View allAll Photos Tagged Scenography
DIAGNÓSTICO
Esquizofrenia Virtual
leva o individuo a criar
momentos felizes para compartilhar
nas redes sociais.
realidade distorcida.
[Zack Magiezi]
Teatro Comunale di Bologna
18- 25 Febbraio 2015
Don Pasquale
Getano Doninzetti
Interpreti
Don Pasquale Raffaele Pisani
Dottor Malatesta Michele Patti
Ernesto, nipote di Don Pasquale Boyd Owen
Norina, giovane vedova Ksenia Titovčenko
Un Notaro Nicolò Donini
Mimo Daniele Palumbo
Direttore Giuseppe La Malfa
Regia Gianni Marras
Scene e costumi Davide Amadei
Luci Andrea Oliva
Assistente alla regia e Coreografie Daniele Palumbo
Allestimento Teatro Comunale di Bologna
Waiting desperatly her gentleman
Melanie @ roof @ Brussels
Binya Photography (c)
You can buy my pictures on:
stock.adobe.com/fr/contributor/207319508/benjamin?load_ty...
www.shutterstock.com/fr/g/binya
Come on FB and like my page: www.facebook.com/Binya.Photography/
O Panamá é um país no istmo que liga a América Central à do Sul. O Canal do Panamá, uma reconhecida proeza de engenharia, corta o centro do país, ligando os oceanos Atlântico e Pacífico e criando uma importante rota de navegação. Na capital, a Cidade do Panamá, arranha-céus modernos, cassinos e casas noturnas contrastam com as construções coloniais do distrito de Casco Viejo e com a floresta tropical do Parque Natural Metropolitano.
Capital: Cidade do Panamá
Continente: América do Norte
Moedas: Dólar dos Estados Unidos, Balboa
Pontos de interesse: Canal do Panamá, Arquipélago de San Blas, MAIS
Língua oficial: Língua castelhana
Oficialmente: Republica do Panamá
@ Coal Mountain / Terril / Belgium
You can buy my pictures on:
stock.adobe.com/fr/contributor/207319508/benjamin?load_ty...
www.shutterstock.com/fr/g/binya
Come on FB and like my page: www.facebook.com/Binya.Photography/
ode à fuga
fugir às vezes é inventar estradas
em pleno pântano
e pontes sobre areia movediça.
[Adelaide Amorim]
Out Of Space 2016
You can buy my pictures on:
stock.adobe.com/fr/contributor/207319508/benjamin?load_ty...
www.shutterstock.com/fr/g/binya
Come on FB and like my page: www.facebook.com/Binya.Photography/
O Panamá é um país no istmo que liga a América Central à do Sul. O Canal do Panamá, uma reconhecida proeza de engenharia, corta o centro do país, ligando os oceanos Atlântico e Pacífico e criando uma importante rota de navegação. Na capital, a Cidade do Panamá, arranha-céus modernos, cassinos e casas noturnas contrastam com as construções coloniais do distrito de Casco Viejo e com a floresta tropical do Parque Natural Metropolitano.
Capital: Cidade do Panamá
Continente: América do Norte
Moedas: Dólar dos Estados Unidos, Balboa
Pontos de interesse: Canal do Panamá, Arquipélago de San Blas, MAIS
Língua oficial: Língua castelhana
Oficialmente: Republica do Panamá
Arboretum de Versailles-Chèvreloup (78)
Rouge-gorge 5 / Redbreast 5
FR : Autre rouge-gorge, autre scénographie...
EN: Another redbreast, another scenography
Photo: Binya
Model: Inna Nadina
You can buy my pictures on:
stock.adobe.com/fr/contributor/207319508/benjamin?load_ty...
www.shutterstock.com/fr/g/binya
Come on FB and like my page: www.facebook.com/Binya.Photography/
Place: Castle of Huizingen
Salon des mariages organisé par Mooi Trouwen (www.mooitrouwen.be)
Photos prises entre deux défilés des modèles
Eterno é tudo aquilo que dura uma fração de segundo, mas com tamanha intensidade que se petrifica e nenhuma força o resgata.
[Carlos Drummond de Andrade - ANDRADE, C. D. Fazendeiro do Ar]
Fortunato Depero, Costruzione di Pinocchietti - Marionette del Teatro plastico, 1917-18, Legno dipinto [fragole, melone e kiwi], 38 x 13 cm, Collezione privata
Amadine @ Gaasbeek -
Binya Photography
You can buy my pictures on:
stock.adobe.com/fr/contributor/207319508/benjamin?load_ty...
www.shutterstock.com/fr/g/binya
Come on FB and like my page: www.facebook.com/Binya.Photography/
(r) @ wikipedia:
Le domaine de la forteresse de Gaasbeek (Lennik) se trouve au cœur du Pajottenland, à proximité de Bruxelles.
