DD-AR DDM1 mDDM
View allAll Photos Tagged dit
Maison dite des Arondelles (hirondelles). Ces maisons offrent généralement une profusion de sculptures, notamment sur les poutres sablières sur lesquelles s’appuient les étages en encorbellement comme ici.
Sassolungo, le Cinque Dita.
Narra una leggenda che un tempo la Val di Fassa fosse abitata da una comunità di giganti che vivevano in buona armonia. Ma tra di loro crebbe un tale di nome Sassolungo che era un vero spirito cattivo. All’apparenza buono, ma dedito a compiere pessime gesta e negare di averle compiute incolpando altri. Negava anche difronte all’evidenza dei fatti. Allora il capo dei giganti lo toccò con la bacchetta magica e lo fece sprofondare nella terra. Sprofondò fino a quando resto fuori una mano, le Cinque dita, appunto.
stefanochiarato60.wordpress.com/2020/08/14/una-settimana-...
Thank you all for your kind comments.
Lavarock Poses :
m/f Couples Bento Pose-172 @🚕 Lavarock Marketplace🚕
🎵🎵 Carla Bruni - Quelqu'un M'a Dit🎵🎵
Thank you Phoenix for joinning me for this one =)
Slachtoffer van de herfst.
Dit blad kwam aanwaaien en is in onze tuin beland.
Garden, Hengelo, The Netherlands
Ook dit jaar sluit ik het jaar af met een foto uit mijn "achtertuin", fijne jaarwisseling. Meer Landscape Photography Zie ook mijn (zeer uitgebreide) Kinderdijk set: KINDERDIJK
© 2022 Wim Boon
Please view LARGE!
Please do not use this image on websites, blogs or other media without my written permission.
Qui dit études dit travail,
Qui dit taf te dit les thunes,
Qui dit argent dit dépenses,
Et qui dit crédit dit créance,
Qui dit dette te dit huissier,
Et lui dit assis dans la merde.
Qui dit Amour dit les gosses,
Dit toujours et dit divorce.
Qui dit proches te dit deuils
car les problèmes ne viennent pas seuls.
Qui dit crise te dit monde
dit famine et dit tiers-monde.
Qui dit fatigue dit réveil
encore sourd de la veille,
Alors on sort pour oublier tous les problèmes.
Alors on danse...
Et là tu t'dis que c'est fini
car pire que ça ce serait la mort.
Quand tu crois enfin que tu t'en sors
quand y en a plus et ben y en a encore !
Est-ce la zique ou des problèmes,
les problèmes ou bien la musique ?
Ça t'prend les tripes ça te prend la tête
et puis tu pries pour que ça s'arrête.
Mais c'est ton corps, c'est pas le ciel
alors tu t'bouches plus les oreilles.
Et là tu cries encore plus fort et ça persiste...
Alors on chante
Lalalalalala, Lalalalalala,
Alors on chante
Lalalalalala, Lalalalalala
Alors on chante
Et puis seulement quand c'est fini, alors on danse.
Alors on danse
Eh ben y en a encore
Jungholtz - Haut Rhin - Lieu dit Thierenbach
Thierenbach est un ancien prieuré de Clunisiens situé sur la commune de Jungholtz, dans le département du Haut-Rhin et la région Alsace.
Le prieuré fut fondé vers 1130 par Pierre le Vénérable abbé de Cluny1. Des moines de Cluny occupèrent ce prieuré de 1130 à 1790. La basilique fut détruite lors de la guerre de Trente Ans et reconstruite entre 1719 et 1723 par l'architecte Peter Thumb.
Le prieuré fut supprimé à la Révolution. L'église et l'ancien couvent furent la proie des flammes en 1884, puis restaurés, avant d'être endommagés à nouveau par les bombardements de la Première Guerre mondiale. La nouvelle restauration s'achève en 1932 par l'édification d'un clocher à bulbe d'inspiration baroque. Aujourd'hui, Thierenbach est un important centre de pèlerinage où les fidèles viennent de toute l'Alsace, mais aussi de l'étranger.
"Madame Meilland" est un trésor végétal sauvé de la seconde guerre mondiale. Voici son histoire:
Afin de protéger sa création de l'invasion de la France par l'Allemagne en juin 40, Francis Meilland fit parvenir ses boutures à des amis basés en Turquie, en Italie et en Allemagne.
