View allAll Photos Tagged Drawing
Here's my last 12 tags of Christmas. I had so much fun with the tags. This tag is also for the Play Date Cafe Challenge #111. The background was stamped with a star stamp, inked with Picket Fence Distress Stain and then I used multi-medium to attach the tissue paper. Quite a bit of Rock Candy Stickles was smeared on top. Instead of using the house die (which I had already used on one of the other tags, I used the mannequin (I hope that it what it is called). It was painted with two shades of paint (Pool and Juniper) to get the right shade of teal. The flourish stamp was stamped on top and embossed with puffy powder. Rock Candy Stickles was smeared on top and when dry white paint was added to the edges and smeared downwards, just like Tim did on his house. The skirt was made by pleating tissue paper and then attaching with tiny staples and a belt of tinsel. I found a very old pinwheel embellishment that worked as a brooch. I made the tissue flower a bit smaller than Tim’s and added a button to the centre. Love the look of the faux German scraps letters and I also cut a border piece from aluminium tape adhered to glossy cardstock. TFL!!
Blogpost: layersofink.blogspot.com/2011/12/12-tags-of-christmas-12....
Supplies: Hero Arts Life of the Party Stars CG299; Distress Ink: Walnut Stain; Distress Stain: Picket Fence, Broken China; Adirondack paint dabber Pool, Juniper, Picket Fence; Rock Candy and Platinum Stickles; grungeboard; Tim Holtz Sizzix Sewing Room, Iron Gate, Typeset dies; Tim Holtz Composer and Terminology tissue wrap; heart pin; pinwheel; aluminium tape; buttons; tinsel; tulle.
Pen & Ink Drawings submitted for approval for "The Wizard of Oz" Book!
They are wonderful have fun!
Author: Frank L. Baum.
Drawings by W.W. Denslow. ca. 1901.
Pictures are from the NYPL Ditgital Gallery. They are listed as Public Domain BUT Images can be used for personal Art/Graphic use only. May not be used for commerical or financial gain by listing on a CD or Collage Sheet for resale.
Tentoonstelling Jean-Antoine Watteau, tot en met 14 mei in Teylers Museum
Op de tentoonstelling over Antoine Watteau (1684-1721) in Teylers Museum spelen zijn schilderijen een bijrol. Het accent ligt op zijn tekeningen, en dat is niet voor niets. Al sinds de achttiende eeuw wordt de Franse kunstenaar in de eerste plaats als tekenaar gewaardeerd. Bij zijn dood op 37-jarige leeftijd liet hij duizenden tekeningen na, meest figuurstudies. Feestelijke bladen, waarin scherpe roodbruine krijtlijntjes over het papier dwarrelen en precies goed terecht komen: samen suggereren ze overdadig plooiende jurken en kostuums, verfijnde gezichten, elegante maar ongezochte houdingen. Watteau legde alles en iedereen vast in een virtuoos, dartel handschrift, een beetje zoals een goede mode- of striptekenaar. En o ja, hij schilderde ook nog.
‘Wanneer hij de aandrift voelde tot het maken van een schilderij’, schreef een tijdgenoot, ‘baseerde hij zich op studies in zijn tekenboek. Hij selecteerde de figuren die het best pasten bij wat hij wilde schilderen, groepeerde ze in overeenstemming met een landschappelijke achtergrond die hij had getekend of al opgezet.’
Dat is heel ongewoon. Als tekeningen met schilderijen samenhangen, is dat meestal omdat de tekeningen voorstudies zijn, oefeningen voor wat in verf pas écht iets te betekenen krijgt. Bij Watteau werkte het andersom. ‘Hij ging tekenend door het leven’, schrijft Ger Luijten in het nieuwe, geheel aan Watteau gewijde nummer van Kunstschrift. Altijd een schetsboek op zak, altijd kijken en noteren.
Tekenen was voor Watteau de hoofdzaak. De studie was het echte werk. En van tijd tot tijd bracht hij de leukste figuren uit zijn schetsboeken bijeen in een geschilderd fête galante, een vrolijke bijeenkomst van converserende, musicerende en dansende dames en heren in een parkachtige omgeving. Volgens de overlevering vond hij zelf dat hij in die schilderijen nooit helemaal de kwaliteit van de tekeningen bereikte. Daar zit wat in. Op de schilderijen die nu in Haarlem hangen – allemaal bescheiden van formaat – zien we de bekende verfijnde gezichtjes, gebaren en plooien, maar dan uitgewerkt en ingekleurd, waarbij de lichtheid en openheid verloren zijn gegaan.
Dat Watteau dat zelf ook zag, terwijl hij als schilder toch in hoog aanzien stond bij verzamelaars en vakgenoten, getuigt van zelfkennis. Hij wist wat zijn tekortkomingen waren. Tentoonstellingsmaker Michiel Plomp spreekt zelfs van een minderwaardigheidscomplex, veroorzaakt door een gebrek aan opleiding. Watteau was grotendeels autodidact. Hij had weinig naar naaktmodel getekend, was niet erg onderlegd in anatomie en perspectief. Zijn figuren staan niet altijd even stevig. Hoe ze precies zitten, onttrekt hij vaak door geplooide jurken aan het zicht. Hoofden krijgt hij soms niet goed rond. Maar dat stoort allemaal nauwelijks, omdat het zo prettig en vanzelfsprekend getekend is. Watteau’s talent maakte zijn beperkte scholing goed.
Hij schoolde zichzelf, zijn hele korte leven lang, door steeds maar te blijven kijken en tekenen. Naar de waarneming, maar ook naar de kunst van beroemde voorgangers. Zijn vrouwen zijn slankere nichtjes van die van Rubens, en hij zal van Rubens ook de trois-crayons-techniek hebben overgenomen, het combineren van rood, zwart en wit krijt in één tekening. Op de tentoonstelling hangt een schilderijtje waarvoor Watteau zich door een ets van Rembrandt liet inspireren en een tekening naar een geschilderd zelfportret van Anthony van Dijck. Die ziet eruit alsof hij in levenden lijve voor zijn Franse bewonderaar heeft geposeerd: actieve houding, indringende blik. Zelfs een kopie tekende Watteau dus levendig, gretig, veroverend. Als je het ziet, krijg je zin om zelf ook tekenend door het leven te gaan.
(NRC 17 februari, daar ietsje ingekort)
Discussion thread: www.flickr.com/groups/portraitparty/discuss/7215762840120...
Janice's photostream: www.flickr.com/photos/monmoli/
this was made from various blind contour-line drawing portraits and collages, eventually colored in photoshop (this is also made for the Illustration friday theme "rejection", portraying a man who was shattered from being rejected and experiences trouble "keeping it together")
(staedtler calligraph duo 3002 marker, micron pens, photocopies, and photoshop, 6/2007)
©2015, Daniel Novotny, Ink on Paper
www.danielnovotnyart.com/?p=5263
Visit my blog at www.danielnovotnyart.com!
An old Cthulhu pencil drawing. From around 1996-97. The structure he's emerging from looks like a bizarre toilet bowl as I look at it today...
Line drawing on paper by Jack Wolf
April 22, 2011
A creation for a drawing class I'm enjoying very much. Our teacher is Michael Murillo; he sets high standards for us.
a drawing from my teen years of a superhero i created. and it was PRIOR to Erik Larsen's SAVAGE DRAGON, though really the only similarity is the head fin.
Casey's 21'st birthday was on Thanksgiving this year. This is the card I drew for her.
We're going to have a redo 21st birthday party for her when she's not on morphine. I told her I'll sing the Shots song.