View allAll Photos Tagged groei
Wilde peen (Daucus carota), ook wel vogelnestje genoemd, is een plant uit de schermbloemenfamilie (Umbelliferae of Apiaceae). De plant komt algemeen voor in de Benelux.
De plant onderscheidt zich van de bekende oranjegele wortel of waspeen (Daucus carota subsp. sativa) door zijn penwortel die wit, vertakt en minder vlezig is. De geur van de wortel is echter onmiskenbaar. Wilde peen komt voor in droge graslanden, bermen, dijken en duinen. De plant wordt 30-90 cm hoog.
Wilde peen is een tweejarige plant. De soort heeft koude nodig voor ze kan bloeien (dit heet stratificatie). In het tweede jaar, na de winter, gebruikt de plant de opgeslagen voedingsstoffen uit de wortel voor de verdere groei en ontwikkeling. De soort bloeit in juni tot de herfst met schermen. Het scherm bestaat uit vele stralen, waarvan de buitenste bij rijping in de vorm van een "vogelnestje" naar binnen zijn gebogen.
De bloemetjes zijn wit of roze met in het midden van het scherm vaak een plukje zwart-purperachtig. De elliptische splitvrucht is 2-3 mm lang, die met vier rijen lange aan de top hakige stekels bezet is. De plant is stijf behaard en de bladeren zijn twee- tot drievoudig geveerd. De plant is rijk aan caroteen en vitamine B.
IJshaar of haarijs is een zeldzaam natuurlijk verschijnsel waarbij een haarachtige, wollige ijsstructuur ontstaat op dood en nat kernhout, dus niet op de bast, van loofbomen.
IJshaar kan ontstaan als de luchttemperatuur even onder het vriespunt ligt. In het hout komen schimmels voor en bij de stofwisseling van deze schimmels komt onder andere water vrij dat door zeer kleine openingen in het hout (houtstralen) naar buiten wordt geperst. Het naar buiten geperste water bevriest tot een haarachtige structuur. Een hoge luchtvochtigheid is noodzakelijk voor de succesvolle vorming van ijshaar zodat het naar buiten geperste water niet kan verdampen en voor bevriezing beschikbaar blijft. Zolang de schimmels water blijven produceren en de klimatologische omstandigheden gunstig blijven, kan ijshaar aan blijven groeien. Als de luchttemperatuur te laag wordt, daalt de stofwisseling van de schimmels tot zo'n laag niveau dat er onvoldoende water geproduceerd wordt. De schimmel die voorkwam in het hout van alle proeven was de Exidiopsis effusa.[1][2]
IJshaar is zeer teer en smelt na aanraking direct weg. Als ijshaar aan zonlicht wordt blootgesteld, zal het snel sublimeren en verdwijnen. IJshaar is daarom 's morgens vroeg of alleen op schaduwrijke plaatsen te vinden.
De bloeiwijze van de wilg heeft de vorm van een katje en groeit uit de zijknoppen van een eenjarige twijg. De wilgenkatjes zitten of staan, dit in tegenstelling tot de hangende katjes bij populieren.
Wilgen zijn pioniersoorten met een grote lichtbehoefte. Wilgen komen in Nederland en België veel voor langs sloten en plassen. Wilgen houden namelijk over het algemeen van een vochtige bodem en groeien zeer snel.
Nederlands:
Op woensdag 20 juli 2022 starten de Nederlandse Spoorwegen met de aanbesteding van nieuwe treinen voor de Sprinter (S-Bahn). De nieuwe treinen zijn nodig voor de verwachte groei van meer treinreizigers in de komende jaren.
De treinen van de toekomst moeten comfortabel zijn voor de reizigers, snel kunnen optrekken en remmen, met een snelheid van 160 kilometer per uur kunnen rijden en zo mogelijk in het vervoer over land kunnen worden ingezet.
NS start de eerste fase van de aanbesteding "Request for Information ", het doel is een eventuele selectie van mogelijke leveranciers
Een besluit over de definitieve aanschaf van nieuwe treinen moet beginnen. Levering van de eerste nieuwe treinen eind 2027.
Op het spoor rijden momenteel 185 nieuwe Sprinter-treinen van de Spaanse spoorwegbouwer CAF (Sprinter Nieuwe Generatie) en ook heeft NS 99 nieuwe Intercity's (Intercity Nieuwe Generatie) besteld bij het Franse Alstom.
Bron NS
nieuws.ns.nl/ns-start-aanbesteding-voor-nieuwe-sprinters/
Foto Sprinter Amsterdam-Zwolle (SNG), Flevolijn reed op 13-07-2022 langs de Oostvaardersplassen.
Deutsch:
Am Mittwoch, den 20.07.2022 startet die Nederlandse Spoorwegen die Ausschreibung für neue Züge, die für den Sprinter (S-Bahn/Regionalzug) geschickt werden. Die neuen Züge sind notwendig für den erwarteten Zuwachs an mehr Bahnreisenden in den kommenden Jahren.
Die Züge der Zukunft müssen für die Fahrgäste komfortabel sein, schnell beschleunigen und bremsen können, mit einer Geschwindigkeit von 160 Stundenkilometern fahren können und möglichst im Überlandverkehr eingesetzt werden.
NS startet die erste Phase der „Request for Information“-Ausschreibung, Ziel ist eine mögliche Auswahl möglicher Lieferanten
Eine Entscheidung über die definitive Beschaffung neuer Züge soll beginnen. Auslieferung der ersten neuen Züge Ende 2027.
Derzeit verkehren 185 neue Sprinter-Züge des spanischen Eisenbahnherstellers CAF (Sprinter Nieuwe Generatie) auf den Bahnstrecken, außerdem hat NS 99 neue Intercity-Züge (Intercity Nieuwe Generatie) beim französischen Unternehmen Alstom bestellt.
Quelle NS
nieuws.ns.nl/ns-start-aanbesteding-voor-nieuwe-sprinters/
Foto Sprinter Amsterdam-Zwolle (SNG), Flevolijn fuhr am 13.07.2022 entlang der Oostvaardersplassen.
English: On Wednesday, July 20th, 2022, the Nederlandse Spoorwegen starts tendering for new trains that are sent for the Sprinter (S-Bahn/Regionalzug). The new trains are necessary for the expected increase in more rail passengers in the coming years .
The future trains must be comfortable for the passengers, be able to accelerate and brake quickly, be able to drive at a speed of 160 km per hour, and possibly be used in intercity traffic.
NS starts the first phase of the "Request for Information" tender, the aim is a possible selection of possible suppliers
A decision on the definitive procurement of new trains is expected to begin. Delivery of the first new trains at the end of 2027.
At the moment 185 new Sprinter trains from the Spanish railway manufacturer CAF (Sprinter Nieuwe Generatie) are running on the railway lines, and NS has also ordered 99 new Intercity trains (Intercity Nieuwe Generatie) from the French company Alstom.
Source NS
nieuws.ns.nl/ns-start-aanbesteding-voor-nieuwe-sprinters/
Photo Sprinter Amsterdam-Zwolle (SNG) ,Flevolijn drove along the Oostvaardersplassen ,13,07,2022.
photo all rights reserved by B℮n
On monday 11 December Amsterdam is covered in a coat of fresh snow. The snow fell in sudden flurries and gusts and turned the world white and wonderful. With the canals in the city and occasional high winds, there can be a nip in the air, but packing gloves and a scarf should keep you warm enough. There is something very beautiful about Amsterdam in the winter. It does occasionally snow in Amsterdam in February, but that almost always means just a light dusting. I walk in my neighbourhood and made some photos of the snow. When it snows the light and atmosphere is really beautiful. The steep bridges over the canals in Amsterdam are really slippery, especially for cars. The best way to travel in the snow is by bicycle, tram, walking or better by sleds. Who knows times of Hendrick Avercamp are coming back this year. What Hendrick Avercamp was to the seventeenth century is Anton Pieck for this time. Pieck (19 April 1895 – 24 November 1987) was a Dutch artist to specialize in paintings of winter landscapes featuring people enjoying the ice. Our image of life in the harsh winters is still dominated by Anton Pieck's ice scenes with their splendid narrative details of couples skating, children pelting each other with snowballs and unwary individuals falling through the ice.
This monday afternoon I walk in my neighbourhood and made some beautiful photos of the snow. The virgin white carpet of snow is crunching under my shoes. I began to remember why I love the winters so much. Amsterdam is famous for it's canals and the trees which reinforced the embanksments. Most trees are Elms or Linden. Photo of the Egelantiersgracht in the Jordaan district. The canal was formed when from 1612 the canal belt was dug southwards from the Brouwersgracht. The expansion of the canals in Amsterdam started in 1613. Have a look at this animation: expansion of Amsterdam.
Op de maandag middag van 11 december werd Amsterdam bedekt met een laagje verse sneeuw. De sneeuw die viel bedekte de wereld om ons heen wit en prachtig. Ik heb mijn camera gepakt en op pad gegaan in m'n buurtje. Ik geniet van het geluid van knarsende sneeuw onder mijn schoenen en het prachtige gezicht op de Amsterdamse grachtenpanden. Het is min één graden en de grijze sneeuw wolken trekken weg. Mijn handschoenen en m'n sjaal houden mij warm genoeg. Er is iets heel moois over Amsterdam in de winter. De Jordaan is bedolven onder dik pak sneeuw zoals hierboven op de Egelantiersgracht. De bomen zijn destijds geplant om de grachten en dijken te versterken. De meeste zijn Iepen en vroeger Lindebomen. De gracht ontstond toen vanaf 1612 vanuit de Brouwersgracht de grachtengordel in zuidelijke richting werd gegraven. De groei van de Grachtengordel tussen 1600-1700 is goed te zien in deze Amsterdamse grachten expansie animatie. Een prachtig filmpje over de uitbreiding van Amsterdam in de Gouden Eeuw. Amsterdam heeft vandaag opnieuw te maken met forse sneeuwval. Het KNMI heeft code rood afgegeven, een waarschuwing voor gevaarlijk weer. Het beste advies is dan maar om lekker binnen te blijven en de kachel iets hoger te zetten. Of natuurlijk even naar buiten te gaan om wat mooie plaatjes te schieten. Naast de overlast zorgt de sneeuw ook voor veel plezier bij kinderen hier in de Amsterdamse Jordaan. Sneeuwballen gevecht, sneeuwpoppen maken of sleetje rijden. Allemaal leuke activiteiten die kinderen doen in deze mooie besneeuwde wereld.
Het poldermuseum in Lillo, opgericht 1959, heeft als doel zowel het karakter als de geschiedenis van De Antwerpse Polders weer te geven en te bewaren. Tegenwoordig is het een volwaardig heemkundig museum. Er zijn 34 ingerichte stijlkamers (o.a. dorpscafé, bakkerij, winkel, klaslokaal) die een beeld geven van het leven in de verdwenen dorpen in De Antwerpse Polders. Ook is er een kamer ingericht die ingaat op het gansrijden.