La plante fut aussi envoyée aux Etats-Unis sous forme de quelques greffons, via le consul américain qui utilisa le dernier avion à quitter la région lyonnaise en 1942. La variété fut ainsi préservée par Robert Pyle, un rosiériste de Pensylvanie, ami américain de la famille Meilland depuis 1933.
A l'automne 1942, F. Meilland publia cette nouvelle rose dans le catalogue de l'entreprise, lui attribuant le nom de sa mère décédée 10 ans plus tôt: Madame A. Meilland.
Après la signature de l'armistice le 8 mai 1945, F. Meilland reçut une nouvelle inattendue de la part de Robert Pyle: Il avait officiellement lancé la commercialisation du rosier N°3-35-40 sous le nom de "PEACE". Le baptême avait été organisé par l'American Rose Society à Pasadena en Californie en présence de vedettes de cette époque.
C'était le jour de la chute de Berlin, date considérée officiellement comme marquant la fin de la Seconde Guerre Mondiale en Europe !
La nouvelle "Rose Peace" fut offerte aux 49 personnes des différents pays, qui, le 26 juin 1945 se réunirent à San Francisco pour constituer l'ONU.
Une "ROSE de la PAIX" était posée sur le bureau de chacun des délégués, accompagnée de cette note; "NOUS ESPERONS QUE LA "ROSE PEACE" PORTERA LES PENSEES HUMAINES VERS UNE PAIX DURABLE DANS LE MONDE"...
Quand la petite histoire rejoint la grande Histoire...
J'aurai toujours un rosier Madame Meilland dit "Rose Peace" dans mon jardin...
Here is the History of the rose "Madame Meilland" or "PEACE ROSE":
The history of "Peace Rose" and how it came about is a fascinating story wich is well worth telling.
In 1935, the French rose breeder Françis Meilland chose fifty seedlings from his seed beds. One of which was labelled 3-35-40. Over the next few years, F. Meilland watched its development with interest and planned to launch the new rose as "Madame Antoine Meilland" in honour of his mother.
However, a few months later, Hitler invaded France and the future of the rose nursery looked dire. To ensure that the new rose was not lost forever, F. Meilland managed to get 3 parcels of budwood out of the country, one of which was smuggled out in a diplomatic bag on the last plane out of France. The budwood was sent to another rose breeder, Robert Pyle, in Pensylvania, USA.
Over the next few years, F. Meilland launched his new rose in France as "Madame Antoine Meilland". He was not aware that some of the budwood had reached Germany, and Italy and the rose was being sold under different names. In Germany, it was called "Gloria Dei", and in Italy "Gioia".
F. Meilland had not had any word from America and had no idea the fate of his rose over there.
It was not untill liberation of France in 1945, that F. Meilland finally heard from Robert Pyle that the rose had survived the war and was being grown successfully.
In the meantime, F. Meilland had decided to change the name of the rose. He wrote to Field Marshall Alan Brooke to thank him for his part in the liberation of France, and to ask him if he would give his name to the rose. The Field Marshall declined stating that a far more fitting name would be "PEACE".
The new name "Peace" was publicly announced in America by Robert Pyle on the 29th April 1945, the very day that Berlin fell and was officialy considered the end of Second World War in Europe.
Towards the end of 1945, "Peace Roses" were given to each of the delegations at the inaugural meeting of the UNITED NATIONS in San Francisco each with a note which read
"We HOPE THE "PEACE ROSE" WILL INFLUENCE MEN'S THOUGHTS FOR EVERLASTING WORLD PEACE"...
I will always have a rosebush "Peace Rose" in my garden...
- Alors je lui ai dit " ou c'est moi ou c'est ta jeune secrétaire. !! "
-Et ensuite ?
-Ensuite ? ...et bien je suis comme toi maintenant, j'ai aussi un chien ...
.
.
.
-so I told him "Or it's me or it's your young secretary...!! "
-and then?
Then? ... well I'm like you now, I also have a dog...
Territ de tres dits_Territ tres dits
Sempre envoltat de companys i seguint el ritme que li marquen les onades de la platja . . .
