View allAll Photos Tagged Simula
The Stanton family caught this trout while out with guide Erik Simula. Later they released it back into the lake.
This laminated sign will be left by Erik's gear when he is portaging. It says: This canoe and gear is taking me on a thousand mile journey around MInnesota's Arrowhead wilderness. Please help keep my canoe and gear safe. Thank you. Erik Simula. For more info, google "Arrowhead Journey Erik Simula.'
Nakikinig ang Diyos sa totoong mga panalangin. Kung totoong mananalangin tayo sa Diyos, madalas nating madarama ang Kanyang presensya. Anuman ang ginagawa natin, magkakaroon tayo ng Kanyang gabay. Ang salot ay lumaganap sa buong mundo. Maraming tao ang nabubuhay sa pangamba; kahit ang mga mananampalataya ay nakakaramdam ng takot at walang magawa, at maaari lamang silang manalangin sa Diyos para sa Kanyang proteksyon. Kaya paano tayo dapat manalangin upang mapakinggan ng Diyos? Tinipon namin ang mga talatang ito ng Bibliya tungkol sa panalangin upang matulungan kang maunawaan ang kahalagahan ng panalangin at mahanap ang paraan upang mapakinggan ng Diyos ang iyong mga panalangin.
1. Ang Kahalagahan ng Panalangin
Jeremias 29:12
At kay’y magsisitawag sa akin, at kayo’y magsisiyaon at magsisidalangin sa akin, at aking didinggin kayo.
Mateo 7:7–8
Magsihingi kayo, at kayo’y bibigyan; magsihanap kayo, at kayo’y mangakasusumpong; magsituktok kayo, at kayo’y bubuksan: Sapagka’t ang bawa’t humihingi ay tumatanggap; at ang humahanap ay nakasusumpong; at ang tumutuktok ay binubuksan.
Mateo 18:19
Muling sinasabi ko sa inyo, na kung pagkasunduan ng dalawa sa inyo sa lupa ang nauukol sa anomang bagay na kanilang hihingin, ay gagawin sa kanila ng aking Ama na nasa langit.
Juan 14:13–14
At ang anomang inyong hingin sa aking pangalan, ay yaon ang aking gagawin, upang ang Ama ay lumuwalhati sa Anak. Kung kayo’y magsisihingi ng anoman sa pangalan ko, ay yaon ang aking gagawin.
Nauugnay na mga Salita ng Diyos
Pagkatapos na nilikha ng Diyos ang sangkatauhan at binigyan sila ng mga espiritu, iniutos Niya sa kanila na kung hindi sila tatawag sa Diyos, kung gayon hindi sila makakaugnay sa Kanyang Espiritu at kaya hindi matatanggap sa daigdig ang “telebisyong satelayt” mula sa langit. Kapag wala na ang Diyos sa mga espiritu ng mga tao mayroong isang walang-lamang upuan na naiiwang bukas para sa ibang bagay, at iyan ang kung paano sinasamantala ni Satanas ang pagkakataon na makapasok. Kapag nakikipag-ugnayan ang mga tao sa Diyos sa pamamagitan ng kanilang mga puso, kaagad na natataranta si Satanas at nagmamadali upang tumakas. Sa pamamagitan ng mga pagsamo ng sangkatauhan ay ipinagkakaloob sa kanila ng Diyos ang kanilang pangangailangan, nguni’t hindi Siya “naninirahan” sa loob nila sa simula. Palagi lamang Siyang nagkakaloob sa kanila ng tulong dahil sa kanilang mga pagsamo at nakakamtan ng mga tao ang tibay mula sa kalakasang panloob kaya hindi nangangahas si Satanas na pumunta rito para “maglaro” ayon sa gusto nito. Sa ganitong paraan, kung palaging nakikipag-ugnayan ang mga tao sa Espiritu ng Diyos, hindi nangangahas si Satanas na manggambala. Nang walang panggagambala ni Satanas, normal ang mga buhay ng lahat ng mga tao at may pagkakataon ang Diyos na gumawa sa loob nila nang walang anumang mga paghadlang. Sa ganitong paraan, maisasakatuparan kung ano ang nais gawin ng Diyos sa pamamagitan ng mga tao.
Bilang isang tao na naglilingkod sa harap ng Diyos, hindi ka maaaring walang mga panalangin. Kung tunay mong itinuturing ang pakikibahagi sa Diyos bilang isang bagay na makahulugan at mahalaga, maaari mo bang balewalain ang panalangin? Walang sinuman ang maaaring walang pakikipagniig sa Diyos. Kung walang panalangin, nabubuhay ka sa laman, nabubuhay ka sa pagka-alipin ni Satanas; kung walang tunay na panalangin, ikaw ay nabubuhay sa ilalim ng impluwensiya ng kadiliman.
Ang panalangin ay isa sa mga paraan kung saan nakikipagtulungan ang tao sa Diyos, ito ay isang paraan kung paano tinatawag ng tao ang Diyos, at ito ang proseso kung paano ang tao ay inaantig ng Espiritu ng Diyos. Maaaring sabihin na yaong mga walang panalangin ay mga patay na walang espiritu, katibayan na kulang sila ng mga kakayahan upang antigin sila ng Diyos. Kung walang panalangin, hindi nagagawa ng mga tao na magtamo ng isang normal na espirituwal na buhay, lalong hindi nila nagagawang sundin ang gawain ng Banal na Espiritu; kung walang panalangin, pinuputol nila ang kanilang ugnayan sa Diyos, at mga walang kakayahan na tanggapin ang pagsang-ayon ng Diyos. Ang pagiging isang tao na naniniwala sa Diyos, habang lalo kang nananalangin, lalong mas inaantig ka ng Diyos. Ang gayong mga tao ay mayroong mas malaking pagbabago at lalong mas nagagawang tanggapin ang pinakabagong kaliwanagan mula sa Diyos; bilang resulta, ang mga taong kagaya lamang nito ang maaaring gawing perpekto sa lalong madaling panahon ng Banal na Espiritu.
2. Paano Tayo Dapat Manalangin sa Diyos?
Mateo 6:6-7
Datapuwa’t ikaw, pagka ikaw ay mananalangin, pumasok ka sa iyong silid, at kung mailapat mo na ang iyong pinto, ay manalangin ka sa iyong Ama na nasa lihim, at ang iyong Ama na nakakikita sa lihim ay gagantihin ka. At sa pananalangin ninyo ay huwag ninyong gamitin ang walang kabuluhang paulitulit, na gaya ng ginagawa ng mga Gentil: sapagka’t iniisip nilang dahil sa kanilang maraming kasasalita ay didinggin sila.
Mateo 26:41
Kayo’y mangagpuyat at magsipanalangin, upang huwag kayong magsipasok sa tukso: ang espiritu sa katotohanan ay may ibig, datapuwa’t mahina ang laman.
Santiago 5:16
Mangagpahayagan nga kayo sa isa’t isa ng inyong mga kasalanan, at ipanalangin ng isa’t isa ang iba, upang kayo’y magsigaling. Malaki ang nagagawa ng maningas na panalangin ng taong matuwid.
Roma 12:12
Mangagalak sa pagasa; magmatiisin sa kapighatian; magmatiyagain sa pananalangin.
Mateo 6:7
At sa pananalangin ninyo ay huwag ninyong gamitin ang walang kabuluhang paulitulit, na gaya ng ginagawa ng mga Gentil: sapagka’t iniisip nilang dahil sa kanilang maraming kasasalita ay didinggin sila.
Marcos 11:25
At kailan man kayo’y nangakatayong nagsisipanalangin, mangagpatawad kayo, kung mayroon kayong anomang laban sa kanino man; upang ang inyong Ama naman na nasa langit ay patawarin kayo ng inyong mga kasalanan.
Filipos 4:6-7
Huwag kayong mangabalisa sa anomang bagay; kundi sa lahat ng mga bagay sa pamamagitan ng panalangin at daing na may pagpapasalamat ay ipakilala ninyo ang inyong mga kahilingan sa Dios. At ang kapayapaan ng Dios, na di masayod ng pagiisip, ay magiingat ng inyong mga puso at ng inyong mga pagiisip kay Cristo Jesus.
Nauugnay na mga Salita ng Diyos
Habang nananalangin, ang iyong puso ay dapat payapa sa harap ng Diyos, at ito ay dapat maging tapat. Ikaw ay tunay na nakikipagniig at nananalangin sa Diyos; hindi mo dapat linlangin ang Diyos gamit ang mga salita na magandang pakinggan. Ang panalangin ay dapat nakasentro doon sa gustong maging ganap ng Diyos sa kasalukuyan. Hilingin sa Diyos na dalhan ka ng mas dakilang kaliwanagan at pagpapalinaw, at dalhin ang iyong totoong kalagayan at mga suliranin sa harap ng Diyos upang manalangin, at gumawa ng pagpapasya sa harap ng Diyos. Ang panalangin ay hindi ang pagsunod sa proseso, ngunit ang paghahangad sa Diyos gamit ang iyong tunay na puso. Hilingin sa Diyos na ingatan ang iyong puso, gawin itong madalas na nagagawang maging payapa sa harap ng Diyos, gawin kang nagagawang kilalanin ang iyong sarili, at mamuhi sa iyong sarili, at balewalain ang iyong sarili sa kapaligirang itinakda ng Diyos para sa iyo, sa gayon ay tutulutan kang magkaroon ng isang normal na ugnayan sa Diyos at gawin kang isang taong tunay na iniibig ang Diyos.
