Flickr's Dragon Fruit group
View allAll Photos Tagged halaman
EXPLORE # 19
This is a hibiscus staminal column showing the filaments and anthers. The stigma is nowhere as I have cut it.
Probably the most westerly Hotel and Pub in Britain, The Hotel sits on the western side of Barra overlooking the white sands of Tangasdale Beach which in itself is within the crescent shaped Halaman Bay just a few miles from the main town of Castlebay. A great walk from here takes you out along the beach to Ben Tangaval where you get lovely views stretching out over the Atlantic west coast.
We recently visited Paraiso de Avedad near San Pablo City in the Philippines, and it was an enchanting experience. The resort beautifully integrates the splendor of natural gardens, the charm of historical significance, and the grandeur of architectural design. Nestled among verdant landscapes and stunning views, the resort stands true to its name, offering a slice of paradise. Currently, it serves as a delightful day-resort and restaurant offering scrumptious cuisine. Overnight stays are not available yet, but the warmth of the community and its hospitable residents is ever-present.
Every corner of the resort echoes its rich history, with relics and artifacts narrating stories from the past. Strolling through the pathways bordered by venerable trees, I felt deeply connected to history and nature alike. The architecture is a perfect fusion of traditional and contemporary styles, providing an atmosphere that is both majestic and welcoming.
To the community, we extend our heartfelt thanks: maraming salamat sa inyong lahat!
On our way to Baler, a beautiful place at the Pacific Ocean coast, in the drive itself you see a wonder of nature. The Sierra Madre, the longest mountain range in the Philippines, has magnificent views. It runs from the province of Cagayan down to the province of Quezon, forming a north–south direction on the eastern portion of Luzon.
The Northern Sierra Madre Natural Park, is situated at the northern part of the range in the province of Isabela. The park is in the UNESCO tentative list for World Heritage List inscription. Environmentalists, scholars, and scientists have been urging the government to include the other parks within the Sierra Madre mountains for a UNESCO site that would encompass the entire mountain range from Cagayan to Quezon.
It was a wonderful journey to Baler, but many places were not safe enough to stop for a picture. Finally we found this spot.
EXPLORE # 58
An anniversary is a time to celebrate the joys of today, the memories of yesterday, and the hopes of tomorrow. ~Author Unknown
Processing was just a little darkening and watermark. I did not use any blurring effects.
HIT everybody and HGGT too!
Backyard birding during lockdown, my little winged friend, always there singing in pair.
125) Olive-Backed Sunbird
Olive-backed sunbird, Cinnyris jugularis, Kelicap Bukit
Also known as the yellow-bellied sunbird, is a species of sunbird found from Southern Asia to SouthEast Asia to Australia. Feed largely on nectar, although they will also take insects, especially when feeding young. Their flight is fast and direct on their short wings. Most species can take nectar by hovering, but usually perch to feed most of the time. Originally from mangrove habitat, the olive-backed sunbird has adapted well to humans, and is now common even in fairly densely populated areas, even forming their nests near human homes.
dengungan suara mengusik jiwa
itulah Kelicap menyanyi gembira
di hujung ranting menunggu mentari
mengibas pelepah bewarna warni
pelawat setia di sudut halaman
selalu berpasang mencari manisan
bunga berkembang datanglah ia
menjadi teman pemburung setia
My Facebook www.facebook.com/drzulkifli
One for the M R James fans...
While on Barra, I took a trip one day to see the Iron Age broch at Dun Ban and as I was walking along the beach at Bagh Halaman I saw this...thing...in the water. I’m going to be honest, at first I thought it was a body, but closer inspection revealed it wasn’t, it was...something else. I didn’t really want to examine it too closely and in the end decided not to go to the broch.
I’d watched both BBC adaptations of James’ Oh Whistle and I’ll Come to You before travelling so I’ll fully admit that I was very suggestible to seeing spooky things where none really existed!