In de jaren 1950 begon de grote groei van de Haven van Antwerpen op de rechteroever. Verschillende dorpen (Wilmarsdonk, Oorderen, Oosterweel, Lillo) moesten plaatsmaken om deze groei mogelijk te maken, aangezien Antwerpen het wereldcentrum voor de chemische industrie moest worden. Al snel vreesden enkele inwoners, voornamelijk onder impuls van pastoor Eelen (Wilmarsdonk) dat hun dorpen en gebruiken in de geschiedenisboeken en vergetelheid zouden verdwijnen. Pastoor Eelen realiseerde zich zeer goed hoe groot de impact was van de havenuitbreiding die er zat aan te komen, omdat zijn broer toenmalig hoofdingenieur was bij het Ministerie van Openbare werken. Daarom begonnen zij voorwerpen te verzamelen en deze vanaf 1959 onder te brengen in het "poldermuseum" in Wilmarsdonk. Aanvankelijk was dit "poldermuseum" ondergebracht in de parochiezaal van Wilmarsdonk, aan de Wilmarsstraat (waar ook de bibliotheek was gevestigd). Toen ook de dorpskom van Wilmarsdonk moest verdwijnen (1962), werd de verzameling ondergebracht in onder andere een voormalige beschuitbakkerij in Lillo-Fort, waar het poldermuseum zich sinds 1963 bevindt.
Natuurgebied Kwintelooijen is onderdeel van het Nationaal Park Utrechtse Heuvelrug. Kwintelooijen is een natuurgebied met veel verschillende flora en fauna. Dit komt onder andere door de zandafgravingen uit de jaren zeventig van de vorige eeuw. De natuur verschilt van een waterpoel, ven en moeras tot heideveld en erosiegeulen. Dit heeft ervoor gezorgd dat er meer dan driehonderd verschillende plantensoorten groeien. Ook leven er vele diersoorten, waaronder Schotse hooglanders. Een groot deel van Kwintelooijen is hierdoor beschermd natuurgebied.
Het is mogelijk om te wandelen in Kwintelooijen. Door het natuurgebied lopen namelijk verschillende wandelroutes. Tijdens de wandelingen kun je genieten van mooie uitzichten over de Gelderse Vallei
De rododendron (Rhododendron) groeit van origine in onder meer Nepal en het Himalayagebergte. Tweeduizend jaar geleden werd hij in potten gekweekt in Japan en China. De naam is een samenstelling van de Griekse woorden voor roos en boom. De hele winter zitten de ‘rozen’ al verpakt in dikke, lichtgroene knoppen. Die ontluiken, afhankelijk van de soort, in de lente óf zomer. De bloemen zijn trechtervormig en groeien in tuilen, soms met wel 15 tegelijk. Vaak zijn ze tweekleurig of bezet met donkerkleurige vlekken. Sommige rododendrons geven nog een toegift in de herfst.
Algemeen onderhoud
De meeste kerstrozen groeien bij voorkeur in humusrijke grond die wat kalk bevat. De grond moet ook voedzaam zijn en voldoende vocht kunnen vasthouden.
Het zijn loofbosplanten en dat betekent dus dat ze tijdens de vroege bloei en de eerste maanden daarna graag zonnig staan en in de zomer zeer dankbaar zijn voor voldoende bescherming tegen de zon.
De planten worden graag met rust gelaten, ze kunnen tientallen jaren op dezelfde plek blijven staan. Strooi in het najaar wat bladhumus (niet van eikenblad) bij deze bosplant. Dit stimuleert een goede groei en rijke bloei. Als je vooral van de witte kleur van de Helleborus niger geniet, kunt je hem het best een lichtbeschaduwde standplaats geven, want daar blijven de bloemen langer wit.
Epimedium kent veel soorten en variëteiten. Sommige soorten zijn groen blijvend. De bladeren van deze soorten verkleuren in de herfst en winter naar bronsrood tot rood. De bladverliezende soorten lopen in het voorjaar met een verschillende bladkleur uit. Sommige lopen met groen blad uit, andere met roodachtige tinten. Om de groei van nieuw blad te stimuleren kan het oude blad aan het eind van de winter worden weggeknipt. Door deze voorjaarssnoei zijn de bloemen ook beter te zien.
Met zijn kromme snavel prikt de zwarte ibis in ondiep water naar insecten, bloedzuigers en schelpdieren.
’s Nachts slapen ze in grote gemengde kolonies met andere moerasvogels hoog in de bomen. Door vervuiling en verdroging van hun waterrijke leefgebied, nam het aantal zwarte ibissen sterk af.
Sinds de jaren negentig groeien de populaties in Zuid-Europa echter weer sterk. Tijdens zwerftochten op zoek naar nieuw leefgebied, bezoeken ook steeds meer zwarte ibissen ons land.
Gaiapark
Thanks for visit and comments
Please no
Invited Images of a group within comments
Please no photos or logo "they will be deleted"
Waterlelie groeit met een wortelstok in de modderbodem, in het voorjaar komen daar de bladeren aan.
Een bloem is na vijf dagen uitgebloeit, en wordt dan door een volgende voortgezet. In het begin opgerold en onder water, daarna drijvend op het oppervlakte.
De bloemen zijn bij mooi weer te zien en gaan snachts dicht. Deze plant kan ook in meters diep water groeien dankzij de lange wortelstokken en stengels.
Thanks for visit and comments
Please no
Invited Images of a group within comments
Please no photos
SN/NC: Podranea ricasoliana, Bignoniaceae Family
Podranea ricasoliana with its glossy foliage and abundance of attractive pink flowers is a very showy plant, well known to many South African gardeners. It is a vigorous, woody, rambling, evergreen climber without tendrils. The leaves are compound and a deep glossy green. It sends up many tall strong stems, 3 to 5 m up to 10+ m high if left unchecked, that have long spreading branches with a graceful arching habit. Large bunches of fragrant lilac-pink, trumpet-shaped, foxglove-like flowers are produced all summer long (November to March). The flowers are carried at the branch tips of the new growth and are held above the foliage. The flowers terminate a branch, and after flowering new side branches develop behind the spent flowers. The flowers are often visited by carpenter bees (Xylocopa species). The fruit is a long, narrow, straight, flattened capsule. The seeds are brown, ovate and flat, in a large rectangular papery wing. It tends not to produce many fertile seeds.
Nombre común o vulgar: Bignonia rosa, Bignonia rosada, Arbusto de Pandora, Trompetas. Es de la Familia Bignoniaceae (Bignoniáceas). Su origen es Sudáfrica.
Esta planta es una enredadera de tallos leñosos y volubles, sin zarcillos. Vigorosa y de rápido crecimiento. Con hojas pinnadas, con 5-9 (-11) folíolos de lanceolado-ovados a anchamente oblongo-elípticos, de 2-7 x 1-3 cm o algo mayores en los brotes nuevos; son de color verde oscuro, tienen el margen algo dentado, la base cuneada, a menudo algo asimétrica, y el ápice de corta a largamente acuminado. Peciólulo de 0,8-1 cm de largo. Sus flores acampanadas, dispuestas en panículas amplias, multifloras, terminales tienen el color rosa con nerviación violácea. Sus flores aparecen en verano y otoño en gran profusión, y son de tamaño importante. Fruto en cápsula linear con semillas aladas, pero rara vez se produce en cultivo. La variedad más conocida se llama 'Contessa Sara’.
A sete-léguas ou podranea, é uma trepadeira lenhosa, muito rústica e vigorosa da mesma família do ipê, a bignoniácea. De crescimento rápido, apresenta ramos longos e ramificados, que podem chegar a 10 metros de comprimento. Suas folhas são compostas e de coloração verde-brilhante. As inflorescências são terminais, esparsas, formadas por flores grandes em forma de trombeta, perfumadas, de coloração rósea e com estrias avermelhadas. A floração ocorre durante o ano todo, mas é mais abundante na primavera e verão. Às vezes formam frutos, que são do tipo cápsula, longos e aplainados Por ser extremamente vigorosa, deve ser apoiada apenas sobre suportes fortes e grandes, como caramanchões, pérgolas, pórticos ou muros. Exige tutoramento inicial e amarrio, além de podas anuais no inverno, que controlam o crescimento da folhagem e estimulam uma floração mais intensa. Adapta-se muito bem ao litoral e fornece uma sombra valiosa nos dias mais quentes. São muito visitadas por mamangavas (Xylocopa sp).
Podranea ricasoliana con il suo fogliame lucido e l'abbondanza di attraenti fiori rosa è una pianta molto vistosa, ben nota a molti giardinieri sudafricani. È un rampicante vigoroso, legnoso, rampicante, sempreverde senza viticci. Le foglie sono composte e di un verde intenso lucido. Invia molti steli alti e robusti, da 3 a 5 m alti fino a 10+ m se non vengono controllati, che hanno lunghi rami espansi con un grazioso portamento arcuato. Per tutta l'estate (da novembre a marzo) vengono prodotti grandi mazzi di profumati fiori rosa lilla, a forma di tromba, simili a una digitale. I fiori sono portati alle punte dei rami della nuova crescita e sono tenuti sopra il fogliame. I fiori terminano un ramo e dopo la fioritura si sviluppano nuovi rami laterali dietro i fiori esauriti. I fiori sono spesso visitati dalle api carpentiere (specie Xylocopa). Il frutto è una capsula lunga, stretta, diritta e appiattita. I semi sono marroni, ovati e piatti, in una grande ala cartacea rettangolare. Tende a non produrre molti semi fertili.
Podranea ricasoliana met zijn glanzende blad en overvloed aan aantrekkelijke roze bloemen is een zeer opzichtige plant, goed bekend bij veel Zuid-Afrikaanse tuinders. Het is een krachtige, houtachtige, kruipende, groenblijvende klimplant zonder ranken. De bladeren zijn samengesteld en diep glanzend groen. Het zendt veel hoge, sterke stengels uit, 3 tot 5 m tot 10+ m hoog als er niets aan wordt gedaan, die lange spreidende takken hebben met een sierlijke gebogen gewoonte. Grote trossen geurige lila-roze, trompetvormige, vingerhoedskruidachtige bloemen worden de hele zomer (november tot maart) geproduceerd. De bloemen worden gedragen aan de takpunten van de nieuwe groei en worden boven het gebladerte gehouden. De bloemen eindigen een tak en na de bloei ontwikkelen zich nieuwe zijtakken achter de uitgebloeide bloemen. De bloemen worden vaak bezocht door timmermansbijen (Xylocopa-soort). De vrucht is een lange, smalle, rechte, afgeplatte capsule. De zaden zijn bruin, ovaal en plat, in een grote rechthoekige papierachtige vleugel. Het heeft de neiging niet veel vruchtbare zaden te produceren.
