View allAll Photos Tagged Grandeza
Fotografía tomada el día 19 de marzo de 2020 en la comuna de Ñuñoa, Santiago, Chile, con cámara Nikon D3500
Photograph taken on March 19, 2020 in the commune of Ñuñoa, Santiago, Chile, with Nikon D3500 camera
Dangwa Transport Company D1
Hino RM2P Pilipinas Hino Grandeza
Location: AH Lacson Ave cor Earnshaw St, Brgy 460, Sampaloc, Manila
All rights reserved to Nullerz.
Twitter: @AliMohammed_q8
This photo taken in phuket island inside the place of rivers and waterfalls.. actually i can't tell you how much we was wondering is this real or not? you can't believe your eyes cause of the magic and beauty of the unbelievable attractive nature! I captured this waterfall to share it here and to show you the greatness of nature!
hope to make you relax and fine & wish to see your comments and notes!
with all my appreciations and respections! =)
-
Esta foto tomada en la isla de Phuket en el interior del lugar de ríos y cascadas .. En realidad yo no puedo decirle lo mucho que se preguntaba ¿Esto es real o no? no se puede creer lo que ve la causa de la magia y la belleza de la naturaleza atractiva increíble! Capturé esta cascada de compartir aquí y para mostrar la grandeza de la naturaleza!
Esperamos que se relaje y finas y deseo de ver sus comentarios y notas!
con todos mis apreciaciones y respections! =)
SN/NC: Tabebuia Rosea Syn. Heptaphylla, Syn. Handroanthus Impetiginosus, Bignoniaceae Family
In the heart of Carapicuíba's downtown, a magnificent *Tabebuia rosea* erupts in a symphony of pink. Its delicate, trumpet-shaped blossoms create a breathtaking foreground against the serene sky. Perfectly centered at the end of the street, the iconic spire of the Mormon Temple rises to meet the blooms, its quiet architectural grandeur providing a striking counterpoint to the tree's organic, transient beauty. Though the full tree remains the unseen artist, its masterpiece is on full display—a brilliant urban composition where nature and structure converse in perfect harmony.
No centro de Carapicuíba, uma magnífica *Tabebuia rosea* irrompe em uma sinfonia de rosa. Suas delicadas flores em forma de trombeta criam um primeiro plano deslumbrante contra o céu sereno. Perfeitamente centralizada no final da rua, a icônica torre do Templo Mórmon eleva-se para encontrar as flores, sua quieta grandiosidade arquitetônica proporcionando um contraste marcante com a beleza orgânica e transitória da árvore. Embora a árvore completa permaneça a artista não vista, sua obra-prima está em plena exibição—uma brilhante composição urbana onde a natureza e a estrutura conversam em perfeita harmonia.
Au centre de Carapicuíba, un magnifique *Tabebuia rosea* éclate en une symphonie de rose. Ses délicates fleurs en forme de trompette créent un premier plan magnifique contre le ciel serein. Parfaitement centrée au bout de la rue, l'emblématique flèche du Temple Mormon s'élève à la rencontre des fleurs, sa grandeur architecturale tranquille offrant un contraste saisissant avec la beauté organique et éphémère de l'arbre. Bien que l'arbre entier reste l'artiste invisible, son chef-d'œuvre est pleinement visible — une brillante composition urbaine où la nature et la structure conversent en parfaite harmonie.
En el centro de Carapicuíba, una magnífica *Tabebuia rosea* estalla en una sinfonía de rosa. Sus delicadas flores en forma de trompeta crean un primer plano impresionante contra el cielo sereno. Perfectamente centrada al final de la calle, se eleva la icónica aguja del Templo Mormón para encontrarse con las flores, su tranquila grandeza arquitectónica proporcionando un marcado contrapunto a la belleza orgánica y transitoria del árbol. Aunque el árbol completo permanece como el artista invisible, su obra maestra está en plena exhibición: una brillante composición urbana donde la naturaleza y la estructura conversan en perfecta armonía.
