View allAll Photos Tagged tots
Cogolls - La Garrotxa (Catalunya)
És important fer unes proves abans d'iniciar nou projecte, tot i el dia gris clar estic satisfet i amb ganes de tornar sobre el terreny. En aquesta foto no ha calgut cap filtre.
De Victoria amazonica en Victoria cruziana zijn reusachtige waterlelies uit het Amazonegebied met bladeren tot wel 2 meter en 60 cm in diameter. De Victoria amazonica komt voor in overstromingsgebieden van de Amazonerivier en uitlopers hiervan. De zuidelijkere Victoria cruziana is te vinden in gebieden rond de rivier Paranà.
Victoria amazonica is a species of flowering plant, the largest of the Nymphaeaceae family of water lilies. It is the National flower of Guyana.
Si pogués tenir tot el que deixo,
el que hi ha darrere
cada paraula, cada poema.
**************
If I could have everything I leave,
what is behind it
every word, every poem.
John’s Titan Tot concept looked so fun that I had to try one of my own. Iceskal is also a donation to Creations for Charity, so keep an eye out for him in the Bricklink store.
It's also an entry for the Bioni-castle contest.
We have Stud.io files for both Titan Tots, so just send us a message if you’re interested in those. We would love to see others make their own new Titan Tots!
Transformation video on Youtube.
More pictures on Brickbuilt.
Tutorials | Creations | Featured Tutorials | Build Logs | Commissions
photo rights reserved by B℮n
St. Nicholas Church, an Orthodox church in Tbilisi, is located within the walls of the historic Narikala Fortress, which towers high above the city. The current church, built in the 1990s, replaced an earlier structure that dated back to the 13th century. The architecture of the church reflects traditional Georgian design, with its characteristic domes and stone facades. Inside the church, the walls are adorned with vibrant frescoes depicting important Biblical scenes and saints, including St. Nicholas, to whom the church is dedicated. These paintings, combined with the serene atmosphere, make the church an important place for both worshippers and visitors interested in the religious and cultural history of Georgia. Perched high above the city, the church is not always easy to reach for everyone. The church’s location on the fortress also offers visitors a stunning view of Tbilisi, making it a popular destination for both tourists and believers seeking both spiritual and visual experiences.
In the photo, an elderly woman dressed in simple black clothing, a symbol of her deep devotion and humility, is seen slowly making her way towards St. Nicholas Church with the help of her crutches, determined to attend the service. Her face, marked by the years, radiates a quiet strength and dedication. Despite her physical limitations, her faith is an undeniable force that drives her to this sacred place, where she finds solace and connection in her spiritual practices. The church, surrounded by history and prayers, seems to draw her in as a beacon of hope and peace.
De Sint-Nicolaaskerk, een orthodoxe kerk in Tbilisi, bevindt zich binnen de muren van het historische Narikala-fort, dat hoog boven de stad uittorent. De huidige kerk, gebouwd in de jaren 1990, verving een eerdere structuur uit de 13e eeuw. De architectuur van de kerk weerspiegelt de traditionele Georgische bouwstijl, met karakteristieke koepels en stenen gevels. Binnen de kerk zijn de muren versierd met levendige fresco's die belangrijke Bijbelse scènes en heiligen afbeelden, waaronder Sint-Nicolaas, aan wie de kerk is gewijd. Deze schilderingen, samen met de serene sfeer, maken de kerk tot een belangrijke plek voor zowel gelovigen als bezoekers die geïnteresseerd zijn in de religieuze en culturele geschiedenis van Georgië. De kerk ligt hoog boven de stad en is niet altijd gemakkelijk te bereiken voor iedereen. Op de foto is een oude vrouw te zien, gekleed in sobere zwarte kleding, een symbool van haar diepe devotie en nederigheid. Met haar krukken strompelt ze langzaam richting de Sint-Nicolaaskerk, vastberaden om de mis bij te wonen. Haar gezicht, getekend door de jaren, straalt een stille kracht en toewijding uit. Ondanks haar fysieke beperkingen is haar geloof een onmiskenbare drijfveer, die haar voortstuwt naar deze heilige plek, waar ze troost en verbinding vindt in haar spirituele rituelen. De kerk, omringd door geschiedenis en gebeden, lijkt haar aan te trekken als een baken van hoop en vrede. De ligging van de Sint-Nicolaaskerk op het fort biedt bezoekers ook een prachtig uitzicht over Tbilisi, waardoor het een populaire bestemming is voor zowel toeristen als gelovigen die op zoek zijn naar spirituele en visuele indrukken.