Podranea ricasoliana avec son feuillage brillant et son abondance de fleurs roses attrayantes est une plante très voyante, bien connue de nombreux jardiniers sud-africains. C'est une plante grimpante vigoureuse, ligneuse, rampante, persistante et sans vrilles. Les feuilles sont composées et d'un vert brillant profond. Il envoie de nombreuses tiges hautes et fortes, de 3 à 5 m jusqu'à 10+ m de haut si rien n'est fait, qui ont de longues branches étalées avec une gracieuse arche. De grandes grappes de fleurs parfumées rose lilas, en forme de trompette, ressemblant à des digitales sont produites tout l'été (novembre à mars). Les fleurs sont portées à l'extrémité des branches de la nouvelle croissance et sont maintenues au-dessus du feuillage. Les fleurs terminent une branche et, après la floraison, de nouvelles branches latérales se développent derrière les fleurs fanées. Les fleurs sont souvent visitées par les abeilles charpentières (espèce Xylocopa). Le fruit est une capsule longue, étroite, droite et aplatie. Les graines sont brunes, ovales et plates, dans une grande aile papyracée rectangulaire. Il a tendance à ne pas produire beaucoup de graines fertiles.
Podranea ricasoliana mit ihrem glänzenden Laub und der Fülle attraktiver rosa Blüten ist eine sehr auffällige Pflanze, die vielen südafrikanischen Gärtnern bekannt ist. Es ist eine kräftige, holzige, weitläufige, immergrüne Kletterpflanze ohne Ranken. Die Blätter sind zusammengesetzt und haben ein tiefes, glänzendes Grün. Es sendet viele große, starke Stämme aus, die 3 bis 5 m bis zu 10+ m hoch sind, wenn sie nicht kontrolliert werden, die lange, sich ausbreitende Äste mit einer anmutigen Wölbung haben. Den ganzen Sommer über (November bis März) werden große Trauben duftender lila-rosa, trompetenförmiger, fingerhutartiger Blüten produziert. Die Blüten werden an den Zweigspitzen des Neuaustriebs getragen und über dem Blattwerk gehalten. Die Blüten beenden einen Zweig, und nach der Blüte entwickeln sich hinter den verblühten Blüten neue Seitenzweige. Die Blüten werden oft von Holzbienen (Xylocopa-Arten) besucht. Die Frucht ist eine lange, schmale, gerade, abgeflachte Kapsel. Die Samen sind braun, eiförmig und flach, in einem großen rechteckigen Papierflügel. Es neigt dazu, nicht viele fruchtbare Samen zu produzieren.
光沢のある葉と魅力的なピンクの花が豊富なPodranearicasolianaは非常に派手な植物で、多くの南アフリカの庭師によく知られています。それは、巻きひげのない、活発で、木質で、とりとめのない、常緑樹の登山家です。葉は複合的で深い光沢のある緑色です。それは、優雅なアーチ型の習慣を持つ長く広がった枝を持っている、多くの背の高い強い茎を送ります。夏の間（11月から3月）、香りのよいライラックピンクのトランペット型のキツネノテブクロのような花の大きな房が作られます。花は新しい成長の枝の先端で運ばれ、葉の上に保持されます。花は枝を終わらせ、開花後、使用済みの花の後ろに新しい側枝が発達します。花はしばしばクマバチ（Xylocopa種）が訪れます。果実は長く、狭く、まっすぐで、平らなカプセルです。種子は茶色で、卵形で平らで、大きな長方形の紙の翼にあります。それは多くの肥沃な種子を生産しない傾向があります。
يعتبر Podranea ricasoliana بأوراقه اللامعة ووفرة من الزهور الوردية الجذابة نباتًا مبهرجًا للغاية ، وهو معروف جيدًا للعديد من البستانيين في جنوب إفريقيا. إنه متسلق قوي ، خشبي ، متجول ، دائم الخضرة بدون محلاق. الأوراق مركبة ولونها أخضر لامع عميق. إنه يرسل العديد من السيقان القوية الطويلة ، من 3 إلى 5 أمتار حتى ارتفاع 10 أمتار إذا تركت دون رادع ، والتي لها فروع طويلة منتشرة مع عادة تقوس رشيقة. يتم إنتاج باقات كبيرة من الأزهار ذات اللون البنفسجي الزهري ، على شكل بوق ، تشبه قفاز الثعلب طوال الصيف (من نوفمبر إلى مارس). تُحمل الأزهار على أطراف فرع النمو الجديد وتوضع فوق أوراق الشجر. تنهي الأزهار فرعًا ، وبعد الإزهار تتطور فروع جانبية جديدة خلف الأزهار المستنفدة. غالبًا ما يزور النحل الحفار الأزهار (أنواع Xylocopa). الثمرة عبارة عن كبسولة طويلة وضيقة ومستقيمة ومسطحة. البذور بنية ، بيضوية ومسطحة ، في جناح ورقي كبير مستطيل الشكل. لا تميل إلى إنتاج العديد من البذور الخصبة.
Η Podranea ricasoliana με το γυαλιστερό φύλλωμά της και την αφθονία των ελκυστικών ροζ λουλουδιών είναι ένα πολύ επιδεικτικό φυτό, γνωστό σε πολλούς Νοτιοαφρικανούς κηπουρούς. Είναι ένας ζωηρός, ξυλώδης, περιπατητικός, αειθαλής ορειβάτης χωρίς τρύπες. Τα φύλλα είναι σύνθετα και έχουν βαθύ γυαλιστερό πράσινο. Στέλνει πολλούς ψηλούς δυνατούς μίσχους, ύψους 3 έως 5 m έως 10+ m, αν αφεθούν ανεξέλεγκτοι, που έχουν μακριά κλαδιά που απλώνονται με μια χαριτωμένη συνήθεια καμάρας. Μεγάλα τσαμπιά από αρωματικά λιλά-ροζ, σε σχήμα τρομπέτας, λουλούδια που μοιάζουν με αλεπούδες παράγονται όλο το καλοκαίρι (Νοέμβριο έως Μάρτιο). Τα άνθη μεταφέρονται στις άκρες των κλαδιών της νέας ανάπτυξης και συγκρατούνται πάνω από το φύλλωμα. Τα άνθη καταλήγουν σε ένα κλαδί, και μετά την ανθοφορία αναπτύσσονται νέα πλευρικά κλαδιά πίσω από τα λουλούδια που ξοδεύονται. Τα λουλούδια επισκέπτονται συχνά οι μέλισσες ξυλουργοί (είδος Xylocopa). Ο καρπός είναι μια μακριά, στενή, ίσια, πεπλατυσμένη κάψουλα. Οι σπόροι είναι καφέ, ωοειδείς και επίπεδοι, σε ένα μεγάλο ορθογώνιο χάρτινο φτερό. Τείνει να μην παράγει πολλούς γόνιμους σπόρους.
SN/NC: Wedelia Lobata, syn. Sphagneticola Trilobata, Wedelia paludosa, Silphium trilobatum, Acmella brasiliensis, Asteraceae Family
Sphagneticola trilobata, a vibrant groundcover native to Brazil. Despite common names like Singapore Daisy or Wedelia, it is a proud member of the sunflower family. This resilient plant forms a carpet of glossy, three-lobed leaves, dotted with cheerful, bright yellow daisy-like flowers. A popular ornamental choice for its prolific blooming and toughness, it's important to note its vigorous nature, as it can be invasive outside its native habitat.
Sphagneticola trilobata, uma vigorosa planta de cobertura nativa do Brasil. Apesar de nomes populares como Maria-goldelinha ou Wedélia, é um orgulhoso membro da família do girassol. Esta planta resistente forma um tapete de folhas brilhantes e trilobadas, pontilhado com alegres flores amarelas similares a margaridas. Uma escolha ornamental popular por sua floração prolífica e resistência, é importante notar sua natureza vigorosa, pois pode ser invasiva fora de seu habitat natural. Nomes Comuns: Vedélia, Picão da Praia, Malmequer, Mini Dorinha, Arnica.
Sphagneticola trilobata, una vibrante planta de cobertura nativa de Brasil. A pesar de nombres comunes como Margarita de Singapur o Wedelia, es un orgulloso miembro de la familia del girasol. Esta planta resistente forma una alfombra de hojas brillantes y trilobuladas, salpicada de alegres flores amarillas similares a las margaritas. Una opción ornamental popular por su floración prolífica y dureza, es importante notar su naturaleza vigorosa, ya que puede ser invasora fuera de su hábitat nativo.
Sphagneticola trilobata, une couvre-sol vibrante originaire du Brésil. Malgré des noms communs comme Pâquerette de Singapour ou Wedélia, c'est une fière membre de la famille du tournesol. Cette plante résistante forme un tapis de feuilles brillantes et trilobées, parsemé de joyeuses fleurs jaunes semblables à des pâquerettes. Un choix ornemental populaire pour sa floraison prolifique et sa robustesse, il est important de noter sa nature vigoureuse, car elle peut être envahissante en dehors de son habitat naturel.
Sphagneticola trilobata, eine lebhafte Bodendeckerpflanze, die in Brasilien heimisch ist. Trotz gebräuchlicher Namen wie Singapur-Gänseblümchen oder Wedelia ist sie ein stolzes Mitglied der Sonnenblumenfamilie. Diese widerstandsfähige Pflanze bildet einen Teppich aus glänzenden, dreigelappten Blättern, übersät mit freundlichen, gelben, gänseblümchenähnlichen Blüten. Eine beliebte Zierpflanze aufgrund ihrer reichen Blüte und Zähigkeit, aber es ist wichtig, ihren wuchsfreudigen Charakter zu beachten, da sie außerhalb ihres natürlichen Lebensraums invasiv sein kann.
Sphagneticola trilobata, una vivace pianta tappezzante originaria del Brasile. Nonostante i nomi comuni come Margherita di Singapore o Wedelia, è un orgoglioso membro della famiglia del girasole. Questa pianta resistente forma un tappeto di foglie lucide e trilobate, punteggiato di allegri fiori gialli simili a margherite. Scelta ornamentale popolare per la sua fioritura prolifica e la sua robustezza, è importante notare la sua natura vigorosa, in quanto può essere invasiva al di fuori del suo habitat natale.
Sphagneticola trilobata, een levendige grondbedekker die inheems is in Brazilië. Ondanks gebruikelijke namen zoals Singapore Madelief of Wedelia, is het een trots lid van de zonnebloemfamilie. Deze sterke plant vormt een tapijt van glanzende, drielobbige bladeren, bezaaid met vrolijke, heldergele madeliefachtige bloemen. Een populaire sierkeuze vanwege zijn rijke bloei en taaiheid, maar het is belangrijk om zijn krachtige groei te noteren, omdat hij invasief kan zijn buiten zijn oorspronkelijke leefgebied.
