View allAll Photos Tagged ev
"IN THE PERPETUAL CYCLE OF LIFE, NATURE PAINTS EXTRAORDINARY SCENES, INVITING US TO MARVEL AT ITS BOUNDLESS CREATIVITY."
Place: Shenkeng District, New Taipei
The Luxgen7 MPV, currently called Luxgen M7, was once available with an electric motor. The electric version was developed in cooperation with AC Propulsion and has 240 hp, accelerates from 0 to 100 km/h in 8.6 seconds, reaches a top speed of 145 km/h, and should be able to have an electric range of up to 300 km at a fixed speed of 40 km/h (...). The EV has a unique grille and bumpers, as well as white tail-light clusters.
This was the first Legendary Sparrow I got, and it's my favorite so far.
The build measures 4 inches long (not counting the streaks from the engines) and sits a minifigure. I will upload a picture of how the guardian sits later.
Despite it's small size and details it is quite sturdy and swooshable.
Model: Evelyn
When I am walking the streets looking for that perfect spot to shoot, I am looking for soft and directional light. I found a closed bank in Miami, with this beautiful overhang, with light from behind~
A Scotrail 318 comes over the Bridge into Clydebank on a service from Motherwell to Dalmuir,with a First Greater Glasgow ADL Enviro 400 EV on the 60 service to Easterhouse
İzmir evden eve nakliyat (www.izmirevdenevenakliyatci.com/)hizmeti veren firmamızın çalışır iken halleri.
Bir bahar sabahı rastladım 16 numaralı eve. Sobası yanıyordu ki bacası tütüyordu. İlkbaharın taze demlerindeki ilk çiçeklenmeler, ilk yapraklanmalar baş göstermişti ağaçlarda. Bembeyaz boyanmış tahta perdenin hemen önünde kapının girişini kadife çiçekleri süslüyordu. Dışarıdan çok mutlu görünüyordu ev. Hani önüne bir tabure atıp eline bir bardak çay alacağın ve arada bir geçen olursa onlara merhaba diyeceğin, olmazsa daldan dala koşuşturan serçelerle hasbıhal edebileceğin bir ev. Kimin evi olduğunu bilmiyorum, hangi köyde olduğunu da unuttum ama benim için mutlu fotoğraflarımdan biridir içini bilmeden.
Sanırım Sarıcaköy-Dereköy-Geredelli istikametinde gidiyordum o köylerden birinden 11 yıl öncesi anısı bir kare.
Nikon D300S + AF-S Nikkor 18-200mm f:3.5-5.6 VRII IF-ED
Se dice, se habla, se comenta.....Que en un lugar de La Mancha de cuyo nombre no puedo acordarme, hete aquí que hubo un ferrocarril. Y hete aquí que dejó de haberlo aquella triste Nochevieja.....
Bueno, administrativamente. Pues de facto años ha que había sido dejado de hollar por tren alguno, excepción hecha del especial "Rucio" que tuvo a bien cabalgar sobre estos abandonados carriles al poco de su ejecución. Sin embargo, como les ocurrió a otras líneas, a falta de viajeros fueron los mercantes los que por aquí se batieron. Y es que a Tomelloso, final de la microlínea que venía de Cinco Casas, aún rodaron desperdigadas cisternas de vino emulando a los pellejos aquellos de la Venta....
Este lugar de La Mancha se dice que era aquél del que Don Miguel no quiso o no pudo acordarse. Ahora ya no sé si alguien se acordará de que aquello que bramaba no eran gigantes, sino trenes. Y que esta imagen es hoy día zona residencial llena de asfalto. Todo un recuerdo perdido en mitad de la Ínsula aquella de marras. Sigamos cabalgando......[EV Argamasilla de Alba, 10-12-1989]
First sighting of the only EV to have piqued my interest so far. Great to see an EV which isn't a ridiculously overpriced SUV and which has a bit of fun and normality about it. There are some great design touches from the original R5 in these and everything I've read or watched about them so far suggests they're a good steer too. I think we'll be seeing a lot of these about very soon... watch out electric MINI, the R5 is coming for you!
El "Cerrojazo" de 1985 no solo dejó sin tren a líneas en activo hasta la noche anterior. También confirmó la sentencia de muerte para un grupo de líneas y ramales que hace tiempo que no veían tren alguno. Y mira por dónde, la Historia se repite....
La línea de Tortosa a La Puebla de Híjar tuvo dos partes diferentes en su vida. Entre La Puebla y Alcañiz, la Compañía de los Ferrocarriles de Zaragoza al Mediterráneo (Z-M para entendernos) llevó los carriles a la ciudad harinera ya a finales del siglo XIX. Y como en una maldición, de llegar al Mediterráneo nada, monada.....
Tuvo que ser la guerra. Por necesidades bélicas, el tramo entre Alcañiz y Tortosa fue montado a toda prisa sobre la inerte explanación e inaugurado entre tiros y bombas en plena guerra. Enormes obras de fábrica y modernas y coquetas estaciones dieron servicio a estas tierras hasta que, allá por 1973, se hundió un túnel.....y se cerró "provisionalmente" la línea. ¿Os suena algo parecido?
Pues efectivamente, la provisionalidad acabó por ser definitiva, los trenes dejaron de pasar a un lado y otro del túnel, y en 1985 (contrariamente a lo ordenado en el Real Decreto) una 1900 recorrió la línea por su parte norte.....con el tren de levantamiento de carriles. Otra hizo lo mismo desde Tortosa. Y se acabó.
