View allAll Photos Tagged dit
Dit weekend is het seizoen van de "Säufer" naar de Ostfriesische Küste weer van start gegaan. Nadat op vrijdag de trein heen was gegaan, keerde deze op zondagmiddag weer terug naar Duisburg. Keurig op tijd kwam de fraaie V160 002 met DPF 1761 vanuit Varel met haar 4 Müller-rijtuigen retour naar Leer. Daar werd de trein samengevoegd met het treindeel dat terug kwam vanaf Norddeich.
Một con dịt xè ga 2 cái cánh, nó kiu gằng cáp cáp cáp cạp cạp cạp, gặp dịt mái nó đè đầu đòi kiss, kiss xog dồi nó xách đít đi luônnnn
be he he
cạp cạp
ố dê ố dê
___________________________________________________________________
hình đi off vt-khu dịt sống mang đậm chấc dìm k dám up ==" =)))~
Suzanne Valadon (Marie-Clémentine Valadon, dite)
(1865, France - 1938, France)
Utrillo pensif (1911, détail)
Suzanne Valadon produit ce portrait de Maurice Utrillo, alors âgé de 28 ans au moment où celui-ci commence tout juste sa carrière d’artiste. Elle ajoute juste au-dessus de sa signature en bas à droite la mention "Mon fils/Un artiste” soulignant sa fierté et la reconnaissance du talent de son fils.
Sa pose reprend l’iconographie de la Mélancolie représentée dans la célèbre gravure d’Albrecht Dürer. Représenté assis, la main sous le menton et le regard dans le vide, son attitude interprétée par les yeux de sa mère, suggère probablement les luttes intérieures d’Utrillo marqué par ses problèmes de santé mentale et d’alcoolisme. Le traitement du visage par des lignes fortes et expressives tracées au fusain est représentatif du style de Valadon dans sa capacité à saisir l’essence de ses modèles avec sensibilité et profondeur
www.centrepompidou.fr/fr/offre-aux-professionnels/enseign...
Maurice Utrillo (1883-1955)
fr.wikipedia.org/wiki/Maurice_Utrillo
en.wikipedia.org/wiki/Maurice_Utrillo
Du 15 janvier au 26 mai 2025, le Centre Pompidou consacre une monographie à Suzanne Valadon (1865-1938), artiste emblématique et audacieuse, l’une des plus importantes de sa génération...
Dit ging maar net goed met de voorlangs kruisende cargo. De fraaie klassieke zesasser vervoert warm staal in speciale dubbelwandige bakken, die geplaatst zijn op zesassige wagens. De tweede helft van 2020 was de BR 151 uit dienst genomen, maar ze kunnen kennelijk nog niet gemist worden en rijden weer sinds begin 2021. Veelal ook in dubbeltractie met coils.
Bij Naundorf passeert motorwagen VT 137 515 als scholierentrein 102 een van de landelijke overwegen in de smalspoorlijn Oschatz - Mügeln. De trein is om 8.20 uur uit Oschatz vertrokken nadat daar de scholieren waren afgeleverd. Ter versterking van die vroege drukke rit wordt een extra rijtuig meegevoerd.
Motorwagen VT 137 515 is van de Növog in Oostenrijk overgenomen. Het motorrijtuig is door Jenbacher Werke in 1995 als 5090.015 aan de Oostenrijkse Spoorwegen ÖBB geleverd. De Zillertalbahn moderniseerde in opdracht van de Döllnitzbahn deze motorwagen en paste de spoorwijdte aan naar de in Sachsen gebruikelijke maat van 750 mm. Bij die modernisering werden het klassieke "Triebwagenrot"en de kleurverdeling van de Deutsche Reichsbahn toegepast. Daarmee heeft dit modernste tractievoertuig van de smalspoorlijn een stijlvol klassiek uiterlijk verkregen. Sinds december 2018 wordt de motorwagen naast twee eveneens uit Oostenrijk overgenomen diesellocomotieven gebruikt voor de scholierenritten op de smalspoorlijn. Ook rijtuig VB 186 is uit Oostenrijk overgenomen en ingrijpend gemoderniseerd voor de dienst achter de veel jongere motorwagen.
