DD-AR DDM1 mDDM
View allAll Photos Tagged dit
Sassolungo, le Cinque Dita.
Narra una leggenda che un tempo la Val di Fassa fosse abitata da una comunità di giganti che vivevano in buona armonia. Ma tra di loro crebbe un tale di nome Sassolungo che era un vero spirito cattivo. All’apparenza buono, ma dedito a compiere pessime gesta e negare di averle compiute incolpando altri. Negava anche difronte all’evidenza dei fatti. Allora il capo dei giganti lo toccò con la bacchetta magica e lo fece sprofondare nella terra. Sprofondò fino a quando resto fuori una mano, le Cinque dita, appunto.
stefanochiarato60.wordpress.com/2020/08/14/una-settimana-...
Thank you all for your kind comments.
Gràcies per les vostres visites i comentaris.
Gracias por vuestras visitas y comentarios.
Thanks for your visits and comments.
Dit is nog een van de weinige uitkijktorens van de oost-west bezetting door Rusland. Hij staat aan de Elbe bij Darchau. De Elbe was daar de grens tussen oost en west Duitsland.
Amb les llums de primera hora del matí aquests petitons anaven i venien amb frenesí per la platja...
Calidris alba
_DSC5052_DEbreTrabucador
Omniprésente dans le paysage, sur les coteaux aux pentes raides qui montent à l’assaut des collines sous-vosgiennes, la vigne est à la fois l’écrin et le trésor de Riquewihr. Depuis toujours, c’est elle qui assure la prospérité du village. Si ses origines semblent remonter à l’époque romaine, c’est bien au Moyen Âge, grâce à la viticulture, que Riquewihr se développe. Pour protéger les exploitations intra-muros, des remparts sont érigés en 1291, date à laquelle la cité est élevée au rang de ville. Jusqu’au XVIème siècle et la Guerre de Trente Ans, l’activité connaît son âge d’or en Alsace et s’inscrit durablement dans le patrimoine de Riquewihr. Le Dolder, tour-beffroi de 25 mètres de hauteur, la Tour dite "des Voleurs" ou encore le château Renaissance des princes de Wurtemberg-Montbéliard, sont édifiés à cette période, tout comme les riches demeures de négociants, avec leurs hautes façades colorées à pans de bois et leurs balcons richement fleuris.
Un grand merci pour vos favoris, commentaires et encouragements toujours très appréciés.
Many thanks for your much appreciated favorites and comments.
Dite "Lune des moissons" elle porte aussi les noms de Lune des herbes, Lune du Moût, Lune d’Orge, Lune du Maïs et d’autres noms encore, associés aux récoltes.
La Lune des moissons est favorable à l’abondance, l’agriculture et au mariage. Il est encore temps de récolter vos herbes magiques, de les ranger pour l’hiver ou de les partager avec vos proches. En août, le jardin regorge de légumes, mais attention à la sécheresse, fréquente à cette période. Les fruits sont mûrs ou en fin de maturation, et c’est le temps des récoltes. Le soleil décline peu à peu, les journées raccourcissent, et on sent venir progressivement le début de l’automne et la fin de l’été. Le moment est venu pour l’homme de la terre de récolter le fruit de son labeur, semé au printemps, pour pouvoir nourrir les hommes jusqu’à la récolte prochaine et passer la mauvaise saison sans encombre, il faut donc aussi penser à faire les réserves pour l'hiver. C’est aussi un temps de partage et d’amitié … renforcez les liens, partager vos récoltes, soutenez les plus démunis.
Et n’oubliez pas de remercier la Déesse-Mère pour toutes les grâces qu’elle vous a accordé pendant le printemps et l’été. Car Août est un temps dédié à la Déesse ...
Le 15 août est pour les Chrétiens, l'assomption" qui célèbre l'élévation au ciel, de Marie, "la Mère de Dieu", c'est surtout la reconnaissance par l'Eglise d'un culte féminin populaire et tenace dont les origines remontent à la plus haute antiquité païenne. Le christianisme, s’il a pu détruire les temples et les guerriers des dieux masculins, en revanche n'a pas réussi à faire disparaître la présence de la Déesse-Mère dans le cœur des Hommes, et ce malgré les siècles d'évangélisation et de persécutions qui dressèrent des bûchers à travers toute l'Europe, car il s'agit bien d'Elle, la Grande Déesse-Mère, dans sa réalité plurielle qui se métamorphose sans cesse, renaissant à travers les cycles des saisons comme ceux des civilisations.
♫♪ youtu.be/48XjCdSgdyU ♪♫
"Sonnenreigen (Lughnasad)" - Faun
texture de Lenabem avec mes remerciements : www.flickr.com/photos/lenabem-anna/5478009075/in/photolis...
Jungholtz - Haut Rhin - Lieu dit Thierenbach
Thierenbach est un ancien prieuré de Clunisiens situé sur la commune de Jungholtz, dans le département du Haut-Rhin et la région Alsace.
Le prieuré fut fondé vers 1130 par Pierre le Vénérable abbé de Cluny1. Des moines de Cluny occupèrent ce prieuré de 1130 à 1790. La basilique fut détruite lors de la guerre de Trente Ans et reconstruite entre 1719 et 1723 par l'architecte Peter Thumb.
Le prieuré fut supprimé à la Révolution. L'église et l'ancien couvent furent la proie des flammes en 1884, puis restaurés, avant d'être endommagés à nouveau par les bombardements de la Première Guerre mondiale. La nouvelle restauration s'achève en 1932 par l'édification d'un clocher à bulbe d'inspiration baroque. Aujourd'hui, Thierenbach est un important centre de pèlerinage où les fidèles viennent de toute l'Alsace, mais aussi de l'étranger.
