DD-AR DDM1 mDDM
View allAll Photos Tagged dit
Sassolungo, le Cinque Dita.
Narra una leggenda che un tempo la Val di Fassa fosse abitata da una comunità di giganti che vivevano in buona armonia. Ma tra di loro crebbe un tale di nome Sassolungo che era un vero spirito cattivo. All’apparenza buono, ma dedito a compiere pessime gesta e negare di averle compiute incolpando altri. Negava anche difronte all’evidenza dei fatti. Allora il capo dei giganti lo toccò con la bacchetta magica e lo fece sprofondare nella terra. Sprofondò fino a quando resto fuori una mano, le Cinque dita, appunto.
stefanochiarato60.wordpress.com/2020/08/14/una-settimana-...
Thank you all for your kind comments.
Ancienne imprimerie dite Journal Ouest-Eclair, puis la Presse Rennaise, actuellement Journal Ouest-France, 34 rue du Pré-Botté, Rennes, Ille-et-Vilaine.
D'abord siège du journal Ouest Eclair fondé en 1899 par deux catholiques républicains, Félix Trochu, prêtre d'Ille-et-Vilaine et un avocat, Emmanuel Desgrées du Lou, aidés de quelques amis, tous engagés dans le combat social. L'objectif de l'Ouest Eclair suit un engagement pour la lutte et la justice traduite dans l'Encyclique de Léon XIII portant sur la condition des ouvriers à l'époque d'une industrialisation intense. Le 2 août 1899, 1 800 exemplaires du premier numéro sont tirés. En 1909, construction, par l'architecte Eugène Guillaume, de l'imprimerie du journal républicain, actuelle rédaction locale du journal régional Ouest France.
L'angle de l'imprimerie se compose d'un porche ornemental dans-oeuvre inséré dans une tour dans-oeuvre percée d'une haute baie en plein-cintre sur deux niveaux et couverte d'un dôme carré en ardoise. L'entrée du porche est abritée par une très belle marquise en fer forgé de style art nouveau avec l'inscription "Ouest-France".
patrimoine.bzh/gertrude-diffusion/dossier/ancienne-imprim...
Ouest-France est le premier quotidien payant français en diffusion, depuis 1975. fr.wikipedia.org/wiki/Ouest-France
In 1909, construction, by the architect Eugène Guillaume, in an Art Nouveau style, of the printing press of the republican newspaper Ouest Eclair, current local editorial of the regional newspaper Ouest-France, which is the first French pay-per-view daily since 1975. en.wikipedia.org/wiki/Ouest-France
November 2022 - Uploaded 2022/11/21
Amb les llums de primera hora del matí aquests petitons anaven i venien amb frenesí per la platja...
Calidris alba
_DSC5052_DEbreTrabucador
Ook dit jaar sluit ik het jaar af met een foto uit mijn "achtertuin", fijne jaarwisseling. Meer Landscape Photography Zie ook mijn (zeer uitgebreide) Kinderdijk set: KINDERDIJK
© 2022 Wim Boon
Please view LARGE!
Please do not use this image on websites, blogs or other media without my written permission.
Oiseau de fer qui dit le vent
Oiseau qui chante au jour levant
Oiseau bel oiseau querelleur
Oiseau plus fort que nos malheurs
Oiseau sur l’église et l’auvent
Oiseau de France comme avant
Oiseau de toutes les couleurs. Louis Aragon
Qui dit études dit travail,
Qui dit taf te dit les thunes,
Qui dit argent dit dépenses,
Et qui dit crédit dit créance,
Qui dit dette te dit huissier,
Et lui dit assis dans la merde.
Qui dit Amour dit les gosses,
Dit toujours et dit divorce.
Qui dit proches te dit deuils
car les problèmes ne viennent pas seuls.
Qui dit crise te dit monde
dit famine et dit tiers-monde.
Qui dit fatigue dit réveil
encore sourd de la veille,
Alors on sort pour oublier tous les problèmes.
Alors on danse...
Et là tu t'dis que c'est fini
car pire que ça ce serait la mort.
Quand tu crois enfin que tu t'en sors
quand y en a plus et ben y en a encore !
Est-ce la zique ou des problèmes,
les problèmes ou bien la musique ?
Ça t'prend les tripes ça te prend la tête
et puis tu pries pour que ça s'arrête.
