View allAll Photos Tagged aard
20211014-9582
Extinction Rebellion demonstreerde vandaag weer in het centrum van Den Haag, vandaag geheel in het zwart gekleed. Geweldloos, zoals altijd, maar er was wel heel veel politie op de been, ik zag zwarte boevenwagens, politie te paard. Ze vragen alleen aandacht voor de leefbaarheid voor de mens op deze aarde.
Ze liepen met een grote groep door de stad, veel met demonstratieteksten op borden. Deze 5 personen voerden de stoet aan en hielden op deze hoek bij de Hofvijver een kleine performance onder begeleiding van een violiste, hier niet op de foto want die stond op een paar meter afstand.
Als je meer wilt weten over deze beweging kan je naar hun website gaan: extinctionrebellion.nl
All images are copyrighted by Pieter Musterd. If you want to use or buy any of my photographs, contact me. It is not allowed to download them or use them on any website, blog etc. without my explicit permission.
If you want a translation of the text in your own language, please try "Google Translate".
Bergen op Zoom
Noord Brabant
Nederland
2 maart 2021
Fort De Roovere is een schans bij Halsteren (aan de Schansbaan/Ligneweg) die onderdeel was van de West-Brabantse waterlinie. Het is een aarden fort dat door middel van een wal (Ligneweg) aan het fort Pinssen is verbonden. Het fort is aan de "achterzijde" open, aan de "voorzijde" bestaat het uit twee bastions. Het fort heeft een droge gracht en de hellingen zijn begroeid met bomen. Het fort ligt vlak bij de Brabantse Wal.
Geschiedenis
Het fort werd in 1628 aangelegd op een hoge zandrug. Het maakte samen met Het Laag, het fort Moermont en het fort Pinssen onderdeel uit van de Linie van Steenbergen, onderdeel van de West-Brabantse waterlinie. Het gebied rondom dit fort kon door inundatie onder water worden gezet door middel van een sluis bij Steenbergen.
Menno van Coehoorn verbeterde het fort in 1727, waarbij aan de zuidzijde een liniewal werd toegevoegd.
In 1747, tijdens de Oostenrijkse Successieoorlog (1740-1748) is het fort belegerd geweest door de Fransen. De belegering is uitgebreid beschreven. Uiteindelijk viel de vesting Bergen op Zoom en werd de belegering gestaakt.
In 1784 werden de voorwerken verbeterd. Tevens werd de hoofdwal aan de noordzijde aangelegd.
Het vestingwerk werd in 1816 opgeheven.
Huidige situatie
Tegenwoordig is er een Stichting Vrienden van fort de Roovere, die er naar streeft om het fort uit de vergetelheid te krijgen.
Medio 2010 is een begin gemaakt met een grootschalige opknapbeurt van het fort. De meeste begroeiing is verwijderd en de oude grachten zijn uitgediept. De werkzaamheden leidden tot veel lokale protesten. Opvallend is dat er verder weinig tot geen aandacht wordt besteed aan archeologisch onderzoek terwijl in de directe omgeving sporen te vinden moeten zijn van de belegering door de Fransen. Lokale amateurs met metaaldetectoren vinden er nog geregeld kartetskogels die van deze belegering afkomstig moeten zijn. (Wiki).
+++++++++++++++++++++++++
Fort De Roovere is a redoubt at Halsteren (on the Schansbaan / Ligneweg) that was part of the West Brabant water line. It is an earthen fort that is connected to Fort Pinssen by means of a rampart (Ligneweg). The fort is open at the "rear", at the "front" it consists of two bastions. The fort has a dry moat and the slopes are covered with trees. The fort is located near the Brabantse Wal.
History
The fort was built in 1628 on a high sand ridge. Together with Het Laag, the Moermont fort and the Pinssen fort, it formed part of the Linie van Steenbergen, part of the West Brabant waterline. The area around this fort could be flooded by inundation by means of a lock at Steenbergen.
Menno van Coehoorn improved the fort in 1727, adding a wall of the line on the south side.
In 1747, during the War of the Austrian Succession (1740-1748), the fort was besieged by the French. The siege has been described in detail. Ultimately, the fortress of Bergen op Zoom fell and the siege was discontinued.
In 1784 the preliminary works were improved. The main wall was also constructed on the north side.
Het leven in Japan blijft toch druk met vooral veel studeren, reizen, met maar weinig tijd voor treinen. Op een vrije vrijdag 24 februari nam ik toch even de tijd om wat foto's te gaan maken bij twee stekken die ik al maanden van tevoren had uitgezocht. Zolang de zon goed stond verbleef ik eerst bij Aimi, vanwaar vanaf een voetgangersbrug langzij een viaduct over het spoor het treinverkeer vanuit Nagoya richting Toyohashi te fotograferen is. De dienst op dit deel van de Tokaido Main Line wordt door JR Central uitgevoerd met twee-, drie-, vier- en zesdelige treinstellen uit bouwreeksen 312 en 313. Over de nummering zal ik verder niet ingaan, gezien er een enorme variatie aan genummerde stellen in dienst zijn.
