View allAll Photos Tagged Porcel
Alapköröm: épített porcelán köröm, körömágy-hosszabbítással és átlátszó szabadszéllel. A szabadszélnél kevést ezüst színű porcelánport használtam színátmenetesen, hogy az átlátszó szabadszél megmaradjon.
Beépített díszítés: fehér porcelánvirágok lila és rózsaszín hologrammos jégfóliával a virágok közepén.
Felületi díszítés: fehér akrilfestékkel kontúroztam a virágszirmokat, hogy még hangsúlyosabb legyen a minta, valamint fehér leveleket festettem mellé.
Láttad már a honlapomat? kormonfont.hu
--- English ---
Base nails: handbuilt acrylic nails with nail-bed extension and transparent endings. At the nail endings I used a little silver powder for gradients.
Embedded decoration: white acryl flowers with lilac and pink holographic ice-foil in the center of the flowers.
Surface decoration: the embedded flowers contoured with white petals and leaves to emphasize the motives.
Have you seen my website? kormonfont.com
Alapköröm: porcelán kocka francia köröm, körömágy meghosszabbítással.
Felületi díszítés:
1. fehér 3d porcelán virágok
2. nagyon apró szemcséjű ezüst szórógyöngy
- egyik kézen: rózsa
- másik kézen: 3 szirmú lapos virág
3. fehér akrilfestékkel készült levelek
Láttad már a honlapomat? kormonfont.hu
--- English ---
Base nail: square shape french nail with nail-bed extension.
Surface decoration:
1. white 3d acryl flowers
2. very small silver balls
- on the left hand: rose
- on the right hand: flat flower with 3 leaves
- másik kézen: 3 szirmú lapos virág
3. white painted leaves
Have you seen my website? kormonfont.com
Fotografía: Ricardo Gisinger www.facebook.com/rgfotografia
Make Up: Lur Porcel www.facebook.com/lur.porcelmaquillaje - Asistentes Make Up: Nancy Rojas + Sil Galeano.
Lur Porcel Espacio Caballito
www.facebook.com/pages/Lur-Porcel-Espacio-Caballito/28252...
* SwapModels www.swapmodels.webs.com
The Arte de las Americas mural, located outside the Art of Freedom on the southeast corner of SW 14th Street and SW 8th Street, was painted by local Nicaraguan artist Archie Nica, whose real name is Luis Manuel Cuadra Peralta. The mural incorporates iconic images related to Nica's native Nicaragua with caricature-like portraits of famous figures from across the Americas including Celia Cruz, Tito Puente Selena, Abraham Lincoln, Jose Marti, George Washington, and Ruben Dario.
Alapköröm: épített porcelán köröm, körömágy-hosszabbítással és átlátszó szabadszéllel. A szabadszélnél kevést ezüst színű porcelánport használtam színátmenetesen, hogy az átlátszó szabadszél megmaradjon.
Beépített díszítés: fehér porcelánvirágok lila és rózsaszín hologrammos jégfóliával a virágok közepén.
Felületi díszítés: fehér akrilfestékkel kontúroztam a virágszirmokat, hogy még hangsúlyosabb legyen a minta, valamint fehér leveleket festettem mellé.
Láttad már a honlapomat? kormonfont.hu
--- English ---
Base nails: handbuilt acrylic nails with nail-bed extension and transparent endings. At the nail endings I used a little silver powder for gradients.
Embedded decoration: white acryl flowers with lilac and pink holographic ice-foil in the center of the flowers.
Surface decoration: the embedded flowers contoured with white petals and leaves to emphasize the motives.
Have you seen my website? kormonfont.com
Épített porcelán francia kocka műköröm körömágyhosszabbítással
Díszítés: magenta és narancssárga színű egymozdulat virág fekete akrilfestékkel kontúrozva.
citypulse exhibition : biosphere
I participated in this exhibition.
I am honored that my photograph is exhibited with wonderful photographers of the world.
It is a favor of Tommy Oshima and George Lever.
CITYPULSE:Biosphere participants are.....
Vincent Reyes Montealegre.
Flyer Image by Jon Jacobsen and Vicente Reyes Montealegre
I like here the iridescent glow of eosin Zsolnay ceramics.
en.wikipedia.org/wiki/Zsolnay#Eosin
The great Hungarian architect, Ödön Lechner's work:
en.wikipedia.org/wiki/%C3%96d%C3%B6n_Lechner
en.wikipedia.org/wiki/Museum_of_Applied_Arts_%28Budapest%29
www.imm.hu/hu/contents/20,%C3%89p%C3%BClett%C3%B6rt%C3%A9net
[Una versión más legible se encontrará en la entrada del blog, cuyo enlace se señala a continuación.]
enriqueviolanevado.blogspot.com.es/2015/12/las-propuestas...
Propuesta de Examen de Geografía de 2015 (1 de 6).