3. Anong Uri ng Mga Panalangin ang Pinakikinggan ng Diyos?
Mateo 6:9–13
Magsidalangin nga kayo ng ganito: Ama namin na nasa langit ka, Sambahin nawa ang pangalan mo. Dumating nawa ang kaharian mo. Gawin nawa ang iyong kalooban, kung paano sa langit, gayon din naman sa lupa.Ibigay mo sa amin ngayon ang aming kakanin sa araw-araw. At ipatawad mo sa amin ang aming mga utang, gaya naman namin na nagpatawad sa mga may utang sa amin. At huwag mo kaming ihatid sa tukso, kundi iligtas mo kami sa masama. Sapagka’t iyo ang kaharian, at ang kapangyarihan, at ang kaluwalhatian, magpakailan man. Siya nawa.
Awit 17:1
Dinggin mo ang matuwid, Oh Jehova, pakinggan mo ang aking daing; ulinigin mo ang aking panalangin, na hindi lumalabas sa mga magdarayang labi.
Kawikaan 15:8
Ang hain ng masama ay kasuklamsuklam sa Jehova: nguni’t ang dalangin ng matuwid ay kaniyang kaluguran.
Awit 34:17
Ang matuwid ay nagsidaing, at dininig ni Jehova, at iniligtas sila sa lahat nilang mga kabagabagan.
Awit 102:17
Kaniyang dininig ang dalangin ng tapon, at hindi hinamak ang kanilang dalangin.
Nauugnay na mga Salita ng Diyos
Nagagawa ng mga tao na ipatupad ang pagsasagawa ng panalangin at maunawaan ang kahalagahan ng panalangin, ngunit ang epekto na natatamo sa pamamagitan ng panalangin ay hindi magaan na bagay. Ang panalangin ay hindi isang kaso ng pagdaan sa mga pormalidad, o pagsunod sa proseso, o pagbigkas sa mga salita ng Diyos, na ang ibig sabihin, ang panalangin ay hindi nangangahulugan ng basta na lamang pagsasalita at panggagaya sa iba. Sa panalangin, dapat mong ibigay ang iyong puso sa Diyos, ibinabahagi sa Diyos ang mga salita sa iyong puso upang mangyaring antigin ka ng Diyos. Kung magiging mabisa ang iyong mga panalangin, kung gayon ang mga ito ay dapat nakabatay sa iyong pagbabasa sa mga salita ng Diyos. Sa pamamagitan lamang ng pananalangin sa gitna ng mga salita ng Diyos magagawa mong matanggap ang higit pang kaliwanagan at pagpapalinaw. Ang isang tunay na panalangin ay ipinakikita sa pagkakaroon ng isang pusong nasasabik para sa mga kinakailangan na ginawa ng Diyos, at sa pagiging handa na tuparin ang mga kinakailangang ito; magagawa mong kasuklaman ang lahat ng kinasusuklaman ng Diyos, sa batayang ito magkakaroon ka ng kaalaman, at malalaman at maliliwanagan tungkol sa mga katotohanang ipinaliwanag ng Diyos. Sa pagkakaroon ng pagpapasya, at pananampalataya, at kaalaman, at isang landas na isasagawa pagkatapos manalangin—ito lamang ang tunay na pananalangin, at ang panalangin lamang na kagaya nito ang maaaring maging mabisa. Ngunit ang panalangin ay dapat maitatag sa saligan ng pagtatamasa sa mga salita ng Diyos at pakikipagniig sa Diyos sa Kanyang mga salita, nagagawa ng iyong puso na hangarin ang Diyos at maging payapa sa harap ng Diyos. Ang gayong panalangin ay nakarating na sa punto ng tunay na pakikipagniig sa Diyos.
At ano naman ang tungkol sa nilalaman ng mga panalangin? Dapat kang manalangin, nang dahan-dahan, alinsunod sa iyong tunay na kalagayan at iyon ay gagawin ng Banal na Espiritu, at dapat kang makipagniig sa Diyos sa pagpapanatili sa kalooban ng Diyos at sa Kanyang mga kinakailangan sa tao. Kapag nagsisimula kang magsagawa ng mga panalangin, ibigay mo muna ang iyong puso sa Diyos. Huwag kang magtatangkang unawain ang kalooban ng Diyos; subukin lamang sabihin sa Diyos ang mga salita sa loob ng iyong puso. Kapag ikaw ay lalapit sa harap ng Diyos, sabihin ang ganito: “O Diyos! Sa araw lamang na ito ko natatanto na dati Kitang sinuway. Ako ay totoong tiwali at kasuklam-suklam. Noong una, sinayang ko lamang ang aking oras; magmula sa araw na ito mabubuhay ako para sa Iyo, isasabuhay ko ang isang buhay na mayroong kabuluhan, at palulugurin ang Iyong kalooban. Nais ko na ang Iyong Espiritu ay palaging gumagawa sa loob ko, at palaging paliliwanagin at liliwanagan ako, upang ako ay makakapagpatotoo nang matatag at ganap sa harap Mo, nagbibigay-daan kay Satanas na makita ang Iyong kaluwalhatian, ang Iyong patotoo, at ang katibayan ng iyong tagumpay sa loob namin.” Kapag ikaw ay nanalangin sa ganitong paraan, ang iyong puso ay ganap na mapapalaya, sa pananalangin sa ganitong paraan, ang iyong puso ay mas magiging malapit sa Diyos, at sa pamamagitan ng madalas na pananalangin sa ganitong paraan, ang Banal na Espiritu ay tiyak na gagawa sa loob mo. Kung ikaw ay palaging tumatawag sa Diyos sa ganitong paraan at ginagawa ang iyong pagpapasya sa harap ng Diyos, darating ang araw na ang iyong pagpapasya ay matatanggap sa harap ng Diyos, kapag ang iyong puso at buong pagkatao ay tatanggapin ng Diyos, at ikaw sa bandang huli ay gagawing perpekto ng Diyos.
Magrekomenda nang higit pa:
mga Paraan upang Mapalapit sa Diyos: 3 Mga Paraan ng Pagsasagawa
Daily Devotional Tagalog – Draw Closer to God Every Day
Basahin ang mga salita ng Diyos at gumawa ng Tagalog Devotional upang mapalapit sa Diyos anumang oras at magtatag ng isang maayos na relasyon sa Diyos.
Image Source: The Church of Almighty God
Terms of Use: tl.godfootsteps.org/disclaimer.html
Photo caption:
MASAYANG nag simula ang isinagawang Feeding Program ni Northern Police District Director P/ Sr. Supt. Edgardo Ladao kasabay ng kanyang Kaarawan sa mga Kabataan ng Brg Libis Nadurata Caloocan City katuwang ang kanyang may bahay na si Ginang Sonia Ladao sa Lungsod ng Caloocan ( JOJO RABULAN)
lumang imahen na mulat sa simula ay pinararangalan ng mga Annian at ngayon ng mga Marians..
nakaluklok sa kapilya ng St. Mary`s Hagonoy
Peter Heals a Man (Acts 3)
Science and Technology
Energy Skate Park (Potential and Kinetic Energy)
phet.colorado.edu/sims/html/energy-skate-park/latest/ener...
Graphs of Moving Objects and People
phet.colorado.edu/sims/cheerpj/moving-man/latest/moving-m...
contrib.pbslearningmedia.org/WGBH/arct15/SimBucket/Simula...
Bible Story Clipart
By 배지은(어린나귀)
picok.co.kr/picok/image/index.php
www.pinterest.com/pin/172614598208158271/
www.pinterest.com/pin/172614598208158288/
Psalm 121 (French)
soundcloud.com/connorq/psalm-121-tune-french
archive.org/details/pseded00pres/page/n147/mode/2up
Clipart in Photos
Sad Businessman
www.pinterest.com/pin/172614598208157895/
Happy Businessman
NORMAL(espacio de intervencion cultural) Paseo de Ronda, 47. 15011 - A Coruña
Expo NIN9:
Despois de experimentar os seus diferentes estilos acaba dando un paso adiante e aplica diferentes conceptos a esta técnica, máis alá da simple aplicación de pintura nos moldes, combinando texturas, materiais… Ademais conceptualmente introduce un elemento común na xungla urbana coma é a cartelaría publicitaria que, lonxe da súa función de informar e promocionar, satura pola súa masificación. E como tal elemento urbano, Nin9 introdúceo na súa obra e cun formato de colaxe, simula unha orde preestablecida que, combinada con grandes moldes, conforma una obra actual, urbana e contemporánea.
