View allAll Photos Tagged ev
On Saturday 23rd September 2017, Lothian Buses' brand-new Wright StreetAir EV Electric Bus, 286 (SK67FLE), was put into service for the day on a short working of service 26 between Haymarket and Eastfield as part of the company's Vintage Bus Running Day as an extra treat for enthusiasts and the general public alike. A small batch of these electric buses has since entered service with Lothian from the beginning of October 2017. The vehicle is seen here on Portobello Road, Edinburgh, heading towards Eastfield.
This was the first Legendary Sparrow I got, and it's my favorite so far.
The build measures 4 inches long (not counting the streaks from the engines) and sits a minifigure. I will upload a picture of how the guardian sits later.
Despite it's small size and details it is quite sturdy and swooshable.
Model: Evelyn
When I am walking the streets looking for that perfect spot to shoot, I am looking for soft and directional light. I found a closed bank in Miami, with this beautiful overhang, with light from behind~
Négyszáz év francia történelmet magán viselő Louvre hatalmas épülettömbje a legnagyobb kiterjedésű párizsi épület. Világhírét nem csak a palota történetének, nem is csupán építészeti értékének, hanem mindenekelőtt annak a tömérdek műkincsnek köszönheti, amelyet múzeuma őríz.
A keresztes hadjáratra induló Fülöp Ágost ezen a helyen városfalat emelt és védelmére várat épített. A XIV. század második felében már királyi szórakozóhely volt, majd V. Károly alatt az új épületrészekben könyvtárak és műtárgyak kaptak helyet. A XV. században a sorsára hagyták és tönkrement. A helyreállításokat I. Ferenc kezdte meg, II. Henrik, majd Medici Katalin folytatta a munkát. IV. Henrik vette feladatául a nagy királyi palota teljes felépítését. Attól kezdve minden uralkodó tett valamit a Louvre még nagyobbá, még szebbé tételére.
Gótikus stílusjegyek, a reneszánsz elemei, a barokk és az empire sajátosságaival elegyednek, mindez azonban a monumentalitás jegyében.
Parámetros :: Parameters :: Paramètres: Canon EOS 1100D; ISO 100; 0 ev; f 3.5; 1/60 s; 21 mm Sigma 18-250mm f/3.5-6.3 DC OS HSM.
Título :: Title :: Titre ::: Fecha (Date): Señoras y Señores :: Ladies and Gentlmen :: Mesdammes et Messieurs ::: 2015/04/19 20:08
(Es). Historia: León. España. Hoy Fray ha estado trabajando de modelo, pero no porque pasaba por allí sino porque en esta imagen y en la otra con sus manos en las teclas del piano, le toco una tarde de posados. Cuando veo a Fray tumbado en casa sin otra cosa que hacer me acuerdo de una de las geniales tiras cómicas de Quino en sus ediciones de Mafalda. Felipe está tumbado en el sofá diciéndose:
"La de gente que habrá haciendo cosas importantes mientras Yo estoy aquí tumbado… ¿No me da vergüenza?… ¡Ah, cómo! ¿No me da?… Nunca termina uno de conocerse."
El mundo: ¿Y por qué recuerdas eso Oiluj?. Los animales no humanos, cuando se pasan horas tumbados, nunca piensas eso. No sienten vergüenza cuando están tumbados en casa mientras todos los demás estamos haciendo cosas útiles.
Oiluj: Ya. ¿Y cuántos animales humanos lo piensan?
Toma: Momentos antes de subirse al piano para alcanzar la salchicha que está más allá del cuaderno. El resto está explicado en la escena titulada "Insitiendo". El título es sólo la presentación del pianista al público.
Tratamiento: Con Aperture. Original en RAW. Formato panorámico y monocromo. Subo la definición un poco. Refuerzo los negros y las sombras. Subo el contraste. Viñeta.
¡Eso es todo amigos!
(En). The History: León. Spain. Today Fray has been working as a model, but not because there was circumstantial but because in this image and the other with his hands on the piano keys, we play an afternoon of photographic pose. When I see Fray lying at home with nothing to do I remember one of the great comics of Quino in his Mafalda editions. Felipe is lying on the couch saying:
"The people who will be doing important things while I'm here lying ... I'm not ashamed? ... Ah, how! Do not give me? ... It never ends one of knowing."
The World: Why you remember that Oiluj ?. Nonhuman animals, when they spend hours lying, never think that. They do not feel embarrassed when they are lying at home while everyone else are doing useful things.
Oiluj: Ok. And how many Human animals think about?
Taking up: Moments before be raising to the piano to reach the sausage that is beyond the notebook. The rest is explained in the qualified scene "Insiting". The title is only the presentation of the pianist to the public.