For an account of my trip to the Outer Hebrides, which turned into a bit of an unexpected adventure:
This guy remain the best model in this Lockdown Birding in the backyard
125) Olive-Backed Sunbird
Olive-backed sunbird, Cinnyris jugularis, Kelicap Bukit
Also known as the yellow-bellied sunbird, is a species of sunbird found from Southern Asia to SouthEast Asia to Australia. Feed largely on nectar, although they will also take insects, especially when feeding young. Their flight is fast and direct on their short wings. Most species can take nectar by hovering, but usually perch to feed most of the time. Originally from mangrove habitat, the olive-backed sunbird has adapted well to humans, and is now common even in fairly densely populated areas, even forming their nests near human homes.
dengungan suara mengusik jiwa
itulah Kelicap menyanyi gembira
di hujung ranting menunggu mentari
mengibas pelepah bewarna warni
pelawat setia di sudut halaman
selalu berpasang mencari manisan
bunga berkembang datanglah ia
menjadi teman pemburung setia
My Facebook www.facebook.com/drzulkifli
Backyard birding during lockdown, my little winged friend, always there singing in pair.
125) Olive-Backed Sunbird
Olive-backed sunbird, Cinnyris jugularis, Kelicap Bukit
Also known as the yellow-bellied sunbird, is a species of sunbird found from Southern Asia to SouthEast Asia to Australia. Feed largely on nectar, although they will also take insects, especially when feeding young. Their flight is fast and direct on their short wings. Most species can take nectar by hovering, but usually perch to feed most of the time. Originally from mangrove habitat, the olive-backed sunbird has adapted well to humans, and is now common even in fairly densely populated areas, even forming their nests near human homes.
dengungan suara mengusik jiwa
itulah Kelicap menyanyi gembira
di hujung ranting menunggu mentari
mengibas pelepah bewarna warni
pelawat setia di sudut halaman
selalu berpasang mencari manisan
bunga berkembang datanglah ia
menjadi teman pemburung setia
My Facebook www.facebook.com/drzulkifli
125) Olive-Backed Sunbird
Olive-backed sunbird, Cinnyris jugularis, Kelicap Bukit
Also known as the yellow-bellied sunbird, is a species of sunbird found from Southern Asia to SouthEast Asia to Australia. Feed largely on nectar, although they will also take insects, especially when feeding young. Their flight is fast and direct on their short wings. Most species can take nectar by hovering, but usually perch to feed most of the time. Originally from mangrove habitat, the olive-backed sunbird has adapted well to humans, and is now common even in fairly densely populated areas, even forming their nests near human homes.
Kelicap yang paling biasa dilihat di taman-taman di banyak jenis kawasan di Malaysia. Ia terbang pantas dari pokok ke pokok yang berbunga mencari nektar. Ia dikatakan berasal dari kawasan paya tetapi sekarang telah beradaptasi dengan persekitaran bandar, malah boleh dijumpai bersarang dalam kawasan halaman rumah.
Mbahku dulu berpesan, kalau pagi dahulukan menyapu halaman depan dulu. biarin lantai dalam rumah masih kotor berantakan, yang penting halaman depan terlihat bersih dan rapi dulu, biar sedap dipandang tetangga yang lewat depan rumah.
Memang, ketidaksempurnaan atau kekurangan dalam rumah jangan sampai ada orang lain yang tahu, biarlah orang lain hanya tahu bahwa keluarga kita baik baik saja.... gak perlu diobral aib keluarga ke luar. Begitu maksud filosofi yang kutangkap
Noong unang panahon sa bundok ng Cristobal ay may isang mabait na ina. Masipag at maalaga sa kanyang mga anak. Talagang napakabuti niya at mahal na mahal ang kanyang mga anak. Dahil sa sampu ang kanyang anak, talagang nahirapan siya sa pag-aaruga sa mga batang ito. Isang araw, nagkasakit ang ina at bigla na lamang namatay. Ang kaawa-awang mga bata ay nag-iyakan at ang sabi nila ay ganito: “ Sino na ang magpapakain sa amin?” tanong ng pinakamatandang anak.
“Sino na ang mag-aalaga sa amin?” tanong ng ikalawang anak. “ Sino na ang maglalaba ng ating damit?” tanong ng ikatlong bata.
Habang sila ay nag-iiyakan, may dumating na isang babae na di nila kilala. Siya’y maganda at maputi. “ Huwag na kayong umiyak” sabi niya. “ Di kayo pababayaan ng inyong ina. Ilibing ninyo siya at magbantay kayo sa kanyang libingan. Makikita ninyo na may tutubo roon na puno. Ang punong iyon ay pagkukunan ninyo ng makakain araw-araw. Biglang nawala ang maputi at magandang babae. Akala ng mga bata ay nananaginip lang sila.
