View allAll Photos Tagged ISO
Experiment with Kodak 2383. Shot a roll of Kodak 2383 print film ISO approx 1.6 at ISO 50 to see what kind of artistic Shtuff arose. 2383 is color print film designed to print motion picture negatives or digital movies on for a final film print. Never designed to see the light of day or hang out in a camera. There is some discussion that it can be used in daylight to film "night" scenes.
The outcome is naturally blue toned. There is some limited room to maneuver, though.,
These are scanned with canon 9000 and vuescan. Could be better ways to scan? Negatives are dense so I might be missing some richness, but there you go...
Developed in Bill Williams C-41 one shot developer modified to ECP-2 with .295 grams of CD-2 in place of the CD-4. Possibly an interesting starting point....
caffenolcolor.blogspot.com/2017/10/bill-williams-cd4-colo...
«Water 500ml @ approx 112 degrees
Sodium Sulfite (A) .5 grams (approx 1/8 tsp)
CD2 .295 grams
Potassium Iodide 1.8 milligrams
Potassium Bromide .25 grams
Potassium Carbonate (A) 4 grams (approx 2/3 tsp)»
8 minutes at 105 degrees.
finished in ECP-2D process:
Stop bath SB-14 for 30 seconds
Water rinse
Potassium Ferricyanide Bleach 6 minutes
Water wash
Fixed in sodium thiosulfate and ammonium sulfate non acidic fixer
( Sodium thiosulfate 200g ammonium sulfate 107g) for 6 minutes
[ Iso 800 | f/4,7 | 1/2000 sec ]
setup: steady light 2x 500W from left and above - no flash!
[click here] for some other watertank shots...
ISO 80, 1 Light Source, 1/20th Sec, Shot in BW, Model:Aya. More studio work can be seen at Studio Moments.
ISO 100, 1 / 5000. Auto-series. Dappled = scheckig, fleckig.
German
Farbe mit Streifen oder Flecken von verschiedenen Schattierungen
Winter - Yashica T4 Super (1993) with Fuji 400 ISO Film - Photographer Russell McNeil PhD (Physics) lives in Nanaimo, British Columbia where he works also as a writer and a personal trainer.
The Gloucestershire Warwickshire Steam Railway is a volunteer-run heritage railway which runs along the Gloucestershire/Worcestershire border of the Cotswolds, England. The GWSR has restored and reopened around 14 miles of track, operating between Cheltenham Race Course and Broadway.
This photograph was taken using Ilford XP2 super 400 ISO film and was shot with a Canon EOS 3 camera and a EF 16-35mm USM IS lens. Developed by my self using Ilford DDX developer at 1-9 at 45 minuets and temperature of 21 C. The negative was scanned using my Canon EOS-R camera and with a EF 100mm f2.8 macro lens.
Canon EOS 5D Mark II met EF 16-35 f/2.8L II USM
18mm, f/8.0, 1/20, 1/5, 0.3, 0.8, 1.3 en 5 sec op 100 ISO
6-RAW shot, Photomatix Pro 4.0 en Adobe Photoshop CS5
Thank you all for your comments.
View my most interesting photos on Flickriver:www.flickriver.com/photos/molair/popular-interesting/
© All rights reserved. Do not use my images for any purpose, including on websites or blogs, without my explicit permission.
Een Belgisch zwembad, “Den Ouden Dok”
Afgelopen weekend weer eens wat tijd gevonden voor urbex fotografie in Belgie. We hadden van te voren drie locaties op ons verlanglijstje staan, allemaal op een half uur rijden van elkaar dus goed te doen op één dag, alhoewel, met de heen en terugreis erbij toch zo’n dikke 400 kilometer rijden. Maar het was het waard.
De eerste locatie is het alom bekende zwembad “Den Ouden Dok” ook wel "La Crachoir", of in gewoon Nederlands, “de spuwbak” genoemd. Die laatste namen heeft het waarschijnlijk te danken aan de spuwbakjes die op regelmatige afstand in de rand van het zwembad tussen de tegels van fabrikant Gillot uit Hemiksem, zijn aangebracht. De spuwbakjes hebben afwisselend een Vlaams en Frans opschrift: “Crachoir” en “Spuwbak”.
