View allAll Photos Tagged Is
catching a salmon and getting to keep it. This is the female I call Georgina if she can get from the water to the forest without meeting another bear there is a good chance she gets to eat it.
(en): the One is not . . but there is some one
__________________________________________________
Outlining a Theory of General Creativity . .
. . on a 'Pataphysical projectory
Entropy ≥ Memory ● Creativity ²
__________________________________________________
Etude du jour:
Les "grands personnages" se croient-ils sincèrement eux-mêmes avec autant de foi que les pensionnaires des asiles qui se prennent pour Joséphine ou pour Napoléon ?
Do the "great characters" sincerely believe they are themselves with as much faith as asylums residents who think they are Napoleon or Josephine?
( Georges Picard - Tous fous )
__________________________________________________
rectO-persO | E ≥ m.C² | co~errAnce | TiLt
Turtle Mountain is the source of the famous Frank Slide, and was the third of three hikes we did in Crowsnest Pass area over three days. The weather was especially lovely, with beautiful sun and a nice cooling breeze. While many hikers make the strenuous hike to the first of the big peaks of Turtle Mountain (the North Peak), it's only those who are looking for scrambling fun who continue to the South Peak. It is quite eerie to walk on the South Peak, with its gigantic cracks and fissures, but there's a seismic monitoring station on the South Peak, so it must be safe, we're sure...
"Coffee" that's her name.
My family just lost her for a few weeks ago.She was die!!! :-( at March 27,2007.
I'm still so sad and miss her a lot.
Lake O'Hara in Yoho National Park is a preserved area. It can only be reached by their schedule daily tour bus (old yellow school bus) or hike a 8km trail to get in there from the nearest parking lot.
This is a 4 images stitched panorama. I was hoping to have some good sunset lights. The cloudy weather never really go away within the 2 days I was there. And I think I truly experienced what it means by "There's no bad lighting!!". And sometimes what you don't expect might give you the most dramatic results. Like the lovely clouds that put this image into a different mood. Hope you can enjoy this place from the photo as much as I do!!
The mountain in the middle is Yukness Mountain, and one on the right is Mt. Schaffer
Hope you like it!
And a great weekend!!
The Tower is an iconic landmark on top of the beautiful Cotswolds escarpment. It was the brainchild of the great 18th century landscape designer, “Capability Brown”. His vision was carried out for George William 6th Earl of Coventry with the help of renowned architect James Wyatt and completed in 1798 on Beacon Hill.
Breath 13/2
Jane (42leaves) is an incredibly talented artist friend of mine that Kay and I have hooked on photography...lol. She has a wonderful eye for seeing things differently especially the details and is helping me learn to see outside "the box". This is part of a fence post in Oakwood Cemetery in Austin. Nice viewed large
Rookie is the older one and Mezes (meaning little snac) is the younger one. Rookie likes to play, grab, bite, hold his little snac... This was taken in the years of innocence. Now they cannot stand each other. Mezes cannot tolerate being the snac of Rookie any more, as you can imagine!
Fall is here.
Another year
is coming to an end.
Summer's finished,
Summer's gone,
Winter's round the bend.
Fall is piles of crunchy leaves,
orange, gold, and red.
Fall is sweaters with long sleeves
and blankets on the bed.
Fall is footbell,
Fall is pumpkins,
Fall's where summer ends.
it is from my old archives[ my favorite]... took this at a beach near to San Diego[ forgot the name] in the year 2008 with a 5mp p&s camera.
I hope, now the title will make some sense :)
No Cropping or straightening here...
Yala National Park is the most visited and second largest national park in Sri Lanka. The park consists of five blocks, two of which are now open to the public, and also adjoining parks. The blocks have individual names such as, Ruhuna National Park (block 1) and Kumana National Park or 'Yala East' for the adjoining area. It is situated in the southeast region of the country, and lies in Southern Province and Uva Province. The park covers 979 square kilometres (378 sq mi) and is located about 300 kilometres (190 mi) from Colombo. Yala was designated as a wildlife sanctuary in 1900, and, along with Wilpattu was one of the first two national parks in Sri Lanka, having been designated in 1938. The park is best known for its variety of wild animals. It is important for the conservation of Sri Lankan elephants, Sri Lankan leopards and aquatic birds.
I found this on Blackpool beach. Did someone build this? It's so haphazard for a fence across the opening!
