Na het vastleggen van de flink vertraagde EuroNight 1152 op de prachtige locatie bij Sadine, zat de eerste halve dag van onze vakantie in Kroatië er op. Eigenlijk was het de bedoeling om ook nog de Hongaarse nachttrein hier vast te leggen, maar door de natuurbrand eerder op de avond had deze dusdanig veel vertraging opgelopen dat deze pas eens na zonsondergang voorbij zou komen.

De dinsdag zou vooral een rustdag worden gezien de enige geplande nachttrein de D 1880 uit Osijek zou zijn welke 's ochtends zou arriveren. Daarnaast zou het veruit de slechtste dag zijn qua weer, en dat hebben we geweten ook. 's Ochtends werd namelijk nog even gekeken of de zon überhaupt wel scheen, en nadat we constateerden dat het compleet grijs was, hadden we besloten de nachttrein te laten schieten en nog wat uurtjes verder te slapen. Onze rust werd echter binnen 20 minuten ruw verstoord door een flinke bui die precies boven het centrum van Split een down-burst veroorzaakte. Dat is een kleine kern van een regen- of onweersbui die ineens in elkaar ploft en daarbij alle regen in de bui binnen no-time loost, wat ook nog eens hevige windstoten van boven de 120km/h per uur kan veroorzaken. Binnen twee minuten stonden straten compleet blank en kon je van de grond ijs rapen gezien er zoveel grote hagelstenen waren gevallen. Een kleine twee uur later besloten we te voet richting het centrum te gaan voor een heerlijk ontbijt, maar daarbij moesten we wel regelmatig slalommen tussen de omgewaaide bomen of gigantische takken. De schade voor de stad Split liep op tot in de miljoenen. Het zou vooralsnog in de boeken gaan tot meest hevige bui van het jaar in Split.

Goed, genoeg gepraat over het weer, we zijn hier tenslotte gekomen voor de treinen. Na het ontbijt werd er richting het prachtige stadje Knin gereden alwaar een cementtrein zou moeten staan zonder locomotieven ervoor. De trein was eerder vanuit Solin daarheen gebracht en zou later deze dinsdag moeten vertrekken. Het was inmiddels landinwaarts flink zonnig geworden, dus onze oren stonden er wel naar. Na een kleine anderhalf uur sturen arriveerden we op het station, wat ooit een belangrijk knooppunt was. Dat het station ooit voorzien was van bovenleiding bewijzen de overgebleven portalen nog. Echter is het waslijntje enkele jaren geleden weggehaald gezien de enige geëlektrificeerde spoorlijn, welke vanuit Bosnië in dit station uitmondde, al jaren geen dienst meer doet. Na wat rondgekeken te hebben en nog een oud Duits rijtuig uit 1928 ontdekt te hebben (Teun kan je daar meer over vertellen), werd er richting de stationschef gegaan om te vragen wanneer de cementtrein er vandoor zou gaan. Deze kwam helaas met het teleurstellende bericht dat de trein pas rond 21:00 zou gaan, waarop we besloten nog wat rond te kijken en weer de prachtige rit terug naar Split aan te vatten. De dag werd afgesloten aan het strand en een heerlijk diner alvorens weer onder de wol te kruipen.

Op de woensdagochtend stonden er weer twee nachttreinen naar Split op de planning. Het zou deze dag weer nagenoeg compleet zonnig worden, al gooiden enkele wegtrekkende sluiers nog wel roet in het eten bij de nachttrein uit Budapest, welke we dus twee dagen later nog eens moesten herkansen. Na het ochtendprogramma reden we richting Trogir om een ijsje te halen en wellicht nog lunch te eten, ervanuit gaande dat er de komende uren op het spoor niks te doen zou zijn. Echter ontvingen we de melding dat de twee HŽ Cargo 2062'ers, welke de afgelopen nacht de cementtrein vanuit Knin naar Ogulin hadden gebracht, weer retour richting Solin onderweg waren met een gasketeltrein. Aangezien het langzamerhand midden op de dag was en het hooglicht richting zijn uiterste punt zou gaan twijfelden we even wat te doen. Ik besloot snel even een mogelijk fotopunt te zoeken waarbij we vanaf een hoger perspectief de trein konden fotograferen. Een hoger perspectief scheelt namelijk al een hoop bij hooglicht, en zou met de vele heuvels vast wel een optie moeten zijn. Bij Prgomet zou het licht voorlopig goed staan en wist ik dat je hoog zou staan, alleen had ik geen idee of je hier überhaupt een beetje kon staan. Van de bekende buitenboog waren namelijk genoeg foto's te vinden, maar van de binnenboog was het een beste uitdaging. Toch werden er uiteindelijk twee voorbeeldfoto's gevonden en dus besloten we richting Prgomet te rijden. Met wat geluk zou de trein er wat langer over doen en zou de zon alweer een uurtje gezakt zijn. Desalniettemin wilden we het graag proberen, en sowieso het aanschouwen van twee hard werkende GM diesellocomotieven, al slingerend door het landschap, was al een genot op zichzelf!

Na een ritje van zo'n 20 minuten arriveerden we op locatie alwaar we 's ochtends nog in de buitenboog geprobeerd hadden de Hongaar te fotograferen. Ditmaal werd er richting de binnenboog gelopen, en al een weg banend door de stenen en bosjes kwamen we uiteindelijk op het punt uit wat verdacht veel leek op die van de voorbeeldfoto's. Het was zelfs mogelijk om op verschillende punten plaats te nemen. Teun en Tiemen besloten achter mij iets hoger te staan, en ik wilde de trein wat meer van dichtbij hebben dus liep ik wat naar voren toe. Het wachten in de zinderende hitte kon nu gaan beginnen. De trein was al redelijk in de buurt dus het hoefde niet lang te duren, maar uiteraard ging het toch anders dan verwacht. De trein werd in Perković aan de kant genomen zodat deze ingehaald kon worden door de regionale trein richting Split. Het duurde echter nog even vooraleer de personentrein er zou zijn, dus dat zou automatisch betekenen dat de gasketeltrein ook nog even op zich zou laten wachten. Enerzijds gunstig want zodoende kon het hooglicht wat afnemen, maar het moest ook weer niet te lang duren gezien de zon richting het haakse zou draaien. Na verloop van tijd kwam daar dan het boemeltje voorbij, en was het nu afwachten tot de beladen gasketeltrein in de verte zou verschijnen. Na zo'n 10 minuten verscheen er enkele kilometers verderop aan de rand van de heuvels een sleep goederenwagens, en direct werd het gebrul van twee 2062'ers hoorbaar die met alle moeite de twaalf beladen wagens de flauwe helling op trokken. De trein was nog zeker bijna 7 á 8 kilometer van ons vandaan, maar was tussen de heuvels al goed te horen. Met meer gebrul dan daadwerkelijk snelheid kwam het geheel dichterbij en kronkelde zich langs de heuvels langzaam maar zeker richting ons fotopunt. Enkele stapelwolken probeerden het ons ondertussen nog spannend te maken, maar bleven boven het dal naast ons hangen terwijl wij hogerop in de bakkende zon aan het wegbranden waren. Het gebrul werd luider en luider en met een gangetje van nog geen 30 kilometer per uur verschenen dan de twee brullende machines met hun 12 gasketels op het toneel...

Het is 14:19 als met letterlijk een trillende grond en klapperende oren (zoiets als dit had ik nog nooit meegemaakt) de HŽ Cargo 2062 110 en 2062 119 de fotografen bij Prgomet voorbij denderen, terwijl ze met gasketeltrein 81287 onderweg zijn vanuit Ogulin naar Solin. Een hele ervaring rijker werd snel vertrokken en de auto in gesprongen. Vanuit de andere kant was opnieuw een personentrein onderweg wat inhield dat de gasketeltrein bij Labin Dalmatinski aan de kant moest. Dat bood natuurlijk mogelijkheden voor een inhaalactie vanuit ons. Wordt vervolgd!

Traditiegetrouw vinden er gedurende de zomervakanties elk jaar één of meerdere grote buitendienststellingen op het Nederlandse spoor plaats. Gedurende week 32 en 33 van 2025 was het tracé tussen Ede-Wageningen en Driebergen-Zeist compleet gesloten voor het reguliere treinverkeer, en ging men aan de slag met diverse spoorvernieuwingen. Onder andere het ballastbed werd compleet onder handen genomen en dat leverde voor de fotografen interessante treinen onder de vlag van Strukton op, welke vanuit Roosendaal en Amsterdam richting de buitendienststelling spoorden. Waar de treinen van en naar Roosendaal steevast uit platte wagens type Klmos en Sgns, beladen met kleine bakjes, bestonden, waren de treinen van en naar Amsterdam een stuk fotogenieker daar deze met de zeer fraaie Railpro Fccpps'en onderweg waren.

Ondanks dat ik al enkele jaren actief foto's maak, was het me tot op heden nog niet gelukt een sleep Fccpps'en vast te leggen, voortgetrokken door een Nez-Cassé van Strukton of VolkerRail. Nu men in de eerste week van de werkzaamheden enkele treinen zou rijden, werd het eens hoog tijd werk te maken van dit nog op te vullen gaatje van het wensenlijstje. Ik had enkele ochtenden achter elkaar de tijd, en het weer zou ook nog redelijk meespelen. Zo werd voor woensdagochtend 6 augustus de wekker wat eerder gezet en vertrok ik richting Hoevelaken, alwaar ik Strukton zou opwachten, welke met de 1756 weer een verse lading ballast richting de buitendienststelling zou brengen. De loc was helaas enkele weken eerder voorzien van een best flinke graffititag aan een van de zijkanten, en daarbij zat het kliederwerk de voorgaande dag aan de rechterzijde, wat de "fotozijde" van de loc zou zijn te Hoevelaken. De loc zou echter gedurende de nacht en vroege ochtend in principe gedriehoekt moeten worden door het rondje wat ze zou maken, en dus zou deze woensdagochtend de graffiti aan de linkerzijde moeten zitten wat inhield dat ik de schone zijde zou moeten treffen in Hoevelaken.

Deze theorie werd inderdaad 's ochtends bevestigd, en dus was een van de vervelende factoren ongedaan gemaakt. De andere vervelende factor was een stuk onvoorspelbaarder en dat waren weer eens een heleboel schapenwolken welke gedurende de ochtend zouden ontstaan. Nou vind ik dit soort wolken niet helemaal een vervelend iets, want als ze de zon niet blokkeren doen ze het mooi op de foto, maar ja, dan moeten ze natuurlijk niet het zonlicht weernemen op de fotolocatie. De wolken waren van tevoren al wel aangekondigd, maar bleken al snel in grotere getalen te zijn dan vooraf gedacht. In rap tempo zag ik de slagingskans van de foto naar beneden donderen, maar ik moet bekennen dat ik toch best vaak aan het langste eind trek in zo'n situatie, en dat is voor sommigen die dit lezen geen nieuws meer :P

Na de auto geparkeerd te hebben werd in de schaduwen van de wolken richting de rand van het veld gelopen alwaar het statief neergezet werd en het wachten kon beginnen. Zon en wolken wisselden zich af, waarbij een flink gat in de wolken de zon zeker 10 minuten liet schijnen, helaas ook 10 minuten te vroeg voor Strukton. De minuten daarna schoof de zon weer veelal weg en was het de klassieke "Wolkenlotto" die zich voor deed. Gedurende de geplande doorkomsttijd was het zonnetje weer verstopt, maar er was ook geen gele neus in de verte te zien. Het volgende gaatje tussen de wolken diende zich aan, en dit gaatje bleek eerder een redelijk gat te zijn. De wolk maakte plaats voor het warme zonnetje, en enkele ogenblikken later wordt er in de verte wat zichtbaar. Het was Strukton die met zo'n 4 minuten vertraging ten tonele verscheen, en dat kwam perfect uit, want zo was mijn reis naar Hoevelaken niet voor niks geweest en kon onder een fraai wolkenpallet de gewenste trein in het zomerzonnetje op de SD-kaart gezet worden!

