these are placed as to complete the octagonal shape of the Lady Chapel, a solution described by Francis Bond as "an intuition of Genius". The piers have attached shafts of marble, and, with the vaults that they support, create a vista of great complexity from every angle.
100x the 2024 Edition food and dring.
I know it's not a clear image , but that's the steam coming off the food in the pan.
Construction of the cathedral began in about 1175, to the design of an unknown master-mason. Wells is the first cathedral in England to be built, from its foundation, in Gothic style. According to art historian John Harvey, it is the first truly Gothic cathedral in the world, its architects having entirely dispensed with all features that bound the contemporary east end of Canterbury Cathedral and the earlier buildings of France, such as the east end of the Abbey of Saint Denis, to the Romanesque. Unlike these churches, Wells has clustered piers rather than columns and has a gallery of identical pointed arches rather than the typically Romanesque form of paired openings.
Dring the period of 1329–45, master mason William Joy made alterations and extensions to the choir, joining it to the Lady Chapel with the retrochoir, the latter in the Flowing Decorated style. The retrochoir extends across the east end of the choir and into the east transepts. At its centre the vault is supported by a remarkable structure of angled piers. Two of these are placed as to complete the octagonal shape of the Lady Chapel, a solution described by Francis Bond as "an intuition of Genius". The piers have attached shafts of marble, and, with the vaults that they support, create a vista of great complexity from every angle.
Nadat de ‘Linz-shuttle’ van Railtraxx was gepasseerd, bleef het een lange tijd rustig langs het spoor. Naast twee losse loc treintjes passeerde er geen enkele cargo meer. Zelfs de IC-trein naar Leuven reed niet via lijn 15/1, maar rechtstreeks via lijn 27 naar lijn 15. Een foto van een reizigerstrein, al was het maar een Break of Desiro, zat er dus ook niet in.
Aangezien er in de namiddag nog wat gestudeerd moest worden voor de examens, had ik voorzien om tot ongeveer elf uur op dit plekje te vertoeven. De tijd begon stilaan te dringen en ik ging er vanuit dat ik maar twee cargo’s op de foto zou krijgen die dag. Het lot besliste er gelukkig anders over en niet veel later verscheen er een bij Railpool geleasede TRAXX van Lineas met een keteltrein naar Millingen. Met drie leuke cargo’s in iets meer dan twee uur tijd kon ik dan toch nog tevreden terug naar huis fietsen.
Aan een zeer traag tempo rijdt de 186 500 van Lineas met een kenmerkende sleep Ermewa-ketels gevuld met ethyleendichloride (UN 1184) over het verbindingsspoor tussen Y. Krijgsbaan en Y. Aubry. Net zoals de ‘Linz-shuttle’ van Railtraxx moest ook deze trein voorrang verleden aan het reizigersverkeer.
-------------------------------------------------------------
Vrijdag 15 mei 2020, 10:55
Lineas E 186 500
[E 47533] Antwerpen-Verb. Oiltanking – Millingen Gbf
Fietssnelweg F11 (Antwerpen – Lier), Mortsel
Clathrus archeri (M.J. Berkeley) Dring, 1980 = Anthurus archeri (M.J. Berkeley) E. Fischer, 1886 = Anthurus aseroeformis E. Fischer, 1897 = Anthurus aseroeformis ou aseroiformis var. brevipes R. Maire, 1930 = Anthurus aseroeformis ou aseroiformis var. longipes R. Maire, 1930 = Anthurus macowanii Marloth, 1913 = Anthurus muellerianus Kalchbrenner, 1880 = Anthurus muellerianus var. aseroeformis (E. Fischer) Saccardo, 1910 = Anthurus sepioides McAlpine, 1904 = Aserophallus archeri (M.J. Berkeley) Kuntze, 1891 = Aserophallus muellerianus (Kalchbrenner) Kuntze, 1891 = Ithyphallus muellerianus (Kalchbrenner) E. Fischer, 1893 = Lysurus archeri M.J. Berkeley, 1859 (1860) = Lysurus muellerianus (Kalchbrenner) Henn., 1902 = Lysurus pentactinus M.J. Berkeley, 1859 = Phallus muellerianus (Kalchbrenner) Lloyd, 1909 = Pseudocolus archeri (M.J. Berkeley) Lloyd, 1913 = Schizmaturus archeri (M.J. Berkeley) Locquin, 1977 = Schizmaturus muellerianus (Kalchbrenner) Locquin, 1977, l'anthurus d'Archer ou anthurus en forme d'Aseroé, clathre d’Archer.
