View allAll Photos Tagged comida
Celebrando con un almuerso el cumpleaños de nuestra Amiga Sulamita, en un Restaurant de Comida de la Selva. La foto no sale muy clara x el Sol Refleja en la Frente de Bob.
nosotros nos lo trajinamos todo, en el corral del compañero de trabajo, nos salió el menú a 10 euros por barba
Autor: José-María Moreno García. Fotógrafo humanista y documentalista. Una de las mejores formas de conocer la historia de un pueblo es a través de sus imágenes; en ellas se conserva no sólo su realidad tangible, calles, plazas, monumentos, sino también sus costumbres, fiestas, tradiciones, lenguaje, indumentaria, gestos y miradas, que nos dicen sin palabras como se vivía, cuales eran sus esperanzas y temores, qué había en su pasado, qué esperaban del futuro. Uno de los objetivos más ambiciosos es recuperar y catalogar todo el material gráfico existente en nuestra familia desde 1.915, para después ponerlo a disposición de vosotros, que la historia volviera a sus protagonistas, y los que aún siguen con nosotros pudieran disfrutar con ello. VISITA La colección "CIEN AÑOS DE FOTOGRAFÍA FAMILIA MORENO (1915-2015)" en www.josemariamorenogarcia.es y www.madridejos.net
Les chifla esto de ponerse el delantal y darle caña en la cocina, ahora me piden el gorro de master chef :-0
Gyncana 15
Comida homenaxe dos socios da Sociedade Liceo de Noia a José Moas Pazos e a súa directiva saínte despois de 25 anos ó frente da Sociedade, o día 9 de marzo de 2013.
This is the menu outside the small restaurant in the entrance square for Uxmal. There are a few shops and snack stands too. The restrooms were spotlessly clean!
Comida homenaxe dos socios da Sociedade Liceo de Noia a José Moas Pazos e a súa directiva saínte despois de 25 anos ó frente da Sociedade, o día 9 de marzo de 2013.
Comer para viver ou viver para comer?
Faça sua escolha!
Ovo de chocolate... viver pra comer!
Cacau = Chocolate:
Segundo cientistas, o lar original do cacau ficava nas florestas da região do Amazonas no Brasil, ou na região do Orinoco, na Venezuela. Ambos são rios famosos na América do Sul. Colombo, que descobriu a América, teve a oportunidade, durante sua 4ª viagem à América, de conhecer os grãos de cacau, mas não lhes deu atenção.
O crédito por descobrir o cacaueiro para o mundo europeu cabe a outro viajante espanhol, o conquistador do México: Hernando Cortez. Ele chegou ao México em 1519, supostamente com intenções pacíficas de desenvolver o comércio, e foi recebido com honras pelo Imperador Montezuma dos astecas (os índios locais). O Imperador era grande apreciador de uma bebida especial, que ele bebia em copos de ouro, sempre novos. A cada vez que esvaziava um copo, ele o jogava fora, para mostrar que valorizava mais a bebida que o ouro.
O Imperador ofereceu esta bebida ao visitante espanhol, que mais tarde relatou que tinha um sabor forte, agridoce, que ele apreciou muito. Hernando Cortez mais tarde aprisionou o Imperador e, gradualmente, conquistou o México para o Rei da Espanha. Quando voltou à Espanha em 1528, Cortez levou grãos de cacau para o Rei, apresentando-o no maravilhoso chocolate líquido.
A Espanha foi o primeiro país na Europa onde o chocolate quente tornou-se uma bebida favorita. Primeiro nos círculos aristocratas, depois de forma geral. Durante cerca de 100 anos a Espanha teve o monopólio do comércio de grãos de cacau, graças às plantações de Cortez.
Típico de clima tropical, o cacaueiro encontra no Brasil um ambiente ideal para o seu cultivo, principalmente nas regiões do Espírito Santo e o sul da Bahia, Ilhéus. Hoje, nosso país é o maior produtor da América Latina e um dos maiores do mundo ao lado da Costa do Marfim, de Gana e do Equador.
P.S.:
A palavra chocolate provém do espanhol CHOCOLATE, que por sua vez foi originado a partir de línguas indígenas mesoamericanas. Contudo, sua origem não é completamente esclarecida, existindo versões diferentes para tal. Segundo a primeira, o termo derivaria de chocola'j (ou chokola'j), que significa "beber chocolate juntos". Alguns dicionários afirmam que a palavra vem da língua náuatle - a língua dos astecas, no caso, xocolātl, que, por sua vez, é resultado na fusão de xococ ("amargo") + atl ("água").
Fontes: chabad.org.br e Wikipédia.
Los habitantes de la parroquia Ricaurte que se aprestan a celebrar este domingo 20 de septiembre sus 108 años de creación y por este motivo se encuentran cumpliendo varias actividades festivas programadas a través del Gobierno Autónomo Descentralizado que preside Luis Gerardo Muela.