This one has a size of about 1/4 the size of grain of rice. A SOOC shot using a Fujfilm Finepix S200EXR with Raynox DCR-250.
Great day to all of you fellows! ;-)
Observant una mica la natura que ens envolta veus que tot acaba mostrant el millor de sí mateix, acaba madurant, per acabar passat de rosca i fet pols.És la vida, diuen uns, és l'evolució personal diuen altres.
Evidentment l'ésser humà és qui més li costa poder madurar i poder aprendre d'allò viscut.
Mentre observo aquestes hortènsies van canviar de color, van madurar, veig per internet com joves vers fan una festa sense cap protecció, sense permís en ara una suposada llei de llibertat.
Suposo que ningú els ha ensenyat que la primera llei per tenir i obtenir llibertat és se responsable total dels teus actes.
Se sap que joventut i seny poques vegades és donen al mateix moment, Quan som joves, hi també ho he estat un pensa que els problemes, les dificultats, les malalties no van amb un. Tot madur menys alguns cervells humans, és la meva opinió.
En fi, llibertat sí, però responsabilitat també. Seny i salut per a tothom.
Apurem els darrers instants. Uns minuts més i plego... i mentres, el Sol marxa i ens deixa amb nosaltres mateixos, amb les nostres foscors
Sovint se m'escapen els petits detalls , però alguna vegada, quan agafo la càmera i miro pel visor, tot un món nou apareix davant meu per convidar-me a explorar la vida.
J'ai fait cette photo très tôt le matin en automne c'était un de c'est matin ou on a bien fait de se levé!!! Une ambiance féérique!
© all rights reserved by B℮n
Please take your time... to View it large on black
The Krumltal is one of the side valleys of the Hohe Tauern National Park and can be reached by a steep path in the beginning. A beautiful scenery with a lot of wildlife. Between water falls, rocks and alpine pastures the Kruml brook brings you directly to the birds of prey of the alps. The Krumltal accommodates the most important traditional sleeping places and the best observation possibilities for bearded vultures which come annually during the Hohe Tauern. A Bearded Vulture does not look like a typical vulture. It is often mistaken for a Golden Eagle, which lives in the same habitat. The Bearded vulture reaches 45 inches from head to tail, its wingspan is almost 90 inches. The bearded vulture have a white colour of neck, wings and tail dark, head and underparts light-rufous, black bristles hang at the base of the beak and a bit larger than the Golden Eagle. In 1986, the Krumltal was selected as the site in which to reintroduce the bearded vulture to the Alps. The larger birds of prey are more sensitive to disturbances of all kinds. The time taken before reaching sexual maturity, the few young born per couple the long breeding period and the numerous failures all serve to slow down reproduction and hinder the renewal of generations. Higher up in the mountains, above the tree line, we enter their territory. This is where you might be lucky enough to spot a Beared Eagle. This year will see the final release of bearded vultures into the wild. The vultures feed mainly on carrion. The Bearded Vulture has even a more limited diet: it eats chiefly bleached bones.- These are by no means the worst parts of animal carcasses: A bone may contain up to 12% proteins, 16% fat and some important minerals. This remarkable habitat has yet another advantage: bones are inedible to any other animals thus the Bearded Vulture has no competitors for its food. Its gastric acids are capable of dissolving even large bones. Bones up to the size of the vertebra of a cattle may be swallowed whole by a Bearded Vulture. Larger bones are taken in the feet to "ossuaries" which are traditionally used plates of rock where the birds drop the bones from heights of 50 to 80 meters until they brake into small bits.