Histoire:
Un premier château fut édifié vers 1240 pour protéger Bruxelles et le duché de Brabant qui se sentaient menacés par le Comté de Hainaut et le Comté de Flandre. Ce sont pourtant les Bruxellois qui détruisirent le château en 1388, en représailles à l'assassinat d'Éverard t'Serclaes, par les hommes de main de Sweder d'Abcoude.
Au début de 1500, la famille Horne construisit un château en briques sur les vestiges de la citadelle médiévale. En 1565, le Comte d’Egmont acquit le domaine de Gaasbeek comprenant le château et 17 villages. Egmont fut décapité à Bruxelles en 1568, condamné par un tribunal d'exception (Conseil des troubles) sous le gouvernement du roi d’Espagne Philippe II.
Au cours des siècles suivants, le château est habité et reconstruit par de puissantes familles. Au XIXe siècle il appartenait à la famille Arconati-Visconti, Giuseppe Arconati Visconti y séjourna après avoir fui les répressions autrichiennes suite au Mouvement Constitutionnel (1820/21) . Il a accueilli beaucoup de ces carbonaristes comme Giovanni Berchet, Federico Confalonieri, Giovita Scalvini , Giovanni Arrivabene ou Vincenzo Gioberti pendant leur exil. Le fils de Guiseppe, Gianmartino en hérita. Il a acquis sa forme romantique actuelle principalement durant la restauration entre 1887 et 1898 sous l’impulsion de la marquise Arconati-Visconti, épouse de Gianmartino, qui fit de Gaasbeek un lieu de rencontre culturelle entre artistes, intellectuels et gens de lettres.
Le domaine est légué en 1923 à l'État Belge au décès de la marquise1. Depuis 1980, le château appartient à la Communauté flamande et abrite un prestigieux musée qui recèle une importante collection d’œuvres d’art et d’objets historiques, qui témoignent du riche passé de la forteresse.
NL:
Het Kasteel van Gaasbeek is een oorspronkelijk middeleeuwse waterburcht, thans nationaal museum, gelegen in Gaasbeek, een deelgemeente van Lennik.
Geschiedenis:
Vermoedelijk liet Godfried van Leuven hier omstreeks 1240 een burcht bouwen als verdediging van het hertogdom Brabant tegen het graafschap Henegouwen. Tijdens het Ancien Régime was dit het centrum van het Land van Gaasbeek.
Er verbleven een aantal belangrijke families uit de geschiedenis der Nederlanden, onder andere de Hornes en de Egmonts. De bekendste was graaf Lamoraal van Egmont, die het kasteel kocht in 1565, drie jaar voor zijn dramatische terechtstelling.
Op het einde van de 17e eeuw kwam het kasteel met aanhorigheden in handen van Louis Alexander Scockaert, baron van Gaasbeek en graaf van Thirimont. Eind 18e eeuw had de familie geen mannelijke nakomelingen en kwam het kasteel door huwelijksbanden in handen van de Milanese patriciërsfamilie Arconati Visconti. Paul Arconati-Visconti bezat ook het Broodhuis op de Grote Markt. De laatste markiezin Arconati Visconti was een Française, geboren Marie Peyrat. Ze stierf in 1923.
Zij schonk het domein in 1921 aan de Belgische Staat, die de gebouwen en het park in 1924 openstelde voor het publiek. Dankzij de nabijheid van de hoofdstad en zijn sprookjesachtige ligging is het een toeristische trekpleister voor een internationaal publiek geworden.
Sinds 1980 is het een museum van de Vlaamse Gemeenschap.
Kenmerken:
Het kasteel ligt strategisch op een helling en vertoont een onregelmatige, polygonale aanleg binnen een omwalling. Het huidige uitzicht is hoofdzakelijk het resultaat van de restauratiewerken uit 1887-1898, achtereenvolgens onder leiding van architect en decorateur Charle-Albert en de Franse antiekkenner Edmond Bonnaffé. De gevel aan de grachtzijde benadrukt het robuuste, weerbare karakter van de burcht. Hij bewaart een onderbouw van lokale breuksteen uit de 13e-15e eeuw. Het oorspronkelijke metselwerk erboven werd waar nodig hersteld of opnieuw opgebouwd tot aan de kroonlijst. Vensters en erkers kregen daarbij een neogotisch tintje.
Het poortgebouw heeft een monumentaler uitzicht. Tijdens de restauratie werd de bakstenen donjon gebouwd met een spietoren en de Brabantse Leeuw in het boogveld. De toren van (Sint-Pieters-)Leeuw werd heropgebouwd en werd opgevat als een muurtoren met een trapgevel.
