In den Urbaren des Klosters Werden aus dem 10. Jahrhundert werden bereits Grundstücke in Ascala (Esklum) erwähnt, das an der Ledaeinmündung in die Ems günstig gelegen war. Das erste Gotteshaus war eine Holzkirche, die um 1250 dem heutigen Backsteingebäude wich.[1] Die Außenmauern hat Gottfried Kiesow der Romanik zugerechnet,[2] obwohl Mitte des 13. Jahrhunderts in Norddeutschland auch schon gotisch gebaut wurde (z. B. die Einwölbung des Bremer Doms). Einige Fensteröffnungen wurden später teilweise umgestaltet (s. u.). Spätestens im 14. Jahrhundert[3] wurde die Kirche erbaut oder im Stil der Gotik umgebaut.

🇫🇷 voyagesautenteo.com/costa-rica/conseils/animaux/rainette-...

Le Costa Rica un peu plus de 190 espèces d’amphibiens sur son territoire Et encore, les scientifiques s’accordent pour dire que certaines variétés du pays n’ont pas encore été découvertes. Une densité qui s’explique avant tout par le climat, un climat tropical humide et des forêts denses particulièrement propices à la survie des grenouilles. Elles jouent d’ailleurs un rôle essentiel dans la préservation de la forêt costaricienne et de la biodiversité en général.

Elles sont minuscules de 2,5 à 4 cm

🇪🇸 Costa Rica cuenta con algo más de 190 especies de anfibios en su territorio. Y aun así, los científicos coinciden en que algunas de las variedades del país aún no han sido descubiertas. Esta densidad se explica por el clima, un clima tropical húmedo y bosques densos especialmente favorables para la supervivencia de las ranas. Éstas desempeñan un papel esencial en la conservación del bosque costarricense y de la biodiversidad en general.

Son diminutas

🇬🇧 Costa Rica has just over 190 species of amphibians on its territory. And even so, scientists agree that some of the country's varieties have not yet been discovered. This density can be explained by the climate, a humid tropical climate and dense forests that are particularly favourable to the survival of frogs. They play an essential role in the preservation of the Costa Rican forest and biodiversity in general.

They are tiny

🇩🇪 Costa Rica etwas mehr als 190 Amphibienarten auf seinem Territorium. Und selbst dann sind sich die Wissenschaftler einig, dass einige der Arten des Landes noch nicht entdeckt wurden. Eine Dichte, die sich vor allem durch das Klima erklären lässt: ein feuchtes tropisches Klima und dichte Wälder, die für das Überleben der Frösche besonders günstig sind. Frösche spielen eine wichtige Rolle bei der Erhaltung des costaricanischen Waldes und der Artenvielfalt im Allgemeinen.

Sie sind winzig

🇮🇹

La Costa Rica conta poco più di 190 specie di anfibi sul suo territorio, ma gli scienziati concordano sul fatto che alcune varietà del Paese non sono ancora state scoperte. Questa densità si spiega con il clima, un clima tropicale umido e fitte foreste particolarmente favorevoli alla sopravvivenza delle rane. Esse svolgono un ruolo essenziale nella conservazione della foresta costaricana e della biodiversità in generale.

Sono minuscole

Sinds de laatste campange van de SNCF steenslagtreinen in 2021 was ik één van de weinige personen die volhield dat ook in 2022 de schitterende oude diesels uit 1960 van de Franse staatsspoorwegen weer terug zouden keren op het Belgische spoorwegnet. Veel wees erop dat dit niet ging gebeuren, er zou namelijk ETCS neergelegd worden op Lijn 96 en daarbij zouden de welbekende krokodillen verdwijnen die nodig zijn voor de beveiliging van de BB67000 locomotieven. Daarnaast zou 2021 officieel het laatste dienstjaar zijn van de "Fretjes" en gingen deze volgens velen met pensioen. In de zomer van 2021 werd al snel bekend dat er toch voorlopig geen ETCS geïnstalleerd ging worden op Lijn 96, echter verdwenen alsnog de krokodillen van beveiligingssysteem Memor op verschillende plaatsen waardoor de inzet van de BB67000'en alsnog onmogelijk werd gemaakt. Mijn theorie dat de locomotieven in 2022 terug zouden keren werd dan ook flink ontkracht wat ik best jammer vond aangezien ik deze brute diesels nog op een aantal locaties wilde fotograferen. Ondertussen gingen er maanden voorbij toen opeens de krokodillen weer teruggeplaatst werden waardoor de kans op de terugkeer van de Fretjes weer groter leek dan ooit. De exemplaren met een toelating tot België waren nog steeds actief en terwijl het begin van de volgende campagne alweer in zicht kwam, werd alles goed in de gaten gehouden over nieuws van de steenslagtreinen van SNCF. Via wat contacten kreeg ik al een aantal weken van tevoren te horen dat het dan waarschijnlijk toch echt ging gebeuren, en dus was het enkel nog wachten totdat de campagne zou beginnen en de prachtige diesels weer voor de steenslagtreinen te zien zouden zijn. Maar slechts enkele dagen voor aanvang van de periode kwam het verontrustende nieuws dat bij grensovergang Quévy met werken de krokodillen weer waren verdwenen. Echter hadden de Fransen hier schijnbaar maling aan, want op vrijdag 11 maart kwamen de SNCF FRET 67579 en SNCF FRET 67460 België binnen gereden met de eerste lege steenslagtrein bestemd voor Quenast. De vreugde was dan ook groot en met nog een aantal weken mooi weer voor de boeg werd vrijwel meteen een datum uitgekozen om de steenslagtreinen goed onder de loep te nemen.

Zo werd op vrijdagochtend 25 maart tegen 5:30 uit Etten-Leur vertrokken om via Wuustwezel, voor een goedkope tankbeurt, af te zakken naar Wallonië. Op de planning stond uiteraard de steenslagtrein van SNCF, maar ook Europorte zou deze dag twee keer onze lenzen moeten passeren. Het zou voorlopig een van de laatste dagen met goed weer worden en daarnaast was het de laatste dag met wintertijd waardoor het de laatste mogelijkheid was de Fretjes met een goede zonstand op Lijn 115 bij Ripain te fotograferen. Als eerste werd het bekende viaduct in Neufvilles aangedaan waar dan ook meteen de lege rit naar Quenast op het programma stond, als ook de dit jaar weer traditie getrouw rijdende graantrein van Europorte naar Antwerpen. Zonder al te veel files werd al voor 8:00 Neufvilles bereikt waar bij aankomst de schaduw van de hoge bomen nog op het spoor stonden. We maakten ons dan ook meteen nuttig om een beetje te gaan snoeien, want inmiddels was er redelijk wat hoog gras ontstaan in de berm tussen het veld en het spoor. Het uur ging snel voorbij en tegen 9:00 werd dan SNCF verwacht met de lege trein naar Quenast, echter bleek deze vertraagd te zijn, want op het moment van geplande doorkomst in Neufvilles was het geheel pas net uit Quévy vertrokken. Dit baarde ons enige zorgen omdat de zon op deze locatie al vrij snel haaks ging staan en dus werd de trein via een contactpersoon nauwlettend in de gaten gehouden. Langzamerhand leek het er zelfs op dat Europorte de trein van SNCF had ingehaald en niet veel later kregen we inderdaad deze bevestiging. Europorte was namelijk op tijd vertrokken uit Mons en was in rap tempo onderweg zodat deze wel op haar geplande doorkomsttijd vereeuwigd kon worden te Neufvilles.

Het is 9:24 als de brute Europorte 4008 met ditmaal een vrij korte graantrein 48811 in een dunne laag nevel de aanwezigen passeert te Neufvilles. Het treintje is vanuit het Franse Bobigny onderweg naar Antwerpen D.S. Angola waar de wagens vervolgens gelost worden en 's nachts weer terugkeren naar Frankrijk. Na de passage van Europorte bleek SNCF pas net in Mons te zijn aangekomen waardoor de zonstand te haaks ging worden op het viaduct. Besloten werd om richting het bosje bomen links in beeld langs het spoor te lopen waar Stephen reeds gestationeerd was. Op deze locatie zou de zon het nog iets langer uithouden met een goede stand, wat uiteindelijk ook echt nodig bleek te zijn. SNCF passeerde uiteindelijk met exact een uur vertraging, wat wel weer gunstig was voor een betere zonstand in Ripain. Wordt vervolgd!

Voor de werkdagen 1 en 2 juni 2021 werd de agenda leeggeveegd c.q. overleggen verplaatst om ruimte te maken voor een korte treinenspottrip naar België. Hoofddoel was het ballastvervoer tussen Quenast en Somain met als trekkracht de klassiekers van de serie 67400 van SNCF Fret. Deze fraaie locomotieven rijden waarschijnlijk 11 juni voor het laatst voor deze treinen. In de zomer wordt ECTS ingevoerd op de lijn L96 wat het einde betekent voor de inzet van de BB 67400 op deze lijn.

Zonder files kwam we net voor zevenen aan op ons eerste fotopunt. Voor de Franse diesels was o.a. de stek bij Soignies geschikt, maar daar staat zo vroeg de zon nog niet goed. Daarom werd eerst de stek bij Braine-Le-Comte bezocht waar een paar mooie treinen waaronder een klassieker van de reeks 27 doorkwamen. Daarna werd ruim op tijd de stek bij Soignies opgezocht.

We hadden met deze weersvoorspellingen en het naderende eind van de inzet van de diesels behoorlijke drukte van treinenspotters langs de lijn verwacht. Ook zeker bij een bekende stek als die bij Soignies. We kwamen echter aan bij een leeg veld. Daar er op het tijdstip van normale doorkomst geen goederentrein in aantocht was, versterkte ons het gevoel dat we wellicht toch achter het net gingen vissen. De geruchten dat de goederentrein met de Franse diesels mogelijk eind mei voor het laatst had gereden gaven ook niet veel hoop.

Drie kwartier na de officiële doorkomsttijd gingen dan de spoorbomen eindelijk toch dicht op de achtergrond en het sein stond gunstig. We zagen wel een goederentrein opdoemen, maar helaas een reeks 78 met één wagen. Wel een goederentrein, maar niet degene waar we voor kwamen. Daarna tikten de minuten weg. We werden toch wel wat onrustiger. Nog steeds stonden we alleen in het veld.

Na een uur kwam er een goederentrein van de andere kant die erg langzaam voorbij kroop. We zagen inmiddels dat het sein weer gunstig stond en de overwegen voor en achter ons waren inmiddels ook al gesloten. Terwijl er weer iets van een goederentrein (in ieder geval geen reizigerstrein), keutelde de goederentrein nog steeds hinderlijk langzaam uit ons beeld. Toen de goederentrein helemaal om de bocht verdween, kwam er iets groens en lawaaierigs in onze richting. Eindelijk....ze reden toch nog ;-)

Op de foto zien we de SNCF Fret 67494 en 67629 met de ballasttrein 49883 Somain (F) - Quenast in de buurt van Soignies langs twee zeer tevreden fotografen ronken.