Opción B
1. Exprese de modo conciso el significado geográfico de los siguientes conceptos:
- Barbecho
- Bosque perennifolio
- Caudal de un río
- Energías renovables
- Polo de desarrollo
- Solsticios
(Valoración: hasta 3 puntos; máximo 0,5 puntos por término)
2. Los siguientes mapas representan el porcentaje de extranjeros con respecto al total de población de cada provincia española en dos años diferentes. Analícelos y conteste a las siguientes preguntas:
a) ¿Qué provincias tienen más de un de 8% de extranjeros en ambos años? (Hasta 1 punto)
b) ¿A qué se debe el cambio entre ambas fechas en esas provincias? (Hasta 1 punto)
c) Razone las consecuencias demográficas y sociales de la inmigración en España. (Hasta 2 puntos)
[Reproducción de dos mapas temáticos del territorio español dividido en provincias. Se emplean cinco gamas de colores que oscilan entre el crema y el castaño y que se corresponden con distintos porcentajes de extranjeros (< 3%, 3 a <5%, 5 a <8%, 8 a <13% y 13% y más). El primer mapa aparece rotulado con el año 2001 y el segundo con el 2008. La procedencia de estas representaciones cartografiadas aparece señalada de esta forma: «Fuente: INE. Elaboración: Carmen Hernández Porcel.»]
(Valoración: hasta 4 puntos)
3. Caracterización general del clima en España.
- Los condicionantes básicos.
- Los elementos climáticos y su distribución espacial.
- Los factores climáticos.
(Valoración: hasta 3 puntos)
_______________________________________________
Tres observaciones sobre el presente examen:
1) La prueba muestra la habitual combinación de ejercicio práctico de geografía humana y un tema de geografía física. Lógicamente la opción alternativa presenta un tema de geografía económica y un ejercicio práctico sobre contenidos de geografía física.
2) El ejercicio práctico del examen registra aquí su primera aparición. La anterior se produjo en una propuesta de 2007 que quedó relegada a nivel de examen de reserva, al igual que la analizamos. En ambos casos se repiten las mismas preguntas.
3) Estas representaciones cartográficas en las que Portugal, el cuello de botella de los Pirineos y el litoral magrebí desaparecen como por ensalmo, nos parecen el colmo de la inexactitud. Por otra parte, esa escala de cremas y castaños desorienta por completo a cualquiera que se atreva a analizar el mapa (y más con las apreturas de selectividad). Como remate, el ejercicio propuesto ha envejecido sin remedio. El estudio de un fenómeno entre 2001 y 2007 resultaba novedoso en el propio 2007 (primera aparición), pero habrá que convenir que pocas dinámicas han cambiado tanto en siete años como el porcentaje de extranjería. En los últimos años de existencia de la selectividad no parece que sea conveniente aportar nuevos ejercicios, pero bien se podría prescindir de antiguallas como ésta.
Arena di Verona.
Direttore: Marco Armiliato
Regia e scene: Franco Zeffirelli
Costumi : Raimonda Gaetani
Coreografia diEl Camborio/ Lucia Real
Scenografo collaboratore : Carlo Centolavigna
Assistente alle scene : Mauro Tinti
Maestro d'armi : Renzo Musumeci Greco
Maestro del coro : Giovanni Andreoli
Direttore corpo di ballo : Maria Grazia Garofoli
Direttore allestimenti scenici : Giuseppe De Filippi Venezia
InterpretiIl Conte di Luna: Dmitri Hvorostovsky
Leonora : Sondra Radvanovsky
Azucena : Marianne Cornetti
Manrico : Marcelo Alvarez
Ferrando: Giorgio Giuseppini
Ines: Mirjam Tola
Ruiz: Carlo Bosi
Un vecchio zingaro: Fabio Bonavita
Un messo : Luca Tamani
Primo ballerino ospite : Rosa Zaragoza/Josè Porcel/ Lucia Real
Kézműves kupa - Miskolc.
Téma: Magyar népviselet, ezen belül is a választott téma: kalocsai motívumok.
A fotó már itthon készült.
Egyik kéz nappali síkban történő akril díszítéssel. A másik kéz alkalmi 3d porcelán díszítéssel.
A gyűrű és a gyűrűsujjon látható paprika saját készítés.
A "Miskolc Kupa 2010"-en készült versenymunkám. A feladat az egyik kéz 3D porcelán, míg a másik kéz akril díszítése magyar népviseleti motívumokkal.
Láttad már a honlapomat? kormonfont.hu
--- English ---
Championship entry for "Miskolc Cup 2010". The task was to make a hand with acrylic sculpting and a painted one with Hungarian folk motives.
Did you see my website? kormonfont.com
Ezen a képen látható minták kombinációját kérte a Vendég egy viszonylag rövid manfula körömre. ;)
Alapköröm: épített porcelán mandula formájú köröm körömágyhosszabbítás nélkül.
Szabadszél: zöld és sárga színátmenetes üveghatású köröm sötétzöld hologrammos nagynéretű csillámokkal és sárga jégfóliával.
Akril díszítés: fehér, citromsárga, narancssárga virágok különböző méretekben és formákban, zöld és zöldessárga levelek, fekete kontúrokkal
3d felületi díszítés (gyürüsujjakon): fehér és citromsárga színátmenetes margaréták fehér kontúrral és zöld levelek fekete kontúrral.
Láttad már a honlapomat? kormonfont.hu
--- English ---
The client asked to make a combination of this patterns on relatively short almond-shape nails.
Base nails: built acryl almond shape nails without nail-base extension.
Nail ends: greend and yellow color gradient with glass effect, embedded with dark green hologramic glitters and yellow "ice-foils".
Acryl painting: white, yellow, orange flowers in different sizes and patterns with green and yellow green leaves, black contours.