Mais c'est ton corps, c'est pas le ciel
alors tu t'bouches plus les oreilles.
Et là tu cries encore plus fort et ça persiste...
Alors on chante
Lalalalalala, Lalalalalala,
Alors on chante
Lalalalalala, Lalalalalala
Alors on chante
Et puis seulement quand c'est fini, alors on danse.
Alors on danse
Eh ben y en a encore
Jungholtz - Haut Rhin - Lieu dit Thierenbach
Thierenbach est un ancien prieuré de Clunisiens situé sur la commune de Jungholtz, dans le département du Haut-Rhin et la région Alsace.
Le prieuré fut fondé vers 1130 par Pierre le Vénérable abbé de Cluny1. Des moines de Cluny occupèrent ce prieuré de 1130 à 1790. La basilique fut détruite lors de la guerre de Trente Ans et reconstruite entre 1719 et 1723 par l'architecte Peter Thumb.
Le prieuré fut supprimé à la Révolution. L'église et l'ancien couvent furent la proie des flammes en 1884, puis restaurés, avant d'être endommagés à nouveau par les bombardements de la Première Guerre mondiale. La nouvelle restauration s'achève en 1932 par l'édification d'un clocher à bulbe d'inspiration baroque. Aujourd'hui, Thierenbach est un important centre de pèlerinage où les fidèles viennent de toute l'Alsace, mais aussi de l'étranger.
"Madame Meilland" est un trésor végétal sauvé de la seconde guerre mondiale. Voici son histoire:
Afin de protéger sa création de l'invasion de la France par l'Allemagne en juin 40, Francis Meilland fit parvenir ses boutures à des amis basés en Turquie, en Italie et en Allemagne.
La plante fut aussi envoyée aux Etats-Unis sous forme de quelques greffons, via le consul américain qui utilisa le dernier avion à quitter la région lyonnaise en 1942. La variété fut ainsi préservée par Robert Pyle, un rosiériste de Pensylvanie, ami américain de la famille Meilland depuis 1933.
A l'automne 1942, F. Meilland publia cette nouvelle rose dans le catalogue de l'entreprise, lui attribuant le nom de sa mère décédée 10 ans plus tôt: Madame A. Meilland.
Après la signature de l'armistice le 8 mai 1945, F. Meilland reçut une nouvelle inattendue de la part de Robert Pyle: Il avait officiellement lancé la commercialisation du rosier N°3-35-40 sous le nom de "PEACE". Le baptême avait été organisé par l'American Rose Society à Pasadena en Californie en présence de vedettes de cette époque.
C'était le jour de la chute de Berlin, date considérée officiellement comme marquant la fin de la Seconde Guerre Mondiale en Europe !
La nouvelle "Rose Peace" fut offerte aux 49 personnes des différents pays, qui, le 26 juin 1945 se réunirent à San Francisco pour constituer l'ONU.
Une "ROSE de la PAIX" était posée sur le bureau de chacun des délégués, accompagnée de cette note; "NOUS ESPERONS QUE LA "ROSE PEACE" PORTERA LES PENSEES HUMAINES VERS UNE PAIX DURABLE DANS LE MONDE"...
Quand la petite histoire rejoint la grande Histoire...
J'aurai toujours un rosier Madame Meilland dit "Rose Peace" dans mon jardin...
Here is the History of the rose "Madame Meilland" or "PEACE ROSE":
The history of "Peace Rose" and how it came about is a fascinating story wich is well worth telling.
In 1935, the French rose breeder Françis Meilland chose fifty seedlings from his seed beds. One of which was labelled 3-35-40. Over the next few years, F. Meilland watched its development with interest and planned to launch the new rose as "Madame Antoine Meilland" in honour of his mother.
However, a few months later, Hitler invaded France and the future of the rose nursery looked dire. To ensure that the new rose was not lost forever, F. Meilland managed to get 3 parcels of budwood out of the country, one of which was smuggled out in a diplomatic bag on the last plane out of France. The budwood was sent to another rose breeder, Robert Pyle, in Pensylvania, USA.
Over the next few years, F. Meilland launched his new rose in France as "Madame Antoine Meilland". He was not aware that some of the budwood had reached Germany, and Italy and the rose was being sold under different names. In Germany, it was called "Gloria Dei", and in Italy "Gioia".