Le pont ancien dit pont de Gramont enjambant le Lihoury
Inscription par arrêté du 21 août 2003 - L'ensemble des ouvrages composant le moulin, dit de Grammont, à savoir le moulin et son lavoir, son bief avec le mur de séparation et son barrage ou « seuil », en totalité (cad. ZI 80, 97 à 99 ; ZL 69) : inscription par arrêté du 18 janvier 2011
Pont à trois arches plein-cintre séparées par des avant-becs triangulaires à chaperons probablement du 17e ou 18e siècle. Ce pont a sans doute été remanié à partir d'un ouvrage plus ancien, peut-être médiéval. Le moulin de Heugas, son bassin de retenue et son canal d'évacuation sont fonctionnellement associés au pont.
for happy smile 😚 on Saturday
#carved artpieces
I started carving this sculpture in 1970, while I was working the wood split, I didn't like that at that time, nowadays I don't mind a few cracks, maybe I'm going to finish this piece next summer in my yard.
----------------------------------------------------------------------------------------
Dit beeld hakte ik in 1970, terwijl ik bezig was barste het hout, dat vond ik toen niet mooi, tegenwoordig zit ik niet meer met een scheurtje meer of minder, misschien ga ik het van de zomer toch maar afmaken.
A courting pair of Indian Silverbills - Lonchura malabarica
( The image looks as if it's Sepia-toned as the background is a 'Buff' colored wall. I also 'Softened' the picture a bit to give it a more 'Romantic' feel )
Just because it's Halloween and make you smile !
I change the small photo and instead of my beloved Puffins I put a photo of me and another one of an Arctic Tern. Both apparently have nothing to do with each other. Except that it is ! On my face the blood is real blood, most had been wiped off by the friend who took the photo. This one was taken on the Isle of May in July 2019. You should know that these Terns nest along the footpath that starts at the pier. These birds, to protect their nests, attack with their beaks the top of the visitor's heads who pass in the path.
They first target the tallest people in a group. This is the reason why it is recommended to wear a hat. For my Scottish and English Flickr's friends who know these Isles (not only on the May), I precise that I did wear a hat. It was my third visit to the Isle of May and since the first time I wore a hat !
It was time to join the boat to return to Anstruther but I noticed two or three visitors behind me so I told to myself I had enough time for a few more shots. Being alone in front of this bird I was the tallest and the other Terns had a great time on my head. As the head was busy, one of them attacked me UNDER the hat !! So, if I have an advice : next time go with a full face helmet 😉
For my readers from the U.K. please let me know if I wrote something wrong 😊
☆☆☆
Juste parce que c'est Halloween et pour vous faire sourire !
J'ai changé la photo du médaillon et, a la place de mes Macareux moine bien aimés, j'ai mis une photo de moi et une photo de Sterne Arctique dans mes images. Apparemment, ces deux photos n'ont rien a voir ensemble. Sauf que si ! Sur mon visage, c'est du vrai sang, la plus grande partie qui recouvrait ma joue ayant été essuyée par l'amie qui a pris la photo. Celle-çi a été prise sur l'Ile de May, en juillet 2019. Ces Sternes nichent en bordure du sentier piéton qui part de l'embarcadère. Ces oiseaux, pour protéger leur nids, piquent le sommet des têtes des visiteurs. Ces Sternes visent en premier les personnes les plus grandes du groupe. C'est la raison pour laquelle il est fortement recommandé de porter un couvre-chef. Pour mes amis Flickr Ecossais et Anglais qui connaisent ces iles (pas seulement sur l'Ile de May d'ailleurs), je précise que je portais un chapeau. C'était ma troisième visite sur cette île et depuis la première fois j'ai toujours porté un chapeau !
Le moment était venu de rejoindre le bateau mais comme j'avais remarqué deux ou trois personnes qui traînaient derrière moi, je me suis dit que j'avais suffisamment de temps pour quelques photos supplémentaires. Etant seule devant cet oiseau, je me suis retrouvée être la plus grande et les autres Sternes s'en sont donné à coeur joie sur ma tête ! Comme cette dernière était occupée, l'une d'elles m'a piqué SOUS mon chapeau ! Aussi, si j'ai un conseil : la prochaine fois, y aller avec un casque intégral 😉
La dalle de couverture de ce dolmen repose en équilibre sur trois supports. Trois autres pierres sont visibles sur le site: l'une d'elle, dressée du côté est du monument, semble être le dernier vestige d'un vestibule; une autre, couchée, fermait à l'origine la chambre du côté nord.
Quand on dit jacasser comme une pie, ce n'est pas tout faux, car lorsqu'elles arrivent dans les vergers, on sait immédiatement qu'elles sont là avec leurs cris !
--
When we say chatter like a magpie, it is not all wrong, because when they arrive in the orchards, you immediately know that they are there with their cries!
Het weer is de laatste dagen ronduit onstuimig geweest. De zonradar leek toch wat zon te geven, dus trok ik in de late namiddag naar Schulen om er toch nog het beste van te maken. Er leken bij vertrek voldoende zongaten, en prachtige wolkenformaties.
Helaas is zo'n tripje "storm chasing" serieus wat water bij de wijn doen. Dat water bij de wijn werd vandaag ook vergezeld door ijsblokjes, want ook hagel passeerde de revue. Heel wat foto's belandden in het donker. Toen na een hevige bui toch de zon doorbrak, was het bidden voor een trein. Al vrij snel passeerde er een break, maar daar achter zat deze schoonheid.