_DSC3749_NKD500_DEbre
Dit jaar reed de Alpenexpress maar vier retourtjes tussen Nederland en diverse bestemmingen in Oostenrijk. Aangezien ik de eerste drie terugritten bij daglicht al had laten schieten in Nederland, vond ik het op 6 maart hoog tijd om de trein eens met Nederlandse locomotief op de foto te zetten. Op de zondag zelf pakte ik de eerste trein uit Best naar 's-Hertogenbosch. Al snel werd bekend dat de stek die ik in gedachten had schijnbaar niet meer mogelijk was door een nieuw gebouw. Gezien er aan de andere kant van Voorhout nog een stek was, werden de plannen veranderd. Na een kleine omweg door een woonwijk bereikten we de stek, waar het wachten kon beginnen. Om 10:30 passeert Railexperts 9901 de fotografen richting Leiden en Den Haag HS.
La dalle de couverture de ce dolmen repose en équilibre sur trois supports. Trois autres pierres sont visibles sur le site: l'une d'elle, dressée du côté est du monument, semble être le dernier vestige d'un vestibule; une autre, couchée, fermait à l'origine la chambre du côté nord.
De D7000 op 1000 ISO geeft toch aardig resultaat.
Nu zie ik het lichtje nog in zijn oog, als dit zo doorgaat misschien ooit mezelf?
Maar deze foto kostte al veel moeite om het licht en achtergrond naar wens op de foto te krijgen.
19W_7136BCCBN++
Il est dit..dans les dictons français..
**Quant le chat n'est pas la, les souris dansent..!**
notre chatte Marga ( Margarine) est partie hier(19/10) au royaume des chats.
Aujourd'hui...(20/10) en plein jour (12h23) des Lérots sont venus manger dans l'assiette réservées aux oiseaux..!
une audace sans mots d'un animal qui ne sort qu'à la nuit tombante...??? depuis plus de 30 ans nous les entendons la nuit dans la toiture...!
Bien un mystère la nature est ses hôtes...!
ce sont des Lérots
Eliomys quercinus, appelé Lérot, Lérot commun, Loir lérot, Loir des greniers ou Rat-bayard, c'est un rongeur nocturne de la famille des Myoxidae proche des loirs.
------------------------------------------
t is said .. in French sayings ..
** When the cat is not there, the mice are dancing ..! **
our cat Marga (Margarine) left yesterday (19/10) in the kingdom of cats.
Today ... (10/20) in broad daylight (12:23 pm) Lérots came to eat on the plate reserved for birds ..!
a wordless audacity of an animal that only comes out at nightfall ... ??? for more than 30 years we have heard them at night in the roof ...!
Well a mystery, nature is its hosts ...!
they are Lérots
Eliomys quercinus, called Lérot, Common Lérot, Loir lérot, Loir des greniers or Rat-bayard, it is a nocturnal rodent of the Myoxidae family close to dormice.
De Rafaëlkerk is het gebouw van de Christengemeenschap in Zeist. Op 2 november 1963 werd de eerste steen gelegd voor dit kerkgebouw, dat op 21 november 1964 wordt ingewijd. De naam Rafaëlkerk wordt pas in 2002 gegeven.
De architect van het gebouw is H.W.M. Hupkes. De Christengemeenschap is in 1937 ontstaan. De architect Henk Hupkes heeft ook het altaar, de preekstoel en de zeven kandelaren ontworpen. De wandschildering boven het altaar is van Wilfried Ogilvie.
Het kerkgebouw ligt onder straatniveau en een brede trap omlaag leidt naar het kerkplein. De kerkzaal, of beter gezegd 'cultusruimte', bevindt zich boven, op de eerste verdieping. De zaal loopt wijd uit naar het midden en daarna weer trechtervormig terug naar het altaar.
Kleine ramen maken de cultusruimte donker en mystiek. De zaal is paars, omdat het de kleur is die de ziel het makkelijkst in de stemming zou brengen voor geestelijke inhouden. Opvallend in de architectuur is de aanwezigheid van niet-rechte hoekverbindingen.
Bij zijn ontwerp voor de kerk van de Christengemeenschap in Zeist was Hupkes in aanraking gekomen met de antroposofie. Hij was zich bewust geworden van een aantal bouwkundige feiten, die hij 'geometrische principes' noemde. Dat zijn absolute, universele waarden. Eén daarvan is de ellenmaat, 66 cm; dit is de lengte van elleboog tot vingertop.