F. Meilland had not had any word from America and had no idea the fate of his rose over there.
It was not untill liberation of France in 1945, that F. Meilland finally heard from Robert Pyle that the rose had survived the war and was being grown successfully.
In the meantime, F. Meilland had decided to change the name of the rose. He wrote to Field Marshall Alan Brooke to thank him for his part in the liberation of France, and to ask him if he would give his name to the rose. The Field Marshall declined stating that a far more fitting name would be "PEACE".
The new name "Peace" was publicly announced in America by Robert Pyle on the 29th April 1945, the very day that Berlin fell and was officialy considered the end of Second World War in Europe.
Towards the end of 1945, "Peace Roses" were given to each of the delegations at the inaugural meeting of the UNITED NATIONS in San Francisco each with a note which read
"We HOPE THE "PEACE ROSE" WILL INFLUENCE MEN'S THOUGHTS FOR EVERLASTING WORLD PEACE"...
I will always have a rosebush "Peace Rose" in my garden...
Le pont ancien dit pont de Gramont enjambant le Lihoury
Inscription par arrêté du 21 août 2003 - L'ensemble des ouvrages composant le moulin, dit de Grammont, à savoir le moulin et son lavoir, son bief avec le mur de séparation et son barrage ou « seuil », en totalité (cad. ZI 80, 97 à 99 ; ZL 69) : inscription par arrêté du 18 janvier 2011
Pont à trois arches plein-cintre séparées par des avant-becs triangulaires à chaperons probablement du 17e ou 18e siècle. Ce pont a sans doute été remanié à partir d'un ouvrage plus ancien, peut-être médiéval. Le moulin de Heugas, son bassin de retenue et son canal d'évacuation sont fonctionnellement associés au pont.
- Alors je lui ai dit " ou c'est moi ou c'est ta jeune secrétaire. !! "
-Et ensuite ?
-Ensuite ? ...et bien je suis comme toi maintenant, j'ai aussi un chien ...
.
.
.
-so I told him "Or it's me or it's your young secretary...!! "
-and then?
Then? ... well I'm like you now, I also have a dog...
Territ de tres dits_Territ tres dits
Sempre envoltat de companys i seguint el ritme que li marquen les onades de la platja . . .
_DSC3749_NKD500_DEbre
Merci beaucoup à tous pour votre gentil commentaire et vos favoris très appréciés - bien cordialement ! au plaisir !
Thank you very much to all for your kind comment and your very appreciated favorites - well cordially - au plaisir -
Herzlichen Dank an alle für Ihren freundlichen Kommentar und Ihre beliebten Favoriten - herzlich! zum Vergnügen !
Dit jaar reed de Alpenexpress maar vier retourtjes tussen Nederland en diverse bestemmingen in Oostenrijk. Aangezien ik de eerste drie terugritten bij daglicht al had laten schieten in Nederland, vond ik het op 6 maart hoog tijd om de trein eens met Nederlandse locomotief op de foto te zetten. Op de zondag zelf pakte ik de eerste trein uit Best naar 's-Hertogenbosch. Al snel werd bekend dat de stek die ik in gedachten had schijnbaar niet meer mogelijk was door een nieuw gebouw. Gezien er aan de andere kant van Voorhout nog een stek was, werden de plannen veranderd. Na een kleine omweg door een woonwijk bereikten we de stek, waar het wachten kon beginnen. Om 10:30 passeert Railexperts 9901 de fotografen richting Leiden en Den Haag HS.
La dalle de couverture de ce dolmen repose en équilibre sur trois supports. Trois autres pierres sont visibles sur le site: l'une d'elle, dressée du côté est du monument, semble être le dernier vestige d'un vestibule; une autre, couchée, fermait à l'origine la chambre du côté nord.
Thomise ou araignée crabe (Misumena vatia). Sa couleur peut varier entre le jaune et le blanc suivant la couleur de la fleur sur laquelle elle chasse. Ici une ombelle blanche.
Taken in the Dahlia garden, near “De Piepermolen” te Rekken.
Maar hoe is dahliatuin in Rekken ontstaan?