Bij binnenkomst in de stad, parkeren we eerst even bij McDonald’s voor een bakje koffie en een bezoekje aan het toilet. Tot onze verbazing hoeven we daarna niet verder te rijden. Het zwembad dat we willen bezoeken ligt verloren tussen de winkels, de parking en deze bekende fastfoodketen. Een trots en parmantig wit gebouw. Een overblijfsel uit 1915. Met zijn bolle toren en klassieke uiterlijk trekt het nog steeds de aandacht in dit lelijke stukje stad.
De auto hadden we, zonder het te merken, direct voor het zwembad geparkeerd. Met een glimlach nog op het gezicht gaan we het pand inspecteren op toegankelijkheid. We zien wel open ramen maar die zitten te hoog (voor mij). We controleren de deuren. Alles is goed afgesloten. Een deel van het pand blijkt in gebruik door de politie. Een soort schietbaan.
Het gaat er steeds meer op lijken dat we voor niets zijn gekomen. Net als ik het begin op te geven loopt mijn urbexpartner nog even de hoek om naar de eerste deur waar we langs zijn gekomen. Dat is namelijk de enige deur die we nog niet hebben geprobeerd. Hij komt blij teruglopen en vertelt een ingang gevonden te hebben. Zul je net zien, die eerste deur is dus wel open. Erachter ligt een stalen buis schuin tegen de wand. Door wat kracht te gebruiken schuift de stang naar achter en gaat de deur steeds verder open. Snel stappen we naar binnen. We zijn terecht gekomen in, wat later blijkt, het oudste deel van het zwembad. Een groengekleurd trappenhuis met een trapbekleding van rode en witte bloemetjes…
Van hieruit is het gehele zwembad te bereiken dus we gaan terug naar de auto om de fotoapparatuur op te halen. Het blijft oppassen want het is zaterdag ochtend en het zwembad ligt midden in een druk winkelgebied. Overal mensen die, gelukkig voor ons, veel te druk bezig zijn met boodschappen inladen. Snel het pand weer ingeslopen en de tocht begint door de catacomben van het zwembad.
In het begin is het wel even wennen aan de geluiden die je daar allemaal hoort. We zijn er heilig van overtuigd dat er nog andere mensen in het pand rondlopen. Later blijkt dat het geluid wordt veroorzaakt door de vele duiven die daar overal rondscharrelen. Ook door de geluiden die van buiten in het pand doordringen lijkt het er vaak op dat we niet alleen zijn dus voor de zekerheid besluiten we niet teveel geluid te maken en op onze hoede te blijven.
We slaan rechtsaf en vrijwel direct komen we in de machinekamer terecht. Een werkplaats met boven de werkbank een schoolbord met vele namen van urbexers die ons voor zijn gegaan. We zijn daar duidelijk niet de eerste urbexbezoekers… De vloer ligt bezaaid met duivenpoep en dode duiven. Bij elke beweging die we maken ontstaat er veel gefladder en lawaai als er weer een duif ergens onder vandaan wegvlucht. Na wat foto’s gemaakt te hebben lopen we door naar de stookkamer, die de ketels, buizen, druk- en andere meters, ventielen, draaikranen en loopbruggen bevat. Hier werd het zwembadwater op de juiste temperatuur gebracht en hier werd het vuil uit het water gefilterd. Alles staat al jaren stil en is behoorlijk toegetakeld. Half gesloopte ketels en overal losse buizen en electriciteitskasten.
Wel vreemd dat de ketelruimte verlicht is door een brandende lamp… is er iemand aan het werk? We horen een zoemer waardoor het lijkt alsof iemand aanbelt en ons verzoekt de deur open te doen. Een gevoel bekruipt me dat ik in de film Lost terecht ben gekomen.
