View allAll Photos Tagged ElementO

Piedra Piedra barichara en el sendero, espejo de agua, volumetría de acero en la estructura, madera en las bancas.

Acadêmicos do Grande Rio

Ar, fogo, terra e água

---

The four elements: windo, fire, earth and water

Fotografia / Adrebal Lírio Copyright © 2013

ELEMENTOS - El montaje final de los cinco paneles. La secuencia es ENERGIA - MEDIO AMBIENTE - BIOMASA - HUMANIDAD - CONCIENCIA

 

The Elements finally mounted. From left to right: ENERGY - ENVIRONMENT - BIOMASS - HUMANITY - CONSCIENCE

5 elemento=Love--------all rights reserved----------cweick

Mondial de l'Automobile 2010 - Paris Motor Show 2010

Paris - Porte de Versailles (75 - France)

Igual de sorprendentes!!..igual de hermosos, no desentonan, se fusionan con el entorno natural y mágico de la vida...

Un dos elementos de maior interese do convento franciscano da Concepción de Cambados é o seu sistema hidráulico construído á par do edificio alá polas últimas décadas do seculo XVI. Obtense a auga de dúas minas furadas nun extremo da horta do pazo da Capitana ou Granxa de Pérez, que deita nun estanque, dúas canles labradas en pedra e un lavadoiro dentro da eira deste pazo, todo impecablemente conservado ata o día de hoxe. As canles, tras se uniren nunha única peza, corrían polo camiño do Sabugueiro en dirección ao convento ata unha distancia duns 700 metros, entrando pola parte norte da horta dos frades. Xa dentro do recinto amurallado era utilizada esta auga para a rega das froiteiras, leiras de cereal e horta de verduras e legumes, así como para as fontes, lavadoiro e servizo da igrexa, contando con varias bocas, das que se conservan dúas. A fonte de maior calidade é a que serve na antesancristía, composta por unha pía superior onde deita a auga procedente das canles por gravidade, labrada na fronte cunha liña de bolas e dúas testas de anxos coas ás enlazadas mediante unha guirlanda, coas testas hoxe desafortunadamente desaparecidas. Desa pía receptora pasa a outra da que ten conta unha columniña e que ten un burato practicado que fai de sumidoiro. Outra fonte máis sinxela sitúase á beira do lavadoiro do que hoxe é a Biblioteca Municipal, antes casa de Fraga ou de Furruxe, familia que se fixo coa propiedade da horta do convento tras a desamortización. Esta fonte lábrase cunha cara moi tosca que deita a auga pola boca como é común. É posible que unha peza reutilizada nun valo da rúa da Parra, moi próxima, e hoxe desaparecida, fose outra boca de fonte, aínda que a súa calidade maior fai pensar que con maior probabilidade proveña da vella igrexa de Santa Mariña de Ozo tras a súa ruína.

Todo este sistema estivo funcionando durante centos de anos ata que os donos decidiron urbanizar a horta desde os anos 80 do pasado século, ficando destruído todo o tramo de canle que a cruzaba. Posteriormente, nos primeiros anos do século presente, foron urbanizados predios próximos que de vello eran destinados ao cultivo, polos que tamén pasaba esa canle. Deste último tramo conserváronse algunhas pezas que se aproveitaron para cerrar o paso a vehículos a un solar que os novos tempos non permitiron urbanizar e aí seguen. Por máis que levo intentado que as autoridades municipais conserven os derradeiros fragmentos deste sistema hidráulico tan interesante, non hai caso, sinto que o desprezo pola nosa Historia é unha constante nesta vila, a pesar das aparencias. Pouco costaría reunir esa media ducia de pezas para conservar nalgún dos xardíns que se abeiran á igrexa do convento cunha mínima explicación que indique o que son.

Hai que salientar que xa a Ramón Cabanillas lle chamara a atención o vizoso da horta dos frades e o son da auga que a percorría, e así se pode ver no seu poema "O sábado na escola" publicado en "Vento Mareiro" no 1915:

 

(...)

Pol-as ventanas, da horta

deitada ó sol, sonolenta,

rubía o cantar da ágoa

nos fondos pilóns de pedra

e os arumes dos laranxos,

dos craudios e das pereiras...

 

¡Ou vellas hortas dos frades

silenzosas, limpas, frescas,

de mainos soutos sombrizos,

coidados tallóns de afresas,

podados buxos que visten

de pracidez as carreiras,

doces froitas, ágoas craras

e longas mesas de pedra

baixo o encanto dos parrales

que recobren as grorietas!