Mormon Row Historic District - Mormon Row is a line of homestead complexes along the Jackson-Moran Road near the southeast corner of Grand Teton National Park, in the valley called Jackson Hole. The rural historic landscape's period of significance includes the construction of the Andy Chambers, T.A. Moulton and John Moulton farms from 1908 to the 1950s. Six building clusters and a separate ruin illustrate Mormon settlement in the area and comprise such features as drainage systems, barns, fields and corrals. Apart from John and T.A. Moulton, other settlers in the area were Joseph Eggleston, Albert Gunther, Henry May, Thomas Murphy and George Riniker. The area is also known as Antelope Flats, situated between the towns of Moose and Kelly. It is a popular destination for tourists and photographers on account of the historic buildings, the herds of bison, and the spectacular Teton Range rising in the background. The alluvial soil to the east of Blacktail Butte was more suitable than most locations in Jackson Hole for farming, somewhat hampered by a lack of readily available water. The Mormon homesteaders began to arrive in the 1890s from Idaho, creating a community called "Gros Ventre", with a total of 27 homesteads. The Mormon settlers tended to create clustered communities, in contrast to the isolated homesteads more typical of Jackson Hole. Mormon Row was placed on the National Register of Historic Places in 1997. [Source: en.wikipedia.org/wiki/Mormon_Row_Historic_District]
Grand Teton National Park is a United States National Park in northwestern Wyoming. At approximately 310,000 acres (480 sq mi; 130,000 ha; 1,300 km2), the park includes the major peaks of the 40-mile-long (64 km) Teton Range as well as most of the northern sections of the valley known as Jackson Hole. It is only 10 miles (16 km) south of Yellowstone National Park, to which it is connected by the National Park Service-managed John D. Rockefeller, Jr. Memorial Parkway. Along with surrounding National Forests, these three protected areas constitute the almost 18,000,000-acre (7,300,000 ha) Greater Yellowstone Ecosystem, one of the largest intact mid-latitude temperate ecosystems in the world. Human history of the Grand Teton region dates back at least 11,000 years, when the first nomadic hunter-gatherer Paleo-Indians began migrating into the region during warmer months pursuing food and supplies. In the early 19th century, the first White explorers encountered the eastern Shoshone natives. Between 1810 and 1840, the region attracted fur trading companies that vied for control of the lucrative beaver pelt trade. U.S. Government expeditions to the region commenced in the mid-19th century as an offshoot of exploration in Yellowstone, with the first permanent white settlers in Jackson Hole arriving in the 1880s. Efforts to preserve the region as a national park commenced in the late 19th century, and in 1929 Grand Teton National Park was established, protecting the major peaks of the Teton Range. The valley of Jackson Hole remained in private ownership until the 1930s, when conservationists led by John D. Rockefeller, Jr. began purchasing land in Jackson Hole to be added to the existing national park. Against public opinion and with repeated Congressional efforts to repeal the measures, much of Jackson Hole was set aside for protection as Jackson Hole National Monument in 1943. The monument was abolished in 1950 and most of the monument land was added to Grand Teton National Park. Grand Teton National Park is named for Grand Teton, the tallest mountain in the Teton Range. The naming of the mountains is attributed to early 19th-century French-speaking trappers—les trois tétons (the three teats) was later anglicized and shortened to Tetons. At 13,775 feet (4,199 m), Grand Teton abruptly rises more than 7,000 feet (2,100 m) above Jackson Hole, almost 850 feet (260 m) higher than Mount Owen, the second-highest summit in the range. The park has numerous lakes, including 15-mile-long (24 km) Jackson Lake as well as streams of varying length and the upper main stem of the Snake River. Though in a state of recession, a dozen small glaciers persist at the higher elevations near the highest peaks in the range. Some of the rocks in the park are the oldest found in any U.S. National Park and have been dated at nearly 2.7 billion years. Grand Teton National Park is an almost pristine ecosystem and the same species of flora and fauna that have existed since prehistoric times can still be found there. More than 1,000 species of vascular plants, dozens of species of mammals, 300 species of birds, more than a dozen fish species and a few species of reptiles and amphibians exist. Due to various changes in the ecosystem, some of them human-induced, efforts have been made to provide enhanced protection to some species of native fish and the increasingly threatened whitebark pine. Grand Teton National Park is a popular destination for mountaineering, hiking, fishing and other forms of recreation. There are more than 1,000 drive-in campsites and over 200 miles (320 km) of hiking trails that provide access to backcountry camping areas. Noted for world-renowned trout fishing, the park is one of the few places to catch Snake River fine-spotted cutthroat trout. Grand Teton has several National Park Service-run visitor centers, and privately operated concessions for motels, lodges, gas stations and marinas.
[source: en.wikipedia.org/wiki/Grand_Teton_National_Park]
Website: www.nps.gov/grte/index.htm
This shot is of a soapbubble. We could have the impression it's a planet or exo-planet. Science can observe those planets at a very far distance, several lighyears away. They could contain life or could have contained life. The distance with their sun should be perfect, so that water is available in its 3 fases: liquid, gas and ice. The image title is also the name of a real exo-planet.
The Atrium is located on the ground floor and is easily accessible from Jubilee Street, Queen Victoria Street and Des Voeux Road Central.
It will provide not less than 700㎡ of public open space and is landscaped for passive recreation and leisure uses.
An open-plan design was proposed to serve as a central focal gathering place as well as a lively and flexible space for a wide range of cultural and leisure activities, exhibitions and public events.