Klik op de foto voor een grote afbeelding.
Bekijk mijn fotoalbum in de klassieke versie.
In dit gebied wonen al heel lang mensen. Langs de Oude IJssel ontstond de ijzerindustrie in Nederland. De grond bevatte genoeg ijzeroer en de rivier kon gebruikt worden voor de afvoer van de productie. In het stroomafwaarts gelegen Doesburg vindt men een ouderwetse ijzergieterij. Het bedrijf werd in 1893 opgericht als Gieterij Ubbink en ging later Gieterij Doesburg heten. In de Liemers vindt u ook een van de oudste industriële bedrijven van Nederland. DRU werd in 1754 opgericht in Ulft, maar verhuisde aan het begin van de eenentwintigste eeuw naar Duiven. Het fabrieksterrein in Ulft werd in gebruik genomen als cultuurcentrum.
Dit was nog voor de extra sneeuwbui te Zichem. Railtraxx Captrain 186 151-7 met sticker '10 jaar RCAL Shuttle' haast zich richting Montzen met een mooie gasketeltrein aan de haak.
Afgelopen zomer ben ik samen met Siebren een week langop vakantie geweest richting Beieren en omstreken. Een van onze voornamelijkste doelen daar waren de Re420 en Re620 in de regio van Buchs (SG). Omdat Siebren al twee weken eerder vertrokken was richting Italië en ik pas later vanuit Nederland kwam, ben ik per trein tot Lindau gereisd, alwaar ik opgepikt werd en we richting de accomodatie en eventuele eerste spotplek al zouden rijden. Gelukkig was dit ook daadwerkelijk mogelijk omdat ik met slechts 60 minuten vertraging in Lindau aankwam, waardoor een van de ritten van het dagelijkse treinpaar EC 163/EC 164 "Transalpin" gelukkig nog haalbaar was.
EC 163/164 verkeert dagelijks tussen Zürich HB en Graz Hbf. Op het Zwitserse gedeelte van de route worden doorgaans 2 Re420's ingezet, welke in Buchs bij het kopmaken ingewisseld worden voor twee 1116's, die de rest van de rit tot Graz verzorgen.
Kort na het opzetten van de hoogstatieven kwam de trein, bestaande uit een mix aan SBB en ÖBB rijtuigen al langs, zonder enige vertraging. Een goede aftrap van de vakantie dus ;)
Wordt vervolgd...
Dit stukje kust is prachtig, het was erg vroeg in de ochtend, de zon kwam (helaas) achter de wolken op, en toch kon ik genieten van dit mooie stukje natuur.
Historique
Jean-Baptiste Saint, qui dirige l'ensemble des usines Saint Frères de la Somme entre 1863 et 1880, habite avec sa famille la demeure dite Château rouge, qui appartenait à l'entreprise et servait de logement patronal. Il envisage toutefois de faire construire à Flixecourt une demeure plus conforme à son statut social, pour laquelle l'architecte amiénois Paul Delefortrie donne des projets en 1878, qui ne seront pas menés à bien.
Après la mort de l'industriel en 1880, sa veuve, née Stéphanie Zambaux, acquiert de vastes terrains en bordure de la route de L’Étoile. A partir de 1882, elle y fait construire une grande demeure de style éclectique, pour laquelle Delefortrie donne plusieurs projets, dont le plus ample sera le parti choisi, pour un coût de construction estimé à plus de 800 000 francs. Le gros œuvre est achevé en 1884, et la décoration intérieure, particulièrement raffinée, en 1886, date que porte la grille du portail d'entrée. L'identité des maîtres d'oeuvre de ce décor n'est pas connue, mais l'on peut peut-être avancer les noms du sculpteur Alexandre Hesse ou du menuisier Labbé, collaborateurs habituels de l'agence Delefortrie, qui ont notamment travaillé au château d'Havernas entre 1875 et 1882. Les verrières de certaines pièces (grande salle à manger, billard, salle de bains) sont signés du peintre-verrier Joseph Vantillard. Le parc paysager, quant à lui, est attribué par tradition orale au célèbre ingénieur et créateur de jardins parisien Jean-Charles Alphand.