3D surface "sculptures" (on the ring fingers): white and yellow color gradient margaretas with white contours and green leaves with black contours.
Have you seen my website? kormonfont.com
Colar em malha confeccionado com arame latão e adornado por uma porcela negra em forma de gota. Peça de difícil execução e que combina com qualquer figurino.
Veja mais em:
Arena di Verona.
Direttore: Marco Armiliato
Regia e scene: Franco Zeffirelli
Costumi : Raimonda Gaetani
Coreografia diEl Camborio/ Lucia Real
Scenografo collaboratore : Carlo Centolavigna
Assistente alle scene : Mauro Tinti
Maestro d'armi : Renzo Musumeci Greco
Maestro del coro : Giovanni Andreoli
Direttore corpo di ballo : Maria Grazia Garofoli
Direttore allestimenti scenici : Giuseppe De Filippi Venezia
InterpretiIl Conte di Luna: Dmitri Hvorostovsky
Leonora : Sondra Radvanovsky
Azucena : Marianne Cornetti
Manrico : Marcelo Alvarez
Ferrando: Giorgio Giuseppini
Ines: Mirjam Tola
Ruiz: Carlo Bosi
Un vecchio zingaro: Fabio Bonavita
Un messo : Luca Tamani
Primo ballerino ospite : Rosa Zaragoza/Josè Porcel/ Lucia Real
Arena di Verona.
Direttore: Marco Armiliato
Regia e scene: Franco Zeffirelli
Costumi : Raimonda Gaetani
Coreografia diEl Camborio/ Lucia Real
Scenografo collaboratore : Carlo Centolavigna
Assistente alle scene : Mauro Tinti
Maestro d'armi : Renzo Musumeci Greco
Maestro del coro : Giovanni Andreoli
Direttore corpo di ballo : Maria Grazia Garofoli
Direttore allestimenti scenici : Giuseppe De Filippi Venezia
InterpretiIl Conte di Luna: Dmitri Hvorostovsky
Leonora : Sondra Radvanovsky
Azucena : Marianne Cornetti
Manrico : Marcelo Alvarez
Ferrando: Giorgio Giuseppini
Ines: Mirjam Tola
Ruiz: Carlo Bosi
Un vecchio zingaro: Fabio Bonavita
Un messo : Luca Tamani
Primo ballerino ospite : Rosa Zaragoza/Josè Porcel/ Lucia Real
Arena di Verona.
Direttore: Marco Armiliato
Regia e scene: Franco Zeffirelli
Costumi : Raimonda Gaetani
Coreografia diEl Camborio/ Lucia Real
Scenografo collaboratore : Carlo Centolavigna
Assistente alle scene : Mauro Tinti
Maestro d'armi : Renzo Musumeci Greco
Maestro del coro : Giovanni Andreoli
Direttore corpo di ballo : Maria Grazia Garofoli
Direttore allestimenti scenici : Giuseppe De Filippi Venezia
InterpretiIl Conte di Luna: Dmitri Hvorostovsky
Leonora : Sondra Radvanovsky
Azucena : Marianne Cornetti
Manrico : Marcelo Alvarez
Ferrando: Giorgio Giuseppini
Ines: Mirjam Tola
Ruiz: Carlo Bosi
Un vecchio zingaro: Fabio Bonavita
Un messo : Luca Tamani
Primo ballerino ospite : Rosa Zaragoza/Josè Porcel/ Lucia Real
Alapköröm: épített porcelán köröm, körömágy-hosszabbítással és átlátszó szabadszéllel. A szabadszélnél kevést ezüst színű porcelánport használtam színátmenetesen, hogy az átlátszó szabadszél megmaradjon.
Beépített díszítés: fehér porcelánvirágok lila és rózsaszín hologrammos jégfóliával a virágok közepén.
Felületi díszítés: fehér akrilfestékkel kontúroztam a virágszirmokat, hogy még hangsúlyosabb legyen a minta, valamint fehér leveleket festettem mellé.
Láttad már a honlapomat? kormonfont.hu
--- English ---
Base nails: handbuilt acrylic nails with nail-bed extension and transparent endings. At the nail endings I used a little silver powder for gradients.
Embedded decoration: white acryl flowers with lilac and pink holographic ice-foil in the center of the flowers.
Surface decoration: the embedded flowers contoured with white petals and leaves to emphasize the motives.
Have you seen my website? kormonfont.com
El Festival Marzas 2010 llenó el polideportivo El Plantío: Los burgaleses no fallaron a su cita anual con las tradiciones y ya van treinta años. El Festival Marzas 2010 se apuntó otro lleno con las cientos de personas que, deseosas de recordar los cantos y bailes más típicos de la provincia, abarrotaron el polideportivo El Plantío. El Canto de las Marzas sirvió de pistoletazo de salida para un espectáculo en el que no faltó un recorrido por los distintos géneros de la danza tradicional burgalesa: a lo llano, al agudo, rueda, seguidilla, bolero, mazurca, polca o jota.
Organizado por el Instituto Municipal de Cultura y coordinado artísticamente por el Comité de Folclore Ciudad de Burgos, el festival contó con la participación de los grupos de Burgos Diego Porcelos, Tierras del Cid, Justo del Río, Amigos de la Dulzaina, Danzantes de Burgos, Condestables de Castilla, Grupo de Tradiciones Los Zagales, Estampas Burgalesas, Nuestra Señora de las Nieves y Asociación de Danzas de Villalbilla, que este año celebra su decimoquinto aniversario.