Treatment: With Aperture. Original RAW. Panoramic and monochrome format. Climb the definition a bit. Reinforcing blacks and shadows. Upload contrast. Vignette.
That's all folks !!
(Fr). Histoire: León. L'Espagne. Aujourd'hui Fray a travaillé comme un modèle, mais pas parce qu'il était circonstancielle, mais parce que l'image et l'autre avec ses mains sur les touches du piano, nous jouons un après-midi perché photo. Quand je vois Fray couché à la maison à ne rien faire, je me souviens de l'un des grands comiques de Quino dans ses éditions de Mafalda. Felipe est allongé sur le canapé dicton:
"Les gens qui vont faire des choses importantes pendant que je suis là couché ... je ne suis pas honte? ... Ah, comment! Pas me donner? ... Il ne finit jamais un de le savoir."
Le monde: Pourquoi rappelez-vous ce chose Oiluj?. Animaux non humains, quand ils passent des heures couché, ne pensent jamais cela. Ne vous sentez pas embarrassé quand ils sont couchés à la maison pendant que les autres font des choses utiles.
Oiluj: Mais oui. Et combien d'animaux humains pensent-ils à cela ??
Prendre: Des moments avant de monter au piano pour atteindre la saucisse qui est au-delà du cahier. Le reste est expliqué dans la scène diplômée "Instant". Le titre est seul la présentation du pianiste au public.
Traitement: Avec Aperture. Origine RAW. Panorama et le format monochrome. Montez la définition un peu. Renforcer les Noirs et les ombres. Télécharge contraste. Vignette.
Voilà, c'est tout!
Operator: Transit Systems (Tower Transit)
Make/Model: Optare Metrodecker-EV (MD1050EV)
Registration Number: YJ70 EVN
Fleet Number: OE34010
View: Interior
Foto Scattata il 20/1/2011
Riproposta per il contest Fotogra.....Fico 2011
tema: Rosignano e i suoi Paesaggi
FotocameraSony DSLR-A230
Esposizione0,008 sec (1/125)
Aperturef/4.5
Lente70 mm
ISO100
Exposure Bias0 EV
FlashOff, Did not fire
Bus : Solaris Urbino 18 IV GNV
Mise en service : 03/2018
Affectation : L3
Dépôt : UPC (Cronenbourg)
Réseau : CTS
Artık evler daha küçük. Evinizi daha geniş gösterecek bazı dekorasyon önerilerimiz var. Bu ipuçları aynı zamanda size rahatlık ve konfor da sağlayacak.
hayalinizdekidekorasyon.com/evinizi-genis-gosterecek-deko...
Bir bahar sabahı rastladım 16 numaralı eve. Sobası yanıyordu ki bacası tütüyordu. İlkbaharın taze demlerindeki ilk çiçeklenmeler, ilk yapraklanmalar baş göstermişti ağaçlarda. Bembeyaz boyanmış tahta perdenin hemen önünde kapının girişini kadife çiçekleri süslüyordu. Dışarıdan çok mutlu görünüyordu ev. Hani önüne bir tabure atıp eline bir bardak çay alacağın ve arada bir geçen olursa onlara merhaba diyeceğin, olmazsa daldan dala koşuşturan serçelerle hasbıhal edebileceğin bir ev. Kimin evi olduğunu bilmiyorum, hangi köyde olduğunu da unuttum ama benim için mutlu fotoğraflarımdan biridir içini bilmeden.
Sanırım Sarıcaköy-Dereköy-Geredelli istikametinde gidiyordum o köylerden birinden 11 yıl öncesi anısı bir kare.
Nikon D300S + AF-S Nikkor 18-200mm f:3.5-5.6 VRII IF-ED
Parámetros :: Parameters :: Paramètres: Canon EOS 1100D; ISO 200; 0 ev; f 14; 30 s; 31 mm Sigma 18-250mm f/3.5-6.3 DC OS HSM
>>> Je suis Charlie Hebdo :: Je suis Ahmed :: Je suis un crayon <<<
Título :: Title :: Titre ::: Fecha (Date): Buenos tiempos para la lírica :: Good times for the lyrics :: Les bons temps pour la lyrique ::: 2015/0112 19:26
(Es). Historia: León. España. Una sesión de fotografía en el Auditorio de León. Se nos permitió a la Asociación de Fotografía Legio Photo VII hacer un reportaje dentro del Auditorio de la ciudad de León. Además de las libertades concedidas a cada uno de nosotros en la interpretación de imágenes del edificio, había una actividad global en la que se repartían por la platea una conjunto de instrumentos musicales. La intención era plantear una situación de inversión de papeles entre los instrumentos y el público.
Toma: Preferí tomar la escena desde uno de los palcos del primer y segundo piso. En este caso la toma es desde el primer piso. Otros compañeros están haciendo las fotos desde el escenario en dirección a la platea, teniendo todos los instrumentos de frente a la cámara.
