View allAll Photos Tagged monastery
The cathedral was erected in 1795-1801 in the classic spirit by the project of the Moscow architect E. S. Nazarov and the serf architects Sheremetev Mironov and Dushkin. The temple is a columnless, huge dome rests on strongly protruding pylons, decorated with two pairs of pilasters made of artificial marble. The cathedral is very light due to the windows of the altar, high side windows and oblong windows of the drum
The church of the monastery was built in 1553-1564 by prince Alexandru Lapusneanu, the son in law of prince Petru Rares, in a idyllic remote forested location and it is a princely cript.
Its thick walls and dense forest around make it very impressive.
The original paintings were lost in the fire during the fights and fire in 1821.
The town of Meteora, Greece is spread out in the valley below this pinnacle of rock.
Meteora, Greece is a town in a valley of the Pindos Mountains in the Thessaly region. The dominant feature of the valley are the immense pillars of rock that were formed by eons of geologic activity and weather. Monks began to seek solitude and refuge in the many caves among the pillars from the 9th century. Eventually they formed communities and later monasteries atop the pinnacles for safety and seclusion. There are currently six monasteries preserved and ruins of another 18. Only a handful of monks still live in one monastery. The area was designated a UNESCO World Heritage Site in 1988.
Excerpt from wikivoyage.org:
Kaalund Monastery (Kaalund Kloster): It was built as a Franciscan monastery in 1239. The monks were kicked out in 1532. The present building is from 1751 and houses municipal administration.
Arnota Monastery is located in Costeşti commune, Vâlcea County, Oltenia, and it is one of Romania’s most valuable monuments, famous for its architectural style, sculptures and paintings. Initially a monastery for monks, today it is (since 1999) a convent for nuns. It is consecrated to Saint Archangels Michael and Gabriel and its dedication day is 8 November.
The monastery was erected by ruling prince Matei Basarab (1632-1654), between 1634-1636. Under the church of the monastery were found the traces of an older church. It is said that the ruler Matei Basarab decided to build this monastery on the site of the household where he found shelter in a difficult time, when he was chased by the Turks.
The monastery was renovated by ruling prince Constantin Brâncoveanu (1689-1714) between 1705 and 1706. He also added a porch with a belfry, and replaced the iconostasis and the front door carved in chestnut wood. He ordered the painting to be restored, with special precautions not to damage the previous layers.
long I stood there,
wondering, fearing,
doubting, dreaming...
(Edgar Allan Poe)
Taken at Monastery, CDS
Mileševa (Serbian Cyrillic Милешева) is a Serbian Orthodox monastery in the Mileševa Valley in the southwestern Serbian mountainous region about five kilometers east of Prijepolje.
Story
The Serbian King Stefan Vladislav had the monastery built in the first half of the 13th century. His grave is now in the monastery church. According to traditional doctrine, the Bosnian king Tvrtko Kotromanić was crowned king of Serbia and the coastal country here in 1377. In the 15th century, Prince Stjepan Vukčić Kosača expanded his domain to include former Serbian territories on which the monastery was located. In 1449, Vukčić changed the ducal title he had given himself the previous year to that of Duke “of Saint Sava”, named after the saint whose bones were then buried in the monastery.
Martvili Monastery (Georgian: მარტვილის მონასტერი) is a Georgian monastic complex located in the village of Martvili in the Martvili District of the Samegrelo-Zemo Svaneti Province (Mkhare) of Georgia. It sits upon the highest hill in the vicinity and was of strategic importance.
The site upon the hill where the monastery stands today was used in ancient times as a pagan cultural center and was a sacred site. There once stood an ancient and enormous oak tree that was worshipped as an idol of fertility and prosperity. Infants were once sacrificed here as well. After the conversion of the native population to Christianity, the ancient tree was cut down so as not to worship it anymore. A church was originally constructed in the late 7th century upon the roots of the old oak tree and was named in honor of Saint Andrew who preached Christianity and converted the pagans across the Samegrelo region.