Pierre Saint, le fils de Jean-Baptiste et Stéphanie Saint, qui dirige les usines de la Somme à la suite de son père, occupe le château de 1900 à sa mort, en 1943. Si en 1909, il évoque son souhait de redessiner le parc "afin que le château proprement dit n'écrase pas autant la propriété", il abandonne finalement cette idée de jardin à la Française, pour se concentrer sur l'extension du logis en 1910, et surtout sur l'agrandissement considérable du domaine, qui atteint une superficie de 1,70 ha en 1912, entièrement boisée.
La propriété appartient aujourd'hui à une branche collatérale de la famille.
Nadat redelijk snel na aankomst bij de ochtendstek van Črnotiče het eerste neusje van de vakantie vastgelegd kon worden, bleef het verder erg stil met treinen vanuit de haven. Een dik uur later passeerde ons nog een Railpool 193 met schuifwandwagens waarna we besloten terug naar beneden te rijden richting Koper. Aldaar werden bij de Lidl de nodige versnaperingen en wat broodjes gehaald om vervolgens koers te zetten naar het kleine strand van Koper. Elke dag werd ongeveer vanaf 12/13 uur tot en met 15 uur aan het strand gelegen om even lekker af te koelen in de zinderende hitte die we hier elke dag te verduren kregen. Daarnaast loont het zich niet om met het hooglicht langs de baan te staan, dus sla je meteen twee vliegen in één klap.
Aan het kiezelstrand werd genoten van het heerlijk heldere water wat prima op temperatuur was, en vervolgens werd er dan nog een beetje aan het bruine kleurtje gewerkt aan de waterkant. In de tussentijd ontstonden er landinwaarts steeds meer stapelwolken wat hier heel vaak dagelijkse koek is tijdens de zomerse maanden. Opvallend is dat deze wolken altijd nog net iets meer landinwaarts ontstaan dan waar de Koperrampe gelegen is, en dus heb je vaak bij de middagstek van Črnotiče een leuke wolkenlucht op de achtergrond, terwijl je zelf lekker in de zon staat te bakken. Ook deze keer leek dit scenario zich weer voor te doen, en dus werd rond 15 uur met verse energie vertrokken vanaf het strand en weer de heuvels beklommen richting de altijd prachtige locatie bij Črnotiče.
Na een flinke klim en het altijd ietwat spannende stukje off-road rijden kwamen we toe op locatie alwaar je vanaf een klif een indrukwekkend uitzicht hebt. Hier heb je gelukkig geen hoogwerker nodig om zo hoog te staan, en dus kan er wat comfortabeler gewacht worden op wat komen gaat. Zoals bij de meesten inmiddels bekend kun je de treinen zeker een kwartier van tevoren horen en zien in het dal beneden en ben je dus goed voorbereid op de treinen die iets later ten tonele verschijnen. Nadat we onze stoeltjes dan ook geïnstalleerd hadden was het wachten op hopelijk het kenmerkende gehuil van een "Brižita" dat altijd goed vanaf beneden te horen is. Slechts een klein kwartiertje na onze aankomst loeide dit geluid al op en was er beneden een sleep Eanos'en te zien die bezig waren met hun klim naar boven. Bij gebrek aan tegemoetkomende treinen was de 363'er al snel doorgereden naar ons toe, en nog voordat de trein dan daadwerkelijk aan onze lenzen gepasseerd was loeide opnieuw het geluid van een 363'er uit het dal op. De tweede was dus ook al onderweg, ditmaal met containers. Maar voordat het zo ver was, was het eerst de beurt aan de kolentrein!
Het is 15:54 als de SŽ 363 031 met enige moeite de zware kolentrein 48442 aan de twee Nederlanders, gestationeerd op de klif bij Črnotiče, voorbij trekt. De trein is een dikke 20 minuten geleden vertrokken vanuit Koper Tovorna en heeft inmiddels al zo'n 500 meter aan hoogte gewonnen als de top bijna bereikt is. Vanaf daar kan de reis met wat minder hoogteverschillen voortgezet worden naar Linz Voestalpine in Oostenrijk!