De derde en tevens laatste locatie die we aandeden op zaterdag 12 februari in de omgeving van Hürth was de avondstek in het veld tussen Hürth en Brühl. Deze stek is eigenlijk gewoon de ochtendstek maar dan aan de overkant van het spoor en was dus niet zo moeilijk te vinden. Net zoals de eerste helft van de middag was het verkeer ook nu vrij matig en kwam er naast DB Cargo en een enkele trein van SBB Cargo slechts één privaat voorbij in de vorm van Retrack. Nu heeft Retrack tegenwoordig een best interessant locomotievenpark maar speciaal voor ons was het de uitermate ranzige Railpool 186 537 die een keteltrein vanuit Köln Eifeltor naar Passau trok, dat wilde dus ook al niet lukken. Overigens is de betreffende loc onder de hobbyisten in Nederland inmiddels flink bekend geworden door haar smerige, maar dan ook echt smerige uitstraling want ze is inmiddels gewoon bruin uitgeslagen en kan wat dat betreft wel even een flinke wasbeurt gebruiken.

Enfin, hoewel een groot percentage van de DB Cargo treinen niet echt noemenswaardig is, kwam er deze namiddag toch een uitschieter voorbij, en dit was dan ook niet zomaar DB Cargo, maar DB Cargo France met een in januari opgezette verbinding tussen Kaldenkirchen en het in zuid Frankrijk gelegen Perpignan. Al jaren rijdt BLS Cargo steevast de CargoBeamer treinen tussen de Cabooter terminal in Kaldenkirchen en het in Italië gelegen Domodossola, en sinds januari is er in Kaldenkirchen dan eindelijk een tweede CargoBeamer verbinding bij gekomen welke dus rijdt onder de vlag van DB Cargo France. Net zoals BLS Cargo een aantal jaar geleden, had ook DB Cargo qua belading enige opstartproblemen en zo kwam het in januari regelmatig voor dat de trein slechts één trailer telde die de reis per spoor ging afleggen richting Perpignan. Verder is de vertrektijd uit Kaldenkirchen voor de fotograaf wel erg gunstig waardoor de trein zowel tussen Kaldenkirchen en Köln als op de Rheinstrecke met een goede zonstand te fotograferen is. Al snel bleek de belading op de zaterdag een flink stuk beter te zijn dan de rest van de week, en aangezien het dus nu ook zaterdag was hoopten we de trein nog op tijd te treffen wat uiteindelijk ook gebeurde.

Het is 15:51 als de ECR / DB Cargo France 186 162 te Hürth passeert met fraai en nagenoeg volbeladen CargoBeamer 42282 vanuit Kaldenkirchen naar Perpignan. Opvallend aan de trein is dat er ook altijd enkele normale trailerdraagwagens in de trein meelopen die enkel geschikt zijn voor de standaard trailers die per trein vervoerd worden. Deze normale wagens zaten deze keer direct aan de loc, waardoor de wat exotischere trailers, die je bijna nooit op een trein treft, in het midden en het einde van de trein te zien waren. Ondanks de fraaie foto werd er enkele weken later een herkansing voor de belading gedaan, welke goed uitgepakt heeft. Overigens maakte een DB Cargo trein vanuit de rug het nog flink spannend, maar deze was net op tijd van het toneel verdwenen en is nog aan de achterkant van de CargoBeamer trein te zien!

Nadat ik op dinsdag 31 mei de Weedfree sproeitrein meermaals met de speciale TUC Rail 5508 op kop kon fotograferen, waarvan nog een aantal foto's volgen, dacht ik dat ik de sproeitrein dit jaar niet nog eens ging fotograferen. Maar toen ik dit weekend hoorde dat er twee ex-TVM HLD55's werden ingezet voor de drie laatste dagen wist ik meteen dat ik spoedig weer naar België moest. Het zou namelijk voor het eerst zijn dat er twee HLD55's in de TVM kleurstelling ingezet gingen worden op de sproeitrein wat ik natuurlijk opnieuw niet mocht missen. Waar het op maandag en woensdag nogal bewolkt weer zou worden was de dinsdag veelbelovend met veel zonuren in de ochtend. Als klap op de vuurpijl zou het geheel deze dag de kustlijnen van Blankenberge, Zeebrugge en Knokke aandoen wat al helemaal bijzonder is. Op de lijnen naar Blankenberge en Knokke rijdt normaliter buitenom de reizigerstreinen van NMBS helemaal niks dus om hier de sproeitrein vast te mogen leggen zou geweldig zijn.

Aangezien er op deze lijnen normaliter niks bijzonders rijdt zijn er nauwelijks tot geen foto's te vinden van stekken wat het extra leuk maakte om originele standpunten te vinden via Google Maps. Dit ging ons in samenwerking met de zeer gunstige dienstregeling vrij gemakkelijk af en dus hadden we een mooi vooruitzicht op wat een leuke dag moest gaan worden, en dat werd het zeker! Er werd dan ook 's ochtends vroeg tegen 6:00 vertrokken vanuit Oss om via Essen, waar Timo werd opgehaald, naar Blankenberge te rijden waar de eerste foto moest ontstaan. Omdat we midden in de spits reden werd er gekozen om eens via de Liefkenshoektunnel te rijden om zo de drukke en inmiddels vastgelopen Antwerpse ring over te slaan. Dit bleek inderdaad een goede zet want hierdoor kwamen we ruim op tijd aan om op de plek van bestemming een goed punt uit te zoeken. We hadden namelijk enkel vanaf de streetview van een straat verderop en een aantal satellietbeelden gezien hoe het er ongeveer uit zag, maar nog een precieze plek hadden we niet gevonden. Na ongeveer 10 minuten wat te hebben geprobeerd kwamen we op een fraai puntje uit waar de ladder werd opgezet in afwachting op de sproeitrein die ondertussen vanuit Brugge was gepasseerd richting de eerste kustplaats van de dag. Het zou niet lang duren totdat de trein voor ons zou afkomen want al met vijf minuten vervroeging vertrokken de twee brute diesels weer terug naar Brugge om de eerste slag van de dag te voltooien. Rond half 10 word dan de gele neus in de verte zichtbaar en is het hoog tijd de ladder te beklimmen voor de eerste foto van de dag!

Het is 9:34 als de TUC Rail 5501 samen met de TUC Rail 5511 en de Weedfree sproeitrein de buitengebieden van Blankenberge doorkruist als trein 92562 vanuit Blankenberge naar Brugge. Na deze eerste geslaagde foto werd naar de enige echt bekende stek van de dag gereden, namelijk die in Lissewege om de rit vanuit Zeebrugge-Dorp op te wachten. Wordt weer vervolgd!

Am Abend des 12. Juli 2020 habe ich an der Einfahrt vom Hafenbahnhof Hohe Schaar auf einfahrende Züge gewartet. Kurz nach meiner Ankunft rollte dann auch schon ein Containerzug von Osten kommend nach Waltershof vorbei. Dieser war mit einer blau-silbernen 145 bespannt. Hatte ich auch schon ewig nicht mehr gesehen. Das Bild dazu wanderte erstmal ins Archiv. Ich hatte nun aber etwas auf dem Zettel, denn mir war etwas aufgefallen. Da standen ein paar lange Grashalme etwas dämlich im Auslösepunkt herum. Während ich bei der Grünpflege war, hörte ich den Bahnübergang bimmeln und es begann zu rumpeln. Der Wind stand günstig und alsbald hörte ich ein grummeln. Ich befürchtete, dass eventuell ein Großdiesel ausfahren würde. Ich hatte nämlich nicht in den Bahnhof bei meiner Ankunft geschaut. Aber die Signale neben mir zeigten nur rote Lampen. Dann fiel mein Blick auf die Weiche am Abzweig zum Pollhornweg. Diese stand auf Abzweig. Da dürfte also eine Rangierfahrt kommen. Kurze Zeit später bog eine der Captrain G6 mit einem Getreidezug um die Ecke und kämpfte sich mit dem langen Zug die Steigung auf Deichhöhe herauf. Ich nahm meine Beine in die Hand und rannte zum Auto zurück. Ich fuhr fix ein paar Meter weiter an das andere Ende der Ausweichgleise vor den HaBeMa Silos. Dort erwartete ich die Rangiereinheit im letzten Sonnenspot, wo die Silos und Lagerhallen noch keinen Schatten warfen. Es dauert noch etwas bis die Lok im Auslösepunkt angekommen war, denn der Zug wurde noch vorher geteilt. Nachdem der erste Teil des aus Argo Terminal-Wagen bestehenden Ganzzuges an mir vorbei gerollt war, wechselte ich wieder zur Einfahrt von AHOS zurück. Dort konnte ich kurz vor Licht aus dann noch einen HSL-Kesselzug ablichten...

Leica M-P & Elmarit-M 28mm

Please don't use this image on websites, blogs or other media without my written permission.

© Toni_V. All rights reserved.

nicht günstig, aber wahrscheinlich schön :-)

www.buergenstock.ch

Vor einem Jahr ergab sich eine selten günstige Begegnung. Von hinten düste die Metrans mit einem Containerzug durchs Motiv, sodass das große Zittern begann. Gerade rechtzeitig kam jedoch der Zugschluss und 123 026 fuhr mit einem weiteren Containerzug 54645 von Děčín nach Mělník in die Szene ein. Letzten Endes überdeckte der Zug der Metrans gar die leeren Tragwaagen des anderen Zuges, sodass man tatsächlich mal sagen kann, dass die Metrans "von hinten" das Bild bereichert hat. Die Containerparade konnte in Církvice beobachtet werden.

1 April 2016

Coltsfoot is a perennial herbaceous plant that spreads by seeds and rhizomes. Tussilago is often found in colonies of dozens of plants. The flowers, which superficially resemble dandelions, appear in early spring before dandelions appear. The leaves, which resemble a colt's foot in cross section, do not appear usually until after the seeds are set. Thus, the flowers appear on stems with no apparent leaves, and the later appearing leaves then wither and die during the season without seeming to set flowers. The plant is typically 10–30 cm in height. The leaves have angular teeth on their margins

Tussilago/Coltsfoot is a plant in the groundsel tribe in the daisy family Asteraceae, native to Europe and parts of western and central Asia. It has had uses in traditional medicine. The name "tussilago" is derived from the Latin tussis, meaning cough, and ago, meaning to cast or to act on. However, the discovery of toxic pyrrolizidine alkaloids in the plant has resulted in liver health concerns.

Het klein hoefblad (Tussilago farfara) is een circa 30 cm hoge vaste plant, behorend tot de composietenfamilie (Asteraceae).

De bloeitijd ligt vroeg, gewoonlijk in maart en april, bij gunstig weer reeds in februari. De plant behoort tot de naaktbloeiers, de bladeren verschijnen pas na de bloei. Tijdens de bloei zijn de bladeren beperkt tot korte, groene of rode schubjes langs de stengel. Na de bloei ontwikkelen deze zich tot hartvormig of ronde en getande bladeren. Deze, aan de onderkant viltig behaarde bladeren staan in een rozetvormige krans rond de steel.

De plant is een pioniersplant die zich vooral op nieuwe gronden goed thuis voelt, vaak kan men hem tussen grassen in betrekkelijk nieuwe wegbermen of hellingen aantreffen. Op deze hellingen helpt de tot 1,5 m lange wortelstok en de uitlopers hieraan om de grond vast te houden.