Sumunod naman ang sampung mababait na mga bata. Pagkalibing sa ina nila, binantayan nila ang libingan araw at gabi at pagkatapos ng sandaling panahon ay may nakita na nga silang isang halaman na tumubo. Mabilis ang paglaki nito at kaagad naging isang mataas na puno. Nagtaka ang mga bata dahil sa taas ng puno at sa dami ng bunga nito.
“Marahil aakyatin ko na lamang itong puno.” sabi ng pinakamatanda at dali-dali siyang umakyat at pumitas ng bunga. “Mga ulo ninyo,” ang sigaw niyang babala sa itaas. “Ibabagsak ko ito at buksan ninyo.” Nang biyakin ng ikalawang anak ang bunga, nakita nilang may tubig ito.
“Naku! Ang puti at ang tamis ng tubig,” sabi nila. Tinikman nila ang laman at ang nasabi ay “Ang puti at kay sarap naman ng lasa ng bungang ito.” ang wika ng ikaapat na anak.
Naghulog pa ng maraming bunga ang batang umakyat sa itaas ng puno. Nagkainan at nag-inuman nakita nila na di sila magugutom pang muli. Ang bungang iyon ay kauna-unahang niyog dito sa daigdig. Iyan ang alamat ng niyog.
halaw sa Araling Pambata
Shield bug ( Calliphara nobilis ) ..... one of the pest in the garden.
Kumbang hijau yang busuk ini adalah antara penghuni bermusim di halaman.
masih berantakan belum disapu karena aku sedikit sibuk, kaki sakit akibat jatuh.. kacamata patah kakinya, jadi aku blur ga bisa liat jelas kayak foto ini, hihihi.. kadang pikun..
apa kabar disana..?
Philippines , waterfalls in Bato Springs Resort , San Pablo, Laguna ,
One of our favorite places is the Bato Resort, if has many waterfalls , pools and surroundings of tropical rainforest. A good resort to relax and enjoy your stay in the Philippines. It's a fine and clean resort, where people can swim and enjoy the surroundings of the Philippine nature.
Pilipinas , talon sa Bato Springs Resort , San Pablo, Laguna ,
Ang isa sa aming paboritong lugar ay ang Bato Resort, ito ay may maraming mga talon, paliguan at paligid ng tropikal na gubat. ito ay isang magandang resort na pahingahan at magnamnam ng kapaligiran sa inyong paglagi sa Pilipinas. Ito ay isang mainam at malinis na resort, kung saan ang mga tao ay maaaring lumangoy at magsaya sa kalikasang dulot ng Pilipinas
V.
Nawala ang antok ko’t buong pwersang inapakan ang preno. Ilang segundo pa muna akong nakatulala’t mahigpit na nakakapit sa manibela. Matinis ang iyak ng batang babae. Lalabas na sana ako ng kotse nang mapagtanto kong nasa tabi ng kalsada ang mag-ina, at walang katawang humampas sa nguso ng kotse kanina. Pinapagalitan ng nanay ang anak niya sa biglang pagtakbo sa kalsada. Tinawag niya ito sa pangalang halos walong taon ko nang hindi napag-iisipan.
Hindi pa ako nakakarating ng tollgate, nagdududa na ako kung tama ba ang narinig kong pangalan at kung may muntik nga ba talaga akong masagasaan. May mag-ina bang tumatawid sa kalagitnaan ng highway?
IV.
Padabog kong isinara ang pinto at saka itinapon ang katawan sa kama’t mahigpit na ipinikit ang mata.
Sira ang pinto kaya’t hindi rin ito sumara nang husto, at narinig ko ang mahinang ingit ng dahan-dahan nitong pagbukas. Bahagya lamang ang pagkakabukas, tantsa ko, at dahil wala namang ingay ng pagbukas ng pinto mula sa kabilang kwarto, malamang ay pumasok lamang ang pusang natuto nang itulak ang alam niyang sirang pinto gamit ang nguso.
Hindi ako dumilat. Binilang ko ang ilang segundo para maabot ng maliliit na paa ang kama. Tama ang hula ko, at kung kailan nailalarawan na sa utak ko ang pagdating ng pusa sa tabi ng kama, saka ko nga naramdaman ang bahagyang paglubog ng kutson sa may paanan.