In 2010 tijdens het 100-jarig bestaan van de Vereniging Rekkens Volksfeest was er voor het eerst een dahliatuin bij de Piepermolen in Rekken. Een groep vrijwilligers heeft toen vanwege het 100-jarig jubileum van Vereniging Rekkens Volksfeest een dahliatuin aangelegd met daarin 100 soorten dahlia’s. Unieke soorten die niet verwerkt worden op de (Rekkense) corsowagens. De belangstelling voor de dahliatuin was overweldigend. Een aantal vrijwilligers heeft daarom de koppen weer bij elkaar gestoken om enkele jaren later wederom een dahliatuin te kunnen realiseren. Zo werd er in 2014 voor de tweede keer een dahliatuin aangelegd bij de Piepermolen. Deze dahliatuin was met zijn 160 soorten nog groter dan de die in 2010. Ook nu weer was de dahliatuin aangekleed met diverse accessoires. De belangstelling bij de opening was groot en ook in weken, maanden daarna zijn er vele mensen geweest die een bezoek hebben gebracht aan de dahliatuin. De reacties waren ook nu weer zeer positief, dat zorgde ervoor dat de vrijwilligers toen al besloten dat de dahliatuin ook in de jaren daarna een vervolg zou gaan krijgen. En nu is dat moment aangebroken. De vrijwilligers zijn alweer bezig met de voorbereidingen voor de dahliatuin 2022. Dit jaar zullen er weer vele soorten dahlia’s te bewonderen zijn.
De vrijwilligers zijn ruim een half jaar druk bezig met de aanleg maar vooral met het onderhouden van de dahliatuin, zij houden zich bezig met o.a. het poten van de dahlia’s, het schoffelen, het plukken van de (slechte) bloemen en aan het einde van het seizoen, het uithalen van de knollen. Dit alles is zeer arbeidsintensief, de vrijwilligers zijn hier zeker één middag in de week mee bezig.
--------------------------------------------------------------------------------------
But how did the dahlia garden in Rekken come about?
In 2010, during the centenary celebrations of the Rekken Folk Festival Association (*Vereniging Rekkens Volksfeest*), a dahlia garden was created for the first time at the Piepermolen in Rekken. To mark the association's 100th anniversary, a group of volunteers planted a garden featuring 100 varieties of dahlias—unique types not typically used on the local parade floats. Public interest in the dahlia garden was overwhelming. Consequently, a number of volunteers joined forces again to create another dahlia garden a few years later. Thus, in 2014, a second dahlia garden was established at the Piepermolen. With 160 varieties, this garden was even larger than the one from 2010. Once again, the garden was enhanced with various decorative elements. There was great interest at the opening, and many people visited the garden in the weeks and months that followed. The response was extremely positive, prompting the volunteers to decide right then that the dahlia garden would continue in future years. Now, that time has come again; the volunteers are already busy preparing for the 2022 dahlia garden. This year, many varieties of dahlias will once again be on display.
The volunteers spend more than six months hard at work—not only establishing the garden but, more importantly, maintaining it. Their tasks include planting the dahlias, hoeing, removing spent or damaged blooms, and lifting the tubers at the end of the season. All of this is very labor-intensive; the volunteers certainly spend one afternoon a week on it.
Dit schilderij met de afbeelding van de haas die door mij is gefotografeerd en is geschilderd door de kunstenares Els Fonteine. Dit schilderij mag niet worden gekopieerd of gebruikt worden voor welke doel of bedoeling ook i.v.m copyright© zonder de nadrukkelijke schriftelijke toestemming van de fotograaf Willem Moret.This painting depicting the hare was photographed by me and painted by the artist Els Fonteine. This painting may not be copied or used for any purpose or intent under copyright © without the express written permission of the photographer Willem Moret. Haas (Lepus europaeus) Europese haas, winter, sneeuw, riet, Zeeland, Nederland, Hare (Lepus europaeus) European hare, winter, snow, reeds, Zeeland, Netherlands
“Dites aux gens qu'il existe un milliard d'étoiles dans la galaxie et ils vous croiront. Dites-leur qu'il y a de la peinture fraîche sur une chaise et ils auront besoin d'y toucher pour se convaincre.”
K. Garbutt
Thank you very much for your comments and for your faves.
(Please do not use without my written permission.)
On dit de moi que j'ai mauvais caractère, mais j'estime cette analyse hâtive. C'est vrai que les gens m'énervent vite parce que je les trouve lents et souvent inintéressants. Lorsque par exemple ils essayent de me raconter laborieusement un truc dont en général je me fous, j'ai tendance à les regarder avec une impatience que j'ai peine à dissimuler et ça les vexe. Du coup, ils me trouvent antipathique. Je n'ai donc pas d'amis, seulement des connaissances.
