View allAll Photos Tagged edificio
Desde niño cuando iba a la Gran Via al cine con mis hermanos mayores siempre me llamaba la atención. Muchos años después el mítico neón de Schweppes ahí sigue alumbrando la Gran Via Madrileña.
13.11.2017
A ciertas horas del día, las ciudades tienen algo de mágicas.
El dibujo que sus edificios más altos trazan recortando el cielo, vistos desde la distancia, nos atrapan como una jaula de oro y lapislázuli.
Su encanto, su fuerza, su orden caótico, nos dán la falsa sensación de seguridad, de libertad, de encontrarnos en casa.
Nos movemos de casa al trabajo y del trabajo a casa como verdaderos autómatas hasta tal punto que cuando disponemos de tiempo libre, no sabemos que hacer con él.
Lo cierto es que somos prisioneros dentro de una enorme prisión y aunque la jaula se nos muestre ricamente adornada, no deja de ser una prisión.
La construcción que se inició en 1912 y finalizó en 1914 fue realizada por encargo del empresario naviero Nicolás Mihanovich en sociedad con el también empresario Otto Wulff y allí se instaló la delegación diplomática del Imperio Austrohúngaro del cual el primero era cónsul honorario desde 1899.
Fue una de las dos únicas obras realizadas en el país por el arquitecto danés Morten F. Rönnow —de la escuela Jugendstil— (la otra fue la Iglesia Dinamarquesa en San Telmo) en el doble carácter de proyectista y director de obra. La construcción, para la cual se trajeron materiales de Europa, estuvo a cargo de los ingenieros Pedro Dirks y Luis Dates.
SortidazZ
Delta del Llobregat
Zona litoral, entre la desembocadura del río y el estanque de la Ricarda
Se construyó en el 1887 con la función de avisar a los barcos y evitar que naufragasen en el delta y al mismo tiempo informar al castitllo de Montjuïc de cualquier incidencia. Los avisos se hacían mendiante el lenguaje de las banderas.
Los carabineros se encargaban de su funcionamiento.
Na paisagem urbana do Rio de Janeiro, o Edifício Santos Dumont destaca-se ao longe por sua elegância e beleza. Como uma torre, nobilita o espaço ao redor. Como um obelisco, é monumento e marco.
Do pavimento de cobertura pode ser vislumbrada toda a beleza da cidade do Rio de Janeiro – a baía de Guanabara, o maciço da Serra da Carioca, a região serrana fluminense, o Pão de Açúcar, o Cristo Redentor, a Ponte Rio-Niterói, o estádio do Maracanã, Niterói, parte da Zona Norte e subúrbios, o Aterro do Flamengo e todo o Centro da cidade.
Quando em 1970, o Clube de Aeronáutica realizou uma concorrência para escolher a empresa que construiria sua sede, o projeto apresentado pela Servenco - Serviços de Engenharia Continental impôs-se entre os demais. Propunha-se a forma circular. Só ela garantiria o melhor aproveitamento do terreno de 1.300 m², localizado na esquina da rua Santa Luzia com a avenida Calógeras. Só ela ofereceria ampla visibilidade em todas as janelas, conjugando a forma nobre com a necessidade de abrigar lojas, instalações para o Clube de Aeronáutica, um hotel, pavimentos comerciais e garagens.
No último pavimento, desfrutando de uma vista soberba do Rio de Janeiro, seria construído o único restaurante giratório da América do Sul, onde os visitantes e clientes, sentados em suas mesas, vislumbrariam, durante uma hora, 360º de raríssima beleza.
O projeto audacioso enfrentaria sua primeira dificuldade ao se iniciarem as escavações do solo. Logo abaixo da superfície serpenteava o enrocamento do antigo cais, vestígio de época anterior de sucessivos aterros, quando o mar ainda beirava a rua Santa Luzia. Era preciso vencer o espesso muro de pedra, que chegava a alcançar até 9 metros de profundidade e, outros tantos de largura.
Vencido os obstáculos, a obra prosseguiu até seu ponto fundamental: a armação e o erguimento da forma deslizante, num dos métodos de construção mais avançados da época. Um desafio tecnológico, com que seria realizado o núcleo central.