The main Martvili-Chkondidi Cathedral (Mingrelian: Chkoni translates to "oak") was reconstructed in the 10th century after invasions that destroyed the prior church. Preserved in the church are frescoes of the 14th to 17th centuries.
Meaning Swinging Icon of Mary this Monastery was founded on the spot a small boy witnessed an icon of Mary swinging in a tree. Set in a remote part of the island the grounds are so tranquil and well worth a visit.
Tbeti Monastery, medieval Georgian Orthodox monastery in Historical Southern Georgia, was an important cultural hub of medieval Georgia. A number of hagiographical works were created by the monks living there.
It is Located in modern Turkey, on the right bank of the river Imerkhevi, 15 kilometers away from the town Shavsheti.
The monastery of Tbeti included several monasteries, but nowadays only the ruins of the main church still remain.
The monastery was active in the second half of the XVII century, after which the local population opened a Muslim shrine in the building which was functioning until the end of the XIX century. Unfortunately, the church is severely damaged now.
The largest monastery in Zanskar valley was initially built in the 10th century and is a great treasure of murals....taken in Ladakh Himalayas, India
Cistercian monastery in Ląd on the Warta River was founded in 1145, probably as a farm monastery in Łekno. After 1193 the efforts of Prince Mieszko Stary settled by monks from the Altenberg near Cologne. Until the 16th century monks were recruited from the Rhineland. In 1511 parliamentary act allowed the entrance to the monastery Poles, and since 1538 the abbot could only be a Pole of noble origin.
During the Russian occupation, in 1819 monastery was liquidated. After regaining independence in 1921, the church and the monastery is owned the Salesians.
-
Klasztor cystersów w Lądzie nad Wartą został założony w 1145, zapewne jako folwark klasztoru w Łeknie. Po 1193 staraniem księcia Mieszka Starego zasiedlony przez mnichów z Altenbergu koło Kolonii. Do XVI wieku zakonnicy rekrutowali się z Nadrenii. W 1511 ustawa sejmowa umożliwiła wstęp do klasztoru Polakom, a od 1538 opatem mógł być tylko Polak szlacheckiego pochodzenia.
W czasie zaboru rosyjskiego, w 1819 roku zakon uległ likwidacji. Po odzyskaniu niepodległości, od 1921 roku kościół i klasztor jest własnością Salezjanów.
E-M10-II-P5220255.1 [From the archives Portugal 2016]
The Jerónimos Monastery or Hieronymites Monastery is a former monastery of the Order of Saint Jerome near the Tagus river in the parish of Belém, in the Lisbon Municipality, Portugal. It became the necropolis of the Portuguese royal dynasty of Aviz in the 16th century but was secularized on 28 December 1833 by state decree and its ownership transferred to the charitable institution, Real Casa Pia de Lisboa.
The Jerónimos Monastery is one of the most prominent examples of the late Portuguese Gothic Manueline style of architecture in Lisbon. It was erected in the early 1500s near the launch point of Vasco da Gama's first journey, and its construction funded by a tax on the profits of the yearly Portuguese India Armadas. In 1880, da Gama's remains and those of the poet Luís de Camões (who celebrated da Gama's first voyage in his 1572 epic poem, The Lusiad), were moved to new carved tombs in the nave of the monastery's church, only a few meters away from the tombs of the kings Manuel I and John III, whom da Gama had served. In 1983, the Jerónimos Monastery was classified as a UNESCO World Heritage Site, along with the nearby Tower of Belém. [Wikipedia]
Tbeti Monastery is a medieval Georgian monastery located in Artvin Province, Turkey. It was built in the 10th century.
Tbeti Monastery, medieval Georgian Orthodox monastery in Historical Southern Georgia, was an important cultural hub of medieval Georgia. A number of hagiographical works were created by the monks living there.
It is Located in modern Turkey, on the right bank of the river Imerkhevi, 15 kilometers away from the town Shavsheti.
The monastery of Tbeti included several monasteries, but nowadays only the ruins of the main church still remain.