Feel nature's power here in the Krumltal valley of the National park Hohe Tauern - Austria. The white mountain tops are reaching here higher than 2700 meters. Here above the tree line we entering the Birds of Prey territory. Here you walk alongside the roosts of the recently reintroduced Bearded Vultures nestled amid the magnificent Alpine mountains. I was lucky to spot a Beared Vulture -Lammergeier. A photo as close as I can get using my max. 486mm zoom.
Het Nationalpark Hohe Tauern biedt vandaag nog veel diersoorten een thuis. Diersoorten die bijna zijn uitgestorven. De Baardgier ook wel Lammergier genoemd is in 1986 opnieuw uitgezet in de prachtige Kruml vallei . De indrukwekkende baardgier met een vleugelspanwijdte van tot 2,9 m kwam ooit in grote aantallen in de Alpen voor, maar is daar rond 1920 uitgestorven, vooral dankzij de jacht. Het Krumltal is één van de zijdalen van het Raurisertal. Te bereiken via een tamelijk steil begin over een brede verder makkelijke weg, naar een romantisch dal, met veel wild zoals marmotten en gemsen. Een wandeling in het Krumltal is een belevenis. In het dal van de gier waar je met wat geluk deze machtige Thermiekvliegers kunt aanschouwen. De Baardgier is een van de grootste en kleurrijkste gieren. Tegen hun zwartbruine rug, vleugels en staart contrasteert hun oranje-gele lichaam met geelwitte kop. Er loopt een zwarte vlek van snavelbasis tot rond de ogen en ze hebben een soort baard aan hun snavelbasis. Ze maken nesten op kliffen van grote stapels takken, bekleed met wol, mest, gedroogde huiden. Het vrouwtje legt 1 of 2 eieren en wisselt het broeden af met het mannetje wel zo'n 53 tot 60 dagen lang. Jonge baardgieren zijn ongeveer een jaar lang afhankelijk van hun ouders. De vrouwtjes zijn over het algemeen iets groter dan de mannetjes. Deze gier heeft korte poten, lange vleugels en een brede lange wigvormige staart. Opvallend is dat hij nauwelijks met zijn vleugels lijkt te slaan. De Baardgier leeft van botten en laat beenderen van grote hoogte op een rots vallen om het merg te bemachtigen. Botten bevatten naast kalk veel eiwit en het merg is eveneens voedzaam. Door de grote snavelopening kan hij botten tot 18 cm groot in een keer doorslikken .De baardgier heeft eigenlijk een witte borst, maar hij heeft de gewoonte deze met rode klei te bestrijken. De eerste broedgevallen van uitgezette oudervogels zijn ondertussen succesvol geweest.
Tenir temps fa que, algunes vegades, et doni per pensar. És ben evident que no m'enfio dels polítics i menys d'aquells que n'han fet de la política una feina, no un servei. Ha de forçasment compatirius
Per això cada cop més m'agrada més poder compartir i ajudar que compatir i ser el millor.
Em va agradar aquesta imatge de com es preparaven la pinya per fer un castell amb totes les mans i la gent ben unida, estaven compartir un esforç col·lectiu per aconseguir una fita. L'anxeneta, evidentmet, és el que fa l'aleta i arriva a dalt, però sense totes aquestes mans no aconseguiria res de res, no feria ni un pilar de dos.
Ens manca aprendre a compartir i ens sobre voler ser el millor, el més ...
És evident que m'agrada que mireu i admireu aquestes imatges que faig i comparteixo, però no tinc cap ganes que sigui les millors, les més vistes, m'agrada que us serveixin, si serveixen per alguna cosa, per fer-vos sentir una mica millor. M'agrada, encara que alguns no s'ho creguin, que ajudin a fer-vos sentir una mica millor, encara que només sigui per uns instantans. Per això les faig al meu aire i a la meva manera. Dit una altra manera, les posso són perqué a mi m'agrada i en compartir-les em fant sentir bè i, cregut de mi. espero que també us facin sentir bé a vosaltres, no perqué són les millors, ni volen crear cap escola d'art, només dir-vos: amic avui em sento així i com que sou amics meus ho vull compartir... com us sentiu vosaltres?