De botanische naam Tussilago is afgeleid van tussis = hoesten en agere = verdrijven. De plant is dan ook gebruikt als hoestverdrijvend middel en tegen neuralgische aandoeningen.

De plant wordt als artsenijplant geteeld vanwege zijn slijm-, looi- en bitterstoffen, tannine, dextrine en bactericide stoffen. De bladeren worden gebruikt als omslagen bij gewrichts- en reumatische aandoeningen.

De Romeinen gebruikten de plant als genotmiddel door deze te roken in pijpjes.

De vuurlibel 'crocothemis erythraea' is een fel rood gekleurde middelgrote libel (36-54 mm), die veel in Zuid Europa wordt gezien.

De vuurlibel is iets groter en oogt forser dan de bruinrode heidelibel. Het rood van de mannetjes is ook intenser dan dat van de Sympetra soorten. Het achterlijf is wat afgeplat.

De basis van de achtervleugels heeft een geelbruine kleur. Ook de vleugeladeren van voor en achtervleugel zijn over enige lengte geel. Ook heeft hij geen zwart aan de poten. Op deze manier kunnen ook de bruingele vrouwtjes en jonge mannetjes met zekerheid worden onderscheiden. De vrouwtjes hebben een fijne zwarte lengtestreep over het achterlijf en in het verlengde daarvan een wat bredere witte streep tussen de vleugels.

Alleen verwarring met 'Crocothemis servilia' kan dan nog voorkomen, maar deze soort komt voor in Azië en alleen in het Midden Oosten overlappen hun verspreidingsgebieden.

Het is een zuidelijke libellensoort. Hij komt voor van de Noord-Afrikaanse woestijnen tot aan de 58ste breedtegraad. In het Middellandse Zeegebied is dit een heel algemene libel en momenteel breidt zijn verspreidingsgebied zich naar het Noorden uit.

In het Zuidoosten van Nederland zijn enkele grotere populaties. De overige waarnemingen zijn meer incidenteel. De vuurlibel geldt nog als een zeldzame soort.

De vuurlibel kan in het Middellandse Zeegebied bij allerlei soorten stilstaand water gevonden worden. Zelfs brak water wordt niet gemeden. In het Noorden zoekt hij plaatsen uit met een gunstig (warm) microklimaat.

In de Sahara zijn er het hele jaar door vliegende exemplaren te vinden. In Nederland vliegt hij vanaf midden juni tot begin september. In het MiddellandseZeegebied wordt hij van november tot februari bijna niet waargenomen.

Net zoals voorgaande jaren rijdt ook dit voorjaar weer de Weedfree sproeitrein van Infrabel door België heen om zo het onkruid in en nabij de spoorbedding te verdelgen. Nog niet eerder wist ik deze interessante trein te fotograferen en dus wilde ik er dit jaar wel eens werk van maken, mede omdat de trein alle voorgaande jaren steeds met een duo locomotieven reed uit de reeks HLD55 of HLD62. De teleurstelling was dan ook wel aanwezig toen de campagne van dit voorjaar werd aangekondigd waarbij de locomotieven geen oudgedienden waren maar twee HLR77's die in mijn ogen nog niet erg bijzonder te noemen zijn, wie weet denk ik daar over twintig jaar wel heel anders over. Maar al snel verdween deze teleurstelling toen een aantal dagen later opeens wel een heel bijzondere locomotief verscheen voor de sproeitrein, namelijk de TUC Rail 5508 voorzien van haar frisse unieke kleurstelling die vorig jaar is aangebracht door een aantal vrijwilligers van de TSP. Samen met de nagenoeg brandschone Infrabel 6250 zou zij de komende dagen dienst uitmaken op de Weedfree trein waardoor het geheel natuurlijk weer helemaal mijn aandacht getrokken had. Deze dinsdag zou de trein namelijk Essen en Turnhout aandoen wat voor mij als Nederlander toch wel een redelijke thuiswedstrijd zou zijn.

Aangezien ik nog nooit zo'n brute HLD55 kon vastleggen en de weersverwachtingen voor de ochtend, de tijd dat de trein reed, redelijk gunstig bleken te zijn, besloot ik vrij te nemen en met twee vrienden een kleine planning in elkaar te zetten. Echter stuitten we al gauw op een probleem, en dat waren de landelijke stakingen die deze dag gehouden zouden worden in de publieke sector. Hierdoor waren er veel minder treindienstleiders aanwezig op hun post met als gevolg veel treinen die uitvielen. Na even navragen bleek dit gelukkig geen invloed te hebben op de trein van TUC Rail, en uiteindelijk had het voor ons zelfs heel veel voordelen. Uiteindelijk konden we één foto niet maken doordat de trein onder andere in Puurs maar heel kort van rijrichting veranderde en geen halfuur hoefde te wachten op de Desiro die kwam te vervallen, maar dit had uiteindelijk alleen maar voordeel voor een andere foto, daarover bij de volgende bijdrage meer.

Bon, als eerste moest ik in Roosendaal het gezelschap ophalen wat iets langer duurde omdat er een trein uitviel vanuit Dordrecht. Met ongeveer 25 minuten vertraging reden we dan als eerste naar Wildert toe, want een HLD55 op Lijn 12 is enorm zeldzaam en konden we dus niet zomaar even voorbij laten gaan. We hadden gelukkig ruim de tijd genomen waardoor we alsnog op tijd zouden arriveren op de eerste locatie. Ondanks dat TUC Rail met 7 minuten vertraging vanuit Lier was vertrokken, wist ze deze vertraging er al snel uit te rijden en dus passeerde ze zelfs al iets te vroeg Wildert onderweg naar Essen. We hadden er al rekening mee gehouden dat het verder op het spoor heel rustig was en dus TUC Rail hoogstwaarschijnlijk eerder zou vertrekken uit Essen richting ons, en dit bleek ook het geval te zijn. Namelijk zo'n 10 minuten te vroeg sloot de overweg alweer en was dit het teken dat de sproeitrein zou afkomen. Ondanks het grote blauwe gat wat er in de regio hing, was er precies op het moment dat de overweg sloot een wolk die voor de zon dreef wat even de nodige zenuwen deed opwekken, maar gelukkig reed de trein totaal niet snel en kwam de zon weer tevoorschijn tegelijkertijd dat de prachtige HLD55 om de hoek kwam rijden, afdrukken maar!

De klok slaat exact 10:00 als de prachtige TUC Rail 5508 in sandwich met de Infrabel 6250 en Weedfree sproeitrein 92585 het zonnige Wildert passeert onderweg vanuit grensstation Essen naar Puurs, de fotografen tevreden achterlatend. Aangezien het tegen het middaguur snel zou dichttrekken en we dus niet wisten of er nog een zonfoto in zat waren we al heel blij dat dit gelukt was, maar uiteindelijk stond er door samenloop van omstandigheden in Bouwel een hele leuke verrassing op ons te wachten. Wordt zoals gewoonlijk weer vervolgd ;)

Naast de TER-dienst tussen Sélestat en Strasbourg zijn de BB22200'en van SNCF ook te vinden op de TER-dienst tussen Strasbourg en Saverne. Deze ritten rijden voornamelijk in de middag en avond in een gunstige zonstand, omdat de locs zich hier aan de Saverne-zijde bevinden. Rond de middagspits is er bijna elk uur wel een trein met een BB22200 en een (of soms twee) RRR-stammen.

SNCF 22259 komt met RRR-stam 235 en 222 langs het kanaal in Steinbourg om bijna aan te komen in het gelijknamige station. Dit is een van de weinige ritten die op dagbasis met twee RRR-stammen gereden werd.

Maandag 11 juli 2022, 15:30

Op dinsdag 24 augustus 2021 kon er eindelijk weer eens op een zonnige dag een dagje treinen spotten worden ingepland. Samen met een vriend werd Duitsland bezocht. Van te voren stonden de seinen nog niet echt op groen, want er waren stakingen bij zowel DB als DB Cargo. We hadden echter al op verschillende forums gelezen dat DBC voor het overgrote deel bleef rijden en dan met name in het westelijk deel van Duitsland.

Die dag kregen we 11 goederentrein in het zonnetje waaronder een flink deel van DBC. Hier zien we de DBC 185 375-3 met een autotrein richting Emden ten oosten van het dorpje Püsselbüren. Op het veld op de voorgrond is vaak mais of koren te vinden. We waren dan ook blij met het "nieuwe" gewas: gras. De snoeibeurt langs het spoor was voor het spotten ook zeer gunstig.

Na een jarenlange juridische strijd is de kogel eindelijk door de kerk (of de fietssnelweg door de achtertuin in dit geval), en mag een van de laatste ontbrekende stukken van fietsostrade F14 in Sint-Mariaburg langs lijn 12 aangelegd worden. De hiermee onvermijdelijke komst van hekken, verlichtingspalen en opvallend rood asfalt betekent helaas het einde van een van de meest bekende en mooiste spotplekken die lijn 12 (ondertussen niet meer) rijk is. De aanleg vormt echter wel een tijdelijke unieke mogelijkheid om deze plek eens van de andere kant te aanschouwen.

Om hier van een goede zonnestand te kunnen profiteren, is men aangewezen op de laatste uren zonnelicht van de dag, die in deze periode veelal het mooiste licht bieden. De nieuwste aanwinst in de nachttreinwereld, de European Sleeper, passeert hier bovendien perfect binnen dit tijdsinterval. Daarenboven lijken de werken in rap tempo te vorderen, waardoor dit punt hoogstwaarschijnlijk in een mum van tijd onbruikbaar zal zijn. De eerste rit van de European Sleeper richting Berlijn kon ik niet bijwonen, en dus werd het tripje naar Mariaburg uitgesteld naar de eerstvolgende woensdag, aangezien lijn 12 op pinkstermaandag gesperd zou zijn door werken.

Die woensdag bleek het konvooi reeds te zijn ingekort in vergelijking met de eerste officiële rit. Dit was gunstig nieuws, aangezien de bekende wilg de achterste wagons met wat geluk niet zou onttrekken aan het zicht. Bovendien spoorde de rit naar Brussel met een vertraging van zo’n twee uur; een patroon dat zich ’s avonds hopelijk niet zou herhalen. Bij aankomst aan de overweg op het Vloeiende dook er wel een probleem op: het tijdelijke zandpad was veranderd in een lag rood en nog nat asfalt, waardoor het pad niet begaanbaar was en ik vreesde dat het gedeelte langs het fotopunt ook reeds bezoek had gekregen van de asfalteringsmachine. Langs een aanpalend en net gemaaid weiland kon het punt een paar minuten voor de geplande doorkomst alsnog bereikt worden. Tot mijn grote blijdschap had men de asfalteringswerken die dag gestaakt nét voor het portaal waar ik me zou opstellen; de asfalteringsmachine stond net buiten beeld haar nachtrust te nemen. Wat een meevaller! In de verte waren twee tractoren nog druk in de weer met voorbereidingswerken, en dus was het bang afwachten of zij op het moment suprême niet in beeld zouden verschijnen.