Precisamente esta cartelaría publicitaria será a base da intervención e instalación que Nin9 acometerá nesta exposición, intentando remarcar a aparente desorde nunha aparente deconstrutiva colaxe composta por múltiples elementos da rúa, situacións cotiás e imaxes. Estará completada cunha proxección-instalación audiovisual sobre o proceso creativo desta peza.
NORMAL(espacio de intervencion cultural) Paseo de Ronda, 47. 15011 - A Coruña
Expo NIN9:
Despois de experimentar os seus diferentes estilos acaba dando un paso adiante e aplica diferentes conceptos a esta técnica, máis alá da simple aplicación de pintura nos moldes, combinando texturas, materiais… Ademais conceptualmente introduce un elemento común na xungla urbana coma é a cartelaría publicitaria que, lonxe da súa función de informar e promocionar, satura pola súa masificación. E como tal elemento urbano, Nin9 introdúceo na súa obra e cun formato de colaxe, simula unha orde preestablecida que, combinada con grandes moldes, conforma una obra actual, urbana e contemporánea.
Precisamente esta cartelaría publicitaria será a base da intervención e instalación que Nin9 acometerá nesta exposición, intentando remarcar a aparente desorde nunha aparente deconstrutiva colaxe composta por múltiples elementos da rúa, situacións cotiás e imaxes. Estará completada cunha proxección-instalación audiovisual sobre o proceso creativo desta peza.
Sto. Niño Festival 2009.
Katedral ng Sto.Niño Hesus, Marikina City.
Philippine Independent Catholic Church.
©2009 Rodel Enriquez
Simpulopsidae
Simpulopsis,s.g: Simpulopsis
Simpulopsis (Simpulopsis) simula
(Morelet, 1851)
Guatemala
Distribution:
www.ashbreure.nl/page1/assets/41_Mysterious%20or%20confus...
REF:
ZooKeys 470: 17-143 (12 Jan 2015)
doi: 10.3897/zookeys.470.8548
Annotated type catalogue of the Megaspiridae, Orthalicidae, and Simpulopsidae (Mollusca, Gastropoda, Orthalicoidea) in the Natural History Museum, London
expand article infoAbraham S.H. Breure, Jonathan D. Ablett
zookeys.pensoft.net/articles.php?id=4485&display_type...
This is an open access article distributed under the terms of Creative Commons Attribution License (CC BY 4.0), which permits unrestricted use, distribution, and reproduction in any medium, provided the original author and source are credited.
..ang babaeng pinakakahamal ..ko
simula ng makilala ko...
..janet rodriguez...
..sya rin ung babae na gusto ko makasama at mahalin habang buhay...
..mahal na mahal kita...
1º Tenente Engenheira Química do 1º Btl DQBRN simula análise de meios químicos coletados durante Manobra Escolar 2016.
foto: Sd Mattos - CEP/FDC
Shot through an orange acrylic glass that is used to protect eyes from the bright blue light that is used in dentistry.
Lt. Col. Matthew Allison, Director of West Point Emergency Services, presents Capt. Cody Simula with a Meritorious Service Medal for her dedicated service as the Operations Officer for the West Point Emergency Services. Capt. Simula is exiting the US Army and returning to her previous job as a teacher in the state of California (US Army photo by Thomas B. Hamilton III, USAG West Point Public Affairs/released.)
SMALL FORT – FORTÍN
The Small Fort is a triangular building of brick surrounded with a pit. The construction is attributed to Martin Lopez Aguado, although it could be his father Antonio. It was possessing a series of complements, eliminated at present, such as stable and bascule bridges, twelve small brass cannon with their carriages and corresponding ammunition chests, a sentry box with a soldier and his armament, weapon sets, flagpole, flag and useful others of defense and ornament. The water pit is the beginning of her there laughs navigably that crosses great part of the garden.
El Fortín es una edificación triangular de ladrillo rodeada de un foso que simula un pequeño fuerte cuya construcción se atribuye a Martín López Aguado, aunque podría ser de su padre Antonio. Contaba con una serie de complementos, desaparecidos en la actualidad, tales como puentes estables y levadizo, doce pequeños cañones de bronce con sus cureñas y correspondientes arcas de municiones, una garita con un soldado y su armamento, juegos de armas, asta, bandera y demás útiles de defensa y ornato. El foso de agua es el comienzo de la ría navegable que recorre gran parte del jardín.
098585
NORMAL(espacio de intervencion cultural) Paseo de Ronda, 47. 15011 - A Coruña
Expo NIN9:
Despois de experimentar os seus diferentes estilos acaba dando un paso adiante e aplica diferentes conceptos a esta técnica, máis alá da simple aplicación de pintura nos moldes, combinando texturas, materiais… Ademais conceptualmente introduce un elemento común na xungla urbana coma é a cartelaría publicitaria que, lonxe da súa función de informar e promocionar, satura pola súa masificación. E como tal elemento urbano, Nin9 introdúceo na súa obra e cun formato de colaxe, simula unha orde preestablecida que, combinada con grandes moldes, conforma una obra actual, urbana e contemporánea.
Precisamente esta cartelaría publicitaria será a base da intervención e instalación que Nin9 acometerá nesta exposición, intentando remarcar a aparente desorde nunha aparente deconstrutiva colaxe composta por múltiples elementos da rúa, situacións cotiás e imaxes. Estará completada cunha proxección-instalación audiovisual sobre o proceso creativo desta peza.
NORMAL(espacio de intervencion cultural) Paseo de Ronda, 47. 15011 - A Coruña
Expo NIN9:
Despois de experimentar os seus diferentes estilos acaba dando un paso adiante e aplica diferentes conceptos a esta técnica, máis alá da simple aplicación de pintura nos moldes, combinando texturas, materiais… Ademais conceptualmente introduce un elemento común na xungla urbana coma é a cartelaría publicitaria que, lonxe da súa función de informar e promocionar, satura pola súa masificación. E como tal elemento urbano, Nin9 introdúceo na súa obra e cun formato de colaxe, simula unha orde preestablecida que, combinada con grandes moldes, conforma una obra actual, urbana e contemporánea.
Precisamente esta cartelaría publicitaria será a base da intervención e instalación que Nin9 acometerá nesta exposición, intentando remarcar a aparente desorde nunha aparente deconstrutiva colaxe composta por múltiples elementos da rúa, situacións cotiás e imaxes. Estará completada cunha proxección-instalación audiovisual sobre o proceso creativo desta peza.
Country: Portugal
City: Sintra
Place: Quinta da Regaleira
Date: 18-XI-2006
Camera: Nikon D200
Lens: AF-S Nikkor 18-70mm 1:3,5-4,5G ED DX
Exposure: 1/80
Aperture: f/4,5
ISO: 400
Focal distance: 18mm
----------
The Guardians Portal is mainly the entrance to the underworld (inferior or infernal). This entrance is framed by an ample construction simulating a fortification wall, with two towers on both its endings, and a balcony with dome. In the middle of this wall there’s an arch, were one can see a sculpture. This sculpture plays a key role in the underlying initiatic course (see the photo “The Guardians”).
…
Regaleira was constructed between 1904 and 1910. To carry out this singular project of architecture and landscape, Augusto António Carvalho Monteiro counted on the creative genius of Luigi Manini (1848-1936), an Italian architect and theatrical designer, as well as the skill of the sculptors and wood carvers who had worked with Luigi Manini on the Buçaco Palace Hotel.
----------
O Portal dos Guardiães é, por excelência, a entrada para o mundo subterrâneo (inferior ou infernal). Esta entrada é enquadrada por uma ampla construção que simula um troço de muralha, com duas pequenas torres nos extremos e um varandim com cúpula ao centro. A meio da construção encontra-se um arco, onde se pode observar uma estátua cuja simbologia é um ponto-chave, numa perspectiva iniciática (ver a foto “The Guardians”).
…
A Quinta da Regaleira foi construída entre 1904 e 1910. Para realizar este singular projecto de arquitectura e paisagem, António Augusto Carvalho Monteiro contou com o génio criativo do arquitecto e cenógrafo italiano Luigi Manini (1848-1936) bem como a mestria dos escultores, canteiros e entalhadores que com este haviam trabalhado no Palace Hotel do Buçaco.
Sold as Dryadella zebrina, however I think this is actually either Dryadella simula or Dryadella hirtziii...
