View allAll Photos Tagged RADIOSTATION
WMSR's studio (Miami University's radio station) during an episode of my radio show, A User's Guide to Argyle.
picture by ?
a standard and complete radio telegraph / telephone ships radiostation
as fitted by Marconi International Marine Company MIMC in the '60s
similar to the one fitted as the original station on British built
Dutch Shelltanker "SEPIA" PHKW
in its time, a very nice station to work with,
mainly because of
this powerfull main transmitter
the MIMC "Globespan"
crystal controlled
MF : CW MCW 275 watts 7 preset channels
IF : CW MCW AM 100 watts
HF : CW AM 400 watts 5 preset channels in 4,6,8,12,16 and 22 MHz marine bands
and those 2 good general purpose marine receivers,
the MIMC "Atalanta", being a pure luxury ,
frequency range 15 kHz to 28 MHz, in ten bands.
modes AM / CW / MCW
the only complete MIMC station i ever worked with.
very very nice, in its time.
Auto Keyer
would transmit a alarmsignal and/or complete distresscall
( the 12, four second dashes with 1 second spacing then SOS SOS SOS de PHKW )
This was repeated and followed by a 10 second dash for D/F homing purposes.
If left on and with the Emergency Transmitter flashed up, it will repeat this sequence every 14 minutes but without the 4 second dashes, until the radio reserve battery goes dead.
In this way, if abandoned, the ships radio station could automatically repeat the distress call.
and provide for homing signals.
Clever, handy, but i am very very glad never had to use this feature.
Lifeguard Auto Alarm
will ring a bell in the Radio Room, on the Bridge and at the Radio's Officers bunk
on the receipt of the auto alarm signal from another ship in distress
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar D▲ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
I don't remember why I had the camera on manual focus, but for some reason I did, and forgot to set it back to auto prior to this shot.
Check out all of the photos!
Sculpture at radiostation "Radio Kootwijk". Favorite building in our area. We keep coming back and post shots to flickr from time to time. Check our set.
This sculpture above the entrance to the main building of Radio Kootwijk by Hendrik van den Eijnde shows two female figures, one European and the other Asian, both listening with their hands behind their ears. The larger face in between the two figures represents broadcasting.
This sculpture symbolises radio connections between the Netherlands and the (former) Dutch East Indies, first established in 1928.
From: flyer Radio Kootwijk
See the blog post for more info A Season In Hell on Pirate Cat Radio
This photo is licensed under a Creative Commons license. If you use this photo within the terms of the license or make special arrangements to use the photo, please list the photo credit as "Scott Beale / Laughing Squid" and link the credit to laughingsquid.com.
The Art Deco style studio for KSTP radio was built in 1936. In 2008, when the photograph was taken, KSTP radio was known as "Talk Radio."
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar D▲ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
At Malin Head, the most northernly point on the island of Ireland, a signal station was constructed by the British Admiralty in 1805. The tower still exists on site, and is dominant in the landscape, but is in a ruinous state and access is closed. In addition to the signal tower, a later semaphore station sits close by, as does a Look Out Post (LOP) constructed in 1939 during the final period of occupation and operation of this site. As a final gem on this site, a large stone EIRE sign, along with the number 80 sits on the headland, a sign to indicate to aircraft making landfall that they are entering the neutral territory of Ireland.
The site is free to visit all year round.
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar D▲ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
47 of 52 Week Group - early morning Friday working away while the fog rolls in across the city wishing I was laying on some exotic beach, white sands, toes dipped in a brilliant turquoise sea, and dreaming of .........
Publicity photo for KWDM Radio's "Ebony Hour", a program featuring African-American music. Des Moines, Iowa. ca1955.
George and Edith Webber Papers
Source: State Historical Society of Iowa, Des Moines
Reproductions and permissions: www.iowaculture.gov/history/research/research-centers/cop...
I just love the old logo on this building. It contains the studios to WMC-AM 790, WMC-FM 99.7, WMC-TV 5, and WMFS 92.9 FM. I took this photo the day after CBS sold these stations to Entercom. Soon this historic building on Union Street won't exist since a brand new Entercom building is being planned elsewhere. It'll be a shame to lose that great logo.
renoviolaoutdoors.com: Outdoor Adventure Radio Show. The best outdoor lifestyle talk radio station bringing you information, news, and education about the fishing lifestyle, hunting lifestyle, scuba diving, boating life, motorcycle ridertainment, full-time vs part-time RVing, learning to fly and many more outdoor topics for your entertainment.
itunes : apple.co/2hQFkYF
android : bit.ly/2cCQ5gv
Enköping Enköpingsstationen med -kortvågsan- tennerna för Amerika trafiken i förgrunden. Denna station för kommersiell radiotelegrafi öppnades för trafik 1938.