Hindi ito kaagad gumalaw. Nag-aalangan pa siguro’t naghahanap ng mapupwestuhan sa tabi ng dalawang binti. Hinintay ko ang pagdampi ng mainit na balahibo sa binting nakasanayan na nitong sandalan habang naglilinis ng sarili. Pero walang balahibong kumiliti’t sa halip ay lumubog-lubog ang mga paa nito sa tabi ng katawan ko papunta sa may ulunan. Sumampa ito sa unan, sa tabi ng kanang pisngi ko. Lumundo ang unan sa direksyon niya nang sa wakas ay nakahanap ng pwesto’t nakahiga, pero wala pa rin akong naramdamang balahibo.
Inangat ko na ang ulo ko’t dumilat. Walang pusa sa unan. Walang pusa sa may paanan. Walang pusa sa kama. Walang pusa sa kwarto. Bahagyang nakabukas ang pinto. Pero wala rin namang sumisilip na balikat ng batang naka-puting sando.
III.
Lason daw ang bunga ng mga naka-pasong halaman sa tabi ng pinto ng bahay namin. Mga berdeng bilog na bungang matigas na nagiging pulang-pulang bungang bilog na natitiris. Parang aratilis, pero mas maliit, mas bilog, at may iisang buto sa loob. Lason daw iyon, kaya huwag naming kakainin.
Pumitas ako ng ilang pulang bunga. Ipinatong sa platito’t piniga-piga ng tinidor. Tinipon ang naipong katas at hinalo sa mangkok ng dinurog na abukadong hinaluan ng gatas at asukal.
Sinungaling sila. Hindi lason ang bunga. Ang sarap daw ng abukado, sabi ng kuya ko.
Napanaginipan ko si Nikang pumipitas ng bunga. Nilalasap ang pulang bilog na parang aratilis pero hindi at saka idinudura ang buto. Hindi niya ito hinahalo sa abukado.
II.
Singkwenta sentimos ang presyo ng isang holen noong 1988. At isang sabado, habang namimili ang nanay ko ng karne, pumuslit ako’t tumungo sa tindahan ng alambre sa tapat ng bilihan ng isda at bumili ng labinlimang pisong halaga ng holen. O tatlumpung holen na dinukot ko isa-isa sa malaking garapon at isinilid sa plastik habang pinapanood ng tindera para siguraduhing hindi ko sosobrahan ang dukot.
Doon kami naglaro sa bakuran namin, sa ilalim ng malaking puno ng sampalok. Pinalis ang maliliit na tuyong dahon at saka gumuhit ng linya sa lupa. Anim kaming naglaro; ako, ang kuya ko, at apat na kaibigan galing sa mga kalapit-bahay. Ayaw sumali ni Nika.
Nakaluhod ako noon, nakapatong ang mga siko sa lupa, at pinipilit kumindat kahit di ko naman kayang kumindat, sa pagtatangkang matamaan ang taya ng isa sa mga kalaro. Naaninag ko ang mga binti niya ilang talampakan mula sa pinaglalaruan namin. May mga peklat siya sa binti. Batik-batik, tulad nga ng sabi ng kanta noon sa patalastas ng sabong panlaba. At baliktad ang pagkakasuot niya ng tsinelas. Kaliwa sa kanan, kanan sa kaliwa.
Natamaan ko ang holen. At nang inabot ko ang braso ko para kunin ang napanalunan, nakita kong tumakbo papaalis ang dalawang binting tadtad ng peklat. Medyo piki pala si Nika.
I.
Nakasilip siya sa pinto ng kwarto; pinapanood akong pinapanood siya sa sulok ng mata. At tama nga ang naisip ko. Dahil nang itinutok ko ang paningin sa direksyon niya, wala nang batang babaeng nakasilip.
Puti ang damit niya, na malamang ay sando dahil bahagya kong naaninag ang kayumanggi niyang balikat. Maigsi ang buhok, siguro’y hanggang tenga o mas mataas pa. Hindi ko makita ang kanyang mukha, pero alam kong babae siya. Batang babae, kasing-edad ko siguro noon, mga tatlo o apat na taong gulang.
Sa unang pagkakakita ko pa lang sa kanya sa sulok ng mata – hindi ko siya matingnan nang mabuti dahil alam kong mawawala siya kapag lumingon ako o kahit galawin ko man lang ang mga mata ko papunta sa kanyang direksyon – alam ko nang hindi siya tao. O tao dati, pero hindi na tao ngayon sa pagkakaintindi ko ng salitang tao. Iyong nakikita ng lahat. Iyong nakakausap at kumakausap. Iyong nakakaalis sa lugar na ayaw nang panatilihan.