..Simula ng lumakad ako para sa "project' namin ni Malou, wala pang pumapalpak... laging TAGUMPSY!...panalo at positive ang resulta ng mga lakad namin ni Malou, mag-mula duon sa kanya hanggang fito sa Pinas, puro eksakto ang tirada. KAHAPON HULING LAKAD PARA SA PUNYETANG TOEC TEST Akala ko maliligaw ako kasi DEHINS AKO NAIHATID NI bongkee pero DAIG PA NG TAXI NA IKAW ANG NASA MANEBELA, MISMO DUN SA BUILDING NA HINAHANAP KO KAMI HUMINTO... AT SYEMPRE PA, NILAMPASO KO ANG EXAM NILA... GUSTO NILA MAG-ORAL PA KAMI EH PARA MAKATIKIM SILA NG 'MURA NI SENOR ROTTEN IN BRITISH ENGLISH DAW' ..OI! MATE! IF YA' CANT GET WHA' AM BLOODY SAYIN' HERE, THEN FUCK OFF AND PISS OFF, YOU CUNT!. (BWAKANABITCH NYO MGA URUR! ) hehehe. SALAMAT PA. ALAM KO NAKAGABAY KA SA BAWAT HAKBANG NAMIN. TO HELL WITH PINAS! PURO GENERAL LANG YUMAYAMAN DITO. - ....( I MISS YOU PAPA, WALA NKONG MAKAU-SAP NA MATINO DITO. SI CHAIRMAN LAGING SABOG)...SENOR ROTTEN
encargo online de bolsa de labores y neceser
bolsa labores: tela Echino multicolor que simula patchwork
neceser: echino negra y kokka topitos
Kahirapan, maruming kapaligiran, maruming estero. Nakapanglulumong katotohanan. Ngunit para sa tatlong batang ito hindi ito hadlang para sa kanilang mithiing matutung sumulat at bumasa. Sa kanilang munting paraan sa pagsulong na matuto kahit sa gilid ng estero ay sila’y nag-aaral. Isang napakagandang laro laruan para sa maganda nilang kinabukasan. Isang hakbang upang sila na mismo ang mag-ahon sa kanilang pag-unlad.
Sugod mga bata…..Kayo ang pag-asa…..ITO ANG SIMULA.
Simula ng Kanyang paglalakbay mula Angeles patungong Sta. Ana...
Si Kuya Wilmer...
Maraming salamat kaibigan pati na sa pagpapahiram mo sakin ng kamera kaya may mga naipost ako....
Mga Talata ng Biblia para Sanggunian:
“Datapuwa’t pagkahating gabi ay may sumigaw, Narito, ang kasintahang lalake! Magsilabas kayo upang salubungin siya. Nang magkagayo’y nagsipagbangong lahat ang mga dalagang yaon, at pinagigi ang kanilang mga ilawan. At sinabi ng mga mangmang sa matatalino, Bigyan ninyo kami ng inyong langis; sapagka’t nangamamatay ang aming mga ilawan. Datapuwa’t nagsisagot ang matatalino, na nangagsasabi, Baka sakaling hindi magkasiya sa amin at sa inyo: magsiparoon muna kayo sa nangagbibili, at magsibili kayo ng ganang inyo. At samantalang sila’y nagsisiparoon sa pagbili, ay dumating ang kasintahang lalake; at ang mga nahahanda ay nagsipasok na kasama niya sa piging ng kasalan: at inilapat ang pintuan” (Mateo 25:6–10).
“Narito ako’y nakatayo sa pintuan at tumutuktok: kung ang sinoman ay duminig ng aking tinig at magbukas ng pinto, ako’y papasok sa kaniya, at hahapong kasalo niya, at siya’y kasalo ko” (Pahayag 3:20).
“Ang may pakinig, ay makinig sa sinasabi ng Espiritu sa mga iglesia” (Pahayag 2:7).
“Dinirinig ng aking mga tupa ang aking tinig, at sila’y aking nakikilala, at sila’y nagsisisunod sa akin” (Juan 10:27).
“Ang mga ito’y ang nagsisisunod sa Cordero saan man siya pumaroon” (Pahayag 14:4).
Nauugnay na mga Salita ng Diyos:
Ang “madala paitaas” ay hindi ang madala mula sa isang mababang lugar patungo sa isang mataas na lugar gaya ng iniisip ng mga tao. Malaking pagkakamali iyan. Ang “madala paitaas” ay tumutukoy sa Aking pagtatalaga at pagkatapos ay pagpili. Nakatutok ito sa lahat ng Aking naitalaga at napili noon pa man. Yaong mga nagkamit ng katayuan ng pagiging mga panganay na anak, ang katayuan ng Aking mga anak, o Aking bayan, ay ang lahat ng tao na nadagit. Lubha itong hindi tugma sa mga paniwala ng mga tao. Yaong mga may bahagi sa Aking bahay sa hinaharap ay pawang mga tao na nadala sa Aking harapan. Totoo talaga ito, hindi nagbabago kailanman, at hindi maaaring pabulaanan ng kahit sino. Ito ang Aking ganting-atake laban kay Satanas. Sinumang Aking itinalaga noon pa man ay madadagit sa harap Ko.
Hinango mula sa “Kabanata 104” ng Mga Pagbigkas ni Cristo sa Pasimula sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao
Yamang hinahanap natin ang mga yapak ng Diyos, dapat nating hanapin ang kalooban ng Diyos, ang mga salita ng Diyos, ang mga pagpapahayag ng Diyos—sapagka’t kung saanman naroon ang mga bagong salita na binibigkas ng Diyos, naroon ang tinig ng Diyos, at kung saanman naroon ang mga yapak ng Diyos, naroon ang mga gawa ng Diyos. Kung saanman naroon ang pagpapahayag ng Diyos, doon nagpapakita ang Diyos, at kung saanman nagpapakita ang Diyos, doon umiiral ang katotohanan, ang daan, at ang buhay. Sa paghahanap sa mga yapak ng Diyos, nabalewala na ninyo ang mga salitang “Ang Diyos ang katotohanan, ang daan, at ang buhay.” At kaya, maraming tao, kahit pa tumatanggap sila ng katotohanan, ang hindi naniniwala na nakita na nila ang mga yapak ng Diyos, at lalo nang hindi nila kinikilala ang pagpapakita ng Diyos. Napakatinding pagkakamali! Ang pagpapakita ng Diyos ay hindi maipagkakasundo sa mga palagay ng tao, at lalong hindi maaaring magpakita ang Diyos ayon sa utos ng tao. Ang Diyos ay gumagawa ng Kanyang sariling mga pagpapasya at Kanyang sariling mga plano kapag ginagawa Niya ang Kanyang gawain; bukod dito, Siya ay may sariling mga layunin, at sarili Niyang mga pamamaraan. Anupaman ang gawaing ginagawa Niya, hindi Niya kailangang talakayin ito sa tao o hingin ang payo nito, lalo na ang ipaalam sa bawat tao ang tungkol sa Kanyang gawain. Ito ang disposisyon ng Diyos, na dapat, higit pa rito, kilalanin ng lahat. Kung nais ninyong masaksihan ang pagpapakita ng Diyos, sundan ang mga yapak ng Diyos, kung gayon nararapat muna ninyong iwan ang inyong sariling mga palagay. Hindi mo dapat utusan ang Diyos na gawin ito o iyan, lalong hindi mo Siya dapat ikulong sa sarili mong mga hangganan at limitahan Siya sa sarili mong mga palagay. Sa halip, dapat ninyong itanong kung paano ninyo hahanapin ang mga yapak ng Diyos, kung paano ninyo tatanggapin ang pagpapakita ng Diyos, at kung paano kayo magpapasailalim sa bagong gawain ng Diyos: Ito ang dapat na gawin ng tao. Dahil ang tao ay hindi ang katotohanan, at hindi nagtataglay ng katotohanan, dapat siyang maghanap, tumanggap, at sumunod.
Hinango mula sa “Ang Pagpapakita ng Diyos ay Naghatid ng Isang Bagong Kapanahunan” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao
Yamang naniniwala ang tao sa Diyos, dapat niyang sundang mabuti ang mga yapak ng Diyos, isa-isang hakbang; dapat siyang “sumunod sa Cordero saan man Siya pumaroon.” Ang mga ito lamang ang mga taong naghahanap ng totoong daan, sila lamang yaong mga nakakaalam sa gawain ng Banal na Espiritu. Ang mga taong labis na sumusunod sa mga titik at mga doktrina ay yaong mga naalis na ng gawain ng Banal na Espiritu. Sa bawat sakop ng panahon, ang Diyos ay magsisimula ng bagong gawain, at sa bawat panahon, magkakaroon ng bagong simula sa gitna ng tao. Kung ang tao ay sumusunod lamang sa mga katotohanan na “si Jehova ang Diyos” at “si Jesus ang Cristo,” na mga katotohanan na nailalapat lamang sa iisang kapanahunan, sa gayon ang tao ay hindi kailanman makakasabay sa gawain ng Banal na Espiritu, at magpakailanmang walang kakayahang magkamit ng gawain ng Banal na Espiritu. Hindi alintana kung paano gumagawa ang Diyos, ang tao ay sumusunod nang wala ni katiting na pag-aalinlangan, at siya ay sumusunod nang mabuti. Sa paraang ito, paano maaalis ng Banal na Espiritu ang tao? Hindi alintana kung ano ang ginagawa ng Diyos, hangga’t ang tao ay nakatitiyak na ito ay gawain ng Banal na Espiritu at nakikipagtulungan sa gawain ng Banal na Espiritu nang walang pag-aalinlangan, at sinusubukang tugunan ang mga kinakailangan ng Diyos, kung gayon, paano siya maparurusahan? Hindi nahinto kailanman ang gawain ng Diyos, hindi kailanman natigil ang Kanyang mga yapak, at bago pa man matapos ang Kanyang gawain ng pamamahala, Siya ay palaging abala, at hindi kailanman tumitigil.
