View allAll Photos Tagged Strand
Im Sommer ist der 1 km lange, windgeschützte Strand bei Campern sehr beliebt.
Die komplette Diashow von Tilos, Nissyros und Symi, auch als PDF-Download, finden Sie unter www.scribd.com/doc/2576138/Diashow-Tilos-Nissyros-Symi
Images of sewing and embroidery projects featured in the 2017 “special” issue of the BERNINA inspiration magazine. For more information please visit www.bernina.com.
Seizing a rare opportunity to take a closer look at this tunnel which is of course full of traffic 364 days of the year but was closed on New Year's Eve. I've always been fond of the tunnel - and if you get the chance it's a lot of fun to cycle through!
Now for a bit of history:
Also known as the Kingsway Underpass, this tunnel links Waterloo Bridge with High Holborn. Opened in 1964 it occupies part of the space of the original Kingsway Tramway Subway, which was in service from 1906 until 1952 when London's tram network was closed down. Much of the rest of the tram subway still lies abandoned, but isn't accessible from this tunnel despite surrounding it.
Toen ik gister op de terugweg was van een tochtje met mijn jutbrommer langs het strand vond ik op de terugweg ter hoogte van de Ankerplaats een lange lat. Die knoopte ik achter mijn jutbrommer en sleepte ik mee naar huis.
Toen nog geen idee dat dit de eerste van van de vele honderden die nog onderweg naar het strand was.
Vanochtend zat ik aan een bakje koffie en zie ik mijn vriend en strandjutter Vincent voorbij rijden met zijn John Deere met daarachter een Miedema wagen vol met pakketen van dezelfde latten waar ik de dag daarvoor een van vond.
Later in de ochtend kreeg ik berichten dat er nog het nodige aan latten op het strand lag.
Daarop samen met mijn Anke in de Unimog naar het strand om te kijken of er nog wat te halen viel.
Er lag nog plenty, de meeste wel gebroken, maar dan nog een prima lengte om ooit te gebruiken.
Dus, met opkomend water de West in en ondertussen hout laden.
Ouderwets strandjutten.
Leuk om samen met Anke te doen, we leken net Jaap en Dien Haan, die gingen ook vaak met zijn tweeën op pad.
En er waren nog wat jutters, en ik weet niet of het toeval was, maar dat waren wel allemaal echte Vlielanders, althans mannen en vrouwen die hier geboren zijn, net als hun vader en/of moeder, diens ouders en nog verder.
Dat vind ik dan weer mooi.
Zitten we hier met 1000+ inwoners op een eiland, slechts een handjevol zit op het strand.
Ik weet wel hoe dat komt, die zijn genetisch belast, die kunnen er niets aan doen, die moeten er gewoon zijn en laden.
Die vragen zich niet af van wat je er mee moet, gewoon jutten.
Weer een mooi middag op het sttrand.
Summer Opening of the Strand Leisure Park.
Pic is of kids enjoying the model train ride.
Picture by Jim Rantell FM2738187
Shamrock Avenue, The Automac Company (rear view of yard).
Photograph illustrating some of the damage caused by the German bombing of the North Strand, 1941.
On the night of 31 May 1941, four high-explosive bombs were dropped by German aircraft on the North Strand area of Dublin City. The casualties were many: 28 dead and 90 injured, with 300 houses damaged or destroyed. Charleville Mall Public Library was designated as the headquarters for the bombed area and City Architect Horace O’Rourke was in charge of the clearance project.
This particular photograph is one of 57 in the North Strand Bombing collection housed in the Dublin City Library and Archive, 139-144 Pearse Street, Dublin 2.
The original photograph measures 28cm (w) x 20cm (h) .
The photographs of the destruction caused by the North Strand Bombing in May 1941 were commissioned by Dublin Corporation as evidence for the assessment of insurance claims. The work was entrusted to a local photographer, H. McCrae, of 152 Clontarf Road, who began work on 4 June and continued until the end of the month. Further photographs were taken in July and September, and the final photographs were taken on 31 October.
Dublin City Libraries and Archive
Rights
© Dublin City Council
Trebarwith Strand is a coastal settlement and section of coastline located on the north coast of Cornwall, 2 1⁄2 miles south of Tintagel. It has 800m of sandy beach, contained by cliffs, in which natural caves are found.
Frequent strong winds off the Atlantic Ocean make for excellent surfing but the state of the tide has a major impact on the beach. As the tide comes in, the sands are swiftly submerged by the incoming seas until all that is left of the beach is the rocks at the base of the cliffs. In the sea beyond low water mark is Gull Rock (or Otterham Rock).
Toen ik gister op de terugweg was van een tochtje met mijn jutbrommer langs het strand vond ik op de terugweg ter hoogte van de Ankerplaats een lange lat. Die knoopte ik achter mijn jutbrommer en sleepte ik mee naar huis.
Toen nog geen idee dat dit de eerste van van de vele honderden die nog onderweg naar het strand was.
Vanochtend zat ik aan een bakje koffie en zie ik mijn vriend en strandjutter Vincent voorbij rijden met zijn John Deere met daarachter een Miedema wagen vol met pakketen van dezelfde laten waar ik de dag daarvoor een van vond.