Terwijl ergens boven Limburg de hel losbarst, geniet deze eenzame fotograaf in Schulen van een prachtige opklaring, wat zorgde voor dit geweldige decor wanneer de 186 338-0 van DB Cargo passeerde met deze kleurrijke containertrein.
Dit schilderij met de afbeelding van de haas die door mij is gefotografeerd en is geschilderd door de kunstenares Els Fonteine. Dit schilderij mag niet worden gekopieerd of gebruikt worden voor welke doel of bedoeling ook i.v.m copyright© zonder de nadrukkelijke schriftelijke toestemming van de fotograaf Willem Moret.This painting depicting the hare was photographed by me and painted by the artist Els Fonteine. This painting may not be copied or used for any purpose or intent under copyright © without the express written permission of the photographer Willem Moret. Haas (Lepus europaeus) Europese haas, winter, sneeuw, riet, Zeeland, Nederland, Hare (Lepus europaeus) European hare, winter, snow, reeds, Zeeland, Netherlands
Il est dit..dans les dictons français..
**Quant le chat n'est pas la, les souris dansent..!**
notre chatte Marga ( Margarine) est partie hier(19/10) au royaume des chats.
Aujourd'hui...(20/10) en plein jour (12h23) des Lérots sont venus manger dans l'assiette réservées aux oiseaux..!
une audace sans mots d'un animal qui ne sort qu'à la nuit tombante...??? depuis plus de 30 ans nous les entendons la nuit dans la toiture...!
Bien un mystère la nature est ses hôtes...!
ce sont des Lérots
Eliomys quercinus, appelé Lérot, Lérot commun, Loir lérot, Loir des greniers ou Rat-bayard, c'est un rongeur nocturne de la famille des Myoxidae proche des loirs.
------------------------------------------
t is said .. in French sayings ..
** When the cat is not there, the mice are dancing ..! **
our cat Marga (Margarine) left yesterday (19/10) in the kingdom of cats.
Today ... (10/20) in broad daylight (12:23 pm) Lérots came to eat on the plate reserved for birds ..!
a wordless audacity of an animal that only comes out at nightfall ... ??? for more than 30 years we have heard them at night in the roof ...!
Well a mystery, nature is its hosts ...!
they are Lérots
Eliomys quercinus, called Lérot, Common Lérot, Loir lérot, Loir des greniers or Rat-bayard, it is a nocturnal rodent of the Myoxidae family close to dormice.
Zoals enkele foto's terug al werd beschreven sluit de fabriek Hydro Slovalco in Žiar nad Hronom haar deuren per 1 oktober 2022. Vlak voor dit bekend werd gemaakt kon de uit Žiar nad Hronom afkomstige aluminiumoxide trein van DB Cargo gefotografeerd worden bij Giessen-Oudekerk op de Betuweroute.
Trekkracht voor de trein was de vrolijk uitgedoste 193 366 "Einziganders", een van de Werbeloks van DB Cargo die over het algemeen niet zo heel vaak in Nederland te zien zijn.
Met het wegvallen van het vervoer naar het oostblok lijkt dit steeds lastiger te gaan worden.
De foto toont de passage van trein 46606 op 12 augustus 2022 bij Giessen-Oudekerk, waar een iets ander standpunt "dan normaal" moest worden gevonden aangezien de kabel aan deze kant van de portalen in vergelijking met enkele jaren geleden een stuk slapper hangt, en daarmee vanaf het hogere standpunt voor de loc terecht komt.
On dit que le figuier aide à aller de l'avant et travaille à merveille sur le mental. Il suffit pour cela de s'asseoir au pied d'un figuier et d'attendre patiemment quelques minutes. Son énergie va se mélanger à la vôtre. Vous repartirez "boosté" et déchargé du poids des maux. (Le pouvoir caché des arbres par Thierry Beaufort – Sylvothérapeute)
De eerste rode zonnestralen strijken over de Kraloër Heide. Dit schitterende en gevarieerde gebied bevindt zich in het ZO-deel van het NP Dwingelderveld (Midden-Drenthe).
RTB V209 met omgeleide Blerick Shuttle in Grubbenvorst
GRUBBENVORST: jaarlijks vinden er grootschalige spoorwerkzaamheden plaats in de zomervakantie, zo ook dit jaar rondom Eindhoven en Boxtel. Deze werkzaamheden hebben niet alleen voor reizigers gevolgen, maar ook voor het vele goederenverkeer dat over Brabantroute gebruikmaakt. Veel internationale goederentreinen werden omgeleid via andere grensovergangen. Voor het binnenlandse treinverkeer naar Limburg werd een andere oplossing gevonden: de Noordelijke (en deels Zuidelijke) Maaslijn die vanaf Nijmegen via Venlo naar Roermond voert.
Onder meer CapTrain, DB Cargo en RTB Cargo hebben goederentreinen via de Maaslijn gereden. Donderdag 25 augustus 2022 was de laatste dag van de geplande omleidingen en was het buitengewoon prachtig weer. Hierdoor werd besloten om eens naar de Maaslijn te gaan, aangezien ik hier zelden kom en naast de goederentreinen ook nog wat GTW en LINT wilde klikken. Gepland had de Blerick shuttle vanaf de Rotterdamse Maasvlakte omstreeks half twee door Venray moeten komen, maar door een vertraging van omtrent anderhalf uur, werd dit pas 15u. Hierdoor kon er wel onder goede zonnestand een plaatje worden gemaakt langs het zandpad bij Smakt/Oostrum, alleen was er op moment van passage helaas een sluierwolk aanwezig. Dankzij de geweldige dienstregeling op het grotendeels enkelsporige baanvak, kon de trein doodeenvoudig worden ingehaald; er was namelijk een stop van 20 minuten in Meerlo-Tienray én een stop van bijna 10 minuten in Lottum.