The monastery was active in the second half of the XVII century, after which the local population opened a Muslim shrine in the building which was functioning until the end of the XIX century. In 60 years of XX century Georgian temple of Tbeti was blown up.
ეს ნოველა შესულია ფ. ბაიყურთის კრებულში „ფიქრის გორა“, რომელიც 1974 წელს გამოიცა თურქეთში. წიგნი რეპორტაჟის ხასიათს ატარებს. ავტორი წამოჭრის მთელ რიგ საჭირბოროტო საკითხებს თურქეთის ცხოვრებიდან. „ჯევიზლის ეკლესია“ ერთ-ერთი მათგანია.
ჯევიზლის (თურქ. კაკლიანი) ეკლესიას X საუკუნეში აგებულ შავშეთის მშვენებას - ტბეთის ტაძარს უწოდებენ.
„ჯევიზლის ეკლესია
არავინ იცის, თუ რამდენი წლისაა ეს უზარმაზარი ნაგებობა, იქნებ ათასის და იქნებ უფრო მეტისაც. ზოგი რას ამბობს და ზოგი რას. ჯევიზლი კი, როგორც სახელწოდებიდანაც ჩანს, კაკლიანი სოფელია. კაკლები მაისის თვეში ყალყზე დგებიან. ვაშლი, ქლიავი, ჭერამი, ნაზი ტირიფები. ამდენ სიმწვანეში შორიდან ძნელად თუ შენიშნავ ამ შენობას. მის სიდიადეს კი მხოლოდ მაშინ აღიქვამ, როდესაც მიუახლოვდები, შიგნით შეხვალ და მაღლა აიხედავ. ძველი ეპოქის, აქ მცხოვრები ხალხის, მათი დაკარგული სარწმუნოების, მათი ცივილიზაციის ნაშთია იგი. შეუდარებელი სილამაზისაა ეს ეკლესია.
მაგრამ რად გინდა, არ კი გაახარეს! სიხარბე და უჭკუობა მარტო სოფლელების თვისება კი არ არის, არამედ განათლებული, ნასწავლი, დიპლომიანი ადამიანებისაც... ახლა ეს ადგილები ქვისა და ღორღის გროვებითაა სავსე. იმდენი ქნეს, რომ მხოლოდ ერთი გუმბათი, ერთი კედელი და ორი სვეტიღა შემორჩა, ხვალ ესეც აღარ იქნება. ამ სახითაც კი ძალიან მომხიბლავია ჯევიზლის ეკლესია.
„ძალიან ნაგებობა კი ყოფილა, ჩემო ბატონო! კიდევ კარგად გაუძლია! სახელს არ დავასახელებ და ერთმა ყაიმაქამმა სამოცი დინამიტი ააფეთქებინა მისი საძირკვლის კედელთან! მაგრამ დანგრევა რაა, არც კი შეინძრა ეკლესია!“
სამოცი დინამიტი, სამოცი! თანაც წარმოიდგინეთ, რომ მათ ყაიმაქამი აფეთქებს, აბა, რომელი შენობა გაუძლებს, რომელი არ დაინგრევა?!
ჩვენი ხალხი ცხვარივითაა: ეტყვი, დაანგრიეო, დაგიჯერებს და დაანგრევს. ილჩეში, ჟანდარმერიის უფროსისათვის სახლი უნდა დაედგათ. რაღა თქმა უნდა, მის სახლს ჩვეულებრივ ქვას ხომ არ აკადრებდნენ? ამისათვის გამოთლილი, სწორი. ქვებია საჭირო. ასეთი ქვები კი ბაზარზე არ იყიდება, აბა რისთვის დგას ჯევიზლის ეკლესია? ის რომ ასე დაინგრეს და განიავდეს, განა უფრო ჭკვიანური არ იქნება? - თანაც რა საჭიროა ამ ადგილები რო აი ისტორიულ ძეგლთა დაცვის კანონი?... ეჰ, მოგცლია ერთი და! აქვს კი რაიმე კავშირი ჩვენს ისტორიასთან? აბა რა, დავდგეთ და გულხელდაკრეფილებმა ვუყუროთ გიაურთა ამ დიდების ნიშანს?