Gràcies ... espero veure, com pugui i però amb totes les ganes del meu cor tot allò que volgueu compartir amb mi, procuraré copsar el sentiment que en les imatges hi heu posat.
hommage a un ami partit trop tôt
suivez moi
www.facebook.com/pages/Mateo-rc-photographie/259608374066218
20231022-5627
De zandmotor had het zwaar te verduren de afgelopen stormen. Er werd flink aan geknabbeld.
Links in de verte het nieuwe Kijkduin, nog steeds in aanbouw.
All images are copyrighted by Pieter Musterd. If you want to use any of my photographs, contact me. It is not allowed to download them or use them on any website, blog etc. without my explicit permission.
If you want a translation of the text in your own language, please try "Google Translate".
Merci pour votre commentaire
Dank voor je commentaar
Danke für deinen Kommentar
Thank you for your comment
Gracias por tu comentario
Obrigado pelo seu comentário
IN ENGLISH BELOW THE LINE
El conjunt dels objectius tipus Petzval, tots de bronze. De moment només he pogut fer servir el Derogy, però espero aviat poder emprar el Voigtlander, el Lerebours i el Dallmeyer, tant per plaques de 13x18 com de 18x24.
Es tracta d'un ambrotip en vidre fosc, format 4x5 polzades, realitzat amb una Graflex Speed Graphic, fabricada entorn 1950; objectiu Kodak Anastigmat f4.5; col·lodió Mamuth Liliana, revelat amb Mamuth MD8. He de dir que no estic gens content amb aquest col·lodió, m'ha donat força problemes.
Les plaques de col·lodió es realitzen al moment, cobrint una placa de vidre o planxa metal·lica negra amb col·lodió i sals de cadmi i/o potassi, sensibilitzat amb nitrat de plata. Aleshores s'ha de fer la fotografia i revelar-la en uns 5 minuts, abans no s'assequi la emulsió. És un dels processos fotogràfics més antics del món, inventat el 1851, i que dominà fins el 1880. Però ara ha resorgit, ja que les imatges, molt treballades, que dona són úniques, màgiques i i irrepetibles.
ca.wikipedia.org/wiki/Col%C2%B7lodi%C3%B3_humit
Aquí en teniu una demostració de com es fan:
www.youtube.com/watch?v=P1ZH4RTaM60
=====================
Those are my brass oldies, all petzvals. By now I could only use the smaller Derogy, but I'm preparing lens boards et al. to use at least the Voigtländer, Lerebours and Dallmeyer.
Ambrotype in 4x5 format, made with a Graflex Pacemaker Speed Graphic; Kodak Anastigmat f4.5 lens; Mamuth Liliana collodion, developed with Mamuth MD8. I'm not happy at all with this Liliana collodion, has given a lot of problems, like cloudly lines & peeling, even with the developer!
The collodion plates are made covering a glass plate or black metal plate with collodion and salts of cadmium and / or potassium, sensitized with silver nitrate. Then you have to take the photo and reveal it in about 5 minutes, before the emulsion dries. It is one of the oldest photographic processes in the World, invented in 1851, and which dominated photography until 1880. But now it has resurfaced, as the images, very elaborate to create, that it gives are unique, razor sharp, magical and unrepeatable.
en.wikipedia.org/wiki/Collodion_process
intrepidcamera.co.uk/blog/rikard-osterlund-guide-to-wet-p...
Here's a nice video of the wet plate collodion process:
... i cantavem en anglés, sense saber-ne.
A vegades, potser no és tan important si ballem bé o no. Si cantem així o aixà. Només cal fer-ho.
“Per aquells que fan possible l’esperança de viure morint a cada instant.”
D'un temps que va i ve i mai no s'atura.
"Das Letzte kommt zum Schluss"
Wer hätte das gedacht... So stelle ich mir Tod aus den Romanen von der Scheibenwelt vor...
de.wikipedia.org/wiki/Michael_Holtschulte
MG_6752