Via de ketelruimte is er een doorgang naar een soort binnentuintje. Een hok met een toilet, een ladder tegen de muur en varens die overal doorheen groeien, meer is er niet te zien. Door een zijraam met matglas zien we dat in een aangrenzende ruimte ook een lamp brand. Waarschijnlijk is dat de ruimte van de Politie schutters kring of van een van de sportclubs die hier momenteel nog gehuisvest zijn.
Steeds verder lopen we door de gangen van het zwembad. Overal kamertjes met in elk ervan een gietijzeren badkuip. In de tijd dat dit zwembad een badhuis was had het gewone volk nog geen douche of bad in huis. De ingang van het badhuis was toen strikt gescheiden. Een ingang voor de mannen en een ingang voor de vrouwen. Wanneer men het gebouw binnentrad werd het gewone volk gewezen op reinheid. "Orde, reinheid en beleefdheid zijn een een kroon voor elke leeftijd." Ook de toen heersende standenverschillen komen tot uiting op de gevel. "Door reinheid kunnen arm en rijken met dezelfde schoonheid prijken”. Voor enkele centen kon men hier dus een stortbad nemen, wel niet zo comfortabel als de rijkeren uit de stad, die langs de vooringang naar binnen mochten en voor meer geld in de genoemde kamertjes in een gietijzeren bad kon baden.
Rijen met badkuipkamertjes, daarna rijen met kleedhokjes en allerlei opslagruimtes. En dan, als je het eigenlijk niet meer verwacht, staan we ineens aan de rand van het eigenlijke zwembad. Niet erg groot, naar schatting 25 meter lang en gevuld met slechts een klein laagje water in alleen het diepste deel van de bak. Of het echt water is wat daar in staat is niet goed te zien. Een bruingroene soep, goed gevuld met duivenlijken en duivenpoep. Hier en daar wat oude zwemattributen en een verdwaalde kano. De stank die we in de machinekamer roken is ook hier duidelijk aanwezig. Langs de badrand zien we de restanten van wat eens de startblokken en de hoge duikplank zijn geweest. De tribunes aan de zijkant van het bad staan nog overeind. Het plafond is gemaakt van kunststof schroten die nu deels afgebroken op de grond liggen. De hele ruimte ziet er, vergeleken met het eerste deel van het gebouw waar we doorheen kwamen, modern uit. Hier heeft duidelijk een renovatie plaatsgevonden.
De dakconstructie bestond ooit uit glas, geplaatst in een sierlijk metalen kadergewelf. Ook waren er langs beide zijden van het dok verdiepingen aangebracht ondersteund door ijzeren pilasters. Zo'n massieve constructie, was alleen “met man en macht'' te realiseren. Werkloze stedelingen begonnen in 1915 aan de bouw in het kader van een tewerkstellingsproject. Dat waren meteen twee vliegen in een klap: inwoners die meebouwden aan het zwembad, moesten niet werken in de Duitse oorlogsindustrie. Er werden kosten, moeite, noch tijd bespaard. Hoe langer de constructie duurde, hoe beter. Eénmaal voltooid in 1924, was het de badkamer van het volk. De achtergevel bevatte toen ook ramen.
Door enkele technische mankementen in het ontwerp, werd het zwembad meermaals verbouwd. De meest drastische ingreep gebeurde in 1953. Toen werd het art-nouveau-interieur vervangen door een sober ontwerp, typerend voor die tijd. Door de inwerking van de vochtige dampen heeft men helaas de glazen hemel moeten afbreken en moeten vervangen door het huidige nietszeggend kunststof plafond. Er is op die manier heel wat pracht verdwenen. Sinds 1997 is het zwembad erkend als monument.