Hupkes hanteerde een zelf gevonden woord hoekverdraaiing' , d.w.z. de richting die de ene muur maakt ten opzichte van de andere. Vanuit de vijfhoek ontdekte hij dat 9 graden en veelvouden daarvan van wezenlijk belang zijn voor het religieuze gevoel dat een gewijde ruimte moet oproepen.
Uitgangspunt voor het ontwerp was de 9° hoek als kleinste afgeleide van de 108° hoek. Toepassing van de 45° en 90° hoek is vermeden. In het ontwerp van het kerkgebouw is door de consequente toepassing van de 9 gradenhoek de gulden snede ontstaan.
On dit que le figuier aide à aller de l'avant et travaille à merveille sur le mental. Il suffit pour cela de s'asseoir au pied d'un figuier et d'attendre patiemment quelques minutes. Son énergie va se mélanger à la vôtre. Vous repartirez "boosté" et déchargé du poids des maux. (Le pouvoir caché des arbres par Thierry Beaufort – Sylvothérapeute)
On dit que le temps arrange tout, il suffit de l’attendre.
Mais qu’il est donc lent, le temps de l’attente.
L’attente de l’ami qu’on n’a pas vu depuis longtemps,
L’attente des secours quand survient l’accident,
L’attente de la guérison quand s’éternise la souffrance,
L’attente du soleil quand tarde le printemps,
L’attente de la compassion, quand dure l’indifférence,
L’attente du pardon pour une lointaine offense.
Pourtant il suffit qu’on l’oublie le temps,
Quand arrive l’ami qu’on attendait depuis longtemps,
Que se réveillent les souvenirs d’antan,
Et qu’on déroule les histoires du bon vieux temps,
Il en profite pour nous échapper et galoper, le temps,
Et quand vient le temps d’aller voir où en est le temps,
On s’aperçoit qu’il a filé comme le vent, le temps,
Et qu’on ne peut le rattraper le temps.
On a parfois envie de l’emprisonner dans les bons moments,
Mais lent ou rapide, on ne peut l’arrêter de passer, le temps,
Puis quand vient le temps de disposer de notre temps,
On voudrait arrêter, histoire de regarder passer le temps.
Mais on se lasse vite à ne faire que regarder passer le temps.
Alors on proposera à un ami, à qui il ne reste que peu de temps,
De l’accompagner jusqu’au bout de son temps.
On répondra à l’enfant qui nous demande un peu de temps,
Que pour lui on a tout notre temps.
En espérant que lorsqu’il ne nous restera que peu de temps,
Quelqu’un aura pour nous un peu de temps.
Dit is een samenvoeging van een foto en de gespiegelde versie daarvan. Deze foto is onderdeel van mijn expositie "Spelen met Spiegelingen", vanaf 5 december te zien te zien in het Cultuurhuis in Zwolle.
Wiki dit que les risques de gel sont à prévoir durant cette période où la lune est rousse...
*******
Vous lire est un plaisir.Merci de vos commentaires,votre visite,vos invitations et favoris!
To read your comments is a pleasure.Thank you for your visit,comments,invitations and faves!
De schapendrift bij het Kolenveen met de prachtige Podzolrand.
Helaas is dit gebied vanwege de kwetsbaarheid niet voor publiek toegankelijk.
Dit oude klooster Ex Monastero di Santa Maria in Valmarina ligt in een mooi parkgebied buiten Bergamo. Gezien vanaf een wandelpad richting Via Castagneta.
Nadat op dinsdagmiddag 7 februari nog even Bösinghoven werd bezocht voor de graantrein van LTE naar Neuss, zou ik zo'n 17 uur later opnieuw in Bösinghoven belanden. De woensdag 8 februari zou ik een nachtdienst hebben, en aangezien het stralend weer zou worden en ik overdag vrij had, werd besloten om samen met Thijs en Wilmer de spoorlijn tussen Krefeld en Neuss te bezoeken. Reden hiervoor waren de werkzaamheden bij Mönchengladbach en Köln West waardoor een aantal extra treinen te zien zouden zijn op dit baanvak. Deze woensdag hadden we specifiek twee treinen op het oog, te weten het in principe dagelijks rijdende PCW transport naar Wegberg-Wildenrath, en de sinds kort op woensdag rijdende busjestrein van Captrain naar Aachen West. Beide treinen rijden normaliter via Viersen en Mönchengladbach, maar werden nu dus over Bösinghoven en Kaarst omgeleid. Verder rijdt er altijd wel iets leuks over deze lijn heen, dus was het een kwestie van wachten en hopelijk verrast worden.
