View allAll Photos Tagged ColdWeather
photo rights reserved by Ben
On 7 January 2026, the Netherlands lies under a thick blanket of snow. Code Orange is in effect, and its impact is felt everywhere: flights are canceled, trains and buses barely run, and the daily rhythm slows abruptly. In the center of Amsterdam, such a snowy day is rare. Because of urban heat and the surrounding water, snow usually doesn’t last here. It quickly turns wet, grey, and disappears. But not today. On the Herenmarkt, the playground lies quiet—at least until the first snowball fight erupts. Beneath the bare trees, with the West India House standing as a stately backdrop, snowballs fly back and forth. Parents and children face each other, no longer divided by age, but as equal players in a spontaneous winter game. The snow falls thick and soft, settling on the square, the climbing frames, and the bicycles along the fence. Laughter drowns out the silence that snow usually brings. Children dodge, slip, and jump back up laughing. Adults aim carefully—or not at all—and let themselves be carried away by the moment. The historic facades around the Herenmarkt form a calm, dark frame against which the drifting snow remains clearly visible. Streetlights cast a warm glow over the scene, while footsteps are muffled by the white carpet. For a moment, the city seems to have forgotten its haste. Amsterdam feels smaller here, more human—almost village-like. This place shows what snow can do: it disrupts daily life, but it also brings people together. On this winter day, an ordinary playground turns into a shared memory. And that, right in the heart of Mokum, is what makes this moment so special.
A spontaneous snowball fight between parents and children unfolds on the Herenmarkt in central Amsterdam, as fresh snow transforms the playground into a winter scene. With the West India House in the background, laughter replaces the usual city noise, and for a moment the city feels quiet, playful, and almost village-like.
Op 7 januari 2026 ligt Nederland onder een dik pak sneeuw. Code Oranje is van kracht en dat is overal merkbaar: vluchten zijn geschrapt, treinen en bussen rijden nauwelijks en het dagelijkse ritme vertraagt abrupt. In het centrum van Amsterdam is zo’n sneeuwdag zeldzaam. Door stedelijke warmte en het water blijft sneeuw hier meestal niet liggen. Vaak wordt het snel nat, grijs en verdwenen. Maar vandaag niet. Op de Herenmarkt ligt de speeltuin er stil bij — althans, tot het eerste sneeuwballengevecht losbarst. Onder de kale bomen, met het West-Indisch Huis als statig decor op de achtergrond, vliegen de sneeuwballen heen en weer. Ouders en kinderen staan tegenover elkaar, even niet als groot en klein, maar als gelijke spelers in een spontaan winters spel. De sneeuw valt dicht en zacht en blijft liggen op het plein, de klimrekken en de fietsen langs het hek. Gelach overstemt de stilte die sneeuw normaal brengt. Kinderen duiken weg, glijden uit, staan lachend weer op. Volwassenen mikken voorzichtig — of juist niet — en laten zich meevoeren door het moment. De historische gevels rond de Herenmarkt vormen een rustig, donker kader waartegen de sneeuw zichtbaar blijft dwarrelen. Straatlantaarns geven een warme gloed aan het tafereel, terwijl voetstappen worden gesmoord door het witte tapijt. Even lijkt de stad haar haast vergeten. Amsterdam voelt hier kleiner, menselijker — bijna dorps. Deze plek laat zien wat sneeuw kan doen: het ontregelt het dagelijks leven, maar verbindt ook. Op deze winterdag verandert een gewone speeltuin in een gedeelde herinnering. En dat, midden in Mokum, maakt dit moment zo bijzonder.
West Pond, Parsonsfield, Maine.
The last week was very cold here on West Pond and the ice has finally covered the entire pond.
The temperature got up to 33.F today so I ventured out for a few photos mid afternoon.
A female mallard duck on ice...One of the many joys of the seasonal flooded farm field...wildlife galore!
Cool fact: The Mallard is the ancestor of nearly all domestic duck breeds. They prefer calm, shallow sanctuaries, but can be found in almost any body of freshwater across Asia, Europe, and North America. They’re also found in saltwater and brackish water and are commonly found in wetlands.