位於地下的中庭將提供不少於700平方米的公眾休憩空間，作綠化等靜態康樂用途。中庭位置方便易達，連接租庇利街、域多利皇后街和德輔道中均十分方便，開放式設計有利於作為一個生動、靈活的聚會地點，作多種如展覽等文化和休閒活動。
(centralmarket.hk)
This is my much loved Ferrari Testarossa. Not the real thing, but a prized, die cast and rather rather large 1/8th scale model.
It was made "way back" last century by a company called Pocher, (sadly no longer in business) who made the most amazing and detailed large scale models. This is actually one of the less detailed kits with just over 500 parts. It includes such detail as pop up headlights, fully opening doors, bonnet (hood) and boot (trunk - which is actually at the front of this car, being a rear engined one). The fully working steering wheel is linked to the front wheels and it has full suspension. The engine has amazing detail with real rubber fan belts and the like. It is a treat to view on its own. Inside, the seatbelt material is real, and the gear lever moves through that wonderful chrome slotted H pattern gate. The seats move fore and aft, and even have reclining backrests! It even has a tiny key on a keyring which will unlock and open the doors! Some of the other more detailed vintage models go as far as having working brakes, and have real leather upholstery.
My model is in a bad way and needs some tender loving restoration. Through moving house no less than nine times, it has suffered a little with every pack and unpack. Normally it would have lovely wing mirrors, but both have broken off several times. I still have them but need to do some detailed work to get them back on again.
I will hopefully present it again one day in a better setting and with a little more attention paid to getting the forced perspective right. Here it is in our front garden under the dappled shade of our silver birch tree. In over 30 years of owning this car, this is the first time I have photographed it. I even washed and polished it (with real Meguiar's car polish) just for the occasion! (What a geek!)
L is for the way you look at me
O is for the only one I see
V is very, very extraordinary
E is even more than anyone that you adore can
Love is all that I can give to you
Love is more than just a game for two
Two in love can make it
Take my heart and please don't break it
Love was made for me and you
Armani Qtr : Adore You Moi Super Man
S.M.A : Love You Moi Soul
Sometimes very little is needed. A simple look to something ordinary. Maybe it will remind something to us and make us to smile. An extravaganza is nice and great, but sometimes a quiet melancholy is more. It's closer to ourselves and it tells a story that only we can understand.
this morning I sat on the landing with my camera ready to get the shot of leon hauling the prunings. leon said, "you silly lady, you have no shoes on", and I gave a snappy retort of something like, "nanny nanny nah nah," and took my pictures.
then I told him that I had to go in.
my feet were cold.
this is the removal of the shrubs on a bank next to the house. they had gotten so tall that leon couldn't see the yard.
I lasted one, maybe two days last week, of weakly hauling cuttings before I succumbed to this yucky bronchitis that I still have. hack.
he's almost finished with the job.
some stumps have to be removed and then I'll decide what to plant. low growers.
. . . bigger is better . . . Via Fluidr . . .
. . . thanx to les brumes for this wonderful texture . . . www.flickr.com/photos/lesbrumes/3252328419/
. . . as always, thanx to skeletalmess over at shadowhouse creations . . . shadowhousecreations.blogspot.com/
Castle Dyck (German: Schloss Dyck) is a moated castle in the Rhineland region of Germany. It is located in the municipality of Jüchen in Rhein-Kreis Neuss, North Rhine-Westphalia, between Grevenbroich and Mönchengladbach.
The history of the castle began in 1094 when the knight Hermannus de Disco was mentioned in a record of the Archbishop of Cologne as the lord of a simple fortification. Over time the site was converted into a fortified moated castle. In 1383 the castle was besieged by the cities of Aachen and Cologne, as well as by the archbishop Friedrich III von Saarwerden and Duke William I of Guelders and Jülich. They accused Lord Gerard van Dyck of being a robber knight. When Gerard van Dyck died without male offspring, the castle was inherited by Johann V von Reifferscheidt, the ancestor of the counts and princes of Salm-Reifferscheid. This family owned the castle for more than 900 years until it became the Centre for Garden Art and Landscape Design in 1999. The last heiress of the family, Countess Marie Christine Wolff Metternich, turned it over to a foundation to secure the future of the castle.
The castle is the center of Salm-Reifferscheid-Dyck, a former independent territory located between the Electorate of Cologne, Guelders and Jülich. The small territory was called "Dycker Ländchen" and is still recognizable for its unique cultural landscape.
Fujifilm X-S10
Fujinon XF23mm F2 R WR
Here is a shot of Edrelle taken among those for the next chapter of her tale, a little glimpse of where her path takes her after the group's respite among the quiet of Riverwood, steps bringing them among fall hues and the rustle of leaves once more. I will be starting the writing for the chapter tomorrow or I guess today I should say since it is after midnight for me.
Kinematic ENB Extensive
New York City’s 44th Annual
VILLAGE HALLOWEEN PARADE
Join the Parade: Tuesday, October 31, 2017 | Presented by NY1
The nation’s most wildly creative public participatory event in the greatest city in the world!