Later in de ochtend kreeg ik berichten dat er nog het nodige aan latten op het strand lag.
Daarop samen met mijn Anke in de Unimog naar het strand om te kijken of er nog wat te halen viel.
Er lag nog plenty, de meeste wel gebroken, maar dan nog een prima lengte om ooit te gebruiken.
Dus, met opkomend water de West in en ondertussen hout laden.
Ouderwets strandjutten.
Leuk om samen met Anke te doen, we leken net Jaap en Dien Haan, die gingen ook vaak met zijn tweeën op pad.
En er waren nog wat jutters, en ik weet niet of het toeval was, maar dat waren wel allemaal echte Vlielanders, althans mannen en vrouwen die hier geboren zijn, net als hun vader en/of moeder, diens ouders en nog verder.
Dat vind ik dan weer mooi.
Zitten we hier met 1000+ inwoners, slechts een handjevol zit op het strand.
Ik weet wel hoe dat komt, die er wèl zijn, zijn genetisch belast, die kunnen er niets aan doen, die moeten er gewoon zijn en laden.
Die vragen zich niet af van wat je er mee moet, gewoon jutten.
Weer een mooi middag op het strand.
Toen ik gister op de terugweg was van een tochtje met mijn jutbrommer langs het strand vond ik op de terugweg ter hoogte van de Ankerplaats een lange lat. Die knoopte ik achter mijn jutbrommer en sleepte ik mee naar huis.
Toen nog geen idee dat dit de eerste van van de vele honderden die nog onderweg naar het strand was.
Vanochtend zat ik aan een bakje koffie en zie ik mijn vriend en strandjutter Vincent voorbij rijden met zijn John Deere met daarachter een Miedema wagen vol met pakketen van dezelfde laten waar ik de dag daarvoor een van vond.
Later in de ochtend kreeg ik berichten dat er nog het nodige aan latten op het strand lag.
Daarop samen met mijn Anke in de Unimog naar het strand om te kijken of er nog wat te halen viel.
Er lag nog plenty, de meeste wel gebroken, maar dan nog een prima lengte om ooit te gebruiken.
Anke aan het stuur, want ik mag dat niet meer, daar moet je tegenwoordig een trekkerrijbewijs voor hebben.
Meer als 30 jaar mocht ik gewoon met zo'n voertuig op de openbare weg rijden, nu VERBOTEN!
Dus dan krijg je een situatie dat iemand die niet in zo'n voertuig kan rijden er mee de weg op mag, en degene die het wel kan, maar niet mag, die moet er naast gaan zitten.
Gelukkig is Anke een snelle leerling, en is ze inmiddels vaardig met de Unimog, maar het blijft raar.
Dus, met opkomend water de West in en ondertussen hout laden.
Ouderwets strandjutten.
Leuk om samen met Anke te doen, we leken net Jaap en Dien Haan, die gingen ook vaak met zijn tweeën op pad.
En er waren nog wat jutters, en ik weet niet of het toeval was, maar dat waren wel allemaal echte Vlielanders, althans mannen en vrouwen die hier geboren zijn, net als hun vader en/of moeder, diens ouders en nog verder.
Dat vind ik dan weer mooi.
Zitten we hier met 1000+ inwoners, slechts een handjevol zit op het strand.
Ik weet wel hoe dat komt, die er wèl zijn, zijn genetisch belast, die kunnen er niets aan doen, die moeten er gewoon zijn en laden.
Die vragen zich niet af van wat je er mee moet, gewoon jutten.
Weer een mooi middag op het strand.
Do the Strand is the first song from English rock band Roxy Music's second album, For Your Pleasure. In contrast to the songs from Roxy Music's eponymous debut album, this song starts suddenly without any instrumental fanfare.
As with the rest of the album, the song was recorded at AIR Studios, Oxford Street, London.
In the mode of early 1960s dance craze songs such as The Twist, the song tries to convince the The Strand, which takes its name from a film noir advertisement for Strand cigarettes.
The lyrics include, as is typical for early Roxy Music, references to notable art, including The Sphinx, the Mona Lisa, Lolita and Picasso's Guernica. Bryan Ferry described his idea for "The Strand" as "the 'dance of life' – thus bringing to mind earlier dance phenomena, such as the avant garde passion and exuberance of both The Ballets Russes and the controversial Jazz Age dance craze 'The Charleston'."
The song gives no instructions on how The Strand should be danced. Simon Puxley, writing in 1973, suggested that the dance was "indefinable" and best thought of as "where it's at, whatever turns you on. The buzz, the action, the centre, the quintessence, the energy
Uit het fotoarchief foto's van de Boulevard in Katwijk.
Helaas zijn niet van alle foto's de auteur(s) bekend. Mocht uw foto hierbij staan en uw naam is niet vermeld, mail ons dan op webredactie@katwijk.nl.
Door Jan Daniels, Vlissingen
Het badstrand van Vlissingen lag vol met schuim met op de achtergrond Pantha Rhei
Uit het fotoarchief foto's van de Boulevard in Katwijk.
Helaas zijn niet van alle foto's de auteur(s) bekend. Mocht uw foto hierbij staan en uw naam is niet vermeld, mail ons dan op webredactie@katwijk.nl.