Sponsored images from 
View allAll Photos Tagged Rode
Here came another lovely child- Rodic. Both of these children are the honeies, babies in our family.
Ignacio Rodes, a classical guitar master performed in Reykjavík last Sunday. My elder son studied under his guidence last winter in Alicante.
An incredeble guitar player.
© All rights reserved.
This image is copyrighted to Kristinn R. Kristinsson; Any users, found to replicate, reproduce, circulate, distribute, download, manipulate or otherwise use my images without my written consent will be in breach of copyright laws. Please contact me at kristinnr@simnet.is for express permission to use any of my photographs.
Violinist for the Club Django of Toronto. Taken yesterday afternoon at the All-Canadian Jazz Festival in Port Hope.
Classically trained like his idol Grappelli, versatile and talented Rodion brings to the band a sound that expresses his Russian roots and the influence of his work with the Broadway production and tours of Forever Tango
Rode Smartlav, used one time, like new.
www.bhphotovideo.com/c/product/922914-REG/rode_smartlav_s...
This little guy works with an app on your smartphone (iPhone or Android) to get high quality recordings that you can share or edit right from your phone.
Wetenschappelijke naam:
Milvus milvus
Nederlandse naam:
Rode wouw
Engelse naam:
Red Kite
Vogelgroep:
Wouwen
Veldkenmerken.
60-66 cm, spanwijdte 145-165 cm. Kenmerkend zijn de diep gevorkte, roodbruine staart, smalle en sterk geknikte vleugels met grote witte vlekken op onderzijde aan handpenbases; bovendelen donkerbruin met lichte veerranden, onderdelen donker gestreept, witachtige kop. Juveniel bleker met bruinige kop. Zweeft met groot gemak. ’s Winters soms met enkele honderden exemplaren op gemeenschappelijke roestplaats.
Geluid.
Gewone roep een hoog, schril, miauwend ’wiioo-wiioo-wiioo’, enigszins als Buizerd maar hoger en sneller herhaald.
Voorkomen.
Vrij zeldzame broedvogel in de meeste gebieden, algemener in Spanje en Zuid-Zweden.
Habitat.
Jaagt bij voorkeur in uitgestrekte open gebieden met lage vegetatie.
Voedsel.
Jaagt door op aanzienlijke hoogte of laag boven gebied te zweven. Eet kleine zoogdieren, vogels (vooral jongen), hagedissen, slangen, amfibieën, dode of gewonde vis, insecten. Neemt ook afval. Voedselparasiet van verschillende roofvogels.
Apparatuur:
Body: Canon EOS 7D
Lens: Canon EF 300mm f/4L IS USM + Canon extender 1.4x III
Bron informatie: www.soortenbank.nl
Bezoek ook eens mijn website: www.thornspic.nl
WAREGEM, 23-01-2018, Regenboogstadion. Jupiler Pro League 2017-2018. SV Zulte Waregem - Standard Luik.
Doelpunten: 26’ Doumbia 1-0, 73’ Emond 1-1 en 93’ Saponjic 2-1
Gele kaarten: Agbo, De fauw, Cop, Edmilson
Rode kaart: 91’ Edmilson (2x geel)
Essevee: Bossut, De fauw, Baudry, Heylen, Leya Iseka, De Mets, Kaya, Doumbia, De Sart (87’ Saponjic), Hamalainen (46’ Madu) en Coopman
Standard: Gillet, Agbo, Emond, Pocognoli (46’ Fai), Marin (71’ Cop), Edmilson, Carlinhos, Luyindama, Cavanda, Laifis en Mpoku
Kasteel van Horst
Het kasteel van Horst is een kasteel in Sint-Pieters-Rode (deelgemeente van Holsbeek in Vlaanderen). Het kasteel is goed bewaard en heeft nog de traditionele slotgracht. Het kasteel bezit een zeer grote vijver annex slotgracht. Buiten de slotgracht is er ook een koetshuis, dat in de jaren 90 van de 20e eeuw werd gerestaureerd en verbouwd tot taverne. Herita vzw beheert het kasteel en zorgt voor de restauratie en ontsluiting. Prominent aanwezig in het gebouw is het stucwerk van de 17e-eeuwse kunstenaar Jan Hansche. Het kasteeldomein is Europees beschermd als onderdeel van Natura 2000-gebied 'Valleien van de Winge en de Motte met valleihellingen'
De oudste bekende heren van Horst zijn Jan van Horst en zijn zoon Arnold (13e eeuw). Jan van Horst behoort samen met zijn zonen Arnold en Adam van Landwijk tot de familie Van Thunen. Later, toen ze zich definitief in Horst vestigden, ging de familie zich 'van Horst' noemen.