De tweede foto van deze trein werd gemaakt in Grubbenvorst, enkele kilometers voordat de eindbestemming van de trein werd bereikt: Blerick. De nagenoeg volbeladen kleurrijke trein passeerde met de eerder vernoemde vertraging onder treinnummer 51402 het Limburgse Grubbenvorst en een aantal fotografen in 'n heerlijk zonnetje.
Datum: 25 augustus 2022
Locatie: Lovendaal, Grubbenvorst
Thomise ou araignée crabe (Misumena vatia). Sa couleur peut varier entre le jaune et le blanc suivant la couleur de la fleur sur laquelle elle chasse. Ici une ombelle blanche.
Nadat we twee succesvolle uren beleefd hadden in Wierthe, was het na RTB Cargo tijd om te verkassen naar Sierße. De zon begon in Wierthe zo langzamerhand kops te staan en tegelijk draaide ze juist goed in bij Sierße. Waar het zo goed liep in Wierthe, zo slecht ging het op de volgende locatie. De strakblauwe lucht ruilde zich in no-time in voor een dik deken laaghangende bewolking, en daarnaast kwam er überhaupt nauwelijks iets leuks voorbij. We hadden dan wel enigszins geluk dat het juist doorrolde met leuk verkeer tijdens de zonnige uren en dat het stilviel bij de bewolking. We hadden reeds gezien dat dit gebied met bewolking vrij klein was en dus na ongeveer twee uur weer verdwenen moest zijn, een nogal opvallend fenomeen dus. Het leek er dus op dat het een kwestie van geduld was vooraleer we de dag weer goed konden herpakken.
Zo nu en dan kwam de zon toch kortstondig door, want volledig waterdicht was de bewolking ook niet. Maar met enkel wat goederenverkeer vanuit het oosten konden we niks met deze zongaten. Er zat zoals gezegd niks anders op dan wachten totdat de bewolking weer verdwenen was, of op heel misschien een wondertje. Dat het dan soms raar kan lopen bewees deze ochtend maar weer, want totaal onverwachts werd ons geduld na ruim een uur beloond. Iets voor 9 uur sprong het sein namelijk weer op groen en niet veel later kwam de zon even in een iets groter gat te zitten. Kijkend naar de tijd kon dit best wel eens de Intercity zijn, en ons vermoeden bleek te kloppen, althans zo leek het. In de verte werd namelijk een witte neus zichtbaar, maar naarmate deze dichterbij kwam had deze neus toch wel iets andere contouren dan die van een witte BR146. Een melding van afgelopen nacht deed de puzzelstukjes al snel in elkaar vallen, dit was Retrack met de Rzepin-Shuttle!
Waar de achtergrond continu in de schaduw bleef zitten, werden de voorgrond en het spoor al een tijdje belicht door de zon. Het was enkel te hopen dat Retrack snel genoeg was voordat de zon ook hier weer verdwenen zou zijn, maar kijkende naar de lucht hadden we nog wel even speling. De betreffende loc had ik pas één keer eerder op foto maar toen in meer gesluierd licht, en daarnaast was de loc toen zeer vuil. Dit zou dus nog best eens een leuke goedmaker kunnen worden, en dat leek te gaan lukken. Na een minuutje sloot de overweg en kwam de wit met donkerblauwe neus vanuit de bossen tevoorschijn. En zo kon de enige noemenswaardige trein in ruim twee uur met flink wat geluk in de zon gefotografeerd worden!
Het is exact 9:00 als de fraaie Retrack 189 211 met een vol beladen Rzepin-Shuttle 42313 de drie fotografen te Sierße passeert onderweg vanuit Tilburg Industrie naar het Poolse Rzepin. Nadat we dit flinke gelukje konden fotograferen viel het weer stil met treinen en mochten we dus van geluk spreken dat de enige fraaie trein te Sierße precies in het zonnetje voorbij kwam. Na nog een tijdje gewacht te hebben werd er weer terug verplaatst naar Wierthe waar de zon inmiddels aan de andere kant van het spoor stond, en de wolken opeens als sneeuw voor de zon verdwenen waren...
Een paar weken later werd de loc onverwachts weer ontstickerd, dit was dus een mooie kans haar nog net op tijd te fotograferen
Il y a plusieurs façons de fuir. Certains utilisent les drogues dites « psychotogènes ». D’autres la psychose. D’autres le suicide. D’autres la navigation en solitaire. Il y a peut-être une autre façon encore : fuir dans un monde qui n’est pas dans un monde, le monde de l’imaginaire.
Éloge de la fuite - Henri Laborit
Terwijl we momenteel overspoeld worden met zonneschijn, en daardoor de vegetatie in rap tempo weer dor wordt, was dat de eerste maanden van dit jaar wel anders. In februari hadden we gelukkig een aantal uitschieters met blauwe dagen en onder andere Valentijnsdag was er daar een van. 's Ochtends moest er eerst gewerkt worden, en enkele minuten na einde dienst kon op de Houtrakpolder de eerste foto van de middag gemaakt worden. Nadat dit toevalstreffertje binnen was, werd er met Mathijs afgezakt richting Brabant. RFO was namelijk met haar "Raillogix" 193 en een schuifwandentrein onderweg. Tevens moest ook de gele Medway 186 afkomen vanuit Neuss richting Antwerpen. Reden genoeg dus om even het hoogstatief haar been te laten strekken in Hulten.
