Word As Image
View allAll Photos Tagged worder
I took this in November, when we still had colour in the backyard. Taken from inside with the sun coming through the blinds.
HSS!
We're in the midst of the snow storm that was predicted - not going anywhere today.
And sooooo after a helluva long time away, me is back! At least in part, been so preoccupied with DIY, Home Improvements and painting, as well as just wanting to take a break from photography, I decided to take advantage of the sudden nice weather after a mild start to Spring. Went for my usual walkabout, which means wondering for miles in no particular direction in search of no particular shot and I accidently happened upon this cemetery.
I have to say, and in well meaning respects, graveyards are actually beautiful places, I do however draw the line somewhat, as I never take shots of actual grave stones identifying people, I never step over nor onto an actual gravesite and always say a quiet thank you, in respects for deceased occupier of the grave.
These flowers were at such an angle I caught the sun rays, which felt like life upon death, hence the word serenade came to mind.
I hope everyone is well and so as always, thank you! :)
The word succulent comes from the Latin word sucus, meaning 'juice', or 'sap'. Succulent plants, also known as succulents, are plants with parts that are thickened, fleshy and engorged, usually to retain water in arid climates or soil conditions. Succulents are often grown as ornamental plants because of their striking and unusual appearance, as well as their ability to thrive with relatively minimal care. The habitats of these water preserving plants are often in areas with high temperatures and low rainfall, such as deserts. Succulents have the ability to thrive on limited water sources, such as mist and dew, which makes them equipped to survive in an ecosystem which contains scarce water sources. 14482
De tweede trein van LTE die zou passeren was de bekende Poznanshuttle. Op 18 januari 2020 zou de tractie voor deze trein geleverd worden door de net bestikkerde 186 943 ''Attraktive Forces''.
Terwijl de bewolking was omgezet in een flinke bui en die bui in de achtergrond nog weg trekt kwam in een heerlijk zonnetje de fraaie trein in zicht. Op de foto komt de LTE 186 943 met een volbeladen trein 42350 langs Terschuur onderweg naar de Europoort.
English:
On january 18, 2020, the LTE 186 943 ''Attraktive Forces'' came along Terschuur as train 42350 from Poznan to the Europoort.
Buren is a town and municipality in the Betuwe region of the Netherlands. The name originated from the word the Dutch word “buren”, which means neighbour.
The earliest known settlement of the region occurred as early as 772.The castle was built by the Lords of Buren and was first mentioned in 1298. The town was granted city rights in 1395 by Sir Alard IV of Buren which led to the construction of a defensive wall and a moat, significant portions of which still stand. In 1492, the region was promoted to a county but had limited economic influence due to its geographic isolation. By 1574, the previously Catholic parish church of Saint-Lambert became Calvinist Reformed Protestant.
The Castle eventually came into the possession of the House of Orange, the royal family of the Netherlands. The Dutch royal family has been known to use the name van Buren as an alias to give themselves some degree of anonymity. William III of England obtained the title Buren. The Dutch royal family, still use this as a title. The Castle was gradually demolished between 1804 and 1883. The eighth president of the United States, Martin Van Buren, traced his ancestry to inhabitants of the city, who had taken the surname Van Buren after relocating to the Dutch colony of New Netherland in what is now the state of New York.
Hoewel we zaterdag 5 maart rond het middaguur weer vanuit de Alpenregio richting de lage landen zouden vertrekken, zou ondanks het korte tijdsbestek om foto's te maken deze dag toch erg succesvol worden. De dag werd begonnen in Niederaudorf waar we eerder die week ook al 's ochtends een kijkje kwamen nemen, helaas met een matig resultaat. Deze ochtend stond er echter wat op de planning en dat betroffen een aantal skitreinen welke allemaal rond hetzelfde tijdstip zouden moeten passeren. Toen we aankwamen op de stek stonden er reeds al een aantal fotografen die vanuit verschillende delen in Duitsland en Oostenrijk ook deze ochtend naar Niederaudorf waren getrokken. Niet lang nadat we alles klaar hadden staan kwam al de eerste klapper van de dag in de verte opdoemen, en dit betrof een trein van Lokomotion met "La Crema" op kop. Deze loc stond voor deze trip nog op het lijstje dus het was wel lekker om deze op het nippertje alsnog af te kunnen strepen.