Sphagneticola trilobata，一种原产于巴西的、充满活力的地被植物。尽管有新加坡雏菊或Wedelia等俗名，它其实是向日葵家族的骄傲一员。这种韧性十足的植物形成一层光泽的三裂叶地毯，上面点缀着明快的亮黄色雏菊状花朵。因其多产的开花性和强韧生命力而成为受欢迎的观赏植物，但要注意其生长旺盛，在原生地以外可能具有入侵性。
Sphagneticola trilobataは、ブラジル原産の活力に満ちた地被植物です。シンガポール・デイジーやウェデリアという通称にも関わらず、ひまわり科の植物です。この強い植物は、光沢のある三裂の葉のカーペットを形成し、明るく元気な黄色のデイジーに似た花をちりばめます。豊富な花と強健さで人気の観賞植物ですが、その旺盛な性質には注意が必要で、自生地域以外では侵略的になる可能性があります。
(مكتوب من اليمين إلى اليسار)
Sphagneticola trilobata، نبات غطائي أرضي نابض بالحياة موطنه الأصلي البرازيل. على الرغم من الأسماء الشائعة مثل أُقحوانة سنغافورة أو الويديلية، فإنه عضو فخور في عائلة دوار الشمس. يشكل هذا النبات القوي سجادة من الأوراق الثلاثية الفصوص اللامعة، تتخللها أزهار صفراء زاهية مبتهجة تشبه الأقحوان. إنه خيار زيني شعير due لوفرة إزهاره ومتانته، ولكن من المهم ملاحظة طبيعته القوية، حيث يمكن أن يكون غازيًا خارج موطنه الأصلي.
[NL] Het gaat goed met de snackbar op rails! De trein zit vaak vol en begint zo langzamerhand van een modelbouwtreintje uit te groeien naar een volwaardige trein met maar liefst 6 rijtuigen! Vorig weekend reed de Dinner Train (zoals die natuurlijk echt heet) een rondje Veluwe. Het beginpunt was Apeldoorn en met de klok mee werd er een rondje gereden via Arnhem, Utrecht en Amersfoort waarbij de gasten konden genieten van een dinner of borrel. Voortgetrokken door locomotief 1751, wie goed kijkt ziet nog een restantje NS-geel, tegenwoordig nummero 101004, konden de gasten genieten van het diverse landschap.
Aangezien ik deze trein al wel eens eerder op de foto had aan ‘mijn thuisspoorlijn’, wilde ik dit keer de moeite doen om ietsje verder te gaan. Ik had al lange tijd het oog op een kleine opening in al het groen tussen Arnhem en Oosterbeek, al hopende hier een foto van te kunnen maken. Bij aankomst bleek het lastiger dan verwacht door alle begroeiing. Het resultaat is hierboven te aanschouwen, wanneer de TCS 101004 met Dinner Train door de groene oase ter hoogte van Oosterbeek rijdt. Van de herfst of winter maar eens herkansen, zodat de voor Arnhem kenmerkende TenneT-toren wel duidelijk zichtbaar is.
[EN] The Dinner Train is an initiative by Train Charter Events. Every weekend, the train starts in a different Dutch city. The guest can enjoy a three-course dinner seeing the Dutch landscape floating by whilst the train is making a 2-hour roundtrip. Last weekend, I made a cycle trip to Oosterbeek, where I found an empty spot between all the greenery. I tried to capture the Dinner Train here, the result can be seen above ;) With engine 101004, former 1751, on the lead, the Dinner Train passed along Oosterbeek with 6 carriages towards Utrecht and Apeldoorn.
[DE] Die ‘Dinner Train’ ist ein Konzept von Train Charter Events. Jedes Wochenende fährt das Restaurant aus einer Stadt ab. Die Gäste können während der Fahrt von einem Drei-Gänge-Dinner genießen. Letztes Wochenende versuchte ich, um den Zug bei Oosterbeek abzulichten. Mit der Lokomotive 101004, ehem. 1751, an der Zugspitze, fuhr der Dinner Train entlang Oosterbeek nach Utrecht und Apeldoorn.
Oosterbeek, 2023-06-04
We see them fall to the ground
and then re-grow again
so the earth has taught us
that all that dies will flourish.
- Toon Hermans -
Lieve oma , het is weer lente..
De bomen komen uit de grond
en uit hun stam de twijgen
en ied’reen vindt het heel gewoon
dat zij weer bladeren krijgen.
We zien ze vallen naar de grond
en dan opnieuw weer groeien
zo heeft de aarde ons geleerd
dat al wat sterft zal bloeien.
– Toon Hermans -
Courgette Fleur
De vrouwelijke bloem bestaat uit een kleine courgette. Het begin van vrucht met daaraan een bloem.
De bloem noemen we de Courgette Fleur. Vanuit deze bloem kan de courgette groeien. De bloemen van de courgetteplant openen zich maar één keer. De bloem opent zich zeer vroeg en sluit zich weer rond tien uur 's ochtends.
Eetbaar: ja, zowel bloem als vrucht (groente)
De Courgette Fleur is een eetbare bloem die gebruikt wordt om het gerecht een feestelijk tintje te geven. De felgele bloem zorgt voor kleur en smaak op je bord. De bloem heeft een neutrale smaak.
Een van de twee zwarte zwaantjes in het Kasteelpark die al aardig groeien.
De zwarte zwaan broedt het hele jaar door. Dit komt doordat het in Australië zomer is als het in Europa winter is.
De biologische klok zorgt ervoor dat de zwanen in de winter in Europa ook broeden.
De zwaan legt tussen de 4 en 8 eieren per keer. De broedplaats is dicht bij het water en zichtbaar voor de omgeving. Het mannetje en vrouwtje wisselen het broeden af. De niet broedende ouder zal op de wacht gaan staan. De eieren zullen na een broedperiode van 35 tot 38 dagen uitkomen. De zwanenkuikens zijn donzig en grijs van kleur.
Er bestaan geen gedomesticeerde zwanensoorten. Dit betekend dat de zwaan in zijn ras oorspronkelijk is gebleven.
Thanks for visit and comments
Please no
Invited Images of a group within comments
Please no photos or logo "they will be deleted"
In de week van 7 april waren er graafwerkzaamheden bij Rustplaats Eigenblok. Parallel aan de Betuweroute was een lange, smalle sleuf gegraven langs het bekende fotopunt, vermoedelijk ten behoeve van kabelwerkzaamheden. Toen ik hier op maandagmiddag aankwam, wilde ik de werkzaamheden wel op de foto erbij hebben. Dit gaf wellicht een leuk motiefje.
Zo'n twintig minuten na de eerste foto hier gemaakt te hebben, doemde de tweede trein op. Het was een door een RFO-Vectron getrokken keteltrein. De Vectron was de van ELL geleasde, maar gelukkig van logo voorziene 193 734. Achter de loc hing een homogene Pannonia-ethanoltrein; qua kleur een prima combinatie. Tegen vijven passeert de trein de rustplaats waar het geel alweer tussen het groen tevoorschijn komt.
Inmiddels is de geul weer gedicht en kan het gras weer groeien.
De nieuwste architecturale parel van Antwerpen is het Havenhuis. Dit hippe gebouw met wortels in het verleden is de nieuwe hoofdzetel van het Havenbedrijf Antwerpen. Het Havenhuis is een innovatieve werkplek voor de ruim 500 medewerkers. Daarnaast kan je het gebouw met een gids bezoeken en genieten van het panoramisch uitzicht over de haven en de stad.
In het Havenhuis komen verleden en toekomst van de haven van Antwerpen samen. Het onderste deel was vroeger een brandweerkazerne die op het uiterste punt van de haven stond. Bij de renovatie is deze prachtige kazerne behouden en nu wordt deze plek als begin van het uitgestrekte havengebied aangeduid. Een duidelijker symbool van de groei van de haven van Antwerpen is er niet.
Samen met een opvallende en hedendaagse bovenbouw in de vorm van een diamant - een monumentaal ontwerp van het befaamde architectenbureau Zaha Hadid Architects - vormt het gebouw het volledige Havenhuis. Zo is het een metafoor voor de haven van de 21ste eeuw: een haven met een rijk verleden, die klaar is voor de toekomst.
Wil je een kijkje nemen in deze nieuwe blikvanger van de Antwerpse skyline? Of wil je vanuit een adembenemend perspectief de haven en stad bewonderen? Breng dan een bezoek aan het Havenhuis en kom alles te weten over zijn wonderlijke architectuur en werking. Dit is mogelijk tijdens een individuele rondleiding (waarbij je aansluit bij andere bezoekers) of tijdens een groepsrondleiding (voor je eigen groep) met gids.
Adres van het Havenhuis:
Zaha Hadidplein 1, 2030 Antwerpen
De bloemen kunnen in kleur variëren van goudgeel, tot wit, blauw, lavendel en paars. Roze en abrikooskleurige irissen zijn gekweekt binnen sommige soorten.
De verschillende soorten irissen komen algemeen voor in de noordelijke gematigde klimaatzone. Alle irissen hebben lange stelen en bloemen met zes kroonbladeren, waarvan drie naar beneden wijzen en drie rechtop staan. Bij sommige kleinere soorten wijzen de kroonbladeren allemaal naar buiten. De meeste wilde irissen groeien uit een wortelstok, maar sommige soorten groeien vanuit een bol. Deze laatste soorten worden als cultuurgewas geteeld. Hierbij worden twee groepen onderscheiden:
* de Reticulatagroep (Iris reticulata en Iris danfordiae). Deze groep omvat vroegbloeiende, laag blijvende soorten afkomstig uit Oost-Turkije, het westen van Perzië, de Kaukasus en Libanon.
* de Xiphiumgroep. Soorten uit deze groep komen voor in Spanje, Portugal en Noord-Afrika. Deze groep is het belangrijkste voor de sierteelt. Tot deze groep behoren o.a. de Hollandse irissen, die ontstaan zijn uit kruisingen tussen wilde irissoorten. Daarnaast worden Engelse en Spaanse irissen onderscheiden, maar die zijn van weinig belang voor de sierteelt.
nl.wikipedia.org/wiki/Iris_(plant)
flickr.com/explore/interesting/2007/05/20/page2/
Pg 2 # 13
Een van de twee zwarte zwaantjes in het Kasteelpark die al aardig groeien.
De biologische klok zorgt ervoor dat de zwanen in de winter in Europa ook broeden.
Er bestaan geen gedomesticeerde zwanensoorten. Dit betekend dat de zwaan in zijn ras oorspronkelijk is gebleven.
Thanks for visit and comments
Please no
Invited Images of a group within comments
Please no photos or logo "they will be deleted"
Op 19 juni 2016 werden twee gloednieuwe NS 186's; nummertjes 186 023 en 186 024 vervoerd van Kassel, waar de Bombardier-fabriek gevestigd is, naar de Watergraafsmeer. De tractieleverancier is de 561-3, die recent door Beacon Rail overgenomen is van MRCE, waarna hij net gereviseerd is. Het fraaie geheel passeert Teuge, waar de mais al aan het groeien is.
Extensive field with clay soil in the outskirts of the South Holland village of Goudswaard, municipality of Hoeksche Waard. Potatoes were planted in the field and the soil was then earthed up. Due to the persistent drought, growth is still lagging somewhat. Behind the dike in the background is the Haringvliet and at the small hut on the right begins the Korendijkse Slikken nature reserve, which is part of the Haringvliet Natura 2000 area.
Uitgestrekte akker met kleigrond in het buitengebied van het Zuid-Hollandse dorp Goudswaard, gemeente Hoeksche Waard. Op de akker zijn aardappels gepoot en de grond is daarna aangeaard. Door de aanhoudende droogte blijft de groei nog wat achter. Achter de dijk op de achtergrond ligt het Haringvliet en bij het kleine hutje rechts begint het natuurgebied Korendijkse Slikken dat een onderdeel vormt van het Natura 2000-gebied Haringvliet.