Het is 11:54 als de Strukton 1756 "Charlotte" Hoevelaken achter haar laat met ballasttrein 55134, waarmee ze vanaf Amsterdam Westhaven Goederen naar Ede-Wageningen onderweg is. Uiteindelijk zou het ook direct de laatste keer zijn dat de sleep Fccpp'sen zo gunstig zou rijden, want de keren daarna reed men wat later op de dag wat zontechnisch toch wat onhandiger is. Uiterst tevreden werd het boeltje weer ingepakt en vertrokken richting Amersfoort voor een lunch met Jarno, alvorens richting het Rotterdamse te rijden voor de late dienst.

Na het plaatje van de 363 zou de bediening van Deggendorf het volgende doel worden. DB komt hier liefst 2x per dag om wagens te wisselen. Om 05:30 vertrekt de eerste aanvoer vanaf Plattling. Na een minuut of 10 komt men dan aan in het station van Deggendorf, waar moet worden omgelopen op de haven te bereiken. Vaak gaan er met deze trein flink wat lege Fcs- en Facs-achtigen mee (en vaak enkele ex-Railpro Fccpps'jes, overigens). De retourrit arriveert om 09:30 weer in Plattling. Het zijn tijden die met zon niet zo fotogeniek zijn helaas. De tweede aanvoer heeft meestal alleen enkele schuifjes en vertrekt om 14:15 uit Plattling. Deze heeft zeeën van tijd voor de bedieningen want om 19:30 wordt weer gearriveerd in Plattling.

Er is behoorlijk wat bont vervoer in de haven van Deggendorf. Er komen huifwagens, gesloten wagens, rongenwagens met staalplaten, zo nu en dan een Eanos'je met kolen en dus aardige slepen ballastwagens. DB wisselt echter alleen wagens uit, en doet verder geen rangeerwerk in de haven. Dat wordt zelf gedaan met een Köfje.

Een stuk verderop langs de lijn naar Hengersberg ligt nog de aansluiting van Pfeffer Logistik. Enkele keren per week bezorgt DB daar enkele gesloten wagens wat met de middagploeg gebeurt. Vandaag stond er een wagen bij het bedrijf en ook de aanvoer had twee gesloten wagens voor het bedrijf mee. Dat klonk even erg gunstig voor de foto, want we waren in de overtuiging dat men dan doorreed naar Hengersberg met de afvoer, daar omliep en dan terugreed naar de haven van Deggendorf. Dat bleek echter achterhaald te zijn; de wagen werd teruggeduwd naar Deggendorf tegen het licht in... Helaas. Inmiddels blijken er meer sporen op de kade van de haven te liggen, waardoor men ook daar nog kon omlopen.

Nadat de wagens waren gecombineerd, was de grote vraag waar men de vertrektijd naar Plattling af zou wachten. Dat bleek voor de aansluiting op de lijn naar Hengersberg te zijn (hier rechts net buiten beeld). Na anderhalf uur wachten zien we de V90 dan langs de Donau rijden onderweg van de haven van Deggendorf naar het station.

Overigens kan er nog leuker vervoer rijden; een week na ons bezoek (dat zul je altijd zien :p ) ging er een kernafvalwagen mee in de aanvoer voor Deggendorf. Een enkele keer per jaar gaat zo'n wagen mee, maar alleen voor keuring/onderzoek o.i.d. want zowel van als naar Plattling gaan ze gewoon met UC's mee. Ze worden overigens met de 'fout voor de zon' slag meegenomen, helaas. Ook de houttreinen naar Hengersberg passeren overigens bij deze stek, maar deze komen meestal leeg terug. Uitzondering is wekelijks een trein van EVB met fraaie, wit verpakte houtpakketten, maar deze rijdt tegenwoordig vaak nog te vroeg om er met zon iets mee te kunnen.

14 juni 2021, 18:19

Wo die Freiheit beginnt

Das Reh besiedelt die verschiedensten Lebensräume. Es bevorzugt strauchreiche Mischwälder mit umliegenden Feldern. Infolge seiner großen Anpassungsfähigkeit bewohnt es auch weniger günstige Lebensräume, z.B. rein landwirtschaftliche Flächen (Feldreh).

Sinds het voorjaar van 2024 rijdt PKP Cargo tweemaal per week een bloktrein met trailers en containers vanaf de Waalhaven Zuid naar het Poolse Karsznice, gelegen ten zuidoosten van de plaats Lodz. Hier is eind 2023 een nieuwe terminal aangelegd bij het in Polen belangrijke en centraal gelegen spoorwegknooppunt Zduńska Wola. De Poolse spoorwegen PKP hebben zelf geïnvesteerd in deze multimodale terminal.

PKP Cargo rijdt de trein doorgaand met een Vectron-locomotief, waarbij de trein planmatig op maandag en donderdag in Rotterdam aankomt en dinsdag en vrijdag weer richting Polen vertrekt. Wel is het zo dat de maandag/dinsdag slag in de uitvoering een stuk betrouwbaarder is. Volgens spotmeldingen rijdt deze slag vaker en/of is meer punctueel. Vanwege de vrij gunstige dienstregeling kan je deze trein relatief vaak in Nederland zien.

De trein rijdt standaard via de grensovergang Emmerich en via de Betuweroute van/naar Rotterdam. Sinds 3 november is de 80-weekse buitendienststelling rond Emmerich begonnen en worden in de weken dat hier beide sporen buitendienst zijn, alle treinen omgeleid via andere grensovergangen. Zo ook PKP Cargo met de Karsznice-shuttle, die hier op dinsdag 5 november met enige uren vertraging bij Zenderen kon worden vastgelegd. Eerder die ochtend strandde de trein namelijk in de Rotterdamse Willemspoortunnel.

Transtech Artic Nr. 51 der Schöneiche-Rüdersdorfer Straßenbahn vor Rüdersdorf zwischen den Haltestellen Berghof Weiche und Berghof.

Der Artic Nr. 51 ist einer der beiden Prototypen der für Helsinki gebauten Serie. Warum man die beiden Prototypen in Helsinki nicht behalten hat entzieht sich meiner Kenntnis. Die SRS konnte sie jedenfalls günstig erwerben.

Door werkzaamheden in het weekend van 8 en 9 maart 2025, op het baanvak Roosendaal-Essen, moest de European Sleeper 1278 omgeleid worden. Als alternatieve route werd de trein vanaf Eindhoven omgeleid via grensovergang Visé om zo bestemming Brussel-Zuid te bereiken. Tot Eindhoven bleef de rit ongewijzigd, echter door beperkte capaciteit op station Eindhoven moest de trein kopmaken in Boxtel. Vanaf Boxtel reed de trein verder als trein 1279 en konden de reizigers nu wel in Eindhoven uitstappen.

Deze uitzonderlijke route was reden genoeg om er achter aan te gaan. Het voordeel van deze route was dat ook de rit met 1700 gunstig voor de zon zou rijden, wat met haar gebruikelijke route niet zo is.

TCS 101001 met European Sleeper (uit Venetië) van Boxtel via Maastricht naar Brussel-Zuid, als trein 1279 door Maastricht-Noord.

Train Charter Services 101001 with European Sleeper from Venice (Italy) to Brussels (Belgium), diverted via Maastricht (Netherlands).

Dinant is a small Walloon city located on the River Meuse in the Belgian province of Namur.

Dinant is positioned in the Upper Meuse valley at a point where the river cuts deeply into the western Condroz plateau.

The city's landmark is the Collegiate Church of Notre Dame.

Above the church rises the vertical flank of the rocher surmounted by the fortified Citadel of Dinant that was first built in the 11th century to control the Meuse valley. The Prince-Bishops of Liège rebuilt and enlarged it in 1530; the French destroyed it in 1703. Its present aspect is due to rebuilding in 1821 during the United Kingdom of the Netherlands phase of Dinant's history.

______________________________

In de Ardennen in het zuidoosten van België niet ver van de Franse grens ligt het bekende stadje Dinant.

Het stadje is gelegen aan de oevers van de Maas en al sinds de middeleeuwen bewoond. Door de gunstige beschutte ligging aan de voet van de steile rotswand en de goed bevaarbare rivier werd Dinant al snel een belangrijk handelscentrum in de regio.

Doordat de stad is ingeklemd tussen rots en rivier heeft de stad een wat langgerekt karakter en is de stad ook niet zo groot.

De stad heeft altijd een belangrijke rol gespeeld bij de verdediging van de Maas. Hiervan is de citadel van Dinant nog steeds het levendige bewijs. De huidige citadel is gebouwd door de Nederlanders in 1821 op de resten van eerdere kastelen.

Al vanaf de 11de eeuw is de top van de rots bebouwd met verdedigingswerken om de brug over de Maas te bewaken.

De Collegiale Onze-Lieve-Vrouwekerk uit de 13de eeuw is het meest karakterbepalende gebouw van de stad Dinant.

______________________________

All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd (Foto Martien). All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.

______________________________

.

.

De Italiaanse economie staat bekend om het grote welvaarts- en ontwikkelingsverschil tussen het noorden en het zuiden. De oorzaken hiervan hebben vooral betrekking op de verschillende historische ontwikkeling en geografische ligging. Van deze twee gebieden is het noorden het meest welvarend: het heeft de beste landbouwgrond, de belangrijkste haven (Genua) en de grootste industriële centra (Milaan, Turijn en Verona).

Relatief veel vrachtverkeer wordt afgewikkeld per spoor. Dit komt hoofdzakelijk doordat er vanuit Italië handel gedreven wordt met diverse West-Europese landen en de bergketen de Alpen een grote barrière vormen tussen Italië en Duitsland. Rond Milaan bevinden zich een flink aantal terminals, bijvoorbeeld bij Novara, Gallarate en Melzo. Vanuit hier rijden trein via de Zwitserse Alpen naar een aantal bestemmingen in West-Duitsland alsmede Nederland en België.

Meer naar het Noordoosten van Italië Iigt de stad Verona. De stad kent een gunstige ligging: het is vanuit alle richtingen bereikbaar via de weg en het spoor alsmede via de lucht. Terwijl de binnenstad van historisch belang is (UNESCO 2000), ligt het economische hart van de regio aan de zuidwestkant van Verona. Ingeklemd tussen spoor en snelweg valt direct de enorme Quadrante Europa-terminal op. De naam Quadrante is een directe afgeleidde (kwadraat) van de omvang van de terminal.

Dagelijks worden hier tientallen treinen behandeld, waarvan de meeste via de Brennerpas rijden. Dit zijn hoofdzakelijk treinen met gecombineerde wagenlading: trailers, opleggers en containers. Vervoerders Lokomotion (onderdeel van staatsvervoerder DB), TX Logistik (onderdeel van staatsvervoerder FS) en DB Cargo tref je vandaag de dag hier het vaakst aan. Dat was in 2008 niet anders, toen ik een ochtendje langs de landschappelijk erg fraaie Brennerpas-spoorlijn kon staan.

In die tijd stond de Taurus-locomotief nog in de kinderschoenen en de Vectron; die bestond nog niet eens. Naast de hierboven genoemde goederenvervoerders reed Rail Cargo Austria, onderdeel van de Oostenrijkse staatsspoorwegen ÖBB) ook met grote regelmaat treinen tot aan grensstation Brennero, alwaar andere vervoerders hun treinen overnamen. Op 1 juli 2008 zijn twee onbekend gebleven 1144'ers onderweg met een LKW Walter-trein naar Verona en passeren hier in de bekende boog bij St Jodok. Vanwege het treingewicht wordt vaak een opduwlocomotief gebruikt, in dit geval was dat de 1144 231.

Eind september was ik eindelijk officieel geslaagd voor mijn MBO opleiding. Om dit een klein beetje te vieren heb ik voor de maand oktober een Interrail pas genomen, ik wilde in het buitenland nog diverse dingen op de foto zetten en dit was precies de juiste timing om dit te kunnen doen.