Aan de andere, korte, kant van het zwembad herkennen we de hoofdingang. Twee glazen deuren die zicht geven op het parkeerterrein voor de deur. Met een beetje moeite kan ik zelfs mijn eigen auto voor de deur zien staan. Betekent overigens dat wij vanaf de buitenkant ook zichtbaar zijn. We hebben donkere kleding aan dus steeds zorgen voor een donkere achtergrond en goed opletten bij het passeren van de ingang. Aan diezelfde kant staat een groot standbeeld. Het is het beeld van de "redder". Het beeld stelt Petrus Leopold Janssens, bijgenaamd "Petrus den Ulleklont", voor. Vóór 1914 reeds had Petrus 21 decoraties "Eerste Klas" gekregen voor het redden van niet minder dan 44 drenkelingen. Ondanks zijn uitstekende zwemcapaciteiten heeft Petrus nooit officieel redder in dit stedelijke zwemdok willen worden. Een "vaste job" beviel hem niet.
We laten de zwembadzaal voor wat het is en gaan door met onze speurtocht in het oudere gedeelte van het pand. Opnieuw vinden we wasruimtes versiert met wandtegels, afgesloten met geverniste houten deuren en versleten sierlijke deurknopen. De douches bevinden zich in cellen met witte tegels. Opslagplaatsen met allerlei soorten badmateriaal. Ook dozen vol met prijsbekers. Bekers die we overigens overal verspreid door het zwembad op de grond zien liggen. In een werkplaats vinden we de sleutels van de kledingkastjes. Niet een paar sleutels, nee, een berg van ongeveer een meter breed en vijf centimerer dik. Allemaal verroest. Langs de groen gekleurde muren staan nog de originele oude, eveneens groene, radiatoren.
Het dak van de gang heeft om de paar meter een dakraam met glas in lood en een gebeeldhouwde rand. Beeldhouwwerk waar deze Belgische stad beroemd om is.
Vanaf het begin van de tocht ben ik benieuwd wat er op de bovenste etages te zien is. Waar we zijn binnengekomen is een trappenhuis. Langzaam gaan we via de trap naar boven. Steeds goed in de gaten houden of de treden en de tussenvloeren sterk genoeg zijn om ons gewicht te dragen. Bij elke etage eerst even luisteren en voorzichtig rondkijken of we wel alleen zijn. We komen door een soort huiskamer. De raampartij geeft uitzicht op het dak van McDonald’s.
Verder is de etage leeg. De trap gaat echter nog verder omhoog, naar een tweede etage en uiteindelijk de zolder. Alles is leeg. Totdat… op zolder aangekomen loop ik van de ene naar de andere ruimte en zie vanuit mijn linker ooghoek een manshoge figuur naast me staan. Je bent op alles voorbereid, de hele tijd al, en dan toch, ineens die schrik. Het blijkt loos alarm. Het is een standbeeld. Wel een bijzondere want de mansfiguur heeft zijn hoofd verloren, dat ligt op de grond ernaast. Zijn voeten liggen een eindje verderop. Met een glimlach om mijn eigen schrikreactie maak ik er toch maar even dit plaatje van.
Tijdens het maken van deze foto zie ik op de grond stukjes asbest liggen. Ik maak hierover een opmerking tegen mijn urbexpartner. Droog reageert hij met de opmerking: “met die chemische lucht van al die duivenpoep maak ik me nog het minst zorgen over asbest wat gewoon ergens ligt”. Wel van belang is te weten dat Den Dok in 2001 is ontruimd wegens 'asbestgevaar'. Dit ondanks het gegeven dat de asbest toen veilig verpakt zat. Toen nog wel…
Onderweg terug naar beneden komen we nog meer, moderne, kleedhokjes tegen. Aan de muur knippert het rode ledje van de noodverlichting. Accu is dus bijna leeg. Net als onze accu. Na twee uren rondgelopen te hebben beginnen we flink honger te krijgen. Het idee van de McDonald’s voor de deur maakt dat we besluiten deze urbextocht te beëindigen.