Op de foto is treinstel Y109 uit de zesdelige 131-5000 serie te zien, onderweg richting Toyohashi. Laat het zonnige weer je niet misleiden, er stond een snerpend koude voorjaarswind! Deze sterke voorjaarswind draagt in japan de naam 春一番 (lees: Haru ichiban), de zuidelijke stormwinden die het begin van de lente inluiden. Hoewel gewoonlijk warm van aard, was dat deze dag nog echt niet het geval. De dag erna sloeg het weer qua temperatuur wel helemaal om en de rest van het weekend was ineens behoorlijk warm.
Aimi (JP), 24-2-2025
De orchideeënfamilie (Orchidaceae) is een van de grootste plantenfamilies op aarde. Het aantal soorten wordt op zo rond de 20.000 geschat. Wereldwijd zijn meer dan duizend geslachten bekend welke verdeeld worden over tientallen subfamilies.
20211014-9575
Extinction Rebellion demonstreerde vandaag weer in het centrum van Den Haag, vandaag geheel in het zwart gekleed. Geweldloos, zoals altijd, maar er was wel heel veel politie op de been, ik zag zwarte boevenwagens, politie te paard. Ze vragen alleen aandacht voor de leefbaarheid voor de mens op deze aarde.
Ze liepen met een grote groep door de stad, veel met demonstratieteksten op borden. Deze 5 personen voerden de stoet aan en hielden op deze hoek bij de Hofvijver een kleine performance onder begeleiding van een violiste, hier niet op de foto want die stond op een paar meter afstand.
Als je meer wilt weten over deze beweging kan je naar hun website gaan: extinctionrebellion.nl
All images are copyrighted by Pieter Musterd. If you want to use or buy any of my photographs, contact me. It is not allowed to download them or use them on any website, blog etc. without my explicit permission.
If you want a translation of the text in your own language, please try "Google Translate".
A praia da Joatinga localiza-se entre a Zona Sul e a Zona Oeste da cidade do Rio de Janeiro, no Brasil.
Als het aankomt op "moderne" elektrische locomotieven is de Baureihe 189, zowel om mee te werken als te fotograferen mijn absolute favoriet. Heel modern is deze reeks nou ook weer niet, want inmiddels rolde ruim 12 jaar geleden het laatste exemplaar uit de fabriek, voordat de veel succesvollere opvolger op de aarde kwam, de Baureihe 193 of beter bekend als Vectron. Tot een aantal jaar terug reden er nog best wat 189'ers rond in een speciale livrei, maar heden ten dage is het op de meeste plekken in Europa best een karwei wil je een loc in iets anders dan DB rood, MRCE zwart of Akiem zilver treffen. Op de Brenner corridor zijn de fraaie Zebra's en Tweety's van Lokomotion en Rail Traction Company nog wel gewoon dagelijks te zien, maar daar buiten mag je echt van geluk spreken lukt het je een "leuke" 189 te treffen.
In Duitsland zijn buitenom Lokomtion en RTC nog drie hele fraaie 189'ers aan te treffen, welke alle drie helaas zeer inactief zijn. Locon heeft twee exemplaren, en ten slotte heeft WLE nog een 189 rondrijden in de huiskleurstelling, welke overigens door de jaren heen wel erg verweerd is. Ondanks dat het dus drie locomotieven betreffen zijn het slechts twee verschillende kleurstellingen omdat Locon natuurlijk twee dezelfde uitvoeringen bezit. Toen een aantal jaar terug er nog wel meer leuke 189's rondreden zoals de "Vincent van Gogh" en "Linked by Rail" locomotieven, waren de twee locomotieven van Locon en die van WLE al redelijk inactief en een beste knaller, kreeg je er een voor de lens. Toen al stelde ik als doel dat ik beide kleurstellingen, dus zowel Locon als WLE, eens op de foto moest krijgen. De kans dat dit me daadwerkelijk ging lukken schatte ik echter vrij klein in.
Als donderslag bij heldere hemel kwam dan op de vroege ochtend van 21 juni 2022 Locon voorbij met de beste verrassing die ik maar kon krijgen! De bruinkoolstoftrein naar Böhlen, welke normaliter steevast met een EP Cargo 187 is verzekerd, was die bewuste ochtend voorzien van de zeer fraaie Locon 189 821. Zo kon totaal onverwachts deel 1 van mijn 189 doel afgestreept worden. Dezelfde loc stond niet veel later weer ruim drie maanden stil. Dat laat maar zien hoe weinig deze locomotieven soms ingezet worden. Hoe ze die ochtend voor de bruinkoolstoftrein belandde is me een raadsel gebleven, maar het had zo moeten zijn...
Goed, het exemplaar met de Locon livrei stond er dus op, en nu was het zaak nog eens de WLE 189 801 voor de lens te krijgen. Juist deze locomotief leek mij makkelijker te fotograferen gezien ze nog wel iets vaker ingezet wordt dan de twee 189'ers van Locon. De 189 801 wordt zo hier en daar nog wel eens ingezet voor de biertreinen van Warsteiner van en naar Lippstadt, of de steenslagtreinen van en naar Rheine-Spelle. De afgelopen winter werd ook deze loc nauwelijks ingezet, maar in het voorjaar belandde ze ineens veelvuldig op de Warsteiner omlopen tussen Lippstadt en München-Riem. De trein uit München komt gepland halverwege de zaterdagochtend door het Maintal gereden richting het noorden en doet het dus heel leuk bij Wernfeld. Op de vrijdagavond van tevoren komt de trein naar München dan voorbij welke soms nog op de late middagstek bij Wernfeld gefotografeerd kan worden. Maar meestal is ze hiervoor al te laat. Aan de hand van deze trein kun je wel zien welke locomotief je op de zaterdagochtend gaat treffen, gezien de loc die naar München gaat vanzelfsprekend de tegentrein weer mee neemt.