Hinango mula sa “Ang Gawain ng Diyos at ang Pagsasagawa ng Tao” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao
Ang pinakamahalaga sa pagsunod sa Diyos ay na dapat alinsunod ang lahat sa mga salita ng Diyos ngayon: Maging ikaw man ay naghahangad ng pagpasok sa buhay o ng katuparan ng kalooban ng Diyos, ang lahat ay dapat nakasentro sa mga salita ng Diyos ngayon. Kung ang iyong pakikipagniig at hinahangad ay hindi nakasentro sa mga salita ng Diyos ngayon, isa kang estranghero sa mga salita ng Diyos, at ganap na nawalan ng gawain ng Banal na Espiritu. Ang gusto ng Diyos ay ang mga taong sumusunod sa Kanyang mga yapak. Gaano man kahanga-hanga at kadalisay ang naunawaan mo noon, ayaw ito ng Diyos, at kung hindi mo magagawang isantabi ang gayong mga bagay, ang mga ito ay magiging napakalaking hadlang sa iyong pagpasok sa hinaharap. Lahat niyaong nagagawang sumunod sa kasalukuyang liwanag ng Banal na Espiritu ay mga pinagpala. Sinunod din ng mga tao sa mga kapanahunang lumipas ang mga yapak ng Diyos, ngunit hindi sila nakasunod hanggang sa kasalukuyan; ito ang pagpapala ng mga tao sa mga huling araw. Yaong mga nagagawang sumunod sa kasalukuyang gawain ng Banal na Espiritu, at nagagawang sumunod sa mga yapak ng Diyos, na sumusunod sa Diyos saanman Niya sila akayin—ito ang mga tao na pinagpala ng Diyos. Yaong mga hindi sumusunod sa kasalukuyang gawain ng Banal na Espiritu ay hindi pa nakapasok sa gawain ng mga salita ng Diyos, at gaano man sila gumawa, o gaano man katindi ang kanilang pagdurusa, o gaano man sila magparoo’t parito, walang anuman dito ang may kabuluhan sa Diyos, at hindi Niya sila pupurihin. Sa ngayon, lahat niyaong sumusunod sa kasalukuyang mga salita ng Diyos ay nasa daloy ng Banal na Espiritu; yaong mga estranghero sa mga salita ng Diyos ngayon ay nasa labas ng daloy ng Banal na Espiritu, at ang gayong mga tao ay hindi pupurihin ng Diyos. Ang paglilingkod na hiwalay sa kasalukuyang mga pagpapahayag ng Banal na Espiritu ay paglilingkod na mula sa laman, at mula sa mga palagay, at imposible itong maging alinsunod sa kalooban ng Diyos. Kung ang mga tao ay nabubuhay sa gitna ng mga relihiyosong palagay, wala silang magagawang anuman na akma sa kalooban ng Diyos, at bagama’t naglilingkod sila sa Diyos, naglilingkod sila sa kalagitnaan ng kanilang mga guni-guni at mga palagay, at ganap na walang kakayahan na maglingkod alinsunod sa kalooban ng Diyos. Hindi nauunawaan niyaong mga hindi nagagawang sundin ang gawain ng Banal na Espiritu ang kalooban ng Diyos, at yaong mga hindi nakauunawa sa kalooban ng Diyos ay hindi maaaring maglingkod sa Diyos. Nais ng Diyos ang paglilingkod na kaayon ng Kanyang sariling puso; ayaw Niya sa paglilingkod na mula sa mga palagay at sa laman. Kung walang kakayahan ang mga tao na sundin ang mga hakbang ng gawain ng Banal na Espiritu, sila ay nabubuhay sa gitna ng mga palagay. Ang paglilingkod ng gayong mga tao ay nakakaantala at nakakagambala, at ang gayong paglilingkod ay sumasalungat sa Diyos. Kaya yaong mga hindi nagagawang sundin ang mga yapak ng Diyos ay walang kakayahan na maglingkod sa Diyos; yaong hindi magawang sundin ang mga yapak ng Diyos ay tiyak na tiyak na kinakalaban ang Diyos, at mga walang kakayahan na maging kaayon ng Diyos. Ang “pagsunod sa gawain ng Banal na Espiritu” ay nangangahulugan ng pagkaunawa sa kalooban ng Diyos sa kasalukuyan, ang magawang kumilos alinsunod sa kasalukuyang mga hinihingi ng Diyos, ang magawang sumunod at sundan ang Diyos sa kasalukuyan, at pagpasok alinsunod sa pinakabagong mga pagpapahayag ng Diyos. Tanging ito ang isang tao na sumusunod sa gawain ng Banal na Espiritu at nasa daloy ng Banal na Espiritu. Ang gayong mga tao ay hindi lamang may kakayahan na matanggap ang papuri ng Diyos at makita ang Diyos, kundi malalaman din nila ang disposisyon ng Diyos mula sa pinakabagong gawain ng Diyos, at malalaman din ang mga palagay at pagsuway ng tao, at kalikasan at diwa ng tao, mula sa Kanyang pinakabagong gawain; bukod dito, nagagawa nilang unti-unting matamo ang mga pagbabago sa kanilang disposisyon sa panahon ng kanilang paglilingkod. Ang mga tao lamang na kagaya nito ang nagagawang kamtin ang Diyos, at tunay na nakasumpong na sa tunay na daan. Ang mga taong inaalis ng gawain ng Banal na Espiritu ay mga tao na walang kakayahan na sundin ang pinakabagong gawain ng Diyos, at mga naghihimagsik laban sa pinakabagong gawain ng Diyos. Ang gayong mga tao ay hayagang kinakalaban ang Diyos sapagkat ang Diyos ay gumawa ng bagong gawain, at sapagkat ang imahe ng Diyos ay hindi kagaya ng sa kanilang mga palagay—bilang resulta nito, hayagan nilang kinakalaban ang Diyos at hinahatulan ang Diyos, na humahantong na sila ay kasuklaman at tanggihan ng Diyos. Ang pagtataglay ng kaalaman tungkol sa pinakabagong gawain ng Diyos ay hindi madaling bagay, ngunit kung gusto ng mga tao na sumunod sa gawain ng Diyos at hangarin ang gawain ng Diyos, magkakaroon sila ng pagkakataon na makita ang Diyos, at magkakaroon ng pagkakataon na kamtin ang pinakabagong paggabay ng Banal na Espiritu. Yaong mga sinasadyang kalabanin ang gawain ng Diyos ay hindi makakatanggap ng kaliwanagan ng Banal na Espiritu o ng paggabay ng Diyos. Kaya, kung matatanggap man o hindi ng mga tao ang pinakabagong gawain ng Diyos ay nakasalalay sa biyaya ng Diyos, nakasalalay ito sa kanilang paghahangad, at nakasalalay ito sa kanilang mga layunin.
Lahat ng kayang sumunod sa kasalukuyang mga pagpapahayag ng Banal na Espiritu ay mga pinagpala. Hindi mahalaga kung paano man sila dati, o kung paano gumagawa ang Banal na Espiritu sa kalooban nila dati—yaong mga nagkamit na ng pinakabagong gawain ng Diyos ang mga pinakapinagpala, at yaong hindi nakasusunod sa pinakabagong gawain sa kasalukuyan ay inaalis. Nais ng Diyos yaong kayang tanggapin ang bagong liwanag, at nais Niya yaong tumatanggap at nakakaalam sa Kanyang pinakabagong gawain. Bakit sinasabi na dapat kang maging isang malinis na birhen? Nagagawa ng isang malinis na birhen na hangarin ang gawain ng Banal na Espiritu at maunawaan ang mga bagong bagay, at higit pa rito, nagagawang isantabi ang mga dating palagay, at sumunod sa gawain ng Diyos sa kasalukuyan. Ang grupong ito ng mga tao, na tumatanggap sa pinakabagong gawain sa kasalukuyan, ay mga itinadhana ng Diyos bago pa ang mga kapanahunan, at ang mga pinakapinagpala sa lahat ng tao. Naririnig ninyo nang tuwiran ang tinig ng Diyos, at nakikita ang pagpapakita ng Diyos, at kaya, sa kabuuan ng langit at lupa, at sa kabuuan ng mga kapanahunan, walang sinuman ang naging mas pinagpala kaysa sa inyo, ang grupong ito ng mga tao.
Hinango mula sa “Alamin ang Pinakabagong Gawain ng Diyos at Sumunod sa Kanyang mga Yapak” sa Ang Salita ay Nagpapakita sa Katawang-tao
Rekomendasyon:
rapture bible verse tagalog: Paano Ma-rapture Bago ang Sakuna at Magpiging Kasama ng Panginoon
Unawain Ang parabula ng sampung dalaga Upang Maging Mga Matalinong Dalaga at Masalubong ang Pagdating ng Panginoon
Maraming mga naniniwala sa Panginoon ang naghahangad na makapasok sa kaharian ng langit at makamit ang buhay na walang hanggan. Kung gayon Paano makakamit ang buhay na walang hanggan?