Aan de kant van het ereplein zijn de gevels speelser en opener. Nog origineel zijn de middeleeuwse onderbouw van de poorttoren, de renaissancistische bovenvensters en de Keizer Kareltoren. De trap in deze toren bestaat uit treden ingewerkt tussen de buitenmuren en een klimmende colonnade met een vrije, vierkante ruimte binnenin. De overige delen werden gerestaureerd in neotraditionele bak- en zandsteenstijl. De woonvleugel kreeg enkele geraffineerde Italiaanse accenten.
Het interieur werd haast volledig ingericht en gestoffeerd met kopieën van exemplaren uit het Parijse Musée de Cluny en andere belangrijke collecties: schoorsteenmantels, lambriseringen, plafonds, deuren, trappen, muurschilderingen. De meeste zijn uitgevoerd door de Parijse firma Malard en in uitzonderlijke gevallen door Victor Rousseau.
In tegenstelling tot de in renaissancestijl gedompelde museumvleugel ademt het privé-appartement van markiezin Arconati Visconti veeleer een bij de Parijse Hausmann-woningen aanleunende Louis XV-sfeer uit.
Het park:
Het kasteel is omringd door 50 hectare wandelpark en bos. Daarin bevinden zich verscheidene historische gebouwen. Ten oosten van het kasteel ligt een ovaal, bakstenen theehuis met zandstenen omlijstingen op een helling.
Verder omvat het domein drie grote vijvers, waar kan gevist worden. In het dal, bij de vijvers, staat een barokke Sint-Gertrudiskapel (beschermd gebouw).
Sommige bomen in het park zijn meer dan driehonderd jaar oud.
Bij de hoofddreef van het domein ligt een terrastuin omringd door een barokke omheiningsmuur (heringericht tot "levend museum" in 1996-1997). Hieraan palen dienstgebouwen met een traditionele kern. Aan het zuidoostelijk uiteinde van het domein prijkt een neoclassicistische, bakstenen triomfboog met Korinthische pilasters, naar verluidt opgetrokken ca. 1803 door markies Arconati Visconti als hulde aan Napoleon Bonaparte.
Bij de huidige toegang van het domein is een kruitmagazijn bewaard, een achtzijdig gebouw met een polygonaal leien dak en dakkapellen. Erachter bevindt zich de kasteelschuur (ca. 1810), een van de eerste neogotische gebouwen in België.
ENG:
Gaasbeek Castle (Dutch: Kasteel Gaasbeek), today a national museum, is located in the municipality of Lennik in the province of Flemish Brabant, Belgium.
The fortified castle was erected around 1240 to defend the Duchy of Brabant against the County of Flanders. The castle was destroyed however by Brussels city troops in revenge for the assassination of Everard t'Serclaes, which was commanded by the Lord of Gaasbeek.
At the beginning of the 16th century the Horne family constructed a brick castle on the ruins of the medieval fortress. In 1565 Lamoral, Count of Egmont, acquired the castle and its domain, including feudal rights in 17 surrounding villages. Accused of high treason by Philip II of Spain, the Count of Egmont was beheaded three years later.
In the following centuries the castle was inhabited by several noble families. It obtained its pseudo-medieval appearance as the result of a renovation during the years 1887-1898. The works were executed by the architect Charles Albert and ordered by the Marquis d'Arconati Visconti who owned the castle at that time. His widow Marie Peyrat (d. 1922) donated the castle to the Belgian state, including the art collection and the grounds.
Since 1980 the castle has been owned by the Flemish Community (Vlaamse Gemeenschap). The castle contains impressive art collections displayed in lavishly decorated historical rooms. A remarkable collection piece is the authentic testament of the famous painter Peter Paul Rubens The castle and its grounds (a park of 50 hectares or 124 acres) are open to the public.
"Na minha próxima vida quero vivê-la de trás para a frente! Começar morto para despachar logo esse assunto. Depois acordar num lar de idosos e ir-me sentindo melhor a cada dia que passa. Ser expulso porque estou demasiado saudável, ir receber a reforma e começar a trabalhar, recebendo logo um relógio de ouro no primeiro dia. Trabalhar por 40 anos, cada vez mais desenvolto e saudável até ser jovem o suficiente para entrar na faculdade, embebedar-me diariamente e ser bastante promíscuo, e depois estar pronto para o secundário e para o primário, antes de virar criança e só brincar, sem responsabilidades. Aí viro um bebé inocente até nascer. Por fim, passo 9 meses flutuando num spa de luxo com aquecimento central, serviço de quarto a disposição e espaço maior dia a dia, e depois - Voilà! - desapareço num orgasmo".