Las Marzas son cantos de ronda petitorios que cantan los jóvenes en las zonas rurales durante la noche del último día de febrero. En esta fecha, los marzantes (cuadrillas formadas únicamente por varones solteros) salen por las calles del pueblo al anochecer o a partir de la medianoche salen por las calles del pueblo para pedir especies, generalmente huevos, chorizos, morcillas y otros productos del cerdo con el objetivo de hacer una merienda. Se trata de una tradición muy arraigada en la provincia de Burgos y en la de Cantabria que también se ha conservado en algunos puntos de Soria, Palencia, Valladolid y Segovia.
Esta foto participó en el juego En otro lugar de Flickr.
El castillo de Monasterio es un castillo construido, seguramente, en el siglo IX en una cresta rocosa en el municipio de Monasterio de Rodilla. En la actualidad solo quedan ruinas de su perímetro y de la torre del homenaje. Desde la peña en la que se ubica se contempla una espléndida panorámica de la comarca de La Bureba.
El conde Diego Porcelos se asentó en Burgos en el año 884. El castillo de Monasterio se construyó en este momento para proteger los nuevos territorios en los que se iban asentando colonos, formando desde Burgos una línea defensiva con otros nuevos castillos como el castillo de Úrbel; o el castillo de Pancorbo construido pocos años antes. La fortaleza de Monasterio de Rodilla aparece nombrada por primera vez en un documento del año 1011.
El asesinato del conde García Sánchez de Castilla en 1028 hizo que Castilla fuese heredado por Sancho III el Mayor, rey de Navarra, por el matrimonio de este con la hermana de García, Mayor de Castilla. Se conoce que Lope Fortunionis señoreaba la fortaleza en el año 1048 en nombre del rey García III, heredero de Sancho en el trono de Pamplona. Tras la batalla de Atapuerca en 1054 los navarros abandonaron la fortaleza y la comarca retornó a Castilla.
El castillo presentaba planta pentagonal adaptándose al perímetro de la peña donde se hubica. La torre del homenaje y la puerta principal se situaban al norte. Al sur tenía una terraza amurallada que completaba el recinto amurallado.
Actualmente apenas se conservan las ruinas de su torre y los cimientos de su perímetro. En uno de los lienzos de muralla que aun se conserva, estuvo embutida hasta principios del s. XX una lápida con una inscripción en latín que fue expoliada y hoy se encuentra desaparecida. Dicha lápida formaría parte de un monumento funerario de época romana antes de ser usada para la construcción del castillo. Sin duda, sus constructores aprovecharon el material que encontraron de las ruinas de la antigua ciudad romana de Tritium Autrigonum.
Alumnos: Gonzalo Porcel de Peralta y Gabriela Estevez
Comisión: Patricio Oliver, Javier Bernales, Diana De la Fuente
Arena di Verona.
Direttore: Marco Armiliato
Regia e scene: Franco Zeffirelli
Costumi : Raimonda Gaetani
Coreografia diEl Camborio/ Lucia Real
Scenografo collaboratore : Carlo Centolavigna
Assistente alle scene : Mauro Tinti
Maestro d'armi : Renzo Musumeci Greco
Maestro del coro : Giovanni Andreoli
Direttore corpo di ballo : Maria Grazia Garofoli
Direttore allestimenti scenici : Giuseppe De Filippi Venezia
InterpretiIl Conte di Luna: Dmitri Hvorostovsky
Leonora : Sondra Radvanovsky
Azucena : Marianne Cornetti
Manrico : Marcelo Alvarez
Ferrando: Giorgio Giuseppini
Ines: Mirjam Tola
Ruiz: Carlo Bosi
Un vecchio zingaro: Fabio Bonavita
Un messo : Luca Tamani
Primo ballerino ospite : Rosa Zaragoza/Josè Porcel/ Lucia Real
El Arco de Santa María es uno de los monumentos más emblemáticos de la ciudad de Burgos, comunidad autónoma de Castilla y León, España. Una de las antiguas doce puertas de acceso a la ciudad en la Edad Media, comunica el puente de Santa María, sobre el río Arlanzón, con la plaza del Rey San Fernando, donde se yergue la catedral.
Historia
Inicialmente conocida como "Puerta de la puente de yuso", la actual traza comienza su construcción en el siglo XIV-XV, a la que pertenece todo el interior, la torre y la fachada que mira a la Catedral. En el siglo siguiente, concretamente entre 1536 y 1553, fue remodelado totalmente por Juan de Vallejo y Francisco de Colonia, dando lugar a la entrada realizada con la típica piedra caliza blanca burgalesa, en esta ocasión proveniente de las canteras de Hontoria de la Cantera que puede contemplarse en la actualidad. Una puerta más simple debió de existir con anterioridad, ya que el Poema del Mio Cid la cita como el punto de entrada y salida de la ciudad empleado por el Cid cuando le reclamaban sus correrías guerreras. El Arco estuvo ocupado por el Consistorio burgalés hasta la construcción de la nueva Casa Consistorial (obra de Fernando González de Lara) en el siglo XVIII. Entre los años 1878 y 1955 fue sede del Museo Arqueológico Provincial de Burgos y en 1943 fue declarado Monumento Histórico-Artístico Nacional.
