View allAll Photos Tagged RADIOSTATION
I've got a radio show this semester. How did I let myself get talked into it? Haha
Friday (Oct 5th) was my first time on the air. I was really really really nervous. It could've gone better, I think. But hopefully I'll improve.
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar Dâ–²ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
CFGP Radio in Grande Prairie, Alberta (ca. 1946)
Here's some history of the station... www.broadcasting-history.ca/listings_and_histories/radio/...
[from a photo album I purchased, photos from a WW2 Canadian soldier who served domestically within Canada]
Giel is op uitnodiging van radiostation Ghetto Radio afgereisd naar Kenia om daar in Nairobi met eigen ogen te zien hoe de verkiezingsstrijd daar leeft.
>> Meer over zijn reis naar kenia lees je op www.3fm.nl/gettogether
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar Dâ–²ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar Dâ–²ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
Portable lifeboat transceiver
Regulation 13
Portable radio apparatus for survival craft
(a) An approved portable radio apparatus for survival craft complying with the requirements set out
in Regulation 14 of Chapter IV shall be carried in all ships except those on which there is carried on
each side of the ship a motor lifeboat fitted with a radiotelegraph installation complying with the
provisions of Regulation 14 of this Chapter and of Regulation 13 of Chapter IV. All this equipment
shall be kept together in the chartroom or other suitable place ready to be moved to one or other of
the lifeboats in the event of an emergency. However, in tankers of 3,000 tons gross tonnage and
upwards in which lifeboats are fitted amidships and aft this equipment shall be kept in a suitable
place in the vicinity of those lifeboats which are furthest away from the ship's main transmitter.
(b) In the case of ships engaged on voyages of such duration that in the opinion of the
Administration portable radio apparatus for survival craft is unnecessary, the Administration may
allow such equipment to be dispensed with.
Ford Econoline and Dodge Sprinter belonging to San Diego radio stations in the Gaslamp Quarter in San Diego. The Pacific Gaslamp 15 theater has been taken over by Reading Theaters.
This is the highest FM transmitter site east of the Mississippi. Two stations and one translator (repeater station) are accompanied by a large collection of other communications gear atop Clingman's Peak, one of many peaks along the ridge topped by Mt. Mitchell in the North Carolina State Park by the same name. The main occupant of the site has been here the longest: WMIT/106.9fm, which dates from the 1940s. The top antenna you see is WMIT's main one, radiating 36,000 watts: a signal that reaches across half of North Carolina and Tennessee, much of South Carolina, and into Georgia, Virginia and Kentucky as well.
WMIT's antenna is 6745 feet above sea level, well above Mt. Mitchell, which at 6684 feet is the highest landform east of the Mississippi.
WMIT began with 50kw on 44.1Mhz the old FM band, and was moved to 97.3 on the new band. It then moved to 106.9, where in 1951 it began radiating an ERP of 325,000 watts, making it easily the biggest FM ever in the U.S.
WMIT's main antenna is a four-bay ERI COG1084. The auxilliary antenna is a 6-bay ERI SHPX.
On WMIT's auxilliary tower is WNCW/88.7, using a highly directional one-bay Dielectric DCPB antenna. On WNCW's main lobe, pointed southwest, it's 17,000 watts horizontal and 9.6kw vertical. It has a construction permit for a slightly broader main lobe, and 17kw in both planes.
There is also a translator up there: 100-watt W231AR(FX) on 94.1. It repeats WLFJ/89.3 from Greenville, SC. The antenna is on WMIT's main tower.
...now a rather sad outpost of Global Radio's Heart brand. Don't think many programmes (if any) come from here any more.
Local radio broadcaster. Its transmitter is clearly seen just across the hotel, and it's taller.
Stasiun radio. Pemancarnya jelas terlihat dari hotel, dan tingginya mengalahkan Hotel.
Walter James Miller introduces his guest with critiques of his tenth book by Kurt Vonnegut and Norman Mailer. Norman Rosten discusses his new novel, Over and Out. He reads some passages from the book.
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar Dâ–²ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar Dâ–²ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
Taken on 25 September 2013 in Togo near Amlame Nangbeto (DSC_2603)
freewheely.com: Cycling Africa beyond mountains and deserts until Cape Town
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar Dâ–²ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
Irma Thomas, a grammy award-winning R&B singer, was the first musical act of the Etown show.
© Alison Klein, WEBN News 2008.
Get Hot or Go Home host Matt Little (you just plain shouldn't miss his show)
Saturdays 3 - 5p.m. checkin' out the knobs & get's the low down on what he's going ot have to navigate on this Radio Millenium Analog Broadcast Console" for his
amazing delivery of Platter Chatter and Rockabilly where he Sticks his finger in the ground and spins the whole world 'round! and what not turn tables,,, no don't worry they are about to be installed in the next day or so.
Belongs to the On Air WMPG Tops SET and yes Community Radio WMPG is where I do a weekly Show called Us Folk see THIS 2006 SET or This 2005 SET
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar Dâ–²ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar Dâ–²ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
sts "Rotterdam" PHEG
Philips/NSF
reserve telegraphy transmitter
working on 500 kHz 454 kHz 425 kHz 410 kHz
geplaatst in radiostations op veel door Radio Holland NV uitgerustte en geëxploiteerde Nederlandse koopvaardijschepen
in de jaren '50 '60