View allAll Photos Tagged Composition
250424 RB67_ 007
Composition nr. 11
Mamiya RB67 90mm f/3.5 - Delta100 in HC-110 dil.E, 7'20" @20C
Self developed; negative scanned with EpsonV850
I decided to start this new style dominated by blue tones bisected by crevices of paint that cuts the canvas vertically.
Μισό το καλοκαίρι στα χέρια μου κι αν με μισεί, το υπόλοιπο δικό της σκέφτομαι ως εξαρτημένος της.
Περνώ και ξαναπερνώ απ'τη γλυκιά γωνιά της, και το παραθύρι μισάνοιχτο το βρίσκω γυμνό του ανέμου.
Κουρτίνες δεν έχει να κρύβουν το κορμί της, κι αν είμαι τυχερός την πλάτη της θα βρω γυρισμένη κατάλευκη.
Τόσο λευκή που σαν κουρτίνα μοιάζει, και τα μυστικά της κρυμμένα στα μαλλιά της όπως τα διπλώνει έτσι παράξενα.
Του απογεύματος η προχειρότητα και μουσική σιγανά να ακούει κάθε φορά, προκειμένου πιστεύω να ακούει και τη γειτονιά.
Πώς αλλιώς να λάβω το γεγονός της σιωπής της σαν περπατά στο δρόμο, και που μόνο στο κινητό της μιλά χαμογελώντας.
Κάθε απόγευμα περνώ κοιτώ ακούω σκέφτομαι χαζεύω ονειρεύομαι, και ότι άλλο βάλει ο νους σας του έρωτα.
Η γλυκιά γωνία πάντως ήσυχη είναι και σε προϊδεάζει κάθε φορά, μήπως και κάτι παραπάνω ακούσω κρυφακούσω κτλ.
Μα τίποτα κάθε φορά και το μόνο που σκέφτομαι, είναι η επόμενη ημέρα που θα περάσω κάτι να βρω να κολλήσω έστω λίγο παραπάνω.
Προχθές παγωτό πήρα στο χέρι και στάθηκα σκοπίμως σχεδόν στην πόρτα της, ώστε να το απολαύσω όπως όταν την κοιτώ.
Αδυναμία μου θαρρώ πως είναι κι ας μην το παραδέχομαι, όπως οι περισσότεροι εγωιστές φυσικά ξεροκέφαλοι άνδρες κτλ.
Άπιστοι μέχρι να βρούνε το ταίρι τους, μα και όταν το βρούνε απλώς δεν μπορούνε να ξεπεράσουν τον εγωισμό τους.
Πάντως τον εγωισμό μου τον ξεπέρασα σαν κύμα έστω κι αργοπορημένα, και τώρα κάτω από το παραθύρι της σταλάζω τρώγοντας παγωτό.
Παγωτό καϊμάκι ξανά όπως πέρυσι που πέρναγα, μα ποτέ δεν σταματούσα μήπως με δει τι κάνω αν παράξενα την κοιτάξω κτλ.
Έστω την πλάτη της να δω και θα φύγω, κάτι να έχω κατά νου για το σπίτι καθώς θα επιστρέφω και αύριο ξανά εδώ.
Συμφορά μου κι αν δεν την δω, και τότε το βράδυ με πιάνει να περιμένω έστω το Φώς στο δωμάτιο της να δω να ξεφύγω απ΄το γυμνό.
Υ.Γ...Κερασιά..."Γυμνό Του Ανέμου"