Een van de doelen was een BR218 met Intercity op de lijn naar Oberstdorf. Vanwege werkzaamheden reed IC2012/2013 niet maar dat mocht de pret niet bederven, want IC2084/2085 "Nebelhorn" reed gelukkig wel.

Nadat ik op 29 september was vertrokken naar Kempten werd de dag erna, op woensdag 1 oktober 2025, gelijk werk gemaakt van 218 + Intercity. In de ochtend besloot ik om naar Fischen te gaan en daar de fraaie blauw beige 218 446 met IC2084 af te wachten, het was toen nog volledig bewolkt.

In de middag was ik naar de bekende fotostek in Günzach gegaan voor de tegentrein, in de loop van de dag brak de zon steeds meer door en dat was zeer gunstig. Ik stond mooi optijd klaar en na een aantal testfoto's van wat regionale treinen te hebben gemaakt kwam de IC er al bijna aan.

Het is 14:57 als de DB 218 446 met 5 Eurofima rijtuigen als IC2085 "Nebelhorn" langs de bekende fotostek in Günzach komt en onderweg is naar de eindbestemming Oberstdorf in een fraai zonnetje.

Sinds 4 oktober is deze IC verbinding helaas verleden tijd, ik ben zeer tevreden dat ik op de valreep nog een foto heb kunnen maken. De dag hierna was ik door gegaan naar Mühldorf voor 628, maar die foto's volgen later.

Leica M-P & Elmarit-M 28mm

Please don't use this image on websites, blogs or other media without my written permission.

© Toni_V. All rights reserved.

Durch diese hohle Gasse muss er kommen,

Es führt kein andrer Weg nach Küssnacht – Hier

Vollend ich's – Die Gelegenheit ist günstig.

Dort der Holunderstrauch verbirgt mich ihm,

Von dort herab kann ihn mein Pfeil erlangen,

Des Weges Enge wehret den Verfolgern.

Mach deine Rechnung mit dem Himmel Vogt,

Fort musst du, deine Uhr ist abgelaufen.

Aus Friedrich Schiller's Wilhelm Tell (1804)

©gutenberg.spiegel.de

De rode "Blitzbrille" 754 012 was de volgende Duikbril die we konden fotograferen op de lijn tussen Uherské Hradiště en Luhačovice.

Ondanks dat de lucht er vrij gunstig uit ziet hadden we behoorlijk wat last van flinke wolken bij de zon. Een lichte vertraging zorgde er echter voor dat de trein wel in de zon kwam, al had deze echt niet een paar seconden later moeten komen.

De foto toont de 754 012 met "Slovácký expres" R885 (Praha hl.n. - Luhačovice) bij Biskupice. Enkele minuten later zal eindstation Luhačovice bereikt worden.

Van 4 tot 14 juli 2024 werd (een deel van) de zomervakantie in Slovenië doorgebracht. We hadden een leuk huisje in het dorpje Dekaní gehuurd. In tegenstelling tot in Nederland was het hier wel lekker zomerweer en dus sprongen we dan ook vaak in het zwembad bij het huisje. Daarnaast konden we verschillende dagen of dagdelen tripjes ondernemen, mede vanwege de gunstige ligging bij de havenstad Koper.

Vooral in de ochtend en soms ook in de namiddag en avond was er tijd voor wat foto's van treinen, want we zaten zeer dichtbij de drukbereden spoorlijn Koper-Ljubljana. Vanaf het zwembad kon je de treinen horen, en als je goed keek, ook zien rijden. Het ochtendpunt van Dekaní was slechts vijf minuten rijden en hier werd dan ook vaak de dag begonnen voor vertrekkende treinen uit Koper.

In de avond heb je verschillende mogelijkheden voor treinen in beide richtingen. Zo kan je op de hoogvlakte bij Črnotiče treinen náár Koper fotograferen, maar kun je in Podpeč en Zanigrad juist treinen bergop vastleggen. Ik koos op 9 juli voor Zanigrad en dus werd al bijtijds naar het sportveld in het dorpje gereden. Met de auto naar boven rijden was voor mij geen optie en dus werd de auto hier geparkeerd.

Met een rugzak vol flessen water werd begonnen aan de zware wandeling naar boven. Menigeen had er al voor gewaarschuwd dat de klim best heftig en lang is, zeker 20 a 25 minuten. Maar eenmaal boven aangekomen wordt je wel beloond met een mooi zicht. Gelukkig duurde het niet lang voor een goederentreinen in het dal hoorbaar was en dus werd er stelling ingenomen.

Zo'n tien minuten later kwam deze 363 016 de bocht om met aan de haak een vol beladen containertrein onderweg van Koper Tovorna naar Budapest. In een steeds zachter wordend avondlicht kon met plezier worden afgedrukt, de wandeling naar boven was niet voor niets! Het andere doel van de avond, de nachttrein Koper-Maribor/Budapest kwam helaas te laat door vertraging. En vanwege de opkomende sluierbewolking van zee was het licht om 20:40 echt op.

www.youtube.com/watch?v=XjFsZj1aHow

Thank you very much for all your nice visits, comments and favourites! It is much appreciated! ❤

Ingrid Herta Drewing

Da fliegst du hin, du zartes Schirmgebilde.

Es trägt dich in die Weite sanft der Wind.

Wer weiß, wo auf dich warten die Gefilde,

die für dein Pflanzenleben günstig sind?

Mag sein, du landest in des Rinnsteins Ritze

und musst im Gossenwasser noch bestehen,

und schaffst es dennoch, in des Sommers Hitze

als goldne Blume sonnig aufzugehen.

Vielleicht verschlägt ’s dich ins Gemüsebeet,

versuchst dort zwischen Kohlköpfen zu leben.

Man hat dich sicher sehr schnell ausgespäht,

als Unkraut deklariert, vorbei dein Streben.

Doch wenn das Glück dich bringt in eine Wiese,

wo sommers fröhlich kleine Kinder spielen,

dann wirst ein Kränzchen du für Liv und Liese,

und darfst dich gut als Pusteblume fühlen.

Wat een rotdag vandaag. Ik sliep vannacht in Groningen en wou van deze kans gebruik maken om de bedieningen in Delfzijl eens op de foto te zetten. Helaas versliep ik me enorm, waardoor die kans snel verkeken was. Na de werkzaamheden die mij naar het noorden bracht dacht ik nog snel de bedieningstrein van Roodeschool op de foto te zetten. Helaas, deze kwam niet opdagen. De volgende trein stond vrij hoog op mensen wensenlijst, de Bauer container trein uit Veendam. Dus werd snel naar Waterhuizen gereden, want ik verwachtte dat deze trein eerder zou kunnen vertrekken. Na nog geen 10 minuten daar kwam deze al aangereden, net toen de enige dikke wolk aan de hemel net voor de zon beslot te schuiven. De inhaalactie werd ook niks, want iets verderop zat ik achter een vrachtwagen met pech die beide weghelften blokkeerde. Inmiddels maar wat gaan eten, want deze trein zal ook wel niet gunstig uit 't Harde vertrekken. Waarom heb ik besloten van deze aangebrande diepvries frieten te gaan halen?

Het was totaal anders in maart van dit jaar. Na een hoop bewolkte en regenachtige dagen was het even een dagje warm en zonnig. Na een paar afspraken werd even snel naar Oisterwijk gereden. Daar kon ik de 1837 met een trein uit Blerick op de foto zetten. De 1837 had ik zowieso nooit sinds diens NS tijd op foto gezet dus ik was al tevree. Op deze lijn kwam verder die middag weinig leuks meer, maar de rest van de middag was het nog prijsschieten in Belgie. Zo totaal het tegenover gestelde.

Door de komst van twee moderne 100% lagevloertrams is het karakter van de interlokale tramlijn Schöneiche-Rüdersdorf aanzienlijk veranderd. Transtech Artic-tram 402 werd in 2018 uit Helsinki overgenomen. De wagens 401 en 402 zijn in 2013 geleverd als prototypes voor een nieuwe generatie lagevloertrams voor de Finse hoofdstad. Vanaf 2015 begon de serielevering van 68 rijtuigen. Inmiddels was de Finse leverancier Transtech door Škoda Transportation overgenomen. De Schöneicher-Rüdersdorfer Straßenbahn GmbH kon de twee afwijkende proefwagens op gunstig voorwaarden overnemen. Aansluitend op de serie voor Helsinki zal een derde rijtuig geleverd worden. Ten opzichte van de klassieke Tatra- en Düwag-trams vormen deze hedendaagse trams een enorm contrast. De toekomst van de landelijke tramlijn in de oostelijke periferie van Berlijn lijkt door de komst van deze moderne trams voor lange tijd verzekerd.

Tram 402 passeert hier de Kalkberger Kirche in Rüdersdorf. Het uit blauwgrijze kalksteen opgetrokken godshuis is een neogotisch bouwwerk uit 1873. Net als de tramlijn heeft de kerk meerdere stormen, branden en de beschieting door het Rode Leger in 1945 overleefd.

Meer trams en religieuze gebouwen vindt u in de set "De stichtelijke tram".

Klik op de foto voor een grote afbeelding.

Bekijk mijn fotoalbum in de klassieke versie.

Momenteel hangt er boven midden Europa een stevig hogedrukgebied dat van geen wijken weet. Het resulteert in rustig herfstweer zonder neerslag en wind, maar kan zoals wel vaker wel voor mist en hardnekkige bewolking zorgen. Als de omstandigheden gunstig uitpakken kunnen er daarentegen ook dagen zijn die strak blauw verlopen. Dit was voor een deel van Nederland de voorbije dagen ook het geval en dus werd er twee dagen vrij genomen van het werk. Als uitvalsbasis werd het ouderlijk huis in Arnhem gekozen.

Chaos op het Duitse spoor en vele (infra)storingen in Nederland zorgden ervoor dat de drie dagen voor een deel anders verliepen dan vooraf uitgestippeld. Dinsdag 5 november was het plan om rond Venlo te gaan staan, maar een defect spoor bij Gekkengraaf inclusief urenlange stremming vanwege herstelwerkzaamheden zorgden ervoor dat ik mijn pijlen andermaal op Twente kon gaan richten. Dat bleek achteraf ook de beste keus wat betreft het aanbod van treinen.

Aangezien het weer op dinsdagmiddag langzaamaan zou gaan veranderen dreef er vanuit het zuidoosten wat sluierbewolking over het land. Hierdoor besloot ik meer richting Deventer te gaan staan zodat de alweer snel zakkende zon weer onder de bewolking uit kon piepen. Ik koos voor een voor mij nieuw stekkie bij Bathmen waar gelukkig ook nog wat herfstkleuren te vinden waren. Deze middag reed RTS met G1206-loc 1018 een lange bonte werktrein bestaande uit verschillende machines van Bentheim naar Amersfoort en kon hier kort voor Deventer worden vastgelegd.

Bottrop

Ruhrgebiet

NRW

"...In der Nacht wird die Dunkelheit für meine Heimat zu einer Art von Maske, hinter der sie ihre Hässlichkeit zu verbergen versucht. Diese Maskerade empfinde ich als spannend, aber auch als vollkommen überflüssig... Aufgesetzte Fassaden spielen mit unseren Befindlichkeiten. Und den Stand der Dinge an einem Ort ändert nicht allein ein Name. Die Nüchternheit des Marketings endet mit dem ersten Bier, das am anbrechenden Morgen an der nächsten Trinkhalle geöffnet wird. Urlaub machen, wo andere nicht unbedingt gerne leben. Bottrop Ebel. Das Kennenlernen findet am berüchtigten Bahnübergang um die Ecke statt, wo man gerne zwanzig Minuten lang vor einer Schranke steht, ohne das sich ein Zug blicken lässt. Einkaufsmöglichkeiten? Egal, dafür hörst Du rund um die Uhr die nahe A42 und riechst die Kokerei, wenn der Wind günstig steht. Die einzige Beständigkeit der letzten Jahre sind die ständigen Baustellen an der maroden Infrastruktur. From Dusk till dawn... Aber hier ist es wie in vielen Städten. Konzentriere die vermeintlichen Probleme aus diversen Gründen in bestimmten Vierteln und irgendwann kippt die Stimmung. Der Äquator, der meiner Stadt teilt, verläuft weiter im Norden. Ihn passiere ich nur selten. Viel häufiger bin ich in anderen Städten. Und dort findest Du mich dann in den Vierteln, die meinem Zuhause gleichen. How strange this World can be...“

Oddisee - Already knew

www.youtube.com/watch?v=YckrS8B_ca0

Door werkzaamheden in het weekend van 8 en 9 maart 2025, op het baanvak Roosendaal-Essen, moest de European Sleeper 1278 omgeleid worden. Als alternatieve route werd de trein vanaf Eindhoven omgeleid via grensovergang Visé om zo bestemming Brussel-Zuid te bereiken. Tot Eindhoven bleef de rit ongewijzigd, echter door beperkte capaciteit op station Eindhoven moest de trein kopmaken in Boxtel. Vanaf Boxtel reed de trein verder als trein 1279 en konden de reizigers nu wel in Eindhoven uitstappen.