#puddle #rain #weather #coldweather #ice #creating #photography #photoshoot #authentic #wall #english #portrait #canon #photoshoot #water #lotsofwater #milky #old #boringtoexciting #uk #newtontracy #puddlephotography #ukphotographer #colors #edit #new #reflections #canonphotography #northdevon #devonphotographer #getoutside
Through the mist I caught sight of something moving around the trees. Stopping the car to take a look and it was a flock of sheep, probably mingling with the trees to keep off the worst of the snow in this upland part of Weardale in County Durham.
I was at the lake when I saw this beautiful dog on a walk with it's owner. I took several shots of the dog. It was not until I was processing that I discovered the dog and owner were matching strides perfectly step for step. They were using the same foot at the same time.
Great Pyrenees Dog (Canis lupus familiaris)
My photos can also be found at kapturedbykala.com
Somewhere in the Antarctic Peninsula, from the Crow's Nest of the "beautiful, elegant, Oosterdam." These were the adjectives the captain used to describe his ship everyday for 22 days as he addressed us from the bridge. We started saying it with him!
West Pond, Parsonsfield, Maine.
It was a cold and windy day here on West Pond today.
The kind of cold and wind that make you want to stay inside by the fire sipping a hot coffee.
The kind of day when the wind shakes the house as it comes in gust.
Spring is close at hand but today was more wintry as snow showers and sunlight fought it out for dominance.
Winter Photo. A Steven Chateauneuf Creation.
PLEASE do NOT post this image on other websites without my permission.
Lonely tree on the rural road in Saline County, Nebraska. The weather was cold and windy, but was brave enough went out and photo'd some places.
Surprised him from behind, turned my lens towards him, clicked and told him he was "looking good!". He muttered something at me in a foreign tongue...I cursed myself for being a half-stride too close to him.
photo rights reserved by Bâ„®n
Luosto is a picturesque ski village with a surprisingly large number of accommodations. Although there are a few hotels, you'll mostly find cozy bungalows here. Luosto is nestled in the heart of Pyhä-Luosto National Park, surrounded by ancient forests, rugged gorges, and peat bogs. It's a unique piece of nature rarely seen in our part of Europe. Finnish Lapland is far to the north, so there's usually plenty of snow here. Luosto offers a stunning landscape for adventurous activities and the opportunity to enjoy the tranquility and beauty of the Finnish wilderness. Our plan is to climb the spectacular fell (mountain). As we step out of the car, it feels like nature here is in a deep winter sleep. Our hike begins at dawn in the remote hamlet of Ukko-Luostontien. In Lapland, the colors of the sky during sunrise and sunset can be very intense due to the low position of the sun on the horizon. The long twilight periods can create unique colors in the sky, including green hues, due to various scattering effects of sunlight. The trees gently bend under the weight of the snow.
We walk along the ridge of the fells of Ukko-Luosto, passing through the surrounding primeval forest. The summer path to the top is closed due to avalanche danger, so we continue our journey and attempt to reach the summit via the northern ridge of Ukko-Luosto. The path ascends steeply through the enchanting ancient forests, where the trees covered in crown snow look magical. The last section to the top of the mountain has snow too deep for us. The path winds its way to the top of Pikku-Luosto Fell. We sink in and have to crawl to the top. Snowshoes are definitely necessary here. In the impressive Ukko-Luosto Scenic Hut, we can take a break, warm up, and admire the magnificent view. It's terribly cold up here on the 514-meter-high mountain, partly due to the biting polar wind. The sun reaches its highest point on this short January day and shines beautifully just over the mountain's peak. There's also a solar halo visible, an optical phenomenon caused by the refraction, reflection, and scattering of light by ice crystals in the atmosphere. We thaw out a bit and rest before starting our return journey. Walking in the snow is exhausting. We take the same route back because we don't want to get stuck in deep snow and aim to be back in Luosto before dark. In total, we walked more than 18,000 steps, but we enjoyed this special place in Lapland. In Luosto, we treated ourselves to delicious reindeer jerky and panna cotta, while BieJee savored a reindeer burger.