 

¡Ou vellas hortas dos frades,

arumadas pol-a lenda,

que gardades as historias

de outros tempos, envolveitas

no misterio de altos valos

en que verdexan as edras!

(...)

 

MÚSICA: Rosendo - Loco por incordiar

youtu.be/npw6kC-2ugM

Lamborghini Sesto Elemento

Boa noite meninas!!!

 

Esse é meu EDV :) Elemento + Cobertura Encantada da Risqué!

Adoooorei os floquinhos misturados com o verde :D

Ficou com jeito de estampa de exército!!! hahaha :)

 

Agora tô saindo beber com o namorado *-* volto mais tarde! :D

Beijossss e ótimo final de semana!!!

:***

Estudo de criação de elementos para possível utilização no projeto.

Art By DarKing Design

Bien, para poder llevar acabo un modo de producción se necesita un plan, un procedimiento, opiniones, ideas, fundamentos, claro que todo deacuerdo a lo que se quiera producir, pero por lo general se necesita para comenzar una produccion, materia prima, apoyo instrumental, maquinas, todo esto claro con un fondo, apoyo económico, pero pensamos lo mas importante es la gente, el trabajo en equipo, el tener iniciativa, voluntad, vaya tener una buena estructura para asi poder tener un resultado final.

Fotografia / Adrebal Lírio Copyright © 2013

Oi meninas! =)

Atualizando hoje com um verde bem bonito! Esse e o Missão Azul foram os únicos que comprei dessa coleção. Esse me decepcionou um pouco, tive que passar o flocadinho pra esconder as bolinhas.

E esse flocadinho da SA deixa meio fosco né? Tinha me esquecido disso!

 

Mas acabei gostando do resultado final!

 

USEI:

Elemento - Colorama - 2x

Sandy - Sancion Angel - 1x

 

Meninas, estou detestando essa nova forma de visualização das atualizações de vocês, consigo só ver uma parte, a outra simplesmente não aparece, fica um "branco". O de vocês tá assim também, ou é só na minha internet podre??

 

Um beijo meninas, mais tarde volto pra visitar vocês!

Boa semana!

 

Parque Cementerio

 

Diseño: Planta Baja Estudio

Dame Fuego (Sandro para sus Chicas)

Danza Ritual del Fuego (Paco de Lucía)

 

Se llama fuego a la reacción química de oxidación violenta de una materia combustible, con desprendimiento de llamas, calor, vapor de agua y dióxido de carbono. Es un proceso exotérmico. Desde este punto de vista, el fuego es la manifestación visual de la combustión.

 

Se señala también como una reacción química de oxidación rápida que es producida por la evolución de la energía en forma de luz y calor.

 

es.wikipedia.org/wiki/Fuego

El campo de concentración de Auschwitz-Birkenau (en alemán Konzentrationslager Auschwitz-Birkenau escuchar (?·i). Se trata de nombres traducidos al alemán de los originales en polaco Oświęcim [ɔɕvʲ 'ɛnʦim] y Brzezinka [bʐɛˈʑinka], localidades junto a las que se construyó el campo). Fue un complejo formado por diversos campos de concentración, de experimentación médica1 y de exterminio en masa de prisioneros, construido por el régimen de la Alemania nazi tras la invasión de Polonia de 1939, exactamente el 1 de septiembre, al principio de la Segunda Guerra Mundial.

Situado a unos 43 km al oeste de Cracovia, fue el mayor centro de exterminio de la historia del nazismo, donde se calcula que fueron asesinados entre 1,5 millones y 2,5 millones de personas, la gran mayoría de ellas judías, además de eslavos, prisioneros de guerra, etc,1 y también otro medio millón por hambre y enfermedades.1

En la puerta de entrada a uno de los diversos campos que componían el complejo (Auschwitz I) se puede leer el lema en alemán Arbeit macht frei (el trabajo hace libre), donde se puede apreciar el detalle de la "B" de "ARBEIT" puesta boca abajo como muestra de protesta hecha por la persona que fabricó dicho cartel (muy probablemente alguno de los prisioneros),[cita requerida] con el que recibían a los deportados las fuerzas de las SS que estaban a cargo del centro durante su periodo de funcionamiento, desde su apertura en mayo de 1940 hasta el 27 de enero de 1945, cuando fue liberado por el ejército soviético.