Buiten bekijken we de buitenkant van het zwembad nog eens van een afstandje. Volgens ons is het nog best de moeite waard om het pand op te knappen. Dat is ook de mening van de Stad. De schutterij van de politie heeft al te horen gekregen in de vergadering met de Schepenen en de Burgemeester dat ze nog in de huidige lokalen kunnen blijven tot ongeveer eind 2013. Den Ouwen Dok krijgt dan haar nieuwe bestemming. Een jury heeft twee projecten goedgekeurd. Daarbij wordt rekening gehouden met de historische waarde van het gebouw. Zo moeten zowel de zwemkom als de kleedhokjes intact blijven. Gedacht wordt enerzijds aan moderne appartementen rond de zwemkom die dan als vijver in een grote binnentuin zou dienen. Anderzijds kan gekozen worden voor de horeca, vergaderfaciliteiten en kantoren met als thema innovatie rond meubels en design. De ruimte rond de zwemkom zou dan als ontmoetingsruimte dienen. In ieder geval heeft het als urbexpand de langste tijd wel gehad. Urbexers die het nog willen bezoeken moeten dus opschieten.
This is a shot of Felucas on the Nile in Luxor. It was a throw away, as the ISO was set way to high. I just looked at it again on my new LCD monitor, and I really love the feel and texture of it!
Pentax K-5 • 80 ISO • Pentax DA* 55mm f:1.4 SDM
Walimex Pro Flash 3x VC-400
1. Pentax DA* 50-135mm f:2.8 SDM
2. Sigma 8-16mm f:4.5-5.6 DC HSM
3. Pentax DA 12-24mm f:4 ED AL (IF)
4. Canon FD 20mm f:2.8
5. Canon FD 85mm f:1.2 L
6. Pentax K 50mm f:1.2
7. Pentax DA 10-17mm f:3.5-4.5 fisheye
السلام عليكم ورحمة الله وبركاته
كل عام وانتم بخير وعساكم من عوادة
صورة جماعية لأطفال يرتدون الزي الشعبي
الإضائة صناعية بالكامل التصوير كان بالليل
استخدمت سوف بوكس لفلاش السبيد لايت من اليمين
وفلاش سبيد لايت مع سوفت صغير
الإعدادات
1/100 سرعة الشتر
f/11.0 فتحة العدسة
ISO:400
Please if you like working press FAV .
إذا عجبتك الصورة .. لاتنسى الفايف
وسلامتكم
We celebrated my in-laws who recently had their 50th Wedding Anniversary by eating out this Sunday evening. Was a great time, and once the daylight dropped outside to blue hour, I pulled out the camera to shoot some portraits as we sat at the table. My eldest daughter here was across from me, and I was able to take this capture without using the flash in the low lighting. It was much darker there than what this photo shows, and it is just amazing what the higher ISO images that the sensors can capture without the need of a flash.
Also having the image stabilizer on this lens helped here as I was zoomed in at 105mm and hand held at 1/30 second.
ISO 640
Exif data
Camera
Canon PowerShot G7 X Mark II
Aperture
f/1.8
Focal Length
8.8 mm
Exposure
0.02 sec (1/50)
Flash
Off, Did not fire
Exposure Bias
-1/3 EV
ISO Speed
640
ISO 160, 1/24 sec, f/2.0 on AE mode. Zeiss Distagon 35mm f/1.4 ZM on Leica M9-P. Original JPEG image from camera with no adjustments.
Part of the lens assessment set.
Taken at the Takinone Park
Plenty of details and the most mundane of colors also seem more vibrant.
L1091308
Killer Fog - Yashica FX-3 with Karl Gener 135 mm 1:2.8 Prime and Kodak 400 ISO Film - Photographer Russell McNeil PhD (Physics) lives in Nanaimo, British Columbia where he works also as a writer and a personal trainer.
Canon DSLR
: Using Custom Modes On Camera
.en
Szenen Modi fehlen in semi-professionellen Kameras:
Dafür halten drei (C1 - C3)
benutzerdefinierte Modi her.
Mit diesen C1, C2, C3 - Funktionen am Moduswahlrad muss man selbst verschiedene Fotoeinstellungen definieren.
Canon EOS 7D Custum-Funktionen programmieren, abspeichern, "registrieren"
Custom-funktionen abspeichern nennt Canon registrieren.
.de
Das muss erst ins Gehirn.