Tratamiento: Con Aperture. Original en RAW. Al formato le he dado una estructura ligeramente panorámica. Luego aplico modificaciones en definición, saturación, contraste y luces hasta que obtengo una visión un tanto abstracta, calentando intensamente los tonos de madera de las paredes y suelo del Auditorio.
¡Eso es todo amigos!
(En). The History: León. Spain. A session of photography in León's Audience. It was allowed to us the Association of Photography Legio Photo VII to do an article inside the Auditorium of León's city. Besides the freedoms granted to each of us in the interpretation of images of the building, there was a global activity in which they were distributing for the orchestra one I combine of musical instruments. The intention was to raise a situation of investment of papers between the instruments and the public.
Taking up: I preferred to take the scene from one of the boxes of the first and second floor. In this case the decision is from the first floor. Other partners are doing the photos from the stage towards the audience, having all the tools in front of the camera.
Treatment: With Aperture. Original RAW. Format I gave a slightly panoramic structure. I then apply changes to definition, saturation, contrast and lights until you get a rather abstract view, intensely heating the wood tones of the walls and floor of the Auditorium.
That's all folks !!
(Fr). Histoire: León. L'Espagne. Une séance photo à l'Auditorium de León. Nous avons pu l'Association de la photographie Legio Photo VII faire une histoire dans l'Auditorium de la ville de León. En plus des libertés accordées à chacun de nous dans l'interprétation d'images du bâtiment, il y avait une activité mondiale qui ont été partagées par le public un ensemble d'instruments de musique. L'intention était de faire une situation d'inversion des rôles entre les instruments et le public.
Prendre: Je ai préféré prendre la scène d'une des cases du premier et du deuxième étage. Dans ce cas, la décision est du premier étage. Les autres partenaires sont en train de faire des photos de la scène vers le public, avoir tous les outils en face de la caméra.
Traitement: Avec Aperture. Origine RAW. Format je ai donné une structure légèrement panoramique. Je applique ensuite les changements à la définition, la saturation, le contraste et les lumières jusqu'à ce que vous obtenez une vue plutôt abstraite, chauffer intensément les tons de bois des murs et le sol de l'Auditorium.
Voilà, c'est tout!
YUTONG EV BUS ZK6650BEVG13 | BUILD YEAR 2018 | ROUTE 995 | Chongqing,China |
Electric Engine: YUTONG TZ327XSYTB06
Battery: CATL Lithium iron phosphate battery
Date Taken: June, 2022
- şu ağaçlar gibi olmak lazım
- ... ağacın dalı da olur budağı da yemişi de,
sırtını yaslayan da olur, altında uyuyakalan da, dalına konan da olur, meyvesini yiyen de üstünden düşen de
Una amica dalla personalita' frizzante che ha allietato le nostre vacanze !!
www.youtube.com/watch?v=08Idan-FY-Y&feature=feedrec
She will be loved - Buena vista social club
Como comenté en la foto de Daroca, además de seguir con las dobles vamos a ver unas cuantas estaciones para llorar. Llorar de rabia o de pena, pues cuando sonaban las campanadas de 1985 su Historia finalizaba para siempre. O no....
Lliria vió pasearse los camellos por estas perdidas vías hasta aquella nefasta Nochevieja. Pero como suele ocurrir, hecha la ley hecha la trampa, y esta "clausurada" línea vió pasar docenas de trenes de mercancías ante el asombro (y el mosqueo) de sus lugareños.
Lo que se ve en el suelo no es nieve ni granizo. Es caolín, la famosa arena que en abundancia hay en la comarca de Los Serranos, y que iba en tren hasta que se acabó lo que se daba y ahora son docenas de camiones quienes se encargan de la faena. Y, en medio de aquél trajín de arena, algunas veces se oía hablar de una hipotética prolongación. No hasta Teruel como se pensó en un principio, pero sí al menos hasta Villar del Arzobispo.
Una tarde de primavera de 1988 se realizaban maniobras en Lliria con las composiciones cargada y vacía del tren de caolín, cuando en una de las tiradas el maquinista frenó. Y se le puso la misma cara que a Buster Keaton cuando se encuentra el boxcar delante de él.....Tres tolvas vacías al parecer no estaban enganchadas, y siguieron camino sin más hasta estamparse contra el tope, derribar el muro del final, y salir a la calle "prolongando" accidentalmente la línea casi 40 metros, como vemos al fondo.....
Lo afortunado del caso es que el autobús comarcal que para (aún hoy día) junto al muro acababa de salir tres minutos antes, y tan solo hacía un minuto que una comitiva fúnebre habia despedido al finado de turno en el mismo punto, como es costumbre allí. Imaginaos el susto de los presentes, además del maquinista y del especialista.....