[Woody Allen]
Le thème des lavandières de la nuit est issu du recueil de nouvelles d'Emile Souvestre, Le Foyer breton, paru en 1844. Ces légendes ont marqué des artistes peintres comme Yan’ Dargent qui présenta en 1861 au salon un premier tableau dont Théophile Gautier fit l’éloge. L’histoire évoque le personnage de Postic, paysan breton préférant s’encanailler dans les tavernes le jour des morts plutôt que d’honorer ses défunts. Sur le chemin du retour, il croise le long d’un obscur chemin ces spectres condamnés à errer la nuit près des points d’eau. La rencontre est fatale pour Postic dont le poids des péchés devient trop écrasant. Le tableau qui est aujourd’hui présenté au musée des Beaux-arts de Quimper, n’en est que la version miniature. La mise en scène présentée ici en est largement inspirée.
Modèles : Eliane Morantin, Bérénice Thivet, Ketty Klein, Jeanne Bernier et Ninnog Herry, Denis Herry.
Site : Allée du château de Kergroadès, Brélès (29)
As Ruínas de São Miguel Arcanjo
O Sítio Arqueológico de São Miguel Arcanjo é um conjunto de ruínas da antiga redução de São Miguel Arcanjo, integrante dos chamados Sete Povos das Missões, e um dos principais vestígios do período das Missões Jesuíticas dos Guarani em todo o mundo, localizado no pequeno município de São Miguel das Missões, no Noroeste do Rio Grande do Sul, Brasil.
O sítio, comumente chamado de ruínas de São Miguel das Missões, foi declarado Patrimônio Mundial pelo UNESCO, juntamente com as ruínas no lado argentino de San Ignacio Miní, Santa Ana, Nossa Senhora de Loreto e Santa María Mayor, desde 1983.
A construção foi edificada no século XVIII, entre 1735 e 1745. A Igreja foi projetada pelo padre italiano João Batista Primolli e construída inteiramente em pedre grês. Não foi finalizada, pois faltou ser construída a segunda torre, que seria o observatório astronômico.
O lugar é visitado por turistas de todo mundo, especialmente da Argentina, Paraguai, Uruguai e países da Europa. O sítio faz parte do roteiro internacional Iguassu-Missiones.
A Missão, um filme de 1986 estrelado por Robert De Niro e Jeremy Irons, trata sobre as Missões.
No sítio está também o Museu das Missões, que guarda uma importante coleção de esculturas sacras dos Sete Povos, em sua maioria de madeira policromada.
Outra construção em destaque é o Museu das Missões projetado pelo Arquiteto Lúcio Costa e foi construído em 1940, abriga uma das mais ricas coleções de arte sacra missioneira dos séculos XVII a XVIII. Encontra-se no interior do Sítio de São Miguel e segue para a visitação os horários e normas do Sítio Arqueológico.
Cinecittà Studios, Roma
Straight out of the Camera. No Photoshop. Shoot a compelling image and post it without edits. No cheating!
O Panamá é um país no istmo que liga a América Central à do Sul. O Canal do Panamá, uma reconhecida proeza de engenharia, corta o centro do país, ligando os oceanos Atlântico e Pacífico e criando uma importante rota de navegação. Na capital, a Cidade do Panamá, arranha-céus modernos, cassinos e casas noturnas contrastam com as construções coloniais do distrito de Casco Viejo e com a floresta tropical do Parque Natural Metropolitano.
Capital: Cidade do Panamá
Continente: América do Norte
Moedas: Dólar dos Estados Unidos, Balboa
Pontos de interesse: Canal do Panamá, Arquipélago de San Blas, MAIS
Língua oficial: Língua castelhana
Oficialmente: Republica do Panamá
A coragem nem sempre estrondeia. Às vezes, ela é a voz suave no fim do dia que diz: Tentarei novamente amanhã.
[Mary Anne Radmacher]
Um fotógrafo não faz uma fotografia apenas com sua câmera, mas com os livros que leu, os filmes que assistiu, as viagens que fez, as músicas que ouviu, as pessoas que amou.
[Ansel Adams]
LAGOA DO JAPONÊS NO Jalapão - TOCANTINS
Um oásis no meio do cerrado para ninguém botar defeito. De água esverdeada e super translúcida, é ampla e com dois acessos para entrada na água por meio de um deck. A parte azul turquesa dela está para direita, na entrada da gruta, e é a parte mais funda, com cerca de 3 metros de profundidade. Para chegar até lá, você pode nadar cerca de 3 minutos ou ir com o barquinho que leva os turistas para lá e para passear na lagoa. A gruta esconde belezas incríveis; é possível entrar no início dela, mas para conhecê-la por dentro mesmo, só acompanhado com alguém da equipe local. Como qualquer outra caverna, forma labirintos e pode ser perigoso. Ah! No local há vários peixinhos que costumam beliscar a gente na água. Fique tranquilo e aproveite!