I have at least two dozen of these caterpillars (the others are still quite small) on a large fennel plant. This is also called Parsley Worm--likes parsley and dill, as well. Yes, the caterpillars eat the plants--but I can sacrifice a plant or two for the sake of increasing the population of those gorgeous (and ecologically valuable) butterflies. Love 'em! (Notice the egg below him and the smaller caterpillar behind his feet!)
Update (the next day): This poor fellow apparently became a bird snack. Sigh. However, several of his siblings remain, growing rapidly. I'm hoping at least a few will survive to become butterflies.
EXPLORE--July 12, 2010
This is my facebook profile:
www.facebook.com/Thatleavesportrays
Gruppo del Cristallo:
Il Monte Cristallo è un massiccio montuoso delle Dolomiti Ampezzane nelle Dolomiti bellunesi, a nord-est di Cortina d'Ampezzo, la cui vetta più alta si erge per 3221 m s.l.m. Il Gruppo del Cristallo include pure nei suoi confini storici, naturali ed amministrativi il comune di Auronzo di Cadore. Fu conquistato per la prima volta dall'alpinista viennese Paul Grohmann, accompagnato dalle guide alpine ampezzane Santo Siorpaes e Angelo Dimai.
È uno dei monti più alti, più maestosi e più famosi di tutte le Dolomiti ampezzane e del Cadore. Esso chiude la Valle d'Ampezzo a nord (assieme all'antistante monte Pomagagnon), dividendola dalle valli circostanti.
"Leave the road, take the trails".
~ Pythagoras
Another perspective of an earlier shot, this time with the focal length at the widest 10mm. This is a view of the HML Tea Plantation in Chundale, Wayanad district, state of Kerala.
A Geep and an SD45 on a train...talk about a time machine. West of Whitehall, the train goes over an old NP standard design concrete bridge and a cattle gate before ducking under Old US Hwy 10. Fortunately, traffic is very light on this road as there's no place to stand on the bridge if there's traffic.
With afternoon clouds building, the Big Sky Country of Montana certainly lives up to the name.
This is the first project that I designed (under Bergman, Walls and Associate Architects) that has been built on the Las Vegas Strip... sad thing is it will become an ABC Store once the Fontainebleau Casino is completed.
Need to retake this photo during the morning hours for my design portfolio... probably be a whole lot better than compared to being in the shade.
Enige tijd geleden werd ik er tot mijn schrik aan herinnerd dat het middelerwijl lange tijd geleden was dat ik nog eens een foto van een mijner reizen had geüpload op Flickr. Die herinnering was voor mij een goede aansporing om het schrijven van fotobijschriften andermaal op te pakken, nademaal het reeds meer dan een jaar geleden is dat er voor het laatst een foto online werd gezet. Toentertijd was de achterstand reeds groot, waardoor het nu een foto betreft van bijkans drie jaar geleden. De schrijver dezes tracht daarom in het vervolg wat vaker foto’s te publiceren, opdat de achterstand enigszins tenietgedaan worde en er ooit eens recente foto’s op Flickr kunnen verschijnen. Daar het zaken betreft die schier drie jaren geleden zijn beleefd, kan het voorkomen dat ik niet alle details meer kan herinneren. De fotobijschriften kunnen dientenvolge somwijlen korter zijn dan andere malen het geval pleegt te zijn, doch dat zult u als lezer voor lief moeten nemen ;)
Enfin, ondergetekende was wezen steken bij het reisverslag van Noord-Duitsland, waar ik in 2020 ben geweest. Ter herinnering resumeer ik de voorgaande dagen: na een geslaagd verblijf aan de Oostzee zijn we op de tweede dag van onze vakantie westwaarts getrokken naar de Noordzee. Gelijk ik reeds bij de vorige foto geschreven had, hadden we door ons verlate vertrek uit Holstein de planning van dinsdag 11 augustus omgedraaid met de planning van woensdag 12 augustus. Nadat we de foto in Blocksberg hadden gemaakt, was het mogelijk om vervolgens het programma van de dinsdag op te pakken en dat gebeurde dan ook. De planning voorzag een foto van de laatste Intercity des dags naar Sylt, waarbij we twee foto's wilden maken. Ten eerste was een foto in Risum-Lindholm gepland om daarna door te rijden naar station Klanxbüll. De vertraging van de trein gooide helaas wat roet in het eten. Als enige Intercity naar Sylt zou deze trein geen Kurswagen afgeven in Dagebüll, waardoor de kans wel groot was dat de trein in Niebüll vertraging zou inlopen en we de foto in Klanxbüll misten. Na enig overleg beslisten we om de foto in Risum-Lindholm te laten zitten en enkel naar Klanxbüll te gaan. Door dit besluit hadden we echter andermaal tijd over, hetgeen ons deed besluiten om reeds inkopen te doen voor het avondeten. Tamelijk dicht bij ons huisje in Niebüll lag een Netto, waar we met succes ons eten konden kopen. Heel gezond was het allemaal verder niet en origineel evenmin, we hadden andermaal wat pizza's en een zak frieten, doch ter afwisseling zaten er nu nog hamburgers en een zak kippenpootjes bij. Na ons winkelbezoek legden we de boodschappen in het huisje, waarna we onze weg vervolgden naar station Klanxbüll. Een bekend fotopunt is daar het station zelve, vanaf de voetgangersbrug over de sporen kan je een foto maken van de trein met het stationsgebouw en de armseinen als motief. Het avondlicht was heerlijk, dus hoopten we op een leuke foto - alleen waren we wat vergeten... Door de enkelsporigheid vanaf Klanxbüll staat er geregeld een trein al in Klanxbüll te wachten op een tegentrein uit Niebüll, waardoor de foto mooi wordt verpest. Ook vandaag was dat het geval, een ozeanblau-beige en rode 218 met een autotrein passeerden toen de drukke RE6 uit Sylt net was aangekomen in station Klanxbüll. Bij de volgende foto was een soortgelijke kruising eveneens het geval, de RE6 was al binnengekomen toen de Intercity binnen kwam rijden. Matthijs en ik renden nog vlug naar het einde van het perron voor een noodfoto van het knappe koppel ozeanblau-beige 218'ers, maar helaas zat de RE6 dus aardig in beeld.