Dit voorjaar ging ik twee "weekenden" achter elkaar richting het Maintal. Eerst op 25 en 26 mei wat een donderdag en een vrijdag waren. Dit betekende dat ik niet de Warsteiner op zaterdag kon fotograferen, want ik moest die ochtend weer aan het werk. Waar de trein die weken daarvoor door de 189 801 getrokken werd, was het dat weekend de beurt aan de ER20. Ook zeker geen onaardige loc, maar dus niet de 189 801. Het daaropvolgende weekend zou ik de trein wel op de zaterdag kunnen fotograferen, maar met de komst van de ER20 voor de slag naar München deed me vrezen dat de 189 801 weer verdwenen zou zijn. Toen op vrijdagavond 2 juni de Warsteiner richting München toch weer voorbij kwam met de 189 801, wist ik wat me de volgende ochtend samen met m'n reisgenoten te doen stond. In Wernfeld posten en hopen dat de trein op tijd zou zijn!
Zaterdagochtend 3 juni arriveerden we zoals gebruikelijk bij de eerste zonnestralen op de locatie in Wernfeld. Helaas hadden we het deze ochtend aan de stok met een aantal sluiers die voor een lange tijd bij de zon bleven hangen. Hierdoor konden we een foto van de HSL 185 642 "Ecorider" met een enkeldeks autotrein op onze buiken schrijven. WLE was gelukkig met wat vertraging onderweg, voldoende om de sluiers de tijd te geven om te vertrekken, maar niet teveel zodat de zon nog goed zou staan. Het duurde echter ellelang met de bewolking, en toen de WLE echt in de buurt kwam werd het toch wel spannend. Er waren momenten dat de zon voor een aantal minuten scheen, maar soms was ze ook nog voor een goede 10 minuten verscholen achter het wolkendek. Toen rond half 10 het sein op groen sprong en de zon voorlopig leek te schijnen leek de buit al bijna binnen.
Het is 9:32 als gelukkig in een heerlijk zonnetje de zeer fraaie WLE 189 801 de vele fotografen te Wernfeld passeert met Warsteiner containertrein 52465 vanuit München-Riem naar Lippstadt. Met deze foto kon dan het hoofdstuk WLE en Locon 189'ers afgesloten worden, iets wat ik heel eerlijk gezegd een paar jaar terug niet verwachtte te doen! Uiteraard mogen ze altijd nog eens voor m'n lens verschijnen, maar de plaatjes zijn in principe binnen!
NB: waar deze treinen normaal helemaal vol staat met containers, waren het eerste en derde gaatje deze dag zowaar leeg. In Photoshop werd het gewenste plaatje dan ook een handje geholpen...
Same place where i found the tires, nice for a photo but a shame people trow all this stuff in nature!!
Een proefrit met ICNG is wel een reden om er even op uit te trekken. Waar staat de aarde dan goed ten opzichte van de zon op dit moment? Dat was eigenlijk alleen op de IJsselbrug van Zutphen. Dus daar maar heen gereden. Helaas net achter wat sluierbewolking, maar toch nog met genoeg zon.
Treinstel 3120 is onderweg van Zutphen naar Dieren.
De stad Heusden omringd door aarden wallen, bastions, grachten en ravelijnen, zag er in de 16e eeuw al uit zoals ze er nu nog altijd grotendeels uit ziet.
Heusden is gelegen aan de Bergsche Maas.
Heusden's history began around the year 1200 with the establishment of an urban settlement beside the River Maas. Its heyday was the construction of the fortifications: from the end of the 16th century Heusden was a garrison town accommodating thousands of soldiers.
hoje chegou minha lente macro!!!!
ai que emoção!
a variedade de plantinhas e bichinhos no jardim do prédio não estava tão interessante... mas deu pra começar a brincar.
Absoluut fantastisch Lichtfestival Gent 2024
Deze ruimte van glas-in-lood en staal symboliseert de Tuin van Eden of het aards paradijs. Het werk verwijst naar het moment waarop privaat en publiek nog samenvielen. De speling van het licht in het glas nodigt uit tot stilte, bezinning en verbinding. De ruimte van glas is een werk van architect Geert De Groote en glazenier Katrien Mestdagh. Het werk werd in 2011 voor het eerst getoond op de glastentoonstelling Diafaan V.
Bron & meer info: lichtfestival.stad.gent/en/artworks/eden
&
ateliermestdagh.be/ons-vakmanschap/externe-ontwerpers/
---------------------
Absolutely superb Light festival Ghent 2024
This space of stained glass and steel symbolises the Garden of Eden or Terrestrial Paradise. The work refers to the moment when private and public still coincided. The play of light in the glass is an invitation to silence, contemplation and interconnection. The glass space was created by architect Geert De Groote and stained-glass artist Katrien Mestdagh. The artwork was displayed for the first time in 2011 at the glass exhibition Diafaan V.