Na een opvallend vlugge rit arriveerden we in het grote groene veld bij Hulten waar reeds al een aantal fotografen verzameld hadden. Helaas waren we net te laat om IRP mee te pakken die onderweg was met de trein vanuit Tilburg naar de Maasvlakte. Na haar passage bleef het tegensein op rood staan, en een snelle blik op treinposities leerde ons dat dit waarschijnlijk al voor de sprinter naar Dordrecht moest zijn. Desalniettemin werd het hoogstatief de lucht in gegooid, ook deels voor de compositiebepaling. Wat we beiden nog niet wisten, was dat we precies op tijd gearriveerd waren voor een nog leukere toevalstreffer! Luttele seconden nadat ik tevreden was met mijn compositie, sluiten de overwegbomen in de verte en komt er niet veel later een Nèz-Cassé in TCS kleurstelling tevoorschijn. Met een beetje ongeloof zien we er een heerlijke sleep gasketels achter hangen. Zulke verrassingen in Nederland maak ik nog zelden mee, maar ze blijven toch heel leuk als het je even goed uitkomt! De locomotieven van TCS rijden op het moment überhaupt amper ritten met goederentreinen buitenom de dolimetrein, dus des te leuker was deze onverwachtse ontmoeting!
De klok slaat 14:53 als de brandschone TCS 101002 de fotografen te Hulten passeert met gasketeltrein 63550 vanuit Lutterade DSM naar Kijfhoek Noord. Het betrof hier een eenmalige rit in opdracht van Lineas, waarbij de gasketelwagens op een later moment richting Duitsland reden. Het was een heel aangenaam begin van een leuke middag hier in Hulten!
Dit is een samenvoeging van een foto en de gespiegelde versie daarvan. Deze foto is onderdeel van mijn expositie "Spelen met Spiegelingen", vanaf 5 december te zien te zien in het Cultuurhuis in Zwolle.
Op dit moment loop ik stage en heb ik door andere zaken buiten de hobby om mijn camera dit jaar nog niet zo vaak aangeraakt als ik misschien stiekem had gewild. Daarom ontstond samen met Jelani het idee om de laatste week van april een week verlof op te nemen om in een nieuw gedeelte van Europa de camera weer eens goed te gaan gebruiken. Het originele plan was - onder voorbehoud van goede weersomstandigheden - om richting Zwitserland te rijden. De relatief oude locomotieven van het type Re420 en Re620 rijden hier nog veelvuldig rond en dit had zeker onze aandacht getrokken. Toch hielden we er rekening mee dat het weer misschien niet zo gunstig zou uitpakken als gehoopt, en zo hielden we de opties voor een alternatieve bestemming ook open. De laatste week van april viel in heel Europa bewolkter uit dan gewenst, dus leek het ons niet de moeite waard om geld te investeren in een vakantie. Gelukkig lukte het ons beide om het verlof twee weken op te schuiven, waarmee de tweede week van mei nu goed in de gaten gehouden werd. Verlof nóg een keer opschuiven zagen we beiden niet zitten, dus werden de weersverwachtingen opnieuw nauwlettend in de gaten gehouden.
Ook de tweede week van mei verliep niet bepaald erg zonnig, en naar mate de dagen voorbij gingen leek het er steeds meer op dat een week verlof zou resulteren in een weekje vrij in Nederland. Toch bleken we niet helemaal achter het net te vissen, want een hogedrukgebied boven het oosten van Europa bleek uiteindelijk veel goed te maken. Het vasteland van Europa kreeg te maken met een grote hoeveelheid wolken en regen, maar de oostenwind vanuit Rusland zorgde ervoor dat met name Zweden en Finland zich klaar konden maken voor een week met prachtig weer. Nu was Zweden een van de landen die ik graag nog dit jaar wilde bezoeken, en dit bleek de uitgelezen kans te zijn. Daarom werd op zondagochtend 7 mei vroeg de auto in gestapt, voor de lange autorit richting het Zweedse Karlstad.
De autorit verliep erg spoedig en halverwege de middag reden we via een tweetal imposante bruggen de grensstad Malmö binnen. De reis naar Karlstad werd ter hoogte van Älvängen nog even kort onderbroken, om in het avondlicht nog een goederentrein vast te kunnen leggen. In Zweden is bijna alle informatie rondom zowel goederen- als reizigerstreinen openbaar op het internet te vinden, dus het gericht 'jagen' op een trein is een stuk makkelijker dan in andere landen. Het duurde dan ook niet lang voordat de eerste Zweedse goederentrein voor de lens verscheen. Hoewel de meeste locs van GreenCargo - zoals de naam al verklapt - groen van kleur zijn, rijden er ook nog enkele locs in originele blauwe kleurstelling rond. Een van deze locs is Rc4 1154, die hier met een gemixte trein onderweg is als trein 4953 vanuit Ånge godsbangård naar Sävenäs rangerbangård. Een klein lesje Zweeds: de letter å moet uitgesproken worden als 'oh'. Ånge wordt dus ongeveer uitgesproken als 'Onge'. De trein heeft tijdens het maken van de foto al een rit van ruim 750 kilometer achter de rug, en moet nog maar 30 kilometer afleggen om de eindbestemming te bereiken. Na het maken van de foto werden de laatste twee uur in de auto richting Karlstad afgelegd, om op maandag weer fris te kunnen beginnen.