Weliswaar was het mogelijk om nog even te wachten in Klanxbüll, doch ziende de zakkende zon was dat niet een slim idee. Het laatste fotopunt - een aardig eindje achter Niebüll - zou dan al helemaal zonder zon zijn, dus dat onderdeel werd geschrapt en we maakten een laatste foto van een autotrein met een dubbele Traxx voorop bij de Südergotteskoogweg tussen Lehnshallig en Klanxbüll. Enigszins verbaasd was de conclusie van deze dag dat het weeral gelukt was om een hele dag foto's te maken zonder ook maar één fotowolk! We borgen de ladder op in de auto en reden richting Niebüll, elk onzer had inmiddels al aardig trek gekregen in eten. Overmits we dienden te tanken, draaiden we ten anderen male de Gather Landstraße in met de beruchte overweg. Juist toen we de straat inreden, zagen we de bomen al zakken en wisten we dat we de nodige minuten zouden gaan wachten. Dit was gelijk de gelegenheid voor een mooi experiment: is het mogelijk om boodschappen te doen als de overweg gesloten is? Matthijs liep daarom weer naar de Netto om de laatste dingen te halen en jawel, hij kwam terug en de overweg lag nog steeds dicht... Nadat die eindelijk was opengegaan en we bij het tankstation de auto hadden getankt, reden we vlug naar ons vakantiehuisje toe om aan de voorbereidingen van het avondeten te beginnen.
Ons ruime verblijf had naast de nodige kamers nog een balkon, derhalve viel het besluit al snel om daar ons avondeten te nuttigen. Nadat we de hamburgers hadden gebakken voor een smakelijk broodje hamburger, was het tijd om de kippenpootjes en de frieten te bakken. Hier hadden we echter niet heel goed nagedacht, het bleek geen slim idee te zijn om op het bovenste rooster de kippenpootjes te leggen en onderin de frieten te bakken. Vanzelfsprekend waren de kippenpootjes goed gelukt, terwijl we frieten compleet verdronken waren in de vleessappen die uit de kippenpootjes erboven kwamen... De tweede lichting frieten bakten we dientenvolge maar zonder vlees erboven en was een stuk beter gelukt ;) Na het verder geslaagde en heerlijke avondeten was het tijd om onder een verfrissende douche te stappen, waarna we vlug naar bed gingen voor een deugddoende nacht.
Ook ditmaal ging de wekker al vroeg af, waarna we andermaal opstonden in 'dem echten Norden'. Na een kort ontbijt verlieten we ons huisje en reden we richting het Betriebsbahnhof Lehnshallig toe. Eigenlijk wilden we aan de noordkant van het kruisingsstation staan, doch we zagen de trein reeds naderen toen we aankwamen. Vlug begaven we ons naar de Südergotteskoogweg toe naar de overweg in de Südergotteskoogweg, waar de autotrein met een Traxx op kop passeerde. Voor de volgende autotrein van RDC stonden we gelukkig wel op tijd, ondanks de slechte belading was de locomotief voorop wél interessant. Dit was namelijk een diesellocomotief van het type DE 2700, dewelke oorspronkelijk aan de Noorse spoorwegen NSB geleverd zijn maar al snel zijn teruggekeerd naar Duitsland door vele fouten in het ontwerp. Na deze foto begaven we ons naar de zuideiljke inrit van Lehnshallig, ditmaal voor de Sylt Shuttle. Wat locomotieven betreft hadden we ditmaal geluk met een ozeanblau-beige en een verkehrsrode 218, maar door de wat ongelukkige plaatsing van het sein in de compositie was de foto nog niet helemaal naar wens geworden. Tijd om hier nog langer te dralen was er niet, we gingen nog eenmaal richting Dagebüll toe om een laatste foto te maken van een neg-stoptrein met Kurswagen. Vlak buiten het voornoemde dorpje vonden we een fotopunt, waar echter een hinderlijk struikje aanwezig was. Dankzij de meegenomen takkenschaar van Matthijs kon met vereende krachten worden gesnoeid, waarna we klaar stonden voor de foto. Alles leek goed te gaan, totdat er opeens een wolk voor de zon zat. Jawel, na zoveel foto's deze reis hadden we dan toch echt de eerste foto die mislukte door een fotowolk! Terwijl de Kurswagen in de tussentijd aan de Intercity werden gekoppeld, reden we vlug door naar Langenhorn. Het bleek daar een drukte van belang te zijn met fotograferen, we troffen er zelfs nog een wat oudere Nederlander. Ditmaal leek het een mooie foto te gaan worden met een verkehrsrode 218 voorop, doch de tweede locomotief was een blauwe 218 van Press, een combinatie die me persoonlijk maar weinig kan bekoren.