Hannelore Cayre.
Lieu : Les hauts de Crans-Montana.
#cransmontana #montagne #suisse #valais #alpes
On dit que le temps arrange tout, il suffit de l’attendre.
Mais qu’il est donc lent, le temps de l’attente.
L’attente de l’ami qu’on n’a pas vu depuis longtemps,
L’attente des secours quand survient l’accident,
L’attente de la guérison quand s’éternise la souffrance,
L’attente du soleil quand tarde le printemps,
L’attente de la compassion, quand dure l’indifférence,
L’attente du pardon pour une lointaine offense.
Pourtant il suffit qu’on l’oublie le temps,
Quand arrive l’ami qu’on attendait depuis longtemps,
Que se réveillent les souvenirs d’antan,
Et qu’on déroule les histoires du bon vieux temps,
Il en profite pour nous échapper et galoper, le temps,
Et quand vient le temps d’aller voir où en est le temps,
On s’aperçoit qu’il a filé comme le vent, le temps,
Et qu’on ne peut le rattraper le temps.
On a parfois envie de l’emprisonner dans les bons moments,
Mais lent ou rapide, on ne peut l’arrêter de passer, le temps,
Puis quand vient le temps de disposer de notre temps,
On voudrait arrêter, histoire de regarder passer le temps.
Mais on se lasse vite à ne faire que regarder passer le temps.
Alors on proposera à un ami, à qui il ne reste que peu de temps,
De l’accompagner jusqu’au bout de son temps.
On répondra à l’enfant qui nous demande un peu de temps,
Que pour lui on a tout notre temps.
En espérant que lorsqu’il ne nous restera que peu de temps,
Quelqu’un aura pour nous un peu de temps.
Dit is een samenvoeging van een foto en de gespiegelde versie daarvan. Deze foto is onderdeel van mijn expositie "Spelen met Spiegelingen", vanaf 5 december te zien te zien in het Cultuurhuis in Zwolle.
Light and colour games!!<3<3<3
Bei diesem trüben Wetter freuen wir uns über Licht und Farbe!!
Danke, dass Ihr mich besucht und mir einen Kommentar und einen Stern schenkt liebe Flickr Freunde.
In this cloudy weather we are happy about light and colour!
Thank you for visiting me and giving me a comment and a star, dear Flickr friends.
Par ce temps nuageux, nous sommes heureux de la lumière et des couleurs!
Merci de me rendre visite et de me donner un commentaire et une étoile, chers amis de Flickr.
En este tiempo nublado estamos contentos con la luz y el color!
Gracias por visitarme y darme un comentario y una estrella, queridos amigos de Flickr.
Neste clima nublado, estamos felizes com luz e cor!
Obrigado por visitar e me dar um comentário e uma estrela, queridos amigos do Flickr.
In questo tempo nuvoloso siamo felici di luce e colore!
Grazie per avermi visitato e per avermi dato un commento e una stella, cari amici di Flickr.
Bij dit bewolkt weer zijn we blij met licht en kleur!
Dank u voor uw bezoek en het geven van een commentaar en een ster, beste vrienden van Flickr.
I det här molniga vädret är vi nöjda med ljus och färg!
Tack för att du besökt och gav mig en kommentar och en stjärna, flickr kära vänner.
I dette overskyede vejr er vi tilfredse med lys og farve! Tak fordi du besøger og giver mig en kommentar og en stjerne, kære kære venner.
Przy tej pochmurnej pogodzie cieszymy się z światła i koloru!
Dziękuję za odwiedzenie mnie i przekazanie mi komentarza oraz gwiazdy, drodzy przyjaciele Flickr.
Dit oude klooster Ex Monastero di Santa Maria in Valmarina ligt in een mooi parkgebied buiten Bergamo. Gezien vanaf een wandelpad richting Via Castagneta.
Mandarin Duck
Aix galericulata
Il y a une expression qui dit: Voir Paris et mourir! Je n'ai pas l'intention de mourir, bien loin de moi, mais voir ce canard extraordinaire apparaître devant soi, est une expérience spectaculaire. Rien à ajouter que c'est une beauté rare.
