Sponsored images from 
View allAll Photos Tagged ColdWeather
photo rights reserved by B℮n
Luosto is a picturesque ski village with a surprisingly large number of accommodations. Although there are a few hotels, you'll mostly find cozy bungalows here. Luosto is nestled in the heart of Pyhä-Luosto National Park, surrounded by ancient forests, rugged gorges, and peat bogs. It's a unique piece of nature rarely seen in our part of Europe. Finnish Lapland is far to the north, so there's usually plenty of snow here. Luosto offers a stunning landscape for adventurous activities and the opportunity to enjoy the tranquility and beauty of the Finnish wilderness. Our plan is to climb the spectacular fell (mountain). As we step out of the car, it feels like nature here is in a deep winter sleep. Our hike begins at dawn in the remote hamlet of Ukko-Luostontien. In Lapland, the colors of the sky during sunrise and sunset can be very intense due to the low position of the sun on the horizon. The long twilight periods can create unique colors in the sky, including green hues, due to various scattering effects of sunlight. The trees gently bend under the weight of the snow.
We walk along the ridge of the fells of Ukko-Luosto, passing through the surrounding primeval forest. The summer path to the top is closed due to avalanche danger, so we continue our journey and attempt to reach the summit via the northern ridge of Ukko-Luosto. The path ascends steeply through the enchanting ancient forests, where the trees covered in crown snow look magical. The last section to the top of the mountain has snow too deep for us. The path winds its way to the top of Pikku-Luosto Fell. We sink in and have to crawl to the top. Snowshoes are definitely necessary here. In the impressive Ukko-Luosto Scenic Hut, we can take a break, warm up, and admire the magnificent view. It's terribly cold up here on the 514-meter-high mountain, partly due to the biting polar wind. The sun reaches its highest point on this short January day and shines beautifully just over the mountain's peak. There's also a solar halo visible, an optical phenomenon caused by the refraction, reflection, and scattering of light by ice crystals in the atmosphere. We thaw out a bit and rest before starting our return journey. Walking in the snow is exhausting. We take the same route back because we don't want to get stuck in deep snow and aim to be back in Luosto before dark. In total, we walked more than 18,000 steps, but we enjoyed this special place in Lapland. In Luosto, we treated ourselves to delicious reindeer jerky and panna cotta, while BieJee savored a reindeer burger.
Luosto biedt een prachtig landschap voor avontuurlijke activiteiten en de mogelijkheid om te genieten van de rust en schoonheid van de Finse wildernis. Ons plan is om de spectaculaire fell (berg) te beklimmen. Wanneer we uit de auto stappen, lijkt de natuur hier in een diepe winterslaap te verkeren. Onze wandeling begint bij dageraad in het afgelegen gehucht Ukko-Luostontien. In Lapland kunnen de kleuren van de lucht tijdens zonsopkomst en zonsondergang zeer intens zijn door de lage stand van de zon aan de horizon. De lange schemerperiodes kunnen unieke kleuren in de lucht veroorzaken, inclusief groene tinten, door verschillende verstrooiingseffecten van het zonlicht. De bomen buigen zachtjes onder het gewicht van de sneeuw. We lopen op de rug van de fells van Ukko-Luosto langs het oerbos in de omgeving. Het zomerpad naar de top is afgesloten vanwege lawinegevaar, dus we vervolgen onze weg en proberen de top te bereiken via de noordelijke bergkam van Ukko-Luosto. Het pad loopt steil door de betoverende oerbossen, waar de bomen bedekt met kroonsneeuw er magisch uitzien. Het laatste gedeelte naar de top van de berg is de sneeuwlaag te diep voor ons. Het pad slingert zich een weg naar de top van Pikku-Luosto Fell. We zakken weg en moeten kruipen naar de top. Sneeuwschoenen zijn hier dus echt nodig. In de indrukwekkende Ukko-Luosto Scenic Hut kunnen we even bijkomen, op temperatuur komen en het magnifieke uitzicht bewonderen. Het is verschrikkelijk koud hier op de 514 meter hoge berg, mede door de strakke poolwind. De zon bereikt zijn hoogste punt op deze korte januaridag en schijnt prachtig net over de top van de berg. Ook is er een zonnehalo te zien, een optisch fenomeen dat ontstaat door de breking, reflectie en verstrooiing van licht door ijskristallen in de atmosfeer. We ontdooien nog even en rusten uit voordat we beginnen aan onze terugreis. Wandelen in de sneeuw is zwaar. We nemen dezelfde route terug omdat we niet vast willen komen te zitten in de diepe sneeuw en we in ieder geval voor het donker terug willen zijn in Luosto. In totaal hebben we meer dan 18.000 stappen gezet, maar we hebben genoten van deze speciale plek in Lapland. In Luosto hebben we onszelf getrakteerd op heerlijke rendier-jerky en panna cotta, terwijl BieJee genoot van een rendierburger.