En la actualidad está abierto al público en calidad de Centro Cultural Histórico Artístico, con espacios museístico y para exposiciones temporales.
Exterior
La puerta fue concebida a manera de gran arco triunfal, con organización de retablo labrado o manposteado en piedra y con un remate almenado a modo de castillete, lo que hace del conjunto un monumento arquitectónico bastante singular. En las seis hornacinas principales, dispuestas en dos cuerpos y tres calles, se encuentran personajes importantes de la historia de la ciudad y de Castilla: los Jueces de Castilla (Nuño Rasura y Laín Calvo); los condes Diego Rodríguez Porcelos, fundador de la ciudad, y Fernán González, primer conde independiente de Castilla; el Cid; y el emperador Carlos I, a quien dedicó la ciudad el Arco para congraciarse con él tras las revueltas comuneras.
Sobre ellos, con bultos de menor tamaño, se sitúan dos maceros municipales en los extremos de una balconada abalaustrada y el ángel custodio de Burgos sosteniendo una reproducción de la ciudad. Por encima se encuentran cuatro gárgolas que sirven de desagües. Presidiendo todo se encuentra la Virgen Santa María, patrona de Burgos como defensora de la ciudad.
El autor de las estatuas es el escultor Ochoa de Arteaga. El paramento está tachonado de aspilleras, lo flanquean dos torres cilíndricas y lo rematan cuatro escaraguaitas o garitas decorativas.
El arco está cubierto con una bóveda de crucería, accediéndose a esta bóveda por un arco de medio punto, en cuyo intradós hay restos de pinturas alegóricas del siglo XVII, en la fachada principal, y por otro trespuntado en la fachada posterior. La fachada posterior, sencilla, data del siglo xiv; en ella hay una galería de piedra bajo el tejado, sostenida por ménsulas de madera.
Interior
Sala principal.
En el interior del Arco, unas escaleras de origen medieval dan acceso a la sala principal, reformada en la actualidad, aunque conserva un fragmento de yeserías mudéjares, procedentes del castillo de Burgos; en esta sala destaca un gran mural del pintor burgalés José Vela Zanetti dedicado al Conde Fernán González y a la independencia de Castilla. La sala, que ocupa dos plantas, está cerrada por una cristalera decorada con el escudo de la ciudad.
Desde esta se puede acceder a la Sala de Poridad, salón octogonal en el que se reunía el concejo de Burgos hasta 1780. Esta sala tiene un bello artesonado mudéjar. En sus muros pueden admirarse pinturas del siglo xvi que representan al emperador Carlos V, a Felipe II y a los próceres castellanos, Fernán González, Rodrigo Díaz de Vivar, y los jueces Laín Calvo y Nuño Rasura, puestos como ejemplo de buen gobierno en el lugar donde se reunían los regidores del Concejo burgalés.
Alberga interesantes objetos históricos que recuerdan la condición que tiene Burgos de Cabeza de Castilla: el cuadro "El Cid y Doña Jimena" del artista burgalés Marceliano Santa María; un hueso del Cid Campeador; la medida patrón de la vara castellana; la antigua puerta blindada de acceso al archivo del Arco; el sillón en que se sentaban los legendarios jueces castellanos para administrar justicia; una reproducción de la espada Tizona del Cid, obra del orfebre Maese Calvo, que es también autor de bellos escudos circulares dedicados al Cid y al conde Fernán González; puede verse un pendón de Castilla bordado en oro y otros objetos variados pertenecientes al Concejo de la ciudad. Desde esta sala se puede acceder a una de las torres cilíndricas del exterior.
En la planta superior, accesible por una escalera de caracol, se ubica, en una pequeña habitación, el Museo de Farmacia. La colección de tarros de boticario procede del desaparecido Hospital de San Juan, cuya botica fue de las más importantes de España, regida por farmacéuticos como Fray Tomás de Paredes y Fray Esteban de Villa.
Alumnos: Gonzalo Porcel de Peralta y Gabriela Estevez
Comisión: Patricio Oliver, Javier Bernales, Diana De la Fuente
Épített porcelán francia kocka műköröm körömágyhosszabbítással.
Felületreszelés után, díszítés előtt, fényzselé nélkül.
Arena di Verona.
Direttore: Marco Armiliato
Regia e scene: Franco Zeffirelli
Costumi : Raimonda Gaetani
Coreografia diEl Camborio/ Lucia Real
Scenografo collaboratore : Carlo Centolavigna
Assistente alle scene : Mauro Tinti
Maestro d'armi : Renzo Musumeci Greco
Maestro del coro : Giovanni Andreoli
Direttore corpo di ballo : Maria Grazia Garofoli
Direttore allestimenti scenici : Giuseppe De Filippi Venezia
InterpretiIl Conte di Luna: Dmitri Hvorostovsky
Leonora : Sondra Radvanovsky
Azucena : Marianne Cornetti
Manrico : Marcelo Alvarez
Ferrando: Giorgio Giuseppini
Ines: Mirjam Tola
Ruiz: Carlo Bosi
Un vecchio zingaro: Fabio Bonavita
Un messo : Luca Tamani
Primo ballerino ospite : Rosa Zaragoza/Josè Porcel/ Lucia Real
Arena di Verona.
