View allAll Photos Tagged Extra
Extra photos from Pillage or Burn!
Hopefully these will make the story even clearer. Or just muddle things hopelessly. It takes place before Castaway Raiders, FYI.
As a side note, this MOC placed in its category in the JRC2.
Bob Freeman Extra 330SR s/n 1037E, N330RF, Longmont Airport Expo 2016, Vance Brand Municipal Airport, Longmont, CO.
BMW Welt in Munchen-Germany, SGG CLIMAPLUS SOLAR CONTROL on SGG DIAMANT, for marvellous double glazed exteriors.
Know more about the advanced Mirror Product Range.
Passei extra brilho pra ver como fica...ficou legal..mas prefiro fosco mesmo...mudou um pouco do amarelo.
I know everybody would like to have a set of extra hands, but it must be pretty annoing sometimes :) Here I start a series named "Extra Hands" , where they´re not so useful .:)
Where? - Parque Rafalafena, Castellón de la Plana, Spain
Who ? - Dora (and my hands)
Een extra trein van de NSS, hier nog op het LDM waterleidingterrein in Katwijk, waar ook de werkplaats van de NSS was. De passagiers moesten voor alle zekerheid uitstappen en te voet het bruggetje bij de watertoren oversteken. Normaal gesproken werd hier nooit voor passagiers gereden. Foto van omstreeks 1987.
Extra 330 SC sur la taxiway de l'aérodrome de Moulins sur Allier (03) pour une présentation de voltige. Avion de voltige de l'armée de l'air Française.
Au Petit Extra, 16 février,
La chef Natalie Major avec son invité, Gaétan Tessier, chocolatier copropriétaire de l'économusée du chocolat, ChocoMotive,
crédit photo : Frédérique Ménard-Aubin
Charmante Italianen gaven kleur aan grauw Nederland
Katja Keuchenius − 16/04/11, 21:13
1956, Italianen voor een huis met immigranten. © Nationaal Archief
In het Zaandam van de jaren zestig stak één flat vreemd af tegen de rest. Het rook er altijd naar eten en bewoners zaten met hun stoeltjes buiten. Vooral op zondag werd het druk. De muziek ging aan en de geur van pastasaus trok door de wijk.
1961, een Italiaanse gastarbeider haalt zijn gezin op van Amsterdam CS. © Nationaal Archief Ruim veertig Italiaanse gezinnen vierden dan hun rust in de zogenoemde Spaghettiflat. Ze hadden de rest van de week hard gewerkt, de mannen op scheepswerven in Amsterdam en de vrouwen bij Verkade.
"Italianen waren de eerste arbeidsmigranten van Nederland", vertelt Daniela Tasca (44) trots. Ze zit in een cafeetje in Amsterdam achter een caffé macchiato. Haar Italiaanse accent kleurt haar perfecte Nederlands nog licht.
Tweeëntwintig jaar geleden kwam Tasca als Erasmusstudent taalkunde naar Amsterdam. Ze schreef mee aan een Nederlands-Italiaans woordenboek, gaf Italiaanse les en brengt nu de geschiedenis van Italianen in Nederland in kaart.
Dinsdag opent ze de digitale tentoonstelling van haar project 1001 Italianen in het Nationaal Archief in Den Haag. Op een twaalf meter lange, golvende wand vol zwart-witfoto's kunnen bezoekers op computerschermen door oude documenten bladeren om meer te ontdekken over de charmante zuiderlingen in Nederland.
Tasca heeft van alles bij elkaar gezocht. Foto's van de arbeiders achter machines in textielfabrieken of juist in hun nette pak op de fiets. Of van grote gezinnen achter borden pasta, met een fles melk op tafel. Er zijn ook verontwaardigde artikelen uit Nederlandse kranten over de komst van de Italianen en gedichten over hoe de nieuwe fabriekswerkers de samenleving kleurden. "De geschiedenis van Italiaanse gastarbeiders hoort bij de Nederlandse geschiedenis", aldus Tasca. "Dat wil ik mensen laten zien."
Al eeuwen geleden kwamen Italianen naar Nederland. Ze maakten ijs, legden het Italiaanse graniet terrazzo, waren schoorsteenveger of werkten in de mijnen in Limburg. Maar vooral na de Tweede Wereldoorlog had het wederopbouwende Nederland behoefte aan extra handen. En Italië had ze volop in de aanbieding.