Yesterday I saw that the Peak District had some snow, but that evaded us in Nottingham. Looking back to January 2021, we had quite a good covering of the white stuff and it stayed around for a day or two. During the late afternoon of the 24th, I put my boots on and went to the lock cottage and sought out some snowy compositions.
A lovely winters day shot up in the Mountains of County Antrim near Slieveanora.
A good enough covering for the roads but not enough to completely cover the fields.
West Pond, Parsonsfield, Maine.
Panorama view of our sunset today and ice that's been forming on West Pond over the past three days / nights.
Granite Peak Ski Hill - Wausau, Wisconsin on a clear, cold January evening (-15 degrees).
Another way to view my images is at: www.fluidr.com/photos/63888231%40N04/interesting
Sam Bond's Garage is a music venue and pub in the Whiteaker neighborhood of Eugene, Oregon, USA.
(Icicles are in references to this ice-storm we are having right now.)
Weather Eugene Oregon Winter
Today, I went out to photograph abandoned places during the weather conditions we are experiencing this morning. Upon my arrival at an abandoned farmhouse in Boone County, I was met with windy conditions and a temperature of around 12°. A driver, who was driving half a mile behind me, noticed my vehicle parked on the side of the road and approached me to inquire about my well-being. I informed him that I intended to photograph the farmhouse, and he responded with a thumbs-up before departing.
My initial reservations about driving on the back road in such weather conditions proved unfounded, as I was ultimately glad to have visited one of my favorite farmhouses. Taking calculated risks can be advantageous.
Stay warm!
Light On The Lakes
A wee early morning drive up the Hartside Pass to a piece of wall that I have always thought about using , which gives a few over to the Lake District.
A nice wee layer of frost and snow, pinks and orange tones in the sky as the first light hits Blencathra. The temperature gauge in the car was telling me it was minus 5:), it felt like it for sure.
Hartside Pass, Cumbria
Sony A7RII
Sony FE24-70mm f2.8 GM
All rights reserved
© Brian Kerr Photography 2016
Six ducks here wondering if it's wise to fly off the wall and into the (almost) frozen pond. In the end one decided to take the plunge and the rest soon followed.
photo rights reserved by Ben
On January 7, 2026, the Netherlands is covered by a thick blanket of snow. Code Orange is in effect, and it is felt everywhere: flights are cancelled, trains and buses barely run, and the daily rhythm slows abruptly. Streets turn into white ribbons, sound is muted, and the city is forced into a lower gear. Even the centre of Amsterdam — normally always a few degrees warmer — is completely white today. Due to dense buildings, water and urban heat, snow rarely lingers here. Usually it quickly turns wet, grey and disappears. But not today. On Nieuwe Leliestraat, at the corner with Tweede Leliedwarsstraat, snow falls continuously. The flakes are dense and soft, settling on the street, along the pavement and against the façades of the buildings. The narrow street forms a calm perspective of brickwork, light window frames and bicycles lined along the sides — everything softened by a layer of white. The street feels unusually quiet. Hardly any traffic, little movement. Only footprints slowly fading beneath a fresh layer of snow. On the corner stands De Nieuwe Lelie, a warm and familiar neighbourhood pub in an otherwise hushed street. Inside, the lights glow softly and invitingly. Behind the windows, there is warmth and comfort — a place to catch your breath after the snow. There is hot mulled wine, hot chocolate with or without rum, or simply an ice-cold beer. Outside, street lamps cast a warm glow across the snow; inside, the neighbourhood quietly carries on. With traffic almost absent, the snow is given the chance to stay. People walk more slowly, look around, pause for a moment. There is disruption, without a doubt — but also wonder. On this winter day, Amsterdam feels smaller, quieter and almost timeless.