Direttore: Marco Armiliato
Regia e scene: Franco Zeffirelli
Costumi : Raimonda Gaetani
Coreografia diEl Camborio/ Lucia Real
Scenografo collaboratore : Carlo Centolavigna
Assistente alle scene : Mauro Tinti
Maestro d'armi : Renzo Musumeci Greco
Maestro del coro : Giovanni Andreoli
Direttore corpo di ballo : Maria Grazia Garofoli
Direttore allestimenti scenici : Giuseppe De Filippi Venezia
InterpretiIl Conte di Luna: Dmitri Hvorostovsky
Leonora : Sondra Radvanovsky
Azucena : Marianne Cornetti
Manrico : Marcelo Alvarez
Ferrando: Giorgio Giuseppini
Ines: Mirjam Tola
Ruiz: Carlo Bosi
Un vecchio zingaro: Fabio Bonavita
Un messo : Luca Tamani
Primo ballerino ospite : Rosa Zaragoza/Josè Porcel/ Lucia Real
Arena di Verona.
Direttore: Marco Armiliato
Regia e scene: Franco Zeffirelli
Costumi : Raimonda Gaetani
Coreografia diEl Camborio/ Lucia Real
Scenografo collaboratore : Carlo Centolavigna
Assistente alle scene : Mauro Tinti
Maestro d'armi : Renzo Musumeci Greco
Maestro del coro : Giovanni Andreoli
Direttore corpo di ballo : Maria Grazia Garofoli
Direttore allestimenti scenici : Giuseppe De Filippi Venezia
InterpretiIl Conte di Luna: Dmitri Hvorostovsky
Leonora : Sondra Radvanovsky
Azucena : Marianne Cornetti
Manrico : Marcelo Alvarez
Ferrando: Giorgio Giuseppini
Ines: Mirjam Tola
Ruiz: Carlo Bosi
Un vecchio zingaro: Fabio Bonavita
Un messo : Luca Tamani
Primo ballerino ospite : Rosa Zaragoza/Josè Porcel/ Lucia Real
Alap: csillámos körömágyhosszabbító, színátmenetes (gyöngyházfehér, középlila, sötétlila)szabadszéllel
Díszítés: lila + fehér akrilfesték, gyűrűsujjon 3d lila porcelán virágok, swarovski
Ha hasonlót szeretnél hordani az ujjaidon, tudok segíteni. A honlapomon megtalálod az elérhetőségemet, az árlistámat és a jelenlegi akciókat.
If you want to wear similar and you're in Hungary, i might help you. On my homepage you can find my contacts and prices with the latest discounts.
PINTARON UN MURAL PARA HOMENAJEAR A LANDRÚ.
El Paseo de la Historieta, en San Telmo, sumó un mural en homenaje al dibujante Juan Carlos Colombres, más conocido como Landrú. Quienes recorran el paseo, podrán ver ahora al mítico y recordado gato que siempre ríe, presente en las creaciones de Landrú junto a su firma, pintado en una pared de Balcarce entre Chile y México.
La obra estuvo a cargo de la artista plástica Magdalena Arcieri Valdés. Y es un nuevo aporte para el Paseo de la Historieta, en las calles Chile, Balcarce, Av. Belgrano y Av. Paseo Colón, donde se rinde homenaje a los principales artistas del comic argentino.
El recorrido está enriquecido con murales y esculturas de los más reconocidos personajes de Quino, Caloi, García Ferré, Lino Palacio, Sendra, Nik, Liniers, Dante Quinterno y, desde agosto de este año, Landrú.
Juan Carlos Colombres (Landrú) nació en Buenos Aires en 1923 y se destacó como humorista gráfico por retratar la realidad sociopolítica de la Argentina con caricaturas, frases y refranes. Dueño de una ironía y un humor muy característicos, publicó sus dibujos en los diarios El Mundo, La Nación y Clarín y en las revistas Gente, Somos y Mercado, entre otras.
En 1957, fundó la revista Tía Vicenta, semanario de humor que satirizaba la actualidad política de nuestro país. Algunos de sus personajes más recordados son: Rogelio, el hombre que razonaba demasiado, el señor Porcel, María Belén, Mirna Delma, Jacinto W, el reblan y el señor Cateura.
Alumnos: Gonzalo Porcel de Peralta y Gabriela Estevez
Comisión: Patricio Oliver, Javier Bernales, Diana De la Fuente
Arena di Verona.
Direttore: Marco Armiliato
Regia e scene: Franco Zeffirelli
Costumi : Raimonda Gaetani
Coreografia diEl Camborio/ Lucia Real
Scenografo collaboratore : Carlo Centolavigna
Assistente alle scene : Mauro Tinti
Maestro d'armi : Renzo Musumeci Greco
Maestro del coro : Giovanni Andreoli
Direttore corpo di ballo : Maria Grazia Garofoli
Direttore allestimenti scenici : Giuseppe De Filippi Venezia
InterpretiIl Conte di Luna: Dmitri Hvorostovsky
Leonora : Sondra Radvanovsky
Azucena : Marianne Cornetti
Manrico : Marcelo Alvarez
Ferrando: Giorgio Giuseppini
Ines: Mirjam Tola
Ruiz: Carlo Bosi
Un vecchio zingaro: Fabio Bonavita
Un messo : Luca Tamani
Primo ballerino ospite : Rosa Zaragoza/Josè Porcel/ Lucia Real
Arena di Verona.