Nadat Lokomotion de fotografen tevreden had achtergelaten kon nu het wachten beginnen op de eerste skitrein. We hadden inmiddels vernomen dat de eerste skitrein de Urlaubs-Express 1303 vanuit Münster naar St. Anton am Arlberg zou zijn welke werd voortgetrokken door de ietwat opvallende Smartrail 111 057. In principe zou ook het deel van de Urlaubs-Express 1383 vanuit Hamburg-Altona in deze trein moeten zitten, maar vanwege een defect en de bijkomende vertraging reden deze twee treinen apart en werden dus niet in Duitsland gecombineerd. Gelukkig reed het deel met de Smartrail 111 057 uit Münster wel op tijd en zat zelfs al binnen een kwartier op volgafstand van Lokomotion.
Ook kregen we te horen dat de Alpen-Express vanuit Nederland, welke ongeveer twintig minuten achter de Urlaubs-Express zat, helaas met een zwarte Taurus reed en niet met de gehoopte GfF 110 459. De GfF 110 459 had schijnbaar nog steeds geen toelating op Oostenrijkse bodem en moest dus ingewisseld worden voor deze veel saaiere tractie. Dit betekende dus dat de Urlaubs-Express uit Münster de enige echt leuke skitrein zou zijn die we hier in Niederaudorf konden fotograferen, maar gelukkig kwam Lokomotion nogmaals voorbij waardoor dit wel goed gecompenseerd werd.
Zoals gezegd hoefden we na de eerste passage van Lokomotion niet bijster lang te wachten, want zo'n 10 minuten nadat de eerste foto van de dag binnen was, sprong het sein weer op groen richting Kufstein. Enkele minuten later komt er een kort maar zeer bont treintje naar beneden gereden welke zich in het fraaiste ochtendlicht laat zien. Vervolgens is het een kwestie van fotograferen om deze fraaie bonte trein te vereeuwigen...
Het is 8:04 als de Smartrail 111 057 de vele fotografen passeert met op de bok een lachende machinist en aan de haak Urlaubs-Express 1303 vanuit Münster naar St. Anton am Arlberg. Nadat deze foto geslaagd was werd er ondanks de saaie tractie toch gewacht op de Alpen-Express. Echter had Lokomotion nog een verrassing in petto nog voordat de skitrein vanuit Nederland voorbij zou komen!
The word sail, a monument to poetry, is the name of a steel sculpture by Heinrich Popp.
The sculpture stands on an open field northwest of Sotzweiler, the birthplace of the sculptor and today a district of the Saarland municipality of Tholey in the district of St. Wendel. On an elevation of about 338 metres above NHN, the sculpture represents a landmark visible from afar.
The word sail consists of two sail-shaped triangles, one of which stands on the top and which are twisted against each other. The two halves of the sail, made of stainless steel, are welded together at their highest point. At the same time, the empty space between the two steel plates also has a sail-like shape, depending on the point of view.
The monument, a gift from Heinrich Popp to his home community, was erected in 2005 after several years of planning and execution. The two steel plates were cast in the Dillinger Hütte and rolled to a thickness of 3 cm. The sculpture has a height of 13 meters and a total weight of approx. 30 tons.
The term word sail is also the name of a writing and poetry competition initiated by the artist at participating schools in Saarland.
* * * * *
Das Wortsegel, ein Denkmal für Poesie, ist der Name einer Stahlplastik von Heinrich Popp.
Die Skulptur steht auf offenem Feld nordwestlich von Sotzweiler, dem Geburtsort des Bildhauers und heute ein Ortsteil der saarländischen Gemeinde Tholey im Landkreis St. Wendel. Auf einer Anhöhe von etwa 338 Metern über NHN stellt die Plastik eine weithin sichtbare Landmarke dar.
Das Wortsegel besteht aus zwei jeweils segelförmigen Dreiecken, von denen eins auf der Spitze steht und die gegeneinander verdreht/verspiegelt aufgestellt sind. An ihrer obersten Stelle sind die beiden aus rostendem Stahl erschaffenen Segelhälften miteinander verschweißt. Gleichzeitig besitzt auch der sich zwischen den beiden Stahlplatten befindende leere Raum abhängig vom Betrachtungsstandpunkt ebenfalls eine segelähnliche Form.