A quiet winter scene at Café De Nieuwe Lelie on Nieuwe Leliestraat, at the corner of Tweede Leliedwarsstraat in the heart of Amsterdam. Fresh snow softens the narrow street, bicycles and façades, while warm light from the café windows contrasts gently with the cold, still evening.
Op 7 januari 2026 ligt Nederland onder een dik pak sneeuw. Code Oranje is van kracht en dat is overal merkbaar: vluchten zijn geannuleerd, treinen en bussen rijden nauwelijks en het dagelijkse ritme vertraagt abrupt. Straten veranderen in witte linten, geluid wordt gedempt en de stad schakelt ongewild een versnelling terug. Ook het centrum van Amsterdam — normaal altijd nét een paar graden warmer — is vandaag volledig wit. Door bebouwing, water en stedelijke warmte blijft sneeuw hier zelden liggen. Meestal wordt het snel nat, grijs en verdwenen. Maar vandaag niet. Op de Nieuwe Leliestraat, op de hoek met de Tweede Leliedwarsstraat, sneeuwt het onafgebroken. De vlokken vallen dicht en zacht en blijven liggen op straat, langs de stoep en tegen de gevels van de panden. De smalle straat vormt een rustig perspectief van baksteen, lichte kozijnen en fietsen langs de kant — alles gedempt door een laag wit. De straat oogt ongewoon stil. Nauwelijks verkeer, weinig beweging. Alleen voetstappen die langzaam verdwijnen onder een nieuwe laag sneeuw. Op de hoek ligt Café De Nieuwe Lelie, een warm en vertrouwd buurtcafé in een verder verstilde straat. Binnen brandt het licht, zacht en uitnodigend. Achter de ramen heerst warmte en gezelligheid — een plek om even op adem te komen na de sneeuw. Er is warme glühwein, warme chocolademelk met of zonder rum, of gewoon een ijskoud biertje. Buiten werpen lantaarns een warme gloed over de sneeuw; binnen leeft de buurt nog even door. Doordat het verkeer vrijwel ontbreekt, krijgt de sneeuw de ruimte om te blijven liggen. Mensen lopen langzamer, kijken om zich heen, blijven even staan. Er is overlast, zonder twijfel — maar ook verwondering. Op deze winterdag voelt Amsterdam kleiner, stiller en bijna tijdloos.
Goudriaan is a village in the Dutch province of South Holland. It is a part of the municipality of Molenlanden, and lies about 25 km east of Rotterdam. The village centre (dark green) and the statistical district (light green) of Goudriaan in the former municipality of Graafstroom.
Fjaðrárgljúfur is a canyon in southern Iceland. This canyon is 100m deep and 2km long. It was carved by the rushing Fjaðrá river over the course of 2 million years! This is a difficult location to photograph due to intense contrasts between the highlights in the sky and the dark shadows in the canyon. An ND filter is highly recommended.
Merry Christmas everybody, here's to 2023
(Obviously by time the steam hauled ECS I was waiting for came the light had gone, if this hadn't been late, holding things up I would of got a cracking shot in even better light than this.)
11/12/2022 (Sun) 1506
Melling (west of Wennington)
158756
2H58 1329 Leeds to Morecambe
If you like railway pics that are a bit different to the norm why not take a look at the PRPC web site at www.phoenix-rpc.co.uk/index.html.
