View allAll Photos Tagged Composition
Le cap de la Chèvre est le cap méridional de la presqu'île de Crozon, dans l'ouest de la Bretagne. Orienté vers le sud, ce cap fait face à la côte nord du cap Sizun et ferme la baie de Douarnenez. Ce site classé pour son paysage exceptionnel, faite partie du Parc naturel régional d'Armorique.
Composition with Spot
Iloca Rapid IIL with Rodenstock Heligon 2/50
expired Fuji Color 200 exposed like ISO 100
digitized with DSLR
I know the subject is in the center of the pic, but I didn't have much time to compose, because I had to outrun my hiking companion, God rest his soul.
I took a pic of this mountain lion a long time ago in a Bass Pro shop, the taxidermist did quite a good job, don't you think?
Vintage Stained Glass Fish
Cork Cage Kitty Cat
This Corkkitty Cork Cage is artfully sculpted from metal with entwined colored glass spheres Corkitty is ready to pounce on all the corks from opened bottles of wine.
The Corkitty’s hinged bottom make it east to retrieve corks or put a bottle inside.
Size: 14” x 10 3/4” x
I went over the Highland Park today as I figured I'd find some Autumn Crocuses in bloom. Indeed there were some. But look at what else I found - a ready-made composition that an earlier photographer had set up - fall leaves, some fruit from a nearby tree..and...an Autumn Crocus! I didn't see how I could improve on that set-up.
I also felt a nice connection with an unseen photographer. So, whoever you are, I thank you for my picture
Compositionally Challenged Week 3 - Creative use of TEXTURES
This candle has a lot of texture, which I enhanced with a texture filter in post.
Το καλοκαίρι ξανά σχεδόν απόγευμα κάπου στη Νέα Υόρκη με την κόρη τους η μικρή Taylor ξεκινώντας απ' την παιδική της ηλικία στα χέρια της να κρατάει το μικρό αρκούδο, και στο βάθος ο Αντώνης η κούκλα της μάνας της και ποιο κάτω μια πραγματική ιστορία τρόμου.
Μην ξεχνάτε πως απόγευμα πέθανε έτσι τους είπαν μα το σώμα της στο τέλος δεν βρέθηκε ελπίδες πως θα τη βρουν ψέματα, και στο τέλος η αλήθεια νεκρανάσταση μπροστά τους εμφανίστηκε και στα χέρια της ο Αντώνης γεμάτος νερά ζωντανός μα συντριβάνι χωρίς νερό.
Ο ποιητής με την κόρη του σε ένα ξύλινο παγκάκι κάθονται και λίγο πιο πέρα το σιντριβάνι δίχως νερό και μια γυναίκα που η ιστορία της θα κρίνει αν είναι η μητέρα της, και στα χέρια της επίσης ο μικρός αρκούδος ολόλευκος και πεντακάθαρος σαν την κόρη του ποιητή.
Η ερώτηση της κι από περιέργεια μπαμπά μια γυναίκα στο συντριβάνι κρατώντας ένα μικρό αρκουδάκι ο δικός μου αρκούδος είναι μεγαλύτερος, το βλέπω της λέει μια στεναχωρημένη γυναίκα κι από μακριά στη μάνα σου μοιάζει κατά βάθος αργοπεθαίνει δίχως να το ξέρει.
Έπειτα από λίγο μέσα στο συντριβάνι τον άφησε ζωντανός μα δίχως σταγόνα νερό αμαρτίες που δεν πρόκειται να φύγουν εκτός και βρέξει μα είναι καλοκαίρι, ξηρασία και το δέρμα της επίσης ταλαιπωρημένο γέρασε κι ακόμα τον χρησιμοποιεί αμαρτωλοί και διψασμένοι.
Ο ποιητής τότε ήταν που από την τσάντα του έβγαλε ένα μπουκάλι με νερό δίνοντας το στη μικρή του κόρη πιες να ξεδιψάσεις της λέει, κι από μακριά όπως τώρα βλέπεις ο μικρός και λερωμένος της αρκούδος ακόμα υποφέρει περιμένοντας το μάννα εξ ουρανού μια συγχώρεση.