Traditiegetrouw vond ook dit jaar weer het stoomtreinfestival Terug naar Toen plaats bij de VSM. Omdat ik de meeste locs en treinen al op de foto heb kon ik dit keer beter specifieke doelen najagen. Mijn doelen voor dit jaar waren voornamelijk stoomlocomotieven met goederentreinen, en het bezoeken van plekken waar ik nog niet was geweest. Dit ging bovendien wat makkelijker omdat ik nu voor het eerst met de auto kon.
Na een paar foto's van de ochtendtreinen ging ik met een paar anderen naar het Apeldoorns Kanaal. Daar wilden we een foto maken van de reguliere reizigerstrein. Dit is in principe natuurlijk geen bijzondere trein op dit stuk, maar wel een van de mooiste fotoplekken langs de lijn. Met meerdere ladders en hoogstatieven was het nog een hele uitdaging om met zijn allen op het bruggetje te staan zonder voorbijgangers te hinderen, maar gelukkig ging dat allemaal goed en kwam de trein mooi in de zon.
VSM 23 076 is met een sleep Oostenrijkers net uit station Apeldoorn vertrokken en komt met een mooie pluim langs de fotografen aan het Apeldoorns Kanaal, onderweg richting Beekbergen.
6-9-2025
Dit gaat het gezicht worden langzaam maar zeker. Nu nog uitzondering, straks de norm. De stellen worden er wel wat vrolijker door.
Hi everyone, it's been a while, I know. I've been kind of busy. Also I went to New York. That is were I shot this photo of an F train (or maybe it was a G) and a fantastic view of Lower Manhattan.
Dit weekend werd gespendeerd bij vrienden in het zuiden van het land. Op de terugweg wilde ik een spoorse tussenstop maken; en gelukkig kon ik mijn reisgenoot overtuigen voor een omritje langs Kesteren. Aldaar werd eventjes gewacht op trein 31147 van Tiel naar Arnhem Centraal; die hier mooi op tijd halteert langs het perron van het vervallen station. Zonde dat zo'n prachtig gebouw niet als de zorg en aandacht krijgt die het verdient..
De 2215 van het spoorweg museum is in bruikleen bij de ZLSM .
Op 7 januari 2023 werd er een fotorit gereden .
Dit was een fotostop met lastige licht omstandig heden.
De 2215+fotogoederentrein tijdens een fotostop net voor Simpelveld .
Dit weekend, van 23 t/m 25 Juni 2023 zou de Dinnertrain vanuit mijn woonplaats Amersfoort rijden.
En al staat dit avontuur hoog op mijn wensenlijstje; vooralsnog had ik deze trein nog niet eens live gezien. Laat staan gefotografeerd.
Daar kwam vanmiddag verandering in, toen ik onverwacht een vrije dag mocht opschrijven en de Eempolder met een bezoekje werd vereerd.
Niet het allerbeste licht, aan het eind van de middag, maar je kan niet alles hebben.....
Perfect op tijd, om tegen 17u in Amersfoort te arriveren, met het ledige materieel, passeerde TCS Loc 101004, onderweg vanaf de Watergraafsmeer, door de Eempolder, nabij Soest.
Sinds dit jaar rijdt Arriva tussen Winterswijk en Arnhem voor een groot deel van de dag op zaterdag met twee gekoppelde GTW stellen werd gemeld. En inderdaad reden vier van de vijf omlopen met dubbele stellen. Na in de boog bij Varsseveld te hebben gestaan werd weer naar het station gewandeld, waar ik ineens zag dat er 3 OV-fietsen aanwezig waren. Daarom besloot ik enkele overwegen af te fietsen in de hoop op nog een leuke combinatie. Helaas bleek het in deze tijd vrij lastig een schaduwvrije overweg te vinden op fietsafstand. Gelukkig vond ik nog een overweg waar ook nog iets meer te zien was dan alleen weiland. Toen de overweg begon te rinkelen bleek de aankomende trein te bestaan uit een van de drie nog aktieve rood/witte stellen gecombineerd met een stel in RRReis outfit. En zo zien we in een heerlijk winter zonnetje de 369 en 368 als trein 30942 naar Arnhem ter hoogte van Varsseveld passeren op 17 januari 2026.