Deze uitzonderlijke route was reden genoeg om er achter aan te gaan. Het voordeel van deze route was dat ook de rit met 1700 gunstig voor de zon zou rijden, wat met haar gebruikelijke route niet zo is.

TCS 101001 met European Sleeper (uit Venetië) van Boxtel via Maastricht naar Brussel-Zuid, als trein 1279 passeert ter hoogte van Weert.

Train Charter Services 101001 with European Sleeper from Venice (Italy) to Brussels (Belgium), diverted via Maastricht (Netherlands).

De Rotterdamse haven staat in verbinding met de hele wereld en het spoor speelt een steeds prominentere rol in vrachtvervoer van en naar het Europese achterland. Zo rijdt de trein van PCC Intermodal tussen Rotterdam en terminals in Frankfurt/Oder, Kutno, Brzeg Dolny, Gliwice, Kolbuszowa en Poznań. Deze laatste vijf steden liggen gunstig verspreid over industriegebieden in Polen. Sinds april vorig jaar heeft PCC Intermodal de frequentie van deze verbinding opgeschroefd van zeven naar acht keer per week.

Zowel vanuit Rotterdam als vanuit Rheinhausen rijdt RTB Cargo met containertreinen ten behoeve van PCC Intermodal. De treinen worden op de terminal in Frankfurt/Oder gelost en opnieuw samengesteld al naar gelang de bestemming in Polen. De trein tussen Rotterdam en Frankfurt/Oder kent een vaste dienstregeling. De aankomst in Rotterdam (Pernis) ligt op 12:00 en na lossen en laden vertrekt de trein naar Frankfurt om 22:00 's avonds. Op woensdag/donderdag wordt de achtste (extra) slag gereden.

Op zaterdag 24 augustus 2019 werd de van een RTB Cargo-logo voorziene 186 422 ingezet voor het rijden van een trein Rotterdam Pernis - Frankfurt Oder en kon hier in de ingraving bij Eilsleben worden vastgelegd in heerlijk ochtendlicht. Via Magdeburg en Berlin-Schönefeld wordt tegen het middaguur de Duits/Poolse grensplaats Frankfurt/Oder bereikt. Aan het begin van de avond vertrekt de lok met de retourtrein terug naar Nederland en zal hier in het donker voorbij komen, maar in Nederland wel bij daglicht te zien zijn.

Met weinig activiteiten in de maanden juli en augustus ben ik september naar bescheiden mening eigenlijk best wel weer heel lekker begonnen, mede omdat in de eerste 10 dagen van de maand meerdere van mijn favorieten op het spoor wilden poseren voor mijn lens. Zo begon het allemaal met een succesvolle dag in Zeeuws Vlaanderen, een stukje Nederland wat geen reizgersverkeer meer kent maar door het gebrek aan bovenleiding geweldig fotogeniek is voor de aardige hoeveelheid goederentreinen die zich op een gunstige dag laten vangen. Als die goederentreinen dan ook nog getrokken worden door diesels van formaat is voor mij de toon gezet en vind ik alle passie in de hobby weer terug. Op en top genieten dus!

Precies dat was wat ik dan ook deed toen we al twee opnames hadden gemaakt van de Railtraxx 266 024 die in de ochtend al geklikt werd met de trein richting Bertschi Terneuzen, maar die nu ook voor de terugweg al een keer bij de terminal zelf afgedrukt werd. Met het voordeel dat de loc vervolgens omgelopen moet worden op het terrein van Dow Chemicals komt het feit dat je meer dan genoeg tijd hebt je volgende plan te smeden. Zo werd gekeken naar de leukste fotomogelijkheid en stond hier en daar wat begroeiing akelig hoog maar stemde de gekozen locatie in Zandstraat ons geheel tevreden. Mits de langzaam oprukkende sluierbewolking niet op het verkeerde moment de zon zou blokkeren, dat dan weer wel.

Hoewel het even spannend leek te worden en het enige malen even donker werd kwam het perfecte zongat precies op tijd terwijl de machtige en opvallend schone 266 024 aan ons voorbij rolt. Met na de naast ons gelegen overweg tractie te geven was de heerlijke beleving compleet en kon snel in de auto gestapt worden om de trein verderop nogmaals te treffen. Ook dat bleek helemaal goed te gaan wat zal blijken in een later te volgen foto. De eindbestemming voor deze trein is overigens Antwerpen Combinant waarvoor omlopen op Gent Zeehaven nog noodzakelijk zal zijn.

Voor de liefhebbers van hoogspanningsmasten kan ik hierbij nog vermelden dat op deze foto links in beeld een mast te zien is van de sinds 1976 in gebruik zijnde lijn tussen Oostburg en Westdorpe terwijl rechts in beeld een hoekmast te zien is van de sinds 1971 in gebruik zijnde lijn tussen Terneuzen en Westdorpe. Beide lijnen vertegenwoordigen samen het 150kV netwerk in Zeeuws Vlaanderen.

Bauz-G 92188 Hamburg-Harburg - Königsborn

Am 11. August 2022 überführte die 232 223-8 von DB Bahnbau den Schwellenleger "Büffel" vom Gleisbauhof in Hamburg-Harburg nach Königsborn. Bei Marxen konnte ich den gelben Bauzug fotografieren. Der Wind stand an diesem Tag sehr günstig und Züge aus Richtung Maschen waren schon sehr früh zu hören. Die bordeuxrote Diesellok hörte sich in der Ferne doch deutlich anders an als die sonstigen Güterzügen, die mit Elektroloks bespannt waren. So hatte ich schon früh eine Ahnung, dass dort etwas nettes auf dem Weg zu mir war. Unter der Feldwegbrücke schaltete der Lokführer auch nochmal richtig auf und mit netten Sound ging es in die kurze Steigung in Richtung Jesteburg. Einen kurzen Augenblick später klickte der Verschluss meiner Nikon und das Bild war im Kasten. Ich habe mich sehr über das Erscheinen der Ludmilla gefreut. Bisher befand die Lok sich nur als halber Wolkenschaden in meinem Archiv. Somit konnte ich wieder eine Lücke in der Loksammlung an diesem Tag schließen...

Jedes Jahr um Weihnachten gastiert der Zirkus Flic-Flac an der Radrennbahn in Bielefeld und liefert eine spektakuläre und actiongeladene Show ab. Die markante gelb-schwarze Zeltkonstruktion weckte mit abendlicher Beleuchtung mein Interesse. An einem sehr kalten klaren Winterabend am Ende des letzten Jahres waren die Lichtbedingungen kurz nach dem Untergang der Sonne günstig. Ich mag das Foto gerne, weil es für mich etwas fast Nostalgisches hat und vielleicht ein kleines Stück weit die Magie abbildet, die ein Zirkus immer noch entfalten kann.

Voor het met 25kV uitgeruste geëlektrificeerde spoornetwerk liet de voormalige ČSD tussen 1975 en 1981 door Skoda in totaal 90 locomotieven van de reeks 499.02, tegenwoordig reeks 242, bouwen, welke al snel de bijnaam "Plecháč" kregen, wat "blikje" in het Nederlands betekent. De locomotieven waren de jongere en vanzelfsprekend ook betere variant van de ietwat bekendere Laminatka locomotieven welke de Tsjechoslowaakse staatsspoorwegen in de jaren '60 van Skoda ontvingen. Waar de Laminatka's enkele jaren terug hun taken in het personenverkeer voorgoed hebben gestaakt, en sindsdien nog enkel in het goederenverkeer te zien zijn, kun je de blikjes in één regio van Tsjechië nog aantreffen. Tussen de steden Plzeň, České Budějovice en Jihlava zijn de fraaie locomotieven nog met wat geluk voor de sneltreinen met de naam "Rožmberk" te zien, welke elke twee uur verkeren. Daarnaast zijn ze in dezelfde regio in de weekenden soms nog op enkele stoptreinen aan te treffen.

Reeds in 2023 wilde ik deze locomotieven, welke veelal nog in de oude originele kleurstelling rondrijden, samen met Jip voor enkele stoptreinen rond Brno vastleggen. Helaas voor ons verdwenen de inzetten precies een maand voor onze vakantie, aangezien aan het begin van de zomervakantie nieuwe treinstellen instroomden welke de getrokken reizigerstreinen verdreven. Enkel het eerder genoemde inzetgebied in het zuidwesten van Tsjechië bleef bestaan, maar ook daar zou het doek niet veel later moeten gaan vallen. De bedoeling was namelijk dat vanaf december 2024 de inzet van de 242'ers ook hier gestaakt zou worden, en alle diensten met locomotieven van de modernere reeks 363 uitgevoerd zouden gaan worden. Helaas lukte het mij niet meer om in 2024 een bezoek aan deze regio van Tsjechië af te leggen, en leek het er dus op dat ik deze mooie oude machines niet meer in hun originele kleurstelling voor een sleepje rijtuigen zou kunnen vastleggen. Niet helemaal getreurd, want de locomotieven gaan niet uit dienst, maar worden overgeplaatst naar ČD Cargo alwaar een deel van de locomotieven inmiddels al een jaar actief is, zij het in de blauwe kleurstelling of in een fraaie retro kleurenschema.

Zoals wel vaker werden de beloftes over het verdwijnen van oud materieel niet waargemaakt, want al snel bleken de 242'ers ook nog in 2025 actief te zijn. Doordat een groot deel van de locomotieven inmiddels al was overgeplaatst naar ČD Cargo zijn de inzetten sinds 2025 wel een flink stuk minimaler geworden, maar met wat geluk kun je zeker nog wel wat foto's maken. In 2025 kwam deze regio dan opnieuw op het wensenlijstje te staan, alleen lukte het opnieuw voor lange tijd niet hier een bezoekje af te leggen. De eerste echt goede mogelijkheid deed zich in augustus voor, maar door de belabberde locinzet van de 242'ers, waarbij zelfs al enige tijd geen machine in de originele kleurstelling meer actief was, werd er niet voor gekozen af te reizen richting het zuidwesten van Tsjechië. Ik hield de twee weken lange vakantie in september nog open als optie, maar enkele weken lang bleef de locinzet dramatisch en leek het er zelfs even op dat het nu toch echt gedaan was met de blikjes bij de reizigerstak van de České dráhy.

Gedurende de vakantie werd er verder niet meer omgekeken naar de 242'ers gezien we veel verder richting het oosten zaten, en het weer überhaupt niet goed was in het inzetgebied van de 242'ers. Dat veranderde echter aan het eind van onze vakantie, waarbij we op zaterdag 20 september terug zouden gaan rijden richting Nederland. De voorgaande avond zouden we we aan het begin van de avond eindigen met fotograferen in het westen van Slowakije, waarna we meteen enkele uren richting het westen wilden rijden. Er werd gekeken of er op de zaterdagochtend nog wat in Tsjechië te fotograferen viel, voordat we aan het eind van de ochtend verder naar huis zouden rijden. Na ruim twee weken werd de locinzet nog maar eens bekeken, en stond ik stomverbaasd te kijken toen er twee dagen eerder ineens twee 242'ers in de originele kleurstelling waren verschenen in de diensten. Daarnaast zouden beide locomotieven op de zaterdagochtend ook nog eens heel gunstig op de omlopen rond Jihlava zitten, waardoor we in zo'n tweeënhalfuur tijd zelfs drie foto's konden maken! Meteen was het plan voor de zaterdagochtend daar, en werd er vanuit het Slowaakse Topol'cany richting het Tsjechische Jihlava gereden alwaar we op zo'n 15 minuten van de stad een leuk huisje hadden gevonden voor de nacht.