Zondag 7 mei 2023, 19:57
Na een succesvolle ochtend op maandag 8 mei met veelal treinen van GreenCargo, was het tegen het middaguur tijd om aan te vangen met een aantal privaten. Veel private goederenvervoerders telt Zweden niet, maar een handjevol is er zeker te vinden welke veelal met interessante locomotieven rondrijden. De twee grootste spelers zijn het welbekende HectorRail, en het vooral in Zweden bekende Tågab. Beide vervoerders houden zich hoofdzakelijk bezig met het vervoer van boomstammen, of overige houtproducten maar ook containertreinen zijn bij beide partijen te vinden. Vooraf dachten we dat vooral HectorRail makkelijk te fotograferen was aangezien dit toch een flink bedrijf is met activiteit in veel landen, maar het was juist Tågab die veel betrouwbaarder reed en dus uiteindelijk vaker op de foto werd gezet. Aangezien Tågab toch wel mijn guilty pleasure in Zweden is, vond ik het totaal niet erg dat ze lekker betrouwbaar reden.
Vandaag liep het toch een beetje anders dan gehoopt. De fraaie boomstammentrein van Tågab vanuit Torsby reed deze maandag niet, maar gelukkig waren we hier de avond van tevoren al op de hoogte en dus stonden we daarvoor geen wortels te schieten. Een beladen boomstammentrein van HectorRail vertrok wel stipt op tijd uit Grums, maar doordat exact op het punt van vertrek het systeem vast sloeg, dachten we dat ze nog niet vertrokken was. Nog geen vijf minuten later hoorden we het spoor zingen en was het al te laat. Terwijl de hoogstatieven in verband met de wind nog naar beneden stonden, kwam daar HectorRail over het verhoogde stuk spoor voorbij met haar beladen boomstammentrein. Uiteindelijk was de foto ondanks het lage standpunt nog niet eens zo onaardig, en dus wordt deze wellicht in de toekomst nog getoond.
We moesten dus terug stappen op een ander systeem omdat uitgerekend nu ons grootste hulpmiddel ons in de steek liet. Gelukkig was dat wel prima te doen, en werd er na de lichte teleurstelling vertrokken naar de spoorlijn tussen Kil en de Noorse grensovergang bij Charlottenberg. Er stond namelijk nog een beladen boomstammentrein van HectorRail op het programma, en daarnaast zou vanuit de andere kant Tågab moeten komen met een papiertrein. Ondanks dat beide treinen uit een andere richting kwamen, zouden ze door het flink kronkelende spoor goed voor de zon te zien moeten zijn. Echter hadden we er al snel een hard hoofd in bij HectorRail, want een uur na haar geplande vertrek uit het Noorse Kongsvinger was er op de radar van de westerburen nog niks te vinden. Waar we hoopten op een goedmaker van HectorRail, leek dat er even niet in te zitten. We besloten ons vol te focussen op de papiertrein van Tågab die gelukkig wel op tijd vertrokken was vanuit Kristinehamn. Het doel was om deze trein bij een van de talloze meren in Zweden te fotograferen, iets wat ondanks de vele meren nog niet eens zo gemakkelijk is. Deze trein bood een uitgelezen kans en dus werd de survivaltocht naar de locatie bij Lene aangevat.
Het was zeker geen slecht idee dat we wat eerder ter plaatse waren, want de locatie bevond zich midden in het meer aan een spoordijk, en om er te voet te komen was je wel eventjes bezig. De klim- en klautertocht was het uiteindelijk dubbel en dwars waard, want niet veel later stonden we dan wel op een van de mooiste locaties die we deze vakantie bezocht hebben. Het enige wat nu mistte was nog de trein, maar die was in ieder geval op tijd onderweg, toch? Nou nee, een onbekende oorzaak dreigde ineens roet in het eten te gooien. Een losse loc van CargoNet vanuit Noorwegen werd uit het niks midden op de lijn vastgehouden. De passagierstrein richting Arvika vertrok ook niet op tijd uit Kil en ook Tågab werd in Kil aan de kant genomen. Alles duidde erop dat er iets van een verstoring was ontstaan. Hoewel de zonstand voorlopig nog wel goed stond, en we naast Tågab de komende twee uur niks te fotograferen hadden, begon de tijd toch wel te dringen. Vanuit Noorwegen waren namelijk enkele vieze witte sluiers onderweg die langzaam maar zeker dichterbij kwamen. Het was moeilijk in te schatten hoe lang we het mooie zonlicht nog behielden, maar de trein kon voor ons niet snel genoeg komen...
Na ruim driekwartier gewacht te hebben, en continu geen update te hebben gekregen, was opeens het spoor te horen. Eindelijk kwam daar dan de losse loc van Cargonet voorbij gereden richting Kil, waarop het dus leek dat de verstoring weer voorbij was. Vlak nadat de losse loc gearriveerd was in Kil, vertrok dan de passagierstrein naar Arvika. In de tussentijd waren de gegevens van Tågab half verdwenen en dus konden we moeilijk inschatten of de trein nou achter de stopper was vertrokken, of niet. Al snel viel op dat er vanuit tegengestelde richting ook nog een passagierstrein onderweg was, en we bedachten dat Tågab daar waarschijnlijk nog op moest wachten in Kil. Aangezien dit nog wel even ging duren en de sluiers al vlakbij de zon waren, zagen we de kans op een mooi belichte plaat slecht in. Nadat de stopper dan in het fraaie licht gepasseerd was, zaten we in stille maar waarschijnlijk valse hoop te wachten op Tågab.