20230726-4610
Tussen Hazerswoude en Boskoop staat, heel verrassend, een groene kathedraal tussen de kwekerijen. Deze kathedraal staat in de (deels voormalige) kwekerij van Tom van Dijk.
Het is een schitterende wandeltuin waarvoor je geen toegangsbewijs hoeft te kopen.
Halverwege de lange en smalle tuin staat een oud vervallen huisje of schuurtje. Aan de muur langs het voetpad had men wat oud gereedschap opgehangen.
Afd:Heng scharnieren,
Wat is een Heng?
Het scharnierend deel van een tuinpoort wordt ook wel een heng genoemd. In principe is een heng een verlengd scharnier, wat soms uit één en soms uit twee delen bestaat.
Ik was hier met Anita, Hetty en Guido. Een dagje uit met een paar fotografen van het Haags Bakkie.
alphen.groei.nl/activiteiten/excursies/groene-kathedraal
All images are copyrighted by Pieter Musterd. If you want to use any of my photographs, contact me. It is not allowed to download them or use them on any website, blog etc. without my explicit permission.
If you want a translation of the text in your own language, please try "Google Translate".
Merci pour votre commentaire
Dank voor je commentaar
Danke für deinen Kommentar
Thank you for your comment
Gracias por tu comentario
Obrigado pelo seu comentário
Eurostar rijdt door de huidige coronacrisis nog maar een trein per dag tussen Londen en Amsterdam. Omdat ik minstens een keer per dag een frisse neus moet halen besloot ik samen met mijn vader naar de HSL aansluiting te gaan vlak buiten Hoofddorp. Omdat het bewolkt was konden we aan de "verkeerde" kant van de trein staan en werd dit plekje er nog eens bijgepakt. Dit is waarscijnlijk een van mijn laatste foto's hier omdat er een boom staat die te hoog begint te groeien,
Hier passeert de trein de twee fotografen onderweg naar London St. Pancras
Speulder- en Sprielderbos ‘bos van de dansende bomen’:
Het Speulder- en Sprielderbos is een van de oudste bossen van Nederland. Hier vind je prachtige bosbeelden en grote woudreuzen. Door de bijzondere groei van de bomen, vol kromme en wonderlijke bochten, staat dit bos ook bekend als ‘het bos van de dansende bomen’.
Lighthouse Park located in West Vancouver British Columbia is one of the most amazing scenic parks you will see on the West Coast. Walk through acres of first-growth douglas firs and stand next to trees that are considered to be giants. It is na area of 75 hectare (185 acre), lush virgin rainforest and is located on the coastline of the Burrard Inlet in West Vancouver, BC Canada. It marks the point where the Burrard Inlet meets Howe Sound. Lighthouse Park receives more than 50 inches (1,300mm) of rain annually. The park is full of hiking trails that lead you deep into the forest canopy or down to the beautiful coastline boasting breathtaking views from various rocky bluffs.
Lighthouse Park localizado em West Vancouver British Columbia é um dos parques cênicos mais incríveis que você verá na Costa Oeste. Caminhe por hectares de abetos de douglas e fique ao lado de árvores que são consideradas gigantes. É uma área de 75 hectares (185 acres), exuberante floresta virgem e está localizada na costa da Burrard Inlet em West Vancouver, BC Canadá. Ele marca o ponto onde a Burrard Inlet encontra Howe Sound. Lighthouse Park recebe mais de 50 polegadas (1.300 mm) de chuva anualmente. O parque está cheio de trilhas para caminhadas que levam você até o dossel da floresta ou até a bela costa com vistas deslumbrantes de vários penhascos rochosos.
Lighthouse Park, ubicado en West Vancouver, Columbia Británica, es uno de los parques escénicos más asombrosos que verá en la costa oeste. Camine a través de acres de abetos douglas de primer crecimiento y párese junto a árboles que se consideran gigantes. Es un área de 75 hectáreas (185 acres), exuberante selva tropical virgen y está ubicado en la costa de Burrard Inlet en West Vancouver, BC Canadá. Marca el punto donde Burrard Inlet se encuentra con Howe Sound. Lighthouse Park recibe más de 50 pulgadas (1300 mm) de lluvia al año. El parque está lleno de senderos para caminatas que lo llevan a lo profundo del dosel del bosque o hacia la hermosa costa que ofrece impresionantes vistas desde varios acantilados rocosos.
Lighthouse Park in West Vancouver British Columbia is een van de meest verbazingwekkende schilderachtige parken die je aan de westkust zult zien. Loop door hectares douglas-sparren met de eerste groei en ga naast bomen staan die als reuzen worden beschouwd. Het is een gebied van 75 hectare (185 acre), weelderig ongerept regenwoud en ligt aan de kustlijn van de Burrard Inlet in West Vancouver, BC Canada. Het markeert het punt waar de Burrard Inlet Howe Sound ontmoet. Lighthouse Park ontvangt jaarlijks meer dan 1.300 mm regen. Het park staat vol met wandelpaden die je diep het bladerdak in leiden of naar de prachtige kustlijn met adembenemende uitzichten vanaf verschillende rotsachtige kliffen.
Der Lighthouse Park in West Vancouver, British Columbia, ist einer der schönsten Landschaftsparks, die Sie an der Westküste sehen werden. Spazieren Sie durch mehrere Hektar Erstwuchs-Douglasien und stellen Sie sich neben Bäume, die als Riesen gelten. Es ist eine Fläche von 75 Hektar (185 Acres), üppiger unberührter Regenwald und liegt an der Küste des Burrard Inlet in West Vancouver, BC, Kanada. Es markiert den Punkt, an dem der Burrard Inlet auf den Howe Sound trifft. Der Lighthouse Park erhält jährlich mehr als 1.300 mm Regen. Der Park ist voll von Wanderwegen, die Sie tief in die Baumkronen oder hinunter zur wunderschönen Küste führen, die atemberaubende Ausblicke von verschiedenen felsigen Klippen bietet.
Lighthouse Park situé à West Vancouver en Colombie-Britannique est l'un des parcs panoramiques les plus étonnants que vous verrez sur la côte ouest. Promenez-vous à travers des hectares de sapins douglas de première croissance et tenez-vous à côté d'arbres considérés comme des géants. Il s'agit d'une zone de 75 hectares (185 acres), d'une forêt tropicale vierge luxuriante et est située sur la côte de Burrard Inlet à West Vancouver, BC Canada. Il marque le point où l'inlet Burrard rencontre la baie Howe. Lighthouse Park reçoit plus de 50 pouces (1 300 mm) de pluie par an. Le parc regorge de sentiers de randonnée qui vous mènent profondément dans la canopée de la forêt ou jusqu'au magnifique littoral offrant des vues à couper le souffle depuis diverses falaises rocheuses.
Lighthouse Park situato a West Vancouver, British Columbia, è uno dei parchi panoramici più incredibili che vedrai sulla costa occidentale. Cammina attraverso acri di abeti douglas di prima crescita e sosta accanto ad alberi considerati giganti. È un'area di 75 ettari (185 acri), lussureggiante foresta pluviale vergine e si trova sulla costa del Burrard Inlet a West Vancouver, BC Canada. Segna il punto in cui Burrard Inlet incontra Howe Sound. Lighthouse Park riceve più di 50 pollici (1.300 mm) di pioggia all'anno. Il parco è ricco di sentieri escursionistici che ti portano in profondità nella volta della foresta o giù per la bellissima costa che vanta viste mozzafiato da varie scogliere rocciose.
ブリティッシュコロンビア州ウエストバンクーバーにあるライトハウスパークは、ウエストコーストで最も素晴らしい景色の良い公園の1つです。何エーカーもの最初に成長したダグラスファーを歩き、巨人と見なされている木の隣に立ちます。カナダのブリティッシュコロンビア州ウエストバンクーバーのバラード入り江の海岸線に位置する、75ヘクタール（185エーカー）の緑豊かな未開の熱帯雨林です。バラード入り江がハウサウンドと出会う地点を示しています。ライトハウスパークは、年間50インチ（1,300mm）以上の雨が降ります。公園には、森の林冠の奥深く、またはさまざまな岩の断崖からの息を呑むような景色を誇る美しい海岸線まで続くハイキングコースがたくさんあります。
تقع حديقة Lighthouse Park في West Vancouver British Columbia وهي واحدة من أروع الحدائق ذات المناظر الخلابة التي ستشاهدها على الساحل الغربي. المشي عبر فدادين من التنوب دوغلاس أول نمو والوقوف بجانب الأشجار التي تعتبر عمالقة. تبلغ مساحتها 75 هكتارًا (185 فدانًا) ، وهي عبارة عن غابة مطيرة عذراء مورقة وتقع على ساحل بورارد إنليت في غرب فانكوفر ، كولومبيا البريطانية. إنه يمثل النقطة التي يلتقي فيها مدخل بورارد مع صوت هاو. يتلقى Lighthouse Park أكثر من 50 بوصة (1300 ملم) من الأمطار سنويًا. الحديقة مليئة بمسارات المشي لمسافات طويلة التي تقودك إلى أعماق مظلة الغابة أو نزولاً إلى الساحل الجميل الذي يتميز بمناظر خلابة من مختلف الخدع الصخرية.
Het prachtig witte landhuis met haar karakteristieke luiken is gebouwd in 1864. Alleen het middengedeelte stond er toen en het diende als jachthuis. Rond 1900 zijn de zijvleugels eraan gebouwd en werd het een boswachterswoning. Op zolders sloeg men zwarte haver op. Dit was namelijk het enige graan dat wilde groeien op pas ontgonnen heide. De afgelopen jaren was het gebouw dé uitvalsbasis voor boswachters van Natuurmonumenten. Huis ter Heide kreeg in 2015 een nieuwe functie: Natuurmonumenten heeft namelijk samen met Natuurbegraven Nederland op deze locatie een natuurbegraafplaats te ontwikkelt.
20200429-4620
Het Hyacintenbos heeft de naam die vernoemd is naar die mooie blauwe voorjaarsbloemen. Maar Varenbos had ook gekund. Er is een strijd gaande tussen varens en hyacinten wie er het best vanaf komt. Jammer eigenlijk want het zijn allebei schitterende planten. Misschien kunnen de varens vanaf volgend jaar gewoon een maandje later gaan groeien? Dan zijn de hyacinten ook uitgebloeid.