De volgende ochtend vertrokken we onder een stralend blauwe lucht richting de eerste locatie, gelegen bij Spělov alwaar we in een binnenboog de R 653 naar Jihlava zouden opwachten. Met natte schoenen werd er positie ingenomen in het veld en was het nog even passen en meten met de compositie gezien de portaalafstand niet heel royaal was. Nadat iedereen goed en wel stond hoefden we nog geen 10 minuten te wachten vooraleer de karakteristieke scheepshoorn van een 242 in de verte hoorbaar werd. De zware tyfoon klonk zeer regelmatig aangezien op deze fraaie bochtige enkelsporige spoorlijn veel onbewaakte overwegen zijn gelegen. Ook bij ons in beeld was dit het geval, en nadat de trein enkele honderden meters voor ons zichtbaar werd, klonk het geluid opnieuw. Enkele ogenblikken later was het zover, en wist ik dan voor het eerst een 242 in deze fraaie kleurstelling voor een personentrein vast te leggen, iets wat ik niet meer had verwacht om nog te doen!

Het is 7:53 als in een laag septemberzonnetje de uiterst fraaie ČD 242 207 de vier Nederlanders bij Spělov passeert, terwijl ze met de R 653 onderweg is vanuit České Budějovice naar Jihlava. Veel tijd om na te genieten was er niet, want een kleine 13 minuten eerder was vanuit Jihlava de andere 242'er vertrokken welke we uiteraard ook wilden vastleggen. Daarvoor moesten we richting Bednárec rijden waar een flinke kronkel in het spoor het mogelijk zou maken de trein bij een goede zonstand te fotograferen. Uiteindelijk slaagde die foto ook met vlag en wimpel, maar dat is uiteraard voor een andere keer!

Zoals ik bij de vorige foto al had vermeld had ik voor de maand juni van 2025 het welbekende Deutschland-ticket, op meerdere dagen van deze maand is daar dan ook zeer goed gebruik van gemaakt, zo ook op zaterdag 28 juni.

Die dag was ik samen met 2 andere naar Boppard-Hirzenach gegaan, het hoofddoel was IC2013 met de groene 101 088 die een bestickering van verzekeringsmaatschappij DEVK heeft.

Toen we in de trein naar Koblenz zaten zag ik een melding voorbij komen dat Railadventure onderweg was met een Talgo stam vanuit Trier. Toen ik dit las dacht ik er in het begin nog niet zo heel veel van, aangezien je vanaf de Moselstrecke zowel naar het noorden als zuiden kan aftakken bij Koblenz. Toen we waren aangekomen met de RE5 had onze aansluitende RB26 natuurlijk weer flinke vertraging, in dit geval was dat geen ramp aangezien IC2013 ook telaat was. Tijdens het wachten kwam Railadventure ineens langs rijden en dat vonden we alle 3 toch een beetje jammer, zeker met de gedachte dat als onze RB26 optijd was we het transport waarschijnlijk nog in Hirzenach op de foto konden zetten...

Mittelrheinbahn zet tussen Remagen en Mainz werkelijkwaar altijd een los stel in en dat was ook deze keer qua drukte weer goed te merken, we hadden alle 3 wel een zitplek en met het mooie uitzicht op de Rhein hadden we verder niks te klagen. Toen we langs Boppard Hbf reden stond Railadventure tot onze grote verbazing aan de kant, dit gaf ons toch nog een beetje hoop dat wij het transport alsnog op de stek zouden halen. Eenmaal aangekomen op het station van Boppard-Hirzenach werd er stevig door gelopen naar de stek, ongeveer halverwege het lopen zagen we een rode BR101 met Eurocity aankomen die uiteindelijk zelfs voor een gesloten sein kwam te staan omdat de RB26 nog niet ver genoeg was. Dit kwam voor ons heel gunstig uit want hierdoor hadden we de bevestiging dat we Railadventure met 100% zekerheid nog zouden halen.

Even later waren we dan eindelijk op de stek aangekomen, de Eurocity vertrok ook precies op dat moment en na een aantal testfoto's te hebben gemaakt kon het wachten beginnen, een paar minuten verder kwam de trein door de bocht gereden en was het dan eindelijk tijd om te fotograferen.

Het is 12:42 als de Railadventure 190 311 met Talgo overbrenging bestaande uit loc 105 021 en een aantal rijtuigen langs de 3 fotografen in Boppard-Hirzenach komt en onderweg is richting het zuiden.

Het was qua zon nog net aan te doen, echt op het randje van kops. Maar toch erg blij dat we veel mazzel hebben gehad en het alsnog is gelukt. Hierna hebben we het hoofddoel alsnog afgewacht en daarna langzaam aan terug richting Nederland gegaan, want Boppard is niet om de hoek.

In de zomer van 2024 konden we wederom van het schitterende vakantieland Tsjechië genieten. Onze dochter heeft een grote voorkeur voor dit land en dan komt het helemaal niet slecht uit dat de vader een groot liefhebber van Tsjechische treinen is. Zwemmen bij het zomerhuisje en uitjes werden afgewisseld met korte en wat langere treinentripjes in de buurt.

Ons zomerhuisje stond vlakbij het bescheiden knooppunt Libuň waar het spotten van de klassieke motorwagens van de serie 810 en 854 en de treinen van de serie 814 en 814.2 nog mogelijk is. Daarnaast rijden er in de buurt verschillende lokale goederentreinen. Een bediening die hoog op mijn lijstje stond, is de bediening van Stará Paka vanuit Turnov. Vanuit Stará Paka worden vervolgens Horka u Staré Paky, Lázně Bělohrad en Lomnice nad Popelkou bediend. Heel wat kansen op wagens zou je zeggen, maar de praktijk is weerbarstiger. De trein rijdt alleen op maandag en donderdag en valt in de vakantieperiode geregeld uit. Tijdens onze vakantie reed de trein in de eerste vakantieweek alleen op maandag en toen was het bewolkt weer. De donderdagslag viel uit.

Op maandagochtend 12 augustus werd een poging gedaan om deze fraaie trein toch te pakken bij de fraaie stek bij Stará Paka . Op de radar waren nauwelijks wolken te zien en aangezien dat de trein de donderdag daarvoor niet had gereden leek de kans groot dat deze vandaag wel zou rijden. De doorkomsttijd volgens de dienstregeling is 10:00 uur. Het vertrek vanuit Turnov is echter al rond half acht. Daarom werd tegen achten de stek bij Stará Paka al opgezocht. Iets na achten kon ik via een website zien dat de trein was ingelegd en ook nog eens met de fraaie 743 002! Ik kon dus mooi deze fraaie trein afwachten. In de tussentijd konden 845's (ex-DB 628) en Desiro's van Arriva en daarnaast de stoptrein vanuit Lomnice nad Popelkou worden vastgelegd.

Op de stek passeren normaliter op het spoor op de voorgrond de treinen van en naar Lomnice nad Popelkou, op het tweede spoor de treinen van en naar Turnov en op de achtergrond nauwelijks zichtbaar de treinen van en naar Trutnov. In deze periode lag de laatstgenoemde spoorlijn er tussen Stará Paka en Martinice v Krkonoších volledig uit wegens grootschalig onderhoud van het spoor waarbij de spoorlijn volledig wordt vernieuwd. Tijdens mijn bezoek aan deze stek had ik behoorlijk last van deze werkzaamheden. Vrachtwagens reden af en aan en er reed constant een kraan heen weer. Al deze werkzaamheden zorgden voor veel stofwolken. De wolkendreiging kwam dus voor de verandering eens niet een keer van boven.

Wonderwel gingen alle klikjes zonder een kraan hinderlijk in de weg of stofwolken. Toen tegen tienen ineens een groep fotografen kwam aanzetten, begreep ik van hen dat de trein in aantocht was. Nu staat op deze stek de zon tot ongeveer elf uur gunstig. Daarna wordt het snel minder. Om tien uur werd de goederentrein door de aanwezige fotografen in spanning afgewacht. Deze kwam echter niet opdagen. Om kwart over tien kwam eerst nog een stoptrein van Arriva uit dezelfde richting. Om half elf zou een sneltrein van Arriva vertrekken de andere kant op. Als deze trein zou vertrekken, was de kans groot dat de goederentrein niet meer op tijd op deze stek zou verschijnen. De sneltrein kan namelijk pas bij Košťálov de goederentrein passeren en die moet dan ook nog vanuit die plaats vertrekken richting Stará Paka en dat zou dan pas na elf uur worden. De stemming werd er even niet vrolijker op. We waren we blij dat de trein uiteindelijk enkele minuten na de stoptrein door de bocht kwam rijden.

Hier zien we de ČDC 743 002 met goederentrein 84107 Turnov-Stará Paka bij Stará Paka op 12-8-2024. De middelste drie wagens zijn waarschijnlijk in Košťálov opgehaald. Verder valt uiteraard de groene begeleidingswagen op die in sommige lokale goederentreinen nog worden meegenomen voor het rangerende personeel.

Nadat op donderdagochtend 11 januari voor de tweede keer de RB37 met TRI Ersatzverkehr bij Bösinghoven vastgelegd kon worden, werd er opnieuw enkele honderden meters verplaatst voor een volgende foto. Wachtende op het maken van het derde plaatje van de ochtend, verscheen er in een van de vele Duitse meldgroepen een interessante melding vanuit regio Hamm. DeltaRail was namelijk gezien met een busjestrein, en dat moest eigenlijk wel een trein voor Aachen West zijn, die dan met veel vertraging onderweg was. Sinds een tijdje heeft DeltaRail via DB Gebrauchtzug de zeer fraaie Orientrode 143 856 tijdelijk in haar bestand, en gezien Orientrot mijn favoriete oude kleurstelling is, hield ik al goed in de gaten of de loc eens voor de Craftertrein naar Bad Bentheim ingezet zou worden. Dit was tot dan toe nog niet het geval geweest, maar vanuit een onverwachtse hoek lag er dus nu toch ineens een mogelijkheid deze oude dame op de foto te zetten met eveneens een busjestrein.

Nu zijn er ontzettend veel manieren om vanuit Hamm in Aachen West te geraken. De allereerste trein van deze trafiek, welke ik in juli vorig jaar kon fotograferen, reed door het Ruhrgebiet naar Krefeld toe om vervolgens de niet helemaal logische route over Neuss naar Mönchengladbach te nemen, en vanuit daar naar Aachen West te rijden. Onder die foto vertelde ik nog dat de wekelijks rijdende busjestrein na die eerste rit meestal vanuit regio Duisburg via Ratingen en Leverkusen naar Köln reed om via die route dan in Aachen West te komen. Via deze route was de trein in Aachen genoodzaakt kop te maken, en zodoende zouden dan de busjes in de juiste rijrichting verder naar Zeebrugge gebracht worden. Echter is deze route ongunstig voor een foto, want de trein rijdt dan door veelal bebouwd gebied heen met nauwelijks leuke fotostekken. Ik was dan ook blij om te horen dat de trein zowaar over de Grenzlandstrecke zou rijden. Vanuit het Ruhrgebiet zou de trein deze keer bij Krefeld wel rechtsaf slaan richting Viersen om zo af te zakken richting Aachen. Het kopmaken in Aachen zou dan vervallen, maar daar was wat op verzonnen, want de trein zou nu ineens in Bottrop van rijrichting veranderen. De logica ontgaat me nog te vaak in het spoor...