In de zomer van 2024 konden we wederom van het schitterende vakantieland Tsjechië genieten. Onze dochter heeft een grote voorkeur voor dit land en dan komt het helemaal niet slecht uit dat de vader een groot liefhebber van Tsjechische treinen is. Zwemmen bij het zomerhuisje en uitjes werden afgewisseld met korte en wat langere treinentripjes in de buurt.
Op ruim vijftig rijden vanaf ons vakantiehuisje is de stek bij Nová Ves u Kolína aan de hoofdlijn Praha-Kolín te vinden. Qua goederentreinen is deze lijn wat rustiger dan de nabijgelegen hoofdlijn Nymburk-Lysá nad Labem, maar qua reizigersverkeer is dit een zeer interessante lijn met veel afwisseling. Ondanks de inmiddels gangbare en overheersende Najbrt-kleurstelling komen er nog best veel kleurrijke treinen voorbij.
Je moet niet heel prikkelgevoelig zijn, want je staat op deze plek wel vlakbij een zeer druk bereden weg waar niet bepaald langzaam wordt gereden. Daardoor werden de treinen qua geluid flinkt overstemt door het autoverkeer. Verder kun je in augustus en later helaas na zeven uur hier geen foto meer nemen in verband met de schaduwen van het viaduct (en voorbereidende vrachtwagens) op het spoor.
Hier zien we de fraaie klassieke Čd 150 202-0 met Sp 1528 Kutná Hora hlavní nádraží-Praha hlavní nádraží bij Nová Ves u Kolína op 12-8-2024.
Deze locomotieven kwamen in 1978 in dienst. Helaas worden deze locomotieven met ingang van de nieuwe dienstregeling in december 2024 niet meer ingezet. De diensten worden vervangen door moderne treinstellen ("Regiopanters"). Van de verwante serie 151 blijven nog enkele exemplaren nog een jaar rijden en dan valt het doek ook voor die serie.
Dit was eens een van de meest gefotografeerde bomen van De Pinte.
Deze 150 jaar oude rode beuk verkeerde al een tijdje in slechte gezondheid en, ondanks verwoede pogingen om hem te redden, moest de kruin volledig weggeschoren worden.
Ook bomen vergaan.
A 150 years old red beech was in very bad shape and the crown was completely removed.
Trees also perish.
Qui a dit, qu'on ne pouvait pas être sexy en tant qu'inspecteur ? :p
__________________________
Who said you couldn't be sexy as a detective? :p
Tussen alle SLT's zette NS dit weekend weer eens wat SGMm in op de 6900 tussen Den Haag Centraal en Tiel. Ik was van plan 's ochtends al wat foto's te maken, omdat de voorspelling zonnig was. Bij het openen van de gordijnen en het checken van de wolkenradar bleek er weinig tot geen ruimte voor de zon te zijn waarna het plan aangepast werd. Ik besloot 's middags de trein naar Geldermalsen te pakken en daar de twee slagen, een half uur na elkaar, op de foto te zetten.
Op het recent verbouwde station Geldermalsen, waar men nu bezig is met de afwerking, halteert de sprinter lekker lang waardoor het maken van foto's gemakkelijk is. Het is 13:54 als SGMm 2950 keurig op tijd op gang komt om als trein 6947 naar de laatste twee stations te rijden. De vrolijk zwaaiende machinist stond enkele minuten eerder nog naast de fotograaf om zelf wat plaatjes te schieten van het uitstervende materieel.
Dit jaar werd met het gezin wederom 3 weken Italië bezocht. Ditmaal geen Gardameer maar het schitterende zuidelijk deel van Toscane. Aangezien de autorit aanzienlijk is met twee kleine kinderen, werd deze op zowel de heen- als terugreis verdeeld over meerdere dagen. De overnachtingslocaties waren strategisch gekozen zodat ik aldaar wat mogelijkheden had om te fotograferen. In Toscane is het lastig fotograferen aan de spoorlijn tussen Livorno en Grosseto wist ik uit eerdere bezoeken. Er zijn een beperkt aantal goede fotostekken en het riet wat in de zomer groeit is metershoog. De temperaturen van 35C+ werken ook niet echt mee.