In 1369 werd de heerlijkheid Horst verkocht aan Amelric Boote. Toen Amelric in 1405 overleed, erfde zijn dochter Elisabeth de heerlijkheid en verkocht het aan haar neef Amelric Pynnock. Pynnock bouwde de versterkte hoeve om tot een waterburcht. Tijdens de opstand van 1488-1489 tegen Maximiliaan van Oostenrijk werd het kasteel verwoest. De toenmalige eigenaar, Lodewijk III Pynnock, bouwde het kasteel weer op met een lening van Maximiliaan van Oostenrijk maar raakte toch in financiële moeilijkheden. Daarom moest hij in augustus 1500 Horst afstaan aan Ivan van Cortenbach.
Aan het eind van de 15e eeuw werden ook de vierkante donjon, de aula en de camera gebouwd, die nu nog altijd bestaan. Onder Franchoys van Busleyden (1545-1555) werden de grote kruisramen aan de grachtkant aangebracht waardoor het kasteel zijn versterkt karakter kwijtraakte. In 1587 werd Horst verwoest door de geuzen. Het bos, kort bij het kasteel (de huidige Horststraat) werd toen de ketterije genoemd. In de 17e eeuw werden de twee westelijke vleugels met dienstvertrekken beneden en pronkzalen boven bijgebouwd door Olivier van Schoonhoven. In die tijd werd ook de kapel toegevoegd. Maria-Anne van den Tympel, de laatste kasteelvrouwe, liet in 1655 de stucplafonds in de grote zalen van de westelijke vleugel aanbrengen.
Er worden elk jaar Kasteelfeesten gehouden, waarbij er ridderspelen in scène worden gezet. In oktober 2007 verkocht gravin de Hemricourt de Grunne het kasteeldomein samen met de 113 hectare grond eromheen aan het Vlaams Gewest. Er was geen geld meer om de erfpacht te verlengen.
Located in the Winge valley to the east of Leuven, Horst Castle has remained largely untouched since the middle of the 17th century.
To get the most out of a visit to Horst Castle, you should know what not to expect. There are no works of art hanging from the walls; no ancient tapestries in the bedrooms. The living rooms are empty of tables and chairs; the kitchen devoid of pots and pans. In fact, Horst Castle is empty and unlived in, and has been for over three hundred years. And that’s precisely why it’s worth visiting.
Horst Castle is special because it’s authentic. Most of the castles in Flanders were renovated or rebuilt in the eighteenth or nineteenth centuries, but at Horst nothing happened; everything stood still after 1658.
The castle was built in the mid 14th century by Amelric Boote, described in local records as a wealthy money-changer. By 1482 it had come into the hands of Lodewijk Pynnock, Bailiff of Leuven. Being bailiff has always been an unpopular profession, and residents of Leuven expressed their displeasure at Pynnock by burning down part of the castle. However, he rebuilt it and re-started his feasts and tournaments – until his money ran out in 1500 when he was forced to sell the castle.
In 1650 a remarkable woman came on the scene, when widow Maria-Anna van den Tympel inherited the estate. She fell in love with Horst, and carried out major work on the property. A deeply religious woman, she built a new chapel. Three living rooms were decorated with superb stuccos. A servants’ wing was added. Outside the main gate, a coach house was constructed. This was a particularly forward-thinking decision as the horse-drawn carriage had not yet become a common mode of transport. However, the coach house never realised its full potential; the lady of the castle died in 1658 and Horst has been uninhabited ever since.
So what can you expect to see at Horst Castle? Entering the courtyard across the wooden bridge you can see the original medieval perimeter wall and the slot where the portcullis would have been. From the courtyard you get a good view of the traditional Brabantine brick and sandstone wall with stepped gables and cruciform windows. Note the difference between the plain servants’ windows and the ornate windows of the floors above.
The biggest room is the Ovid Hall, where feasts were held and dances organised, with its haut-relief stucco work on the ceiling, including six scenes from the Metamorphoses by Ovid, the impressive work of Jan-Christian Hansche.
The walls of the 600-year-old keep certainly have some stories to tell. The first floor is the reception area where visitors were received. The entrance door dates back to 1422. Today’s visitors can examine the cramped privy and tiny washbasin. The faded pictures and emblems on the walls can still be seen – red, blue and gold, reflecting the wealth of the owners.
The narrow stairs take you up to the living quarters and the bedroom. Occupants would have slept sitting on the wide window ledges (lying down was for the dead). Higher up would have been the barracks and finally the battlements with their crenellations and throwing holes. From here you get a good view of the lake in which the castle stands. Maria-Anna van den Tympel would have had a different view. The lake was dug in the early 20th century and stocked with fish, although the castle always had a moat.
Bit more rain and we'll be flooded like the other year.
Couldn't get past the other side of the Charlie Moules without my wellies this morning.
Gemaakt tijdens een workshop natuurfotografie in het Bayerischer Wald van Marco de Paauw (www.wildlifeimages.nl)
Rode Duivels ontvangst op het Koninklijk Paleis. Voor de fans op het podium Paleizenplein verlaten de spelers het paleis