Ύστερα από λίγο έφυγε αφήνοντας τον στο σιντριβάνι δίχως νερό παρακαλώντας τον θεό έτσι ο ποιητής κι από μακριά πίστεψε διότι ψηλά κοιτούσε, κατά τα άλλα εγκατάλειψη νεαρού παιδιού έξω από την πόρτα σας στο σπίτι σας με τον ποιητή και την κόρη τους να φεύγουν.
Καθώς έφευγαν του είπε μπαμπά πως το μικρό της αρκουδάκι το παράτησε μέσα στο σιντριβάνι να το πάρουμε μαζί μας με την απάντηση του να είναι πως θα ξαναγυρίσει, πως ο Αντώνης ακόμα ζει δεν έχει πεθάνει το μόνο που του λείπει είναι το νερό της δημιουργίας του.
Φεύγουμε τις λέει επιστρέφουμε στο σπίτι μας με την μικρή Taylor κάθε τόσο πίσω να κοιτάζει και με τον πατέρα την να της λέει η ζωή συνεχίζεται μα ο Αντώνης δεν ξέρω αν στο τέλος επιβιώσει γεννήθηκε ακόμα ζει με το πεπρωμένο του να βρίσκεται μέσα σε ένα σιντριβάνι.
Μονάχος και χωρίς νερό κάποιοι θα τον χαρακτηρίσουν ως τρελό ο καιρός θα δείξει το πότε και το πώς τα λόγια του ποιητή στην κόρη του, κι αυτή για μια ακόμα φορά πίσω της κοίταξε φωνάζοντας μπαμπά μπαμπά ένας σκύλος στο στόμα του το μικρό της αρκουδάκι.
Ο διάβολος λίγο πιο πέρα βρισκόταν και με την μορφή ενός αδέσποτου σκυλιού τους παρακολουθούσε κι όταν για λίγο από τα μάτια της τον άφησε μέσα στο σιντριβάνι, αμέσως τον άρπαξε αρχίζοντας κι ως μέρος του παιχνιδιού του να τον κατασπαράζει τελικά πέθανε.
Υ.Γ...Ιστορία Τρόμου..."Σιντριβάνι Χωρίς Νερό"
Composition Aubette
Oeuvre de Sophie Taeuber-Arp (Davos, 1889 - Zurich, 1943)
1927-1928
Re-création par Jean Arp d'une oeuvre de Sophie Taeuber-Arp d'après un dessin original
Carton peint sur Pavatex
Don de Marguerite Arp-Hagenbach, 1970
Oeuvre de la collection du Musée d'art moderne et contemporain de Strasbourg
------
C'est le couple d'artistes Hans Jean Arp et Sophie Taeuber-Arp qui s'est associé en septembre 1926 à Théo Van Doesburg, peintre, théoricien et architecte hollandais, proche de Mondrian, pour répondre à la commande des frères Horn d'aménagement et de décoration des salles de l'Aubette, dans l'aile d'une ancienne caserne située place Kléber.
Théo van Doesburg avait fondé en 1917 avec Bart van der Leck et Piet Mondrian, la revue De Stijl qui devint le nom de leur mouvement artistique, appelé aussi Néo-plasticisme. Mais en 1926, Théo van Doesburg avait publié un nouveau manifeste "le manifeste élémentariste" qui rompait avec la verticalité absolue du néo-plasticisme, ce qu'on peut observer à l'Aubette.
Les 3 artistes se sont répartis le travail de décoration des espaces appartenant aux quatre niveaux occupés par l'Aubette, en plein coeur de Strasbourg.
Les salles ont été réaménagées dix ans plus tard et les décors d'origine ont été partiellement détruits.
Les décors de 1928 de quatre salles du premier étage et de l'escalier ont été restitués, avec l'aide d'un comité scientifique international, par les musées de la ville de Strasbourg en raison de l'importance de ces réalisations pour l'histoire de l'art moderne.