Meine Einstellungen
AV - Mode
C1 MEIN PORTRAIT MODE auch
F2.0 FÜR 50 MM Objektiv F1.8 , Portrait (P) picture style
und Lens Model - EF-S18-135mm f/3.5-5.6 IS
C2 LANDSCHAFT MODE MIT F11
Landscape picture style, 2 s selftimer , Einzel-Bild
C3 LOW LIGHT MODE ohne große Bildqualität Einbussen
( Sport, Kids, Tiere, schnelle Bewegungen)
ISO 1600 F.3.5
DANN KANN ES AUCH DAS Lens Model - EF-S18-135mm f/3.5-5.6 IS,
ALO stark, d.h. Bildoptimierung und Rauschen korrigiert stark.
PS
C1 UND C3 kombiniert
IMMER SCHNELLE 8 BILDER DIE SEKUNDE.
Das Head Display zeigt C1, C2, C3
sehr übersichtlich an.
IM PRINZIP JETZT DREI SZENEN MODI
PORTRAIT (Sanft, schnelle Linse)
LANDSCHAFT (Schärfe)
Und ISO 1600 Universal Modus - C3
Für bewegte, indoor Aufnahmen
oder Tier Aufnahmen,
Sowie Sport.
ISO 1600 bis ISO 2500
garantiert kurze Verschluss Zeiten, bei noch akzeptabler Bildqualität.
Ab ISO 3200 ist Rauschen erkennbar.
HÖHERES ISO ALS 1600 ERFORDERT VIEL NACHBESSERUNGEN.
lens
Canon EOS 7D MARK I
EF-S18-135mm f/3.5-5.6 IS
Sweets Seductive Dress Philadelphia Studio Photo Shoot Kodak TMY 5053 Tmax 400 ISO 35 mm B&W Contact Sheet Proof Print December 1995
Voigtländer Vito III (lens: Ultron 50mm f/2) / waist-level
Kodak TriX 400 @ ISO 3200
Minolta Autometer IVF / Epson Perfection 4490
Self-developed with Kodak HC-110 (dilution H)
Development details on FilmDev
Semi-stand: 45 mins at 20 Celsius (a huge thanks to drasticgroove for his contribution, helping me getting the proper developing times on this one.)
'Dilutions spreadsheet' provided by Ralph Lundvall
© 2016 Prezioso PH
follow me or avoid me on instagram tumblr facebook twitter
-------------------------------------
Hey you! You didn't know that you can now follow my street work at my secondary Tumblr blog www.tumblr.com/blog/smilefromthestreetsyoushoot, did ya? Amazing, isn't it.
Ok, you go now, enjoy it, why not? Of course you will. I know, you know it.
ISO: ISO-280 (laag)
Brandpuntafstand: 55.0 mm (groothoek)
Sluitertijd: 1/15 (lang)
Diafragma: f/4.0 (groot)
Scherptediepte in beeld: weinig
I love this little pocket travel zoom camera. This was taken at ISO 3200 using the Pro Low Light Mode. Most compacts look like water color paintings once you get to ISO 3200. Really loving this little camera.
-----------------------------------------------------------------------
ISO:250
SP:1/250
AP:f/1.8
FL:85mm
Paper: Hexagon cutted from 20 cm DC Kraft paper
Grid: 32 triangles
Model: Christiane Bettens (Mélisande*)
Photo: www.flickr.com/photos/melisande-origami/184229881/
I found a pregridded sheet with 16 divisions, prepared for our last meeting in Erding but forgotten. So I started to fold....
Since Flagstones, Robin's Amizade and the like are still on my mind while not in my fingers, I tried what happens if I do a triangle flagstone but start with a triangle twist instead of a hexagon twist on the back side. My vague hope (honestly, my finger started to fold, my brain just relaxed ;-)) was that I can just go on and get something iso-area. Alas: I could just go on and got something iso-area :-) O.K. there's was a bit fiddling involved until I got the hang of it: one must do two twists, one on each side simultaneously.
After finishing the test piece I started this one with a 32 divisions grid and searched Flickr, because someone must have folded that one before. I found less as I had expected, but Melisande has discovered it first in 2002 and there are redentions by Frederik W Oweson and Ryan Robinson.