Door de kleine omweg restten er nog slechts enkele minuten voordat het geheel voorbij zou komen geraasd. Snel werd alles in gereedheid gebracht en kon het korte wachten beginnen. Uiteindelijk duurde het nog iets langer dan gedacht, maar met tien minuutjes vertraging passeert de door European Sleeper tijdelijk van Lineas gehuurde 186 455 met zeven rijtuigen als E453 Sint-Mariaburg. Hoewel niet honderd procent sluitend, is de kans groot dat deze foto vandaag reeds verleden tijd is, waarbij het zandpad ingeruild is voor een laag rood asfalt.

Woensdag 31 mei 2023 – 20:27

© Daan Verstraete

Klik hier om het filmpje van de passage te bekijken!

Op maandag 9 mei reed RTB Cargo een maïstrein naar Gent met de LokSpitze Vectron. In de bocht van Ekeren zou deze perfect te fotograferen zijn, echter gezien het tijdstip van doorkomst, zou de fotograaf op het thuisfront in de problemen komen. Er werd dus beslist na de dagtaak richting Nederland te rijden.

Rond 16:20 passeerde de trein te Hulten onder gunstige weersomstandigheden.

Misschien wel het bekendste bos van spoor minnend Nederland is het bos bij KLK Kolb a.k.a Elementis a.k.a Servo. Elke woensdag komt vanuit Bad Bentheim hier een trein binnen om ketelwagons te lossen en een andere set weer terug te nemen naar Bad Bentheim.

Woensdag 20 maart waren de weersvoorspellingen gunstig voor in het bos, geen zon! Op deze dag rijdt DBC 6416 met een viertal ketelwagons zojuist uit de poort van KLK Kolb richting het aansluitpunt van de spoorlijn Hengelo - Zutphen. Daarna zal de 6416 richting Bad Bentheim zijn weg vervolgen.

Zámek Jezeří

Der Titel hätte auch lauten können: Das Schloss auf dem Mond...

Schloss Eisenberg (Zámek Jezeří) am Fuße des Erzgebirges zählt zu den faszinierendsten und gleichzeitig erschütterndsten Motiven Nordböhmens. Das Schloss erhielt seinen deutschen Namen nach dem Dorf Eisenberg, über dem es 1365-67 errichtet worden ist. Ein mittelalterlicher Eisenerzstollen am Besucherparkplatz kündet noch heute vom namensgebenden Bergbau. Interessant ist dabei, dass der heutige tschechische Name "Jezeří" (von tsch. 'jezero' = 'See') direkt Bezug auf die mittelalterliche Burg "Alt Seeberg" nimmt, die etwas mehr als ein Kilometer südlich des Schlosses auf einem knapp 700 m hohen schroffen Bergsporn lag. Der Name Seeberg stammte wohl daher, dass man hier eine faszinierende Sicht über das Nordböhmische Becken hatte, in welchem sich unterhalb der Burg weite Wiesen und Felder erstreckten, in denen zahlreiche Wasserflächen lagen. Der Name "Die Seewiesen" und der (inzwischen leider im Braunkohlentagebau verlorene) Ort Seestadtel kündeten davon, dass diese Wasserflächen zu bestimmten Zeiten vielleicht eine beachtliche Ausdehnung erreicht haben. Kurios ist allerdings, dass die tschechische Bezeichnung der Burg "Starý Žeberk" lediglich eine phonetische Umwandlung des deutschen Namens "Seeberg" ist, während der Berg selbst "Jezeří" genannt wird. Die Burg in der spektakulären, aber wohl nicht sehr wohnlichen Lage, wurde nach Mitte des 14. Jahrhunderts durch die Herren von Seestadtl (Ervěnice) aufgegeben, da nunmehr in günstigerer Lage über dem Dorf Eisenberg eine neue Burg erbaut worden war. An dessen Stelle wurde im 16. Jahrhundert durch Nikolaus Hochhauser von Hochhaus ein Renaissanceschloss erbaut. Nachdem dieses im Dreißigjährigen Krieg massiv beschädigt wurde, kam es ab 1690 durch die Familie Lobkowicz zum Neubau im Barockstil, wofür der Baumeister Giovanni Battista Alliprandi engagiert wurde. Das prunkvoll ausgestattete Schloss verfügte auch über ein Schlosstheater, welches ab Ende des 18. Jahrhunderts zahlreiche Kunstinteressierte aus Nah und Fern anlockte. Zu den Besuchern zählte neben dem mit dem Schlossherrn befreundeten Beethoven auch Goethe, nach welchem der im Bild zu sehende Aussichtspunkt "Geothesitz" (Goethovo sedátko) benannt wurde.

Nach der Enteignung der Familie Lobkowicz gehörte das Schloss dem tschechoslowakischen Staat, der bei den Planungen für die Eröffnung des Tagebaus auch eine Sprengung des Bauwerks erwog. Eine Bürgerinitiative konnte dies glücklicherweise verhindern und ab 1988 konnten sogar Restaurierungsarbeiten erfolgen. Seit 1996 ist Eisenberg wieder im Besitz der Familie Lobkowicz und das Schloss ist zu den Öffnungszeiten für Besucher zugänglich. Faszinierend und erschreckend zugleich ist der Blick über das Schloss in die Mondlandschaft des Braunkohlentagebaus, wo sich eins blühende Wiesen und Felder erstreckten...

Sinds maart van dit voorjaar rijdt om de twee weken de inmiddels bij HSL rijdende Craftertrein vanuit Bad Bentheim naar Amersfoort met de ruim 65 jaar oude Fairtrains 1315 welke in 1956 de fabriekshal heeft verlaten. Dit gebeurd in de regel altijd op zondagavond als tegen 18:00 DeltaRail vanuit Frankfurt Oder arriveert aan de grensovergang. De ene week is het de RailExperts / HSL 9901 die het stokje overneemt, maar veel interessanter is natuurlijk de andere week als Fairtrains aan de beurt is die in samenwerking met HSL de lading Crafter busjes naar Amersfoort brengt, die vervolgens op maandag gelost wordt bij de PON in Leusden. Ik blijf het persoonlijk erg bijzonder vinden dat een ex-NS1300 weer in de reguliere goederendienst te vinden is, iets wat ik een halfjaar geleden eigenlijk nog niet echt voor mogelijk hield, en dus moest en zou ik hier van een foto maken voordat het te laat was, want met 2016 in het achterhoofd wist ik dat het zomaar weer voorbij kon zijn.

Met het steeds langer worden van de dagen begon ik naar mogelijkheden te kijken om deze bijzonderheid op het spoor te fotograferen, echter was dat nog niet zo makkelijk want heel vaak was het bewolkt of sluierig als de trein met de Berlijns blauwe museumloc reed. Uiteindelijk ondernam ik op zondag 15 mei mijn eerste poging want het zou 's avonds strakblauw zijn en deze avond had de Fairtrains locomotief dus weer de taak de trein op te halen. Echter liep dit allemaal in het water, want de trein was maar liefst drie dagen te laat waardoor het idee meteen weer de prullenbak in kon. Gelukkig konden er rond Moordrecht en Papekop nog wel vier andere treinen gefotografeerd worden, maar voor Fairtrains moest ik het dus maar later nog eens proberen, want de woensdag dat de trein uiteindelijk reed kon ik niet. De volgende mogelijkheid deed zich twee weken later aan, alleen was het deze zondag bewolkter dan bewolkt en dus werd dat hem ook niet. Nog eens twee weken later, op zondag 12 juni, zou de volgende kans zijn.

Na een dramatisch begin van de week wat het weer betreft, deed sinds donderdagavond het zomerse weer haar intrede en kon ik al deze plaat maken van de SBB Cargo 193 701 "RT&S" die zich voor het eerst in Nederland liet zien in haar nieuwe kleurstelling. Deze keer was het zomerse weer niet na een korte periode weg, want na een bewolkte vrijdag stond er een zonnig weekend voor de deur met dus onder andere zondag 12 juni. Fairtrains had zoals verwacht weer aangekondigd te gaan rijden en dus werden de zinnen gezet op Teuge. Het zou overdag nog redelijk bewolkt zijn, maar 's avonds zou het helemaal openbreken met nog enkel wat kleine schapenwolken die resteerden. Tijdens de bewolkte middag kon er mooi Formule 1 gekeken worden in Apeldoorn samen met Tiemen, Thijs en Bram vooraleer er tegen het begin van de avond vertrokken zou worden richting Teuge.

's Ochtends al werd de trein goed op tijd gemeld bij Magdeburg en dus wisten we dat ze deze keer niet drie dagen te laat zou zijn. Tijdens de race werd de trein nogmaals gemeld, nu net voorbij Seelze wat erop duidde dat de trein lekker op tijd zou zijn. Nadat de overwinning van Max Verstappen gevierd was, werd er even rustig gegeten en ondertussen maakte de sluier die nog boven het land hing, ruimte voor een blauwe lucht met enkele stapelwolkjes. Ondertussen werden de meldingen goed in de gaten gehouden want naast Fairtrains zou RFO ook nog moeten afkomen en dat wel drie keer deze avond. Als eerste werd de RFO 1828 gemeld met de styreentrein maar deze reed nog net iets te vroeg en moesten we dus laten schieten. Een halfuur later, tegen 18:15 zou RFO nogmaals passeren, ditmaal met haar 1837 en biodieseltrein en dus zorgden we ervoor dat we rond 18:00 arriveerden op de plek waar het moest gaan gebeuren. Terwijl de trein in de verte door de bocht kwam was er nog een fotowolk, maar natuurlijk stond ik zelf in Teuge en dus was een paar seconden later de zon alweer helemaal aan en dus was de eerste geslaagde foto van de avond binnen ;P

Het was nu wachten wat er ging gebeuren. Captrain met de Gefco autotrein en DeltaRail met de Craftertrein zaten vlak achter elkaar in Duitsland en hebben elkaar zelfs een keer ingehaald. Het duurde allemaal iets langer dan verwacht maar uiteindelijk arriveerde rond 18:15 Captrain in Bad Bentheim als eerste om niet veel later gevolgd te worden door DeltaRail. Na locwissel was het als eerste Fairtrains die was vertrokken vanaf het grensstation. Nadat de trein ook door Oldenzaal was gekomen bleek ze in het pad te zitten van 20:10 in Twello, vlak voor Teuge wat erg gunstig was met een mooie laagstaande zon en de steeds blauwer wordende lucht. Hoewel het richting het oosten steeds blauwer werd, bleven vanuit het westen nog steeds in slakkentempo een aantal grote stapelwolken naar ons toe drijven, zij het niet dat deze telkens flink oplosten eenmaal ze bijna bij de zon waren. Het leek erop dat we ons dus geen zorgen hoefden te maken op een fotowolk, maar er zat toch nog echt een joekel in de lucht die we al een halfuur lang in de gaten hielden. Haar twee voorgangers waren na een tijdje volledig verdwenen, maar deze wolk hield het nog wel even goed uit en kwam beetje bij beetje steeds dichterbij.