Das Denkmal, ein Geschenk von Heinrich Popp an seine Heimatgemeinde, wurde nach mehrjähriger Planungs- und Ausführungsphase 2005 errichtet. Die beiden Stahlplatten wurden in der Dillinger Hütte gegossen und bis auf eine Stärke von 3 cm gewalzt. Die Skulptur hat eine Höhe von 13 Metern und besitzt ein Gesamtgewicht von ca. 30 Tonnen
Der Begriff Wortsegel ist gleichzeitig der Name eines von dem Künstler ins Leben gerufenen Schreib- und Lyrikwettbewerbs an teilnehmenden Schulen im Saarland.
www.outdooractive.com/de/poi/saarland/wortsegel/1303315/#...
In 2021 kocht Brouwer Techniek veertien DM '90 treinstellen van de NS. De treinstellen worden opgeknapt en verkocht. In augustus 2021 werden de treinstellen van Houtrakpolder naar Blerick overgebracht, om bij Cabooter Railterminal Greenport Venlo opgesteld te worden.
De laatste maanden is het vervoer op de railterminal zo gegroeid, dat er gebrek aan capaciteit aanbreekt en alle sporen op de terminal benodigd zijn. Om plaatst te maken op de terminal, moesten de DM'90 van de terminal af en werden ze overgebracht naar Blerick, omgestald te worden op de kopsporen aan de lijn Nijmegen-Venlo.
Brouwer 712 met DM '90 3419 + 3401 + 3414 rangeert in Blerick.
Hush little baby don't say a word
And never mind that noise you heard
It's just the beasts under your bed
In your closet in your head
Raindrops keep falling on my head ...
so much rain and storms this past few weeks ..
after 5 months of blue skies .. its quite a shock .. but good for the earth ..
The word “Mitama” means spirit of the deceased and this festival held in mid-July pays homage to those spirits. Taking place in the controversial Yasukuni shrine, it sees some 30,000 lanterns strung up in memory of the dead. The festival started in 1947 just a couple of years following the conclusion of WWII, in which over two million Japanese soldiers lost their lives.
HVLE rijdt dagelijks een kalktrein vanuit de kalkgroeve van de firma Fels-Werke in Rübeland via Blankenburg(Harz) naar het bij Braunschweig gelegen Beddingen. De kalk wordt in de staalproductiefabrieken van Salzgitter AG gebruikt in het productieproces van diverse staalproducten.
Terwijl de beladen kalktrein altijd 's nachts rijdt, vertrekt de lege trein terug naar de kalkgroeve in de namiddag uit Beddingen. Aangezien er geen directe route mogelijk is naar de kalkgroeve rijdt de trein een aanzienlijk eind om; via Helmstedt en Magdeburg.
Tot aan de hoofdstad van de Duitse deelstaat Sachsen-Anhalt rijdt de trein 'fout voor de zon'. Pas bij het even ten zuiden van Magdeburg gelegen Schönebeck(Elbe) verlaat de trein de geëlektrificeerde hoofdlijn. Vanaf hier wordt weer in westelijke richting gereden (en daarmee goed voor de zon in de avond!). De trein vervolgt hier zijn route naar Blankenburg via een aantal ongeëlektrificeerde spoorlijnen.
Omdat het op zaterdag 24 augustus erg rustig was met leuke goederentreinen op de hoofdlijn Magdeburg-Braunschweig besloot ik de lege HVLE kalktrein te gaan vastleggen. Omdat er vrijwel geen fotomogelijkheden op internet stonden moest ik er zelf naar op zoek gaan.
Even ten westen van het stationnetje Schönebeck Bad Salzelmen bleek vanaf het talud van de Bundesstraße een heel fraai zicht op het diesellijntje Schönebeck-Staßfurt. Helemaal zeker dat de trein hier langs zou komen was ik niet, maar bij het speuren op maps.google vond ik eigenlijk geen andere mogelijke routes dus werd de gok genomen.