Inmiddels was de stopper naar Arvika zo'n 5 minuten geleden voorbij, maar was er van de tegentrein nog geen spoor te bekennen. Zo af en toe dachten we wat te horen, maar telkens weer was het de wind die door de bomen waaide. Verder was er een rustige stilte die werd vergezeld door het kabbelende water van het meer Bråtsjön. Hoe kalmerend de omgeving ook was, enkel Tågab kon de rust bij de twee Nederlanders laten wederkeren. De eerste sluierpluk zat aan te kloppen bij de zon als we weer een Fata Morgana denken te horen. Echter werd deze Fata Morgana in korte tijd wel luider en luider en was het toch echt het geruis van de gietijzeren remblokken die verderop in de bossen te horen was. Waar we zo langzamerhand de tegentrein naar Kil verwachtten, gebeurde het tegenovergestelde, en jawel daar kwam dan eindelijk met een flink uur vertraging Tågab tevoorschijn! Niet met een verwachtte ex-ÖBB 1043 in de fraaie zilver met rode kleurstelling, maar een Rc4 in de Nordic Refinance kleurstelling. Die zijn nog iets moeilijker te vangen, dus een aangename verrassing!
De klok slaat 16:20 als met een hoop opluchting afgedrukt kan worden voor de Tågab Rc4 1144, niet te verwarring met de ÖBB 1144, die onderweg is met papiertrein 48321 vanuit Kristinehamn naar het Noorse Kongsvinger. Op de foto doorkruist de trein het meer Bråntsjön gelegen tussen Lene en Högboda. Naast de veelal op alternatieve wijze ingekleurde schuifwandwagens liften er ook een hele boel lege houtwagens mee. Achterop hing dan ook nog de fraaie TMZ 1406 die helaas net buiten beeld valt. Dat mocht natuurlijk allemaal de pret niet drukken, want met een best portie geluk was deze foto dan eindelijk binnen!
Op zaterdag 27 mei 2023 had ik een wandelafspraak met een goede (verre) vriend op de Veluwe. Omdat het weer toch wel erg goed leek en de 1700'en van de NS warschijnlijk de laatste rondjes maken momenteel, werd 's ochtends ook het spoor opgezocht in Twente. De dag werd begonnen in Oldenzaal. Daar werd een 1700 met ICB gefotografeerd. In Notter werd vervolgens een fraaie militaire trein gespot. Niet een verkeerd begin van halve spotdag.
In Notter kreeg ik de melding dat de DBC 193 300 "Das ist grün" in aantocht was met een fraaie keteltrein. Deze zou mogelijk nog op tijd door Zenderen komen en vanuit Zenderen zou ik nog op tijd richting de Veluwe kunnen rijden. Eenmaal in Zenderen werd al vrij snel duidelijk dat de trein een pad later zou rijden. Dit zou betekenen dat ik een kwartiertje later op de locatie van de wandelafspraak zou komen. Dit was uiteraard geen enkel probleem. Uiteindelijk zat de trein ook niet in het volgende pad. Dat pad was ingenomen door een fraaie gastketeltrein met dubbeltractie van HSL. Geen verkeerde trein en een kleine verrassing, maar niet de trein waar ik voor kwam. Nadat deze trein was gepasseerd en het linkersein weer op groen ging, kon ik er nog een appje achteraan gooien dat ik nog een kwartier later zou komen. Dit was ook geen probleem (de vriend bleek ergens met zijn motor zonder navigatie verdwaald te zijn), maar het zat me toch niet lekker om veel later in de auto te stappen. Gelukkig sprong het linkersein weer op rood. Er was weer een trein vanuit Almelo in aantocht. Wat was ik blij toen ik uiteindelijk de rode loc om de bocht zag komen. Daarna beni ik gelijk in de auto gesprongen en richting Veluwe gereden. Een paar minuten later had ik ook nog RFO met een graantrein kunnen pakken, maar het is niet anders.
Hier zien we de DBC 193 300 "Das ist grün" met een fraaie keteltrein richting Duitsland bij Zenderen op 27-5-2023. Uiteindelijk bleek een machinistenwissel in Almelo de oorzaak van de kleine vertraging.
Dit oude klooster Ex Monastero di Santa Maria in Valmarina ligt in een mooi parkgebied buiten Bergamo. Gezien vanaf een wandelpad richting Via Castagneta.
Was dit weekend in Zeeland, en uiteraard stond deze al langer op mijn lijstje. Dus vroeg op voor de zonsopkomst, om erachter te komen dat het 's middags met de (onverwachte) mist eigenlijk veel gaver was! Daar het nu maar een kwartier rijden was, kon ik deze kans natuurlijk niet onbenut laten:)
Had this popular bridge on my list for a while now, and this weekend I had the chance, because I stayed in Zealand. I got up for sunrise and made some shots at golden hour, only to find out that the foggy conditions that came in the midday, were far more rare and atmospheric. Since it was only a 15 minutes drive from my location, there was no way I could resist this scenery;)
Thanks for having a look! All faves and comments are highly appreciated!
De meivakantie 2022 bracht ons gezin in Denemarken. Een heerlijk weekje bij de Waddenzeekust. We verbleven in een fraai huisje aan de rond van het dorpje Bådsbøl-Ballum. We zaten vlakbij het Waddeneiland Rømø en de fraaie zandsteenkliffen van Emmerlev Klev en ten zuiden de Marschbahn. Beiden hebben aantrekkingskracht, maar de Marschbahn heeft voor een treinenliefhebber toch net iets meer te bieden. Vooral omdat deze fraaie lijn nog steeds het toneel is van de prachtige diesellocs van de serie 218 en deels nog klassieke beveiliging.
De volledige IC-dienst vanaf Westerland en een (per dag wisselend) deel van de in opdracht van DB Fernverkehr gereden autotreinen tussen Westerland (hoofdplaats van het eiland Sylt) worden nog gereden door diesellocs van de serie 218, maar de laatste tijd duiken er steeds vaker moderne Traxx-diesels van de serie 245 op in de IC-dienst. Naast DB Fernverkehr voert RDC AUTOZUG Sylt GmbH een deel van het autoverkeer tussen Niebüll en Sylt uit. RDC rijdt in hoofdzaak met de Vectrons 247 908 en 909. Het bedrijf beschikt ook over een aantal diesellocomotieven van de serie DE 2700. Helaas heb ik deze fraaie wat oudere locomotieven niet gezien tijdens onze vakantie.