Image Source: The Church of Almighty God
Terms of Use: tl.godfootsteps.org/disclaimer.html
Our second home. :D
Quite familiar place to me. Sometimes I take the camera here and try to shoot mostly during the breaks...
INA, REYNA at PATRONA ng buong LALAWIGAN NG KABITE
Simula pa man ng magpakita noong 1667, tinaguriang LA EXCELSA PATRONA de la PROVINCIA DE CAVITE y
La Celestial Guardiana y Protectora de la Provincia de Cavite y su Puerto
mula pa man noon hanggang ngayon, hindi mabilang na mga himala ang ipinamalas ng Mahal na Ina, dahilan upang lumaganap at lumakas ang pagdedebosyon sa Kanya hindi lamang sa buong lalawigan ng Kabite kundi sa iba't ibang panig ng bansang Pilipinas. Naging tanggulan at kanlungan ng sambayanang Kabitenyo sa panahon ng himagsikan at pagbabago, kung kaya't tinaguriang ILAW NG PILIPINAS.
2010 intramuros grand marian procession
Just some "old" photo from the collections.
I just have been working with similar machine the current month, so I felt uploading this. Besides, it's nifty fifty friday and this this naturally taken Nikkor 50mm f/1.8D. (:
Santuari de la Mare de Déu del Mont
La Mare de Déu del Mont és un santuari marià del bisbat de Girona, sobre el pic culminant de la serra del Mont (també coneguda com el Mont o, popularment, la Mare de Déu del Mont), a l'extrem meridional de l'antic municipi de Bassegoda, actualment agregat al d'Albanyà (Alt Empordà). La seva Mare de Déu és considerada la patrona de l'Empordà i del Bisbat de Girona.
Accés
Tradicionalment, els pelegrins han accedit a peu al santuari de la Mare de Déu del Mont per diferents camins de la muntanya i aquest era, fins fa relativament poc, l'únic mitjà possible. Actualment, s'hi pot accedir també per carretera asfaltada, des dels dos vessants. Per l'est, la carretera (19 km) parteix de la A-26 de Figueres a Olot, al trencant del Restaurant Can Vilà, poc abans de la cruïlla de la carretera de Banyoles, i cal desviar-se a l'esquerra abans d'arribar al poble de Cabanelles en direcció a Sant Martí Sesserres. Pel sud, també s'hi pot accedir des del poblet de Segueró, on cal arribar des de Beuda o des de Maià de Montcal.
El 1940 es convertí l'antic camí de muntanya que s'hi enfilava per l'est en una pista forestal (però només fins a Sous), la qual fou asfaltada el 1971 quan s'instal·là al cim de la muntanya una estació repetidora de senyals de televisió i ràdio, que és visible des de molts punts. La pista que hi pujava pel sud fou asfaltada el 1996. Una i altra són, lògicament, carreteres de muntanya costerudes i amb molts giravolts.
Història
Any 1908
La imatge de la Mare de Déu que ha donat nom al santuari i, per extensió, a la muntanya és, en origen, una marededéu trobada, que ja era venerada, almenys des de 1222. L'evidència documental d'aquesta veneració i de l'existència de clergues per servir-la ha fet suposar erròniament l'existència primitiva, sobre el cim de la muntanya, d'un santuari previ a l'actual, quan el document es refereix al culte efectuat dintre del monestir de Sant Llorenç del Mont. Fou a principis del segle xiv, entre 1311 i 1318, que l'abat Bernat va fer construir un santuari per a la imatge fora del monestir, al punt més elevat de la muntanya. L'èxit de la iniciativa, amb gran atracció de pelegrins, provocà una disputa amb el bisbe de Girona, Guillem de Vilamarí, que senyorejava el monestir, per controlar-lo. El bisbe interposà un plet, que acabà el 1319 amb un conveni entre les parts, segons el qual l'abat en mantindria l'admninistració i el bisbe el dret de visitació i la jurisdicció, i a més rebria un cens anual 10 lliures de cera.
El 1461, en la vigília de la Guerra Civil Catalana, el bisbe hi va intentar prohibir el culte per considerar-lo un lloc on es reunien elements remences i antifeudals. El 1577 l'abat nomenà dos seglars com a administradors, amb facultats molt àmplies, que s'organitzaren en la confraria de sant Joan Baptista. Aquesta confraria és el precedent de la comissió per a la reconstrucció del santuari, creada el 1962 i transformada en Patronat del Santuari de la Mare de Déu del Mont el 1969, i de l'encara més recent Associació Amics del Mont.
Des de 1592 els abats de Sant Llorenç del Mont, molt minvat, van ser substituïts per priors, en ser agregat el monestir al de Sant Pere de Besalú. Des del 1833 el capellà custodi fou nomenat pel bisbe i, un cop suprimits tots dos monestirs el 1835, es feu càrrec també de la parròquia rural de Sant Llorenç de Sous instal·lada entre les ruïnes del monestir del Mont. El 1936, poc després de l'alçament feixista que desembocà en guerra civil, fou saquejat pels anarquistes.
Entre 1949 i 1957 s'hi establí una comunitat de caputxins, que no prosperà per les difícils comunicacions que encara hi havia, abans de la construcció de la carretera. Entre 1962 i 1964 el patronat del santuari emprengué obres de consolidació i restauració, especialment a l'església. A partir de 1997, el bisbat de Girona, l'Ajuntament d'Albanyà i la Generalitat de Catalunya han renovat totalment l'hostatgeria i el restaurant.
Des d'antic el santuari ha atret pelegrins i romeus, sobretot de les contrades del voltant. Molts pobles de l'Empordà, la Garrotxa i el Pla de l'Estany hi organitzen anualment romiatges. La Mare de Déu del Mont és patrona de l'Empordà.
Estades de Verdaguer
L'estiu del 1884 Jacint Verdaguer va fer una estada d'un mes i mig al santuari, on va trobar el mirador que cercava per contemplar el Canigó i tranquil·litat per a escriure. Durant la seva estada va escriure alguns fragments del poema Canigó, que ja tenia molt avançat, alguns poemes menors i un relat de gran interès sobre el santuari, la muntanya i la seva gent (L'ermita del Mont). L'any següent s'hi va tornar a estar pocs dies, i gestionà la compra, a Barcelona, d'un harmònium per a l'església, que encara s'hi conserva.
En la primera estada va escriure la Cobla a la Mare de Déu del Mont,[1] que ha substituït els antics goigs[2] (documentats al santuari des del segle xv):
Monument a Jacint Verdaguer a tocar del santuari de la Mare de Déu del Mont
A LA VERGE DEL MONT
Oh Mare de Déu del Mont,
¿Com tan alta en sou pujada,
en un trono de penyals
dalt al cim d'una muntanya?
¿És per sentir els Angelets,
o per rebre el bes de l'alba
o per abastar un estel
el més bell de l'estelada?
No és per sentir els Angelets,
puix us volten en garlanda;
ni per veure eixir el sol;
per Vós no s'és post encara;
ni per abastar un estel:
prou n'esteu ben coronada;
sinó sols per beneir
d'Empordà l'hermosa plana
que teniu a vostres peus
pregant-vos agenollada.
Des de 1998 el santuari acull una diada verdagueriana cada mes de juny.
Art
Interior de l'església
Arquitectura
L'església és d'una sola nau, d'estil romànic tardà, de principis del segle xiv, construïda amb carreus molt ben escairats i afilerats i coberta amb volta de canó apuntada. L'absis semicircular fou pràcticament eliminat en el segle xviii per a construir el cambril per a la Mare de Déu que presideix l'església; se'n veuen vestigis dins les dependències de l'hostatgeria. La façana, a ponent, és de gran sobrietat, dividida en dos cossos per una cornisa, que segueix també els laterals de l'església, per fora i per dintre. A la façana, el cos inferior té, al centre, la porta, a la qual s'accedeix per unes escales; té tres arcs de mig punt en gradació, llinda i timpà, originàriament esculpit. El cos superior està presidit per una alta i estreta finestra de mig punt de doble esqueixada, oberta sobre la porta. Davant de la façana i adossat al seu extrem NO hi ha un campanar, de planta lleugerament rectangular i obertures úniques a cada cara, de mig punt i apuntades.
Davant de l'església hi ha uns antics fogons utilitzats pels romeus i els excursionistes emmarcats per unes arcades. S'hi pot veure una placa de 1992 que commemora el 200 aniversari de l'ascensió al Mont dels científics Delambré i Méchain, pares del sistema mètric decimal.
L'hostatgeria i rectoria, construïda darrere l'església i adossada a aquesta, és un edifici dels segles xvii i xviii. S'hi conserva, molt restaurada, la cambra que ocupà Verdaguer amb el mobiliari de l'època. A l'est, davant d'aquest edifici, hi ha l'estació repetidora.
Al costat del santuari, on ara hi ha l'aparcament, hi havia la Santa Cova on, segons la tradició, fou trobada la marededéu. Es va ensorrar l'any 1971 quan s'acabaven les obres de l'aparcament i de la carretera.
Escultura
Mare de Déu del Mont. Imatge original en el Museu d'Art de Girona
Escultura "7 monjos", en record als benedictins del Monestir de Sous que van construir el Santuari. Autora: Duaita Prats.