© all rights reserved by B℮n
Please take your time... to View it large on black
An artificial island created by the former PEN energy company. Currently the island is referred to as the Diemer Vijfhoek. In 2000 it was decided to undertake research into the populations of grass snakes present in the Diemervijfhoek, under the smoke of Amsterdam. As a part of the planning for the new neighbourhood, the area Diemervijfhoek was to be assigned a primarily recreational function. A connecting road for IJburg was built over the west side of the Diemervijfhoek. In addition a stream and hiking paths crisscross the area. These interventions would lead to the loss of habitat for the grass snake: the area will be cut up to a greater or lesser degree, and the pressures of the construction work and recreation have probably an adverse effect on this important snake population. For the sake of the research, 16 snakes had a transmitter surgically implanted. They were followed for a period of three months with the aid of a receiver. The purpose of this research was to obtain insight into the size and use of their habitat. Based on the information obtained, advice was given to the developers of IJburg. For this reason the Diemervijfhoek is partially closed to the public to preserve its ecological value. The western area can easily be explored on foot. I found these lovely fungis on a tree trunk. Coprinellus disseminatus is a species of mushroom in the Psathyrellaceae family. Unlike most other Coprinoid mushrooms, C. disseminatus does not dissolve into black ink (deliquesce) in maturity. The species was given its current name in 1939 by Jakob Emanuel Lange. The mushroom is edible but not worth eating. Too bad I didn't met any snake.
Photo of the Coprinellus disseminatus taken at the Diemervijfhoek near Amsterdam.
De provincie heeft in samenwerking met de Dienst Landelijk gebied vlakbij IJburg Amsterdam een uniek stukje natuur ontwikkeld, de Diemer Vijfhoek. Dit schiereiland is ruim 30 jaar geleden door de bouw van de elektriciteitscentrale ontstaan. In de jaren negentig deed men uitgebreid onderzoek naar de ringslangen in en rond het IJmeer, het zuidwestelijke deel van het IJsselmeer. Omdat in het IJmeer de nieuwe woonwijk IJburg aangelegd zou worden, besloot men in 2000 in de Diemervijfhoek, onder de rook van Amsterdam, onderzoek te doen naar de aanwezige populaties ringslangen. Als onderdeel van de aanleg van de nieuwe wijk zou het onderzoeksgebied een voornamelijk recreatieve functie krijgen. Over de westzijde van de Diemervijfhoek is een ontsluitingsweg naar IJburg aangelegd. Daarnaast doorkruisen een kreek en wandelpaden het gebied. Deze ingrepen kunnen leiden tot habitatverlies voor de ringslang: het gebied zal in meer of mindere mate versnipperen en de drukte door werkzaamheden en recreatie heeft waarschijnlijk een negatief effect op deze belangrijke slangenpopulatie. Voor het onderzoek zijn zestien slangen chirurgisch voorzien van een zender. Ze zijn met behulp van een ontvanger gedurende drie maanden gevolgd. Het doel van dit onderzoek was inzicht te krijgen in de grootte en het gebruik van hun habitat. Met de verkregen informatie zijn adviezen aan de ontwikkelaars van IJburg gegeven. Daarom is nu het oostelijk deel is niet toegankelijk en biedt genoeg rust en ruimte voor de natuur. Het westelijk deel is toegankelijk gemaakt voor de natuurrecreant. Hier is een wandelpad aangelegd dat via een brug uitkomt bij het eiland van waaruit je een prachtig uitzicht hebt op het IJmeer. Het wandelpad komt langs moeraspoeltjes die speciaal zijn aangelegd voor de ringslang. Op een mooie dag ligt de ringslang te zonnen op de dijkjes. Helaas geen slangen gezien maar in het bos kwam ik wel deze mooie Zwerminktzwammetjes tegen. Deze zwammetjes groeien op hout, vooral op dode stronken, stobben en stammen van loofbomen, soms op de schors van levende bomen en op ondergronds hout, in loofbossen op vochtige, vruchtbare bodems. Hoed klokvormig, Ø 5-12 mm, gestreept-gevoord, crème tot muisgrijs met een okerkleurig centrum, jong met fijn harig-wollig, wit velum bedekt. Lamellen wittig tot bruinzwart. Steel 3-5 cm x 1 mm, breekbaar, doorschijnend wit, soms met een lichtgele voet. Vlees grijswit. Smaak mild. Geur geen.
Hij komt uit een ovaal, gelatineus, lichtbruib heksenei dat met een myceliumstreng in de grond vastzit.
Als het zich opent, groeien de armen recht omhoog om later zich te spreiden en naar de bodem terug te zakken.
In Nederland behoorlijk zeldzaam.
Oorsprong : Australië
Gewoon vuurzwammetje (Hygrocybe miniata)
De zeer fraaie wasplaat paddenstoel-soorten (Hygrocybe) zijn veelal fel gekleurd en groeien op "arme" duinweilandjes. Schrale plekken die al jaren onberoerd zijn gebleven en niet bemest zijn. Ze zijn vrij klein, meestal maar een paar centimeter hoog.
Vaak vindt je deze Hygrocybe soorten samen met het "muizenoortje"; de blaadjes van dit plantje zijn behaard met relatief lange grijze haren.
Het heide- en bosgebied Witte Veen ligt tussen Buurse en de Duitse grens. Vroeger was het een groot, wild hoogveengebied én een bekende smokkelroute tussen Nederland en Duitsland. Later werd het afgegraven ten behoeve van de landbouw. Tegenwoordig herstellen Natuurmonumenten en Duitse natuurbeheerders het natuurlijk karakter van het hoogveen.prachtig natuurgebied met ruige graslanden, poelen, heide, bos en hoogveen. In het gebied kun je boomkikkers aantreffen. Op de velden groeien klokjesgentiaan, veenpluis, eenarig wollegras en lavendelheide.
Gefotografeerd tijdens de blauwe wandeling vanaf Haarmühle (8.6 km).
Lighthouse Park located in West Vancouver British Columbia is one of the most amazing scenic parks you will see on the West Coast. Walk through acres of first-growth douglas firs and stand next to trees that are considered to be giants. It is na area of 75 hectare (185 acre), lush virgin rainforest and is located on the coastline of the Burrard Inlet in West Vancouver, BC Canada. It marks the point where the Burrard Inlet meets Howe Sound. Lighthouse Park receives more than 50 inches (1,300mm) of rain annually. The park is full of hiking trails that lead you deep into the forest canopy or down to the beautiful coastline boasting breathtaking views from various rocky bluffs.
Lighthouse Park localizado em West Vancouver British Columbia é um dos parques cênicos mais incríveis que você verá na Costa Oeste. Caminhe por hectares de abetos de douglas e fique ao lado de árvores que são consideradas gigantes. É uma área de 75 hectares (185 acres), exuberante floresta virgem e está localizada na costa da Burrard Inlet em West Vancouver, BC Canadá. Ele marca o ponto onde a Burrard Inlet encontra Howe Sound. Lighthouse Park recebe mais de 50 polegadas (1.300 mm) de chuva anualmente. O parque está cheio de trilhas para caminhadas que levam você até o dossel da floresta ou até a bela costa com vistas deslumbrantes de vários penhascos rochosos.
Lighthouse Park, ubicado en West Vancouver, Columbia Británica, es uno de los parques escénicos más asombrosos que verá en la costa oeste. Camine a través de acres de abetos douglas de primer crecimiento y párese junto a árboles que se consideran gigantes. Es un área de 75 hectáreas (185 acres), exuberante selva tropical virgen y está ubicado en la costa de Burrard Inlet en West Vancouver, BC Canadá. Marca el punto donde Burrard Inlet se encuentra con Howe Sound. Lighthouse Park recibe más de 50 pulgadas (1300 mm) de lluvia al año. El parque está lleno de senderos para caminatas que lo llevan a lo profundo del dosel del bosque o hacia la hermosa costa que ofrece impresionantes vistas desde varios acantilados rocosos.
Lighthouse Park in West Vancouver British Columbia is een van de meest verbazingwekkende schilderachtige parken die je aan de westkust zult zien. Loop door hectares douglas-sparren met de eerste groei en ga naast bomen staan die als reuzen worden beschouwd. Het is een gebied van 75 hectare (185 acre), weelderig ongerept regenwoud en ligt aan de kustlijn van de Burrard Inlet in West Vancouver, BC Canada. Het markeert het punt waar de Burrard Inlet Howe Sound ontmoet. Lighthouse Park ontvangt jaarlijks meer dan 1.300 mm regen. Het park staat vol met wandelpaden die je diep het bladerdak in leiden of naar de prachtige kustlijn met adembenemende uitzichten vanaf verschillende rotsachtige kliffen.
Der Lighthouse Park in West Vancouver, British Columbia, ist einer der schönsten Landschaftsparks, die Sie an der Westküste sehen werden. Spazieren Sie durch mehrere Hektar Erstwuchs-Douglasien und stellen Sie sich neben Bäume, die als Riesen gelten. Es ist eine Fläche von 75 Hektar (185 Acres), üppiger unberührter Regenwald und liegt an der Küste des Burrard Inlet in West Vancouver, BC, Kanada. Es markiert den Punkt, an dem der Burrard Inlet auf den Howe Sound trifft. Der Lighthouse Park erhält jährlich mehr als 1.300 mm Regen. Der Park ist voll von Wanderwegen, die Sie tief in die Baumkronen oder hinunter zur wunderschönen Küste führen, die atemberaubende Ausblicke von verschiedenen felsigen Klippen bietet.
Lighthouse Park situé à West Vancouver en Colombie-Britannique est l'un des parcs panoramiques les plus étonnants que vous verrez sur la côte ouest. Promenez-vous à travers des hectares de sapins douglas de première croissance et tenez-vous à côté d'arbres considérés comme des géants. Il s'agit d'une zone de 75 hectares (185 acres), d'une forêt tropicale vierge luxuriante et est située sur la côte de Burrard Inlet à West Vancouver, BC Canada. Il marque le point où l'inlet Burrard rencontre la baie Howe. Lighthouse Park reçoit plus de 50 pouces (1 300 mm) de pluie par an. Le parc regorge de sentiers de randonnée qui vous mènent profondément dans la canopée de la forêt ou jusqu'au magnifique littoral offrant des vues à couper le souffle depuis diverses falaises rocheuses.
Lighthouse Park situato a West Vancouver, British Columbia, è uno dei parchi panoramici più incredibili che vedrai sulla costa occidentale. Cammina attraverso acri di abeti douglas di prima crescita e sosta accanto ad alberi considerati giganti. È un'area di 75 ettari (185 acri), lussureggiante foresta pluviale vergine e si trova sulla costa del Burrard Inlet a West Vancouver, BC Canada. Segna il punto in cui Burrard Inlet incontra Howe Sound. Lighthouse Park riceve più di 50 pollici (1.300 mm) di pioggia all'anno. Il parco è ricco di sentieri escursionistici che ti portano in profondità nella volta della foresta o giù per la bellissima costa che vanta viste mozzafiato da varie scogliere rocciose.