Het eerste Nederlandse gastarbeidersverdrag werd in 1949 getekend met Italië. De zuiderlingen gingen aan het werk in de mijnbouw, scheepsbouw, textielfabrieken of hoogovens. Zoals de vele arbeidsmigranten die nog zouden volgen, waren de Italianen van plan maar tijdelijk te blijven. Ze mochten alleen ongehuwd naar Nederland komen en kregen geen vaste woning. Velen zijn echter nooit meer weggegaan. Ze trouwden Nederlandse meisjes.
Dat zorgde voor de nodige problemen. Tasca kent de verhalen goed. "De Italiaanse mannen met hun nette pakken en donkere kapsels brachten voor de meisjes kleur in het grauwe Nederland. Ze werden ineens aangesproken met: 'Je bent zo móói, als de zón', in plaats van het Hollandse 'hoi'. Dat maakte de Nederlandse mannen natuurlijk jaloers. In Oldenzaal in Twente ontstonden er zelfs rellen. Italianen waren niet meer welkom in de discotheken."
Maar gedurende de jaren zestig werd duidelijk dat de Italianen bleven. Ze haalden hun vrouwen naar Nederland of stichtten nieuwe, gemengde gezinnen. Ze kwamen ook steeds meer op voor hun rechten, vertelt Tasca. "Zoals de Italianen die bij Hoogovens bij IJmuiden werkten en daar twee schepen bewoonden. Ze waren het door Nederlanders gefabriceerde Italiaanse eten zat. De gehaktballen smaakten nergens naar en lekkere wijn was onbetaalbaar. Daarom staakten ze een dag en kregen een echte Italiaanse kok die ten minste degelijke pasta op tafel zette. Aan hen hebben we deels te danken dat we het nu vanzelfsprekend vinden om lekker Italiaans te eten in Nederland." Tasca weet zelf maar al te goed welke rol eten speelt bij heimwee naar je thuisland. "Alleen al ruiken aan een blaadje basilicum! De arbeiders begonnen daarom Italiaans eten te importeren en daar namen bedrijven als Albert Heijn op een gegeven moment een voorbeeld aan."
Tasca vertelt het triomfantelijk: "Zie je nou wel dat Italianen ook Nederlandse geschiedenis schrijven?"
museumPASSmusees 2024 - La Fonderie
La fonderie :
Le Musee bruxellois de l'industrie et du travail, installe a Molenbeek-Saint-Jean (Bruxelles) dans un quartier au passe fortement marque par l'industrialisation, propose une approche originale de l'histoire du travail en Region de Bruxelles-Capitale.
Cour de l'ancienne fonderie
Les batiments, recemment restaures, sont l'ancien siege d'une importante fonderie, la Compagnie des Bronzes de Bruxelles.
Le Musee de La Fonderie conserve d'importantes collections de machines et d'outillages et d'importantes archives sur differents supports. Il ne presente pas d'expositions permanentes, mais des expositions temporaires.
Il est l'emanation de La Fonderie - Centre d'Histoire Economique et Sociale de la Region Bruxelloise, qui propose un centre de documentation et de recherche, des publications, ainsi que des parcours decouvertes urbains et portuaires de l'histoire industrielle de Bruxelles.
( Le pass musees, comment ca marche ?
1 pass pour 244 musees
Tant de choses a vivre avec le pass musees
Le pass musees est l?abonnement le plus genereux aux musees belges. Cela signifie :
*Acces a tous les musees participants de notre pays, pendant une annee entiere. Quand vous le voulez et aussi souvent que vous le souhaitez.
*Visiter les expositions temporaires gratuitement ou avec une jolie reduction.
*Beneficier d?Avantages extra comme des billets de train a moitie prix, des reductions dans les boutiques des musees et de nombreux autres cadeaux reserves exclusivement aux detenteurs de pass musees.
*Recevoir et sauvegarder les meilleurs conseils en matiere de musees : tous les quinze jours, recevez dans votre boite mail des informations sur les expositions a ne pas manquer et les plus belles decouvertes a faire dans les musees. Vous pouvez sauvegarder vos expositions preferees dans l?app pass musees en prevision de votre prochaine visite.