Nika ang ipinangalan ko sa kanya. Hindi malamang iyon ang pangalan niya noong may nakakaalam pa nito at noong may saysay pa ang pagkakaroon niya ng pangalan, pero dahil alam kong hindi ko iyon kailan man malalaman, isinulat ko na lang sa utak ang unang pangalang lumutang.
---
[pahabol]
Umaalog at nanginginig ang hitang pinapatungan ng batok ko sa bawat halakhak at hagikhik ng may-ari nito. Umaalog at nanginginig na rin ang buong ulo ko.
Namumulaklak ang inamag na mantsa ng tulo ng yero sa dapat sana’y puting kisame. Matigas at umuumbok sa likod ang manipis na kutsong nakapatong sa sahig. Mausok at maamoy ang buong kwartong pang-isang taong sinisiksikan naming lima. Maingay silang lahat, maingay na maingay. Masayang-masaya’t nag-uunahang magbahagi ng mga kwentong agad din namang makakalimutan. Ako lang ang di nagsasalita, ang nagbababad sa sariling pagkalungkot.
Lumiliit ako. Labing-apat na taong gulang na uli ako, pakiwari ko. Mas pandak, mas bilog pa ang mukha, at nag-eempake sa pagbabalak lumayas dahil mas madaling takbuhan kaysa tanggapin ang mga nalalamang katotohanan. Tumatakbo ako; padabog, patago. Pero wala namang sumusunod.
Huminto sandali ang panginginig ng hita sa batok ko’t may kamay na humagod at naiwang nakapatong sa kanang pisngi ko. At lumiit muli ako, naging pitong taong gulang, mas pandak pa, mas bilog pa lalo ang mukha’t namumula ang magkabilang pisngi, mas maikli pa ang buhok, at nagngingitngit sa galit sa kuya kong idinadaan ang kaduwagan sa pananakit. Nakatayo ako sa kusina, hinahanap ang maliit at matalas na kutsilyong may dilaw na hawakan. Doon ko napagtanto ang sarili kong kaduwagan.
Pinalis ng kamay sa pisngi ko ang mga hibla ng buhok na nakapatong na sa mukha ko. Napapikit ako sa pagdaan ng palad niya sa mga mata ko, at di na naisipang dumilat pa.
Hindi na umaalog at nanginginig ang hitang hinihigaan ko pagkagising. Tulog na ang may-ari nito tulad ng lahat ng iba pang nasa kwarto. Wala nang usok at pawala na ang amoy. Nakabukas ang isang bintana’t may isang hiwa ng sikat ng araw na gumagapang sa sahig sa ilalim nito.
Sa sulok ng kaliwa kong mata, may puting aninong kumaripas ng takbo papalabas ng kwarto. Hindi ko na tinangkang lumingon. Tinataguan ako palagi ni Nika, nanunukso lang pero alam kong hindi talagang magpapakita.
Kai-kailan lang ring naisipan ni Nikang magpakitang muli kahit sa puting anino lang. Pagtapak ko noon ng limang taon, kahit balikat o pinepeklat na binting may baliktad na tsinelas, hindi na niya muling ipinakita sa akin. Tumanda na kasi siguro ako; lumagpas sa edad na di niya malagpasan, at naiwanan ang mga taon na malapit pa raw tayo sa mga hindi tao sa pagkakaintindi ko ng salitang tao dahil kagagaling pa lang din natin sa lugar na di pa nila matakasan.
Pero ngayon, nagpaparamdam na naman si Nika.
Inis kong pinalis ang namuong muta sa sulok ng mata. Hindi na dapat ako pumikit. Nakayayamot ang pagtulog. Ang daming nasasayang na oras, ang daming pagkukunwaring ipinipilit ipapaniwala ng utak sa panaginip.
Sayang, hindi ko naabot ang puntong apat o tatlong taong gulang pa lamang ako. Baka sakali, kung ganoon, makita kong muli si Nika kahit sa rurok na ng kahibangan. At sayang, hindi ko muling naramdaman kung paanong maging mas bata pa sa tatlo o dalawang taong gulang, kung natatandaan pa man ng utak ko ang ganoong pakiramdam. Hanggang gaano kaya kaaga ang naimpok na memorya? Paano kung pagkaabot dito’y hindi pa rin ako abutan ng pagkaantok? Sayang, dahil hindi ko na malalaman. O hindi ko pa malalaman.