Source & more info: lichtfestival.stad.gent/en/artworks/eden
&
The Moon is illuminated for 66.3%. (7 o'clock AM)
De Maan is voor 66.3% verlicht
Positie en zichtbaarheid van de Maan om 7:00 uur zomertijd.
De Maan staat op een hoogte van 57.1° boven de horizon.
De afstand tussen de Aarde en de Maan bedraagt 397329 kilometer. Dit is verder weg dan de gemiddelde afstand van ongeveer 384000 km, en hierdoor lijkt de Maan aan de hemel een beetje kleiner dan gemiddeld.
© Bram Reinders
The general term ice age or, more precisely, "glacial age" denotes a geological period of long-term reduction in the temperature of the Earth's surface and atmosphere, resulting in an expansion of continental ice sheets, polar ice sheets and alpine glaciers. There have been at least four major ice ages in the Earth's past. Outside these periods, the Earth seems to have been ice-free even in high latitudes. There is evidence that greenhouse gas levels fell at the start of ice ages and rose during the retreat of the ice sheets, but it is difficult to establish cause and effect (see the notes above on the role of weathering). Greenhouse gas levels may also have been affected by other factors which have been proposed as causes of ice ages, such as the movement of continents and vulcanism. Although the last glacial period ended more than 8,000 years ago, its effects can still be felt today. For example, the moving ice carved out landscape in Canada, Greenland, northern Eurasia and Antarctica. The erratic boulders, till, drumlins, eskers, fjords, kettle lakes, moraines, cirques, horns, etc., are typical features left behind by the glaciers.
Photo of hummocks taken at the IJsselmeer (IJmeer) near Amsterdam. A hummock is a boss or rounded knoll of ice rising above the general level of an ice-field, Hummocky ice is caused by slow and unequal pressure in the main body of the packed ice, and by unequal structure and temperature at a later period.
Een ijstijd of glaciatie is een geologisch tijdvak waarin ijskappen voorkomen. In het Engels wordt dit een periode van ice-house genoemd, als tegenhanger van een ijskaploze periode, de greenhouse ("broeikas"). Aangezien er gletsjers liggen op bijvoorbeeld Groenland of Antarctica, leven we tegenwoordig in een ijstijd. Men neemt aan dat dit in de gehele geologische geschiedenis van de Aarde minstens vijfmaal het geval is geweest, waarvan eenmaal zelfs zo sterk dat de ijskappen van de polen vrijwel tot aan de evenaar waren opgerukt. Ook zijn er periodes dat er aanzienlijke opwarming optrad waarbij die ijskappen grotendeels waren weggesmolten. Het klimaat op Aarde wordt beïnvloed door vele factoren, zoals de intensiteit van de zonnestraling, de ligging van de continenten, de continentverplaatsingen, vulkanisme, de zeestromen, de bedekking van het land door vegetatie, het weerkaatsingsvermogen van het aardoppervlak en vele kleine andere factoren. Met behulp van klimaatmodellen wordt door wetenschappers een reconstructie van het klimaat en de klimaatveranderingen in het verleden gemaakt. Alhoewel er een zekere consensus bestaat onder wetenschappers, zijn er nog vele onzekerheden en tegenstrijdigheden in dit onderzoek.
Hierboven een foto van kruiend ijs. Zoetwatermeren kunnen spectaculair bevriezen. Grotere meren zoals het IJsselmeer (IJmeer) hierboven hebben bijna altijd wel golven, en dit werkt directe bevriezing van het wateroppervlak tegen. Eerst vormen zich kleine ijsschotsen, die naar de kust drijven onder invloed van de wind. Deze schotsen vormen zo een ijsveld op het water dat de golven dempt, en uiteindelijk vriezen alle schotsen aan elkaar vast tot een massa. Voordat dit gebeurt schuren de schotsen voortdurend langs elkaar heen en schrapen zo stukjes ijs van elkaar af; elke schots krijgt zo een witte rand. Zulk ijs is dus totaal niet geschikt om op te schaatsen. Wanneer grotere delen van het meer bevriezen beginnen de platen, die soms een paar vierkante kilometer groot zijn, langzaam tegen elkaar te bewegen onder invloed van de wind en stroming. Dit heeft kruiend ijs tot gevolg: de ijsschotsen worden met kracht gebroken en op elkaar gestapeld langs de dijken langs het meer. Dit hoeft niet alleen bij dun ijs te gebeuren; soms kruit het ijs bij een dikte van meer dan 20 cm. De stapels ijs worden dan hoog, en het geluid is oorverdovend.
Na de passage van de blauwe 546 met een lege bruinkolentrein, besloten we op hetzelfde fotopunt nog een volgende trein op te wachten. In de verte verscheen er weer een EL1, deze keer een groene variant. De vreugde was groot toen we zagen dat de loc een sleep 8-assige kiepwagens met zich meebracht richting Hambach. Deze forse wagens worden gebruikt om aarde uit de mijnen te transporteren en kunnen elk, inclusief eigengewicht, tot wel 240 ton wegen. In Hambach worden de wagens gelost.