Or view our flickr group www.flickr.com/groups/phoenixrailwayphotographiccircle/
Our book is still available, and there is currently £5 off : www.mortonsbooks.co.uk/product/view/productCode/15554
A narrow creek slips quietly through deep snowbanks, reflecting a dense wall of frost-laden evergreens. A small wooden footbridge sits in the distance, and the soft, winter-gray sky keeps everything muted—still, silent, and perfectly calm.
Buy this photo on Getty Images : Getty Images
Paard van Marken (Horse of Marken) is the name of the lighthouse of Marken.
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -- - - -
Het Paard van Marken is de vuurtoren van Marken. De vuurtoren is ontworpen door J. Valk en gebouwd in 1839 en staat op de oostelijke punt van het eiland. De toren heeft een hoogte van 16 meter en een lichtbereik van 16,7 km.
De toren is begonnen als een vierkante vuurbaak in 1700. Later werden er gebouwen aan de vuurtoren gebouwd, die de toren de karakteristieke vorm gaf. In 1814 kreeg de toren een mistbel. In 1839 is de ronde toren gebouwd op het fundament van de vuurbaak. In 1919 is de mistbel vervangen door een misthoorn.
Regelmatig heeft de vuurtoren last van kruiend ijs. In 1971 was dit zo erg dat de toren enkele centimeters van zijn plaats werd geduwd. Momenteel wordt de vuurtoren bewoond.
Sinds 1970 bezit de toren de status rijksmonument.
It's still c-c-cold outside.
This male Northern Cardinal paused long enough for me to grab a quick shot before he made his way to one of the feeders below.
A frozen forest of gum trees on the summit of Mt Donna Buang, a mountain of elevation 1250 metres in the southern reaches of the Victorian Alps of the Great Dividing Range, in the Australian state of Victoria.
When the daily high temperature isn't much above freezing, I can't blame the squirrels too much for raiding the bird feeders.
BUT, when there is still plenty of "squirrel food" in several Goodie Bowls, I'm not at all thrilled to see the squirrels raiding the seed log. With graceful agility, this stinker was giving ALL the other squirrels a bad name with her gluttonous ways. I mean really!
*** Caught in the act while I was home sick on a Friday afternoon, recovering from an eye problem that is slowly getting better. It's hard to take pictures when you can't see all that well, so thankfully a few of them actually turned out.
A Christmas market, frozen air,
and one leg thrown skyward in refusal.
Sometimes warmth comes not from layers,
but from moving anyway.
The low winter sun forms a striking sunstar above a frozen Sandebukta, seen from Selvik toward Holmestrand. The snow-covered shoreline curves gently into the fjord while faint footprints trace a quiet human presence in an otherwise still landscape. In winter along the inner Oslofjord, calm and cold conditions can freeze sheltered bays like this, creating natural patterns in snow and ice that photographers love to capture.
Fun fact 1: The dramatic sunstar effect appears when shooting with a small aperture (like f/11–f/16 or smaller), where the blades in the objective create the distinct rays of light.
Fun fact 2: Complete freezing of inner parts of the Oslofjord is uncommon and usually requires extended periods of stable cold weather, low wind, and limited tidal movement—conditions that only align a few times each decade.
West Pond, Parsonsfield, Maine.
Looking out over West Pond from our sun porch today, the ice still clings to the trees from our recent messy sleet, rain, snow and ice storm.