Op maandagochtend 2 mei 2022 werden stekken bij Lehnshallig, ten zuiden van Klanxbüll en bij de Hindenburgerdamm bezocht. Al snel werd duidelijk dat deze maandag vooral moderne locomotieven zouden rijden. DB reed de auotreindienst met drie Traxx'en en één koppel 218's en RDC reed met Vectrons. Al met al ook leuke tractie, maar de klassiekers waar mijn hart echt sneller van gaat kloppen, zouden vooral dinsdag en donderdag voor mijn lens verschijnen al pakte ik die maandag ook al een aantal fraaie 218's.
Op de foto zien we de RDC 247 909 met autotrein AZS28905 Westerland (Sylt)-Niebüll bij Lehnshallig op 2-5-2022. Het dubbele sein geeft aan dat de trein vaart moet minderen en het klapbord geeft aan dat de trein voor het volgende sein moet stoppen. Tussen Klanxbüll en Niebüll is de Marschbahn enkelsporig. Alleen bij Lehnshallig ligt een stuk dubbelspoor waar treinen elkaar kunnen passeren. In dit geval gaat de autotrein aan de kant om een Regional Express richting Westerland te laten passeren.
De ochtendaanvoer van Moerdijk gaat tegenwoordig planmatig 9.15 uit Lage Zwaluwe als 62094. Helaas worden de bedrijven die leuke ladingen ontvangen tegenwoordig in de nacht bediend. De ochtend en middagaanvoer bestaan daarom vaak slechts uit wat ketels en schuifwandwagens.
Het idee was om de aanvoer vast te leggen in de zon als deze ter hoogte van het dorp Moerdijk rijdt. Het werd een plaatje in de mist met wat rijp op het groen. DBC 6418 komt hier met 5 ketels langs het dorp Moerdijk richting Moerdijk. De ketels werden allemaal geplaatst bij GCA, dit nadat de ploeg andere wagens had gewisseld bij Shell.
07-02-23
©copyright
In de zomer van 2022 werd de vakantie samen met de vrouw en dochter doorgebracht in Tsjechië. Uiteraard vond ik het niet heel erg dat de dames wederom voor Tsjechië kozen, want mijn bucketlist qua treinen in dit fraaie land is nog best wel lang ;-). De eerste twee weken zaten we in de buurt van Nymburk en de derde week nabij Uherské Hradiště.
In de buurt van Nymburk is op spoors gebied genoeg te beleven. Nymburk is het startpunt van twee fraaie diesellijnen in noordelijke richting. De hoofdlijn Nymburk-Ústí nad Labem biedt voor de liefhebbers van cargo veel actie.
Iets verderop rijden richting het zuiden bezocht ik ’s ochtends vroeg het station van Čáslav. Het interessante aan dit station is dat het een station aan de elektrische hoofdlijn Kolin-Havlíčkův Brod heeft (wisselspanning 25 kV) en een station aan de diesellijn Čáslav-Třemošnice. Beide stations zijn met elkaar verbonden via een loopbrug. Er is echter op maaiveldsniveau ook een onverhard pad. Daar werd door de Tsjechen het meeste gebruik van gemaakt. Ik vond dit ook wel zo gemakkelijk ;-). Via de brug was het nogal omlopen en de trap was ook best wel hoog.
Op de hoofdlijn rijden sneltreinen die allemaal worden getrokken door een loc van de serie 362. Daarnaast rijden er goederentreinen op de lijn (met een beetje geluk nog getrokken door een Laminatka). Op de diesellijn rijden motorwagens van de serie 810. Er rijden ook goederentreinen op dit lijntje die meestal worden getrokken door een diesellocomotief van de serie 742.
Naast de sneltreinen op de hoofdlijn rijden er ook enkele stoptreinen die bestaan uit een e-loc van der serie 362, een bagagerijtuig en een dubbeldekker. Op de foto zien we Čd 362 161-2 met Os 5909 Kolin-Žďár nad Sázavou op station Čáslav op 22-7-2022.
www.youtube.com/watch?v=5DuZkK_trYY
It's impossible says pride!
It's risky says experience!
It's hopeless says reason!
Let's try whispers the heart
William Arthur Ward
-
C'est impossible dit la fierté !
C'est risqué dit l'expérience!
C'est sans issu dit la raison!
Essayons murmure le coeur
William Arthur Ward
Tunnel de l'ancienne voie ferrée, dite "ligne du charbon" sur laquelle transitaient les trains de transports de l'anthracite des mines du bassin d'Alès vers la vallée du Rhône, Lyon. L'ancienne voie ferrée est devenue "voie verte" et relie le département de l'Ardèche à celui du Gard. Les deux régions Occitanie et Rhône-Alpes-Auvergne, semblent bien ne pas s'accorder sur la politique de réhabilitation et d'exploitation de la plupart des moyens de transports interrégionaux, dont la voie ferrée de la rive droite du Rhône dont l'exploitation commerciale pourrait se poursuivre après la gare d'Aramon-Pont-du-Gard.
Dit was destijds een geweldig mooi fotopunt vanachter een muurtje, met zicht op het bedrijfsterrein. Helaas staat er nu sinds ruim twee jaar een groot hek richting het pad om hier te komen. Deze Siemens locs zijn inmiddels ook allemaal uit dienst genomen. Dit was toen de eerste draaistoomloc van Duitsland.