Bajo la supervisión de Heinrich Himmler, estuvo dirigido por el oficial de las SS Obersturmbannführer Rudolf Höss hasta el verano de 1943, siendo reemplazado por Arthur Liebehenschel y Richard Baer. Höss, capturado por los aliados, daría testimonio en los Procesos de Núremberg antes de que lo procesaran y condenaran a muerte por ahorcamiento en 1947 delante del crematorio de Auschwitz I. Liebehenschel fue también juzgado por un tribunal polaco y ejecutado en 1948. Baer logró evadirse y vivir bajo una identidad falsa en Hamburgo, hasta que fue reconocido y arrestado. Se suicidó en la prisión poco antes de iniciarse su proceso en 1963.

Como es uno de los lugares de mayor simbolismo del Holocausto o Shoah, la Unesco lo declaró Patrimonio de la Humanidad en 1979.

Auschwitz I fue el centro administrativo de todo el complejo. Fue fundado el 20 de mayo de 1940, a partir de barracas de ladrillo del ejército polaco. Los primeros prisioneros del campo fueron 728 prisioneros políticos polacos de Tarnów. El campo fue utilizado inicialmente para internar miembros de la resistencia e intelectuales polacos; más adelante llevaron allí también prisioneros de guerra soviéticos, prisioneros comunes alemanes, elementos antisociales y homosexuales. Desde el primer momento llegaron asimismo prisioneros judíos. El campo albergaba generalmente entre 13.000 y 16.000 prisioneros, alcanzando la cifra de 20.000 en 1942.

La entrada de Auschwitz I tenía las palabras Arbeit macht frei, "el trabajo hace libre". Los prisioneros del campo salían a trabajar durante el día para las construcciones o el campo, con música de marcha tocada por una orquesta. Dicha inscripción fue robada por cinco desconocidos el viernes 18 de diciembre de 2009 y recuperada por la policía apenas cuatro días después.2

Las SS generalmente seleccionaban prisioneros, llamados kapos, para supervisar al resto. Todos los prisioneros del campo realizaban trabajos, y excepto en las fábricas de armas, el domingo se reservaba para limpieza, duchas, y no se asignaba trabajo. Las durísimas condiciones de trabajo, unidas a la desnutrición y poca higiene, hacían que la tasa de mortalidad entre los prisioneros fuera muy grande.

El bloque 11 de Auschwitz I era «la prisión dentro de la prisión»; allí se aplicaban los castigos. Algunos de ellos consistían en encierro por varios días en una celda demasiado pequeña para sentarse, existen 4 celdas de un metro cuadrado las cuales llegaban a ser ocupadas hasta por cinco prisioneros a la vez. Otros eran ejecutados, colgados o dejados morir de hambre.

En septiembre de 1941, las SS realizaron en el bloque 11 las pruebas del gas Zyklon B en las que murieron 850 prisioneros polacos y rusos. Las pruebas fueron consideradas exitosas y en consecuencia se construyeron una cámara de gas y un crematorio. Esta cámara de gas fue utilizada entre 1941 y 1942, para luego ser convertida en un refugio antiaéreo.

La primera mujer llegó al campo el 26 de marzo de 1942. Entre abril de 1943 y mayo de 1944 se llevaron a cabo experimentos de esterilización sobre mujeres judías en el bloque 10 de Auschwitz I. El objetivo era desarrollar un método sencillo que funcionara con una simple inyección para ser utilizado con la población esclava. El Dr. Josef Mengele experimentó con gemelos en este mismo complejo. Cuando un prisionero no se recobraba rápidamente, solía ser ejecutado aplicándole una inyección letal de fenol.

El campo burdel se creó el verano de 1943 por órdenes de Himmler. Estaba ubicado en el bloque 29, llamado Frauenblock, y se utilizaba para premiar a prisioneros privilegiados. Los guardias seleccionaban prisioneras polacas para este campo, pero podían aceptar «voluntarias» atraídas por las mejores condiciones alimentarias.

 

uschwitz" and "Auschwitz-Birkenau" redirect here. For the town, see Oświęcim. Distinguish from Austerlitz. Or see Auschwitz (disambiguation)

 

Auschwitz

German Nazi Concentration and Extermination camp (1940-1945).