ブリティッシュコロンビア州ウエストバンクーバーにあるライトハウスパークは、ウエストコーストで最も素晴らしい景色の良い公園の1つです。何エーカーもの最初に成長したダグラスファーを歩き、巨人と見なされている木の隣に立ちます。カナダのブリティッシュコロンビア州ウエストバンクーバーのバラード入り江の海岸線に位置する、75ヘクタール（185エーカー）の緑豊かな未開の熱帯雨林です。バラード入り江がハウサウンドと出会う地点を示しています。ライトハウスパークは、年間50インチ（1,300mm）以上の雨が降ります。公園には、森の林冠の奥深く、またはさまざまな岩の断崖からの息を呑むような景色を誇る美しい海岸線まで続くハイキングコースがたくさんあります。
تقع حديقة Lighthouse Park في West Vancouver British Columbia وهي واحدة من أروع الحدائق ذات المناظر الخلابة التي ستشاهدها على الساحل الغربي. المشي عبر فدادين من التنوب دوغلاس أول نمو والوقوف بجانب الأشجار التي تعتبر عمالقة. تبلغ مساحتها 75 هكتارًا (185 فدانًا) ، وهي عبارة عن غابة مطيرة عذراء مورقة وتقع على ساحل بورارد إنليت في غرب فانكوفر ، كولومبيا البريطانية. إنه يمثل النقطة التي يلتقي فيها مدخل بورارد مع صوت هاو. يتلقى Lighthouse Park أكثر من 50 بوصة (1300 ملم) من الأمطار سنويًا. الحديقة مليئة بمسارات المشي لمسافات طويلة التي تقودك إلى أعماق مظلة الغابة أو نزولاً إلى الساحل الجميل الذي يتميز بمناظر خلابة من مختلف الخدع الصخرية.
Canon EOS 6D - f/3.9 - 1/100sec - 7mm - ISO 100
- Fens, like bogs, are peatlands, but because they are fed by groundwater they are not so acidic as bogs.
These systems are often covered by grasses, sedges, rushes, and wildflowers. Over time, peat may build up and separate the fen from its groundwater supply. When this happens, the fen receives fewer nutrients and may become a bog.
- Purple moor-grass (Molinia caerulea) is usually abundant here.
-------------------------------------------------------------------------------------------
- Een ven is een klein, meestal ondiep meer dat voorkomt op Pleistocene zandgronden. Vennen hebben wisselende waterstanden en zijn zelden groter dan enkele hectaren. Onder vennen worden uitsluitend natuurlijke wateren verstaan.
Vennen van alle typen hebben meestal een modderige bodem, maar soms ook een venige bodem of een schone zandbodem. Drenthe is een van de provincies in Nederland waar vennen talrijk zijn. Hier is vaak sprake van een ondoordringbare keileemlaag dicht aan de oppervlakte, waardoor het venwater alleen door zijdelings wegzijgen opgenomen kan worden in het grondwater.
De twee belangrijkste concentraties zijn in de eerste plaats de Hondsrug, met de boswachterijen Schoonlo, Grollo en Hooghalen en daarnaast het Dwingelderveld en omgeving tussen Ruinen, Beilen en Havelte.
In de natuur en ecologie spelen vennen een belangrijke rol. Aan de rand van een ven treedt veelal een natuurlijk transitieproces op. Er groeien allerlei planten, waaronder veel mossen. Na afsterven ervan blijven resten achter die onder water nauwelijks vergaan, daardoor treedt verlanding op. In de loop van eeuwen kan zo een pakket hoogveen ontstaan. Dit veen is later bij turfwinning vaak weer weggegraven.
- De meest algemene plant met zijn karakteristieke hoge pollen in en om vennen is waarschijnlijk het pijpenstrootje, Lat.: Molinia coerulea, ook: Bente, Bentgras, Bentepollen, Piontetop, Raoi.
Pijpenstrootje profiteerde van de verhoogde stikstofdepositie gedurende de laatste decennia. Ook kon de soort zich uitbreiden door de ontwatering van veel natuurgebieden, aangezien de soort goed bestand is tegen wisselende waterstanden, in tegenstelling tot andere soorten van het heidelandschap, zoals dopheide en snavelbiezen. Daardoor zijn monotone pijpenstrootjesvelden ontstaan, met een dikke laag onverteerde plantenresten op de bodem.
Pijpenstrootje werd vroeger gebruikt om Goudse pijpen schoon te maken, vandaar de naam. Tevens werden stengels gebruikt als isolatiemateriaal onder dakpannen en voor vlechtwerk in bijv. bijenkorven.
Garrulus glandarius
30-06-2015
Gravinnehof Haarlem
In de tuin van ons hofje staat één boom, 'n magnolia. Vanaf de galerij van de eerste verdieping door het glas heen, is het gaaiennest op ooghoogte op zo'n 3 tot 4 meter afstand. De zuidzon staat op het glas en door de weerkaatsing hebben de (Vlaamse) gaaien ons niet gezien. Alle drukte van de bewoners van 26 appartementen hebben ze getrotseerd. Meeuwen zijn stelselmatig door beide oudervogels aangevallen, als ze zich in hun aanvliegroute naar het nest bevonden. Wij hebben toen nog geen gevaar gelopen...
De jonge gaaien hebben het nest verlaten. Dit is een van hen. Hij/zij heeft zich onder de leuning van de trap verschanst om wat veiligheid te hebben.
Het zal een zware dag voor hun worden, want net vandaag komen er van 13-17 uur koren zingen in het hofje. We zijn allemaal ongerust hoe dat nu moet...
Het zingen van de koren en het publiek heeft de jonge gaaien niet verstoord, sterker nog, ze hipten tussen de mensen door, fladderden wat, soms door de vijver en gingen gewoon tussen het publiek zitten. De ouders daarentegen waren paniekerig, ze durfden niet aan te vallen, maar hun alarmroep was vaak te horen onder het zingen.
's Avonds is de rust weergekeerd en hebben de jongen ieder een eigen plekje in de tuin gevonden om bij te komen.
Welterusten allemaal!
De volgende dag, 29 juni 2015, krijg ik de kans om het voeren van dichtbij mee te maken. Ik heb geprobeerd het te filmen, maar het lichtje op de camera verjoeg iedere keer de oudervogel naar net dat jonge vogeltje dat ik niet in beeld had...
Vier jongen zijn goed gegroeid, eentje niet. Het vogeltje heeft warrige veren, kan zich niet schoonhouden en is echt een mini-exemplaar. Meestal zit ie ergens ver weggedoken. Iemand heeft hem, met gevaar voor een aanval van een van de ouders, op de tafel gezet bij een nestgenoot.
Vandaag is het kleintje naar het vogelhospitaal gebracht.
Bij de andere jonge vogels is het goed te volgen hoe vlug de staartveren groeien. Het gefladder wordt steeds meer vliegen.
's Avonds verzamelen op de bank en voor het slapen nog wat oefeningen doen.
photo rights reserved by B℮n
The Sanctuary of Truth is a magnificent temple in Pattaya, Thailand, that stands as a tribute to traditional Thai architecture and craftsmanship. The temple is entirely made of wood, with intricate carvings depicting various Hindu and Buddhist deities, as well as ancient Thai mythological figures. The construction of the Sanctuary of Truth began in 1981 and is still ongoing. The temple covers an area of over two hectares and is over 100 meters tall. It was designed by a local businessman named Lek Viriyaphant. The Sanctuary of Truth is not affiliated with any specific religion, but rather serves as a symbol of the unity of all religions and beliefs. It is a peaceful and tranquil place where visitors can reflect and appreciate the beauty of Thai culture and tradition. The Sanctuary of Truth also serves as a cultural and educational center. It hosts various workshops and events throughout the year, aimed at promoting traditional Thai arts and crafts. The temple is known for its beautiful carvings and statues of mythological figures. One of the goddesses seen there is the Goddess of the Earth, who is often depicted sitting on the ground. This goddess is associated in many cultures with fertility, growth and the cycle of the seasons. She is often depicted embracing the earth or digging into the ground with her hands. Her presence in the Sanctuary of Truth can be seen as a tribute to the power of nature and the important role the earth plays in our lives.
The left hall in the Sanctuary of Truth is an impressive wooden structure that resembles a cathedral. The hall has an imposing height of about 30 meters and is decorated with numerous statues and sculptures depicting Thai mythology and history. With high arches, vaults and elaborate carvings, it is reminiscent of Gothic architecture. Built using traditional woodworking techniques, the hall has over 100 beautiful carvings and sculptures depicting various aspects of Buddhism, Hindu mythology, and Thai culture. It represents the birth of life and humanity. It contains statues and sculptures depicting the creation of humanity, the earth and the cosmos. It is a fascinating place to visit for anyone interested in Thai culture and history, and who appreciate the beauty of traditional woodworking and architecture. There are images of gods and goddesses, Buddhist teachings and symbols of life and nature. Another interesting feature of the interior of the left hall is the large central atrium, which is lit by a skylight. This atrium serves as a kind of sanctuary, where visitors can meditate. In general, the inside of the left hall is a wonderful example of the rich Thai culture and history, and the wood carving techniques used to create it are very impressive.
The Sanctuary of Truth is een prachtige tempel in Pattaya, Thailand, die een eerbetoon is aan de traditionele Thaise architectuur en vakmanschap. De tempel is volledig gemaakt van hout, met ingewikkeld houtsnijwerk dat verschillende hindoeïstische en boeddhistische godheden uitbeeldt, evenals oude Thaise mythologische figuren. In de Thaise cultuur worden godinnen vaak afgebeeld met blote borsten als symbool van vruchtbaarheid, overvloed en zorgzaamheid. De bouw van het Sanctuary of Truth begon in 1981 en is nog steeds aan de gang. De tempel heeft een oppervlakte van ruim twee hectare en is meer dan 100 meter hoog. Het is ontworpen door een lokale zakenman genaamd Lek Viriyaphant. The Sanctuary of Truth is niet gelieerd aan een specifieke religie, maar dient eerder als een symbool van de eenheid van alle religies en overtuigingen. Het is een vredige en rustige plek waar bezoekers de schoonheid van de Thaise cultuur en traditie kunnen overdenken en waarderen. De linker hal in de Sanctuary of Truth is een indrukwekkende houten structuur die lijkt op een kathedraal. Met hoge bogen, gewelven en uitgebreide houtsnijwerk versieringen doet dit denken aan gotische architectuur. Het vertegenwoordigt de geboorte van het leven en de mensheid. Het bevat beelden en sculpturen die de schepping van de mensheid, de aarde en de kosmos weergeven. Het is een fascinerende plek om te bezoeken voor iedereen die geïnteresseerd is in de Thaise cultuur en geschiedenis, en die de schoonheid van traditionele houtbewerking en architectuur waarderen. Er zijn afbeeldingen van goden en godinnen, boeddhistische leerstellingen en symbolen van het leven en de natuur. Eén van de godinnen die daar te zien is, is de Godin van de Aarde, die vaak wordt afgebeeld terwijl ze op de grond zit. Deze godin wordt in veel culturen geassocieerd met vruchtbaarheid, groei en de cyclus van de seizoenen. Ze wordt vaak afgebeeld terwijl ze de aarde omhelst of met haar handen in de grond graaft. Haar aanwezigheid in de Sanctuary of Truth kan worden gezien als een eerbetoon aan de kracht van de natuur en de belangrijke rol die de aarde speelt in ons leven. Een ander interessant kenmerk van de binnenkant van de linker hal is het grote centrale atrium, dat wordt verlicht door een dakraam. Dit atrium dient als een soort van heiligdom, waar bezoekers kunnen mediteren en ontspannen
Inmiddels is het al juni,mooi weer buiten...Afgelopen vrijdagavond,3,juni,2022,eindelijk een melding op Sion whatsapp groep,dat de keteltrein van Onnen naar Kijfhoek reed s avonds op de Hanze en Flevolijn en zonder vertraging,dit kder niet met een standaard DBC Baureihe 189 maar weer eens met een Siemens Vectron MS,DBC Baureihe 193, namelijk de 193 342 en kwam erachter met een leuke reclame bestikering Unlock the dock
Westpoort -Express,dus net thuis van een privèactiviteit,dus besloten ruim op tijd eerst naar tankstation de Scooter te tanken ,ondanks de hoge benzineprijzen 4 liter VPower plus flesje ijstee met bubbeltjes gekocht ongeveer 13 euro kwijt,afijn rijden naar de bekende Spoorweg/treinenspotter en vogelspotterweg Grote Praambult asn de Oostvaardersplassen,het was nog lekker warm buiten,onderweg paar auto's gezien met Duits kennteken ( hoorde van overbuurman Stadshart Lelystad Centrum ,veel Duitse toeristen waren,want ja in het Land van Mutti is het benzineprijs nu tijdelijk verlaagt,en OV spotgoedkoop voor 9 euro kan he maand reizen door Duitsland,dat gaan we kwa toerisme,dagjesmensen ook in Nederland merken,goed voor omzet horeca ect,maar dat terzijde .