Nel centro di Carapicuíba, una magnifica *Tabebuia rosea* esplode in una sinfonia di rosa. I suoi delicati fiori a forma di tromba creano una prospettiva mozzafiato contro il cielo sereno. Perfectamente inquadrata in fondo alla strada, si erge la iconica guglia del Tempio Mormone che sembra incontrare i fiori, la sua quieta grandiosità architettonica che crea un marcato contrappunto alla bellezza organica e transitoria dell'albero. Sebbene l'albero nella sua interezza rimanga l'artista invisibile, il suo capolavoro è in piena mostra: una brillante composizione urbana in cui natura e struttura conversano in perfetta armonia.
Im Herzen der Innenstadt von Carapicuíba entfaltet ein prächtiger *Tabebuia rosea* eine Symphonie in Rosa. Seine zarten, trompetenförmigen Blüten bilden einen atemberaubenden Vordergrund vor dem ruhigen Himmel. Exakt in der Mitte am Ende der Straße erhebt sich der ikonische Turm des Mormonen-Tempels und trifft auf die Blütenpracht. Seine stille architektonische Größe bildet einen markanten Kontrapunkt zur organischen, vergänglichen Schönheit des Baumes. Obwohl der gesamte Baum als unsichtbarer Künstler im Verborgenen bleibt, ist sein Meisterwerk voll zur Schau gestellt – eine brillante städtische Komposition, in der Natur und Architektur in perfekter Harmonie miteinander conversieren.
في قلب وسط مدينة كارابيكويبا، تزهر شجرة تابيبيا روزيا رائعة في تناغم من اللون الوردي. وتشكل أزهارها الحساسة على شكل بوق واجهة مذهلة ضد السماء الهادئة. وفي منتصف نهاية الشارع تمامًا، يرتفع برج معبد المورمون الشهير ليلتقي dengan الأزهار، حيث يوفر عظمته المعمارية الهادئة نقيضًا صارخًا لجمال الشجرة العضوي والعابر. وعلى الرغم من أن الشجرة بأكملها تبقى الفنان المخفي، إلا أن تحفتها معروضة بالكامل – فهي تكوين حضري رائع حيث تتحدث الطبيعة والهيكل بتناغم كامل.
在卡拉皮库伊巴市中心,一株华丽的粉花风铃木绽放出一片粉色的交响乐。它精致的喇叭形花朵在宁静的天空下构成了令人惊叹的前景。在街道的尽头正中,摩门教教堂的标志性尖塔巍然耸立,与鲜花相接,它静谧的建筑宏伟感与树木有机而短暂的美形成了鲜明的对比。虽然树木本身是隐而不见的艺术家,但其杰作却充分展现——这是一幅辉煌的城市构图,自然与建筑在此完美和谐地对话。
カラピクイバのダウンタウン中心部で、見事なタベブイア・ロセアがピンクの交響曲を奏でています。その繊細なトランペット型の花は、穏やかな空を背景に息をのむような前景を作り出しています。通りの真ん中ずく尽头には、モルモン神殿の象徴的な尖塔がそびえ立ち、花々と出会うように伸びています。その静かな建築の偉大さは、木の有機的で儚い美しさと見事に対照をなしています。木全体は見えざる芸術家のままですが、その傑作は存分に披露されており、自然と構造物が完璧な調和の中で会話する見事な都市の構成となっています。
In het centrum van Carapicuíba ontvouwt een magnifieke *Tabebuia rosea* zich in een symfonie van roze. Zijn delicate, trompetvormige bloemen creëren een adembenemende voorgrond tegen de serene lucht. Perfect gecentreerd aan het einde van de straat, rijst de iconische torenspits van de Mormoonse Tempel op om de bloemen te ontmoeten. Zijn stille architectonische grootsheid vormt een markant contrast met de organische, vergankelijke schoonheid van de boom. Hoewel de boom zelf de onzichtbare artiest blijft, is zijn meesterwerk volop te zien—een briljante stedelijke compositie waar natuur en structuur in perfecte harmonie met elkaar in gesprek gaan.
En tiempos dificiles, si nos visita la apatia o nos empapa la nostalgia, siempre podremos acudir a nuestros recuerdos, aquellos que nos conmovieron por su grandeza y austeridad. Asi he recordado aquellos dias excitantes en el desierto africano, un encuentro con el color y la luz.
In difficult times, if apathy visits us or we are soaked by nostalgia, we can always turn to our memories, those that touched us by their greatness and austerity. So I have remembered those exciting days in the African desert, an encounter with color and light.