U merkt het wel, fotograferen langs de Marschbahn is makkelijker gezegd dan gedaan... Naast de weersfactor - waar we deze reis gelukkig zeer weinig last van hadden - zijn er diverse andere factoren die een goede foto in de weg kunnen staan. Zo is de logica in de locomotieveninzet ver te zoeken, er wordt naar hartelust gewisseld in de ingezette locomotieven waardoor het telkens een verrassing zit wat er voor een autotrein of intercity zit. Daarnaast zorgt de partiële enkelsporigheid voor veel vertragingen en loopt het programma geregeld in de soep door een vertraagde trein of een punctuele trein die juist op een vertraagde trein moet wachten... Ook vandaag zorgde vertraging voor een probleem, de intercity die we zopas vastlegden was eveneens aan de late kant. Voor de volgende foto's moesten we echter nog een aardig stuk terugrijden, we wilden nu aan de vastelandzijde van de Hindenburgdamm gaan staan om daar de volgende intercity vast te leggen. Daar deze reeds anderhalf uur na de eerste intercity vertrekt, blijft er minder tijd dan normaal over en door de vertraging van de eerste trein was het allemaal aardig krap geworden. Daarenboven kan je niet zomaar met de auto bij het fotopunt komen, het gebied rond de dam is immers een natuurgebied waar schapen lopen zodat de auto een stuk verderop al geparkeerd moet worden. Dankzij Matthijs' ervaring van een eerder bezoek alhier wist hij gelukkig hoe we het snelst bij de parkeerplaats konden komen, die we derhalve probleemloos bereikten. De ladder pakte ik uit de auto en vlug liep ik richting het fotopunt toe, toen ik me bedacht dat de trein eigenlijk al zeer binnenkort zou moeten passeren. Warempel, toen ik nog eens goed in de verte tuurde, zag ik de trein reeds naderen met twee ozeanblau-beige locomotieven voorop! Nog sneller dan eerst trachtte ik naar het fotopunt te hollen, doch dat bleek een moeilijke uitdaging met een ladder onder mijn arm. De situatie inschattend leek het een onmogelijke taak om zowel de ladder bij het fotopunt te krijgen alsook een foto van de intercity te kunnen maken, waardoor ik te elfder ure besloot om de ladder uit handen te laten vallen en een laatste sprintje naar het fotopunt te trekken. Dit bleek gelukkig net goed te gaan, ik was net op tijd voor een foto. Was ik een seconde later geweest, dan was de trein al te ver in beeld gereden…
De moeite bleek dus gelukkig niet voor niets geweest, zodat ik tevreden een stukje terug kon lopen over de dijk om de ladder op te halen. Het zou immers even duren voordat de volgende trein passeerde, waardoor ik in alle rust de ladder op kon bouwen. Twintig minuten na de intercity was het tijd voor de volgende trein, ditmaal een autotrein naar Niebüll. Bij deze trein kwam het grote voordeel van dit fotopunt goed naar voren, door het weidse zicht is het namelijk mogelijk een trein ver van tevoren te zien naderen. Het is namelijk mogelijk om de trein al te zien als deze nog op Sylt rijdt, waardoor het bijkans vijf minuten duurt vooraleer de trein daadwerkelijk passeert. Persoonlijk ken ik geen ander fotopunt waar het mogelijk is om een trein dermate ver van tevoren reeds te zien rijden! Nadat we de trein in de verte dus zagen rijden, konden we rustig nog eens gaan zitten om enkele minuten later pas in actie te komen voor de foto. Naast een verkehrsrote 218 werd de tractie geleverd door een ozeanblau-beige 218, terwijl achterop de Sylt Shuttle Plus meereed. Nadat de autotrein van DB was gepasseerd, konden we hier ook nog de RE6 naar Hamburg alsmede de autotrein van RDC fotograferen.