Mabuti pa si Nika, nananatili sa kanyang pagkabata.
-piya- hulyo 23, 2005 – [first draft]
- iginuhit, hulyo 24, 2005. joseph gillot rexel drawing pen, point no. 1068A. vertical strokes. yellow paper.
Dati nakikita ko itong mga unit ng Gold Line sa may isang warehouse sa Bagong Barrio Caloocan katabi lang ng PBB(Philippines Business Bank). Ngayon naman andito sila sa dating tambayan ni dangwa.
125) Olive-Backed Sunbird
Olive-backed sunbird, Cinnyris jugularis, Kelicap Bukit
Also known as the yellow-bellied sunbird, is a species of sunbird found from Southern Asia to SouthEast Asia to Australia. Feed largely on nectar, although they will also take insects, especially when feeding young. Their flight is fast and direct on their short wings. Most species can take nectar by hovering, but usually perch to feed most of the time. Originally from mangrove habitat, the olive-backed sunbird has adapted well to humans, and is now common even in fairly densely populated areas, even forming their nests near human homes.
Kelicap yang paling biasa dilihat di taman-taman di banyak jenis kawasan di Malaysia. Ia terbang pantas dari pokok ke pokok yang berbunga mencari nektar. Ia dikatakan berasal dari kawasan paya tetapi sekarang telah beradaptasi dengan persekitaran bandar, malah boleh dijumpai bersarang dalam kawasan halaman rumah.
Exif: f8, 1/500, ISO 800, focal length 400mm, Cik Canon EOS 50D, lens Canon 100-400mm, handheld
EXPLORE # 396
It's Tuesday.... Happy Pretty Purple Tuesday everyone !
Sorry, I have not prepared something pink for today.
Batas Aramin resort , green hill and plants
Located at the foot of Mt. Banahaw in Lucban , Quezon , Philippines, close to the Kamai ni Hesus, this resort is a well visited place. It has a fine swimming pool, several cottages and much nature in and around the resort. It has become a favorite rendezvous for garden weddings and receptions, birthday and anniversary celebrations, seminar and conferences.
Batas Aramin resort , berdeng burol at halaman
Matatagpuan sa paanan ng Mt. Banahaw sa Lucban, Quezon , Pilipinas, malapit sa Kamai Ni Hesus , ang resort na ito ay madalas na mabiisitang lugar. Mayroon itong magandang paliguan, sari saring tirahan at maraming kalikasan sa loob at paligid ng resort. Ito ay naging isang paboritong tagpuan para sa kasalan hardin at reception, gawing pagdiriwang ng kaarawan at anibersaryo, seminar at conference
Vila yang dilengkapi dengan halaman samping yang luas.
Fasilitas yang terdapat pada vila:
1. Kamar tidur sebanyak 3 buah.
2. Kamar mandi air panas.
3. Dilengkapi dengan living room & ruang makan.
4. Dapur dengan peralatan masak.
5. Halaman di samping vila yang luas.
EXPLORE # 157
One of my idol in the Pinoy Kodakero group is Terence (mangtacio). He has a keen eye in the abstract, in silhouettes, in macros, in superb dofs. He is quite young, a male nurse by profession, quite new in Flickr and already a holder of hundreds of Explored photos and many Front Pages.
This shot is similar to Terence's uploaded photo of last week.
Dedicated also to my good friend Jose Antonio (***fotoJOXEAN) who wrote a very nice testimonial in Spanish on my behalf. Thank you.
EXPLORE # 32
I'm singing in the rain, just singing in the rain; What a wonderful feeling, I'm happy again.
~Arthur Freed
I'M SINGING IN THE RAIN - Gene Kelly
I'm singing in the rain
Just singing in the rain
What a glorious feelin'
I'm happy again
I'm laughing at clouds
So dark up above
The sun's in my heart
And I'm ready for love
Let the stormy clouds chase
Everyone from the place
Come on with the rain
I've a smile on my face
I walk down the lane
With a happy refrain
Just singin',
Singin' in the rain
Dancin' in the rain
Dee-ah dee-ah dee-ah
Dee-ah dee-ah dee-ah
I'm happy again!