 

The main entrance to Auschwitz-Birkenau extermination camp

  

Location of Auschwitz in contemporary Poland

Coordinates50°02′09″N 19°10′42″ECoordinates: 50°02′09″N 19°10′42″E

Other namesBirkenau

LocationAuschwitz, Nazi Germany

Operated bythe Nazi Schutzstaffel (SS), the NKVD (after World War II)

Original useArmy barracks

OperationalMay 1940 – January 1945

Inmatesmainly Jews, Poles, Roma, Soviet soldiers

Killed1.1 million (estimated)

Liberated bySoviet Union, January 27, 1945

Notable inmatesViktor Frankl, Primo Levi, Witold Pilecki, Rudolf Vrba, Elie Wiesel, Maximillian Kolbe

Notable booksIf This Is a Man, Night, Man's Search for Meaning

WebsiteAuschwitz-Birkenau State Museum

Auschwitz concentration camp (German: Konzentrationslager Auschwitz [ˈaʊʃvɪts] ( listen)) was a network of concentration and extermination camps built and operated by the Third Reich in Polish areas annexed by Nazi Germany during World War II. It was the largest of the Nazi concentration camps, consisting of Auschwitz I (the Stammlager or base camp); Auschwitz II–Birkenau (the Vernichtungslager or extermination camp); Auschwitz III–Monowitz, also known as Buna–Monowitz (a labor camp); and 45 satellite camps.[1]

Auschwitz had for a long time been a German name for Oświęcim, the town by and around which the camps were located; the name "Auschwitz" was made the official name again by the Nazis after they invaded Poland in September 1939. Birkenau, the German translation of Brzezinka ("birch forest"), referred originally to a small Polish village that was destroyed by the Nazis to make way for the camp.

Auschwitz II–Birkenau was designated by Reichsführer-SS Heinrich Himmler, the Third Reich's Minister of the Interior, as the place of the "final solution of the Jewish question in Europe". From early 1942 until late 1944, transport trains delivered Jews to the camp's gas chambers from all over German-occupied Europe.[2] The camp's first commandant, Rudolf Höss, testified after the war at the Nuremberg Trials that up to three million people had died there (2.5 million gassed, and 500,000 from disease and starvation).[3] Today the accepted figure is 1.3 million, around 90 percent of them Jewish.[4][5] Others deported to Auschwitz included 150,000 Poles, 23,000 Roma and Sinti, 15,000 Soviet prisoners of war, some 400 Jehovah's Witnesses and tens of thousands of people of diverse nationalities.[6][7] Those not killed in the gas chambers died of starvation, forced labor, infectious diseases, individual executions, and medical experiments.[8]

On January 27, 1945, Auschwitz was liberated by Soviet troops, a day commemorated around the world as International Holocaust Remembrance Day. In 1947, Poland founded a museum on the site of Auschwitz I and II, which by 2010 had seen 29 million visitors—1,300,000 annually—pass through the iron gates crowned with the infamous motto, Arbeit macht frei ("work makes [you] free").[3]

 

Auschwitz I

  

Auschwitz I entrance

50.027606°N 19.203088°E

  

Map of Auschwitz I, shows Polish Tobacco Monopoly building; 1940

Auschwitz I was the original camp, serving as the administrative center for the whole complex. The site for the camp (16 one-story buildings) had earlier served as Austrian army and later Polish army artillery barracks. It was first suggested as a site for a concentration camp for Polish prisoners by SS-Oberführer Arpad Wigand, an aide to Higher SS and Police Leader for Silesia, Erich von dem Bach-Zelewski. Bach-Zelewski had been searching for a site to house prisoners in the Silesia region as the local prisons were filled to capacity. Richard Glücks, head of the Concentration Camps Inspectorate, sent former Sachsenhausen concentration camp commandant, Walter Eisfeld, to inspect the site. Glücks informed SS- Reichsführer Heinrich Himmler that a camp would be built on the site on February 21, 1940.[10] Rudolf Höss would oversee the development of the camp and serve as the first commandant, SS-Obersturmführer Josef Kramer was appointed Höss's deputy.[11]

Local residents were evicted, including 1,200 people who lived in shacks around the barracks, creating an empty area of 40 km2, which the Germans called the "interest area of the camp". 300 Jewish residents of Oświęcim were brought in to lay foundations. From 1940 to 1941 17,000 Polish and Jewish residents of the western districts of Oświęcim town, from places adjacent to Auschwitz Concentration Camp, were expelled. Germans ordered also expulsions from the villages of Broszkowice, Babice, Brzezinka, Rajsko, Pławy, Harmęże, Bór, and Budy.[12] The expulsion of Polish civilians was a step towards establishing the Camp Interest Zone, which was set up to isolate the camp from the outside world and to carry out business activity to meet the needs of the SS. German and Volksdeutsche settlers moved into some buildings whose Jewish population had been deported to the ghetto.