La imatge de la Mare de Déu del Mont és una talla gòtica, del segle xiv, d'uns 80 cm d'alçada, feta en alabastre de Beuda. És una marededéu sedent, sobre una roca, amb el Nen a la falda. El 1936 els anarquistes l'estimbaren muntanya avall, però va poder ser recuperada i restaurada. La imatge original, després d'un intent de robatori el 1990, es conserva al Museu d'Art de Girona.
El santuari conserva una altra imatge mariana, la de la Mare de Déu de les Agulles, també gòtica, del segle xiv, tallada en pedra calcària. Representa Maria dempeus, amb el Nen carregat al braç esquerre i un món a la mà dreta. El nom li prové de les agulles que portava el seu vestit, que eren constantment canviades per altres de noves pels devots, els quals les empraven per a guarir ferides per l'ús d'agulles. Inicialment, es venerava a la Santa Cova.
El timpà de la porta de l'església estava decorat amb una escena del Judici Final de tradició romànica, de la qual es conservava un fragment lateral in situ amb la representació d'un arcàngel advocat dels fidels, que ha estat traslladat a l'interior del temple, que també posseeix una reixa de forja gòtica del segle xvi.
El cambril barroc de la Mare de Déu, del segle xviii, simula, en la façana a l'església, un retaule amb dues columnes corínties a costat i costat, que emmarquen la imatge, i amb la representació de l'Esperit Sant a l'extrem superior.
A l'església es conserva la làpida sepulcral de l'abat de Sant Llorenç del Mont Francesc Albanell († 1530).
El 2008 s'hi inaugurà un monument dedicat a Jacint Verdaguer, en commemoració del 175è aniversari de l'inici de la Renaixença catalana. És una escultura de bronze, obra de Joan Ferrés, que representa el poeta assegut, d'esquena al Canigó i en actitud d'escriure, col·locada a l'esplanada de davant del santuari, al N. Aquest monument s'afegeix a un monòlit commemoratiu del centenari de Canigó instal·lat el 1986.
El monument commemoratiu del VII centenari, "7 monjos", està situat a l'entrada i dona la benvinguda als visitants. A la dreta, el bisbe Francesc Pardo el dia de la inauguració, amb l'autora.
Posteriorment, tal com s'explica en la cronologia i en el capítol "Història" al seu web oficial, el 2011 es complia el VII centenari de la construcció del Santuari de la Mare de Déu del Mont dalt del cim. Per tal motiu, amb l'impuls del Rector custodi, Mn. Enric Sala, aquell estiu s'inaugurava el grup escultòric 7 monjos, obra de l'artista garrotxina Duaita Prats (Tau), en homenatge als 700 anys d'existència del recinte i als qui havien estat els seus fundadors.
L'escultura, feta en bronze sobre peanya de pedra, està instal·lada al repla superior de la façana de sol ixent i dona la benvinguda als visitants. Representa els set monjos que van ser els darrers habitants del Monestir de sant Llorenç de Sous, el 1332, abans de l'ensulsiament de la nau de l'església a causa dels terratrèmols dels anys 1427-1428. L'obra va ser beneïda pel bisbe Francesc Pardo enmig de nombrosos fidels que van compartir la celebració, i simbolitza, en si mateixa, els valors del Santuari: peregrinació, acolliment, pervivència, unió, tradició i modernitat.
Pintura
Arran de la supressió del monestir de Sant Llorenç del Mont, es traslladà el retaule renaixentista de la Mare de Déu, obra de Pere Mates, a l'església del santuari. Hi fou destruït durant el saqueig que hi efectuaren els anarquistes el 1936 i només se'n conserven descripcions antigues.
Llegendari
La principal tradició del santuari és la referent a la troballa de la Mare de Déu. Segons aquesta tradició, un pastor que conduïa un ramat de bous per la muntanya a fixar-se que un dels seus animals tossava amb insistència en un indret concret. Encuriosit, hi va retirar unes pedres i va descobrir una cova on hi havia una Mare de Déu, que seria traslladada al monestir i més tard al novell santuari.
Verdaguer va transmetre també una llegenda sobre la fundació del santuari de la Mare de Déu del Mont. Conta que l'abat de Sant Llorenç del Mont va rebre instruccions en somnis per a la construcció d'un santuari per a la imatge, ja tan venerada al monestir, en una altura. Va decidir construir-lo al pla de Solls, entre el monestir i l'actual santuari, però l'endemà del primer dia de feina es van trobar les eines al cim de la muntanya. Els obrers van tornar a treballar al mateix lloc, i es va repetir el fet, fins que van abandonar el primer projecte i van construir el santuari allà on el volia la Mare de Déu.
Sold as Dryadella zebrina, however I think this is actually either Dryadella simula or Dryadella hirtziii...
L'antic convent dels trinitaris, anomenat de la Santíssima Trinitat, està situat al costat de l'Església de la Trinitat. El claustre evoca models renaixentistes, és de planta quadrada i consta de tres galeries. Cada costat de la galeria baixa consta de 5 arcs de mig punt sobre columnes toscanes. Destaquen les creus esculpides i policromades de vermell i blau, emblema de l'ordre, que decoren els carcanyols dels arcs. La galeria superior doble el número d'arcs de mig punt sobre columnes toscanes, van ser tapiats en remodelacions posteriors i fins i tot en alguns casos es van obrir finestres. El darrer pis presenta un parament de maçoneria rústica on s'observen antigues finestres quadrares tapiades amb maons i balcons.
La façana principal del convent s'obria al carrer de la Font i ha estat objecte de diverses modificacions que n'han transformat la seva aparença original. Està composta per dos trams diferenciats. El primer tram, més proper a la portalada del Remei, combina diversos elements del vocabulari clàssic i és fruit d'una rectificació executada l'any 1876, tal com es pot llegir en una cartel·la esculpida dessota del frontó de l'entrada principal. Aquest sector de la façana presenta un disseny d'estucat en fred que simula carreus i es divideix en planta baixa i dos pisos superiors. Als pisos superiors hi ha una disposició d'obertures simètriques compostes per un balcó central i finestres a banda i banda, totes d'arc rebaixat. A la planta baixa, la porta principal és d'arc rebaixat també i coronada amb un frontó triangular sobre permòdols. A banda i banda d'aquest accés principal s'obren dues grans finestres d'arc rebaixat decorades amb esgrafiats de motius vegetals a la part superior.
El segon tram de la façana, el més allunyat de la capella del Remei, és més llarg i està compost de planta baixa i dos pisos superiors amb obertures alternant balcons i finestres allindanades. Aquest espai fou construït adossat a l'ala est del claustre del convent i l'ocupen dos equipaments municipals com són: la Sala dels trinitaris i l'Arsenal, l'Escola Municipal d'Art. La Sala dels trinitaris és una sala d'exposicions que acull mostres d'art contemporani. D'aquest sector de la façana destaca la llinda d'un balcó del primer pis on hi ha esculpida la creu dels trinitaris i la data de 1644. D'aquesta mateixa façana destaca també el portal dovellat a salta cavall amb l'escut esculpit de la vil·la de Vilafranca, l'accés principal a l'escola d'art l'Arsenal.
L'edifici forma part del conjunt que es va edificar a conseqüència del trasllat dels frares trinitaris a aquest emplaçament el 1557, on hi havia l'antic Hospital del Sant Esperit.
La primera pedra va ser col·locada el 8 de desembre del 1578. L'espai va ser utilitzat com a comissaria de policia, dependències municipals, despatxos i habitatge de la parròquia. En els anys vuitanta s'estava adequant per a Centre de Formació Ocupacional de l'INEM.
La rectificació de la façana del carrer de la Font va tenir lloc l'any 1876, moment en el qual es reconstrueixen també parts de l'edifici per acollir les escoles municipals. La realitzà el mestre d'obres Josep Inglada i Estrada. La cessió de part de les dependències del convent per acollir les escoles municipals va tenir lloc l'any 1843. La titularitat de les dependències és compartida entre l'Ajuntament i el Bisbat de Barcelona.
invarquit.cultura.gencat.cat/card/4940
Església i Convent de la Santíssima Trinitat
L'Església de la Santíssima Trinitat és única a Vilafranca per ser un edifici de transició del gòtic al renaixement. Construïda l'any 1578, s'estructura en una sola nau, una volta de canó lleugerament apuntada i cinc capelles laterals per banda.
El portal d'entrada és neogòtic i té adossat al costat el portal renaixentista de la capella del Remei decorat amb unes pintures d'A. Vila Arrufat.
El claustre renaixentista - contigu a l'església - està format per una galeria baixa de cinc arcades de mig punt i una galeria superior tancada amb el doble d'arcades que la baixa, i columnes toscanes de pedra.
L'any 2002 s'hi realitzaren excavacions arqueològiques, amb motiu de les obres de restauració que tenia previst efectuar-hi el Servei del Patrimoni Local de la Diputació de Barcelona; sota la direcció d'Àlvar Caixal Mata.