Na een tijd wachten viel het tegensein af wat voor de Intercity moest zijn naar Den Haag Centraal, daarachter zou vervolgens Fairtrains zitten. Maar na enkele minuten werd het sein herroepen waardoor er meteen vraagtekens ontstonden. Uiteindelijk bleken er ter hoogte van Holten stenen tegen deze Intercity te zijn gegooid en dus kon deze niet verder rijden dan Deventer in verband met schade... Even vreesden we dat hierdoor Fairtrains nog later zou gaan rijden, die overigens al laat in haar pad zat, maar na een paar minuten sprong het sein weer op rood en aangezien de Intercity nog steeds op het station in Deventer stond, moest dit wel de busjestrein zijn.

Hoewel de achtergrond bijna compleet strak blauw was, begaf de gevreesde wolk zich nu eng dichtbij de zon en dus begon menig aanwezige fotograaf toch wel een beetje te stressen, want als het veel langer ging duren zou de zon na ruim een uur weer uit gaan en konden we de foto wel op onze buik schrijven. De wolk was wel flink geslonken, maar uiteraard bleef het laatste stuk over precies waar ze de zon ging passeren. Ondertussen werd de webcam in Twello in de gaten gehouden en daar kwam dan eindelijk de trein voorbij wat erop duidde dat het nog zo'n drie minuten ging duren. Het zouden uiteindelijk drie hele lange minuten duren, en terwijl de zon zo goed als aan het randje van de wolk zat, kwam daar eindelijk de museumloc door de bocht gereden. Zoals altijd lijkt het bij mij fout te gaan, maar gaat het op miraculeuze wijze toch altijd weer goed en dat was nu ook weer zo. Sorry voor de aanwezigen dat het weer zo spannend moest :P

Het is 20:22 als in schitterend avondlicht de langverwachte Fairtrains 1315 te Teuge passeert met Craftertrein 41784 vanuit Września via Bad Bentheim naar Amersfoort. Twee minuten nadat de trein succesvol gefotografeerd was verdween dan de zon achter de wolk die na vijf minuten opeens helemaal verdwenen was. Een halfuur later kon dan nog de RFO 1831 met de Gefco autotrein vastgelegd worden en dus konden we na een succesvolle avond weer met een aantal leuke platen naar huis!

Gisteren was er tijd om een gehele dag aan de hobby te spenderen. Het aanvankelijke idee was om de lijn te bezoeken tussen Bremen en Wunstorf, slechte weersvoorspellingen deden deze plannen wijzigen in de Rijn. De weersvoorspellingen tussen Koblenz en Rüdesheim am Rhein waren ronduit gunstig. Om 04.00 werd vertrokken en de dag werd begonnen in Boppard. Omdat het uiteindelijke plan was om plaatsen als Im Bächergrund en Assmannshausen aan te doen werd, zodra de pont zou varen (op zaterdag vanaf 08.00 uur), overgestoken naar de rechterzijde van Rijn. Dat er langs de Rijn prachtige stekken zijn is alom bekend, één van mijn lievelingsstekken ligt ten noorden van Assmannshausen vanwaar je een prachtig zicht hebt op het Rijndal.

Naast de nodige UC's die je langs de Rijn gepresenteerd krijgt rijden er ook bijzondere fraaie container- en KLV-treinen. Ook de Linz-shuttle die afkomstig is uit Rheinhausen en in Oostenrijkse handen is, is één van deze treinen.

ÖBB 1293 185 was onderweg als trein Rheinhausen - Linz toen zij op een slakkentempo de fotograaf passeerde. Het slakkentempo bleek helaas vervelende gevolgen te hebben, daarover later meer. Assmannshausen, 30 juli 2022.

ich weiß, dass mir nichts angehört

als der Gedanke, der ungestört

aus meiner Seele will fliessen,

und jeder günstige Augenblick,

den mich ein liebendes Geschick

von Grund auf lässt genießen.

Faust (Goethe)

Afgelopen zaterdag, 5 februari, waren er werkzaamheden tussen Gouda en Woerden. Goederentreinen van en naar Bad Bentheim werden dus omgeleid via 's-Hertogenbosch en voor een deel via de Brabantroute. Dit in combinatie met de redelijk gunstige weersverwachtingen vormde het plan om op Nez Cassé-jacht te gaan dicht bij huis. De ochtend werd begonnen in Hulten waar de 1829 en 1828 van RFO voor de Ostrava-kolentrein onder toeziend ook van veel fotografen vastgelegd kon worden. Hierna werd doorgereden naar Zaltbommel, waar de tweede Nez Cassé - ditmaal van Volkerrail - vastgelegd kon worden.

Nog voordat we in Hedel aankwamen bereikte ons het bericht dat Strukton 1824 in Onnen klaarstond met een DDZ overbrenging richting Amersfoort; dus na Hedel werd direct doorgereden naar Nijkerk. Ook hier bleken we niet de enige te zijn, want ook hier stonden veel hobbyisten klaar om een poging te wagen.

Hoewel het noordelijker in het land een stuk bewolkter was, brak de lucht toch voorzichtig open. De blauwe gebieden in de lucht zaten alleen nét iets te noordelijk, dus zou het wel heel spannend worden met de zon. Kort nadat de intercity van achteren gepasseerd was, kwam Strukton de hoek om. Precies tijdens doorkomst prikte de zon dan toch door het wolkendek heen; de voorste helft van de trein was goed belicht, de achterste helft helaas niet. Een flinke uitdaging dus om in photoshop de achtergrond ook 'aan' te zetten. Uiteindelijk is het aardig gelukt, de trein had immers in slechtere omstandigheden kunnen passeren.

Strukton 1824 passeert de groep toegestroomde fotografen in Nijkerk, als trein 51170 uit Onnen naar Amersfoort. De DDZ's op sleep waren de 7542, 7538 en 7528.

Zaterdag 5 februari 2022, 12:40

Das Kraftwerk Wilhelmshaven Onyx (rechts im Bild) ist ein Steinkohlekraftwerk, das im Jahr 2015 in Betrieb ging. Es liegt im Rüstersieler Groden nördlich des bereits existierenden Kraftwerks des Betreibers Uniper direkt am Deich zum Jadefahrwasser. Es liefert pro Jahr rund 5,5 Milliarden Kilowattstunden elektrische Energie.

Im September 2008 erfolgte die Grundsteinlegung für den Neubau durch die GDF Suez, die sich später in Engie umbenannte. Das Kraftwerk sollte ursprünglich Mitte 2012[4] ans Netz gehen. Der Termin wurde dann in einer Pressemitteilung des Betreibers auf Ende 2013 verschoben.[5] Das Steinkohlekraftwerk ging im Dezember 2012 in den Probebetrieb. Im März 2014 wurde das Kraftwerk erstmals unter Volllast betrieben.[6] Der kommerzielle Betrieb sollte ursprünglich 2014 aufgenommen werden.[7]

Der Probebetrieb wurde jedoch erst Ende Oktober 2015 beendet. Vorher hatte das Kraftwerk bereits seit einiger Zeit Strom in das öffentliche Netz eingespeist. Die Schlussabnahme, die das Bauordnungsamt der Stadt und das Gewerbeaufsichtsamt Oldenburg ausführten, erfolgte erst Ende Oktober 2015.[1]

Grund für die Verzögerung ist eine neuartige Stahllegierung namens T24, mit dem der Wirkungsgrad von Kohlekraftwerken erhöht werden sollte. Der T24-Stahl sollte höhere Dampftemperaturen möglich machen, jedoch wurden bei Funktionstest des Heizkessels im neuen Kraftwerk Duisburg-Walsum Undichtigkeiten an den Schweißnähten festgestellt. Betroffen waren ebenfalls die damals in Bau befindlichen Kraftwerke Hamburg-Moorburg und Boxberg.[8][9] Letztendlich musste der gesamte Kessel des Neubaus komplett ausgetauscht werden.[1]

Die Baukosten wurden 2010 mit mehr als 1 Milliarde Euro beziffert; durch die Probleme während des Baus wurde dieser Kostenrahmen aber vermutlich überschritten. Vom Betreiber wurden Berichte über die Verteuerung nicht kommentiert.[10]

Im Jahr 2019 wurde bekannt, dass Engie seinen 52 % Anteil an dem Kraftwerk an die US-amerikanische Private-Equity-Gesellschaft Riverstone Holdings LLC verkaufen will.[11][12]

Links im Bild ist das Kraftwerk Wilhelmshaven Uniper. Es hat eine elektrische Leistung von 757 Megawatt[1] und wurde Mitte der 1970er Jahre gebaut. Die Inbetriebnahme erfolgte 1976. Es deckt den Mittellast-Bedarf und hat eine Einsatzzeit von bis zu 6.000 Stunden jährlich. Im Kraftwerk werden täglich ca. 6.000 Tonnen Steinkohle benötigt.

Es ist versorgungstechnisch günstig gelegen, da im nahen Tidehafen des Jadebusens Schiffe mit einer Ladekapazität von bis zu 100.000 Tonnen Steinkohle anlegen können.

Das Kraftwerk, welches über einen 275 Meter hohen Kamin verfügt, entschwefelte als erstes in der Bundesrepublik seine Rauchgase. Die Asche aus den Elektrofiltern und der Gips aus der Entschwefelung werden von der Bauindustrie zur Weiterverwendung übernommen. 1998 wurde durch den Einbau einer Zweigturbine eine Leistungssteigerung um 42 Megawatt erreicht und gleichzeitig, bei gleichem Brennstoffeinsatz, die CO2-Emissionen um jährlich 200.000 Tonnen reduziert. Im Jahr 2002 wurde die gesamte Regelung und Steuerung komplett erneuert, die nun einen vollautomatischen Betrieb ermöglicht. Mit der Inbetriebnahme einer Klärschlammmitverbrennungsanlage Ende 2004 zur Entsorgung der kommunalen Klärschlämme sowie dem Bau einer Anlage zur Mitverbrennung von Petrolkoks, wurden unter anderem zusätzlich Möglichkeiten geschaffen, die Ressource Steinkohle zu schonen.

Betriebsschließung: Am 30. Januar 2020 wurde öffentlich bekannt, dass das Kraftwerk Ende 2022 stillgelegt werden sollte.[4] Im Frühjahr 2021 erhielt das Kraftwerk von der Bundesnetzagentur den Zuschlag für die Stilllegung im Rahmen des deutschen Kohleausstiegs.[5] Am 7. Dezember 2021 wurde das Kraftwerk endgültig stillgelegt.[6]

In den 45 Betriebsjahren wurden über 58 Millionen Tonnen Kohle in mehr als 151 Millionen MWh Strom umgewandelt. Die Turbine hatte zuletzt 269.000 Betriebsstunden.[6]

Als Nachnutzung wird überlegt, auf dem Kraftwerksgelände ein Wasserstoff-Importterminal oder eine Lachsfarm aufzubauen.[

war ein deutsches Steinkohlekraftwerk in Wilhelmshaven. Es liegt im Rüstersieler Groden direkt am Deich zum Jadefahrwasser südlich des neu entstandenen Kraftwerks der Engie.

Kraftwerk (links im Bild) wird betrieben von der Uniper Kraftwerke GmbH.