Main article: First mass transport to Auschwitz concentration camp

The first prisoners (30 German criminal prisoners from the Sachsenhausen camp) arrived in May 1940, intended to act as functionaries within the prison system. The first transport of 728 Polish prisoners, which included 20 Jews, arrived on June 14, 1940 from the prison in Tarnów, Poland. They were interned in the former building of the Polish Tobacco Monopoly adjacent to the site, until the camp was ready. The inmate population grew quickly, as the camp absorbed Poland's intelligentsia and dissidents, including the Polish underground resistance. By March 1941, 10,900 were imprisoned there, most of them Poles.[11]

The SS selected some prisoners, often German criminals, as specially privileged supervisors of the other inmates (so-called kapos). Although involved in numerous atrocities, only two Kapos were ever prosecuted for their individual behavior; many were deemed to have had little choice but to act as they did.[13] The various classes of prisoners were distinguishable by special marks on their clothes; Jews and Soviet prisoners of war were generally treated the worst. All inmates had to work in the associated arms factories, except on Sundays, which were reserved for cleaning and showering. The harsh work requirements, combined with poor nutrition and hygiene, led to high death rates among the prisoners.

Block 11 of Auschwitz was the "prison within the prison", where violators of the numerous rules were punished. Some prisoners were made to spend the nights in "standing cells". These cells were about 1.5 m2 (16 sq ft), and four men would be placed in them; they could do nothing but stand, and were forced during the day to work with the other prisoners. In the basement were located the "starvation cells"; prisoners incarcerated here were given neither food nor water until they were dead.[14]

  

Block 11

In the basement were the "dark cells"; these cells had only a very tiny window, and a solid door. Prisoners placed in these cells would gradually suffocate as they used up all of the oxygen in the cell; sometimes the SS would light a candle in the cell to use up the oxygen more quickly. Many were subjected to hanging with their hands behind their backs for hours, even days, thus dislocating their shoulder joints.[15]

On September 3, 1941, deputy camp commandant SS-Hauptsturmführer Fritzsch experimented on 600 Russian POWs and 250 Polish inmates by gathering them in the basement of Block 11 and gassing them with Zyklon B, a highly lethal cyanide-based pesticide.[16] This paved the way for the use of Zyklon B as an instrument for extermination at Auschwitz, and a gas chamber and crematorium were constructed by converting a bunker. This gas chamber operated from 1941 to 1942, during which time some 60,000 people were killed therein; it was then converted into an air-raid shelter for the use of the SS. This gas chamber still exists, together with the associated crematorium, which was reconstructed after the war using the original components, which remained on-site.[17][18]

 

Il campo di concentramento di Auschwitz fu uno dei tre campi principali che formavano il complesso concentrazionario situato nelle vicinanze di Auschwitz (in polacco Oświęcim), in Polonia. Facevano parte del complesso anche il campo di sterminio di Birkenau, situato a Birkenau (in polacco Brzezinka), il campo di lavoro di Monowitz, situato a Monowitz, (in polacco Monowice) ed i restanti 45 sottocampi costruiti durante l'occupazione tedesca della Polonia[1].

Il complesso dei campi di Auschwitz[2] svolse un ruolo fondamentale nei progetti di "soluzione finale del problema ebraico" - eufemismo con il quale i nazisti indicarono lo sterminio degli ebrei (nel campo, tuttavia, trovarono la morte anche molte altre categorie di internati) - divenendo rapidamente il più grande ed efficiente centro di sterminio nazista. Auschwitz, nell'immaginario collettivo, è diventato il simbolo universale del lager.

Dal 1979, ciò che resta di quel luogo è patrimonio dell'umanità dell'UNESCO[3] ed è visitabile dal pubblico.

 

Auschwitz

Era il Konzentrationslager (campo di concentramento). È stato reso operativo dal 14 giugno 1940 e centro amministrativo dell'intero complesso. Il numero di prigionieri rinchiusi costantemente in questo campo fluttuò tra le 15.000 e le oltre 20.000 unità. Qui furono uccise, nella camera a gas ricavata nell'obitorio del Crematorio N.1, o morirono a causa delle impossibili condizioni di lavoro, di esecuzioni, per percosse, torture, malattie, fame, criminali esperimenti medici, circa 70.000 persone, per lo più intellettuali polacchi e prigionieri di guerra sovietici. Nei sotterranei del Block 11 di Auschwitz, la prigione del campo, il 3 settembre 1941 venne sperimentato per la prima volta dal vicecomandante del campo Karl Fritzsch, per l'uccisione di 850 prigionieri, il gas Zyklon B, normalmente usato come antiparassitario, poi impiegato su vasta scala per il genocidio ebraico.