> > See more: view On Black or Bigger!!!
Explore Frontpage
The Moon does not orbit Earth in a perfect circle. Instead, it follows an elliptical path that brings it 50,000 kilometres closer to our planet on one side of its orbit. On 12 December, the Moon will enter its full phase, when its disc appears completely illuminated by the Sun, just four hours after reaching its closest point to Earth. This will make it 14% bigger and 30% brighter than other full Moons in 2008. It will be eight years before the Moon appears so big again. Also it is expected to have an effect on Earth's tides.
Photo of the moon taken at its closest point to Earth in the northern hemisphere on 12 December 2008 around midnight. The full Moon will also appear higher in the sky than any other year. At this time the moon will shine down from nearly overhead. The landscape of Château de Peyrepertuse is a PS composite. Photo properties ISO100, 1/400s, f/7.1, zoom 648mm and spot metering
Op 12 december bereikt de maan tevens de kleinste afstand tot de aarde in 356.567 kilometer. De Volle Maan van deze avond dan ook de grootste van het jaar. De maan is 14% groter en 30% lichter als normaal. 's Nachts kunnen we de maan vaak zien. Overdag staat ze ook wel eens aan de hemel, maar dan is ze minder opvallend omdat de zon schijnt. In de avond, de nacht, of in de vroege ochtend zie je haar des te beter. Het lijkt alsof ze licht geeft, net als de zon. Maar de maan geeft geen licht. Ze wordt beschenen door de zon, net als de aarde. Het licht weerkaatst en daarom lijkt het of de maan schijnt. Toch is het zonder maan 's nachts een tikje donkerder dan met de maan. Met een heldere, volle maan kun je 's nachts zelfs een schaduw van jezelf op de grond zien! De maan hoort bij de aarde. Met z'n tweeën suizen ze door het heelal, ieder jaar een rondje om de zon. De maan draait ook nog een ander rondje; ze draait om de aarde. Ze doet er bijna een maand over om één rondje te gaan. De maan is zelf natuurlijk ook heel groot. Ze heeft dus ook haar eigen zwaartekracht. Sterker nog; de maan trekt een beetje aan de aarde. Dat merk je aan het water van de zee. Als het vloed wordt, wil de maan het water als het ware naar zich toe trekken. Dat lukt natuurlijk niet, want de aarde trekt veel harder. Maar je merkt het wel! Het water komt dan veel verder op het strand. Dat gebeurt elke dag twee keer. De maan trekt niet alleen aan het water, zelfs de bergen zijn een paar millimeter hoger als de maan boven hun toppen staat! Het maanlandschap bestaat uit heuvels, kraters, zand en rotsen. Waar de zon schijnt is het gloeiend heet; 100 graden Celsius boven nul. Waar geen zon komt vriest het 150 graden Celsius onder nul.
Fort De Roovere is een schans bij Halsteren (aan de Schansbaan/Ligneweg) die onderdeel was van de West-Brabantse waterlinie. Het is een aarden fort dat door middel van een wal (Ligneweg) aan het fort Pinssen is verbonden. Het fort is aan de "achterzijde" open, aan de "voorzijde" bestaat het uit twee bastions. Het fort heeft een droge gracht en de hellingen zijn begroeid met bomen. Het fort ligt vlak bij de Brabantse Wal. Het fort werd in 1628 aangelegd op een hoge zandrug. Het maakte samen met Het Laag, het fort Moermont en het fort Pinssen onderdeel uit van de Linie van Steenbergen, onderdeel van de West-Brabantse waterlinie. Het gebied rondom dit fort kon door inundatie onder water worden gezet door middel van een sluis bij Steenbergen. Menno van Coehoorn verbeterde het fort in 1727, waarbij aan de zuidzijde een liniewal werd toegevoegd. In 1784 werden de voorwerken verbeterd. Tevens werd de hoofdwal aan de noordzijde aangelegd.
Geisers zijn tijdelijke geologische verschijnselen, met een maximale levensverwachting van rond de 1.000 jaar. Geisers worden vooral aangetroffen in vulkanisch actieve gebieden. De vorming van geisers is afhankelijk van bepaalde hydrogeologische omstandigheden, die enkel op een paar plekken op aarde voorkomen. Geisers zijn dus een zeldzaam fenomeen....
© all rights reserved by B℮n
Please take your time... to View it large on black
In terms of total area, the Raurisertal is one of the largest expanses of valley in the Hohe Tauern range. Together with the National Park Region which surrounds the Rauris Valley, we encounter special features and natural treasures that are so rich in variety, we are often said to be a separate world within the Hohe Tauern National Park. The Krumltal is one of the side valleys of the Rauristal and can be reached by a steep path in the beginning. A beautiful scenery with a lot of wildlife. Between water falls, rocks and alpine pastures the Kruml brook brings you directly to the Birds of Prey of the alps. Today’s recreation seekers can walk over 295 km of marked hiking paths. It gives you the perfect opportunity to get to know the beautiful Rauris Valley. Offering beautiful scenery and outstanding hiking are the romantic Seidlwinkel Valley, with the 500-year-old Rauriser Tauernhaus, the Krumltal and Bräualm where you'll also walk alongside the roosts of the recently reintroduced Bearded Vultures. Numerous organic farmers offer products from their own farm. With an abundance of love and true to ages-old recipes, an array of Pinzgau delicacies come to your table. Up at the mountain huts, hikers are treated to home-made delicacies created by the farmer’s wife herself.