Goed, ik had niks te klagen want de puzzelstukjes vielen op magische wijze allemaal in elkaar. De trein was ongeveer 20 uur te laat en viel dus in deze regio bij daglicht te fotograferen, de leukste Trabbi van de vloot van DeltaRail hing voor de trein, de lucht was strakblauw en de trein nam ook nog eens de meest gunstige route. Het leek allemaal te mooi om waar te zijn, maar het was toch echt zo. Ik had nog wel even de tijd vooraleer DeltaRail op de beoogde locatie bij Anrath zou passeren, en dus werd eerst nog maar eens de RB37 tweemaal op de foto gezet. Nadat dan de vierde foto binnen was werd van spoorlijn gewisseld en kwam ik na een 25 minuten durende autorit aan op locatie in Anrath, waar ik zoals verwacht niet de enige met dit idee was. Hier kon dan nog met een aantal bekenden bijgepraat worden terwijl DeltaRail in rap tempo dichterbij kwam. Toen het bijna zover leek te zijn, werd DeltaRail om onbekende redenen aan de kant genomen bij Krefeld. Het duurde nog best eventjes voordat er weer schot in de zaak kwam, maar na ruim een halfuur mocht de sleep met busjes toch weer verder en was het tijd om de onverwachte klapper van de dag te fotograferen!

Het is 14:04 als in een heerlijk januarizonnetje de uiterst fraaie DeltaRail 143 856 aan de flinke groep fotografen voorbij snelt met de ruim 20 uur vertraagde Citroën Jumper busjestrein 95171, onderweg zijnde vanuit Frankfurt (Oder) naar Aachen West. En zo kon voor de tweede keer de fraaie trein naar Aachen West en uiteindelijk Zeebrugge vastgelegd worden. Inmiddels staat deze trafiek alweer drie keer op de foto, maar die foto volgt dan later nog eens!

Woensdag 10 December 2025 17:12

Na een verder weinig succesvolle avond op het Noordstation afgelopen maandag, bood een vrije woensdagmiddag nog de gelegenheid voor een herkansing op ditmaal het Zuidstation. Desondanks begonnen we opnieuw op Brussel-Noord voor twee P-treinen die we anders tussen het Noord- en Zuidstation zouden kruisen: de 8602 naar Namur en de 8306 naar Tongeren. Vanwege het positievere weerbeeld viel de schemering die avond pas ná vijf uur en was het voor de 8602 nog te licht, maar nét voldoende donker voor de 8306: de laatste verbinding ten noorden van Brussel waar je nog een T21/27 aantrof. Hoewel de loc maandag nog achterop liep, zou deze volgens de reisinfo nu voorop lopen: erg gunstig, gezien het één van de schonere locs betrof:

Kort nadat de schemering is ingezet halteert loc 2114 op Brussel-Noord met een zevental M5-rijtuigen, intussen goed gevuld met de vele forenzen onderweg van de hoofdstad terug naar bestemmingen in Vlaams-Brabant & Limburg. De 2114 maakte gisterenavond nog een laatste rit naar Tongeren en dat geldt, zo blijkt intussen, waarschijnlijk ook voor de rijtuigen.

NMBS/SNCB 2114, Piekuurtrein E8306,

Station Brussel-Noord/Gare de Bruxelles-Nord

©TimoTrimbos

Na een korte maar goede nacht in Peine werd net als de ochtend ervoor ook nu weer zeer vroeg opgestaan om zodoende bij het eerste licht langs het spoor te kunnen staan. Volgens de weersverwachtingen zou de kans op stapelwolken een stuk groter zijn dan de dag ervoor en dus hielden we al rekening mee dat de dag mogelijk eerder zou eindigen. In de middag ontstond er her en der wel wat bewolking, maar echt doorzetten wilde het ook niet.

Na een aantal platen in de omgeving van Vechelde werd nadat de zon te kops begon te staan verder in oostelijke richting gereden. Bij Bornum am Elm werden enkele overwegen afgereden op zoek naar stekken voor treinen richting Magdeburg, maar overal stond het gras dermate hoog dat dit niet meer mooi was. En dus werd teruggereden naar Schandelah om de stek met de brug over de snelweg weer eens te bezoeken.

Daarna stonden we voor een lastige keuze: terug naar Woltorf of verder doorrijden naar Sunstedt. In Sunstedt staat de zon pas goed na 16:30 en dus maakten we een tussenstop bij Bornum. Net na de doorkomst van PKP Cargo raakte de afvaltrein naar Staßfurt voor onze neus defect. Deze werd twee uur later pas afgesleept naar Helmstedt, het goederenvervoer lag al die tijd stil. Dat zorgde wel voor een goede zonnestand in Sunstedt toen het weer ging rijden.

Aldaar aangekomen waren de wolken ons gunstig gezind, terwijl er richting het westen veel meer stapels leken te zijn bleek het bij ons in Sunstedt veel schoner. Nu de Streckensperrung voorbij was kon de optocht van treinen naar het westen eindelijk beginnen. Een van de hoogtepunten hier was deze voor Rail Force One rijdende Cargounit 370 049 - 193 045 "Magdalena" met een lange sleep grijze containers op blauwe wagens van Eurowagon onderweg vanuit Polen naar Oss.

ENERCON's E-115 E2/3,2 MW achieves high output even in the partial load range and is therefore predestined for inland sites with low wind conditions.

Gearless, variable speed, single blade adjustment

Height: 149 m

Rotor diameter: 115,7 m

Rated power: 3,200 kW

Captured with Olympus Zuiko 35/2,8 Shift (MC)

Rein fotografische Umsetzung, keine EBV. Nur im Lightroom die üblichen Anpassungen vorgenommen.

Durch die hohe Empfindlichkeit in Verbindung mit der langen Belichtungszeit, eigentlich um Sterne und "windige" Wolken darzustellen, färbten die Signalleuchten am Mast die Flügelenden in ein kräftiges rot.

Ansonsten leuchtete ein aufgehender (dreiviertel) Mond hinter Schleierwolken die Anlage aus.

Habe selbst kein Licht hinzugefügt.

Die günstigen Verhältnisse von Llcht, Wind und Wolken waren nur von kurzer Dauer. Das Motiv hat auch nicht immer stillgehalten ;-)

Nadat mijn auto op 1 augustus bij de garage was geweest voor regulier onderhoud ontdekte ik op 5 augustus dat ik mijn ladder nog niet had teruggelegd in de kofferbak. Dit was even jammer, want net die dag bleek er een mooie keteltrein onderweg te zijn vanuit Duitsland.

Deze trein, in Nederland gereden door één van de nez-cassés van Rail Force One, bleek op een gunstig tijdstip langs Gieltjesdorp te komen en dus werd er na het werk naar de bekende stek gereden. Gelukkig bleek het groen hier nog niet zo hoog dat een ladder noodzakelijk was; vanaf het wiel van de auto kon toch iets meer hoogte gekregen worden.

Na een zon-uit-passage van een staaltrein van RFO was alle hoop gevestigd op de dieselolietrein vanuit Bad Bentheim. In een geweldig mooi zongat en onder imposante wolkenlucht komt even later RFO 1828 met een gevarieerde trein op de fotografen af gereden.

In den letzten Tagen konnten wir mehrere Schmalbauchwespen unterschiedlicher Größe an unserem Bienenhotel auf dem Balkon beobachten. Sie wartete wohl auf eine günstige Gelegenheit ihre Eier abzulegen 😉

Schmalbauchwespen der Gattung Gasteruption sind Brutparasiten bei Solitärbienen. Die Weibchen legen ihre Eier mit ihrem Legestachel in Nistkammern unterschiedlicher Wildbienenarten.

Die Larve schlüpft binnen weniger Tage und frisst zunächst das Wirtsei - oder die schon geschlüpfte Wirtslarve, anschließend frisst sie auch noch das für die Bienenlarve vorgesehenen Pollen-Nektargemisch.

OM-1 mit Olympus 90 mm Makro + MC-14, Naturlicht, Freihand

Fundort: Deutschland - OWL - Oerlinghausen 27.06.2024

Durch die Elbe geschützt wurde im 13. Jahrhundert eine Rundburg auf einer hochwasserfreien Stelle errichtet. Von den Gebäuden, die aus Feldsteinen und Ziegelsteinen errichtet wurden, ist wenig überliefert. Die Fundamente eines runden Turmes wurden bei Ausgrabungen im Festungshof nachgewiesen. Gebäudesubstanz vom Palas und von einem wenige Meter weiter westlich stehenden Turmes ist im heutigen Museumsgebäude noch im unteren Bereich vorhanden. de.wikipedia.org/wiki/Festung_D%C3%B6mitz

Die Weseler Heide bei Sonnenaufgang im Winter. Ich bin überhaupt kein Frühaufsteher, aber die Wettervorhersage war günstig und wir hatten die unberührte Schneefläche ganz für uns. Märchenhaft.

Terwijl veel stappende vakantiegangers net hun weg vanuit de clubs van Split richting bed hadden afgemaakt, vertrokken wij op donderdagochtend 10 juli in alle vroegte landinwaarts. Deze ochtend was het namelijk de bedoeling om de nachttreinen uit Osijek en Bratislava bij de stad Knin vast te leggen, alwaar je een stek hebt met prachtig uitzicht op de oude burcht welke van boven op een heuvel over de stad uit kijkt. Aangezien beide treinen daar zo'n anderhalf uur eerder zich laten zien dan in regio Split, en wij zelf ook zeker een uur die kant op moesten rijden, was het zaak nog voor zonsopgang te vertrekken. Tijdens het ochtendgloren was het een leuke autorit door de prachtige omgeving, waarbij het landschap tijdens de uur durende rit een aantal keer best drastisch veranderd. Uiteindelijk werden we verwelkomd door de burcht welke al lekker in het zonnetje stond te genieten, terwijl het grootste gedeelte van de stad zich nog in de schaduw bevond.

Deze ochtend was de nachttrein uit Osijek zowaar eens punctueel onderweg, wat voor ons wel wat nadelig was aangezien de stek nog niet helemaal vrij van schaduwen was gekomen. Desalniettemin konden we zo'n 15 minuten na aankomst naar tevredenheid een foto maken, en werd er vervolgens even richting de lokale supermarkt gereden om wat broodjes en andere versnaperingen in te slaan. We hadden immers ruim anderhalf uur te overbruggen tussen beide nachttreinen, dus we konden de tijd wel even nuttig besteden. Zo'n driekwartier voor doorkomst van de trein uit Bratislava stonden we weer paraat, waarbij vanuit de campingstoeltjes prima genoten kon worden van de steeds warmer wordende zon.

De bedoeling was om de nachttrein uit Bratislava later op de ochtend voor een tweede keer vast te leggen, maar dat plan werd overboord gegooid toen er een interessante melding verscheen. Bij Zrmanja, ongeveer driekwartier ten noorden van Knin, waren de beiden HŽ Cargo 2062 110 & 2062 119 gezien, hetzelfde koppeltje welke een dag eerder de gasketeltrein richting Solin trokken. Deze ochtend waren beide machines onderweg met een lege cementtrein richting de haven. De trein was net aangekomen in Zrmanja, alleen was de reden van haltering onbekend gezien er op dat moment geen andere treinen in de buurt waren. Zo'n 20 minuten nadat de cementtrein in Zrmanja tot stilstand was gekomen, verscheen bij ons de nachttrein uit Bratislava die eveneens succesvol gefotografeerd kon worden. Hierna werd er direct vertrokken richting het verderop gelegen Pađene in de hoop dat de cementtrein nog wat langer zou stilstaan, en we haar dus hier konden opvangen.