Hoy día, el agujero de la placa (a la derecha) ha sido tapado, las vías levantadas por si acaso, y una asfaltada vía verde acaba en el tope, que ha sido recolocado. Por si a algún ciclista le da por no frenar....[Lliria, 6 de Mayo de 1988]
First York's Optare Metrodecker EV 39514 YJ70ETE is pictured on Piccadilly, York, operating a Service 8 to Grimston Bar, on March 17th 2022.
6792 EV - J P Francis & Son - Scammell Highwayman tractor unit. Ardingley Vintage Vehicle Show on 13th July 2008
▪︎Bus Operator: Dublin Bus
▪︎Fleet Number: EV 64
▪︎Bus Type: Enviro 400
▪︎Manufacturer: Alexander Dennis
▪︎Registration: 06-D-30064
▪︎Location: Conyngham Road Bus Depot
▪︎Route: Not In Service
▪︎Operation: Parked up
Sizin hiç penceresine bisiklet dayadığınız eviniz oldu mu? Anahtarınızı pervazına iliştirdiğiniz, terliklerinizi demirine sıkıştırdığınız, fesleğenin genzinizi yakan kokusu ve topraktan çeşit çeşit saksılarınızın olduğu bir pencereniz oldu mu?
O pencereyi suladınız mı güneş yakarken ortalığı? Duvardan akan suların yolu ıslattığı, o ıslanan yolda kuşların su içtiği, sizin çomakla yol yaptığınız, çizik attığınız, sevip sevip uydurduğunuz bir sevgilinin adını ağaca kazıdığınız bir sokağınız oldu mu hiç?... Akşamları işten dönecek de balon getirecek diye beklediğiniz babanız oldu mu sokak kapısının merdivenlerinde? Peki küçük kardeşinizin okul yolunu gözlediniz mi pencere önünde? Ya karıncalar! Seyrettiniz mi gün boyu önünüzden yola akan konvoyu?
Apartman boşluklarından, açılmayan çift camlı hava geçirmez yüksek pencerelerden, sadece ve sadece kapıcıyla kurulan iletişimden, bisikletinizi 30 kilitli bir oyuncaktan ibaret balkon süsüne çevirmekten, çiçekleriniz varsa bile aşağıya su sıçrar telaşıyla onları güzelim baharlarda sereserpe sulayamamaktan başka bir hayatınız olmadı mı yoksa?... Nasıl bir dört duvarda kaybolmak bu?
Bütünleşmeden toprakla ağaçla, çelikle çomakla, pencereyle pervazla, korkarak hırsızdan uğursuzdan, yalnızlıktan, sevgisizlikten, daha nereye kadar kaçarak yaşamak?
Eğer bisikletinizi dayadığınız bir pencereniz olduysa bir zamanlar, eğer evinizin duvarına çarpan misketleriniz olduysa ve bahçedeki kuyudan su içtiyseniz, karşı ki komşuya bir kase çorbayı çok görmediyse anneniz, sevmeyi sevilmeden de başarabildiyseniz, yokluklarınızı bir başkasına en önemlisi annenize babanıza yüklemediyseniz, siz de bir zamanlar yaşadınız demek ki...
Bir zamanlar hakikaten bir turuncu ev vardı ve perdelerini annem örmüştü, ben saksıda ki çiçekleri sulamıştım. Bisikletimi pencereye dayayıp uyurdum geceleri. Karşı komşumuz Lütfiye teyzenin bilirdim beni kollayacağını topumu alınca diğerleri. Küçük kardeşim yaramazdı biraz, toz toprak gelirdi karşıki mahalleden. Annem kızmazdı. Bilirdi ki biz çocuktuk. Bilirdi çocukluğumuzun en güzel anları, perdelerini kendinin ördüğü pencerelerde, kapısını babamın taktığı bu evde yaşanacaktı ve asla geriye dönüşü olmayan güzel anların kaynağı olacaktı. Mutlu geçirilmiş bir çocukluğun üzerine, büyük şanssızlıklar da eklense, siz kötü bir insan olamazdınız, annem bunu bilirdi...
Biz o kadar mutluyduk ki korkmadık hiç bir şeyden. Hiç aç kalmadık sevgiye, özveriye, saygıya, merhamete. O turuncu boyalı penceremiz, 4 oda bir sofa evimiz yıkılmaya yüz tutsa da, biz hiç utanmadık yokluklardan, çünkü yokluklarımızın ana fikri para olmadı hiç bir zaman.
Kapımız, penceremiz herkese açıktı. Biz evimizi, kapımızı, penceremizi, herkesi ve birbirimizi çok sevdik.
Çok sevdik...
(S.Bengü)