All Rights Reserved ©
Previously Rhacophorus norhayatii, now Rhacophorus norhayatiae. The specific epithet norhayatiae honours Professor Dr Norhayati Ahmad of the National University of Malaysia (Chan & Grismer, 2010).
Location: Throughout pristine forest of Peninsular Malaysia.
Distribution: Across Peninsular Malaysia, it also occurs in the extreme south and a small area of west-central Thailand, near the border with Myanmar (Dring, 1979; Chan-ard, 2003).
Habitat: Lowland pristine rainforest and hill forests up to 550 m elevation (Chan & Grismer, 2010). Basically an arboreal species, living on forest canopy, only descend onto forest floor during breeding season.
Description: Spots and other patterns are absent on the bright green dorsal surface of the body, limbs, and upper half of the flanks. The bottom flanks have tiny blue dots and lines scattered throughout their mottled orange and black coloring. The throat and underside of the body are both white to light grey in color, with a few dark specks scattered throughout.
Na de opknapbeurt:
"Om de oriëntatie en zichtlijnen te verbeteren hebben we een nieuwe ombouw om de constructieve delen ontworpen die ‘getailleerd’ is en daardoor luchtiger. De vormgeving sluit aan bij de excentrieke en uitdagende vormgeving van station Rotterdam Blaak. De blauwe verlichting tussen de beplating creëert een mysterieus beeld, waardoor het binnenste van de kolom bijna lijkt te gloeien."
Hoe leuk ik dit soort afwijkende lichtzuilen ook vind, ik vraag me serieus af in hoeverre dit nu de oriëntatie en zichtlijnen verbetert... Of is het misschien een andere bewoording voor het idee dat blauw, rustgevend licht op NS-stations het aantal zelfmoorden op het spoor terug zou kunnen dringen? In Japan is fel blauw led-licht blijkbaar een succesvol preventiemiddel.
Scroll down for English.
Sinds donderdag 9 april 2020 rijdt locomotief 186 258 van Lineas rond als 'Heroes'-loc ter ere van alle werknemers in de essentiële sectoren die tijdens de coronacrisis het land draaiende hielden. Deze locomotief was tijdens de maand mei al tijdlang te zien geweest aan kop van de staaltreinen tussen Châtelet en Genk, maar toen had ik door de maatregelen i.v.m. het coronavirus nog niet de kans gehad om deze trein te gaan fotograferen.
Sinds vorige week maandag wordt de locomotief nu opnieuw ingezet voor het slepen van de eerder genoemde staaltreinen. Nu mocht ik de kans om de loc op foto te zetten niet meer laten schieten. Een bijzonderheid was dat de Heroes-loc nu vergezeld werd door loc 186 293 (die in een zwarte livrei rondrijdt) en niet meer door één van haar grijze soortgenoten die enkel het Railpool-logo dragen zoals dit in mei het geval was.
Voor het fotograferen van deze trein trok ik afgelopen vrijdag (3 juli) richting Aarschot met de trein. Doordat de reistijd tussen Aarschot en Melsele anderhalf uur bedraagt en ik die namiddag nog een afspraak had, kon ik echter niet lang genoeg blijven staan tot het bijzondere duo zou passeren. Gelukkig werd maandagochtend al vrij snel duidelijk dat de locs ook deze week de staaltreinen nog zouden verzekeren en dus trok ik vandaag opnieuw richting Aarschot, met de auto ditmaal. Op Google Maps had ik immers een geschikte locatie gevonden die moeilijk met het openbaar vervoer te bereiken was.
Eens ter plaatse installeerde ik mij op het voorziene fotopunt en nu was het wachten geblazen.