Na een ruim half uur wachten sloot de spoorwegovergang in de verte aan de rand van het bos zich en dook in de verte een oranje lok op! Goed nieuws, de trein kwam er aan! En zo kon de V330.3 van HVLE met de lege kalktrein uit Beddingen worden vastgelegd bij Schönebeck(Elbe) op weg naar Blankenburg. Tevreden werd in de auto gestapt, want omdat de trein nog een behoorlijke omweg moest rijden zou er misschien nog wel een foto mogelijk zijn... Maar daarover later meer...
This bloom reminds me of a large daisy, but it's a fall-blooming chrysanthemum.
Thank you for viewing this image and for leaving me a comment!
Op zondag 3 juli maakte de Friese Modelbouw Club voor het 40 jarig jubileum een rondrit over de Veluwe met Plan U 151 van de stichting 2454crew. De rit ging van Leeuwarden naar de SHD in Amersfoort en via de VSM en de IJsselijn terug naar Leeuwarden. Net als vele andere fotografen besloot ik om de diesel 3 op de VSM op de foto te zetten. Naast de Plan U werd ook Deltarail met de Craftertrein richting Bad Bentheim in de buurt van Frankfurt (Oder) gemeld, deze trein zou volgens verwachting rond 16u aankomen in Bad Bentheim. Echter zou de trein vanwege werkzaamheden tussen Ibbenbüren en Rheine omgeleid moeten worden via Münster, dus er zou zo'n 2 uur aan rijtijd bijkomen.
Met deze omleiding in gedachte werd besloten om met een andere fotograaf richting Salzbergen te reizen om deze trein als extra mee te pakken. Zo'n 20 minuten na aankomst kwam om 18:31 de 243 069 (nog in de ex RBH kleurstelling) van Deltarail met de Craftertrein door station Salzbergen gereden richting Bad Bentheim. Vanaf Bad Bentheim zou de 9901 de trein verder rijden naar de eindbestemming Amersfoort.
Op maandag 20 mei 2002 (Tweede Pinksterdag) werd er een afscheidsrit voor Plan X gereden met de 186 van Syntus en de 41 van het Spoorwegmuseum. De stellen zijn als trein 82685 onderweg van Hengelo naar Zutphen en zijn voor de foto naast elkaar gezet. Het spoor waar de 186 op staat is in 2021 opgebroken. Op 15 april 2024 maakte de staatssecretaris bekend dat de lijn Zutphen-Hengelo geëlektrificeerd zal worden.
Op 5 mei werd er wederom naar Duitsland gereden om een dagje aan de Rijn te bivakeren. Net als de vorige keer werd het ook deze keer "stressvol" in de avond. Er was namelijk nog een HectorRail uit Basel onderweg met de SRI 151 124 aan kop. De vraag was of deze nog op tijd aan de Rijn zou zijn om met daglicht te fotografeen. Uiteindelijk hadden we geluk en passeerde hij nog voor zonsondergang. De laatste 3 minuten verliepen trouwens nog extra stressvol. Zoals te zien is staat het sein de andere kant op veilig voor de stopper. Een kruising werd het gelukkig op één seconde niet. Soms moet je een beetje mazzel hebben :). Zo kon de 151 124 gehuurd bij SRI hier in dienst van HectorRail met een fraai beladen Mortarashuttle worden gefotografeerd.
Van 12 juli t/m 1 augustus 2025 was ik met ons gezin op vakantie in het prachtige vakantieland Tsjechië. Als uitvalsbasis voor het treinenspotten zaten we voor de hoofdlijnen heel gunstig in de buurt van Litoměřice. Voor de karakteristieke diesellijnen was het iets verder rijden. Helaas viel het weer in de vakantie behoorlijk tegen. Wel fijn weer om buiten te zijn en goed weer voor zwemmen en uitstapjes. Voor het treinenspotten was het echter niet optimaal. Door de vele bewolking was het risico groot dat een plaatje aan een diesellijn in de wolkenbrij zou verdwijnen. Totaal meer dan een uur rijden voor een mogelijke mislukte of mindere foto deed me besluiten om me vooral op de hoofdlijnen te richten. Daar viel het echter ook nog niet mee om goede foto’s te maken. De wolkenluchten waren vaak wel mooi en daar hou ik ook wel van.