Eenmaal aangekomen in Pađene was inmiddels duidelijk geworden dat de reden van haltering in Zrmanja een personeelswissel was, en dat terwijl de trein nog slechts zo'n driekwartier verwijderd was van de geplande personeelswissel in Knin. Het was al eerder duidelijk dat men hier geen haast kent, en dit was maar weer eens een mooi voorbeeld. Na een halfuurtje in Pađene gewacht te hebben, kwam dan het verlossende bericht dat men met vers personeel terug vertrokken was en dus konden wij ons gaan klaarmaken voor de foto. Echter hadden we reeds in de gaten dat er vanuit Knin een Intercity vertrokken was, en dus was ons vermoeden dat de cementtrein bij ons op een van de inhaalsporen geparkeerd zou worden. Inderdaad kwam niet heel veel later de wisselwachter naar buiten en werd het wissel omgelegd richting het voorste spoor, welke voor de foto helaas het minst gunstige was aangezien er nogal wat bosjes langs het spoor stonden. Gelukkig leek het erop dat met het hoogstatief de schade relatief beperkt zou blijven.

Enkele minuten nadat het wissel was omgelegd verschenen de twee rood, wit, blauwe locomotieven welke inderdaad het voorste spoor opdoken. Wat eerder dan verwacht werd de trein neergezet, en dus werden er wat meters naar voren gelopen, wat erin resulteerde dat een oud ongebruikt spoor rechts in beeld wel leuker in de foto kwam te liggen. Haast hadden we niet, want bij aankomst zaten er net wat stapelwolken voor de zon, dus we moesten even geduld hebben. We waren dan ook blij dat de trein hier moest halteren, want bij een doorrit had het nog wel eens anders kunnen aflopen. Intussen werd het wissel weer teruggelegd in de "normaalstand", terwijl de zon weer doorkwam en we de gewenste foto konden maken.

Het is 10:18 als de HŽ Cargo 2062 110 & 2062 119 met lege cementtrein 60341 even kortstondig pauze aan het houden zijn te Pađene, in afwachting van de Intercity welke onderweg was in tegenovergestelde richting. Na het maken van deze foto werd besloten richting de uitrit van het station te lopen om direct een tweede foto van deze fraaie trein te maken. Voordat het zover was hobbelde dan eerst de Intercity voorbij, waarna het wissel bij ons door de wisselwachter werd omgelegd en de lege cementtrein met een vlag werd opgezwaaid. Als ProRail eens zou zien hoe hier men nog zonder enige vorm van treinbeveiliging te werk gaat zouden ze spontaan een beroerte krijgen, maar wij vonden het maar prachtig. Gelukkig waren de steeds groter wordende stapelwolken ons nog maar eens goed gezind en wisten we nog een foto te maken van deze trein, maar die bewaar ik uiteraard voor een volgende keer...

Ruim een half jaar nadat de ICE3M van het Nederlandse spoor verdween, kwamen de stellen nog een keer terug voor een afscheidsrit. Hierdoor waren de stellen nog één keer te zien, al zij het niet op alledaagse plekken. De trein kwam bij Bad Bentheim het land in, en vertrok vervolgens via Herzogenrath weer. Helaas waren de tijden fototechnisch gezien niet al te gunstig, waardoor de trein maar op een handjevol plekken goed voor de zon reed. Eén van deze plekken was bij Geuzenveld, wat het dichtst bij huis was voor mij, dus de keuze was snel gemaakt. Helaas stonden er mensen op de grond bij de originele stek, dus moesten wij op zoek naar een alternatief. Ongeveer 300 meter westelijk van het viaduct, konden we de trein gelukkig vrij vastleggen.

Het is 14:41 als de trein de 5 fotografen passeert.

Van 6 t/m 9 september ben ik samen met mijn treinenspotmaat voor vier dagen naar Tsjechië geweest. Voor deze periode werd erg fraai weer voorspeld voor een deel van Europa en daarom werden er op het laatste moment plannen gemaakt om weer wat fraais op te rollen in één van ons favoriete treinenlanden. We hadden van te voren nog de grootste moeite om onze werkagenda's leeg te vegen en oppas te vinden, maar het lukte op het laatste moment toch nog. Er werd een dag in het Elbe-dal bij Ústí nad Labem genoten van het landschap en de treinen, twee dagen in het midden van het land doorgebracht en de laatste dag werd een Bardotka-jacht gecombineerd met wederom de regio Ústí nad Labem.

Op donderdag 7 september 2023 gingen we al vroeg op pad om een poging te doen om een lokale bediening met de serie 210 te scoren in de buurt van Jindřichův Hradec. Dit lukte tweemaal, er werd daarnaast nog een goederentrein gescoord met twee Laminatka's en sneltreinen met 242's in verschillende kleuren. Een prima ochtend! 's Middags was één van de doelen om een 242 met een lokale trein te scoren.

De serie 242 is nog veel te zien voor de sneltreinen tussen Plzeň en Jihlava. In de regio Brno rijden ze helaas niet meer. Dat geldt ook voor de lijnen Havlíčkův Brod-Brno, Havlíčkův Brod-Jihlava en Havlíčkův Brod-Čáslav. Wat die laatste lijn betreft: er is één uitzondering en dat is het treinenpaar Os 5933/5916. Dit treinenpaar zit in een omloop van de serie 362. De laatste weken rijdt er echter regelmatig een 242 en laat dat nou net één van die 242's zijn die ik nog nooit voor de lens heb gehad: de 242 235!

Nu rijdt dit treinenpaar qua zonnestand niet echt gunstig. We konden maar twee plekken vinden waarbij één stek voor ons nog een behoorlijk eind rijden was en met het risico dat het wellicht onmogelijk zou zijn om een goede foto te maken gezien de plaatsing van de bovenleidingmasten. De andere stek was het station in het dorpje Okrouhlice. Zo konden we ook wat stationssfeer meepakken. Er zou voor de doorkomst van de Os 5916 ook nog een sneltrein met een 362 in Najbrt-1.2-kleurstelling passeren en als grote verrassing kwam er ook nog een goederentrein met een Laminatka door.

Hier zien we de ČDC 230 096-0 met goederentrein Pn 62122

Brno-Maloměřice--Kutná Hora het station van Okrouhlice passeren op 7-9-2023.

Vanmorgen op de fiets gestapt richting Amsterdamse haven voor de RFO 6702. Deze kwam gelukkig vrij snel opdagen want met de wind en fletse november zon was het waterkoud. Hier passeert de lok met onbeladen set kolenwagens Ruigoord en is bijna bij de belading bij de Rietlanden Terminal. Achterop rolde de 1828 braaf mee, welke wel in gunstige zon vastgelegd kon worden.

Im Jahr 767 wird Dornstetten im Schenkungsbuch des Klosters Lorsch bei Worms erstmals urkundlich erwähnt. Durch die Grafen Urach-Fürstenberg wird Dornstetten zwischen 1267 und 1276 zur Stadt erhoben und, nunmehr auf den Bergsporn verlegt, mit Mauern und Toren versehen.Der spitz auslaufende Bergrücken bot mit seinen nach drei Seiten abfallenden Hängen einen vortrefflichen Schutz. Die Lage an einer alten Handels- und Paßstraße, die von Tübingen über den Kniebis nach Straßburg führte, war günstig.

Die durch Mauern und Tore geschützte Stadt war Marktort und Mittelpunkt für die ganze Umgebung. Im Laufe des Jahres wurden und werden heute noch Jahrmärkte abgehalten. Von besonderer Bedeutung ist der Ostermontagsmarkt, der jedes Jahr Tausende von Besuchern anlockt.

1415 und 1676 legten Großbrände die Stadt in Schutt und Asche, auch die Martinskirche brannte 1488 und 1676 aus und erhielt beim Wiederaufbau ihr heutiges Aussehen. Nach dem Großbrand im Jahr 1676 wurden die heute noch bestehenden Fachwerkhäuser am Marktplatz, die Zehntscheuer und der Fruchtkasten gebaut.

Im Jahr 1755 wurde Dornstetten eine württembergische Oberamtsstadt. Sie verlor diese Würde im Jahr 1807 an die heutige Kreisstadt Freudenstadt.https://www.dornstetten.de/gaeste/stadtgeschichte/

Behoudens in het verre zuiden van Nederland is het inmiddels alweer bijna een maand grauw en grijs winterweer. De laatste zon die ik me nog goed kan herinneren was volgens mij op 1 december. Die dag begon de meteorologische winter en werd de vrij zonnige herfst van 2024 afgesloten. De herfst dit jaar resulteerde met name begin november in een drietal opeenvolgende dagen waarop flink gescoord kon worden.

De derde dag van november werd ongepland in Twente doorgebracht, doordat er in de nacht ervoor bij Gekkengraaf een defect spoor werd geconstateerd en het treinverkeer daar grotendeels stil kwam te liggen. Een aanrijding in Holten zorgde ervoor dat de treinen ook in Twente een aantal uur niet konden rijden, maar gelukkig werd de treindienst daar rond half 11 's ochtends weer opgestart.

De rest van de dag reden de goederentreinen op erg gunstige tijden zodat zonder al te veel gekke capriolen toch meerdere leuke platen gemaakt konden worden van zowel treinen richting Duitsland als uit Duitsland. De dag werd afgesloten tussen Deventer en Bathmen met eerst RTS en daarna in het laatste licht nog deze ketelwagentrein van RFO.

De 1828 was eerder die dag nog als losse loc onderweg van Beverwijk naar Bad Bentheim om deze ketelwagentrein over te nemen. Nadat de 193 742 die ochtend een gasketelwagentrein van de Sloe naar Bentheim heeft gereden, nam deze de 1828 en ketelwagentrein mee terug richting de Rotterdamse haven. Een flinke omweg voor de opvallende Nez Cassé-loc met Nederlandse vlag; van Beverwijk via Bad Bentheim naar de Kijfhoek.

Waar de Lovosice-shuttle van CD Cargo (vanaf Lehrte gereden door LTE) voorheen nog wel eens met een witte Vectron reed, was dat de laatste maanden een hoge uitzondering: de trein rijdt tegenwoordig vrij standaard met saaie, logoloze Akiem 186'ers.

Op 1 februari 2024 werd de trein zowaar eens gereden door een blauwe Vectron van CD Cargo, die steeds vaker in Nederland te zien zijn. Reden genoeg om snel even naar de Betuweroute te rijden in de hoop dat de wolken gunstig gezind zouden zijn.

Er werd gekozen voor Haaften; niet de meest ideale stek met de schaduwen van de vrachtwagens, maar mocht de trein hier zon uit gaan was Vuren nog mogelijk voor een tweede poging. Normaal gesproken zou ik aan de andere kant van het viaduct hebben gestaan, maar ik wilde geen risico nemen bij deze trein.

Gelukkig was de zon net weer een minuutje tevoorschijn gekomen toen de 383 004 "10 jaar CD Cargo" met trein 43370 uit Lovosice naar de Europoort passeerde.

Die Rheinschifffahrt hat aufgrund der verkehrsstrategisch günstigen Lage des Rheins an und zwischen wichtigen Wirtschafts- und Industriegebieten Europas – nicht nur in der Neuzeit – eine lange und bedeutende Tradition. Heute gehört der Rhein zwischen Basel und seiner Mündung in die Nordsee zu den am stärksten befahrenen Wasserstraßen der Welt. Dementsprechend bestehen umfangreiche Bestimmungen und Abmachungen, die den Schiffsverkehr auf dem Rhein regeln. Wikipedia

Op 23 februari 1991 was de Baureihe 103 nog heer en meester in het Intercityverkeer van de Deutsche Bundesbahn. Van de 101'en was nog geen spoor te bekennen. In Dortmund stonden 103 142 en 103 167 (beide Bw Frankfurt (Main) 1) met hun treinen gebroederlijk naast elkaar, de twee locomotieven kregen elk een verse bemanning die ongetwijfeld enkele heerlijke uurtjes voor de boeg had.

103 167 is anno nu een van de pronkstukken van Lokwelt Freislassing. Het lot was 103 142 minder gunstig gezind: in 1999 vond de locomotief in Opladen zijn einde bij de bekende sloper Bender.