Direttore: Marco Armiliato
Regia e scene: Franco Zeffirelli
Costumi : Raimonda Gaetani
Coreografia diEl Camborio/ Lucia Real
Scenografo collaboratore : Carlo Centolavigna
Assistente alle scene : Mauro Tinti
Maestro d'armi : Renzo Musumeci Greco
Maestro del coro : Giovanni Andreoli
Direttore corpo di ballo : Maria Grazia Garofoli
Direttore allestimenti scenici : Giuseppe De Filippi Venezia
InterpretiIl Conte di Luna: Dmitri Hvorostovsky
Leonora : Sondra Radvanovsky
Azucena : Marianne Cornetti
Manrico : Marcelo Alvarez
Ferrando: Giorgio Giuseppini
Ines: Mirjam Tola
Ruiz: Carlo Bosi
Un vecchio zingaro: Fabio Bonavita
Un messo : Luca Tamani
Primo ballerino ospite : Rosa Zaragoza/Josè Porcel/ Lucia Real
Ezen a képen látható minták kombinációját kérte a Vendég egy viszonylag rövid manfula körömre. ;)
Alapköröm: épített porcelán mandula formájú köröm körömágyhosszabbítás nélkül.
Szabadszél: zöld és sárga színátmenetes üveghatású köröm sötétzöld hologrammos nagynéretű csillámokkal és sárga jégfóliával.
Akril díszítés: fehér, citromsárga, narancssárga virágok különböző méretekben és formákban, zöld és zöldessárga levelek, fekete kontúrokkal
3d felületi díszítés (gyürüsujjakon): fehér és citromsárga színátmenetes margaréták fehér kontúrral és zöld levelek fekete kontúrral.
Láttad már a honlapomat? kormonfont.hu
--- English ---
The client asked to make a combination of this patterns on relatively short almond-shape nails.
Base nails: built acryl almond shape nails without nail-base extension.
Nail ends: greend and yellow color gradient with glass effect, embedded with dark green hologramic glitters and yellow "ice-foils".
Acryl painting: white, yellow, orange flowers in different sizes and patterns with green and yellow green leaves, black contours.
3D surface "sculptures" (on the ring fingers): white and yellow color gradient margaretas with white contours and green leaves with black contours.
Have you seen my website? kormonfont.com
Arena di Verona.
Direttore: Marco Armiliato
Regia e scene: Franco Zeffirelli
Costumi : Raimonda Gaetani
Coreografia diEl Camborio/ Lucia Real
Scenografo collaboratore : Carlo Centolavigna
Assistente alle scene : Mauro Tinti
Maestro d'armi : Renzo Musumeci Greco
Maestro del coro : Giovanni Andreoli
Direttore corpo di ballo : Maria Grazia Garofoli
Direttore allestimenti scenici : Giuseppe De Filippi Venezia
InterpretiIl Conte di Luna: Dmitri Hvorostovsky
Leonora : Sondra Radvanovsky
Azucena : Marianne Cornetti
Manrico : Marcelo Alvarez
Ferrando: Giorgio Giuseppini
Ines: Mirjam Tola
Ruiz: Carlo Bosi
Un vecchio zingaro: Fabio Bonavita
Un messo : Luca Tamani
Primo ballerino ospite : Rosa Zaragoza/Josè Porcel/ Lucia Real
Minimális körömhosszabbítás porcelánból.
Rose Garden Harmony Gelishel lakkozva.
Láttad már a honlapomat? kormonfont.hu
--- English ---
Minimal nail-extension, made with acrylic powder.
For the top polish, I've used Harmony's Gelish Rose Garden gel.
Have you seen my website? kormonfont.com
~ BRÖWNLIGHT MÄV! ~
by Gabriel Martínez
Copyright © 2010 Gabriel Martinez [ BLÄCKWITCH Photography ]
* Por favor no use esta imagen en websites, blogs u otro medio sin mi explícito permiso por escrito. © All rights reserved.
* Please don't use this image on websites, blogs or other media without my explicit written permission. © All rights reserved.
.
>>> STONE TEMPLE PILOTS ► * SexTypeThing * <<<
.
The statue of Borges y Alvarez, by sculptor Fernando Pugliese, was installed at the corner of Corrientes and Uruguay on March 10, 2011.
Borges y Alvarez was a memorable sketch from comedy television show, "No Toca Botón!" (Don't touch the button), which was the highest-rated television show in Argentina during the 1980's. The two characters were played by, respectively by Alberto Olmedo y Javier Portales.
Alberto Olmedo (1933-1988), nicknamed "El Negro", starred in 49 movies, including a series of films with Jorge Porcel that are considered to pinnacle of Argentina's sexploitation genre. Early on his career, Olmedo had a string of successful children's programs including "Capitán Piluso," but it was his adult-oriented comedy on shows like ""Operación Ja-Já" and "El Chupete", with its unique blend of slapstick and mature content, that earned him his highest acclaim. Olmedo famously faked his own death with an announcement on television at the beginning of the military dictatorship in 1976, which earned him banishment from the airwaves for 2 years. Olmedo would die at the age of 54 when, according to police reports, he slipped off the balcony of his eleventh-floor apartment in Mar del Plata. It is believed that he tried, possibly under the influence of alcohol or cocaine, to perform and high-wire stunt and lost his balance.