Although it was bright and sunny today the temperature never got above 30F which did not allow the ice on the trees to melt.
photo rights reserved by Ben
The Peace Monument also known as the Friendship Monument or the Russia-Georgia Friendship Monument at the Jvari Pass in Georgia is a striking structure erected in 1983 to commemorate the 200th anniversary of the Georgian-Russian Treaty of Georgievsk 1783. This treaty marked the beginning of a closer political and military alliance between the Kingdom of Kartli-Kakheti (in present-day Georgia) and the Russian Empire. Its purpose was to protect Georgia from invasions by hostile powers. The monument is built in the form of a semicircular stone structure and is located at a panoramic point along the Jvari Pass, a mountain pass on the Georgian Military Road. This area is located in the Caucasus Mountains and offers spectacular views of the surrounding mountains and valleys. The monument consists of colorful mosaics depicting scenes from Georgian history and culture, as well as the theme of peace and unity. Although the monument was intended as a symbol of friendship between Georgia and Russia, it has attracted controversy in later years due to the complex historical and political relations between the two countries, particularly after Georgia's independence in 1991 and subsequent conflicts. Today, it is seen more as a tourist attraction than a political symbol. The monument is a popular stop for travelers exploring the Georgian Military Road due to its impressive views and historical significance.
A journey from Ananuri Fort through the Jvari Pass is one of the most impressive experiences you can have in Georgia. The contrast between the colorful autumn landscapes, the sudden snow-capped mountains, and the heavy mist is breathtaking and feels almost magical. The journey begins with the warm colors of autumn surrounding the historic Ananuri Fort. As you continue along the Georgian Military Road, nature slowly begins to change. The colorful forests gradually make way for bare mountain slopes, and the fresh mountain air becomes more noticeable. As you get closer to the Jvari Pass, the first signs of snow begin to appear. The peaks of the mountains seem sprinkled with sugar, and the temperature drops noticeably. As you ascend further, heavy mist starts to envelop the surroundings. The visibility becomes limited, and the world feels suddenly isolated and mysterious. Upon reaching the Jvari Pass, you arrive at the Peace Monument, where the mist hangs like a thin veil over the landscape. The colorful mosaics of the monument contrast beautifully with the white snow and the gray fog. The view from here, though partially obscured, is stunningly serene. The snow-capped peaks, frozen rivers, and icy air create an almost otherworldly atmosphere.
Het Peace Monument ook bekend als het Friendship Monument of het Russia-Georgia Friendship Monument bij de Jvari-pas in Georgië is een opvallend bouwwerk dat in 1983 werd opgericht om het 200-jarige jubileum van het Georgisch-Russische Verdrag van Georgievsk 1783 te herdenken. Dit verdrag markeerde het begin van een nauwere politieke en militaire alliantie tussen het Koninkrijk Kartli-Kachetië (in het huidige Georgië) en het Russische Rijk. Het doel was om Georgië te beschermen tegen invallen van vijandige mogendheden. Het monument is gebouwd in de vorm van een halfronde stenen structuur en bevindt zich op een panoramisch punt langs de Jvari-pas, een bergpas op de Georgische Militaire Weg. Dit gebied ligt in het Kaukasusgebergte en biedt spectaculaire uitzichten op de omliggende bergen en valleien. Het monument bestaat uit kleurrijke mozaïeken die scènes uit de Georgische geschiedenis en cultuur uitbeelden, evenals het thema van vrede en eenheid. Hoewel het monument bedoeld was als symbool van vriendschap tussen Georgië en Rusland, heeft het in latere jaren controverse opgeroepen vanwege de complexe historische en politieke relaties tussen de twee landen, met name na de onafhankelijkheid van Georgië in 1991 en de daaropvolgende conflicten. Tegenwoordig wordt het meer gezien als een toeristische trekpleister dan als een politiek symbool. Het monument is een populaire stop voor reizigers die de Georgische Militaire Weg verkennen vanwege het indrukwekkende uitzicht en de historische betekenis. Een reis van Ananuri Fort door de Jvari Pass is één van de meest indrukwekkende ervaringen die je in Georgië kunt hebben. Het contrast tussen de kleurrijke herfstlandschappen, de plotseling met sneeuw bedekte bergen en de zware mist is adembenemend en voelt bijna magisch.