Met het passeren van de autotrein van RDC was ons verblijf aan de voet van de Hindenburgdamm ten einde gekomen en liepen we terug richting de auto om naar Klanxbüll te rijden. We zouden namelijk naar Sylt gaan, dat oorspronkelijk op dinsdag was gepland maar door het omdraaien van het programma nu op woensdag zou gebeuren. Het duurde nog enige tijd voordat de volgende RE6 naar Sylt zou vertrekken, waardoor er gelegenheid was om de supermarkt te bezoeken. In Klanxbüll bleek dit een particuliere dorpssupermarkt te zijn met een eigen bakkerij en slagerij, waar we verse bolletjes en plakken ham konden halen. Vervolgens parkeerden we de auto bij het station en nadat we onze spullen bijeen hadden geraapt, liepen we naar het stationsgebouw toe. Binnen bleek nog een loket geopend te zijn, zodat ik daar een groepsticket kon kopen. Vervolgens was er nog tijd over om te lunchen, waarna om kwart over een de RE naar Sylt station Klanxbüll binnenreed. Nadat we dus al een aantal foto’s van treinen op de dam konden maken, was het nu tijd om zelf over de bekendste spoordam van Duitsland te rijden! Na een mooie rit met uitzicht over de Waddenzee stapten we op Sylt gelijk bij de eerste halte uit, namelijk Morsum. Op Sylt wilden we namelijk ook eens kijken bij het bekendste fotopunt aldaar: de bocht aan het begin van Sylt. Dit betreft het oostelijkste puntje van Sylt, waardoor het nog een eindje lopen is vanaf station Morsum. Gezien de hoge temperaturen van ruim dertig graden was dit bepaald geen pretje, zeker niet nu de zon op haar hoogste punt van de dag stond. Het moge niet verwonderlijk zijn dat we onderweg even zijn gestopt om water te drinken en bij te komen…
Gelukkig bereikten we alle drie het fotopunt, alwaar twee Duitse fotografen reeds aanwezig waren. Met name met een hoogstatief heb je hier een mooi zicht op de Hindenburgdamm, bij gebrek daaraan moest ik het stellen met het zicht op de Waddenzee. Net als bij de Hindenburgdamm betrof het een koppel ozeanblau-beige en verkehrsrote locomotieven, ofschoon het nu een ander setje was dan vanochtend. De volgende trein was een leuk buitenbeentje, deze RE6 naar Sylt was namelijk de omloop die met Dosto-rijtuigen reed. Ook hier zou nog de intercity passeren, die bovendien voor een goede stemming zorgde toen deze in de verte reed: er bleken twee verkehrsrote locomotieven voorop te zitten! Gisteren hadden we in Risum-Lindholm ook al twee rode locomotieven, maar de zonnestand was toen niet meer optimaal en verder betrof het telkens een gemengd koppel of een duo in een andere kleurstelling. Terwijl de intercity over de Hindenburgdamm rolde, kwam vanuit Westerland een brommend geluid onze kant op. Het bleek een G1206 van Captrain te zijn met de (enige) goederentrein van Sylt, gelukkig was deze op tijd voorbij toen de intercity passeerde. Volgens de planning zouden we nog even op dit fotopunt blijven, doch mijn gedachten hierover waren veranderd toen ik op het bekende Drehscheibeforum een interessante foto zag. Het betrof de aankomst van de autotrein in station Westerland auf Sylt, dat wilde ik eigenlijk wel op de foto zetten. Maarten en Matthijs opteerden om nog even in Morsum te blijven, wachtend op de volgende RE6 met marriedpair-rijtuigen, zelf wilde ik toch wel even naar Sylt gaan. Naast een foto kon ik dan ook nog even naar het strand, een aanlokkelijk vooruitzicht ;) Nadat ik mijn reisgenoten gedag had gezegd, liep ik dus terug naar station Morsum. De trein naar Westerland bleek tien minuten vertraagd te zijn, waardoor er nog gelegenheid was om de lokale Edeka te bezoeken. Helaas zag ik geen losse ijsjes in het vriesvak, waardoor ik maar een verkoelend dessert kocht. Terwijl ik van de supermarkt terugliep naar het station, hoorde ik echter een diesel Traxx brommen en stond er een RE op het station. Zou mijn trein dan toch op tijd zijn en was de reisinformatie dus abuis? Dat zou echt niet wenselijk zijn, net nu was er een gat van anderhalf uur wat betreft de stoptreinen naar Sylt… Gelukkig bleek het de RE6 naar Hamburg te zijn en was ik dus gewoon op tijd voor mijn trein naar Westerland. Het wachten duurde gelukkig niet lang voordat ik kon instappen in de trein naar Westerland. Terwijl ik bij gebrek aan een lepel mijn dessert maar uit het bakje moest slurpen, kon ik genieten van de vele sporen die rondom station Westerland liggen. Een heerlijk groot emplacement van een omvang die in Nederland niet veel meer voorkomt!