Aangekomen ,stonden paar auto's ,waaide wel licht ,merkte het nog moelijker,lastiger werd om daar een fatsoenlijke foto te maken,niet alleen irritante mobiele camera daar staat,maar ook de vlierbessenstruik langs het spoor flink aan het groeien is ,wel mooi in de bloei staat,ik ben op locatie paar keer elders gaan staan ,beviel niet uiteindelijk toch weer rand parkeerplaats gaan staan,geen zin meer gehad in fotograferen, tussendoor mijn ijstee uit flesje gaan drinken want had behoorlijke dorst en ook besloten om met de Smartphone Sony Xperia XZ3 te gaan filmen ( screenshot gemaakt en bewerkt met de android app Snapseed),het werd naast de wind ook koeler,jas aan getrokken,die ik in mn scooterbuddy eruithaalde maar aangetrokken,en ja daar kwam de Onnnenshuttle eindelijk met de rode poes en slechts drie Evonik en een delamine keteltreinen uit Roodeschool/Delfzijl,geen idee of ze gevuld zijn,langs mij en een gezin voor vogels,schotse koeien langsgereden,tevreden op Scooter gestapt,stond nog een vogelspotter met een statief enorme verrrekijker,meteen naar Hause gereden....
photo all rights reserved by B℮n
On monday 11 December Amsterdam is covered in a coat of fresh snow. The snow fell in sudden flurries and gusts and turned the world white and wonderful. With the canals in the city and occasional high winds, there can be a nip in the air, but packing gloves and a scarf should keep you warm enough. There is something very beautiful about Amsterdam in the winter. It does occasionally snow in Amsterdam in February, but that almost always means just a light dusting. I walk in my neighbourhood and made some photos of the snow. When it snows the light and atmosphere is really beautiful. The steep bridges over the canals in Amsterdam are really slippery, especially for cars. The best way to travel in the snow is by bicycle, tram, walking or better by sleds. Who knows times of Hendrick Avercamp are coming back this year. What Hendrick Avercamp was to the seventeenth century is Anton Pieck for this time. Pieck (19 April 1895 – 24 November 1987) was a Dutch artist to specialize in paintings of winter landscapes featuring people enjoying the ice. Our image of life in the harsh winters is still dominated by Anton Pieck's ice scenes with their splendid narrative details of couples skating, children pelting each other with snowballs and unwary individuals falling through the ice.
This monday afternoon I walk in my neighbourhood and made some beautiful photos of the snow. The virgin white carpet of snow is crunching under my shoes. I began to remember why I love the winters so much. Amsterdam is famous for it's canals and the trees which reinforced the embanksments. Most trees are Elms or Linden. Photo of the Egelantiersgracht in the Jordaan district. The canal was formed when from 1612 the canal belt was dug southwards from the Brouwersgracht. The expansion of the canals in Amsterdam started in 1613. Have a look at this animation: expansion of Amsterdam.
Op de maandag middag van 11 december werd Amsterdam bedekt met een laagje verse sneeuw. De sneeuw die viel bedekte de wereld om ons heen wit en prachtig. Ik heb mijn camera gepakt en op pad gegaan in m'n buurtje. Ik geniet van het geluid van knarsende sneeuw onder mijn schoenen en het prachtige gezicht op de Amsterdamse grachtenpanden. Het is min één graden en de grijze sneeuw wolken trekken weg. Mijn handschoenen en m'n sjaal houden mij warm genoeg. Er is iets heel moois over Amsterdam in de winter. De Jordaan is bedolven onder dik pak sneeuw zoals hierboven op de Egelantiersgracht. De bomen zijn destijds geplant om de grachten en dijken te versterken. De meeste zijn Iepen en vroeger Lindebomen. De gracht ontstond toen vanaf 1612 vanuit de Brouwersgracht de grachtengordel in zuidelijke richting werd gegraven. De groei van de Grachtengordel tussen 1600-1700 is goed te zien in deze Amsterdamse grachten expansie animatie. Een prachtig filmpje over de uitbreiding van Amsterdam in de Gouden Eeuw. Amsterdam heeft vandaag opnieuw te maken met forse sneeuwval. Het KNMI heeft code rood afgegeven, een waarschuwing voor gevaarlijk weer. Het beste advies is dan maar om lekker binnen te blijven en de kachel iets hoger te zetten. Of natuurlijk even naar buiten te gaan om wat mooie plaatjes te schieten. Naast de overlast zorgt de sneeuw ook voor veel plezier bij kinderen hier in de Amsterdamse Jordaan. Sneeuwballen gevecht, sneeuwpoppen maken of sleetje rijden. Allemaal leuke activiteiten die kinderen doen in deze mooie besneeuwde wereld.
Na een paar regenbuien zie je de bermplanten bijna groeien bij Hogebrug (tussen Gouda en Woerden), terwijl de 6439 van DB Cargo passeert met achttien wagens vol spoorstaven.
De GVT-terminal in Tilburg-industrie begint langzaam maar zeker uit zijn voegen te groeien. Naast LTE met de Chengdu-shuttle\s, VTG/Retrack met de Rzepin, PKP-Cargo met diverse containertreinen met Chinese containers en de binnenlandse treinen van IRP en DB-Cargo vanaf de Maasvlakte, komt nu ook RFO regelmatig met Chinese containers naar de relatief kleine terminal in Tilburg. Zo ook op 7 oktober 2021, toen eerder op de dag PKP-Cargo al een trein had gebracht, kwam aan het eind van de middag ook RFO met een trein met Chinese containers naar de terminal. Gelukkig was het in de loop van de middag flink opgeklaard, want de trein was vol beladen en werd getrokken dor de opvallende 193623 "Sharky". De trein, die vanuit het Duitse Rostock onderweg was, kwam in de loop van de middag de grens over en daarom werd na werktijd richting Terschuur gereden, waar tot mijn onaangename verrassing de mais nog op het veld stond. Gelukkig viel er toch nog een compositie te maken en zo zien we in het heerlijke herfstzonnetje de opvallende 193623 met vol beladen trein met producten uit het verre oosten ter hoogte van Terschuur aan de fotograaf passeren op weg naar Tilburg-industrie.
Ook op lijn 94 en meer bepaald op het stuk tussen Halle en Edingen probeerde ik op dinsdag 6 juni tijdens mijn middagpauze uit of de brug aan de Rue de Ham in Bierghes ook bruikbaar is voor treinen richting Halle.
Het antwoord is ja, al mogen de bomen links op de foto wel eens stoppen met groeien ;-)
Jullie zien hier twee duikbrillen in een onberispelijke staat passeren in een S5 dienst richting Halle, oostelijk ringspoor van Brussel, Schuman-Josafattunnel en uiteindelijk Mechelen.
-----
Still on SNCB-line 94, but at the bridge of the Rue de Ham in Bierghes, we can see on the sunny and warm 6th of June 2023 two so-called goggles in an S5-service from Enghien to Mechelen.
----------
Bierghes, 06/06/2023
NMBS 925 + 939
S5 3562 Edingen - Mechelen
De Deltagoot in het Waterloopbos is tot een levend monumentaal kunstwerk omgevormd, als ode aan de vele onderzoeken die er in het verleden plaatsvonden. In de Deltagoot onderzocht men het effect van extreme golven op dijken, duinen of golfbrekers.
Het betonnen kolos van ruim 200 meter lang is uitgegraven en de zaag is erin gegaan. Door het beton op te ruwen gaan er korstmossen in en op groeien. Er ontstaat een groen monument dat refereert aan de kracht van de natuur. Juist op de plek waar de Oosterscheldekering tot ontwikkeling kwam die een kentering in het denken tegen bescherming van open zee vormt.
De GVT-terminal in Tilburg-industrie begint langzaam maar zeker uit zijn voegen te groeien. Naast LTE met de Chengdu-shuttle\s, VTG/Retrack met de Rzepin, PKP-Cargo met diverse containertreinen met Chinese containers en de binnenlandse treinen vanIRP en DB-Cargo vanaf de Maasvlakte, komt nu ook RFO regelmatig met Chinese containers naar de relatief kleine terminal in Tilburg. Zo ook op 7 oktober 2021, toen eerder op de dag PKP-Cargo al een trein had gebracht, kwam aan het eind van de middag ook RFO met een trein met Chinese containers naar de terminal. Gelukkig was het in de loop van de middag flink opgeklaard, want de trein was viol beladen en werd getrokken dor de opvallende 193623 "Sharky". De trein, die vanuit het Duitse Rostock onderweg was, kwam in delate middag vlak bij en daarom werd maar weer eens naar Schalkwijjk gereden. Tijdens het vlekvrij maken van de foto viel pas op dat er ook nog een luchtballon in de foto aanwezig was en zien we de vol beladen trein in al weer erg laagstaand zonnetje aan de fotograaf passeren bij Schalkwijk op weg naar Tilburg-industrie.
20230726-4584
Tussen Hazerswoude en Boskoop staat, heel verrassend, een groene kathedraal tussen de kwekerijen. Deze kathedraal staat in de (deels voormalige) kwekerij van Tom van Dijk.
Het is een schitterende wandeltuin waarvoor je geen toegangsbewijs hoeft te kopen.
Ik was hier met Anita, Hetty en Guido. Een dagje uit met een paar fotografen van het Haags Bakkie.
alphen.groei.nl/activiteiten/excursies/groene-kathedraal
All images are copyrighted by Pieter Musterd. If you want to use any of my photographs, contact me. It is not allowed to download them or use them on any website, blog etc. without my explicit permission.
If you want a translation of the text in your own language, please try "Google Translate".
Merci pour votre commentaire
Dank voor je commentaar
Danke für deinen Kommentar
Thank you for your comment
Gracias por tu comentario
Obrigado pelo seu comentário