დღეს, დაუნგრეველ კედლებზე, ადამიანის სიმაღლეზე უფრო მაღლა, წმინდა მამების საუცხოო ფრესკებია შემორჩენილი. შეკრებილან, შუაში შედარებით უფრო დიდი მამაკაცის გამოსახულებაა, ცნობილ „მოსეს ქანდაკებას“ გვაგონებს. ფიქრებში ჩაძირული კაცივით გადახრილა წინ, ხელში წიგნი უჭირავს როგორც ჩანს, მნიშვნელოვანი პიროვნებაა. სხვები, მის გარშემო დიდის კრძალვითა და მოწიწებით დგანან. მათაც წიგნები უჭირავთ. მათ მოწიწებაში რაღაც დაუფარავი სიამაყე გამოკრთის. ეს დიდი ერუდიციით გამოწვეული სიამაყეა. ნეტავ, რა საღებავებით დახატეს, რომ არც ხაზები გაფუჭებულა და არც ფერებია გახუნებული?! ცოცხლად, უდრეკად დგანან ამ გადარჩენილ კედლებზე.
წმინდა მამების თავებს ზემოთ, ფრინველის მსგავსი ფრთიანი პეპლები ხატია. განცალკევებით მოჩანს ნახევრად „ადამიანის, ნახევრად ცხოველის მსგავსი ლამაზი ასული. ეს ცნობილი „თამარი“ ყოფილა. სხვა კიდევ რა იყო, ვინ იცის! სულ მალე ესეც გაქრება.
„სამოცი დინამიტი ააფეთქეს, ჩემო ბატონო, და არ დაინგრა, მერე. ცოტაც მიუმატეს და ძლივს დაანგრიეს. მხოლოდ მერეღა მოიტანეს დანგრევის ბრძანება“.
დღეს შემორჩენილი კედლის ნაწილები შემურულია. „ფრესკების დასაფარავად შიგ ცეცხლი დაუნთიათ, მაღალი კიბე რომ ეშოვნათ, ავი- დოდნენ და გადაფხეკდნენ კიდეც, ცეცხლის დანთებით კი მხოლოდ ესღა მოუხერხებიათ. ეჰ, შენ ეს დანგრევამდე უნდა გენახა! ამ შენობის სიმაღლე! სილამაზე!.. პირი ღია დაგრჩებოდა. შიგნით შესვლისას სასიამოვნო სიგრილეს გრძნობს ადამიანი“.
ეს სარდაფიაო, ამბობენ. სარდაფებისკენ მიმავალი გზები და კარები ქვასა და ღორღს გადაუკეტავს.
„შიგნით უამრავი ქვევრი ყოფილა. თითოეული თხუთმეტფუთიანი. მე ჩემდათავად, შვიდი ქვევრი ამოვიღე. სახლში მაქვს. იმხელებია, რომ თუ გინდა ჩადი, დადექი და ხელებიც გაშალე, ნეტავ როგორ გააკეთეს?! როგორ ამოზიდეს?! იმდენად გამძლეა, რომ პაპიდან შვილიშვილს და მის შვილიშვილსაც გაჰყვება. კარგი, გააკეთეს, მაგრამ სადღა შოულობდნენ ამ ქვევრების ასავსებ ღვინოს?! ახლა, არც ჯევიზლში და არც მის ახლო-მახლო, ერთი მტევანი ყურძენიც კი არ მოდის მართლაც, საკითხავია, საიდან მოჰქონდათ ამდენი ღვინო? გზა? ძველადაც ჭირდა აქ სიარული“.
ქვები... მთლიანნი, ადამიანის სიმაღლეზე უფრო მაღალნი, განიერნი, სწორნი. შენობა მთლიანად ასეთი ქვებითაა აშენებული. ერთი ბეწო ხეც არ გამოუყენებიათ. ერთი დიდი გუმბათია... მის გვერდით კი მთელი რიგი პატარა გუმბათები. ყველაფერი გამძლე, სწორი და გამოზომილია. (დაუნგრეველზე მოგახსენებთ).