Let me say a huge thank you, for over than 7 million visits that I receive in networks. But please do not leave one of those big logos, that are flooding in flickr .
If you like, to see more of my photography, go to
www.flickr.com/photos/agustinruiz/
Para ser humilde se necesita grandeza.
- Ernesto Sábato
Rishikesh, India
D
Contact: ietphotography@gmail.com
In case you want to use or print any of my pictures, please contact me or visit my website.
My flickr account: Flickr
500px: 500px
Había tal expresión de vida, un entusiasta, natural, pleno, fluido, primoroso y noble ensimismamiento en este pequeño, que era sencillamente encantador observarlo a cada momento, llenaba todo con su presencia, con esa inocencia que gobierna el corazón cuando se es niño, y había tal diálogo entre él y lo que veía en esa pantalla que supe que estaba haciendo eso que nos hace tan maravillosos a los seres humanos:
¡ Creando! y, por tanto, creyendo en que todo es posible, porque cuando somos niños... todo es posible :)
Superlines 694
Chassis: Mitsubishi Fuso RP118N
Engine: Mitsubishi Fuso 6D22
Model: Partex Grandeza
location: Superlines Terminal, Cubao, Quezon City
La primavera tiempo para la inspiración para crear para perderte por los verdes campos en la naturaleza, el lilium una de mis plantas favoritas ha sido fuente de inspiración para crear esta fotografía. Basandome en los principios de armonía decidí utilizar un fondo con un color parecido al de la planta, una vez conseguido me di cuenta que la imágen quedaba un poco plana asi que decidí jugar un poco con el fondo doblando y creando diferentes formas para obtener resultados más atractivos, esta es la que más me gustó después de una divertida tarde haciendo todo tipo de pruebas y consiguiendo resultados muy variados.
"Algunos nacen grandes, algunos logran grandeza, a algunos la grandeza les es impuesta y a otros la grandeza les queda grande."
" A good traveller has no fixed plans and is not intent on arriving "
My other flickr accounts
One -
www.flickr.com/photos/31673212@N00
Two -
www.flickr.com/photos/24924664@N07
Three -
www.flickr.com/photos/26221240@N03
Four -
www.flickr.com/photos/44080325@N03
Five -
www.flickr.com/photos/normand5
Six -
www.flickr.com/photos/normand6
Seven -
In 1928 the Loew's State Theatre opened on Weybosset Street in downtown Providence as an opulently elegant movie house. Over the years its offerings, and its name, changed with the times, going from movies, to concerts of classical music and for a long time a well-known rock-n-roll venue. Saved from the wrecking ball around 1978 and extensively renovated since, the Providence Performing Arts Center today hosts large Broadway productions as well as orchestra performances in its once again majestically opulent surroundings. The theater's Richmond Street entrance still announces the interior grandeur inside. Providence, Rhode Island, USA.
En 1928, el Teatro Loew's State abrió sus puertas sobre la Calle Weybosset, en el centro de Providence, como una sala de cine elegante y opulenta. A lo largo de los años, sus ofertas y su nombre cambiaron con los tiempos, pasando de películas a conciertos de música clásica y durante mucho tiempo un conocido lugar de rock-n-roll. Salvado de la bola de demolición alrededor de 1978 y ampliamente renovado desde entonces, el Centro de Artes Escénicas de Providence alberga hoy grandes producciones de Broadway, así como conciertos de orquesta en su entorno otra vez más majestuoso y opulento. La entrada del teatro sobre la Calle Richmond sigue anunciando su grandeza interior. Providencia, Rhode Island, Estados Unidos.
¡SI VIAJAR ES DEJARSE SORPRENDER!
John Pawson, ha sembrado 4 continentes de obras inverosímiles por su extraordinaria originalidad, minimalismo, belleza y estilismo. Aquí en Madrid ha dejado su impronta en el hotel Madrid Edition, de reciente inauguración.
Un maridaje creativo al unir la portada barroca de Pedro de Rivera y los 23 escalones de la icónica escalera minimalista y los interiores del nuevo hotel.
Su creación es una fusión entre pureza y simplicidad resultado de su ilimitada imaginación y grandeza. Un pensamiento brillante y creativo.