La estación se mantuvo en pié, pues las perspectivas de revitalización de la zona eran evidentes, y se hicieron reales con la construcción del circuito de Motorland. Su posterior homologación para competiciones mundiales hizo creer en la vuelta del tren para comunicar Alcañiz con el mundo. Pero...siempre hay alguien que nos da el día.
Y decidió que el tren molestaba, que la estación era una ruina, y el complejo de depósitos del Z-M y estación acabó hace pocos años como el producto estrella de la localidad: Hecho harina. Ahora vas y lo reintentas......[EV Alcañiz, 27-4-1992]
Artık evler daha küçük. Evinizi daha geniş gösterecek bazı dekorasyon önerilerimiz var. Bu ipuçları aynı zamanda size rahatlık ve konfor da sağlayacak.
hayalinizdekidekorasyon.com/evinizi-genis-gosterecek-deko...
Una amica dalla personalita' frizzante che ha allietato le nostre vacanze !!
www.youtube.com/watch?v=08Idan-FY-Y&feature=feedrec
She will be loved - Buena vista social club
▪︎Bus Operator: Dublin Bus
▪︎Fleet Number: EV 64
▪︎Bus Type: Enviro 400
▪︎Manufacturer: Alexander Dennis
▪︎Registration: 06-D-30064
▪︎Location: Conyngham Road Bus Depot
▪︎Route: Not In Service
▪︎Operation: Parked up
2009 B.L. Theus 3rd View On Black
Exposure value refers to the amount of light for a given exposure.
Sizin hiç penceresine bisiklet dayadığınız eviniz oldu mu? Anahtarınızı pervazına iliştirdiğiniz, terliklerinizi demirine sıkıştırdığınız, fesleğenin genzinizi yakan kokusu ve topraktan çeşit çeşit saksılarınızın olduğu bir pencereniz oldu mu?
O pencereyi suladınız mı güneş yakarken ortalığı? Duvardan akan suların yolu ıslattığı, o ıslanan yolda kuşların su içtiği, sizin çomakla yol yaptığınız, çizik attığınız, sevip sevip uydurduğunuz bir sevgilinin adını ağaca kazıdığınız bir sokağınız oldu mu hiç?... Akşamları işten dönecek de balon getirecek diye beklediğiniz babanız oldu mu sokak kapısının merdivenlerinde? Peki küçük kardeşinizin okul yolunu gözlediniz mi pencere önünde? Ya karıncalar! Seyrettiniz mi gün boyu önünüzden yola akan konvoyu?
Apartman boşluklarından, açılmayan çift camlı hava geçirmez yüksek pencerelerden, sadece ve sadece kapıcıyla kurulan iletişimden, bisikletinizi 30 kilitli bir oyuncaktan ibaret balkon süsüne çevirmekten, çiçekleriniz varsa bile aşağıya su sıçrar telaşıyla onları güzelim baharlarda sereserpe sulayamamaktan başka bir hayatınız olmadı mı yoksa?... Nasıl bir dört duvarda kaybolmak bu?
Bütünleşmeden toprakla ağaçla, çelikle çomakla, pencereyle pervazla, korkarak hırsızdan uğursuzdan, yalnızlıktan, sevgisizlikten, daha nereye kadar kaçarak yaşamak?
Eğer bisikletinizi dayadığınız bir pencereniz olduysa bir zamanlar, eğer evinizin duvarına çarpan misketleriniz olduysa ve bahçedeki kuyudan su içtiyseniz, karşı ki komşuya bir kase çorbayı çok görmediyse anneniz, sevmeyi sevilmeden de başarabildiyseniz, yokluklarınızı bir başkasına en önemlisi annenize babanıza yüklemediyseniz, siz de bir zamanlar yaşadınız demek ki...
Bir zamanlar hakikaten bir turuncu ev vardı ve perdelerini annem örmüştü, ben saksıda ki çiçekleri sulamıştım. Bisikletimi pencereye dayayıp uyurdum geceleri. Karşı komşumuz Lütfiye teyzenin bilirdim beni kollayacağını topumu alınca diğerleri. Küçük kardeşim yaramazdı biraz, toz toprak gelirdi karşıki mahalleden. Annem kızmazdı. Bilirdi ki biz çocuktuk. Bilirdi çocukluğumuzun en güzel anları, perdelerini kendinin ördüğü pencerelerde, kapısını babamın taktığı bu evde yaşanacaktı ve asla geriye dönüşü olmayan güzel anların kaynağı olacaktı. Mutlu geçirilmiş bir çocukluğun üzerine, büyük şanssızlıklar da eklense, siz kötü bir insan olamazdınız, annem bunu bilirdi...
Biz o kadar mutluyduk ki korkmadık hiç bir şeyden. Hiç aç kalmadık sevgiye, özveriye, saygıya, merhamete. O turuncu boyalı penceremiz, 4 oda bir sofa evimiz yıkılmaya yüz tutsa da, biz hiç utanmadık yokluklardan, çünkü yokluklarımızın ana fikri para olmadı hiç bir zaman.
Kapımız, penceremiz herkese açıktı. Biz evimizi, kapımızı, penceremizi, herkesi ve birbirimizi çok sevdik.
Çok sevdik...
(S.Bengü)