Luosto biedt een prachtig landschap voor avontuurlijke activiteiten en de mogelijkheid om te genieten van de rust en schoonheid van de Finse wildernis. Ons plan is om de spectaculaire fell (berg) te beklimmen. Wanneer we uit de auto stappen, lijkt de natuur hier in een diepe winterslaap te verkeren. Onze wandeling begint bij dageraad in het afgelegen gehucht Ukko-Luostontien. In Lapland kunnen de kleuren van de lucht tijdens zonsopkomst en zonsondergang zeer intens zijn door de lage stand van de zon aan de horizon. De lange schemerperiodes kunnen unieke kleuren in de lucht veroorzaken, inclusief groene tinten, door verschillende verstrooiingseffecten van het zonlicht. De bomen buigen zachtjes onder het gewicht van de sneeuw. We lopen op de rug van de fells van Ukko-Luosto langs het oerbos in de bijzondere omgeving. Het zomerpad naar de top is afgesloten vanwege lawinegevaar, dus we vervolgen onze weg en proberen de top te bereiken via de noordelijke bergkam van Ukko-Luosto. Het pad loopt steil door de betoverende oerbossen, waar de bomen bedekt met kroonsneeuw er magisch uitzien. Het laatste gedeelte naar de top van de berg is de sneeuwlaag te diep voor ons. Het pad slingert zich een weg naar de top van Pikku-Luosto Fell. We zakken weg en moeten kruipen naar de top. Sneeuwschoenen zijn hier dus echt nodig. In de indrukwekkende Ukko-Luosto Scenic Hut kunnen we even bijkomen, op temperatuur komen en het magnifieke uitzicht bewonderen. Het is verschrikkelijk koud hier op de 514 meter hoge berg, mede door de strakke poolwind. De zon bereikt zijn hoogste punt op deze korte januaridag en schijnt prachtig net over de top van de berg. Ook is er een zonnehalo te zien, een optisch fenomeen dat ontstaat door de breking, reflectie en verstrooiing van licht door ijskristallen in de atmosfeer. We ontdooien nog even en rusten uit voordat we beginnen aan onze terugreis. Wandelen in de sneeuw is zwaar. We nemen dezelfde route terug omdat we niet vast willen komen te zitten in de diepe sneeuw en we in ieder geval voor het donker terug willen zijn in Luosto. In totaal hebben we meer dan 18.000 stappen gezet, maar we hebben genoten van deze speciale plek in Lapland. In Luosto hebben we onszelf getrakteerd op heerlijke rendier-jerky en panna cotta, terwijl BieJee genoot van een rendierburger.
photo rights reserved by Bâ„®n
Luosto is a picturesque ski village with a surprisingly large number of accommodations. Although there are a few hotels, you'll mostly find cozy bungalows here. Luosto is nestled in the heart of Pyhä-Luosto National Park, surrounded by ancient forests, rugged gorges, and peat bogs. It's a unique piece of nature rarely seen in our part of Europe. Finnish Lapland is far to the north, so there's usually plenty of snow here. Luosto offers a stunning landscape for adventurous activities and the opportunity to enjoy the tranquility and beauty of the Finnish wilderness. Our plan is to climb the spectacular fell (mountain). As we step out of the car, it feels like nature here is in a deep winter sleep. Our hike begins at dawn in the remote hamlet of Ukko-Luostontien. In Lapland, the colors of the sky during sunrise and sunset can be very intense due to the low position of the sun on the horizon. The long twilight periods can create unique colors in the sky, including green hues, due to various scattering effects of sunlight. The trees gently bend under the weight of the snow.