Op basis van enkele meldingen van de trein vorige week verwachtte ik hem iets na twaalf uur. Rond half één zag ik dan een goederentrein vanuit de richting van Leuven komen, maar dit bleek nog niet de trein waarvoor ik gekomen was. Iets later, om kwart voor één, was er opnieuw een goederentrein in aantocht en weer was het niet de staaltrein richting Genk. De tijd begon te dringen vermits de zon ondertussen bijna in een hoek van 90° op de treinsporen scheen. Om stipt één uur zag ik in de verte gelukkig toch de neus van de witte heldenlocomotief verschijnen. Tegen dat de trein voor mijn lens verscheen, had de zon zich spijtig genoeg juist achter een paar wolken verscholen...
Op de foto passeren locomotieven 186 258 en 186 293 van Lineas de fotograaf een drietal kilometer vóór het station van Aarschot. De locs zijn onderweg met een half beladen staalrollentrein van Châtelet-Formation naar Genk-Goederen.
----------
Since last Monday locomotives E186 258 and E186 293 of Lineas ensure the coils trains between Châtelet and Genk. Locomotive E186 258 is running in a heroes livery and locomotive E186 293 in a black Lineas livery. We see the locomotives passing together through Aarschot in the direction of Genk.
Clathrus archeri (M.J. Berkeley) Dring, 1980 = Anthurus archeri (M.J. Berkeley) E. Fischer, 1886 = Anthurus aseroeformis E. Fischer, 1897 = Anthurus aseroeformis ou aseroiformis var. brevipes R. Maire, 1930 = Anthurus aseroeformis ou aseroiformis var. longipes R. Maire, 1930 = Anthurus macowanii Marloth, 1913 = Anthurus muellerianus Kalchbrenner, 1880 = Anthurus muellerianus var. aseroeformis (E. Fischer) Saccardo, 1910 = Anthurus sepioides McAlpine, 1904 = Aserophallus archeri (M.J. Berkeley) Kuntze, 1891 = Aserophallus muellerianus (Kalchbrenner) Kuntze, 1891 = Ithyphallus muellerianus (Kalchbrenner) E. Fischer, 1893 = Lysurus archeri M.J. Berkeley, 1859 (1860) = Lysurus muellerianus (Kalchbrenner) Henn., 1902 = Lysurus pentactinus M.J. Berkeley, 1859 = Phallus muellerianus (Kalchbrenner) Lloyd, 1909 = Pseudocolus archeri (M.J. Berkeley) Lloyd, 1913 = Schizmaturus archeri (M.J. Berkeley) Locquin, 1977 = Schizmaturus muellerianus (Kalchbrenner) Locquin, 1977, l'anthurus d'Archer ou anthurus en forme d'Aseroé, clathre d’Archer.
Tramline 24 used to service the more classy part of Amsterdam-south. There is nothing very classy abut these passenger pushing and shoving to get in the tram. Stationsplein June 1968 15054
1910/1911 wurde die Alp Langenegg einer dringen notwenigen Teilsanierung unterzogen.
Ein- und Umbaubau Käserei, Küche, Milchraum, WC-Anlage und Bad.
Neubau Schweinestall mit Jauchekasten.
I was more than surprised to see the sun today, I was absolutely shocked!! It has rained non stop since yesterday. The ground I am standing on isn't the lake - it is just flooded. And those pillars are normally on the edge of a footpath which has gone underwater.
For Our Daily Challienge - Surprising
Jair-Rôhm Parker Wells is a Free improvisation bassist composer and conceptualist. He plays both upright and electric. He is one of the founding members of the improvising band Machine Gun which featured Thomas Chapin. Dring the 80s and 90s he was a big part of the downtown music scene and worked with Bill Laswell. He now lives in Bangkok most of the year and spends a lot of time working in Europe. This was shot with a 5d in Bushwick BK. Not bad for digital.
SN/NC: Oxybelis Fulgidus, Colubridae Family
La Bejuquilla Verde (Oxybelis fulgidus) es un Colubridae o culebra (colúbridos) arbórea larga y delgada que habita en América Central y el norte de América del Sur.