Una maravilla que hay que ver, para no militar en la nostalgia o el aburrimiento.
IF TO TRAVEL IS TO BE SURPRISED!
John Pawson has sown 4 continents of implausible works due to their extraordinary originality, minimalism, beauty and styling. Here in Madrid he has left his mark on the recently opened Madrid Edition hotel.
A creative pairing by uniting the baroque portal by Pedro de Rivera and the 23 steps of the iconic minimalist staircase and the interiors of the new hotel.
His creation is a fusion between purity and simplicity resulting from his unlimited imagination and greatness. Brilliant and creative thinking.
A wonder that must be seen, so as not to be military in nostalgia or boredom.
Aquí vin parte da compaixón da nosa Señora, santa María; pois
Cristo e ela estaban tan unidos no amor que a grandeza do seu amor foi a causa da grandeza da súa dor. Nisto vin que a esencia do amor natural que as criaturas teñen por el é desenvolta pola graza, e que este amor natural foi superado e revelado con maior perfección na súa dóce nai; e así como ela o amara máis que todos os demais, así a súa dor sobrepasaba á de todos os demais. Pois sempre, canto máis forte e máis dóce é o amor, máis triste é para quen ama ver sufrir ao corpo amado. E por iso todos os sus discípulos e todos os seus verdadeiros amadores sufriron máis do que sufriron pola súa propia morte. Pois teño a certeza, pola miña propia experiencia, de que o menor deles amouno moito máis do que se amaba a si mesmo, cun amor tal que supera todo o que eu poida dicir.
Xuliana de Norwich, Libro de visións e revelacións, 1373
MÚSICA: Antonio Vivaldi - Stabat Mater, RV 621: I. "Stabat Mater dolorosa"
Y es que la reina, es la reina. No esperaba encontrarme con ella ese día, pero el azar o la suerte estuvo de mi lado y me concedió unos instantes con ella. Siempre es un placer verla, así que sobran las palabras, solo decir que estoy deseando que se pase de nuevo por aquí.
La 251-004 apartada en una de las vías de Monforte de Lemos, esperando al día siguiente para hacerse cargo de un mercancías.
Como prometí vuelvo a la carga y a subir fotos, espero mantenerme en esta línea. Un saludo a todos y muchas gracias por ver las fotos y por comentar, no siempre lo digo pero siempre que me acuerdo lo hago.
Somos minúsculos perante tanta grandeza.
We are tiny before such greatness.
Somos pequeños ante tanta grandeza.
“There is no greatness where there is no simplicity, goodness and truth.” – Leo Tolstoy
“Nincs nagyság ott, ahol nincs egyszerűség, jóság és igazság." - Lev Tolsztoj
“И нет величия там, где нет простоты, добра и правды.” - Лев Толстой
“Es gibt keine Größe, in der es keine Einfachheit, Güte und Wahrheit gibt.” – Lev Tolstoy
“Il n'est nulle grandeur là où manquent simplicité, bonté, et vérité." - Léon Tolstoï
“No hay grandeza donde faltan la sencillez, la bondad y la verdad." – León Tolsói
„Não existe grandeza onde não há simplicidade, bondade e verdade.“ — Liev Tolstói
“Non c’è grandezza dove non v’è semplicità, bontà e verità.” – Lev Tolstoj
“Nie ma wielkości, gdzie nie ma prostoty, dobroci i prawdy.” - Lew Tołstoj.
“Nu există măreţie dacă nu există simplitate, bunătate şi adevăr.” - Lev Tolstoi
"Neexistuje žiadna veľkosť, kde nie je jednoduchosť, dobrota a pravda" – Lev Tolstoj
”Det finns ingen storhet där det inte finns någon enkelhet, godhet och sanning.” – Leo Tolstoy
“Sadelik, iyilik ve doğruluğun olmadığı yerde, büyüklük de yoktur.” - Lev Tolstoy
“Nema veličine tamo gde nema jednostavnosti, dobrote i istine.“ – Lav Tolstoj
The majestic "The Big Pond" in El Retiro Parc in Madrid in a very hot summer day.