Op de terugweg werd overnacht in Wasserzell, een gehucht nabij Lehrberg. In de middag werd Schmalenbach bezocht waar je meerdere composities kan omzetten binnen één kilometer.
Nadat de ladder was uitgeklapt, helaas een kortere variant dan degene die normaliter meegaat, kon snel een klapper worden vastgelegd. De ultiem fraaie EVB 2159 231 was onderweg met een door Schwaiger beladen houttrein van Hengersberg naar Brake (Weser). Schmalenbach, 22 juli 2025.
* een zendmast is digitaal verwijderd.
Op de eerste dag van de maand was het weer perfect grijs rond Venlo om eindelijk eens in het beroemde Venlose bos te staan, nu er tot en met dit weekeinde nog sprake is van omgeleid verkeer. De dag begon eigenlijk iets te vroeg (qua licht) met de passage van de NIAG 2019 316 met de VTG-kolentrein, maar het was in elk geval een leuke start. Helaas bleek het na acht uur ook de leukste trein van de dag voor mij, na een hele reeks aan saaie witte, grijze, zwarte en rode standaardlocs. Na een uur of acht was ik dermate verkleumd en leek het wel klaar met de treinen. Helaas was ik niet op de hoogte van de klapper van de dag die aan het einde van de middag langs zou komen; toen was ik net onderweg terug naar het station...
Dit weggetje leidt naar de begraafplaats van Slochteren, een lintdorp langs de Hoofdweg in de provincie Groningen. Slochteren is in Nederland vooral bekend vanwege de gasveld dat de nederlandse staat € 363,7 miljard opleverde. De gaswinning zorgde echter voor gasbevingen, waardoor de winning nu is stopgezet.
--
This path leads to the cemetery of Slochteren, a 'ribbon village' along the Hoofdweg in the province of Groningen. Slochteren is known in the Netherlands mainly because of the gas field that yielded the Dutch state € 363.7 billion. However, the gas extraction caused gas quakes, which is why the extraction has now been stopped.
--
Diese Straße führt zum Friedhof von Slochteren, einem 'Banddorf' am Hoofdweg in der Provinz Groningen. Slochteren ist in den Niederlanden vor allem für das Gasfeld bekannt, das dem niederländischen Staat 363,7 Milliarden Euro einbrachte. Die Gasförderung verursachte jedoch Gaserdbeben, weshalb die Förderung nun gestoppt wurde.
Dit verwelkte blad hing naast een weggeroest gat. Het leek passend in verval en vorm.
This withered leaf hung next to a rusted hole. It seemed fitting in decay and shape.
Jusqu'à la Réforme, la plupart des murs de la cathédrale étaient décorés de fresques. Beaucoup d'entre eux ont disparu, mais la cathédrale d'Aarhus est l'église du Danemark qui possède la plus grande superficie totale de murs et d'arcs recouverts de fresques, dont une de 220 mètres carrés, la plus grande du Danemark. Il représente saint Christophe et saint Clément. D'autres fresques incluent Saint Georges et le Dragon, une image à trois niveaux représentant le Purgatoire, le Jour du Jugement, Saint Michel le Peseur des âmes et bien d'autres.
Les fresques ont toutes été réalisées entre 1470 et 1520, à l'exception de celle entourant la fenêtre dite de la lèpre dans l'angle nord-ouest de la cathédrale. Elle a été peinte vers 1300 et constitue la plus ancienne œuvre d'art de la cathédrale, la seule qui reste de l'église romane.
Dit is toch wel een van mijn favoriete boomsoort, zo mooi als het licht tussen die bladeren heen komt!
Dit stuk hout is miljoenen jaren oud. Doordat het bedekt is geweest met lava kon er geen zuurstof bij en is het niet weggerot, zoals meestal gebeurt met hout.
Door werking van mineralen uit de grond komen er verschillende kleuren en patronen in het hout.
This piece of wood is millions of years old. Because it was covered with lava, no oxygen could reach it and it did not rot away, as usually happens with wood.
Due to the action of minerals from the ground, different colors and patterns appear in the wood.
Thanks for taking time to fave, comment and look at my work. I really appreciate.