Onderdeel van mijn korte bezoek aan Westerland moest en zou natuurlijk het strand zijn, dan had ik ook de plek bereikt waarvoor de vele toeristen naar Sylt komen. Dankzij de vertraging werd dit echter wat krap met de geplande foto van de autotrein, maar toch besloot ik door te zetten en snel naar het strand te gaan. Na aankomst in Westerland doorkruiste ik dus de winkelstraat richting het strand, onderwijl slalommend tussen de vele toeristen. Eenmaal op het strand viel het me opnieuw op hoe ongelooflijk druk het was op Sylt, het was goed merkbaar dat Duitsland een relatief korte kustlijn heeft waardoor er veel toeristen geconcentreerd zijn in de grote badplaatsen. Nadat ik kort op het strand had gezeten, ging ik weer terug naar station Westerland. Zoals gezegd had ik op internet een leuke foto gezien van de aankomst van de autotrein in het station, zelf zou ik de Sylt Shuttle van DB opwachten. Bij aankomst op het perron bleek de vorige autotrein van RDC nog niet eens te zijn afgerangeerd, terwijl ik minder dan een halfuur had tot het vertrek van mijn RE. Ook hier vielen alle puzzelstukjes gelukkig op zijn plaats, na korte tijd vertrok RDC waardoor DB kon binnenkomen met de Sylt Shuttle.
Met enige vertraging kwam Sylt Shuttle 1442 spoor 7 binnengerold op Sylt, waarbij het Einheitsstellwerk Westerland Fahrdienstleiter (Wf) zojuist is gepasseerd. Inmiddels is de situatie hier veranderd, waardoor een foto als deze binnenkort tot het verleden behoort. In het kader van een investeringsprogramma om de stabiliteit op de Marschbahn te verbeteren, worden langzamerhand alle stations voorzien van moderne elektronische beveiliging met lichtsignalen. Station Westerland is hierbij het eerste station dat wordt gemoderniseerd, in december 2023 worden de lichtseinen in dienst genomen. Na aankomst van de autotrein mogen de auto’s de trein verlaten en kunnen zij het eiland op rijden, links in beeld is de bewegwijzering hiervoor reeds zichtbaar. Achteraf moet overigens gezegd worden dat de getoonde combinatie wel een typerende samenstelling is voor de Sylt Shuttle in 2020: 218’s in allerlei kleurstellingen moesten de geplande 245’s vervangen. Voorop bevindt zich de 218 466 van Railsystems RP, terwijl de 218 389 van DB Fernverkehr als tweede locomotief tractie levert.
Last weekend I finished sculpting the first wall of my new MiniMates city scene. I am going all out with details on this one. Next up is wall 2 with a fire escape.
Jetpac is making travel fun again.
Share your best travel experiences and photos on Jetpac.
People get inspired to travel through stories from people they trust, photos of where they've been, and a list of places they can't wait to visit.
Website: www.jetpac.com
Blog: www.blog.jetpac.com
Twitter: @JetpacApp
Instagram: @JetpacApp
We feature a travel photographer on our blog everyday! If you want YOUR photo to be featured, all you have to do is send us the link and a few lines about the photo, and we'll let you know once it's up.
The snow is gone, there are small red buds on the trees, and sunset is later. Summer heat, and the beach crowds, are coming to the west end of Hammonasset Beach State Park.
See my other Hammonasset images at flic.kr/s/aHsjY628F6
This is located in western Kansas. See Below.
_______________
Big Basin Prairie Preserve Wildlife Area
The Big Basin Prairie Preserve is 1,818 acres of native mixed grass prairie managed by the Kansas Department of Wildlife and Parks. This area is in the Red Hills region of Kansas. The landscape can generally be described as rolling hills with both level uplands and small canyons. The preserve also includes an intermittent stream , Keiger Creek, which flows through the northeast corner of the preserve, and two non-draining basins that make the preserve topographically and geologically unique.
Big Basin:
Big Basin is a large circular depression. It is about one mile in diameter and about 100 feet deep. The walls of the basin are nearly vertical. Scattered across the floor of Big Basin are a number of small ephemeral ponds that catch and temporarily hold the water that flows into the basin. U.S. Highway 283 bisects Big Basin, with approximately two-thirds of the basin lying east of the road and within the confines of the preserve. The remaining western third of the basin is privately owned.
Little Basin:
The Little Basin is about 280 yards in diameter and 35 feet from rim to floor. Within Little Basin is a small permanent pond known as St. Jacob’s Well. St. Jacob’s Well is a pool of water about 84 feet in diameter that has never been known to go dry. The well has been the subject of many local legends, most associated with the idea that the well was bottomless and/or connected to an underground stream that was capable of washing away anything that fell in the well. The well was also reportedly inhabited by blind fish. Research has shown the well to be roughly funnel shaped and 58 feet deep. No evidence of any underground stream or blind fish has been found.
Big Basin, Little Basin, and St. Jacob’s Well were formed in the recent geological past by a process known as solution-subsidence. This process occurs when surface water gains access and dissolves underground deposits of salt, gypsum, or limestone. The overlaying layers of rock and minerals subside to fill the volume vacated by the water soluble deposits. The process of solution - subsidence is thought to still be occurring, and small depressions have been noted forming within Little Basin.
"Winter Is Coming" is the motto of House Stark, one of the Great Houses of Westeros. The meaning behind these words is one of warning and constant vigilance. The Starks, being the lords of the North, strive to always be prepared for the coming of winter, which hits their lands the hardest.
Jackson County, Colorado -- approximately 11,300 feet AMSL.