Een fotostek die al jaren op mijn bucketlist staat is de fotostek vanaf de oostelijke Elbebrug bij Litoměřice. Het was nog geen tien minuten rijden vanaf ons vakantiehuisje. De auto kan worden geparkeerd in de buurt. Het is niet echt prettig om op de brug te staan, want er rijdt erg veel verkeer over de brug. Met een beetje geluk rijden er echter wel een aantal goederentreinen goed voor de zon langs. Ik stond op zaterdagochtend 19 juli voor het eerst op de brug. In het begin was het erg rustig en toen de goederentreinen begonnen te komen, kwamen ook de wolken. Toch ging het meeste gelukkig wel in het zonnetje, al heb ik die ochtend heel wat keren "zenuwachtig" achterom gekeken.
Hier zien we de Metrans 383 440-5 met een containertrein richting het zuiden in iLitoměřice op 19-7-2025.
Op 17 januari kwam RFO 1039 vanaf Kijfhoek naar HES Bulk Terminal Maasdelta om aldaar een sleep uienwagens beladen met aluminiumoxide uit te halen voor een bestemming in Polen.
Op de foto staat RFO 1039 in het straatje bij HES BTM gereed richting Kijfhoek. Later zou de trein door RFO 1829 naar Bentheim worden gebracht.
17-01-26
©copyright
My take on the Macro Mondays theme 'One Word.' POV in the image is about one and a half inches in diameter of the cookie.
“You’re halfway there. Not much to see in town!” The elderly lady evidently wasn’t impressed with our first port, and had given it up as a bad loss already, even though it was still only late morning and we weren’t sailing until half past four. “Oh well, we might as well take a look now that we’ve come this far,” replied the other lady as they passed one another on the huge road bridge over the marina just in front of us. It was only a fifteen minute walk into the town centre. Hardly a trek up the North Face of the Eiger really.
It’s true that Haugesund might not be the most picturesque town we’d be visiting during our time in Norway. We’d done our research, and concluded as much before booking a shore excursion to the enormous Langfossen waterfall, an outing that promised a testing uphill hike towards a viewpoint more than three hundred metres above the Åkrafjord. In truth, neither of us felt entirely committed to the trip though. An extra ten percent discount with a time limit had encouraged me to push the button, but the early start, the ninety minute coach trip either way and the prospect of bonding with some of the other passengers left us with conflicted feelings on the topic. True, the views from the top and, for me at least, the opportunity to photograph the famous waterfall appealed, but couldn’t we come back and do that ourselves another time? Ali declared that she’d much rather spend the first port day pottering about on foot, and said I could go to the waterfall on my own. So I cancelled half of the booking.
Ali said she might walk to the Rising Tides, a topical collection of coastal sculptures that lie out beyond the north of town. I looked at the map. You could pay an arm and a leg to cram yourself onto the road train and spend five minutes there before getting dragged off somewhere else, or you could spend an hour or so walking to it. And just beside the sculptures I noticed the word “fyr.” I’d photographed a few of those in Sweden last autumn. I do like a fyr you know. A further inspection revealed a rather splendid looking structure at the edge of the rocks, mounted on stilts. I could join Ali and photograph the fyr instead. I cancelled the other half of the waterfall excursion. One day we’ll return to the area and visit it on our own, without the company of a coachload of cruisers.
It was raining in Haugesund. Not heavily, but with a soft persistence of the kind where sometime later you suddenly realise you’re soaked to the skin. On went the waterproof trousers beneath the shelter of a multi-storey car park on the side of the quay, By now we’d been at sea for more than sixty hours, the last twenty-four of which had gradually become increasingly bumpy, and as we walked along the the streets of the town, the pavements seemed to roll in waves beneath our feet. It was a strange sensation that I’d only expected to last a minute or two, but it was only when we reached the edge of town and stood upon the grass that the earth fell still again. We were in a park, below the monument to Harald Fairhair, supposedly the first king of Norway, a reminder that this place was once a Viking stronghold.