Der Sonnen Fänger steht in Haffkrug an der Ostsee. Eigentlich stellt diese Statue einen Fischer dar, aber die Sonne stand günstig und erlaubt heute bei Sonnenaufgang diesen Schnappschuss

Helaas ging de 252 niet mee terug op 13 mei. Toch besloot ik nog een poging te doen de 286 en 273 te klikken. Nadat Medway zon uit ging in Helmond Brandevoort en een lange wolkenstraat niet gunstig trok besloot ik last minute richting Nuenen uit te wijken. Hier zien we de 386 en 273 voorbij komen.

Op zondag 27 maart werd er rond het middaguur een interessante trein van RFO gemeld in Möchengladbach, het betrof een schuifwandwagentrein vanuit Hallein richting de Maasvlakte welke in samenwerking met SETG/S-Rail wordt gereden. Volgens mijn verwachtingen zou de welbekende haai rond 13u de grens oversteken, het duurde echter tot 14:34 totdat de trein bij Venlo Grens was gezien. Voor ons alleen maar gunstig omdat de zon beter zou bijdraaien, wat echter minder gunstig was was een defecte trein rond Gilze-Rijen. Hierdoor moesten treinen richting Breda langzamer rijden en had de sprinter richting Nijmegen enkele minuten vertraging. Natuurlijk toen precies RFO in zicht kwam vertrok de sprinter naar Nijmegen. Vol spanning wachtten we af op de foto nog zou lukken of niet.. Gelukkig had RFO al flink afgeremd voor het rode sein aan het eind van het perron en kon om 16:14 de nog altijd fraaie 193 623 met haar lege Aluminumtrein (zonder storende sprinters ;)) vereeuwigd worden ter hoogte van de Warmondstraat.

Van 8 t/m 11 september ging ik samen met een vriend 4 dagen treinen spotten in het mooie Tsjechië. De voorspellingen lieten een aantal dagen met zon zien en qua werk kon het ook nog even. De eerste dag werd begonnen in Brniště en vervolgens werd naar het Elbe gereden.

Eerst werd de fraaie stek bij Církvice aan de lijn Ústí nad Labem-Litoměřice bezocht. Daarna gingen we naar Vaňov. aan de lijn Ústí nad Labem-Lovosice. Afgezien van de gebruikelijke Metrans-trein(en) waren alle cargo's zeer interessant qua tractie. en werd daar lekker gescoord.

Omdat de zon op de Elbe-lijnen ten zuiden van Ústí nad Labem al snel achter de heuvels zakt, werd de rechterlijn Ústí nad Labem-Děčín verkend voor een goede stek. Bij Vaňov reden de treinen alleen op het linkerspoor en op delen van deze lijn was dat ook het geval. Dit was gunstig voor de stek bij Malé Březno nad Labem waar we uiteindelijk in het laatste licht van die dag nog twee fraaie treinen scoorden.

Hier zien we de fraaie combinatie RTI 383 111-2 en ŽSSK 383 209-4 met een houttrein in de buurt van Malé Březno nad Labem op 8-9-2021.

Dit weekend reed de Dinnertrain weer eens vanaf Arnhem en reed de trein dit maal een gunstige ronde; Vanuit Arnhem werd er via Utrecht & Deventer weer naar Arnhem gereden. Aangezien het deze zondag weer stralend weer was werd er even naar Leuvenheim gereden, en kon de Dinnertrain in een heerlijk voorjaarszonnetje vastgelegd worden.

Een dikke slip laag, voedselrijk water op een voedselrijke bodem, weinig wind en bomen op de oever: het eendenkroos vaart er wel bij. Het laaft zich aan het voedsel en de bomen leveren de schaduw die de groei van waterplanten en algen onderdrukt. Het bladafval voedt de slip laag en het ontbreken van wind voorkomt een goede watercirculatie.

Dat alles geeft kroos volop gelegenheid te groeien.

Eendenkroos is het kleinste bloeiende plantje op aarde, het groeit en vermeerdert snel en zit boordevol eiwitten. Eendenkroos is een verzamelnaam voor diverse soorten kleine drijvende waterplanten. Onder gunstige omstandigheden kan kroos zich eens in de twee dagen opdelen, met 50 procent per dag toenemen.

Demontiertes Kuppelkreuz neben dem Dom, 2006

Anfang Dezember 2006 wurde die 1981 im Zuge des Wiederaufbaus auf die Domkuppel gesetzte Laternenbekrönung abgenommen. Das Dombaubüro hatte Statiker eingeschaltet, nachdem im August 2006 Rostschäden unter der vergoldeten Kupferblechverkleidung entdeckt worden waren. In den Gutachten wurde festgestellt, dass die Standfestigkeit des 12,5 Tonnen schweren und 15 Meter hohen Kuppelkreuzes bei Stürmen nicht mehr gewährleistet sei.Da die Konstruktion aus hohlen Stahlformen von innen und außen vollständig zerfressen war, konnte sie nicht restauriert werden.

Die Schäden waren auf Bimetallkorrosion zurückzuführen, die bei der Kombination von unterschiedlich edlen Metallen (hier: Kupfer und Stahl) entsteht und zur Korrosion des jeweils unedleren Metalls (hier: Stahl) führt. Dem verwendeten KT-Stahl (korrosionsträger Stahl, Cortenstahl) wurden in den 1970er Jahren günstigere Materialeigenschaften zugetraut. Aufgrund des Schadensbildes mussten auch andere Dachaufbauten mit vergleichbaren Materialkombinationen auf Schäden untersucht werden, z. B. die Kugeln auf den vier Ecktürmen sowie der kupfergetriebene Figurenschmuck.

Die Rekonstruktion des Kuppelkreuzes in der Fassung von 1981 übernahm die Metallbaufirma Breidenbach aus dem oberbayerischen Peiting. Das neue Kreuz wurde anschließend von Berliner Spezialisten mit 1,5 Kilogramm Blattgold belegt. Am 19. August 2008 wurde es von einem 500-Tonnen-Kran auf die Domkuppel gehoben. Von 1,2 Millionen Euro Kosten, die bei den Sanierungsmaßnahmen am Berliner Dom entstanden, entfielen 700.000 Euro auf das neue Kuppelkreuz. Das alte Kuppelkreuz wurde – allerdings ohne die Kuppelkrone – auf den Friedhof der Oberpfarr- und Domkirche an der Liesenstraße umgesetzt.https://de.wikipedia.org/wiki/Berliner_Dom

*Gerats waterfall after heavy rain*

A rainy day in the Allgäu seemed like a good opportunity to see the otherwise much-visited Gerats waterfall. Apparently it had rained heavily before because the water was a muddy color. Access to the bottom for a better shooting position was very slippery and wind caused a brownish spray (not good for the camera and lens), so I only shot from above.

Ein regnerischer Tag im Allgäu schien uns günstig, um den sonst viel besuchten Geratser Wasserfall anzusehen. Offenbar hatte es vorher stark geregnet, weil das Wasser eine schlammige Farbe aufwies. Der Zugang nach unten für eine günstigere Aufnahmeposition war sehr rutschig und Wind verursachte eine bräunliche Gischt (nicht gut für Kamera und Objektiv), so dass ich nur von oben fotografierte.

Op Donderdag 13 april kwam er in de morgen een melding dat een bekende machinist de SBB 193 701 (welke is voorzien van speciale RT&S kleuren) samen met de 193 653 de Busto shuttle reed. Oorspronkelijk zou de trein om 10 uur van de Kijfhoek vertrekken. Maar wat minder leuk was voor de machinist maar gunstig voor de fotograaf is dat de trein pas om 12:40 kon vertrekken. Zo kon na de kapper de autorit naar Limburg beginnen. Na even gewacht te hebben en de wolkenlotto gewonnen te hebben komt hier om 14:53 de combinatie als trein 40033 (Waalhaven Zuid - Busto Arsizio) langs de fotograaf onderweg richting Duitsland.

(*Een vervelend geparkeerd busje is digitaal door Vince verwijderd*)

Pllanmäßig sollte der Güterzug erst im dunkeln eintreffen, aber durch auslassen von Halten und günstiger Trassenlage erreichte er die Fotografen in den letzten Sonnenstrahlen des Tage, bevor diese hinter den Bäumen verschwand.

Omdat het weer buiten maar blijft zuigen en er voorlopig ook geen verbetering optreed duiken we de komende tijd maar weer eens in het archief.

ACTS Nederland BV was een Nederlandse spoorwegonderneming, opgericht in 1989 ten behoeve van het Afzet Container Transport Systeem. In maart 1998 is het bedrijf begonnen met het zelfstandig uitvoeren van treindiensten. Hiermee was de ACTS de eerste concurrent in Nederland voor NS Cargo.

In 1999 werden dertien locomotieven gekocht in België, Duitsland en Nederland. De Nederlandse locomotieven waren van de ex-NS serie 1200. Deze locs werden door twee spoorwegbelangstellenden van de sloop gered. NS wilde alle locomotieven type 1200 direct laten slopen, maar door middel van de Mededingingswet is het gelukt om een aantal 1200'en voor ACTS te behouden. Tevens werden toen een flink aantal containerdraagwagens aangeschaft, waarmee voor Vos Logistics de eerste containershuttles werden gereden van de Rotterdamse havens naar Leeuwarden en Veendam.

In 2002 werden drie diesellocomotieven Class 58 van de English, Welsh and Scottish Railways (EWS) gehuurd: ze werden in Nederland ingezet onder de loknummers 5811, 5812 en 5814 (de 13 is vermoedelijk bewust overgeslagen). Terwijl de 5811 en 5812 de blauwe ACTS-huisstijl gekregen hebben, verscheen de 5814 in de rood/zwarte kleuren van VOS Logistics. De van oorsprong Engelse locomotieven werden hier hoofdzakelijk ingezet voor het rijden van containertreinen van/naar Veendam.

Een aantal keer per week reed ACTS een extra slag die op voor fotografen gunstige tijden reed. Op 28 februari 2008 kon onder vrij bijzondere lichtomstandigheden de 5814 met de "Vdm2"-trein naar de Maasvlakte worden vastgelegd bij Sappemeer Oost, op het dieselbaanvak Zuidbroek-Onnen. In de zomer van 2009 vertrokken de drie 5800'en naar Frankrijk voor de aanleg van een nieuwe hogesnelheidslijn. De activiteiten van ACTS zijn van 2011 tot 2014 door Husa voortgezet. De containertreinen van/naar Veendam hebben het daarna nog kortstondig bij DB Cargo uitgehouden, waarna het vervoer helaas naar het water is verschoven.

12 februari 2022

Hair ice, also called ice wool or frost beard, is a rare natural phenomenon in which a hair-like, woolly ice structure develops on dead and wet heartwood, not on the bark, of deciduous trees.

Hair ice can form when the air temperature is slightly below freezing. Fungi occur in the wood and the metabolism of these fungi, among other things, releases water that is forced out through very small openings in the wood. The water squeezed out freezes into a hair-like structure. High humidity is necessary for the successful formation of hair ice so that the water squeezed out cannot evaporate and remains available for freezing. As long as the fungi continue to produce water and the climatic conditions remain favorable, hair ice can continue to grow. If the air temperature becomes too low, the metabolism of the fungi drops to such a low level that insufficient water is produced.

Hair ice is very delicate and melts immediately upon contact. If hair ice is exposed to sunlight, it will quickly sublimate and disappear. Hair ice can therefore be found early in the morning or only in shady places.