Esta serpiente es delgada, alrededor de 2 cm de grosor y puede llegar a medir entre 1.5 y 2 metros de largo. Su cola es larga y muy delicada, usada más que nada para sostenerse mientras alcanza a su presa. Su cabeza es de forma aerodinámica y muy puntiaguda; su boca es muy grande y se extiende casi a través de toda su cabeza. La lengua es larga y verde y cuando está en uso la mantiene afuera moviéndola de arriba abajo. La bejuquilla verde se queda en lo alto de los árboles mirando hacia el suelo. Cuando encuentra un ratón, lagartija o nido la serpiente sigue a la presa una corta distancia y la huele cuidadosamente. Si la serpiente está contenta con lo que huele, muerde la cabeza de la presa y la levanta de 20 a 40 cm del suelo. Con esto la serpiente evita que la presa use su fuerza física. La bejuquilla tiene dos dientes más grandes en la parte posterior de la boca, dichos dientes permiten que la saliva tóxica penetre las heridas e inmovilice a la presa. Luego, se la traga rápidamente. Una vez la presa está completamente dentro de la serpiente, la bejuquilla busca un lugar para descansar, usualmente el punto más alto de un árbol. Entre sus predadores naturales en Guatemala se encuentra el "gran halcón negro" (Buteogallus urubitinga). No es una especie agresiva, aunque puede morder si es manipulada; su veneno, el que inyecta a través de sus colmillos traseros, puede causar dolor e hinchazón, pero no es mortal para el humano. Esta serviente se distribuye en México, Guatemala, El Salvador, Honduras, Belice, Nicaragua, Costa Rica, Panamá, Colombia, Venezuela, Trinidad y Tobago, Ecuador, Brasil, Perú, Bolivia, Guyana, Surinam y Guayana Francesa.
A Bejuquilla Verde (Oxybelis fulgidus) é uma colubridae longa e fina arbórea, que habita a América Central e o norte da América do Sul.
Essa cobra é fina, tem cerca de 2 cm de espessura e pode ter entre 1,5 e 2 metros de comprimento. Sua cauda é longa e muito delicada, usada mais do que qualquer coisa para se sustentar enquanto atinge sua presa. Sua cabeça é aerodinâmica e muito pontiaguda; sua boca é muito grande e se estende quase por toda a cabeça. A língua é comprida e verde e, quando está em uso, a mantém afastada, movendo-a para cima e para baixo. As videiras verdes permanecem altas nas árvores, olhando para o chão. Quando encontra um rato, lagarto ou ninho, a cobra segue a presa a uma curta distância e fareja-a com cuidado. Se a cobra está feliz com o cheiro, ela morde a cabeça da presa e a levanta de 20 a 40 cm do chão. Com isso, a cobra impede que a presa use sua força física. As videiras têm dois dentes maiores na parte posterior da boca, permitindo que a saliva tóxica penetre nas feridas e imobilize as presas. Então ele rapidamente engole. Quando a presa está completamente dentro da cobra, a videira encontra um lugar para descansar, geralmente o ponto mais alto de uma árvore. Entre seus predadores naturais na Guatemala está o "grande falcão preto" (Buteogallus urubitinga). Não é uma espécie agressiva, embora possa morder se for manipulada; seu veneno, injetado pelas presas traseiras, pode causar dor e inchaço, mas não é fatal para os seres humanos. Este servidor está distribuído no México, Guatemala, El Salvador, Honduras, Belize, Nicarágua, Costa Rica, Panamá, Colômbia, Venezuela, Trinidad e Tobago, Equador, Brasil, Peru, Bolívia, Guiana, Suriname e Guiana Francesa.
The Green Vine Snake (Oxybelis fulgidus) is a long and thin arboreal Colubridae or snake (colúbridos) that inhabits Central America and northern South America.