 

KZ Auschwitz bezeichnet einen Lagerkomplex, der aus dem größten Vernichtungslager Auschwitz-Birkenau, dem Stammlager sowie dem KZ Auschwitz–Monowitz im damals deutsch besetzten Polen bestand. Diese drei Konzentrationslager wurden von 1940 bis 1945 während der Zeit des Nationalsozialismus bei Kraków (deutsch: Krakau) am Westrand der polnischen Stadt Oświęcim (deutsch: Auschwitz) errichtet. Zu dem Lagerkomplex gehörten auch eine Vielzahl von Neben- oder Außenlagern in der Region. Die europaweit gefangen genommenen Menschen wurden per Bahn in das KZ Auschwitz transportiert. Es handelte sich um die räumlich größte Ansammlung von Konzentrationslagern des Deutschen Reichs, in denen über 1,1 Millionen Menschen ermordet wurden (siehe Opferzahlen der Konzentrationslager Auschwitz). Die Lager wurden am 27. Januar 1945 von der Roten Armee befreit. In der Nachkriegszeit ist "Auschwitz" zu einem Symbol für die Shoa bzw. den Holocaust geworden.

Die noch vorhandenen Teile der drei Konzentrationslager bei Oświęcim sind seit 1947 staatliches polnisches Museum bzw. Gedenkstätte. Seit dem 27. Juni 2007 trägt das Museumsgelände als UNESCO-Weltkulturerbe die Bezeichnung Auschwitz-Birkenau – deutsches nationalsozialistisches Konzentrations- und Vernichtungslager. Damit soll die damalige deutsche Verantwortlichkeit für die in Polen eingerichteten Stätten des Massenmordens auch für die Zukunft verdeutlicht werden.

 

Das deutsche Stammlager des KZ Auschwitz (oder Auschwitz I), von der SS K.L. Auschwitz genannt, war das erste Konzentrationslager am Ort und diente als Verwaltungszentrum des gesamten Lagerkomplexes (das war die Bedeutung der von der SS benutzten Bezeichnung Stammlager). Die Errichtung dieses ersten Konzentrationslagers war von Reichsführer-SS Heinrich Himmler am 27. März 1940 angeordnet worden. Der erste Häftlingstransport traf am 20. Mai 1940 ein.

Ursprünglich war das Konzentrationslager in einer ehemaligen polnischen Kaserne wegen seiner „günstigen verkehrstechnischen Lage“ als Quarantäne- und Durchgangslager für verhaftete polnische Staatsangehörige aus dem neu gebildeten Oberschlesien geplant worden. Sie sollten als Zwangsarbeiter weiter nach Deutschland verschleppt werden. Die SS übernahm später Reparaturaufträge für die Wehrmacht und vermietete „ihre“ Häftlinge an Privatunternehmen, die sie als Zwangsarbeiter in zahlreichen Nebenlagern und Außenkommandos in der räumlichen Nähe einsetzten. An der Planung war auch der Vorstand der I.G. Farben, beteiligt, der einen geeigneten Standort für die Buna-Produktion mit den dafür erforderlichen Rohstoffen Wasser, Kalk, Salz und Kohle suchte.

Bereits im März 1941 ordnete Himmler eine Vergrößerung des Lagers an. Im Oktober 1941 begann der Bau des Vernichtungslagers Auschwitz II–Birkenau. Auch für dessen Verwaltung war es als „Stammlager“ im organisatorischen Rahmen der SS-internen Verwaltung aller Konzentrationslager durch das Wirtschafts- und Verwaltungshauptamt (WVHA, zuvor die IKL) zuständig.

  

Da Jalpen - abito e ulam - sacro.

elemento di una coperta per l'animale sacrificale, abitualmente la renna, raffigurante un uomo a cavallo, Mir-sunne- chuma o Mir Susne-Khum (cavaliere del cielo) . Esso è la divinità suprema. colui che sorveglia il Mondo.

From Jalpen - sacro and ulam - abito.

element of a blanket for the sacrificial animal, usually the reindeer, depicting a man on horseback, Mir-sunne-chuma. It is the supreme deity. the one who watches over the world

Olio su tela

100x80

Anno 1997

Rif. 113

Gota de agua cayendo sobre un recipiente con agua

1 2 ••• 4 5 7 9 10 ••• 79 80