----

IJshaar, ook wel haarijs of sneeuwbaard, is een zeldzaam natuurlijk verschijnsel waarbij een haarachtige, wollige ijsstructuur ontstaat op dood en nat kernhout, dus niet op de bast, van loofbomen.

IJshaar kan ontstaan als de luchttemperatuur even onder het vriespunt ligt. In het hout komen schimmels voor en bij de stofwisseling van deze schimmels komt onder andere water vrij dat door zeer kleine openingen in het hout (houtstralen) naar buiten wordt geperst. Het naar buiten geperste water bevriest tot een haarachtige structuur. Een hoge luchtvochtigheid is noodzakelijk voor de succesvolle vorming van ijshaar zodat het naar buiten geperste water niet kan verdampen en voor bevriezing beschikbaar blijft. Zolang de schimmels water blijven produceren en de klimatologische omstandigheden gunstig blijven, kan ijshaar aan blijven groeien. Als de luchttemperatuur te laag wordt, daalt de stofwisseling van de schimmels tot zo'n laag niveau dat er onvoldoende water geproduceerd wordt.

IJshaar is zeer teer en smelt na aanraking direct weg. Als ijshaar aan zonlicht wordt blootgesteld, zal het snel sublimeren en verdwijnen. IJshaar is daarom 's morgens vroeg of alleen op schaduwrijke plaatsen te vinden.

1926 wurde der Bau-Boom durch einen nach der Stadt benannten Hurrikan und anschließend durch die Große Depression gestoppt. Während des Zweiten Weltkriegs baute das Militär viele Ausbildungskasernen rund um Miami, bedingt durch die strategisch günstige Lage. Auf der Suche nach Arbeit kamen viele Männer und Frauen wieder zurück und so wuchs die Bevölkerung bis 1950 auf über 500.000 Menschen in Miami und Umgebung an. Wikipedia

Wir waren eigentlich nur auf dem Weg entlang der Außerfernbahn, um in Österreich günstig zu tanken. Als uns der tägliche Güterzug dieser Strecke entgegenkam wurde schnell in einer Haltebucht gewendet und da er recht langsam unterwegs war, lies er sich zum Glück leicht überholen. An einem unbeschrankten Bahnübergang bei Grainau, den wir aus dem Auto vorher schon entdeckt hatten machten wir dann Halt und es blieb locker Zeit, um die Kameras einzustellen und sich richtig zu positionieren. 1216 001 und eine Schwesterlok zogen den modellbahngerechten Zug.

Nog nagenietend van ons treinenspotten in Tsjechië kon er eindelijk na een maand weer een dagje vrij worden genomen van het werk in combinatie met gunstige weersvoorspellingen. Mijn treinspotvriend en ik hadden weer zin in een dagje Duitsland.

Rond het middaguur werd de stek bij Püsselbüren opgezocht waar eigenlijk altijd wel een paar fraaie cargo's langskomen aan het begin van de middag. Deze dag leken we geluk te hebben. Bij aankomst bleken twee Ost-V100's in actie te zijn met een sleep lege open wagens. Daarnaast was zoals gebruikelijk een Gravita aan het rangeren. Het was echter nog spannend of de trein ook daadwerkelijk op tijd de fraaie stek zou passeren. Na passage van de IC richting Berlijn werden we niet langer in spanning gehouden, want de fraaie trein kwam zwaar ronkend in beweging richting de hoofdbaan.

Hier zien we de BBL 12 en BBL 09 met een goederentrein vertrekken vanaf Ibbenbüren-Esch richting Osnabrück bij Püsselbüren op 8 oktober 2021.

De BBL 12 kwam als 110 496-7 in dienst bij de toenmalige Oost-Duitse Deutsche Reichsbahn op 23 november 1972. Vanaf 1 januari 1992 ging de loc als 202 496-6 door het leven. Op 23 november 2009 kreeg de loc uiteindelijk het nummer 203 156-5. De BBL 09 kwam op 20 november 1973 als 110 610-3 in dienst en kreeg vervolgens de nummers 112 610-1, 202 610-2 en uiteindelijk 203 122-7.

Na doorkomst van het DDM-setje bij Overveen werd de terugtocht naar de auto ingezet. Het was ongeveer een half uurtje lopen, en voor het volgende plaatje moest nog naar Halfweg gereden worden. Met de aanwezige files (het was immers niet alleen voor treinfotografen gunstig weer om naar Zandvoort te komen) kon dat nog wel eens krap worden. Uiteindelijk arriveerde ik net op tijd in Halfweg om de snelweg over te steken naar het bekende stekje langs de oude Haarlemmertrekvaart. We zien het setje 1770 + 7203 opnieuw langskomen als trein 5463 op weg naar Zandvoort.

Van 12 juli t/m 1 augustus 2025 was ik met ons gezin op vakantie in het prachtige vakantieland Tsjechië. Als uitvalsbasis voor het treinenspotten zaten we voor de hoofdlijnen heel gunstig in de buurt van Litoměřice. Voor de karakteristieke diesellijnen was het iets verder rijden. Helaas viel het weer in de vakantie behoorlijk tegen. Wel fijn weer om buiten te zijn en goed weer voor zwemmen en uitstapjes. Voor het treinenspotten was het echter niet optimaal. Door de vele bewolking was het risico groot dat een plaatje aan een diesellijn in de wolkenbrij zou verdwijnen. Totaal meer dan een uur rijden voor een mogelijke mislukte of mindere foto deed me besluiten om me vooral op de hoofdlijnen te richten. Daar viel het echter ook nog niet mee om goede foto’s te maken. De wolkenluchten waren vaak wel mooi en daar hou ik ook wel van.

Op nog tien minuten rijden vanaf ons huisje is de stek bij Libochovany gelegen. Tijdens onze vakantie heb ik verschillende pogingen gedaan om fraaie treinen te pakken op deze mooie stek. Soms had ik veel zonmomenten, maar geen enkele goederentrein of ik pakte een Regiojet-treinstel (niet onaardig) in het zonnetje. Twee keer zat er tijdens passage van een goederentrein een wolk voor de zon. Geen successtek dus tot dusver. Tot zondag 27 juli. De verwachtingen waren uiteraard niet hoog op deze zondag, maar toch passeerden er negen goederentreinen in nog geen twee uren! De meeste treinen ook nog eens met fraaie belading en loc(s).

Op de laatste volle vakantiedag op donderdag 31 juli was het bewolkt. Terwijl we nog lekker aan het zwemmen waren, brak toch zo nu en dan de zon door. Een blik op de radar deed me toch besluiten om nog eens naar de onheilsstek te gaan die de afgelopen zondag toch een geluksstek was geworden. En met succes. In korte tijd kwamen 5 goederentreinen en een ledig materieeltrein door.

Hier zien we de ČDC 363 243-7 met een beladen kolentrein richting Litoměřice in Libochovany op 31-7-2025.

We waren in augustus 2017 drie weken op vakantie in Tsjechië en zaten daar op de camping bij het dorp Kostelec in de buurt van České Budějovice. Een geweldige vakantie gehad. Onze dochter kon heerlijk spelen op de camping en zodoende kon ik zo nu en dan wat treinen spotten. De laatste week zaten we in de buurt van Pardubice.

We zaten niet ver van het dieselknooppuntje Doudleby nad Orlicí. Hier takt de mooie zijlijn naar Rokytnice v Orlických horách af van de hoofdlijn Týniště nad Orlicí-Letohrad. Vlakbij het plaatsje Vamberk kan vanaf een viaduct in hoofdweg 14 de lijn mooi worden gefotografeerd. Daarvoor moet wel vroeg worden opgestaan, want de zon staat niet heel lang gunstig op de spoorlijn. Op woensdagochtend 30 augustus 2017 staat de zon nog maar net hoog genoeg in de vroege ochtend om goederentrein Mn 83041 Týniště nad Orlicí-Rokytnice v Orlických horách goed te kunnen fotograferen. De spoorwegovergang vlakbij het station (ongeveer een 1 km verderop) verraadt de goederentrein die in aantocht is. Daarna kondigt de gemoderniseerde 742 316-3 met een aardig sleepje wagens zich claxonnerend aan.

Van 12 juli t/m 1 augustus 2025 was ik met ons gezin op vakantie in het prachtige vakantieland Tsjechië. Als uitvalsbasis voor het treinenspotten zaten we voor de hoofdlijnen heel gunstig in de buurt van Litoměřice. Voor de karakteristieke diesellijnen was het iets verder rijden. Helaas viel het weer in de vakantie behoorlijk tegen. Wel fijn weer om buiten te zijn en goed weer voor zwemmen en uitstapjes. Voor het treinenspotten was het echter niet optimaal. Door de vele bewolking was het risico groot dat een plaatje aan een diesellijn in de wolkenbrij zou verdwijnen. Totaal meer dan een uur rijden voor een mogelijke mislukte of mindere foto deed me besluiten om me vooral op de hoofdlijnen te richten. Daar viel het echter ook nog niet mee om goede foto’s te maken. De wolkenluchten waren vaak wel mooi en daar hou ik ook wel van.

Op zaterdag 19 juli werd ’s middags de andere kant van de Elbe bezocht om goederentreinen te pakken aan de hoofdlijn Ústí nad Labem-Lovosice. Deze lijn kan qua goederenverkeer aardig lopen. Zelfs in het weekend. Deze zaterdag reden er niet veel goederentreinen. De middag begon wel goed met direct achter elkaar twee goederentreinen. Daarna ruim een uur niets en vervolgens wolken. Wat ook niet echt hielp waren de werkzaamheden verderop waardoor delen van de lijn enkelsporig werden bereden. Hierdoor werden veel treinen in één richting doorgelaten en kwam er soms tijden niets van de andere kant. Deze middag had ik net het verkeerde patroon te pakken. Een dag later liep het wel lekker, zowel kwantitatief als kwalitatief. De treinen kwamen toen wel van de goede kant.

Hier zien we de Čd 162 020-2 met R 684 “Labe” Praha hlavní nádraží-Děčín hlavní nádraží in Vaňov op 19-7-2025. Dit zijn toch de fraaie wat meer klassieke treinen die hier in de voor de rest flink gemoderniseerde reizigersdienst rijden.

Ein echter Blattschuss gelang mir in Ardez am 3. Januar. Dank der günstigen Bergsilhouette konnte der RE von Scuol nach Disentis mit der Ge 4/4 II 630 gerade noch so mit Sonne an der Einfahrt zu Bahnhof fotografiert werden. Ich selber stand schon im Schatten. Die Kirche leuchtete mit dem Zug um die Wette während die Berge hinter Scuol sich schon wieder in Wolken hüllten.

Van 12 juli t/m 1 augustus 2025 was ik met ons gezin op vakantie in het prachtige vakantieland Tsjechië. Als uitvalsbasis voor het treinenspotten zaten we voor de hoofdlijnen heel gunstig in de buurt van Litoměřice. Voor de karakteristieke diesellijnen was het iets verder rijden. Helaas viel het weer in de vakantie behoorlijk tegen. Wel fijn weer om buiten te zijn en goed weer voor zwemmen en uitstapjes. Voor het treinenspotten was het echter niet optimaal. Door de vele bewolking was het risico groot dat een plaatje aan een diesellijn in de wolkenbrij zou verdwijnen. Totaal meer dan een uur rijden voor een mogelijke mislukte of mindere foto deed me besluiten om me vooral op de hoofdlijnen te richten. Daar viel het echter ook nog niet mee om goede foto’s te maken. De wolkenluchten waren vaak wel mooi en daar hou ik ook wel van.