Beyond the park lay a coastal area of low lying rocky skerries that spread out to sea, a foretaste of what was to come in the following few days as we made our way north towards the Arctic Circle. We could already see Kvalen Fyr in the middle distance. The rain had eased, but not entirely left us, becoming a celestial dripping tap that occasionally sprinkled into action and then stopped entirely before repeating the cycle all over again. Ali appeared to be enjoying her first day in Norway, which came as a relief. Bringing her this far north was always going to be a gamble, especially by sea.
And when we arrived in front of the little lighthouse on its pedestal, we found something unexpected - an added bonus in the form of the large pool hidden in a cleft in the rocks. You might see a lot of photographs of the waterfall we didn’t go to, and one day I intend to add some of my own to the pile, but I’m going to guess that not too many people have set up their tripods here in front of Kvalen Fyr, wiping the drips from the lens as they took their shots. It wouldn’t be the last time we’d find things that others had overlooked in their haste to get back to the ship in time for lunch. There’s always something to see if you’re prepared to make the effort.
thunder is closing in. i'm drinking wine from my favorite stainless steel wine glass. the word "conductor" comes to mind.
Integral VT115 van Regiobahn steekt op weg van Wuppertal Hbf naar Kaarster See bij Neuss de Rijn over. De treinstellen van dit type reden eerder bij Bayerische Oberlandbahn en overbruggen bij Regiobahn de tijd tot de komst van elektrisch materieel, maar daarvoor moeten eerst Kaarst - Neuss en Düsseldorf - Wuppertal onder de draad gebracht worden. De tweedelige Talenten die voor de komst van de Integrals op de lijn van Regiobahn reden, zijn inmiddels naar Roemenië verhuisd.
MacroMondays#One Word
This is my husband's bracelet that he got from his parents for his birthday (coming of age) with his name Goran engraved on it. The engraving is in Cyrillic script.
HMM!
The name for this particular style of eyeglass frames. Located on the inside of the frame.
photo size: 2 in. W by 1 in. H, 5.08cm W by 2.54cm H
Theme: "One Word"
Thank you for taking the time to view this photo, and for the faves and comments you make, thank you.
For Macro Mondays - Sphere
-------------------------------------------
This is a glass sphere / bubble in the center of one of my paperweights. The full size of the paper weight measure 3". This center sphere / bubble is less than a half inch in diameter. HMM, everyone ! !
Vrij snel na Metrans kon de eerste van uiteindelijk 2 van ELL gehuurde CD Vectrons gefotografeerd worden.
Met EC172 is het wederom CD 193 294 die langs de kerk van Vanov komt onderweg vanuit Praha Hlavni Nadrazi naar Hamburg Altone.
English:
On august 7, 2018, the CD 193 294 came along Usti nad Labem Město as EC172 from Praha Hlavni Nadrazi to Hamburg Altona.
Susan B. Anthony would be paying very close attention. There is no liberty if you don't vote. HMM everyone!
----------------------------- JESUS ✝️ SAVES-------------------------------
SALVATION THROUGH FAITH IN CHRIST JESUS ALONE!
❤️❤️ IT'S ALL JESUS AND NONE OF OURSELVES! ❤️❤️
16 I am not ashamed of the gospel, because it is the power of God for the SALVATION of everyone WHO BELIEVES: first for the Jew, then for the Gentile. 17 For in the gospel a RIGHTEOUSNESS FROM GOD IS REVEALED, a righteousness that is by FAITH FROM FIRST TO LAST, just as it is written: "THE RIGHTEOUS WILL LIVE BY FAITH." (Romans 1:16-17)
16 KNOW that a man is NOT justified by observing the law, but by FAITH IN JESUS CHRIST. So we, too, have put our faith in Christ Jesus that we may be JUSTIFIED BY FAITH in CHRIST and NOT by observing the law, BECAUSE BY OBSERVING THE LAW NO ONE WILL BE JUSTIFIED. (Galatians 2:16)
1. Now, brothers, I want to remind you of the gospel I preached to you, which you received and on which you have taken your stand. 2. BY THIS GOSPEL YOU ARE SAVED, if you hold firmly to the word I preached to you. Otherwise, you have believed in vain.