De weersvoorspellingen voor donderdag 4 mei 2023 lieten een dag met veel zon zien. Er werd besloten om voorafgaand aan de drukte op het werk toch nog een dagje te gaan spotten. Als afwisseling werd gekeken naar een andere spotregio dan de gebruiktelijke plekken in Twente en net over de grens. De weersvoorspellingen lieten echter te weinig goeds zien op andere plekken en dan is het vanuit het hoge Noorden best wel ver rijden. Daarom werd toch maar besloten om weer het mooie Twente en de Emslandstrecke te bezoeken. De dag werd begonnen bij het mooie en landelijke Loo in de buurt van Bathmen net buiten Twente. Er hing veel hinderlijke sluierbewolking. Dit zou oplossen rond negen uur volgens de voorspellingen, maar dat bleek helaas niet het geval te zijn. Al waren er gedurende de dag wel heel wat mooie zonmomenten. Bij Loo werd de nog enige gele DBC 6400 gespot. Een leuk begin van de dag.

Kort na de doorkomst van de gele 6461 werd een aanrijding tussen Almelo en Hengelo gemeld op de website van de NS. De prognose was dat het treinverkeer gestremd zou zijn tot 13:00 uur. Alleen stoptreinen en IC's spotten gedurende drie uren werd me wat te gortig. Daarom werd ervoor gekozen om aan de andere kant van de grens te kijken. Eenmaal in Duitsland aangekomen, bleek dat de stremming alweer voorbij was. Positief voor de treindienst en de reizigers in Twente. Voor mij wel een beetje onhandig, omdat ik net was aangekomen in Duitsland. Terugrijden had ook niet zoveel zin. Afgezien van een leuke trein van HSL reden er overigens die ochtend vrij veel standaardtreinen op de Bentheim-route, dus ik miste ook niet veel. Ik was toch al van plan om 's middags richting Duitsland te gaan.

Het was nog wat te vroeg om tussen Salzbergen en Rheine te gaan staan en daarom werd gekozen voor een stek waar ik al bijna vier jaren al niet meer ben geweest: Bernte aan de Emslandstrecke. Heerlijk rustig en landelijk gelegen. Lekker in de natuur tussen de herten en de fazanten. Tot 2019 pakte ik op deze stek gemiddeld tussen 5 en 10 goederentreinen in het zonnetje en vaak met leuke tractie. Vanaf 2019 werd de frequentie minder en ook de tractie: vaak DBC145 en 185 met soms een fraaie privat. Daarna ben ik na een aantal mindere ervaringen en ook meldingen van andere spotters tot de conclusie gekomen dat het niet zoveel zin heeft om hier in de ochtend met de gunstige zonnestand te gaan staan. Toch werd vandaag de gok toch maar weer genomen om hier mijn geluk te beproeven en vooral te genieten van de rust.

Mijn beeld is helaas niet echt veranderd voor deze stek: het is er nog altijd vrij rustig. Daar moet ik wel bij vermelden dat er maar 1,5 uur heb gestaan. Score: 1 goederentrein, 1 losse loc en een IC met een 147 voorop. Uit ervaring weet ik inmiddels dat de Emslandstrecke 's middags vanuit de richting Emden/Lingen wel heel wat heeft te bieden. 's Middags werd de score daarom weer aardig bijgetrokken met vijf goederentreinen in het zonnetje bij Mehringen waarbij zelfs nog een klassiekertje (151) werd gepakt.

Hier zien we de DBC 145 056-8 met een deels beladen autotrein Emden-Osnabrück bij Bernte op 4-5-2023. Met het autovervoer uit Emden is het overigens altijd maar de vraag over er belading is. De meeste autotreinen vertrekken leeg uit Emden. Hier had ik dus het geluk dat er aardig wat belading was en ook nog wat onderscheid qua wagens.

Bij Enerco in het Zuid-Limburgse Born worden nog altijd kolen geladen. Tegenwoordig is dat een dienst bij Railtraxx maar in 2018 werd dit nog door Captrain Belgium gedaan. Op de heerlijk zonnige 23 februari 2018 was het de zwarte 6601 die een flinke sleep beladen Eanossen kwam halen. Na wat plaatjes bij de kade kon de trein nogmaals worden vastgelegd op het emplacement van Born, waar gelukkig "per toeval" gebruik werd gemaakt van het meest rechtse spoor wat voor de foto vrij gunstig was.

Op woensdag 24 december werd ik ’s ochtends vroeg op de hoogte gebracht dat Rail Force One twee treinen - een keteltrein en een volle schroottrein - vanuit het Duitse Bad Bentheim zou rijden. Gezien de verwachte doorkomsttijd en het gunstige weerbericht werd er al snel koers gezet richting Bathmen.

Het is 12:20 wanneer RFO 1828 de twee fotografen in Bathmen passeert, komende uit Holten richting Deventer met aan de haak een fraaie keteltrein.

Roosendaal - Al sinds de overname van de concessie Valleilijn door Keolis in december 2023 worden de treinen onderhouden in Roosendaal. De nieuwe onderhoudspartner Brouwer Technology heeft daartoe de monumentale loods in "Tullepetaonestad" overgenomen. Omdat het spoor tot in de loods geen bovenleiding heeft, wordt de hulp ingeroepen van RailExperts, die met een gehuurde Strukton-loc de treinen binnenzet en uithaalt. De ophaaldienst op vrijdag valt voor foto's in Roosendaal altijd bijzonder gunstig, en met het oog op de aanstaande modernisering van emplacement Roosendaal was het plan om een foto onder de gekende seinbrug te maken al snel gesmeed. Het een en ander werd overlegd, waarna de dienstdoende collega zo vriendelijk was de trein even om te steken. We zien dan ook Strukton loc 706 - gehuurd door RailExperts voor diverse rangeerwerken alhier - poseren in een heerlijk avondzonnetje. De 5035 hangt er "dood" achter, en zal weldra naar het wel van bovenleiding voorziene spoor worden opgetrokken.

Maandag 21 Juli 2025 13:39

Drie maanden na de Interrail stond de volgende vakantie met Slovenië & Hongarije als voornaamste bestemming, waarbij we de afstand naar Slovenië braken met een overnachting in Bayern. Onderweg daarheen maakten we wat tussenstops waarbij we de lunchpauze in Winden im Pfalz planden, o.a. voor wat foto’s van de met verdwijning bedreigde klassieke spoorbeveiliging. De Pfalz is bovendien één van de locaties waar de Baureihe 628 nog omvangrijk wordt ingezet bij DB Regio en dat is in Winden het geval op de grenstrein naar het Franse Wissembourg en de RE6 tussen Neustadt an der Weinstraße & Karlsruhe. Gedurende de rit daarheen bleken de omlopen met deze stellen niet erg gunstig en zouden we in Winden nét een setje missen op de RE6 naar Karlsruhe. Gelukkig konden we die na Winden nog inhalen net na Kandel: het andere station op de lijn dat klassiek beveiligd is:

De vale 628 441 en vers gereviseerde 628 445 pendelen op maandag 21 juli op de RE6 en treffen we bezuiden Kandel richting Karlsruhe, ter hoogte van het klassieke voorsein vanuit de richting Wörth am Rhein. Zowel de antieke spoorbeveiliging als de 628-stellen zijn in het Rheinland-Pfalz met verdwijning bedreigd, dus dit klassieke beeld zal binnen enkele jaren verleden tijd zijn.

DB Regio 628 441 & 445, RE6 12025, Jockgrimer Allee, Kandel

©TimoTrimbos

We waren in augustus 2017 drie weken op vakantie in Tsjechië en zaten daar op de camping bij het dorp Kostelec in de buurt van České Budějovice. Een geweldige vakantie gehad. Onze dochter kon heerlijk spelen op de camping en zodoende kon ik zo nu en dan wat treinen spotten. De laatste week zaten we in de buurt van Pardubice.

We zaten niet ver van het dieselknooppuntje Doudleby nad Orlicí. Hier takt de mooie zijlijn naar Rokytnice v Orlických horách af van de hoofdlijn Týniště nad Orlicí-Letohrad. Vlakbij het plaatsje Vamberk kan vanaf een viaduct in hoofdweg 14 de lijn mooi worden gefotografeerd. Daarvoor moet wel vroeg worden opgestaan, want de zon staat niet heel lang gunstig op de spoorlijn.

Op woensdagochtend 30 augustus 2017 passeert de 810 325-1 met Os 25225 Doudleby nad Orlicí-Rokytnice v Orlických horách op weg naar de volgende stop in Vamberk. Anno 2024 zijn deze fraaie motorwagens in de rode kleur vrij zeldzaam.

Laut Nabu.de 🐞

Saftsüffler im Streifenkleid

Die Streifenwanze (Graphosoma italicum)

Die Streifenwanze gehört zur Gruppe der Wanzen, die sich durch ihre vielfältigen Formen und Lebensweisen auszeichnet. Das markanteste Merkmal des friedlichen Pflanzensaugers sind die schwarz-roten Streifen, die der Abschreckung von Feinden dienen.

Streifenwanzen tummeln sich auf Wilder Möhre.

Die Streifenwanze trägt auf dem Rücken Streifen.

und Punkte auf dem Bauch.

Streifenwanze frontal.

Etwa 800 der weltweit 40.000 Wanzenarten sind bei uns heimisch. Die Streifenwanzen gehört zu den Baumwanzen, welche kräftige Schildchen besitzen. Früher wurde sie daher zu den Schildwanzen gezählt. Der ungeübte Naturbeobachter hält sie oft für einen Käfer.🐞

Merkmale der Streifenwanze:

Die Streifenwanze erreicht eine Körperlänge von bis zu zwölf Millimeter. Sie ist leicht an dem schwarz-rot längsgestreifen Körper zu erkennen. Die Streifung zieht sich vom sehr kleinen Kopf über den breiten Halsschild bis über den gesamten Hinterleib. Auf dem Rücken zeichnet sich deutlich ein großes Schildchen ab, es reicht bis zum Körperende.

Namensverwirrung: Aus eins mach zwei

Die Seitenränder des Körpers sind leicht gebogen und weisen eine schwarzrote Querstreifung auf. Die Unterseite des Körpers ist rot gefärbt und mit einer Vielzahl schwarzer Punkte bedeckt.

Lebensweise und Vorkommen:

In Deutschland kommt die Art mit Ausnahme des Nordwestens überall vor und ist gebietsweise nicht selten. Aufgrund des Klimawandels hat sie sich in den letzten Jahren deutlich vom wärmeren Süden nach Norden ausgebreitet. Als thermophile, also wärmeliebende Art bevorzugt die Streifenwanze sonnige Wiesen, Ödland und Wegränder als Lebensraum.

Das steht auf dem Speiseplan:

Ganz oben auf dem Speiseplan der Streifenwanze stehen die Pflanzensäfte der Doldengewächse, zum Beispiel Pastinake, Haarstrang, Engelwurz, Wilde Möhre, Giersch und Mannstreu. In den höheren Lagen der Mittelgebirge findet man die Wanzen an Bärwurz, in Gärten auch an Kulturpflanzen wie Dill oder Fenchel. Sowohl die Nymphen als auch die adulten Tiere sitzen meist auf ihren Nahrungspflanzen und saugen dort an den reifenden Samen. Gleiches gilt auch für die Larven, jedoch nehmen sie zusätzlich tierische Nahrung in Form von Kleinstinsekten zu sich.

Gut zu wissen:

Die Eier der Streifenwanze, aus denen schon nach gut einer Woche die Larven schlüpfen, werden nach der Paarung im Frühjahr an Blätter und Stengel geheftet. Nach dem Schlupf bewacht das Muttertier die Larven - ihre bedrohlich wirkendes Streifenkleid hilft ihr dabei, Fressfeinde abzuwehren.

Wie kann ich helfen? Doldenblütler sind echte Wanzen-Pflanzen. Wer ihnen in seinem Garten einen Platz gibt, hilft den Tieren bei der Nahrungssuche. Zudem scheinen sich Gehölze in der Nähe der Pflanzen, auf denen man die adulten Tiere im Frühjahr häufiger antrifft, günstig auf den Bestand der Wanzen auszuwirken.