Merci à un ami cher qui m'a pointé dans sa direction, il se reconnaîtra !
There is an expression in French that says: See Paris and die! Not that I have the intention of dying!! but observing this extraordinary duck is an experience I will never forget.
Dit intens moment van schoonheid had ik voor geen goud ter wereld willen missen.
Lozerheide Bocholt Belgium.
Dit weekend stond voor treinliefhebbend Nederland in het teken van twee zaken; de SSN Stoomtreindagen en de komst van de #ConnectingEurope Express (CEE). Op zaterdag ging ik, zoals vrijwel altijd, zeilen en op zondag mocht ik meerijden met de unieke Europese Year Of Rail-trein. Dit had natuurlijk als resultaat dat ik er nauwelijks foto's kon maken. Nu was het weer ook niet zo super dus ik kon er wel mee leven.
Een dag later, op maandag 4 oktober, was het weer veel beter én had ik vanwege lesuitval een vrije dag. Ik kon het dan ook niet laten om de promotietrein op de foto te zetten. Bij Willemsdorp wachtte ik met zes andere fotografen af. Op het verwachte tijdstip rijdt de ietwat vieze NS 186 008 door de grote boog met #ConnectingEurope Express 13407.
Voor de liefhebbers: de trein bestond uit een slaaprijtuig (maatschappij: ÖBB), een panoramarijtuig (SBB), een dinerrijtuig (FS), een conferentierijtuig (SNCF), een zitrijtuig (DB) en een bagagerijtuig (als expositierijtuig) (MÁV).
Dit was destijds een geweldig mooi fotopunt vanachter een muurtje, met zicht op het bedrijfsterrein. Helaas staat er nu sinds ruim twee jaar een groot hek richting het pad om hier te komen. Deze Siemens locs zijn inmiddels ook allemaal uit dienst genomen. Dit was toen de eerste draaistoomloc van Duitsland.
DORDRECHT ZUID // Een halfuur achter de 193 565 van RTB Cargo, bevond zich de 2e trein van RFO van het drietal, die nog zouden passeren bij de Laan van Kopenhagen.
Het aantal Tweety's tussen de administratie van me door zijn er niet zoveel, dat er op diezelfde dag direct een tweetal van RFO (en tevens NIAG.. helaas als 2e loc..) afgestreept konden worden was derhalve alleen maar mooi. De 189 203 werd hiermee de laatste voor deze avond. Er werd vervolgens nog gewacht op een 3e trein van RFO, die helaas dramatisch beladen vooraan was met 189 213 aan kop. Zodoende vormde bovenstaande trein in dit avondlicht een tamelijke goedmaker.
Met trein 43339 vanaf de Maasvlakte West passeerde de 189 203 de drie overgebleven fotografen te Dordrecht Zuid, onderweg richting de oosterburen.
-
[43339 Maasvlakte West - Neuss Gbf]
Dordrecht Zuid, 08-03-2022
© Teun Lukassen 2022
Dit was een mooie verassing in het "blauwe uur". Stond op het museumspoor foto's te maken toen ik dit fraaie DR duo zag komen aanrijden. Meteen naar toegerend en ik was nog op tijd voordat ze weer richting rangeerterrein vertrokken. Hierbij een iets ruimer genomen foto, dan de al eerder getoonde.
Op de achtergrond het grootste kopstation van Europa met zes hallen en 24 sporen.
Vaste prik op de dinsdagmiddag in het Maintal is de Schwaiger houttrein vanuit Hengersberg naar Brake die wordt verzekerd door EVB. Sinds dat EVB haar twee Eurodual's heeft mogen ontvangen in haar loccenbestand worden deze treinen regelmatig gereden met een van deze krachtpatsers en dus was de hoop dat dit op dinsdagmiddag 3 mei ook het geval zou zijn. Vorig jaar konden we te Gambach deze toch wel bijzondere foto van de trein maken toen ze nog werd gereden met een ER20 in dubbeltractie met een Taurus, iets wat tegenwoordig alweer verleden tijd is bij EVB. Overigens rijdt de trein enkel bij Gambach goed voor de zon, en als ze ook maar iets te vroeg is, is het vrijwel onmogelijk om een foto te maken met een goede zonstand dus dat is ook nog een dingetje.