De dag werd begonnen bij de ochtendstek van Bösinghoven waar in zo'n twee uur tijd drie noemenswaardige goederentreinen richting het zuiden passeerden. Alle drie de treinen werden echter niet voortgetrokken door een echt leuke locomotief dus een foto om te tonen zat er persoonlijk niet in. Wel kwam vanuit het zuiden RailAdventure voorbij met haar 111 082 in de Oekraïnse kleuren, met een aantal remwagens op sleeptouw. Zij was niet de enige trein bestemd voor het transport van treinstellen wat hier richting Krefeld voorbij kwam, want zoals verwacht kwam ook PCW voorbij met een tweetal koppelwagens. Aangezien het PCW transport van een dag eerder niet reed was het nog even spannend of dat vandaag wel ging gebeuren. De opluchting was dan ook groot toen dit korte treintje op tijd voorbij hobbelde richting de Siemens fabriek in Krefeld-Uerdingen.
Gepland zou het transport naar het Siemens testcentrum in Wegberg-Wildenrath tegen 11:45 moeten vertrekken vanuit Krefeld, en zou niet veel later de regio van Bösinghoven en Kaarst doorkruisen. Aangezien de zon langzamerhand kops begon te staan in Bösinghoven, werd op tijd verkast richting de volgende stek, ditmaal bij Kaarst. Hier was het opnieuw een kwestie van wachten vooraleer het transport of een andere interessante trein voorbij zou schuiven. Ondertussen werd het spiegelei in de verte in de gaten gehouden, wat bij het armsein hoort welke vlak voor Neuss staat. Ja ook anno 2023 vind je nog zat armseinen langs de hoofdbaan in Duitsland!
Een aantal keer klapte het spiegelei om wat betekent dat het armsein op veilig staat. Telkens duurde het vrij lang totdat de trein dan eindelijk kwam, en de eerste keren betrof het telkens een passagierstrein. Vanuit het zuiden kwamen wel een aantal "buurtsupers" voorbij die ook niet veel voorstelden. Tegen 12:15 knalde het spiegelei weer om wat nu best eens kon betekenen dat het transport in aantocht was. Zo'n vijf minuten later sluiten de overwegbomen achter ons, maar is het juist een Lint die zich aankondigt vanuit de andere richting. Voor de zekerheid werd maar alvast de ladder beklommen, en dit bleek een goede keus. Nog voordat de Lint in de bocht was verdwenen kwam daar de witte neus tevoorschijn van de DualMode Vectron!
Het is 12:22 als met enige vertraging de PCW 248 009 de drie Nederlanders voorbij rijdt met het "dagelijkse" PCW transport vanuit de Siemens fabriek te Krefeld-Uerdingen naar het Siemens testcentrum in Wegberg-Wildenrath. Waar het transport meestal uit slechts een aantal rijtuigen, al dan niet een kort DB Regio treinstel bestaat, pakten ze uitgerekend vandaag goed uit! Deze dag konden we in het transport een volledig DB Regio Mireo treinstel, een ICE Neo kopbak en tot slot twee ICE Neo tussenbakken terugvinden. Nadat de eerste succesvolle plaat van de dag binnen was, werd er weer snel van stek gewisseld. Het was nu afwachten of de busjestrein van Captrain zou rijden, maar deze viel helaas uiteindelijk uit. Daarvoor in de plaats konden we op de namiddagstek bij Bösinghoven nog wel twee andere klappers fotograferen!
Dit intens moment van schoonheid had ik voor geen goud ter wereld willen missen.
Lozerheide Bocholt Belgium.
Dit weekend stond voor treinliefhebbend Nederland in het teken van twee zaken; de SSN Stoomtreindagen en de komst van de #ConnectingEurope Express (CEE). Op zaterdag ging ik, zoals vrijwel altijd, zeilen en op zondag mocht ik meerijden met de unieke Europese Year Of Rail-trein. Dit had natuurlijk als resultaat dat ik er nauwelijks foto's kon maken. Nu was het weer ook niet zo super dus ik kon er wel mee leven.