El domingo último en la explanada del parque central se realizó la exposición de los mejores platos típicos de la zona en 10 stands ubicados alrededor del mismo donde sus protagonistas ofrecieron al público asistente una variedad de comida como caldo y seco de gallina criolla, tongas, suero blanco, plátanos y maduros asados, viches de pescados y camarón, bolones de maní, chicharon, secos de guanta y otros que fueron del deguste de ciudadanos y ciudadanas que llegaron a esta parroquia.
En horas de la tarde y noche se desarrollaron otras actividades como la elección de la Srta. Mejor Traje Típico y Srta. Chuno, cintas que las obtuvo Genny Vera Cedeño, María José Vélez fue Srta. Sonrisa y Priscila Rodríguez fue electa Srta. Simpatía.
Gran comilona nos pegamos en el Pechuga mis compañeros de curro y yo. Arroz con bogavante para dar y tomar. Todo muy rico Fernando, un maestro.
1º fds das minhas feias e nada melhr que começar um dieta nas ferias. so comida saudavel. e altamente recomendadas pelos medicos e nutricionistas. a unica coisa que faltou foi o Ovomaltine do Bob's.
Comer para viver ou viver para comer?
Faça sua escolha!
Ovo de chocolate... viver pra comer!
Cacau = Chocolate:
Segundo cientistas, o lar original do cacau ficava nas florestas da região do Amazonas no Brasil, ou na região do Orinoco, na Venezuela. Ambos são rios famosos na América do Sul. Colombo, que descobriu a América, teve a oportunidade, durante sua 4ª viagem à América, de conhecer os grãos de cacau, mas não lhes deu atenção.
O crédito por descobrir o cacaueiro para o mundo europeu cabe a outro viajante espanhol, o conquistador do México: Hernando Cortez. Ele chegou ao México em 1519, supostamente com intenções pacíficas de desenvolver o comércio, e foi recebido com honras pelo Imperador Montezuma dos astecas (os índios locais). O Imperador era grande apreciador de uma bebida especial, que ele bebia em copos de ouro, sempre novos. A cada vez que esvaziava um copo, ele o jogava fora, para mostrar que valorizava mais a bebida que o ouro.
O Imperador ofereceu esta bebida ao visitante espanhol, que mais tarde relatou que tinha um sabor forte, agridoce, que ele apreciou muito. Hernando Cortez mais tarde aprisionou o Imperador e, gradualmente, conquistou o México para o Rei da Espanha. Quando voltou à Espanha em 1528, Cortez levou grãos de cacau para o Rei, apresentando-o no maravilhoso chocolate líquido.
A Espanha foi o primeiro país na Europa onde o chocolate quente tornou-se uma bebida favorita. Primeiro nos círculos aristocratas, depois de forma geral. Durante cerca de 100 anos a Espanha teve o monopólio do comércio de grãos de cacau, graças às plantações de Cortez.
Típico de clima tropical, o cacaueiro encontra no Brasil um ambiente ideal para o seu cultivo, principalmente nas regiões do Espírito Santo e o sul da Bahia, Ilhéus. Hoje, nosso país é o maior produtor da América Latina e um dos maiores do mundo ao lado da Costa do Marfim, de Gana e do Equador.
P.S.:
A palavra chocolate provém do espanhol CHOCOLATE, que por sua vez foi originado a partir de línguas indígenas mesoamericanas. Contudo, sua origem não é completamente esclarecida, existindo versões diferentes para tal. Segundo a primeira, o termo derivaria de chocola'j (ou chokola'j), que significa "beber chocolate juntos". Alguns dicionários afirmam que a palavra vem da língua náuatle - a língua dos astecas, no caso, xocolātl, que, por sua vez, é resultado na fusão de xococ ("amargo") + atl ("água").
Fontes: chabad.org.br e Wikipédia.
Preparándome para las vacaciones no tengo comida en mi refrigerador ya, aquí mi cena // Getting ready for the holidays I don't have food in my fridge, here is my dinner
Autor: José-María Moreno García. Fotógrafo humanista y documentalista. Una de las mejores formas de conocer la historia de un pueblo es a través de sus imágenes; en ellas se conserva no sólo su realidad tangible, calles, plazas, monumentos, sino también sus costumbres, fiestas, tradiciones, lenguaje, indumentaria, gestos y miradas, que nos dicen sin palabras como se vivía, cuales eran sus esperanzas y temores, qué había en su pasado, qué esperaban del futuro. Uno de los objetivos más ambiciosos es recuperar y catalogar todo el material gráfico existente en nuestra familia desde 1.915, para después ponerlo a disposición de vosotros, que la historia volviera a sus protagonistas, y los que aún siguen con nosotros pudieran disfrutar con ello. VISITA La colección "CIEN AÑOS DE FOTOGRAFÍA FAMILIA MORENO (1915-2015)" en www.josemariamorenogarcia.es y www.madridejos.net