This snake is thin, about 2 cm thick, and can be between 1.5 and 2 meters long. Its tail is long and very delicate, used more than anything to support itself while reaching its prey. Its head is aerodynamic and very pointed; its mouth is very large and extends almost through its entire head. The tongue is long and green and when it is in use it keeps it out moving it up and down. The green vines remain high in the trees looking down at the ground. When it finds a mouse, lizard, or nest, the snake follows the prey a short distance and sniffs it carefully. If the snake is happy with what it smells, it bites the prey's head and lifts it 20 to 40 cm from the ground. With this the snake prevents the prey from using its physical force. The vines have two larger teeth at the back of the mouth, these teeth allow toxic saliva to penetrate wounds and immobilize prey. Then he quickly swallows it. Once the prey is completely inside the snake, the vine finds a place to rest, usually the highest point of a tree. Among its natural predators in Guatemala is the "great black hawk" (Buteogallus urubitinga). It is not an aggressive species, although it can bite if it is manipulated; its venom, which it injects through its rear fangs, can cause pain and swelling, but it is not fatal to humans. This servant is distributed in Mexico, Guatemala, El Salvador, Honduras, Belize, Nicaragua, Costa Rica, Panama, Colombia, Venezuela, Trinidad and Tobago, Ecuador, Brazil, Peru, Bolivia, Guyana, Suriname, and French Guiana.
De groene Bejuquilla (Oxybelis fulgidus) is een lange en dunne boomcolubridae of slang (colúbridos) die Midden-Amerika en Noord-Zuid-Amerika bewoont.
Deze slang is dun, ongeveer 2 cm dik en kan tussen de 1,5 en 2 meter lang zijn. Zijn staart is lang en zeer delicaat, meer dan wat dan ook gebruikt om zichzelf te ondersteunen terwijl hij zijn prooi bereikt. Het hoofd is aerodynamisch en erg spits; zijn mond is erg groot en strekt zich bijna door zijn hele hoofd uit. De tong is lang en groen en als hij in gebruik is, houdt hij hem niet op en neer. De groene wijnstokken blijven hoog in de bomen staan en kijken naar de grond. Wanneer hij een muis, hagedis of nest vindt, volgt hij de prooi op korte afstand en snuift hij voorzichtig. Als de slang blij is met wat hij ruikt, bijt hij de kop van de prooi en tilt deze 20 tot 40 cm van de grond. Hiermee voorkomt de slang dat de prooi zijn fysieke kracht gebruikt. De wijnstokken hebben twee grotere tanden aan de achterkant van de mond, deze tanden laten giftig speeksel door de wonden dringen en de prooi immobiliseren. Dan slikt hij het snel in. Zodra de prooi volledig in de slang zit, vindt de wijnstok een plek om te rusten, meestal het hoogste punt van een boom. Onder zijn natuurlijke roofdieren in Guatemala is de "grote zwarte havik" (Buteogallus urubitinga). Het is geen agressieve soort, hoewel het kan bijten als het wordt gemanipuleerd; het gif dat het via de achterste hoektanden injecteert, kan pijn en zwelling veroorzaken, maar is niet dodelijk voor mensen. Deze dienaar wordt gedistribueerd in Mexico, Guatemala, El Salvador, Honduras, Belize, Nicaragua, Costa Rica, Panama, Colombia, Venezuela, Trinidad en Tobago, Ecuador, Brazilië, Peru, Bolivia, Guyana, Suriname en Frans-Guyana.
Zondag 24 januari : vandaag zat ik op facebook te lezen dat Captrain 6609 als tractie voor de Nosta Shuttle zat. Dus ik ben maar weer eens naar Station Gouda gegaan..., eenmaal op gouda kon je nog een prima foto maken, maar een een half uur later moest je dringen om een foto te kunnen maken !, Met een dreigende Virm achter ons heb ik alsnog dit plaatje kunnen maken !!, net toen ik weg ging kreeg ik nog een melding dat de BLS 186 108 als LLT langs Gouda kwam, om de defecte ERS 189 210 met de Poznan Shuttle op te halen in Amersfoort dus die heb ik ook nog effen geklikt !
BLS 186 108 Als LLT In Gouda
Op de 10de november was het wachten op de Eurostar vanuit Brussel. Ondertussen waren we wel te weten gekomen dat deze in Edingen station stilstond voor een medische tussenkomst. Restte nog de vraag wanneer deze terug zou vertrekken... te meer omdat voor mij de tijd begon te dringen: ik moest die dag namelijk nog werken (enfin de permanentie verzorgen tijdens de Single Day) en diende dus om 12u terug thuis te zijn. Zou het nog lukken om een hogesnelheidstrein vast te leggen die uit Edingen kwam?