Een dag later, op maandag 4 oktober, was het weer veel beter én had ik vanwege lesuitval een vrije dag. Ik kon het dan ook niet laten om de promotietrein op de foto te zetten. Bij Willemsdorp wachtte ik met zes andere fotografen af. Op het verwachte tijdstip rijdt de ietwat vieze NS 186 008 door de grote boog met #ConnectingEurope Express 13407.
Voor de liefhebbers: de trein bestond uit een slaaprijtuig (maatschappij: ÖBB), een panoramarijtuig (SBB), een dinerrijtuig (FS), een conferentierijtuig (SNCF), een zitrijtuig (DB) en een bagagerijtuig (als expositierijtuig) (MÁV).
Dit was destijds een geweldig mooi fotopunt vanachter een muurtje, met zicht op het bedrijfsterrein. Helaas staat er nu sinds ruim twee jaar een groot hek richting het pad om hier te komen. Deze Siemens locs zijn inmiddels ook allemaal uit dienst genomen. Dit was toen de eerste draaistoomloc van Duitsland.
Dit plantje van het weekend gevonden in het natuurgebied Kampina.
Wikipedia: Zonnedauw (Drosera) is een geslacht van vleesetende planten in de Zonnedauwfamilie (Droseraceae). De zonnedauw lokt, vangt en verteert insecten door een glinsterende, kleverige substantie aan diens tentakeltjes. De prooi dient om de plant te voorzien van voedingsstoffen die onvindbaar zijn in de bodem waar de planten leven. De meeste zonnedauw leven in moerasachtige gebieden, maar er zijn uitzonderingen in uiterst droge gebieden.
Meer MACRO
Please view LARGE!
Please do not use this image on websites, blogs or other media without my written permission.
Dit was een mooie verassing in het "blauwe uur". Stond op het museumspoor foto's te maken toen ik dit fraaie DR duo zag komen aanrijden. Meteen naar toegerend en ik was nog op tijd voordat ze weer richting rangeerterrein vertrokken. Hierbij een iets ruimer genomen foto, dan de al eerder getoonde.
Op de achtergrond het grootste kopstation van Europa met zes hallen en 24 sporen.
Tunnel de l'ancienne voie ferrée, dite "ligne du charbon" sur laquelle transitaient les trains de transports de l'anthracite des mines du bassin d'Alès vers la vallée du Rhône, Lyon. L'ancienne voie ferrée est devenue "voie verte" et relie le département de l'Ardèche à celui du Gard. Les deux régions Occitanie et Rhône-Alpes-Auvergne, semblent bien ne pas s'accorder sur la politique de réhabilitation et d'exploitation de la plupart des moyens de transports interrégionaux, dont la voie ferrée de la rive droite du Rhône dont l'exploitation commerciale pourrait se poursuivre après la gare d'Aramon-Pont-du-Gard.
Neen, dit is geen hocus-pocus maar toch... van een volle autotrein richting Waaslandhaven naar een lege richting Bochum, het ligt maar een klikje van elkaar op Flickr ;-)
Het was trouwens hier in Hoeselt dat mijn namiddagje fotograferen in goed gezelschap startte op zondag 28 februari nadat ik van mijn broer Steven 's morgens de melding had gekregen dat RTB Cargo met een van hun speciale Vectrons vanuit Zeebrugge naar Montzen zou sporen. Dat op zich was de rit van een kleine 130 km al waard maar het werd nog beter toen ik niet veel later ook nog eens te horen kreeg dat ook DB Cargo met een van hun bestickerde Vectrons vanuit Zeebrugge richting Duitsland onderweg was.
Na een vlotte rit bereikte ik Hoeselt waar al een hele groep spotters op post stond (ik denk dat we er uiteindelijk met acht stonden). Toen de rode slang van DB Cargo verscheen, werd het nog even spannend: het zou toch niet waar zijn dat de trein nu net zou gaan kruisen met... een jongedame en haar viervoetertje ;-) Maar neen hoor, na een vriendelijke vraag was de dame in kwestie meer dan bereid om even te wachten tot acht fototoestellen de trein geklikt hadden. Wat een opener van de dag!
---
Before we went to Nerem, my day started in Hoeselt to take a picture of this special Vectron, #DBCargofährt. Yes, a nice start of the day in good company: no less than eight other cameras photographed this train too ;-)
Belgium, Limburg, Hoeselt, L34 Hasselt - Liège - February 28, 2021 - 3:24 PM.