Source: livinghistories.newcastle.edu.au/nodes/view/44775
This image was scanned from a photograph in the University's historical photographic collection held by Cultural Collections at the University of Newcastle, NSW, Australia.
If you have any information about this photograph, or would like a higher resolution copy, please contact us or leave a comment.
MOBiBOM
22 september t/m 3 november
MOBiBOM, een artistieke (ex)-(im)plosie door alle kunstenaars uit de MOBi-studio’s:
Snow (Ruben Boxman | Adri Schokker), Viesueel Geweld (Willemijn van Arnhem | Gerrald van der Kolk),
Waanzin Producties (Marcel de Vries), WERC (Olav Huizer | Joachim Rümke | Jelle Valk),
Radio MOBi (Natasha Taylor | Joachim de Vries | Marcel de Vries), Egmar Irausquin, Rik Möhlmann, Bert Scholten
en de eindpresentatie van de residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Radio MOBi (2012)
Drie verschillenden partijen uit de MOBi studio's zijn een nieuwe samenwerking aangegaan; zij hebben
het nieuwe, experimentele radiostation Radio MOBi in het leven geroepen. Radio MOBi stelt vragen en absorbeert alle verschijnselen rondom geluid, is een onderzoekend platform die de diversiteit van geluid wil laten horen. Tijdens de feestelijke opening en de tentoonstelling 'MOBiBOM' presenteren de initiatiefnemers Natasha Taylor, Marcel de Vries en Joachim de Vries als Radio MOBi hun experimentele opnameruimte in NP3.tmp. Radio MOBi heeft een eigen radioprogramma ontwikkeld, bestaande uit o.a. live opnames van diverse (geluids)effecten, afgewisseld met muzikale composities, discussies, interviews en hoorspelen – dit met een geheel eigen signatuur en vorm. }}} wijzijn-radio.mobi
Egmar Irausquin – Altaar D▲ltonic Illumnatus (2011/2012)
Video kunstenaar en VJ performer Egmar Irausquin presenteert tijdens MOBiBOM zijn nieuwste installatie ‘Altaar Daltonic Illuminatus’. Met deze installatie wil hij de bezoekers een stukje van de verborgen wereld van de Illuminatus laten ervaren.
Daltonic is het Alter ego van Egmar Irausquin/VJ I AM COLORBLIND, en Daltonic Illuminatus is ontstaan vanuit een afkeer en obsessie met het (katholieke) geloof en de Illuminati. Deze altaar installatie is een vervolg van zijn VJ performance Daltonic Illuminatus, waar Daltonic gedreven door zijn dorst naar macht en aanzien tot de ultieme opoffering is gegaan voor de afgod Baphomet.
Altaar D▲ltonic Illumnatus is een installatie van Egmar Irausquin met technisch -interactieve ondersteuning van Gerrald van der Kolk. }}} www.iamdaltonic.com + www.egmar.nl
SNOW | Adri Schokker – Color by Numbers (2012)
Kunstenaar Adri Schokker werkt vanuit zijn brede interesse in de kunsten, de focus op het vergroten van kennis, en het toepassen en combineren daarvan in verschillende media(vormen) en technieken. In zijn recente onderzoek naar de ethische waarde van de 'foto', die verandert door het voortdurende proces van digitalisering en de zich alsmaar vergrotende dépersonificatie van foto's, die door digitalisatie wordt versterkt. Waar de fotograaf het verlengstuk van de distantie tussen het werkelijke beeld en de digitale vorm is, waarin hij als het ware het directe koppelstuk vormt tot het net, daar grijpt Adri in en brengt het 'echte', fysieke beeld terug bij de kijker. Zonder enige subtiliteit wordt de 'ongecamoufleerde' foto en de afgebeelde gebeurtenis letterlijk teruggegeven aan de waarneming van de kijker. Met een greep uit de speelse beeldtaal van het authenthieke 'kleuren op nummers' van Ravensburger lokt Adri de bezoeker uit. Iedereen kan meedoen, de kunstenaar in zichzelf ontdekken en aan de hand van een overzichtelijke kleurindeling en de aangegeven kleurvelden bijdragen aan de transformatie van foto tot het kritische full color statement op confrontaties en gebeurtenissen uit onze dagelijkse realiteit. Resteert de vraag of de bezoeker zich bewust is van deze achterliggende kritische noot door middel van de presentie van het herkenbare mediabeeld of ontkent hij de ernst, kiest hij voor het abstraherende kleurenspel? (foto: Mahmud Turkia/AFP/Getty Images) }}} adrischokker.nu/ + www.snowvideo.nl/
Bert Scholten | zonder titel (2012)
In de installatie van Bert Scholten kan de bezoeker zich volledig onderdompelen. De kijker ziet verschillende zwemmende lichamen, met hun hoofden boven het water. Wat zien zij wat voor de kijker verborgen blijft? Zijn zij in nood of zwemmen zij onbekommerd in het water? Waar het speelse zwemmen verschijnt in een ontspannen atmosfeer, begint al even later de vraag op te komen of wij niet veel meer een eindeloze, zich voortdurend herhalende handeling observeren, waardoor de lichtvoetige, onschuldige atmosfeer meer en meer plaats maakt voor een onbeschrijflijke beklemming en een groeiende hopeloosheid. In deze vervreemdende situatie laat Bert de bezoeker via de combinatie van verschillende media een cruciaal omslagpunt ervaren waarin hij zinspeelt op de vlijmscherpe grens tussen spelen en tergen.