Les excavacions van permetre detectar diferents fases constructives a la zona del pati del claustre. Les conclusions provisionals permeten establir les següents seqüències:
Horitzó A: segona meitat del segle XIV. Arran d'una petició del rei Pere III datada del 1338, es va bastir una nova muralla a Vilafranca, les obres de la qual van durar almenys fins al darrer quart del segle XIV i van comportar l'enderrocament d'uns quants edificis afectats pel nou traçat. Entre aquest edificis hi havia l'hospital del Sant Esperit, que es va haver de refer a les acaballes del segle XIV en un altre indret a recer de la nova muralla. Durant la intervenció es localitzà un mur que formaria part dels habitatges arrasats per permetre la construcció del nou hospital del Sant Esperit, així com els paviments associats al costat de ponent del claustre i al sector del pati. Horitzó B: mitjans del segle XV. Hi ha un document del 1443 que parla de l'existència d'un cup i unes botes al celler de l'hospital. Durant la intervenció es localitzaren un mur, un cup, el dipòsit i els paviments corresponents al pati i a l'ala de ponent. També es localitzaren alguns fragments de ceràmica blava valenciana que corroboren aquesta cronologia. Horitzó C: en el segle XVI es produeixen petites reformes a les dependències d'aquesta instal·lació. Es localitzen un mur i els paviments associats al pati i a l'ala de ponent. Quant al material arqueològic recuperat, aquest no permet definir millor la cronologia d'aquest període, però per la situació que ocupen aquest estrats en la seqüència estratigràfica, la reforma no s'hauria produït en una etapa excessivament posterior a l'horitzó B. Horitzó D:(segle XVII) La construcció de la galeria baixa del claustre del convent dels Trinitaris va comportar l'amortització de totes les estructures relacionades amb l'explotació vinícola anterior. Les ceràmiques aparegudes en els estrats de rebliment i els nivells de paviment localitzats al pati i a les ales de llevant i de ponent del claustre, confirmen la data de tercer quart del segle XVII. Tot fa pensar, però, que en aquest horitzó només es va completar la planta baixa del claustre. Horitzó E (1716-1726) : aquesta cronologia procedeix de la documentació escrita. La recerca arqueològica ha permès però, identificar en aquest moment una petita reforma dels graons d'accés al pati des de l'ala de llevant. El paviment original de la galeria baixa hauria estat retallat per col·locar-hi una nova línea de graons, associats també a un altre paviment. Horitzó F: no hi ha constància d'altres intervencions fins arribar a l'exclaustració del convent a causa de la Desamortització de Mendizábal. El pou del claustre queda colgat del tot i l'edifici es va destinar a altres usos. Cap el 1840 l'església va tornar a obrir-se al culte i a partir del 1868 es va convertir en la segona parròquia de Vilafranca. Es va cobrir el pati amb un nou paviment de terra. Aquest estrat i els rebliments que omplen el pou proporcionen un lot de ceràmiques que permet perfilar una mica més la cronologia d'aquest horitzó. Les peces de porcellana daten de cap al tercer quart del segle XIX. Les obres d'engrandiment de finals del segle XIX no sembla que afectessin l'estructura del claustre. Horitzó G (segle XX): tot un seguit de petites rases per procedir a la instal·lació de clavegueram i connexions elèctriques travessen el pati i les ales del claustre i tallen i malmeten el paviment disposat al tercer quart de segle XIX. Finalment correspon també aquesta darrera fase, l'arrebossat de les parets perimètriques i un nou paviment, en aquest cas una capa de sorra, a les ales de llevant i de ponent del claustre i al pati.
encargo online de bolsa de labores y neceser
bolsa labores: tela Echino multicolor que simula patchwork
neceser: echino negra y kokka topitos
TATLO
Sinusuri ni Minggay, ang yaya ko noong tatlong taong gulang, ang bawat parte ng aking katawan; naghahanap ng mga nunal, balat, at kung ano pa mang tanda ng sabi niya'y kapalaran ko. Pinalabas niya ang aking dila -- kaya kong paabutin hanggang baba, kaya't madaldal daw akong bata. May nunal ako sa kanang bahagi ng anit; ibig sabihi'y matalino raw ako. May nunal ako sa kaliwang tenga, malapit sa butas na kinakabitan ng hikaw; marami raw akong masamang pangyayaring mababalitaan. May nunal ako sa likod ng kaliwang balikat; parati raw akong lilingon sa nakaraan. May nunal ako sa kanang bahagi ng dibdib, malapit sa balagat; palagi raw akong masasaktan at magdadamdam. May nunal ako sa kaliwang talampakan; marami raw akong tatakbuhan. May balat ako sa kaliwang hita na sabi niya'y sa pagtanda ko'y mawawala; pero palagi raw uulan sa mga lugar na aking pinanggalingan.
, APAT
Una akong nakaranas maligaw isang araw ng linggo, tatlong buwan bago ang ika-lima kong kaarawan, sa araw na pumanaw ang lola kong mahigit dalawang taon nang nakaratay sa antigo niyang kama sa madilim niyang kuwarto sa luma niyang bahay sa subdibisyon ng Alta Vista na may palikaw-likaw na mga kalyeng pumapagitan sa magkakamukhang mga bahay.
Nagsimula ang lahat nang maisipan kong mamitas ng di pa magulang na mga kalamansi sa matandang puno sa bakuran.
Sa pagtapon ko ng nakagatang bunga'y may puti't kahel na pusang nagtatago pala sa likod ng punong tumakbo papalabas ng gate. Sinundan ko ito nang maasim pa ang mukha; paglabas ko'y nakatuntong na ang pusa sa takip ng basurahan sa tabi ng kalsada't dinidilaan ang puti't kahel nitong balahibo, pero pagkalapit ko'y kumaripas ng takbo papalayo. Kumaripas din ako ng takbo sa pagtatangkang sumunod dito. Ilang beses lumiko ang pusa; ilang beses din akong lumiko hanggang sa di ko na malaman kung nasaan ang kalsadang kinatatayuan ng pinanggalingang bahay.
Natapos lamang ang habulan nang pumasok ang pusa sa gate ng isang bahay. Napahinto ako't pinanood na lamang itong umakyat papasok ng isang bukas na bintana. Nagsimulang bumuhos ang ulan. Naroon ako, sa harap ng bahay na noon ko lamang napuntahan, sa kalyeng di ko alam, sa gitna ng malakas na ulan. Sa takot na lalo pang maligaw, di na ako gumalaw.
Gumalaw ang mga dahon ng namumulaklak na rosal sa tabi ng gate. Pagtingin ko sa lupa sa ilalim nito'y may dalawang basang binting maputik. May dalawang kamay na humawi sa mga dahon; may dalawang matang lumitaw. May boses ng batang lalaking nagtanong kung bakit ko hinahabol ang pusa niya.
Wala akong maisagot kung bakit, kaya't ikinwento ko na lamang ang pagbisita sa may sakit kong lolang kung ngumiti'y walang ngipin at kung magpaalam ay baliktad ang pagkaway, ang pagkagat sa mapakla't makunat na balat ng kalamansi hanggang sa pumutok ang asim sa bibig, ang pagkakita't pagsunod sa puti't kahel na pusang sa bahay na iyon ako dinala.
Nakinig lamang siya. At nagsimula nang dumalang ang mga patak. Hindi ko pa alam sa oras na iyon, pero mamamatay ang lola ko pagtila ng ulan.
, ...
Hindi iyon ang huling pagkakataong maliligaw ako sa mga kalye ng Alta Vista; iyon lamang ang simula ng kwentong di ko pa rin alam kung saan o kailan magwawakas. Hindi madaling maisalaysay ang mga di siguradong may katapusan; maliligaw lamang sa mga detalye't malilito kung saan tatapusin ang daldal. Pero kung tutuusi'y doon na rin naman natapos ang kwento, dahil kung ano man ang mga sumunod na nangyari'y di na piniling itago ng utak na mahilig paglaruan ang memorya. Natapos ang lahat ng kwento ko sa edad na apat na taon. Ang lahat ng sumunod ay wala nang naiwang nagtatagal na marka.
Mapanlinlang ang paghilom ng nasugatang balat; kahit iniwang peklat ay mabubura rin kinalaunan, at kasamang maglalaho ang kasiguruhan sa katotohanan ng mga nagdulot ditong pangyayaring naimpok sa utak na natutunan ko na ring di lubos pagkatiwalaan. Sa paglaki ko'y nabura ang halos lahat ng mga peklat na tanda ng mga aksidente't masasamang pangyayari.
Nawala na rin ang balat sa kaliwang hitang sinabi ni Minggay na kapagdaka'y mabubura, pero hanggang ngayo'y ako pa rin ang sinisisi sa mga biglaang mala-delubyong pag-ulan.
Kaya sa patuloy na pagtanda, natutunan ko nang itupi paloob ang aking dila.
[First draft; isinulat at iginuhit - Setyembre 27, 2005.
Unang bahagi ng koleksyong 'Ang Tamang Pagbilang: Tatlong Tala ng Pagtanda.'
Pen and Ink on A4 paper]