View allAll Photos Tagged RADIOSTATION
Taken in October 1978.
Walking across the Golden Gate Bridge I came upon these girls stretching their legs before (or after) a run there. They weren't the only runners that day, and I wasn't the only stroller. No "jumpers," though. But read on...
Late one afternoon in the spring of 1968 I was listening to the radio (KFRC in San Francisco) when I noticed that the dj whose shift ended at 4:00 was still on the air around 4:30. Eventually the 4:00 guy showed up -- and explained why he was late. He was driving across the bridge into the City when he saw a guy about to jump. He pulled over and ran back to try to stop him. (Some others may have joined in.) It worked. If it hadn't, he'd never have been able to go on the air as soon as he did. In any case, he still seemed a bit rattled.
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar Dâ–²ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
"The Mississippi Delta, where cotton is king, corn liquor is queen. Every night is Saturday night, every day is payday. Two vacations a year, six months a piece. The richest land, the poorest people." - Graffiti on bathroom wall, Ground Zero Blues Club, Clarksdale, MS
(view LARGE)
This image was captured a few minutes after the previous one, when the violinists ended a piece & must have realized that they had made a mistake !
Talet på märket anger den frekvens på vilken en radiostation regelbundet sänder trafikinformation.
These masts looked eerie as they emerged out of the morning mist. They comprise the Anthorn Radio Station on the Cumbrian side of the Solway Firth.
Its main purpose is as a NATO facility which transmits orders to submarines. It is also the location of the UK's national time signal transmissions. With thanks to Wikipedia for details.
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar Dâ–²ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
The building that houses 1340 AM WTRN Tyrone,PA. This is a great little radio station that provides music and local news.
"Where The Music Is: WTRN"
This is the highest FM transmitter site east of the Mississippi. Two stations and one translator (repeater station) are accompanied by a large collection of other communications gear atop Clingman's Peak, one of many peaks along the ridge topped by Mt. Mitchell in the North Carolina State Park by the same name. The main occupant of the site has been here the longest: WMIT/106.9fm, which dates from the 1940s. The top antenna you see is WMIT's main one, radiating 36,000 watts: a signal that reaches across half of North Carolina and Tennessee, much of South Carolina, and into Georgia, Virginia and Kentucky as well.
WMIT's antenna is 6745 feet above sea level, well above Mt. Mitchell, which at 6684 feet is the highest landform east of the Mississippi.
WMIT began with 50kw on 44.1Mhz the old FM band, and was moved to 97.3 on the new band. It then moved to 106.9, where in 1951 it began radiating an ERP of 325,000 watts, making it easily the biggest FM ever in the U.S.
WMIT's main antenna is a four-bay ERI COG1084. The auxilliary antenna is a 6-bay ERI SHPX.
On WMIT's auxilliary tower is WNCW/88.7, using a highly directional one-bay Dielectric DCPB antenna. On WNCW's main lobe, pointed southwest, it's 17,000 watts horizontal and 9.6kw vertical. It has a construction permit for a slightly broader main lobe, and 17kw in both planes.
There is also a translator up there: 100-watt W231AR(FX) on 94.1. It repeats WLFJ/89.3 from Greenville, SC. The antenna is on WMIT's main tower.
Sundsvall År 1957 Rundradiostation, byggd 1925. Masterna av s.k. Rendahl-typ (masthöjd 48 meter) . Stationen ersatt 1957 med ens ny med 200 m-meter. Exteriör.
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar Dâ–²ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar Dâ–²ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
Goings on at forward relay station BY/2741 otherwise known as Bravo Yankee. . Its purpose. . .To relay feild radio messages from forward recconaisance units on the West/East German front line to SHAPE GCHQ . . . .Some time in 1973. .
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar Dâ–²ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
Het is alles goud wat er blinkt in de gashouder in Amsterdam op 10 april.3FM reikt de 3FM Awards uit aan artiesten die door luisteraars van het radiostation zijn verkozen tot de beste in hun categorie. Wie wonnen lees je op www.3fm.nl/awards
sports director extraordinaire, joe lodanosky, and the lovely and talented minister of sales,
sam gordon, both take a moment out of their very busy days to pose beside a frame containing their names, under glass...and neither one was smoking at the time, out of respect for the sign on the wall.
(oh, i forgot to ask...sam, did you bag a clandestine deal with mcdonalds? i.e., free mocha-choco-latte-ya-ya's = free advertising? just curious. btw, your right index finger is covering up a portion of the 'M' in 'Mc'. they won't be happy. just sayin'.)
This radio station is located in McAlister Square. Last time I was here, it was a gospel station (Praise 103.3) and you could actually see into the studio and watch the hosts. Now WOLT is Oldies 103.3 and you can no longer see the studio.
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar Dâ–²ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar Dâ–²ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
Spring Membership Drive Time at radio WWOZ New Orleans. Musicans John Rankin and Norbert Slama with Dan Fitzgerald.
14.Jan.2010 - manchester - uk
upcoming us sensation justin bieber leaving key 103 radio in manchester
byline must read: Xposurephotos.Com
*This image is strictly for paper, magazine and tv use only - no web allowed usage unless previously agreed. Please telephone 020 7377 2770 for the uk office and +1 310 562 7073 for the usa office*