„ეს მღვდლების სენაკია, ეს კი ცოდვების მოსანანიებელი ოთახი“, თითქოს თავისი თვალით უნახავთო, ისე დაწვრილებით მოგიყვებიან ყველაფერს. შემდეგ ხელს ხელზე შემოჰკრავენ და წამოიძახებენ: „ეს უზარმაზარი ქვები ამ სიმაღლეზე როგორ აიტანეთ!“
თქვენ განუმარტავთ, რომ ადამიანს ჯერ კიდევ მაშინ ჰქონდა წარმოდგენა ამწეზე და მის მაგვარ საშუალებებზე, მაგრამ რადგან მათ დღესაც კი არ ესმით ამწის მნიშვნელობა, ვერაფერს იგებენ. გუმბათები ქვებით გადაუხურავთ, სოფლელები მას „ქვის ყავარს“ უწოდებენ, ბრტყელი, სწორი, ძალიან განიერი ქვებია. ქვები ერთმანეთისთვის მიუდვიათ და შეერთების ადგილები კი ზემოდან ღარის ფორმის ქვებით დაუფარავთ. ქვის ეს საფარი, რომელიც ვერტიკალურ ზოლებად დაუყვება გუმბათს, გრძელი და სწორია. აშკარაა, რომ ქვის თლის დიდი ოსტატები ყოფილან. რა ხელმა გამოთალა ნეტავი ეს ქვები ასე ნატიფად და დახვეწილად?
წინაპრებისაგან გაგონილს ყველას უამბობენ. „აქედან ოთხი საათის სავალზე, ყარაქოიში, ქვის ცნობილი ოსტატები ყოფილან. ქვის საბაოც ძირითადად იქ ყოფილა. ეკლესიის ხუროთმოძღვარს უანგარიშია, დაუთვლია, აუღია თავისი დავთარი და წასულა ყარაქოიში: ამ სიგრძის და ამ სიგანის, ამდენი და ამდენი ცალი ქვა ამდენ და ამდენ დღეში მინდაო, უთქვამს. ქვის მჭრელებს ერთი კი აუკაპიწებიათ ხელები და... როცა დაუმთავრებიათ, ხუროთმოძღვრისათვის ხალხი უთხოვიათ და გადაუზიდვინებიათ. ქვის მზიდავები თითო ნაბიჯის ინტერვალით ჩამწკრივებულან და ქვები სულ ხელიდან ხელში გადაცემით გადაუტანიათ. ბოლოს ხუროთმოძღვარს უთქვამს, ერთი ქვა აკლია და ვერ მივიღებო. უძებნიათ და ბუჩქებში უნახავთ. თურმე ერთ-ერთი მუშა დაღლილა და ქვა იქ დაუტოვებია. ხედავ შენ ხუროთმოძღვარს! ერთი იფიქრე, ბატონო, ჯერ საძირკველიც არ ჩაუყრია და უკვე იცის, როგორი იქნება, რამდენი ცალი ქვა დასჭირდება, წვრილად იცის ყველაფერი!“ კიდევ ერთხელ ხელი ხელს შემოჰკრავენ და უკვირთ. საქმე მარტო ამ დანგრეული ეკლესიის ქვების დატაცებით არ მთავრდება. ჟანდარმერიის უფროსის სახლის მშენებლობის შემდეგ, ეს ქვები სკოლის მშენებლობაშიც გამოუყენებიათ. იმასაც ამბობენ, რომ ჯევიზლის მეჩეთიც კი, ნაწილობრივ ამ ქვებით არის აშენებულიო. გამოვდივართ და გარედან ვუყურებთ. გუმბათის წვერზე პატარპატარა ბუჩქები გაჩენილა, ხეები თავისი ფესვებით ქვის შენობის დახეთქვას ცდილობენ უკანა მხარეს, ყველაზე მაღალ წერტილში, მოჩანს ცხვრის ბარელიეფი - წინა ორ ფეხზე ჩაჩოქილა და თავი წინ წაუწევია, სამხრეთისაკენ, სადღაც შორს იყურება. საოცარი სტილია, დღევანდელ ხის ძეგლებს მოგვაგონებს. ცოტა შელახულია, მაგრამ თავის სათქმელს მაინც ამბობს.