A view on the snowy peaks of the High Sonnblick or Rauriser Sonnblick - Austria. It's a famous three peaks of the Austrian Alps. On the steep peaks at 3106m height is a meteorological observatory located. There is also an alpine hut, the Zittelhaus. The hut is farmed in the summer months.
Het Nationalpark Hohe Tauern biedt vandaag nog veel diersoorten een thuis. Diersoorten die bijna zijn uitgestorven. Zo moest men jaren gelden ook in het Raurisertal besluiten voor massa toerisme of zachte toerisme ter bescherming van de natuur. Daarom voelt men zich vandaag in het Raurisertal als in het paradijs op aarde. Heerlijke alm weitjes, de indrukwekkende Baardgieren, rondlopende Marmotten in het hart van het Nationalpark zijn een teken dat de natuur nog in takt is. En idylle dat tot dromen uitnodigt. Het doet goed wanneer we in het dagelijks leven en werk eens tijd maken voor de natuur, mystiek en familie. Niets anders dan onthaasten, gezondheid, bewegen in de bergen en ontspanning in de prachtige natuur zijn de elementen die nodig zijn voor een balans tussen lijf, geest en ziel. De geest en gedachten tot rust laten komen en regenereren bij de buitengewone “Kraftplatzen” van het Raurisertal. De Krumltal is één van de zijdalen van het Raurisertal. Te bereiken via een tamelijk steil begin over een brede verder makkelijke weg, naar een romantisch dal, met veel wild zoals marmotten, gemsen en baardgieren. De baardgier is een bijna uitgestorven giersoort die men weer opnieuw in het wild is uitgezet. Aan het einde van het dal bevindt zich een mooie waterval. Meer dan 295 km gemarkeerde wandelwegen, geven u de gelegenheid het mooie Raurisertal te leren kennen.
Op de avond van 10 januari was er een - voor het oog zeker niet opvallende - maansverduistering te zien. De maan ging door de bijschaduw van de aarde. Niet door de kernschaduw, waardoor er ook geen "hap" uit de maan werd genomen. Maar toch was de maan rechtsonder duidelijk donderder.
Mooie test en "first light" voor de nieuwe Canon EOS90D, gekoppeld aan mijn telescoop in prime focus op 720mm.
Penumbral Lunar Eclipse 2020 - A penumbral lunar eclipse took place on Friday Jan. 10. No part of the moon enters Earth's much darker umbra, as happens during a partial or total lunar eclipse. But on the right bottom you can see the darker limb. It was a good test for my new EOS90D, attached to my astronomical telescope, in prime focus on 720mm.
Passages.
Naadloze uitdrukkingen artistieke effecten nachtelijk onderbewustzijn anticiperen op drugs grote accounts literaire aard medelijden met wrede inspanningen,
tentativi compiuti tetti pericolosi che aprono comunicazioni ore striscianti ombre improvvise vertiginose sublimi cresta oscurata,
confessions errantes thèmes physiologiques digressions luxuriance rues décousues verrouillage positions excellentes nuits pôles narratifs floraison réponses,
무수한 음악 다른 사지의 설명 할 수없는 죄책감의 도망자 경보 열이 나는 공간 설명 떨어지는 희망 희망 혼동 매너,
sedes late pateat oportet compositiones tempus elit vestigia calcat prudens lector dignatio nomina praescripta recessibus ligula,
クレイジーチャンスオブスキュリティディセント最大限の悪魔暴力的な状況痛みを伴う目的ミステリーパワー最高度快楽興奮甘やかすミステリーは最高度の喜びを刺激しますエキサイト大きく開いた.
Steve.D.Hammond.
Opdracht was ‘Earth Day’.
En de aarde bracht voort grasscheutjes, kruid zaadzaaiende naar zijn aard, en vruchtdragend geboomte, welks zaad daarin was, naar zijn aard. En God zag, dat het goed was. (Genesis 1:12)
Volgens de bijbel zijn de aarde en de hemel in zes dagen geschapen. Volgens de evolutietheorie heeft dit proces meerdere miljarden jaren geduurd. Beide verhalen vertellen voor mij het wonder en de verwondering van de schepping en het heelal.
Op de foto enkele jonge scheuten van een varen. De plant is meerdere jaren oud en maakt elk jaar nieuwe bladeren die zich in de loop van het voorjaar ontrollen. Het licht wat door de schubben van de bladeren komt is van de opkomende zon die door het bos schijnt. De foto is geschoten met het kijkscherm in zwart-wit. Het RAW-bestand heb ik zwart-wit gemaakt en uitgesneden tot een vierkant.
Muziek: Albedo 0.39 van Vangelis www.youtube.com/watch?v=8kDXADYUgqk
– – –
Challenge was 'Earth Day'.