Durante 3 anos, 11 meses e alguns dias, a obra foi sendo levantada de 20 metros abaixo do nível do terreno até 140 metros de altura da superfície. No dia 3 de novembro de 1971 o terreno começava a ser preparado para permitir o início dos trabalhos de fundações. Além das sondagens convencionais, foram feitos ensaios de penetração estática para medir a resistência do solo e determinar melhor a profundidade de assentamento dos tubulões. Estas informações foram fornecidas por um aparelho, chamado penetrômetro hidráulico motorizado, que controla a resistência do terreno quase de 20 em 20 centímetros, sendo usado, normalmente, em obras de vulto.
-----------------------------------------
In the urban landscape of Rio de Janeiro, Santos Dumont Building stands out in the distance for their elegance and beauty. As a tower and ennobles the space around. As an obelisk is a monument and landmark.
Floor covering can be glimpsed the beauty of the city of Rio de Janeiro - the Guanabara Bay, the bulk of the Serra da Carioca, the mountain region of Rio de Janeiro, Sugar Loaf, Christ the Redeemer, Rio-Niterói Bridge, the Maracana Stadium, New York, part of the North Zone and suburbs, the Flamengo Park and the entire City Centre.
When in 1970, the Aeronautics Club held a competition to choose the company would build its headquarters, the project presented by Servenco - Continental Engineering Services has established itself among the rest. Proposed the circular shape. Only she would ensure the best use of the land of 1,300 m², located at the corner of Santa Luzia with Calógeras Avenue. Only it would offer high visibility in all windows, combining noble form with the need to house shops, facilities for the Air Force Club, a hotel, commercial and garage floors.
On the top floor, enjoying a superb view of Rio de Janeiro, was built the only revolving restaurant in South America, where visitors and customers sitting at their desks, vislumbrariam for one hour, 360 of rare beauty.
The bold project faced its first challenge to the commencement of excavation of the soil. Just below the surface of the wound the rockfill old wharf, traces of successive embankments previous season, when the sea was still bordering on Rua Santa Luzia. It was necessary to overcome the thick stone wall, which amounted to reach up to 9 feet deep and as many wide.
Overcome obstacles, the work continued until its fundamental point: the frame and the erection of the slider form, one of the most advanced construction methods at the time. A technological challenge, it would be done with the core.
During 3 years, 11 months and some days, the work was being raised from 20 meters below ground level to 140 meters of the surface. On November 3, 1971 the ground began to be prepared to allow the start of foundation work. In addition to the conventional surveys were carried out penetration tests to measure the static soil resistance and better determine the depth of the caissons seat. This information was provided by a device, called penetrometer hydraulic motor, which controls the resistance of the ground 20 at about 20 cm, being used typically works in shape.
fonte: www.cesdrj.com.br/
O mosteiro de Carboeiro sitúase nunha área boscosa a poucos metros do río Deza que vira o seu curso nesa altura. A súa fundación fíxose tras a compra a un tal Egica duns terreos onde había unha ermida polos condes de Deza, Gonzalo e Tareixa, ao que se foron sumando outras parcelas do entorno. O documento de fundación é de 936 aínda que xa levaba funcionando polo menos desde 14 anos antes. Por causas que non están aínda claras o mosteiro vese destruído e ten que ser restaurado polo rei Vermudo II no 999. O caso é que o que en principio era un mosteiro máis ben modesto, co paso dos anos foise facendo cun patrimonio considerable, engrandecendo ao tempo os edificios do conxunto. A mediados do século XII remátase o convento e uns anos máis tarde iníciase o traballo na nova igrexa, o edificio máis innovador da Galicia desa época. Se das obras anteriores se ocupara o abade Froila, desta volta, desde o 1162, será o abade Fernando. O arquitecto fai da necesidade, virtude, e para salvar o grande desnivel onde se debía asentar a cabeceira, crea unha cripta con tres ábsidas cinguidas por un robusto muro exterior onde asentar o nivel principal da igrexa posteriormente, unha solución nova por estes lugares naquel tempo. Remátase a cripta no 1171 en estilo aínda claramente románico, seguramente influído polo modelo de Tournus, con piares robustos encapitelados con moldura de chafrán recto que teñen conta da estrutura. Semella que houbo un cambio de arquitecto cando se remata a cripta e se consagra o novo templo, pois a continuación da igrexa no nivel superior é radicalmente diferente en estilo, incorpora a novidade do protogótico de orixe borgoñona á par do que facía o mestre Mateo en Compostela. Ambas obras están claramente emparentadas e ambos arquitectos poderían ter recibido formación dun mesmo mestre. En Carboeiro érguese a primeira igrexa protogótica de Galicia, introducindo unha serie de elementos estruturais novidosos no plan da xirola, á que se abren as capelas ao xeito gótico, utilizando bóvedas de cruzaría e arcos apuntados os piares das naves coa columna da nave central a media altura. As obras da cabeceira debéronse rematar pouco despois de 1171 pois son claras as influencias noutras igrexas inmediatamente. En canto ao transepto e as naves, estarían rematadas antes do 1192, cando se enterra ao abade Alfonso. As portadas, de clara influencia mateana, aínda que realizadas por un mestre menor, xa serán de arredor do 1200. Algunhas obras de menor importancia serían realizadas a mediados do século XIV.