photo rights reserved by B℮n
Hiking in Yli-Nampavast wilderness and breathtaking natural beauty. The area boasts picturesque hiking trails that meander through forests, alongside lakes, and amidst rolling hills. In this region, there are opportunities for snowshoeing and cross-country skiing. The landscape here is characterized by dense forests of pine and birch trees, interspersed with clearings and wetlands. As you explore the trails in Yli-Nampa, keep an eye out for native wildlife such as wolverines, reindeer, elk, and various bird species. The bears hibernate. If you're fortunate to visit during the darker months of the year, Yli-Nampa is ideally located for viewing the northern lights aurora borealis. After a day of hiking, you might be treated to a spectacular display of these dancing lights in the night sky. One of the most appealing aspects of hiking in Yli-Nampa is the sense of solitude and tranquility. The remote location and pristine wilderness provide a perfect escape from the hustle and bustle of daily life. In addition to natural beauty, hiking in Lapland offers the opportunity to immerse yourself in the local Sami culture. Learn about traditional practices, visit reindeer farms, and perhaps even sample local delicacies such as smoked fish or cloudberries.
Yli-Nampa is located in the north of Finland, specifically in the Lapland region. This region is located above the Arctic Circle and is known for its vast forests, lakes and un-spoilt nature. Yli-Nampa itself is an area in Lapland that is suitable for outdoor activities such as hiking, snowshoeing and cross-country skiing and experiencing northern nature and culture. During the month of January, daylight hours are very short due to the polar night. This phenomenon occurs in areas above the Arctic Circle, including Lapland. We set out early in the darkness on our way to Luosto. In Yli-Nampa, the moon shines beautifully over the forest while the sun has yet to rise, but the sky is beginning to lighten. The snow in Yli-Nampa lies like an untouched white carpet, and the trees are draped in a thick layer of powder snow. Every step breaks the serene silence of the snowy surroundings; the crunching sound of fresh snow under my hiking boots fills the air. The trees bend gently under the weight of the snow, and nature seems to be in a deep winter slumber. The path is lined with pine trees adorned with ice crystals. The expanse of the snowy landscape stretches to the horizon, and the cold air tingles on my skin. The moment with the moon, surrounded by the white beauty of nature, is magical. It's not just a hike but also an encounter with the beauty of winter in Lapland. Photo of BieJee hiking and watching the moon in Yli-Nampa.
Wandelen in Yli-Nampa, Finland, biedt een prachtige en serene buitenervaring, vooral voor wie ongerepte natuur en rustige landschappen waardeert. Yli-Nampa ligt in Lapland, bekend om zijn uitgestrekte wildernis en adembenemende natuurlijke schoonheid. Het gebied beschikt over schilderachtige wandelpaden die door bossen slingeren, langs meren lopen en tussen glooiende heuvels door gaan. In deze regio zijn er mogelijkheden om te sneeuwschoenwandelen en langlaufen. Het landschap wordt hier gekenmerkt door dichte bossen met dennen- en berkenbomen, afgewisseld met open plekken en moerassen. Terwijl je de paden in Yli-Nampa verkent, moet je uitkijken naar inheemse wilde dieren zoals veelvraat, rendieren, elanden en verschillende vogelsoorten. Beren houden een winterslaap en trekvogels zijn vertrokken naar warmere oorden. Tijdens de maand januari, zijn de daglichturen erg kort vanwege de poolnacht. Dit fenomeen doet zich voor in gebieden boven de poolcirkel, waaronder Lapland. We zijn vroeg in het donker vertrokken op weg naar Luosto. In Yli-Nampa schijnt de maan prachtig over het bos terwijl de zon nog moet opkomen, maar de lucht begint al te gloren. Als je geluk hebt om tijdens de donkere maanden van het jaar te bezoeken, is Yli-Nampa ideaal gelegen voor het bekijken van het noorderlicht aurora borealis. Na een dag wandelen word je misschien getrakteerd op een spectaculaire vertoning van deze dansende lichten aan de nachtelijke hemel. Eén van de meest aantrekkelijke aspecten van wandelen in Yli-Nampa is het gevoel van eenzaamheid en rust. De afgelegen locatie en ongerepte wildernis bieden een perfecte ontsnapping aan de drukte van het dagelijks leven. Naast de natuurlijke schoonheid biedt wandelen in Lapland de mogelijkheid om je onder te dompelen in de lokale Sami-cultuur. Leer meer over traditionele praktijken, bezoek rendierboerderijen en proef misschien zelfs lokale lekkernijen zoals gerookte vis of bergbraambessen.