3. For what I received I passed on to you as of first importance: that Christ died for our sins according to the Scriptures, 4. that he was buried, that he was raised on the third day according to the Scriptures, 5. and that he appeared to Peter, and then to the Twelve. 6. After that, he appeared to more than five hundred of the brothers at the same time, most of whom are still living, though some have fallen asleep. 7. Then he appeared to James, then to all the apostles, 8. and last of all he appeared to me also, as to one abnormally born.
9. For I am the least of the apostles and do not even deserve to be called an apostle, because I persecuted the church of God. 10. But by the grace of God I am what I am, and his grace to me was not without effect. No, I worked harder than all of them--yet not I, but the grace of God that was with me. 11. Whether, then, it was I or they, this is what we preach, and this is what you believed. (1 Corinthians 15:1-11)
7. Therefore Jesus said again, "I tell you the truth, I am the gate for the sheep. 8. All who ever came before me were thieves and robbers, but the sheep did not listen to them. 9. I am the gate; whoever enters through me WILL BE SAVED. He will come in and go out, and find pasture. 10. The thief comes only to STEAL and KILL and DESTROY; I have come that they may have LIFE, and have it to the FULL. (John 10:7-10)
Jesus came to bring spiritual LIFE to the spiritually dead and set the captives FREE! FREE from RELIGION, ERROR and outright LIES, so WE might serve THE LIVING GOD! In SPIRIT and in TRUTH!
So you'll KNOW, and not think you're to bad for God to love. The Christian LIFE isn't about how good WE are, because NONE of us are! It's about how GOOD JESUS IS! Because JESUS LOVES US, so much he died in our place and took the punishment for all of our sins on himself. The wages of sin is DEATH, and Jesus died that death for YOU and I. The good news is there no more punishment for sin left, we were and are all born forgive as a result of the crucifixion of God himself on the cross that took away the sins of the whole world. All we have to do is believe it, and put your Faith in the finished work of Jesus Christ. That my friends is REAL UNCONDITIONAL LOVE! YOU ARE LOVED. ❤️ ✝️ ❤️
For the best Biblical teaching in the last 2 centuries! Please listen to and down load these FREE audio files that were created with YOU in mind. It's ALL FREE, if you like it, please share it with others. ❤️
archive.org/details/PeopleToPeopleByBobGeorgeFREE-ARCHIVE...
CLICK ON THE LETTER "L" TO ENLARGE.
My THANK'S in advance to all who fave and/or comment on my photos I very much appreciate it! ❤️
© All Rights reserved no publication or copying without permission from the author.
Maartensdijk was deze week wel dé stek doordat de Dinnertrain via de 'boogjes' reed. Na meerdere leuke foto's gezien te hebben werd er uiteindelijk gekozen om zelf die kant op te gaan. Op de stek aangekomen bleek deze wel wat compositie betreft wat mager te zijn. Uit allerlei hoeken werd een poging ondernomen maar steeds was er iets wat niet lekker paste. Vervolgens werd er bedacht dat Lightroom een panorama-stand heeft waarna thuis wel alles in beeld gebracht kon worden :-)
El salmorejo es una sopa tradicional originaria de Córdoba, Andalucía, en el sur de España, elaborada con tomate, pan, aceite de oliva virgen extra y ajo.
Se sirve frío y puede adornarse con jamón ibérico y huevo duro picados.
Las primeras referencias a la palabra "salmorejo" datan del siglo XVII, cuando se refería a una sopa de transición entre el Viejo y el Nuevo Mundo.
Diferencias con el gazpacho y variaciones: El salmorejo tiene un color más rosado-anaranjado que el gazpacho y una textura mucho más espesa y cremosa, debido a que incluye más aceite de oliva y un tipo de pan diferente (en el gazpacho, generalmente se usa pan duro remojado en agua).
Existen varias variaciones en Andalucía, como la ardoria y la porra antequerana (con trocitos de higo chumbo como guarnición). (Fuente: Wikipedia)
En la foto, hecha en San Juan de Los Terreros (Almería, España) se ven esos trozos de jamón ibérico, trozos de huevo cocido, un chorro de aceite de oliva y la banda verde es perejil.
SALMOREJO, 2026
Salmorejo is a traditional soup originating from Córdoba, Andalusia, southern Spain, made of tomato, bread, extra virgin olive oil and garlic.