Ik begon er aan te twijfelen, te meer omdat de volgende Thalys naar Parijs ook met +45 reed...
Ondertussen sloot de overweg terug voor de volgende trein, namelijk de InterCity van Doornik naar Halle, samengesteld uit twee Desiro's... niet direct de meest comfortabele oplossing voor zo een trein.
-----
We had to wait for the next high speed train coming from Brussels. To our regret the Eurostar was hold in the station of Edingen due to a medical intervention and the Thalys that would follow half an hour after the Eurostar service had plus 45 minutes....
In meantime the next train appeared: the InterCity from Doornik to Halle, with two Desiro EMU's... not direct the lost comfortable solution for an IC service ;-)
----------
Enghien, 10/11/2019
NMBS 08169 + 08030
IC 1910 Doornik - Halle
Zondag 24 januari : vandaag zat ik op facebook te lezen dat Captrain 6609 als tractie voor de Nosta Shuttle zat. Dus ik ben maar weer eens naar Station Gouda gegaan..., eenmaal op gouda kon je nog een prima foto maken, maar een een half uur later moest je dringen om een foto te kunnen maken !, Met een dreigende Virm achter ons heb ik alsnog dit plaatje kunnen maken !!, net toen ik weg ging kreeg ik nog een melding dat de BLS 186 108 als LLT langs Gouda kwam, dus die heb ik ook nog effen geklikt !
Captrain 6609 Met de Nosta Shuttle
De achterste wagens van Gz 5135 waren in Rothenbrunnen achtergelaten, waarna het Zephir tweeweg-voertuig van de gemeente Cazis/Realta zich erover ontfermde.
Dit was voor ons een verrassing en hoewel de tijd begon te dringen, wilden we ons dit niet laten ontgaan: Met de twee wagens aan de haak wordt het station Rothenbrunnen verlaten en het straatspoor van de industriezone bereden.
All Rights Reserved ©
Location: Peninsular Malaysia.
Previously Rhacophorus norhayatii, now Rhacophorus norhayatiae.
The specific epithet norhayatiae honours Professor Dr Norhayati Ahmad of the National University of Malaysia (UKM) (Chan & Grismer, 2010).
Location: Peninsular Malaysia.
Distribution: Across Peninsular Malaysia, it also occurs in the extreme south and a small area of west-central Thailand, near the border with Myanmar (Dring, 1979; Chan-ard, 2003).
Habitat: Lowland pristine rainforest and hill forests up to 550 m elevation (Chan et al. 2010b; Dring 1979; Grandison 1972; Norhayati et al. 2005; Wood et al. 2008b). Living on trees up to 7 m above the forest floor,
Es ist Herbst Die letzten warmen Tage sind vorbei, der blaue Himmel mußte nun grauen Wolken weichen, die Sonnestrahlen dringen nur noch selten durch die Wolken hindurch, Regentropfen sammeln sich, eine Pfütze, die immer größer wird. Schnell wird es dunkel, die Tage werden kürzer. Der Sommer ist wohl vorbei. Und es ist kalt- Doch ich friere nicht. Ich spüre ein Wärme in mir. Eine Wärme, die ich schon lang vergessen glaubte. Plötzlich weichen die grauen Wolken und ich spüre die Sonnenstrahlen auf meiner Haut. Schmetterlinge tanzen in der Sonne. Regentropfen verdampfen, als sie die Boden berühren. Ich rieche den süßen Duft der Rosen, höre das vergnügte Lachen der Kinder. Es ist Herbst. Doch der Sommer ist zurück. Ich spüre ihn - in meinem Herzen. Und ich wünsche mir, dass es noch lange Sommer bleibt.
Stegosaurus made up of paint and trains. Also features a modified vehicle for a head.
Acrylic on canvas.
This piece is going into the Get Dring Mobile auction at Paintworks in Bristol on 15th October.
The auction is part of a charity fundraising drive going on at the moment called ‘Get Dring Mobile’, which is aiming to raise enough money to sort the legendary Mike Dring of Art-el fame out with a a modified vehicle he can drive himself.
More info here - getdringmobile.wordpress.com/