photo rights reserved by Ben
On 7 January 2026, the Netherlands lies under a thick blanket of snow. Code Orange is in effect, and its impact is felt everywhere: flights are canceled, trains and buses barely run, and the daily rhythm slows abruptly. In the center of Amsterdam, such a snowy day is rare. Because of urban heat and the surrounding water, snow usually doesn’t last here. It quickly turns wet, grey, and disappears. But not today. On the Herenmarkt, the playground lies quiet—at least until the first snowball fight erupts. Beneath the bare trees, with the West India House standing as a stately backdrop, snowballs fly back and forth. Parents and children face each other, no longer divided by age, but as equal players in a spontaneous winter game. The snow falls thick and soft, settling on the square, the climbing frames, and the bicycles along the fence. Laughter drowns out the silence that snow usually brings. Children dodge, slip, and jump back up laughing. Adults aim carefully—or not at all—and let themselves be carried away by the moment. The historic facades around the Herenmarkt form a calm, dark frame against which the drifting snow remains clearly visible. Streetlights cast a warm glow over the scene, while footsteps are muffled by the white carpet. For a moment, the city seems to have forgotten its haste. Amsterdam feels smaller here, more human—almost village-like. This place shows what snow can do: it disrupts daily life, but it also brings people together. On this winter day, an ordinary playground turns into a shared memory. And that, right in the heart of Mokum, is what makes this moment so special.
A spontaneous snowball fight between parents and children unfolds on the Herenmarkt in central Amsterdam, as fresh snow transforms the playground into a winter scene. With the West India House in the background, laughter replaces the usual city noise, and for a moment the city feels quiet, playful, and almost village-like.
Op 7 januari 2026 ligt Nederland onder een dik pak sneeuw. Code Oranje is van kracht en dat is overal merkbaar: vluchten zijn geschrapt, treinen en bussen rijden nauwelijks en het dagelijkse ritme vertraagt abrupt. In het centrum van Amsterdam is zo’n sneeuwdag zeldzaam. Door stedelijke warmte en het water blijft sneeuw hier meestal niet liggen. Vaak wordt het snel nat, grijs en verdwenen. Maar vandaag niet. Op de Herenmarkt ligt de speeltuin er stil bij — althans, tot het eerste sneeuwballengevecht losbarst. Onder de kale bomen, met het West-Indisch Huis als statig decor op de achtergrond, vliegen de sneeuwballen heen en weer. Ouders en kinderen staan tegenover elkaar, even niet als groot en klein, maar als gelijke spelers in een spontaan winters spel. De sneeuw valt dicht en zacht en blijft liggen op het plein, de klimrekken en de fietsen langs het hek. Gelach overstemt de stilte die sneeuw normaal brengt. Kinderen duiken weg, glijden uit, staan lachend weer op. Volwassenen mikken voorzichtig — of juist niet — en laten zich meevoeren door het moment. De historische gevels rond de Herenmarkt vormen een rustig, donker kader waartegen de sneeuw zichtbaar blijft dwarrelen. Straatlantaarns geven een warme gloed aan het tafereel, terwijl voetstappen worden gesmoord door het witte tapijt. Even lijkt de stad haar haast vergeten. Amsterdam voelt hier kleiner, menselijker — bijna dorps. Deze plek laat zien wat sneeuw kan doen: het ontregelt het dagelijks leven, maar verbindt ook. Op deze winterdag verandert een gewone speeltuin in een gedeelde herinnering. En dat, midden in Mokum, maakt dit moment zo bijzonder.