Een mooi en bekend fotopunt op een klein half uurtje rijden vanaf ons vakantiehuisje is de stek bij Ústí nad Labem Střekov. Het punt is gelegen aan de hoofdspoorlijn Nymburk-Ústí nad Labem. Het kan hier 's middags behoorlijk druk zijn qua goederentreinen. Tijdens deze middag reden er slechts enkele goederentreinen die gelukkig wel in de zon (met een wolkenlucht erboven) passeerden. Gelukkig reden er aan de andere kant van de Elbe op de andere hoofdlijn ook weinig goederentreinen. Dat is altijd het leuke aan de stekken langs de Elbe. Je ziet soms aan de andere kant treinen rijden die je (ook) graag had willen hebben. Dat viel deze middag gelukkig mee.

Je moet hier overigens geen angst voor water hebben. De aanlegsteiger die nodig is voor een goede foto bestaat uit roosters. Je ziet de rivier onder je door stromen. Dezelfde steiger kun je aan het eind van de middag en begin van de avond gebruiken voor treinen richting Ústí nad Labem. Tot ongeveer kwart over zeven (eind juli), want dan zakt de zon achter de heuvels.

Hier zien we de Čd 162 065-7 met Os 6413 Ústí nad Labem západ-Lysá nad Labem bij Ústí nad Labem Střekov op 27-7-2025. In de nieuwe dienstregeling van 2026 rijden deze getrokken combinaties gelukkig nog steeds op deze verbinding.

Van 12 juli t/m 1 augustus 2025 was ik met ons gezin op vakantie in het prachtige vakantieland Tsjechië. Als uitvalsbasis voor het treinenspotten zaten we voor de hoofdlijnen heel gunstig in de buurt van Litoměřice. Voor de karakteristieke diesellijnen was het iets verder rijden. Helaas viel het weer in de vakantie behoorlijk tegen. Wel fijn weer om buiten te zijn en goed weer voor zwemmen en uitstapjes. Voor het treinenspotten was het echter niet optimaal. Door de vele bewolking was het risico groot dat een plaatje aan een diesellijn in de wolkenbrij zou verdwijnen. Totaal meer dan een uur rijden voor een mogelijke mislukte of mindere foto deed me besluiten om me vooral op de hoofdlijnen te richten. Daar viel het echter ook nog niet mee om goede foto’s te maken. De wolkenluchten waren vaak wel mooi en daar hou ik ook wel van.

Een fotostek die al jaren op mijn bucketlist staat is de fotostek vanaf de oostelijke Elbebrug bij Litoměřice. Het was nog geen tien minuten rijden vanaf ons vakantiehuisje. De auto kan worden geparkeerd in de buurt. Het is niet echt prettig om op de brug te staan, want er rijdt erg veel verkeer over de brug. Met een beetje geluk rijden er echter wel een aantal goederentreinen goed voor de zon langs. Ik stond op zondagochtend 20 juli op de brug. Er was weer veel bewolking. Toch ging het meeste gelukkig wel in het zonnetje, al heb ik die ochtend heel wat keren "zenuwachtig" achterom gekeken.

Hier zien we de EP Cargo 383 062-7 met een gemengde goederentrein met voorin veel lege autowagens richting het zuiden in Litoměřice op 20-7-2025.

Van 12 juli t/m 1 augustus 2025 was ik met ons gezin op vakantie in het prachtige vakantieland Tsjechië. Als uitvalsbasis voor het treinenspotten zaten we voor de hoofdlijnen heel gunstig in de buurt van Litoměřice. Voor de karakteristieke diesellijnen was het iets verder rijden. Helaas viel het weer in de vakantie behoorlijk tegen. Wel fijn weer om buiten te zijn en goed weer voor zwemmen en uitstapjes. Voor het treinenspotten was het echter niet optimaal. Door de vele bewolking was het risico groot dat een plaatje aan een diesellijn in de wolkenbrij zou verdwijnen. Totaal meer dan een uur rijden voor een mogelijke mislukte of mindere foto deed me besluiten om me vooral op de hoofdlijnen te richten. Daar viel het echter ook nog niet mee om goede foto’s te maken. De wolkenluchten waren vaak wel mooi en daar hou ik ook wel van.

Op zaterdag 19 juli werd ’s middags de andere kant van de Elbe bezocht om goederentreinen te pakken aan de hoofdlijn Ústí nad Labem-Lovosice. Deze lijn kan qua goederenverkeer aardig lopen. Zelfs in het weekend. Deze zaterdag reden er niet veel goederentreinen. De middag begon wel goed met direct achter elkaar twee goederentreinen. Daarna ruim een uur niets en vervolgens wolken. Wat ook niet echt hielp waren de werkzaamheden verderop waardoor delen van de lijn enkelsporig werden bereden. Hierdoor werden veel treinen in één richting doorgelaten en kwam er soms tijden niets van de andere kant. Deze middag had ik net het verkeerde patroon te pakken. Een dag later liep het wel lekker, zowel kwantitatief als kwalitatief. De treinen kwamen toen wel van de goede kant.

Hier zien we de ČDC 363 065-5 met een goederentrein richting Ústí nad Labem in Vaňov op 19-7-2025.

Heute war Nebel angesagt und ich habs direkt geschafft, zum Sonnenaufgang auf dem Lilienstein zu sein. Allerdings hatten etliche andere die gleiche Idee und man mußte schon etwas suchen, um eine halbwegs gute Fotoposition zu finden. Dieser abgestorbene Baum stand recht günstig - fand ich :-)

Van 12 juli t/m 1 augustus 2025 was ik met ons gezin op vakantie in het prachtige vakantieland Tsjechië. Als uitvalsbasis voor het treinenspotten zaten we voor de hoofdlijnen heel gunstig in de buurt van Litoměřice. Voor de karakteristieke diesellijnen was het iets verder rijden. Helaas viel het weer in de vakantie behoorlijk tegen. Wel fijn weer om buiten te zijn en goed weer voor zwemmen en uitstapjes. Voor het treinenspotten was het echter niet optimaal. Door de vele bewolking was het risico groot dat een plaatje aan een diesellijn in de wolkenbrij zou verdwijnen. Totaal meer dan een uur rijden voor een mogelijke mislukte of mindere foto deed me besluiten om me vooral op de hoofdlijnen te richten. Daar viel het echter ook nog niet mee om goede foto’s te maken. De wolkenluchten waren vaak wel mooi en daar hou ik ook wel van.

Na een bewolkte en vrij warme dag, geschikt voor het zwemmen, zag ik op dinsdag 22 juli op de radar ten zuiden van Litoměřice wat minder bewolking. Daarom werd snel de camera gepakt en een kwartiertje later stond ik bij Kresice. Bij aankomst leek het een kansloze missie, maar gelukkig kreeg ik tijdens de zonnemomenten vier goederentreinen voor de lens en eentje moest ik laten gaan voor de prullenbak. Daarnaast reden er ook veel losse locs. Gedurende een uur zonder zon passeerde er niets. Qua goederentreinen zaten er weer een paar mooien tussen, waaronder een klassieker met kolen, een gemengde goederentrein en de fraaie RTI 383 111 met een keteltrein.

Hier zien we de ČDC 383 018-9 met een gemengde goederentrein richting Ústí nad Labem bij Křešice op 22-7-2025.

Van 12 juli t/m 1 augustus 2025 was ik met ons gezin op vakantie in het prachtige vakantieland Tsjechië. Als uitvalsbasis voor het treinenspotten zaten we voor de hoofdlijnen heel gunstig in de buurt van Litoměřice. Voor de karakteristieke diesellijnen was het iets verder rijden. Helaas viel het weer in de vakantie behoorlijk tegen. Wel fijn weer om buiten te zijn en goed weer voor zwemmen en uitstapjes. Voor het treinenspotten was het echter niet optimaal. Door de vele bewolking was het risico groot dat een plaatje aan een diesellijn in de wolkenbrij zou verdwijnen. Totaal meer dan een uur rijden voor een mogelijke mislukte of mindere foto deed me besluiten om me vooral op de hoofdlijnen te richten. Daar viel het echter ook nog niet mee om goede foto’s te maken. De wolkenluchten waren vaak wel mooi en daar hou ik ook wel van.

Een mooi en bekend fotopunt op een klein half uurtje rijden vanaf ons vakantiehuisje is de stek bij Ústí nad Labem Střekov. Het punt is gelegen aan de hoofdspoorlijn Nymburk-Ústí nad Labem. Het kan hier 's middags behoorlijk druk zijn qua goederentreinen. Tijdens deze middag reden er slechts enkele goederentreinen die gelukkig wel in de zon (met een wolkenlucht erboven) passeerden. Gelukkig reden er aan de andere kant van de Elbe op de andere hoofdlijn ook weinig goederentreinen. Dat is altijd het leuke aan de stekken langs de Elbe. Je ziet soms aan de andere kant treinen rijden die je (ook) graag had willen hebben. Dat viel deze middag gelukkig mee.

Je moet hier overigens geen angst voor water hebben. De aanlegsteiger die nodig is voor een goede foto bestaat uit roosters. Je ziet de rivier onder je door stromen. Dezelfde steiger kun je aan het eind van de middag en begin van de avond gebruiken voor treinen richting Ústí nad Labem. Tot ongeveer kwart over zeven (eind juli), want dan zakt de zon achter de heuvels. Deze middag benutte ik voor de laatste deel van de dag de steiger opnieuw. Voor de afwisseling was het redelijk onbewolkt. Er kwamen in ruim twee uren vijf goederentreinen door.

Hier zien we de ČDC 363 215-5 met een lege kolentrein richting Ústí nad Labem bij Ústí nad Labem Střekov op 27-7-2025.

Der Sekretär (Sagittarius serpentarius) ist eine große Greifvogelart, die weite Teile des afrikanischen Kontinents südlich der Sahara bewohnt. Er besiedelt offene und halboffene Savannenlandschaften und ernährt sich überwiegend von Großinsekten und kleinen Säugetieren, die er mit Fußtritten der langen Beine tötet. Aber auch andere Kleintiere gehören zu seiner Beute. Unter anderem ist er auch in der Lage, giftige Schlangen zu erjagen. In Gebieten mit günstigen Bedingungen besetzen manche Paare über viele Jahre ein Revier, anderswo lebt die Art stark nomadisch. Bruten finden meist zur Regenzeit statt, wenn die meiste Nahrung verfügbar ist. In den Kronen niedriger Bäume werden dann große Nestplattformen errichtet, die denen von Störchen ähneln. Aufgrund starker Bestandsrückgänge wird die Art von der IUCN als gefährdet (“vulnerable”) angesehen.

Quelle : de.wikipedia.org/wiki/Sekret%C3%A4r_(Vogel)