We walk along the ridge of the fells of Ukko-Luosto, passing through the surrounding primeval forest. The summer path to the top is closed due to avalanche danger, so we continue our journey and attempt to reach the summit via the northern ridge of Ukko-Luosto. The path ascends steeply through the enchanting ancient forests, where the trees covered in crown snow look magical. The last section to the top of the mountain has snow too deep for us. The path winds its way to the top of Pikku-Luosto Fell. We sink in and have to crawl to the top. Snowshoes are definitely necessary here. In the impressive Ukko-Luosto Scenic Hut, we can take a break, warm up, and admire the magnificent view. It's terribly cold up here on the 514-meter-high mountain, partly due to the biting polar wind. The sun reaches its highest point on this short January day and shines beautifully just over the mountain's peak. There's also a solar halo visible, an optical phenomenon caused by the refraction, reflection, and scattering of light by ice crystals in the atmosphere. We thaw out a bit and rest before starting our return journey. Walking in the snow is exhausting. We take the same route back because we don't want to get stuck in deep snow and aim to be back in Luosto before dark. In total, we walked more than 18,000 steps, but we enjoyed this special place in Lapland. In Luosto, we treated ourselves to delicious reindeer jerky and panna cotta, while BieJee savored a reindeer burger.
Luosto biedt een prachtig landschap voor avontuurlijke activiteiten en de mogelijkheid om te genieten van de rust en schoonheid van de Finse wildernis. Ons plan is om de spectaculaire fell (berg) te beklimmen. Wanneer we uit de auto stappen, lijkt de natuur hier in een diepe winterslaap te verkeren. Onze wandeling begint bij dageraad in het afgelegen gehucht Ukko-Luostontien. In Lapland kunnen de kleuren van de lucht tijdens zonsopkomst en zonsondergang zeer intens zijn door de lage stand van de zon aan de horizon. De lange schemerperiodes kunnen unieke kleuren in de lucht veroorzaken, inclusief groene tinten, door verschillende verstrooiingseffecten van het zonlicht. De bomen buigen zachtjes onder het gewicht van de sneeuw. We lopen op de rug van de fells van Ukko-Luosto langs het oerbos in de bijzondere omgeving. Het zomerpad naar de top is afgesloten vanwege lawinegevaar, dus we vervolgen onze weg en proberen de top te bereiken via de noordelijke bergkam van Ukko-Luosto. Het pad loopt steil door de betoverende oerbossen, waar de bomen bedekt met kroonsneeuw er magisch uitzien. Het laatste gedeelte naar de top van de berg is de sneeuwlaag te diep voor ons. Het pad slingert zich een weg naar de top van Pikku-Luosto Fell. We zakken weg en moeten kruipen naar de top. Sneeuwschoenen zijn hier dus echt nodig. In de indrukwekkende Ukko-Luosto Scenic Hut kunnen we even bijkomen, op temperatuur komen en het magnifieke uitzicht bewonderen. Het is verschrikkelijk koud hier op de 514 meter hoge berg, mede door de strakke poolwind. De zon bereikt zijn hoogste punt op deze korte januaridag en schijnt prachtig net over de top van de berg. Ook is er een zonnehalo te zien, een optisch fenomeen dat ontstaat door de breking, reflectie en verstrooiing van licht door ijskristallen in de atmosfeer. We ontdooien nog even en rusten uit voordat we beginnen aan onze terugreis. Wandelen in de sneeuw is zwaar. We nemen dezelfde route terug omdat we niet vast willen komen te zitten in de diepe sneeuw en we in ieder geval voor het donker terug willen zijn in Luosto. In totaal hebben we meer dan 18.000 stappen gezet, maar we hebben genoten van deze speciale plek in Lapland. In Luosto hebben we onszelf getrakteerd op heerlijke rendier-jerky en panna cotta, terwijl BieJee genoot van een rendierburger.
West Pond, Parsonsfield, Maine.
Our dark skies started clearing late in the afternoon as the sun was setting but the temperature dropped like a rock, it was only 14°F when I shot this photo, it's going to be the coldest night we have seen so far this winter for sure.
When the snow won't come to you then you must go in search of the snow. This is part of the Edale Valley in the Peak District. The winding road is used as a lead line in most of the photos you see form this place - the base of Mam Tor, one of the stand out 'mountains' in this part of Derbyshire.
This image is from the 14th January 2017, just as sunset was casting its golden colours across the sky.
[Tehran, Iran] Wide and clean urban skyline of Tehran, with the developing Iranian capital silhouetted against the snowed Alborz mountain range.
Follow my photos in Facebook
©2017 Germán Vogel - All rights reserved - No usage allowed in any form without the written consent of the photographer.