Dit jaar komt in tegenstelling tot vorige jaren de nachttrein Malmö - Berlijn op zondag op dezelfde tijd aan als op de andere dagen. Dit maakte op deze wat bewolkte zondag echter niet veel uit wat betreft de zonnestand.
GVG 109-3 passeert het voormalig seinhuis van Greifswalder Straße op weg met het ledig materiaal van D301 van Berlin Hbf naar Berlin Lichtenberg.
Dit jaar 2023 stond in onze familie ik het teken van de 50ste huwelijksverjaardag van onze ouders.
Mijn broer Wouter opperde daarvoor in het begin van het jaar een leuk idee als cadeau, namelijk een charterrit op één van de museumslijnen die ons land rijk is. Dit idee werd verder uitgewerkt en na wat wikken en wegen werd er met het stoomcentrum Maldegem een ideale partner gevonden voor de uitvoering van ons plan.
Als datum voor de verrassing werd zaterdag 26 augustus geprikt. En zo trokken die dag ongeveer 40 man (familie, vrienden en collega’s) naar het Meetjesland om in Maldegem in de gecharterde Brossel 4620 te stappen.
Als doorgewinterde treinfotografen hadden Wouter en ik ook wat extra voorzien in de vorm van fotostops onderweg naar Eeklo en ook bij de terugrit.
Met het hele gezelschap werd er ook tot aan de brug in Balgerhoeke over het Schipdonkkanaal gewandeld waarna de trein zich positioneerde op de brug als ideale achtergrond voor leuke herinneringsfoto’s.
En ondanks de eerder pessimistische weerberichten, deed ook de zon extra zijn best om bijna de hele tijd van de partij te zijn. Iedereen gelukkig en meer dan tevreden!
Een speciaal woord van dank naar de vrijwilligers van het Stoomcentrum, die deze dag in alle opzichten deden slagen!
-----
On a special occassion (50th wedding anniversary of our parents) the 4620 of "Stoomcentrum Maldegem" passes the bridge over the canal of Schipdonk on the 26th of August 2023.
A special word of thank to the volunteers of SCM which made this day extra successful!
----------
Balgerhoeke, 26/08/2023
SCM 4620
La fosse no 13 bis dite Saint-Félix ou Félix Bollaert de la Compagnie des mines de Lens est un ancien charbonnage du Bassin minier du Nord-Pas-de-Calais, situé à Bénifontaine. Le puits d'aérage est commencé en 1908 ou 11 septembre 1909, peu après la mise en extraction de la fosse no 13. Un terril no 67, 13 bis de Lens, est édifié sur la partie nord du carreau avec les déblais du puits. La fosse no 13 bis commence à aérer en 1910. Elle est détruite durant la Première Guerre mondiale.
La Compagnie des mines de Lens est nationalisée en 1946, et intègre le Groupe de Lens. En 1952, ce dernier fusionne avec le Groupe de Liévin pour former le Groupe de Lens-Liévin. Trois maisons de deux logements sont bâties près du carreau. La fosse no 13 bis assure le retour d'air de la fosse no 18 - 18 bis de 1954, jusqu'à son remblaiement en 1958. Les installations sont conservées.
Au début du XXIe siècle, Charbonnages de France matérialise la tête de puits no 13 bis. Les habitations ont été conservées, et le terril est entièrement boisé. Les installations de la fosse no 13 bis ont été inscrites aux monuments historiques le 23 octobre 2009. La fosse no 13 bis a été inscrite le 30 juin 2012 sur la liste du patrimoine mondial de l'Unesco.
Il est actif entre avril et octobre. Il peut mesurer jusqu'à 30mm.
Merci à tous pour vos visites, favoris et commentaires
Thanks you all for your visits, faves and comments
Dit weekend was er in Blerick het Rail & Road Event,met veel Museummaterieel en autobussen etc. Op deze 2 dgn reed er ook 'n pendeltrein tussen Venlo & Eindhoven vice versa. Dus naar America waar we hem leuk konden vastleggen. Hier passeert net buiten de bebouwde kom v/h Limburgse America NS Plan V 904 via Deurne - Helmond & eindbestemming Eindhoven.