View allAll Photos Tagged Platform
Present day view of the platform of King Street Station in Seattle.
Compare to same view in 1910:
www.flickr.com/photos/crackdog/3952090909
I believe the platform in the foreground didn't exist in the original photo or perhaps the photographer was standing on that platform and that's why it isn't visible in the original photo.
The Eastern Platform was taken out of use in 1914, and sealed off. In its later life, the platform was used to test tile patterns and styles that would be applied elsewhere on the network.
Taken during a tour of Aldwych underground station, organised by the London Transport Museum.
First proposed by Great Northern and Strand Railway (GN&SR) in 1898, Aldwych station finally opened by Great Northern, Piccadilly and Brompton Railway (GNP&BR) in 1907 as Strand station, on a spur line from Holborn. The building itself was built following the standard design of stations as part of Underground Electric Railways Company of London (UERL) Leslie Green (1875-1908) .
Considering the purpose of the tube line was to bring travellers down to theatreland, it's quite ironic therefore that it was built on the site of the Royal Strand Theatre (which was acquired and demolished for the works).
The eastern tunnel was decommissioned in 1914, due to low use, and the station was renamed Aldwych the following year. In 1917, during zeppelin raids, 300 paintings from the National Gallery were stored on the disused Eastern platform. The station continued to operate after the Great War, but always in low numbers.
In 1940, during the Second World War, Aldwych was closed and acted as an air raid shelter, as well as resuming its role of storing national treasures (this time the British Museum and allegedly the Royal Family's tea service).
The station reopened in 1946, but passenger numbers stayed low and eventually the station closed for good in 1994.
This was during Full Figured Fashion Week at the Lane Bryant Blogger's Conference. The blouse and belt (which was a set) is from Dots, the skirt is from ASOS Curve, and the shoes are from Target. curvycanadian.blogspot.com
I am sure this guy is calling his wife to tell her he is going to be late for dinner. I bet he had a couple pints with the co-workers.....
I would love to be wearing these platform sandals with a summer dress at work. I know it is fashionable to wear sandals with bare legs but I am more confortable with hose on. These are knee-highs but I would wear thigh-highs or pantyhose with a dress. The platforms are 1 inch in the front and 2 and 1/2 in at the back.
The remains of Ballater Station, this was the terminus of ths 43 mile branch from Aberdeen and was used by the Royal train as it was the nearest station to the Royal residence at Barmoral Castle.
Opened on the 17th October 1866 by the Great North of Scotland Railway it became part of the London and North Eastern Railway during the Grouping of 1923, passing on to the Scottish Region of British Railways during the nationalisation of 1948. It was closed by the British Railways on the 18th July 1966.
23rd May 2014
Scenic Range
Side Platform and Platform Furniture
Does your railway need a station? Then you’re in luck!
We’re happy to annouce the release of another set of free instructions, the Side Platform set and the Platform Furniture set.
And the best thing? They’re totally free!
There is a field of platforms in Shenzhen Bay, which appear to be some kind of oyster or mussel farming. They stretch out as far as the eye can see from the bridge leading from the New Territories to Shenzhen Wan Kou An (Shenzhen Bay border crossing).
Platforms at the Tanjong Pagar railway station, also called Keppel Road railway station or Singapore railway station, was until 30 June 2011 the southern terminus of the network operated by Keretapi Tanah Melayu (KTM), the main railway operator in Malaysia.
The main building of the railway station was gazetted as a national monument on 9 April 2011, completing one of the objectives of the new Points of Agreement between Malaysia and Singapore.
The building will be conserved and may be integrated with future developments on the site or made it to a museum.
The building is in a richly ornamented Art Deco style. On its exterior are four reliefs of white marble, allegories of Agriculture, Industry, Commerce and Transport. They are works by Rudolfo Nolli.
The hall has a barrel vault roof.
Inside the main public hall, the walls bear panels with Malayan scenes: rice planting, rubber tapping, shipping activities, bullock cart transport, copra growing and tin mining.
These panels and the original floor slabs were manufactured locally, using rubber to deaden noise.
Large paintings overhanging the interior hall of the station, depicting rustic scenes from rural Malaya and Singapore.
The two long platforms were capable of accommodating the longest mail trains, covered by umbrella reinforced concrete roofs.
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar D▲ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
The life at the Railway Station...!!
===========================================================================
© All rights reserved
Please don't copy, edit or use this image on websites, blogs or other media. However if you are interested in using any of my images, please feel free to contact with me.
===========================================================================
Sunday May 4th 2009
What a change in behaviour! Mrs has at long last discovered the joys of housework, or possibly the truth of the adage, ‘If you want anything done, then you’ve got to do it yourself.’ As a young and immature female 3 years ago she sat on the edge of the nest (or mostly on the nest camera) looking at her toenails whilst No-ring scurried around collecting sticks and moss. These she regarded with supreme indifference, actively dismissing his attempts to interest her in them. Fish was the only appropriate gift for a girl. Last year the same thing occurred. All her efforts went into raising chicks, she barely raised a talon in the new nest – obviously not a natural born home-maker. This season things did not seem to have changed. No-ring made some desultory attempts to refurbish the nest but the eggs were laid on a flat bare looking peat base for anyone to see. Even to us humans it looked a pretty comfortless place to sit for 35 plus days. Then last week sticks and moss began to flood in. Our sympathies were with No-ring at first – but then the early morning watch team began to get back to us with stories of the huge branches Mrs was fielding in and the footballs of moss. In a few short days the bare pitch has been transformed into a cosy moss lined bower. But whether this development in behaviour stems from Mrs’ growing confidence in her role, coupled with the experience of an uncomfortable posterior, or whether it is an inborn instinct that only kicks in after a certain number of years, who knows? Whichever it is she can take comfort in knowing that there are always other young birds with bigger problems than your own. (Donated photo)
The 18:31 Epsom service about to depart. London Bridge Station, London SE1.
Larger than normal upload (1536 pixels wide). View large on Black.
The platform side of new ticket hall. Virgin Trains cease serving the West Country from November 2007
317708 in platform 9 at Kings Cross just arrived working 0706 from Peterborough with 317341 on 4 September 2014. 8 car trains in the cattle shed offer limited opportunities for fotting, but at least the area under the canopy between platforms 8 and 9 has finally been tidied up after years obstructed by brick walls, barriers or temporary fences. I think the last time that the area under the canopy was this uncluttered was before electrification in the 1970s, when a train in platform 9 would have been a class 31 on blockenders or many Craven twins strung together.
C25: Platform (Royal Bank Plaza) - The routes of 140 geographically-based rapid transit systems, connected by proximity and in relative scale, are inscribed on a large circular platform. Star-like holes, illuminated and animated from below by LED lights, mark the location of underground subway stations.