Javier Portales (1937-2003), born Miguel Ángel Álvarez, got his start in theater, and broke into television with the drama "Quinto Año Nacional", but he got his big break with the 1964 hit comedy "Operación Ja-Já." It was there that he met Olmedo and Jorge Porcel, who he would go on to work with on several successful theater and television project. Portales had his biggest success, though, during the 1990s with the television sitcoms "Son de dies" and "Un hermano es un hermano."
Architect: Lechner Jenő, cousin of most important Hungarian architect of Secession, Lechner Ödön.
It was built in 1911.
Ceramics by Zsolnay (Pécs) en.wikipedia.org/wiki/Zsolnay
A nice example of Hungarian Secession, using stylized Hungarian folk motifs.
Szecessziós Tulipános Általános Iskola, Győr
Az iskola története Fekete Istvánné tanítónő írása nyomán, kiegészítve:
1905. január 1-jén Révfalu községet törvénnyel egyesítették Győrrel, ekkor lett Győr V. kerülete. A városrész lakosságának száma növekedésnek indult, 1910-ben 3870 főre gyarapodott. Hamarosan felmerült egy új elemi iskola felépítésének szükségessége. 1907-ben Wennes Jenő polgármester bejelentette, hogy a tervek készen vannak, melyeket a Vallás- és Közoktatási Minisztérium készíttetett. 1908-ban jelölték ki a leendő iskola helyét, majd 1910-ben Barcza Dániel építőmester nyerte el a pályázatot a munkálatok elvégzésére. Az iskolaépítés költségeire a közgyűlés 160.000 koronát biztosított.
Az épületet Lechner Jenő építész (1878-1962), Lechner Ödön unokatestvére tervezte. (1942-ben vette fel a család a Kismarty előnevet.)
hu.wikipedia.org/wiki/Kismarty-Lechner_Jen%C5%91
Az építési munkálatok 1910. november 4-én kezdődtek. Az új iskola 1911 augusztusa végére elkészült. A Győri Hírlap részletesen tudósított az iskolaépületről, melyben 8 tágas iskolaterem, szertár, tanítószoba, igazgatói iroda, igazgatói lakás, szolgalakás, mellékhelyiségek voltak elhelyezve. A tágas folyosók, a kitűnő világítás, az épület nagy hatást gyakorolt a belépőre.
Az L alakú, egy emeletes főépület a kor szecessziós építkezési stílusának jegyeit képviseli, a majolika díszeket a Zsolnay cég szállította. A hozzáépített földszintes három szobás igazgatói és egy szobás altiszti lakást a város megbízásából Kádár Jenő győri mérnök tervezte.
Zsolnay: hu.wikipedia.org/wiki/Zsolnay_porcel%C3%A1ngy%C3%A1r
Az iskola a magyar szecesszió népies irányzatának kiemelkedő vidéki alkotása, a stílus egyetlen győri emléke. Értékei miatt a város egyik kiemelkedően fontos építészeti remeke, 1985 óta műemléki védelem alatt áll. Ekkor renoválták utoljára.
Az új iskola az Állami Elemi Népiskola nevet kapta. Első igazgatója 1923-ig Ujlaki Géza volt. Megnyitásakor 400-450 gyermek tanult a padokban.
A lányok és a fiúk külön kapubejáraton át külön osztályokba jártak, 12 csoportban folyt a tanítás.
A tandíj évi 50 fillér volt, az év végén a tanulóknak záróvizsgát kellett tenniük. Főbb tantárgyak I-III. osztályban: magyar nyelv, számtan-mértan, éneklés, hit- és erkölcstan, rajzolás és testgyakorlás. A felsőbb, IV-VI. osztályokban tanítottak még történelem- és alkotmánytant, földrajzot, egészségtant és háztartástant. Az érdemjegyek 1-től 5-ig terjedtek, a legjobb osztályzat az egyes volt. Osztálytanítók oktattak minden tantárgyat, a hittant pedig Senkovics Bertalan plébános. Két részből állt a napi tanítás: reggel 8-tól délig és délután 2-től 4-ig. Közben hazamentek ebédelni, bár a távolabb lakó gyerekek az iskolában fogyasztották el otthonról hozott ebédjüket, közben a fegyelemről az altiszt gondoskodott.
A könyveket és a tanszereket a szülőknek kellett megvásárolniuk, de az iskola a legszegényebbeknek ingyen biztosította azokat. A könyvtárban 67 tanítói és 161 ifjúsági könyv volt.
A tanításon kívül konyhakertészkedéssel, fafaragással, háncsfonással, a lányok kézimunkával foglalkoztak.
A tanórákon és azokon kívül a tanítók megkövetelték a fegyelmet és a rendet. A hiányzásokat igazolni kellett, igazolatlan hiányzás miatt pénzbüntetést is kiszabhattak, melyet ha szükséges volt, a rendőrség szedett be.
A tanulás mellett egyéb kötelező elfoglaltságok is voltak, pl.: szederlevél gyűjtése. Mivel állami iskola volt, a napi templomba járás nem volt kötelező, de a vasárnapi istentiszteletek látogatását szorgalmazták, és az iskolában is gyakorolták az imákat.