სარდაფები, მიწის ქვეშ, ბაღჩის ნახევრამდეა გაწოლილი, სოფლი დაწყებითი სკოლა ეკლესიასთან ძალიან ახლოსაა. კაცი შეხედავს ხან ერთს, ხან მეორეს და ქვეცნობიერად ადარებს მათ. სკოლის საპირფარეშო ეკლესიის ძირშია მოთავსებული. იმდენი უთხრიათ საპირფარეშოებისათვის საჭირო ორმოები, რომ სარდაფებამდე ჩაუღწევიათ. სარდაფებზე კი უბრალოდ დაუფხაჭნიათ „WC“ სიმბოლო.
საინტერესოა კამათი იმის შესახებ, თუ რამდენად წინ წავიდა ადამიანის შეგნება-ცივილიზაცია. იქნებ ამ ეკლესიის ქვებმაც, ეგვიპტის პირამიდების მსგავსად, მონების ზურგზე გადაიარა. მისი მშენებლობისას, ვინ იცის, რამდენი უენო, უუფლებო ადამიანი დასახიჩრდა და დაიღუპა. ზოგჯერ მაინც გაიხსენეთ გზისაგან, ზღვისაგან, დიდი ცენტრებისაგან მოშორებული, დედამიწის ამ პატარა ნაწილში მდებარე დანგრეული ეკლესია. მის გარშემო, მის გვერდით არსებული სოფლის სახლები, სოფლის გზები, წყაროები, სოფლის ხიდები. გაიხსენეთ სოფლის ეს ძველი თუ ახალი ნაგებობანი. სკოლებზე იფიქრეთ. შეხედეთ, ჯევიზლის სკოლა, 1930 წელს რომ აშენდა, დღეს ინგრევა. მამასახლისი მწარედ განიცდის ამ ამბავს: „სანამ ბავშვებს თავზე ჩამოემხობათ, იქნებ ვუშველოთ რამე, მივიდეთ, ვთხოვოთ მთავრობას, ან იქნებ ვინმემ გამოგვიწოდოს დახმარების ხელი, ნეტავ არ დაგვეხმარებიან?!“.
Cloister
Built in the 17th century, it has a double cloister composed of thirty-six semicircular arches supported by rectangular pillars (nine per side), the upper cloister is closed by balconies. The sobriety of the cloister is attenuated by the sculptural decoration of the wainscots and the keys of the arches with vegetal decoration and fantastic animals.
Monastery of Ucles, Cuenca, Spain
Claustro
Construido en el siglo XVII, posee un doble claustro compuesto por treinta y seis arcos de medio punto apoyados en pilares rectangulares (nueve por lado), el claustro superior esta cerrado por balcones. La sobriedad del claustro queda atenuada por la decoración escultórica de las enjutas y las claves de los arcos con decoración vegetal y animales fantásticos.
Monasterio de Ucles, Cuenca, España
In Vyatka there are quite a few monasteries. Here is one of the best preserved to the present day. It was founded by Tryphon Vyatskiy, archimandrite and saint who did a lot for our region. The charter to found the monastery was signed by Ivan the Terrible in 1580.
Panorama of 3 shots, hdr. It was pretty cold, but the ice on this creek was already gone.
© Sigmund Løland. All Rights Reserved.
Lyse Abbey was founded in 1146 and the first monks were brought over here from Fountains Abbey in Yorkshire, England. This was the first Cistercian monastery in Norway and was modeled on others built in England and France. The abbey was dissolved in 1537.
Rumtek monastery dating back to the mid-1700s near Gangtok the capital of the beautiful state of Sikkim in north-east India.