MÚSICA: Adam de la Halle: Bonne amourete me tient gai - Dame, or sui traïs (s. XIII)
Praça da Liberdade, Belo Horizonte, Minas Gerais, Brasil
Sigma 17-50mm f/2.8 EX DC OS HSM
Nikon D5300
En micamara.es/chequia/ pueden ver mas fotos de Chequia.
En micamara.es/ descubran muchos lugares del mundo.
O Edificio Carrión, construido entre 1931 y 1933, símbolo de la modernidad de Madrid por aquellos años, es uno de los edificios emblemáticos de la Gran Vía madrileña, y una de las mejores muestras de la arquitectura expresionista en España.
Siempre que pasó por ahí recuerdo la película "El día de la bestia".
Fue construido como la sede de la que era Compañía Telefónia Nacional de España operativa desde el comienzo del siglo XX. El edificio fue diseñado y construido por el arquitecto Ignacio de Cárdenas Pastor entre los años 1926 y 1929, y fue uno de los primeros rascacielos erigidos en Europa (y el primero erigido en España), además del rascacielos más alto de Madrid desde esa fecha hasta 1953, en que el Edificio España de los hermanos Otamendi, a escasos 500 metros, en la Plaza de España, le arrebató el puesto.
En micamara.es/chequia/ pueden ver mas fotos de Chequia.
En micamara.es/ descubran muchos lugares del mundo.
En micamara.es/malaga/ pueden ver más fotos de lugares de interés de Málaga.
En esta página micamara.es/ visiten otros paises.
en.wikipedia.org/wiki/Edificio_Metrópolis
en.wikipedia.org/wiki/Edificio_Grassy
en.wikipedia.org/wiki/Edificio_Telefonica
© Copyright 2011, All rights reserved. Do not copy or otherwise reuse my photos.
Available for licensing on Getty Images
Buy prints at photos.com:
CAMARA DE COMERCIO, INDUSTRIA Y NAVEGACIÓN.
Melilla (España)
Arquitecto: Enrique Nieto.
Proyecto: 1913. Inauguración: 1915.
Av. Atlántica 3940 - Copacabana
O Edifício Ypiranga, de 1930, está localizado na Avenida Atlântica, nº 3940, em Copacabana. As curvas da fachada do prédio, planejadas pela dupla de arquitetos Freire e Sodré, no final dos anos 1920, despertaram o encanto de Niemeyer pelo local. Na época de sua inauguração a edificação ganhou o apelido de “Mae West”, uma atriz americana repleta de curvas, famosa nas décadas de 1930 e 40. Seu estilo é art déco na corrente streamline, onde as formas aerodinâmicas influenciam fortemente na volumetria. Construído por Gustavo Joppert, o Ypiranga (palavra indígena que significa água vermelha ou barrenta) possui nove andares e uma cobertura. Cada pavimento conta com dois apartamentos de 100 m2 e três quartos. A janela principal de cada imóvel, que vemos na foto do prédio inteiro, é de um dos quartos e não da sala. Na concepção da época era importante ter quartos arejados e iluminados. No Ypiranga, como em vários prédios contemporâneos, a sala fica no centro do imóvel, de onde se irradiam os quartos. A cobertura, que fica no décimo andar, possui 200 m2. Ela foi vendida em 1951 para Niemeyer pela filha do construtor. O arquiteto fez do espaço o único imóvel comercial do edifício. Ele mesmo dizia que se sentia num navio ao chegar à sua janela de 17 metros de extensão de frente para o mar de Copacabana. Hoje, quatro anos após a morte de Niemeyer, a cobertura que já recebeu centenas de famosos (incluindo Fidel Castro, em 1992) está fechada a espera de uma decisão de seus familiares.
casavogue.globo.com/Arquitetura/noticia/2013/01/escritori...
www.terra.com.br/noticias/brasil/oscar-niemeyer/rj-no-edi...