I really enjoyed folding it, the folding sequence was pleasurable after I figured the (my) best way out.
15 seconds, iso 100. f/180. film. short blog / background info on the hexomniscope, 6-pinhole 120 roll film camera. photocorylum.wordpress.com/2010/04/07/sakura-hexomniscope...
WEBSITE: www.tokyogaga.com
ORDER BOOK: www.blurb.com/bookstore/detail/2243940
BOOK PREVIEW: www.blurb.com/books/2243940
You can find the Tokyo-ga group on Flickr at:
www.flickr.com/groups/tokyo-ga/
----------------------------------
The men and women of Tokyo Ga want you to understand the book you're looking at is a labor of love. Photographers from all over the world pay tribute here to Tokyo, the biggest city in the world. It's more than just a home for us -- it's a way of life. We want to share something beautiful with you as well as put together a small means of helping the victims of the March 11th disaster, to whom this book is dedicated.
東京画の男女は、あなたが見ているこの本が、慈善行為であることを知ってほしいです。世界中の写真家が、世界で最も大きな都市である東京に敬意を表します。東京は、私たちにとって単なる家以上のもの、それは生き方です。私たちは、あなたと共に何か美しいものを共有すべく、この本とその売上げを、3月11日の東日本大震災の被災者の方々に捧げます。
If you want other information or have any question, please contact us at:
info@tokyogaga.com
----------------------------------
The Staff for TOKYO-GA Charity Photo Book is: Dairou Koga, Charile Kirk, Toshiya Watanabe, Fabrizio Quagliuso.
Design by Toshiya Watanabe. Text by Sean Miles Lotman.
How I wish I also drove this mini but as of now, I can only afford to drive a Toyota Vios! LOL!
Have a nice Monday everyone!
***Canon EOS 5D Mark III + Canon EF40mm f/2.8 STM l Exposure details: 40mm at 1/100s, f/2.8 & ISO 6400
ISO 100
1/640th
ƒ/1.2
50mm
Andrew H Wagner (C)2012. All Rights Reserved.
Handheld shot with my old D7000 and "regular" Nikkor 55-300mm. Not much of the light in the park (ISO 1250)
iso 2500, f/5, 1/500............ foto scattata a periprava, ultima frontiera, romania, foto taken at periprava, last frontier in romania
Olympus AF-1 100 ISO cheap film 'Royal'
Thanks for viewing my images, if you like them, give a look to my portfolio
or Facebook and please share the link!
I DID IT! I totally blew my photography budget for the year (and probably next) and I bought a Nikon D300. It arrived today, so I went out and drove around in a park looking for something to shoot when I saw this little guy stop and look at me as I drove by. This was shot hand held with a 70-200mm VR Nikkor lens (My favorite).
Now, here's the amazing part. Guess what ISO this was taken at? 3200!! I absolutely love my old Nikon D200, but at ISO 3200 all I would have had would be digital noise. The D300 is simply amazing.
And that's not all. Believe it or not, this photo is posted at a 50% crop!! The only noise reduction was done in-camera at the normal setting. The only post production adjustments were some minor curves, contrast and sharpening adjustments in Capture NX, as well as the 50% crop. At ISO 3200 I think this is simply amazing. What do you think?
12/25/17 UPDATE: Its been nearly 10 years since I took this photo with a Nikon D300 and was amazed at the very noisy image I made at ISO 3200. I now have a Nikon D850, and the noise I see in this photo is comparable with what I now get at ISO 25,000 with the Nikon D850. Its pretty amazing, when you think of it, how far camera technology has come in a relatively short period of time. Maybe the next time I compare this photo in another 10 years I will be comparing it with an image I take at ISO 1,000,000! We'll see. . .
Check it out LARGE and in black here: View On Black But remember: © All rights reserved - - No Usage Allowed in Any Form Without the Written Consent of the photographer.
The best way to view my photostream is on Flickriver: Nikon66's photos on Flickriver