View allAll Photos Tagged BOS
L. van Beethoven: Concierto para violín y orquesta en Re mayor
R. Schumann: Sinfonía nº 3 (versión de G. Mahler)
Carolin Widmann, violín
Herbert Soudant, director
Het Heckrund is een runderras (Bos domesticus), genoemd naar de Duitse broers Heinz en Lutz Heck.
In de jaren twintig en dertig probeerden Heinz en Lutz Heck een runderras te creëren met dezelfde eigenschappen als de uitgestorven wilde voorouder van hedendaagse runderrassen: het oerrund (Bos primigenius). Hun methode bestond in het kruisen van "primitieve rassen" zoals het Corsicaanse bergrund, de Spaanse vechtstier, de Schotse hooglander en het Hongaarse stepperund. Hierdoor verkreeg het Heckrund enkele "wilde eigenschappen" die in de meeste gedomesticeerde koeien zijn "weggeselecteerd". Het terugfokken van het oerrund was evenwel van in het begin een wetenschappelijk omstreden zaak. Het is ook nooit gelukt om alle kenmerken van het oerrunderen terug te halen in een hybride. Desalniettemin kon het project van de Heck's vanaf 1933 terugvallen op steun van de overheid. De toenmalige Reichforstmeister en Reichsjägermeister Hermann Göring liet zelfs met plezier Heckrunderen grazen in zijn jachtgebied Rominten (Krasnolesye) nabij de Russisch-Poolse grens.
Van het kweekprogramma van de Heck's overleefden 39 dieren de Tweede Wereldoorlog. Ze verdwenen lange tijd uit de belangstelling, tot ze in de jaren tachtig werden herontdekt door natuurbeheerders, in een periode waarin grote grazers een cruciale rol in de ontwikkeling (en het open houden) van het landschap kregen toebedeeld. Sindsdien is de belangstelling in Heckrunderen sterk toegenomen. Hun aantal steeg van 88 exemplaren in 1980 tot 2000-3000 in 2010.
Tegenwoordig worden Heckrunderen in Nederland ingeschakeld in de begrazing van natuurgebieden. Dankzij hun "wilde eigenschappen" kunnen ze het hele jaar buiten doorbrengen en hebben ze weinig zorg nodig. Door een efficiënte spijsvertering - en toegang tot vezelrijke voeding - produceren Heckrunderen relatief weinig methaangas en is de consistentie van hun mest relatief vast. Het duurt relatief lang vooraleer een Heckrund geslachtsrijp is. De kalveren zijn vrij klein waardoor ze makkelijk zonder hulp van buitenaf ter wereld komen. De introductie van Heckrunderen in voor het publiek toegankelijke gebieden is minder geslaagd. In tegenstelling tot bijvoorbeeld Schotse hooglanders dulden Heckrunderen geen recreanten in hun nabije omgeving.
Photo by Dennis Ekelschot - DEEK Fotografie, All Rights Reserved. © 2012 Contact: www.deek.nl Feel free to comment
PRESENTACIÓN:
“La italiana” de Mendelssohn
Tres compositores de diferentes épocas que comparten una especial predilección por la melodía y un cierto sentido de lo clásico. La Sinfonía italiana nos habla del amor de Mendelssohn por una tierra que había conocido merced al grand tour, esa práctica común en los jóvenes de clase acomodada de su época. La aparente ligereza de Poulenc se da cita en su concierto para dos pianos, que mira sin embargo de reojo a Bach y Mozart. The Chaimar dances, material entresacado de la ópera Nixon en China, fue definido por Adams como un foxtrot bailado por el presidente Mao y su novia.
PROGRAMA:
J. Adams: The chairman dances
F. Poulenc: Concierto para dos pianos y orquesta en Re menor
F. Mendelssohn: Sinfonía nº 4 “Italiana”
Alessio Bax y Lucille Chung, pianos
Guillermo García Calvo, director
LUGAR Y HORA:
Palacio Euskalduna, 20:00 h.
Temporada 2010-2011
Concierto nº 3
11-12 de noviembre de 2010
Pequeñas delicias musicales
PROGRAMA:
J. Arámbarri: 4 impromptus para orquesta
W.A. Mozart: Sinfonía concertante para violín y viola, K320
M. Ravel: Ma mere l’oye, suite
A. Roussel: Bacchus et Ariane, suite nº 2
James Dahlgren, violín
Iwona Andrzejczak, viola
Philippe Bender, director
LUGAR Y HORA:
Palacio Euskalduna, 20:00 h.
Temporada 2010-2011
Concierto nº 3
11-12 de noviembre de 2010
Pequeñas delicias musicales
PROGRAMA:
J. Arámbarri: 4 impromptus para orquesta
W.A. Mozart: Sinfonía concertante para violín y viola, K320
M. Ravel: Ma mere l’oye, suite
A. Roussel: Bacchus et Ariane, suite nº 2
James Dahlgren, violín
Iwona Andrzejczak, viola
Philippe Bender, director
LUGAR Y HORA:
Palacio Euskalduna, 20:00 h.
Het Abtswoudse Bos is een door de mens aangelegd park/bosgebied van ongeveer 190 ha en kan het best worden omschreven als een land art project, dat rond 2000 werd opengesteld. Het behoort tot het Recreatieschap Midden Delfland en is gelegen ten zuiden van de Delftse wijk Tanthof, ten oosten van Schipluiden en ten noorden van Overschie. (Wikipedia)
ORQUESTRA SIMFÒNICA DE BARCELONA i NACIONAL DE CATALUNYA
P. Hindemith: Metamorfosis sinfónicas sobre temas de Weber
L. van Beethoven: Concierto para piano y orquesta nº 4
R. Strauss: El caballero de la rosa, suite
Josep María Colom, pianoa/piano
Eiji Oué, zuzendaria/director
ORQUESTRA SIMFÒNICA DE BARCELONA i NACIONAL DE CATALUNYA
P. Hindemith: Metamorfosis sinfónicas sobre temas de Weber
L. van Beethoven: Concierto para piano y orquesta nº 4
R. Strauss: El caballero de la rosa, suite
Josep María Colom, pianoa/piano
Eiji Oué, zuzendaria/director
The Apeldoornsche Bos was a Jewish phyciatric Institution durin the years 1909 till 1943.
Also it was the Achisomog during the period 1938 till 1943 and 1946 till 1966.
During the war Nazies did a Razia on the institution , which they promised not to do, but they did.
1200 Patients and 50 employees where deported directly toAuschwitz.
After the war many of the remaining buildings where destroyed and some old ones are still there..I had the luck to visit on of the older buildings.