Terwijl we op zondagmiddag 1 mei onderweg waren richting het Maintal werd reeds de EVB 159 229 gemeld met de lege houttrein voor Schwaiger richting het zuiden, wat zou betekenen dat dinsdag er inderdaad een Stadler Eurodual voor de trein zou zitten. Er kon natuurlijk nog van alles gebeuren, maar de trein werd voor dinsdag in ieder geval in het achterhoofd gehouden. De maandag ging voorbij met veel wolken en toch enkele leuke zonplaten en dinsdag leek niet veel anders te worden. Zoals verwacht werd tegen het eind van de ochtend de trein noordwaarts gemeld en daaruit bleek ook dat ze stipt op tijd was. Ondertussen had de zon veel terrein gewonnen en konden nog de nodige leuke platen gemaakt worden op het viaduct in Harrbach alvorens we richting Gambach trokken voor de verwachte houttrein. Een deel van de groep besloot om richting Karlstadt te gaan en dus zouden zij voor ons de trein doormelden als deze bij hun gepasseerd was. Echter kwam er vanuit het noorden een groot probleem opzetten in de vorm van een regenbui die tergend langzaam richting de zon schoof, maar omdat deze nog aan het ontwikkelen was kwam deze bui toch sneller dan gedacht dichter en dichter bij.
We hadden al een tijdje niks meer vernomen van de trein, maar uiteindelijk kwam daar de melding dat de trein Thüngersheim gepasseerd was. Een blik naar de wolkenformatie leerde ons dat we echt nog maar enkele minuten hadden totdat de zon zou verdwijnen, en aangezien de achtergrond gewoon nagenoeg blauw was zou een "grijze" plaat geen optie zijn. Gelukkig was de trein in rap tempo onderweg en werd al zo'n vijf minuten later gemeld te Karlstadt wat betekende dat het nog zo'n twee à drie minuten moest duren totdat we konden afdrukken. Al snel toonde het sein veilig en was het in spanning afwachten of het ging lukken, de zon was namelijk echt bijna verdwenen. Zo'n twee minuten later is dan het gezang van de spoorstaven hoorbaar en komt de blauw met gele locomotief door de bocht gezeild en kan het afdrukken beginnen.
Het is 14:07 als de lekker opvallende EVB 159 229 de vier opgeluchte fotografen passeert te Gambach met aan de haak Schwaiger houttrein 69694 vanuit Hengersberg naar Brake an der Unterweser. Na de passage hield de zon het nog eens een paar minuten vol totdat ze dan voorlopig verdween achter de regenbui. Wij besloten richting Thüngersheim af te zakken waar voorlopig nog wel zon was en we een paar interessante treinen konden klikken die richting het zuiden afkwamen. Zo was weer één van de hoofddoelen geslaagd!
Neen, dit is geen hocus-pocus maar toch... van een volle autotrein richting Waaslandhaven naar een lege richting Bochum, het ligt maar een klikje van elkaar op Flickr ;-)
Het was trouwens hier in Hoeselt dat mijn namiddagje fotograferen in goed gezelschap startte op zondag 28 februari nadat ik van mijn broer Steven 's morgens de melding had gekregen dat RTB Cargo met een van hun speciale Vectrons vanuit Zeebrugge naar Montzen zou sporen. Dat op zich was de rit van een kleine 130 km al waard maar het werd nog beter toen ik niet veel later ook nog eens te horen kreeg dat ook DB Cargo met een van hun bestickerde Vectrons vanuit Zeebrugge richting Duitsland onderweg was.
Na een vlotte rit bereikte ik Hoeselt waar al een hele groep spotters op post stond (ik denk dat we er uiteindelijk met acht stonden). Toen de rode slang van DB Cargo verscheen, werd het nog even spannend: het zou toch niet waar zijn dat de trein nu net zou gaan kruisen met... een jongedame en haar viervoetertje ;-) Maar neen hoor, na een vriendelijke vraag was de dame in kwestie meer dan bereid om even te wachten tot acht fototoestellen de trein geklikt hadden. Wat een opener van de dag!
---
Before we went to Nerem, my day started in Hoeselt to take a picture of this special Vectron, #DBCargofährt. Yes, a nice start of the day in good company: no less than eight other cameras photographed this train too ;-)
Belgium, Limburg, Hoeselt, L34 Hasselt - Liège - February 28, 2021 - 3:24 PM.