This is one of the most famous songs of the 80's Spanish rock wave, known as "La Movida", its meaning was not clear until recently:
"Es un recuerdo de la ubicación de las dimensiones del ser humano en un entorno cósmico, de la relatividad entre la grandeza del hombre y su pequeñez en un entorno grandioso e infinito. Es un juego de palabras que lleva un poco a pensar en el juego relativo entre infinitud y lejanía"
elpais.com/elpais/2019/12/17/icon/1576582804_719540.html?...
the song: youtu.be/A3J0YH9bfoE
Happy Monochrome Monday, everyone!
" A good traveller has no fixed plans and is not intent on arriving "
My other flickr accounts
One -
www.flickr.com/photos/31673212@N00
Two -
www.flickr.com/photos/24924664@N07
Three -
www.flickr.com/photos/26221240@N03
Four -
www.flickr.com/photos/44080325@N03
Five -
www.flickr.com/photos/normand5
Six -
www.flickr.com/photos/normand6
Seven -
RANAKPUR JAIN TEMPLE - RAJASTHAN - INDIA
Espectacular templo, un lugar impactante por su belleza, grandeza y singularidad.
Slide taken in 1986 with a Nikon FE2 and scanned lately.
No temáis a la grandeza; algunos nacen grandes, algunos logran grandeza, a algunos la grandeza les es impuesta y a otros la grandeza les queda grande........
Este ángulo está por todas partes en mi galería, pero para mi es la mejor forma de mirar un árbol, apreciar bien su belleza y su grandeza. Y pues éste no fue la excepción, el contraste del troncó y las hojitas verdes en las ramas más pequeñas me encantó.
/
This angle is everywhere in my gallery, but for me it is the best way to look at a tree, appreciate its beauty and grandeur. And this was no exception, I loved the contrast of the trunk and green leaves in the smaller branches.
El origen del Palacio de Carlos V se debe a la necesidad de un lugar que reuniese todas las comodidades de la época para el emperador y su familia, ya que el Alcázar, que era su residencia de verano, no cubría sus necesidades.
El emperador ordenó la construcción del palacio junto a la Alhambra para poder disfrutar de sus maravillas. El arquitecto encargado de la obra fue Pedro Machuca, un enamorado del renacimiento de acreditada experiencia. La construcción del palacio comenzó en 1527 y financió en su totalidad en 1957. La construcción pasó por varias etapas, falta de fondos, sublevaciones que pararon las obras, etcétera. Los techos llegaron a hundirse por abandono.
El palacio es cuadrado, con una fachada principal de 63 metros de ancho por 17 metros de alto. Destaca su patio circular en el centro, único en su estilo y la obra más destacada del renacimiento en España. Sólo están decoradas las fachadas sur y oeste en su totalidad. La norte y este sólo en parte, debido a que el edificio está unido al Alcázar de la Alhambra.
El edificio, de cantería, es cuadrado, y mide 63 m. de longitud y 17,40 de altura en las fachadas principales, quedando inscrito en el interior su patio circular, lo que determina una planta extraña y de difícil aprovechamiento, sin precedentes construidos. El edificio consta de dos cuerpos: el inferior de orden toscano, de obra almohadillada, con sillares picados y muy salientes pilastras en las que se insertan grandes anillones de bronce para atar los caballos. En los espacios intermedios de las pilastras se abren ventanas rectangulares y, sobre ellas, otras circulares (acristaladas recientemente), entendiéndose a lo largo de este cuerpo un amplio poyo que forma el zócalo del palacio.
Análoga disposición de huecos y pilastras ofrece el cuerpo segundo, aunque está mucho más ornamentado y, en él, bajo las ventanas circulares, se abren balcones con adornados dinteles. Las pilastras son de orden jónico, apoyando un entablamento corintio.
La parte central de las dos fachadas principales las ocupan magníficas portadas de mármol de Sierra Elvira, que son de lo más bello del Renacimiento español. La portada del lado occidental, que se considera la principal entrada del Palacio, es de orden dórico, con cuatro grupos de columnas dobles estriadas, cuyas basas y capiteles están preciosamente adornados. Entre las columnas se abren tres puertas: la central, de gran tamaño, sirve de apoyo a la estatua de una mujer que sostiene una granada simbólica en una de sus manos y extiende la otra en ademán de señalar, como haciendo al Emperador la ofrenda del palacio. Las otras dos puertas son más pequeñas y están adornadas con grupos de frutas en ménsulas y con medallas en sus tímpanos.