Viesueel Geweld | Generative Sculpture (2012)
Gerrald van der Kolk van Viesueel Geweld presenteert in NP3.tmp zijn interactief onderzoek naar het gebruik van generatieve processen in een visueel ontwerpproces. Hij maakt daarbij gebruik van verschillende computer gegenereerde algoritmen, die in combinatie met de input van de bezoeker steeds een nieuwe visuele oplossing teruggeeft. De bezoeker kan door middel van zijn of haar aanwezigheid en beweging invloed uitoefenen op het ontwerp proces van de sculptuur.
Viesueel Geweld - Ketchup
Speciaal voor de opening van MOBiBOM presenteert Viesueel Geweld op de voorgevel van het pand MOBi de installatie Ketchup (2011). Met Ketchup worden de bezoekers uitgedaagd de voorgevel van een flinke saus laag te voorzien, gewapend met goed gevulde ketchup flessen. Met de XL-presentatie van Ketchup experimenteert het kunstenaars duo (Willemijn van Arnhem & Gerrald van der Kolk) voor het eerst met het grote formaat en de rol van de participant.
WERC | zonder titel (2012)
Het kunstenaarscollectief WERC, bestaande uit Olav Huizer, Joachim Rümke en Jelle Valk, presenteert hun eigen onderzoeksexperiment. Hierbij worden in samenwerking met Oscar Venema de twee huisjes, die als nooduitgang voor de parkeergarage Boterdiep dienen, op de 'speelwijde' van het Open Lab Ebbinge aan de voorzijde van het pand MOBi voorzien van exclusieve graffiti-werken. Werkend vanuit deze fysieke basis transformeert WERC het 'buitenwerk', de graffiti-sculpturen via het proces van digital mapping naar 'binnenwerk' in NP3.tmp. De verkregen visuele, digitale data wordt teruggebracht in een eigen digitaal ontwerp en handschrift op de driedimensionale, fysieke objecten, waardoor WERC bewust een (fysieke) relatie tussen de binnenruimte NP3.tmp en de buitenruimte van het Open Lab Ebbinge legt. Hierbij focust het collectief zich niet zozeer op het voltooide eindproduct, maar gaat het om het artistieke proces, het re-mixen van de media, de registratie en visualisatie van hun grafische onderzoek, waarin zij met een eigen en nieuw perspectief aansluiten bij de grafische traditie van graffiti, maar nu geïmplementeerd in de legale, artistieke context. De vraag over illegaliteit verdwijnt met deze legaal gecreëerde graffiti-plek, en verschuift WERC de vraag naar het eigendomsrecht, wanneer zij projecteren in de openbare buitenruimte, door het 'mappen' en beamen op bestaand cultureel erfgoed. In MOBiBOM wordt de bezoeker uitgenodigd om kennis te maken met de grafische, analoge en digitale techniek en wordt hem of haar een nieuwe invalshoek op graffiti-kunst geboden.
Waanzin Producties | Marcel de Vries – Glimlach generator (2012)
De Glimlach generator, ontwikkelt door de kunstenaars Marcel de Vries en Gerard Eikelboom, is een lachspiegel, die langzaam bewegingen uitvoert, aangedreven door vijf elektromotoren en sensoren. De bewegingen zijn zo subtiel, dat het spiegelbeeld en de fysieke omgeving, waarin de spiegel is geplaatst, zich geleidelijk steeds meer vervormd en vervreemd. De Glimlach generator is het sarcastische spiegelbeeld van het artistieke statement van Marcel en Gerard. Zij confronteren de bezoeker met een knipoog letterlijk en figuurlijk met zijn eigen (de)formatie, waardoor ook de waarneming van zijn eigen spiegelbeeld 'mee moet bewegen'. Met de Glimlach generator wonnen Marcel en Gerard de Menzisbeurs.
Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol | zonder titel (2012)
Waar velen als kind wel eens een hut van lakens en dekens hebben gebouwd om zich voor een moment terug te trekken in een afgeschermde, persoonlijke en vooral geborgen ruimte, daar grijpen kunstenaars Rik Möhlmann en Anne-Nynke Knol dit gevoel aan om in NP3.tmp een katoenen fort te bouwen. Dit met het verschil dat deze zachte binnenruimte voor derden niet toegankelijk is en de geprojecteerde video voor de bezoeker enkel van buiten en in spiegelbeeld te zien is. Ondanks dat dit werk bij velen herkenning zal oproepen, confronteren de kunstenaars bezoekers met het feit dat zij alleen deel uitmaken van de bestaande omgeving in NP3.tmp.
Eindpresentatie van residentiekunstenaars Lot Amorós (E) en Jobbe Holtes
Lot Amorós – GuerillaDrone (2012)
Het GuerillaDrone project van de Spaanse residentiekunstenaar Lot Amorós is een doorlopende onderzoek en technische ontwikkelproces van een eigen drone ten behoeve van bewuste audiovisuele interventies in de openbare ruimte door middel van verschillende media en mixed reality. Met een zelf geconstrueerde vliegende Drone 'hackt' Lot de publieke ruimte, aangestuurd door een zelf ontwikkelde open source computersoftware en -hardware. Door middel van een camera en een mini-projector is het doel van de GuerillaDrone, (on)gevraagd spionage werk uit te voeren als ook 'guerilla'-projecties te realiseren in het openbaar. Door het omzetten van computerdata in een fysieke handeling wordt de vliegende Drone niet alleen een verlengstuk van gegenereerde, digitale data, maar is de interventie via deze middelen een volgende stap naar het fysieke, visuele artistieke statement. Waar het werk van Lot een voornamelijk technologische, abstracte basis heeft, breekt hij met de GuerillaDrone als het ware het virtuele laboratorium uit en maakt hij die connectie tot de realiteit, doelend op de werkelijke implementatie in deze fysieke, werkelijke leefomgeving. Hierdoor creëert Lot voor zichzelf geheel nieuwe mogelijkheden van de representatie van zijn artistiek statement en de beeldende vormen daarvan. De GuerillaDrone opent voor Lot een deur in zijn onderzoek naar de menselijke interactie met technologie. Met GuerillaDrone zoekt Lot naar nieuwe mogelijkheden, om de verschillende, essentiele communicatievormen tussen publiek en de machine te ontdekken en bewust en kritisch hierop in te zetten met het doel de publieke waarneming te beïnvloeden, licht op te schudden en waar mogelijk aan te scherpen.
Jobbe Holtes – Citylight (2012)
De residentiekunstenaar Jobbe Holtes presenteert in MOBiBOM de status quo van zijn doorlopend onderzoek naar de visualisatie van data en de transformatie van deze data in audio-fragmenten. Om dit proces navolgbaar en zichtbaar te laten worden voor derden, maakt Jobbe gebruik van real-time film- en geluidsfragmenten van het Groningse centrumdeel Ebbingekwartier bij nacht, opgenomen vanuit een webcam. De visuele data wordt door middel van een zelf geprogrammeerd computerprogramma gecodeerd en vertaald naar een door de computer gegenereerde matrix, die de data van het visuele beeldmateriaal omzet in interactieve bewegingen van LED-licht. De filmpresentatie en bewegingen van het licht zijn wederom verbonden met de data van de geluidsopnames en kan de bezoeker de verkregen data, samengesteld in een experimentele en generatieve soundscape, beluisteren. Er ontstaat telkens een nieuwe compositie, die puur gebaseerd is op de reëel verkregen data. Door het transformatieproces van datavisualisatie naar audio-data op deze directe wijze ervaarbaar te maken voor bezoekers, plaatst Jobbe niet alleen bezoekers in de positie van de observator, maar neemt ook hijzelf als kunstenaar deze rol in. Hij laat zich bewust verrassen en inspireren door telkens nieuwe onderzoeksresultaten en de artistieke mogelijkheden die deze processen vrijgeven voor toekomstige toepassingen.
Last night, Radar Eyes performed at the WMXM and LEAP concert in Reid Hall. Photo submitted by David Park.
Originally was the Greenwood Hotel and Restaurant and was owned by Samuel J. Stein. Built in 1900. Has had multiple occupants over the years including WGRM radio station which had B.B. King's debut on this station in World War II. Had multi-million dollar renovation in 2004 and looked to be renovating again when I walked by.