It is the legacy of Ivan Crnojevic, who was the ruler of the state of Zeta at the end of XV century. In the last 500 years this monastery was the seat of all Montenegrin bishops. Since its foundation it has been connected with bishops – episcopes, and metropolitans, and therefore it is considered to be the greatest center of Montenegrin education and culture during the past centuries.
Old monastery was built by Ivan Crnojevic in 1484 at the locality which is called “Cipur” (from the Greek kipurion which means a wonderful garden), and the monastery was ruined in 1692 during one of the breeches of Sulejman pasha Busatlija on Cetinje, so about its original appearance there are two testimonies: Engraving from Cetinje Oktoih, and a plan of a Venetian engineer Barbieri.
Montenegrin metropolitan Danilo Petovic renewed the monastery at the beginning of XIII century. Instead of renewal of the old monastery, a new one was built in the place of the Castle of Ivan Crnojevic, but the trustee inscription, which is located above the entrance doors of the church, and the herald of Crnojevic family, which is built into the outer side of the altar apsidal have been passed onto. After the reconstruction the monastery complex took up the size of 1400 square meters. Trenches filled up with water and a defensive wall with 62 gun holes surrounded it. Inside the walls there were night chambers, a smaller church of Sveti Petar (St. Peter), and a big basilica of Sveta Djevica (Saint Virgin). Several times additionally built and adapted the monastery acquired the present look in the period between 1925 and 1927. The nucleus of the monastery is the church of Rodjenja Bogorodice (Birth of the Virgin). Entire relics of Sveti Petar Cetinjski (St. Peter from Cetinje), by whom the monastery got the name, have been places inside it.
The hand of Sveti Jovan Krstitelj (Saint Jovan the Baptizer), relics of Sveti Petar Cetinjski. Segment of Honorable Cross, as well as a part of the relics of Teodor Stratilan are preserved in the monastery with which the monastery itself is one of the richest treasuries of the Christian world. Above the monastery you can see a skit of Sveti Jovan Krstitelj that was built in 1997. The construction of the Church of Sveti Jovan Krstitelj in that place is in plan and it will be built in the honor of saint’s right hand that is kept in the monastery.
First primary and secondary school in Montenegro were formed in the Monastery. Petar II Petrovic Njegos (1813 – 1851), the most famous Montenegrin ruler and poet handled a print shop as well as a workshop for producing zinc cannon balls. Cetinje monastery served also as a mausoleum to dynasty Petrovic, and prince Danilo Petrovic, his wife Darinka, his daughter Olga, as well as the great duke Mirko Petrovic, bishop Sava Petrovic and many other have been buried in it.
The monastery was established in 1416 by Tsong Khapa's disciple Jamyang Qoigyi. From a distance, it appears as a grand heap of rice. This, the name 'Drepung‘, which, in the Tibetan language, means "Collecting Rice." This image is of a pagoda and an alley of prayer wheels leading up to it.
Kilmacduagh Monastery is a ruined abbey near the town of Gort in County Galway, Ireland. It was the birthplace of the Diocese of Kilmacduagh. It was reportedly founded by Saint Colman, son of Duagh in the 7th century, on land given him by his cousin King Guaire Aidne mac Colmáin of Connacht. (Wikipedia)
The monastery was founded by the Assyrian monk Joseph (Yoseb, Amba) Alaverdeli, who came from Antioch and settled in Alaverdi, then a small village and former pagan religious center dedicated to the Moon. At a height of over 55 m (180 ft), Alaverdi Cathedral was the tallest religious building in Georgia, until the construction of the Holy Trinity Cathedral of Tbilisi, which was consecrated in 2004. However its overall size is smaller than the cathedral of Svetitskhoveli in Mtskheta. The monastery is the focus of the annual religious celebration Alaverdoba. Situated in the heart of the world's oldest wine region, the monks also make their own wine, known as Alaverdi Monastery Cellar.[2]
The present day cathedral was built in the 11th century by Kvirike III of Kakheti, replacing an older church of St. George.