La del mediodía (mirando a la Torre de la Justicia) tiene el cuerpo inferior jónico; los pedestales que se prolongan a los lados para sostener dos leones tendidos tienen en sus netos bajo-relieves con trofeos guerreros, romanos, árabes, turcos y cristianos; la puerta tiene una cornisa y frontón con un relieve de la Abundancia en su tímpano y, sobre él, figuras aladas de la Fama y la Victoria ofreciendo coronas al vencedor y acompañadas de geniecillos. El segundo cuerpo de esta portada es corintio, y sus dobles columnas se apoyan en pedestales con relieves que forman una balconada.
Sobre estas portadas aparecen medallones enmarcados en piedra serpentina.
El patio, en alto, es por su grandeza y suntuosidad, una de las más bellas creaciones del Renacimiento. Su amplio círculo, de 30 m. de diámetro, ocupa el centro de la construcción y le rodea un ancho pórtico con 32 columnas dóricas. Las columnas, de piedra pudinga del Turro (Loja), corresponden a otras tantas pilastras que decoran el muro del claustro, entre las que se abren arcos, hornacinas y puertas para
www.alhambra.org/palacio-carlos-v.html
The origin of the Palace of Charles V is due to the need for a place that would meet all the comforts of the time for the emperor and his family, as the Alcazar, which was his summer residence, did not meet their needs.
The emperor ordered the construction of the palace next to the Alhambra so that he could enjoy its wonders. The architect in charge of the work was Pedro Machuca, a Renaissance lover of proven experience. The construction of the palace began in 1527 and was fully financed in 1957. The construction went through several stages, lack of funds, uprisings that stopped the works, and so on. The roofs even collapsed due to neglect.
The palace is square, with a main façade measuring 63 metres wide by 17 metres high. The circular courtyard in the centre is unique in its style and the most outstanding work of the Renaissance in Spain. Only the south and west façades are decorated in their entirety. The north and east façades are only partially decorated, due to the fact that the building is linked to the Alcazar of the Alhambra.
The building, made of stone, is square and measures 63 m. long and 17.40 m. high on the main façades, with a circular courtyard inside, which makes for a strange floor plan that is difficult to make use of, with no precedents ever built. The building consists of two sections: the lower section is of Tuscan order, with cushioned brickwork, with ashlars and very protruding pilasters in which large bronze rings are inserted for tying up the horses. Rectangular windows open in the spaces between the pilasters and, above them, other circular windows (recently glazed), with a wide base along this body forming the base of the palace.
The second section has a similar arrangement of openings and pilasters, although it is much more ornamented and, below the circular windows, there are balconies with ornate lintels. The pilasters are Ionic, supported by a Corinthian entablature.
The central part of the two main façades are occupied by magnificent Sierra Elvira marble façades, which are among the most beautiful of the Spanish Renaissance. The façade on the western side, which is considered the main entrance to the palace, is of Doric order, with four groups of double fluted columns, whose bases and capitals are beautifully ornamented. Three doors open between the columns. The central door, which is large, supports a statue of a woman holding a symbolic pomegranate in one hand and extending the other in a pointing gesture, as if making the offering of the palace to the Emperor. The other two gates are smaller and are decorated with groups of fruit on corbels and medals on their tympani.
The lower part of the doorway on the south (facing the Tower of Justice) is Ionic; the pedestals that extend to the sides to support two lions lying on their bases have bas-reliefs with Roman, Arab, Turkish and Christian war trophies; the doorway has a cornice and pediment with a relief of Abundance on its tympanum and, above it, winged figures of Fame and Victory offering crowns to the victor and accompanied by small genii. The second body of this doorway is Corinthian, and its double columns are supported by pedestals with reliefs that form a balcony.
Above these doorways are medallions framed in serpentine stone.
The high courtyard is one of the most beautiful creations of the Renaissance for its grandeur and sumptuousness. Its wide circle, 30 m in diameter, occupies the centre of the building and is surrounded by a wide portico with 32 Doric columns. The columns, made of pudinga stone from El Turro (Loja), correspond to as many pilasters that decorate the cloister wall, between which are arches, niches and doors to
Translated with www.DeepL.com/Translator (free version)
“It’s hard not to stand in awe and enchantment with the beauty in which nature expresses herself.” Steve Maraboli.