And the earth brought forth grass, and herb yielding seed after his kind, and the tree yielding fruit, whose seed was in itself, after his kind; and God saw that it was good. (Genesis 1:12)
According to the bible the earth and the heaven were created in six days. According the evolution theory this process took several billions of years. For me, both stories tell a story about wonder and marvel of the creation and the cosmos.
On the picture some young shoots of a fern. The plant is several years old and produces new leaves each year that roll out during the spring. The light which is coming through the scales of the leaves are the rays of the rising sun which shine through the forest. I shot the photo with the viewscreen in black and white. The RAW-file I made BW and gave it a square crop.
- - -
Fitting music: Vangelis - Albedo 0.39
www.youtube.com/watch?v=8kDXADYUgqk
- - -
Geen verder gebruik zonder mijn uitdrukkelijke toestemming
No further use without my explicit consent
En nog een tussendoortje ... Door onze CO2-uitstoot warmt de aarde op en bovendien komt olie steeds vaker uit vervuilende teerzand- en frackingvelden. Kortom: achtervolgingen met de auto zijn niet meer verantwoord en daarom presenteer ik u vandaag: de fietsachtervolging :P!
Na een lastige rit van Oostende naar de Franse grens (wind, wegenwerken en afschuwelijke fietspaden) arriveerde ik op een vrijdag in april pas na 10u30 aan de overweg vlakbij het noodlijdende Ascométal, vorig jaar nog overgenomen door Sparkling Industrie. De poort stond wagenwijd open, dus ik ging ervan uit dat de trein al binnen was (tegenwoordig arriveert die R135 rond 10u). Tot mijn grote vreugde vertelde een arbeider van de fabriek dat hij de trein nog aan het opwachten was.
Dan maar snel een trainingsbroek aan en op een zandheuveltje klauteren voor een mooi zicht op spoorlijn en duinen. Tot ons beider verbazing duurde het uiteindelijk toch nog een half uur vooraleer de trein effectief verscheen ... Maar niet getreurd, de zon stond nog altijd perfect. De 460005 arriveert met een tiental lege platte wagens.
ontem fui num dos melhores shows do ano.
eu tinha desanimado, fui pra tentar vender o ingresso que eu ja tinha comprado um tempinho atrás, mas não consegui e resolvi entrar.
e os caras arrasaram.
ainda bem q não vendi!
agora só falta um show esse ano pra eu ficar satisfeita!
esse eu to esperando há anos.
e lá vamos nós, daqui uma semaninha, né, drics??
uhuuu
----
ajude a ajudar com o seu olhar!
eu tb to nessa!
IBCM - Instituição Assistencial Beneficente Conceição Macedo
CNPJ 07.852.787/0001-69
DOAÇÕES:
País: Brasil
Banco: Banco do Brasil
Nº do Banco: 001
Agência: 0904-0
Conta corrente: 254.651-5
Código SWIFT: BRASBRRJSDR
Totale maansverduistering : de maan tussen de sterren in een prachtige rode gloed.
In de vroege ochtend van 28 september was er een totale maansverduistering zichtbaar. Dit viel samen met de zgn. supermaan : hij staat dan dichterbij de aarde en is dus 7% groter aan de hemel dan normaal.
Prachtig om de bloedrode kleur van het gebroken licht van de aardatmosfeer op de maan te zien.
De bewolking werkte maar deels mee, we moesten het doen met "gaten" tussen de wolken. Na 4.30 trok het dicht.
Telescoop : ED102mm / f7.0 (720mm) prime focus.
Total eclips of the moon 28 september 2015. The supermoon was 7% larger dan normaal and the red colour was clearly visible.
Observation was hindered by clouds. After 4.30 we wered clouded out.
6222 met 6202 te Lauwe deze middag. Ik zag ze staan in de bundel van Kortrijk Vorming. Na de IC sprong het sein open en zetten de 2 62ers koers richting Lauwe. De bestemming wist ik doordat aan de 'laadkaai' van Lauwe vaak vuile aarde wagons worden gelost. Ik zette de achtervolging in! Toen ik aankwam vertelde de bestuurder dat ze nog een 1uur werk zouden hebben met rangeren.
In 55' reed ik over en weer naar huis om mijn fototoestel. En inderdaad Net nadat ik terug aankwam kon ik ze fotograferen op de terugrit. Zo snel als ze gekomen waren, waren ze weer weg! Spijtig dat dan de hemel al helemaal dicht zat waardoor een zon foto niet meer mogelijk was. De bestemming was overigens Brugge!
...meus 20 e poucos anos! só tenho mais essa semana!
domingo 23, início da primavera, será meu aniversário de 30 anos.
eu não estarei aqui pq vou pra ubatuba jaja (chato né?).
me dei uma semaninha de férias, hehe.
então, dia 23, lembrem de deixar parabéns pra mim aqui hein? hã!!
beijocas, bom dia, boa semana.