I'm singin' and dancin' in the rain!
I'm dancin' and singin' in the rain...
" A good traveller has no fixed plans and is not intent on arriving "
My other flickr accounts
One -
www.flickr.com/photos/31673212@N00
Two -
www.flickr.com/photos/24924664@N07
Three -
www.flickr.com/photos/26221240@N03
Four -
www.flickr.com/photos/44080325@N03
Five -
www.flickr.com/photos/normand5
Six -
www.flickr.com/photos/normand6
Seven -
Batas Aramin resort , Lucban , Philippines , buidings
Located at the foot of Mt. Banahaw in Lucban , Quezon , Philippines, close to the Kamai ni Hesus, this resort is a well visited place. It has a fine swimming pool, several cottages and much nature in and around the resort. It has become a favorite rendezvous for garden weddings and receptions, birthday and anniversary celebrations, seminar and conferences.
Batas Aramin resort , Lucban, Pilipinas , gusali
Matatagpuan sa paanan ng Mt. Banahaw sa Lucban, Quezon , Pilipinas, malapit sa Kamai Ni Hesus , ang resort na ito ay madalas na mabiisitang lugar. Mayroon itong magandang paliguan, sari saring tirahan at maraming kalikasan sa loob at paligid ng resort. Ito ay naging isang paboritong tagpuan para sa kasalan hardin at reception, gawing pagdiriwang ng kaarawan at anibersaryo, seminar at conference
Di suatu petang di kampung halaman di pinggir sawah di senjakala. Once evening in a village at a paddy field in a great momment.
(in original shot and colors)
Fasilitas yang terdapat pada villa:
1. Bangunan terdiri dari 2 lantai
2. Kamar tidur sebanyak 5 buah. 2 Diantaranya adalah connecting room.
3. Kamar mandi air panas
4. Dapur dengan peralatan masak.
5. Halaman belakang
In the garden.
Bunga Tujuh Duri di halaman telah menjadi bunga kegemaran aku sebab nampaknya begitu banyak serangga yang suka merayap di dalamnya.
140) Rusty-Breasted Cuckoo
Rusty-breasted cuckoo, Cacomantis sepulcralis, Sewah Dada Oren
Cuckoo that can be found in forest edges and wooded area. Usually gives our eerie sound like a ghost when occur nearby. Nest-parasite in nature.
Sewah ini adalah parasit sarang sepertimana kebanyakan burung Sewah yang lain. Ia boleh dijumpai di kawasan pinggir hutan. Sewah yang ini saya rakam di Grik, sewaktu dia makan buah pinang raja yang sedang masak di halaman.
Exif: f6.3, 1/640, ISO 800, focal length 500mm, Cik Canon EOS 50D, lens Tamron 200-500mm, handheld
Burung Mata Putih, Oriental White-eye, Zosterops palpebrosus
During the dry season birds will gather in areas known to be a source of water for them to drink. If you are watering the trees at your home regularly and consistently, you will be surprised to observe the types of birds that come for drink. Most of the birds in urban areas have adapted to the situation and the way of life of the city for survival. Usually the birds that comes is Myna, Sparrow, Crow and Magpie. However, in the heat of this afternoon, I found a pair of White-eye waiting. So, watch out for the birds in your yard. Maybe there gonna be a rare birds came for water.
Semasa musim kemarau burung-burung liar akan berkumpul di kawasan yang diketahui ada sumber air untuk mereka minum. Sekiranya anda menyiram pokok pokok di kawasan rumah anda secara kerap dan pada waktu yang konsisten, anda akan terkejut apabila memerhati jenis jenis burung yang datang minum (masa musim kemarau ler). Kebanyakan burung-burung di kawasan bandar telah beradaptasi dengan situasi dan cara hidup bandar bagi kesinambungan generasi mereka. Lazimnya burung burung yang datang minum dari pokok pokok dan pasu yang saya siram adalah burung burung jenis Gembala, Ciak, Gagak dan Murai. Namun di kala petang yang panas itu saya dapati ada sepasang Mata Putih turut menanti. Jadi perhatikan burung burung di halaman anda. Mungkin ada burung burung yang rare datang minum.
Exif: f/5.6, 1/500, ISO 320, focal 400 mm, lens 100-400mm, Cik Canon 50D, handheld, penat baru balik kerja.