Sponsored images from 
View allAll Photos Tagged BOS
Parque Kralingse Bos, um enorme parque onde se pode passear o cão, andar de cavalo, andar de bicicleta ou simplesmente passear a pé.
Roterdão, Holanda
4x6-270620091077HansBeschirmtBlick
PS: "BLICK", die Tageszeitung ist nicht böse, aber bei Regen auch als Schirm zu gebrauchen. Zum Lesen? Kann man/frau ohne Zweifel ....
Pannenhoef bos
Korte beschrijving
Van de veertiende tot de zeventiende eeuw werd in dit deel van Brabant de hele laag hoogveen afgegraven tot de zandondergrond. Er ontwikkelde zich moerasheide waar weinigen een bestaansgrond vonden. Vanaf 1800 werden de onafzienbare heidevelden geleidelijk ontgonnen tot cultuurland en bos. Van 1900 tot 1940 verhevigde de ontginningsintensiteit. In het kader van de werkverschaffing werden de vennen en overige lage delen opgehoogd met zand van hoge koppen als de Lokkerberg.
Door het verbreden en verdiepen van het beekje de Bijloop werd het gebied ontwaterd. Op de drooggevallen venbodem van De Lokker ontwikkelde zich natte heide, rietland, gagelstruweel en moerasbos van wilgen, elzen en berken. Door het plaatsen van stuwen in de Bijloop steeg het waterpeil van deze beek aanzienlijk. De kalk- en ijzerrijke kwel van de hogere gronden werd niet langer door de beek 'weggevangen'. Het verzuurde moeras van De Lokker werd er weer mee gevoed, wat zorgde voor een herstel van de amfibienstand en een uitbreiding van planten als wateraardbei, moeraswederik en moerasviooltje. Sinds enkele jaren vliegen er weer weide- en bosbeekjuffers boven de Bijloop. Zomertaling, blauwborst, waterral en roodborsttapuit broeden er.
Toen Brabants landschap het landgoed in 1970 kon verwerven, was nog maar circa 100 hectare woeste grond over. Door geleidelijk aan landbouwgronden uit de pacht te nemen, konden wij vanaf 1995 verscheidene verdwenen vennen opnieuw uitgraven. De afgelopen 12 jaar zijn maar liefst 11 vennen uit de dood herrezen. Vele zeldzame planten keerden weer terug uit de ondergrondse zaadbank: blauwe knoop, teer guichelheil, moerashertshooi, heidekartelblad en pilvaren zijn slechts enkele voorbeelden.
Om de bijzondere plantengroei blijvend te behouden wordt er kleinschalig geplagd en begrazen Schotse hooglanders en laaglanders (Galloways) en IJslandse pony's het gebied het jaar rond. Boven de hernieuwde vennen vliegen veel libellen, waaronder bloedrode en bruinrode heidelibel. Typische heidebewoners als levendbarende hagedis, heideblauwtje en bont dikkopje kunnen weer migreren en hun populaties voorzien van 'vers bloed'.
Het hoge, droge deel van de Pannenhoef bestaat grotendeels uit bos dat qua soortensamenstelling en leeftijdsopbouw gevarieerd is en veel dood hout kent. Dat vertaalt zich in een hoge broeddichtheid van zangvogels en spechten.
Het open weidegebied het Rondgors moet een verbindingsschakel worden tussen de Pannenhoef en de Vloeiweide. Bij piekafvoeren krijgt het tevens een waterbergingsfunctie. De voormalige gemeentebossen van Etten-Leur vormen een belangrijke droge verbindingsschakel tussen beide landgoederen.
Bij een bos stel je je doorgaans iets anders voor dan zo'n doodse aanplant van sparren. Bedoeld voor de houtproductie, maar helaas te laat gedund.
This lovely bull accompanied with other females of the herd were seen grazing inside of the CSI resorts at Kodaikanal.
The Apeldoornsche Bos was a Jewish phyciatric Institution durin the years 1909 till 1943.
Also it was the Achisomog during the period 1938 till 1943 and 1946 till 1966.
During the war Nazies did a Razia on the institution , which they promised not to do, but they did.
1200 Patients and 50 employees where deported directly toAuschwitz.
After the war many of the remaining buildings where destroyed and some old ones are still there..I had the luck to visit on of the older buildings.
G. Mahler: Sinfonía nº 3 en Re menor
Nathalie Stutzmann, contralto
Coro de mujeres de Andra Mari de Errenteria (dir. J.M. Tife)
Kantika Korala (dir. Basilio Astúlez)
Günter Neuhold, director
G. Mahler: Sinfonía nº 3 en Re menor
Nathalie Stutzmann, contralto
Coro de mujeres de Andra Mari de Errenteria (dir. J.M. Tife)
Kantika Korala (dir. Basilio Astúlez)
Günter Neuhold, director
E. Elgar: Concierto para violín y orquesta en Si menor, op. 61
B. Martinu: Los frescos de Piero della Francesca
M. Ravel: Ma mere l’oye, suite
Dmitri Sitkovetsky, violín
Juanjo Mena, director
L. van Beethoven: Sinfonía nº 2 en Re mayor, op. 36
F. Mendelssohn: Concierto para piano nº 1
F. Schubert / L. Berio: Rendering, para orquesta
Louis Lortie, piano
Juanjo Mena, director
F. Escudero: El sueño de un bailarín
H. Tomasi: Concierto para trompeta
D. Shostakovich: Sinfonía nº 11 op. 103, “el año 1905”
Alison Balsom, trompeta
Ryusuke Numajiri, director