More than two years since we moved to Ireland, and we have finally been lucky enough to see the Cliffs of Moher, those colossi that seem to challenge the Atlantic Ocean with their greatness. No image or video that we have seen can be compared to the feeling of smallness experienced when these stone giants are seen in person. In Ireland there are many beautiful cliffs along its coasts, but the spectacular nature of Moher is unique.
Although we could have visited them before, I wanted to wait for the right moment. I wanted to see them for the first time at sunset, on a weekday, in the low season, and staying a couple of nights in the nearby town of Doolin so that we could return the next day and walk for hours on the trails that run along its edges, in addition to having more opportunities to photograph them from different parts.
I owe this image with the sun and the most recognizable view of the cliffs to my wife, since I had chosen a more elevated and frontal view of the cliffs at first for the sunset. Thanks to her I changed my mind, and running together we arrived just in time to capture one of the most beautiful memories we will have of Ireland.
--------------------------------------------------------------
"Es difícil no quedar asombrado y encantado por la belleza con la que la naturaleza se expresa". Steve Maraboli.
Más de dos años desde que nos mudamos a Irlanda, y por fin hemos tenido la suerte de contemplar los Acantilados de Moher, esos colosos que parecen desafiar con su grandeza al Océano Atlántico. Ninguna imagen o vídeo que hayamos visto puede compararse a la sensación de pequeñez que se experimenta cuando se divisan en persona estos gigantes de piedra. En Irlanda hay muchísimos acantilados de gran belleza por todas sus costas, pero la espectacularidad de Moher es única.
Aunque podíamos haberlos visitado antes, tenía claro que íbamos a esperar al momento adecuado. Quería verlos por primera vez al atardecer, un día entre semana, en temporada baja, y quedándonos un par de noches en el cercano pueblo de Doolin para poder volver al día siguiente y pasear durante horas por los senderos que recorren sus bordes, además de tener más oportunidades para fotografiarlos desde diferentes partes.
Esta imagen con el sol y la vista más reconocible de los acantilados se la debo a mi mujer, ya que yo había elegido una vista más elevada y frontal a los acantilados en un primer momento para el atardecer. Gracias a ella cambié de opinión, y corriendo juntos llegamos justo a tiempo para capturar uno de los recuerdos más hermosos que tendremos de Irlanda.
tu delirio de grandeza es mi motivo para traumatizarte con grafiti y que tu ego piense en el suicidio!
Cada viaje significa cumplir con un sueño. En cada uno de ellos puedes notar la soledad, la grandeza de estar vivo y sentir todo aquello que observas, respiras y tocas, así cómo experimentar sensaciones de peligro, aventura y conocer gente y culturas maravillosas que generarán cambios interesantes en tu interior. Durante mis viajes, experimento todas estas sensaciones que de otro modo siquiera podría imaginar.
Each trip means fulfilling a dream. In each of them you can notice the loneliness, the greatness of being alive and feel everything that you observe, breathe and touch, as well as experience sensations of danger, adventure and meet wonderful people and cultures that will generate interesting changes within you. During my travels, I experience all these sensations that I could not even imagine otherwise.
Chaque voyage signifie réaliser un rêve. Dans chacune d’elles, vous remarquerez la solitude, la grandeur de la vie et ressentirez tout ce que vous observerez, respirerez et touchez, ainsi que des sensations de danger, d’aventure et de rencontres de personnes et de cultures merveilleuses qui engendreront d’intéressants changements en vous. Au cours de mes voyages, je ressens toutes ces sensations que je ne pouvais même pas imaginer autrement.
Ogni viaggio significa realizzare un sogno. In ognuno di essi puoi notare la solitudine, la grandezza di essere vivi e sentire tutto ciò che osservi, respira e tocchi, oltre a provare sensazioni di pericolo, avventura e incontrare persone e culture meravigliose che genereranno cambiamenti interessanti dentro di te. Durante i miei viaggi, provo tutte queste sensazioni che non potrei nemmeno immaginare altrimenti.
Airport Barajas- Adolfo Suarez T4. The beginning of an adventure. Madrid. Spain