Spoorlijn 35, zeer bekend bij spoorliefhebbers. Wat we ons vaak niet realiseren, is dat een groot stuk van deze spoorlijn door de Demervallei loopt. En diezelfde vallei is ook voor natuurliefhebbers een echte hotspot. Je vindt er namelijk uitgestrekte graslanden, bossen en moerassen. Deze enorme variëteit aan habitattypes zorgt voor een enorme biodiversiteit over de ganse vallei. Echter (ja, je voelt me al komen), door de opwarming van de aarde, maar ook door menselijke ingrepen gaat het bergaf met dit stukje pracht en praal in eigen land. De steden, gemeentes en dorpen rond de Demer komen in de winter regelmatig in het nieuws door overstromingen. Daarnaast heeft de Demervallei in de zomer dan weer te kampen met grote droogtes. Wisten jullie het? Ik ook niet, tot ik online even ging rondneuzen om deze tekst te schrijven, waarbij ik me wat meer wou toespitsen op de Demer. We nemen deze rivier zo dankbaar op in onze talrijke mogelijke composities, maar vaak wandelen we er maar langs zonder omkijken, alsof het allemaal maar vanzelfsprekend is.
Maar, even terug naar de moeilijkheden waarin het gebied zich langzaamaan bevindt. Laat ons beginnen bij de droogte in de zomer, een fenomeen waar we al een aantal jaar aan gewend zijn in onze eigen achtertuin. Door de jaren heen heeft de mens de Demer, die van nature sterk meandert, op een aantal plaatsen recht getrokken, maar dat niet alleen, ook werd de Demer uitgediept. Deze ingrepen zorgen er niet alleen voor dat het water sneller afstroomt, maar specifiek de verdieping zorgt er ook voor dat de rivier dieper is dan het grondwaterpeil, waardoor datzelfde grondwater in omliggende gebieden naar de Demer stroomt.
Laat ons nu even focussen op het tegenovergestelde: de overstromingen in de winter. De oorzaak daarvan kunnen we, simpel en heel beknopt uitgelegd, weer terugbrengen op de menselijke ingrepen zoals onder andere het hierboven vernoemde rechttrekken van de meanders. Het water stroomt wel sneller af, maar door het rechttrekken van al die kronkels verliezen we al snel ettelijke kilometers aan rivier, en die kilometers dienen ook voor de opslag van water. Om een lang verhaal kort te maken, we hebben ons alweer in eigen voet geschoten met onze aanpassingen. In de natuur heeft namelijk alles een rede.
Velen zullen al wel eens over het Sigmaplan gehoord hebben, hetzij in het nieuws, hetzij door online research, of door beide. Het Sigmaplan heeft als missie om niet alleen ons te beschermen tegen die overstromingen, maar ook de natuur te herstellen. Beiden gaan namelijk hand in hand. Het plan spitst zich uiteraard niet enkel toe op de Demervallei, maar ook andere riviergebieden zoals dat van de Schelde, of de kleine- en grote Nete. Maar laten we bij de Demervallei blijven. Men maakt hier namelijk een aantal ingrepen waaronder het verhogen van dijken, of juist bressen in de dijken te slaan waardoor gebieden die vroeger tot het winterbed (gebieden die dus enkel in de winter onder water stonden) van de rivier behoorden daar opnieuw toe behoren. Daar rond legt men dan beschermingsdijken aan.
Een ander aspect is het opnieuw aansluiten van oude meanders op de rivier. Deze zijn minder diep, waardoor ook het grondwater beter in de anders zo droge gebieden blijft. Een ander voordeel is dat deze het water trager afvoeren, en ook dat verhelpt mee die droogte. En voor die natte winters hebben we extra volume in de rivier, en opnieuw overstromingsgebieden die het overtollige water tijdelijk kunnen stockeren, tot de zomer opnieuw aanbreekt. En zo vallen de puzzelstukjes opnieuw in elkaar.
Door meer meanders aan te brengen in de rivier, ontstaat er ook meer beweging in het water, wat voor meer zuurstof zorgt, en dus voor meer biodiversiteit in het water. Dat is dan weer goed voor bijvoorbeeld de Snoek, die in de zomer vaak te vangen valt in de Demer. Dat laatste weet ik niet door online research, maar wel van het loze vissertje in beeld. Hij kwam in de novembermaand nog even een kansje wagen, omdat hij toch thuis zat door Corona. Veel had hij dus niet te verliezen. Veel te winnen had hij helaas ook niet, want na het uittesten van een aantal plekjes, waaronder een aantal recht voor mijn lens, moest hij helaas teleurgesteld afdruipen. Hij vermoedde dat het al wat te koud was, en dat de Snoek dus niet meer op jacht was. Zijn plastic visje aan de hengel dat als lokaas moest dienen, kon de Snoek helaas niet meer bekoren. Ook ik ving niet veel op het moment dat de visser in beeld was, enkel een 18 met een stammetje M6’en. Toch ben ik niet teleurgesteld, want dit kan op zijn minst een leuk beeld genoemd worden. De vriendelijke man maakte er ook geen enkel probleem van dat ik deze foto zou publiceren.
Hopelijk heb ik met deze tekst, bij een foto waar weinig info over te geven valt, toch een leuke bijdrage kunnen leveren aan dit beeld. Ik had graag nog wat andere aspecten aangehaald over de Demervallei, maar een mens verveelt zich snel dus ik heb het hier maar bij gelaten. Wie snel googlet (hoe schrijf je dat zelfs?) op termen zoals ‘Demervallei’ of ‘Sigmaplan’, kan nog uren leesplezier hebben over dit niet oninteressant onderwerp.