The salmorejo is served cold and may be garnished with diced Spanish ibérico ham and diced hard-boiled eggs.
First references to the word "salmorejo" date back to the 17th century, being a transitional soup between the old and new world.
Differences with gazpacho and variations: Salmorejo is more pink-orange in appearance than gazpacho, and is much thicker and creamier in texture, because it includes more olive oil and a different kind of bread (in gazpacho, stale bread soaked in water is generally used).
There are several variations in Andalusia, including ardoria and porra antequerana (with bits of tuna as topping).
In the photo, taken in San Juan de Los Terreros (Almería, Spain) you can see those pieces of Iberian ham, pieces of boiled egg, a drizzle of olive oil and the green band is parsley.
Bark of a Ponderosa pine and wolf lichen in Kings Canyon National Park.
λειχήν is the ancient Greek word for lichen, while "woof" is the sound that dogs make when they bark.
As a child, I was always told that lichen indicates good air quality and that it was always on a specific side of a tree.
Californian Poppies.
I planted these last year in my garden for the first time and quickly fell in love with them.
They’re not really poppies at all but I can see why they’re called that. They produce a profusion of flowers over a very long period, all delicate and wispy. And the flowers go to sleep at night!
But the overriding association I have with them is simply their colour. It’s just a remarkable orange and I can’t think of them without the word orange poppying into my mind :)
I thought I would try an put that into this image, taken in August last year. So here we have it: orange, the essence of a flower (at least from my perspective lol).
For Friday Flora.
Thank you for taking the time to look. I hope you enjoy the image. Happy Friday Flora (and weekend) :)
[Handheld in bright daylight.
Developed in Capture One.
Touched up in Affinity, converted to mono in Nik Silver Efex with lots of contrast and darks, and structure in the highlights. Adding back the selective colour in SEfex was straightforward with multiple control points grouped together.
Dark vignette in Affinity.]
Photo by: A. Shamandour
Location: Seattle, WA, USA
Website | Twitter | 500px | Deviant Art
Mount Rainier is the highest mountain of the Cascade Range of the Pacific Northwest, and the highest mountain in the state of Washington. It is a large active stratovolcano located 54 miles (87 km) southeast of Seattle. It is the most topographically prominent mountain in the contiguous United States and the Cascade Volcanic Arc, with a summit elevation of 14,411 ft (4,392 m). Mt. Rainier is considered one of the most dangerous volcanoes in the world, and it is on the Decade Volcano list. Because of its large amount of glacial ice, Mt. Rainier could potentially produce massive lahars that could threaten the entire Puyallup River valley.
Mount Rainier was first known by the Native Americans as Talol, or Tacoma or Tahoma, from the Lushootseed word [təqʷúʔbəʔ] ("mother of waters") spoken by the Puyallup. Another interpretation is that "Tacoma" means "larger than Mount Baker". This comes from the Skagit "Ta", larger, plus "Koma (Kulshan)", Mount Baker. Other names originally used include Tahoma, Tacobeh, and Pooskaus. The current name was given by George Vancouver, who named it in honor of his friend, Rear Admiral Peter Rainier. The map of the Lewis and Clark expedition of 1804-1806 refers to it as "Mt. Regniere".
Although "Rainier" had been considered the official name of the mountain, Theodore Winthrop, in his posthumously published 1862 travel book The Canoe and the Saddle, referred to the mountain as "Tacoma" and for a time, both names were used interchangeably, although "Mt. Tacoma" was preferred in the city of Tacoma.
In 1890, the United States Board on Geographic Names declared that the mountain would be known as "Rainier". Following this in 1897, the Pacific Forest Reserve became the Mount Rainier Forest Reserve, and the national park was established three years later. Despite this, there was still a movement to change the mountain's name to "Tacoma" and Congress was still considering a resolution to change the name as late as 1924.
In the excitement leading up to Super Bowl XLVIII, John Hickenlooper, Governor of Colorado, named 53 mountains after the 53 members of the Denver Broncos. In response, the Washington State Senate passed a resolution on Friday, January 31, 2014, temporarily renaming the mountain Mount Seattle Seahawks. The resolution expired on midnight Monday, February 3, 2014.