View allAll Photos Tagged CSB
9Q-CSB - Boeing B-707-373C - SICOTRA Aviation (Société Internationale du Commerce et Transport)
at Oostende Airport (OST) in June 1989
c/n 19.179 - built in 1966 for World Airways -
operated by SICOTRA between 12/1987 and 05/1992 -
final operator was Koda Air, damaged beyond repair in ground fire Istanbul 23.12.2005
scanned from Kodachrome-slide
Wandering around University of Toronto, a bit miffed because my planned shots were thwarted by the Pan Am Games closures, I came across this war memorial.
From the University of St. Michael's College web site:
Over 3401 St. Michael’s Alumni served in the military in the ‘Great War’; 32 died in the line of duty. These numbers may not seem remarkable until one reads the ‘Honour Roll’ in the SMC Year Book of 1918. It is there that Fr. Michael J. Oliver, CSB, 1T0 (BA), teacher and administrator of the high school, and Secretary of the ‘Honour Roll’ tells us some rather astonishing figures. From the school’s inception in 1852, the student body was relatively small, usually numbering 100 to 150 in total. Fr. Oliver states, “only recently, (1910?) owing to an increase in the number of Toronto students, has the number exceeded 200” – now remember this was written in 1918, so even if we extrapolate growth we probably would not exceed 225-235.
As well, again quoting Fr. Oliver, “St. Michael’s students/graduates were to a great extent prevented from enlisting by reason of their ‘office’. This affected only college students who, as priests and theological students, had taken ‘orders’. Yet Fr. Oliver says, “we have no hesitation in saying that the following list is not more than half the full number because no organized effort was made to make the list complete.”
We must also bear in mind another major fact – up until probably 1900-1910 the student body had significant numbers of Americans. Fr. Oliver says, “In 1905, 30% were from the U.S.; in 1895, 50% and prior to that even a larger number”.
It is important here to note therefore, volunteers to the U.S. military are, in the main, not included in the data presented. It was on 2nd February 1917, that President Woodrow Wilson severed diplomatic relations with Germany et al. Subsequently, when the Germans promised aid to Mexico should the Mexicans attack the United States (and British intelligence ensured that the Americans would see this), President Wilson and the U.S. Congress declared war on the 7th April 1917. We shall come back to this matter further on.
No form of remembrance for the fallen was provided, until in 1945, St. Michael’s and the Basilian Fathers decided to erect a memorial to all Alumni killed in the Great War. Time passed, but nothing really happened for nearly 40 years. In 1921, The University of Toronto published a Roll of Service 1914-1918 and a ‘Roll of Honour’ for those ‘Killed in Action’ or ‘Died in Service’, but this only encompassed those enrolled in University / College – our High School volunteers and those who died in service received no equal remembrance. As well, Hart House Soldiers Tower on the University campus created its ‘Memorial Archway’ where the names of the known dead from all colleges and faculties are enshrined. (Newman Chapel [St. Thomas Aquinas] also has a small remembrance plaque).
However, in late 1985 Fr. William H. O’Brien CSB, 4T3; Lieutenant (Rt’d) Royal Canadian Artillery, decided that such a remembrance had to come to fruition (See Appendix ‘A’). He became the moving spirit that culminated in the memorial carved into the stone of the ‘slype’ between More and Fisher Houses and dedicated to the memory of the 32 alumni of both College and High School who died. It was completed in the November 1988 in time for the Remembrance Day service on 11 November.
Subsequently, Fr. Bill, who in retirement had become the archivist at St. Michael’s College School, had a similar ‘Remembrance Wall’ put in place on the outside west wall of the College School chapel. It was dedicated in 2000, a year and a half after his death.
St. Michael's College Memorial to the Fallen
If you were to travel to Northern France and Belgium you would find the many memorials in the hundreds of cemeteries that dot the countryside. They hold the graves of most of the more than 66,655 Canadians who never returned from the ‘Great War’ - with close to a third resting in unidentified or unknown graves. The names of those known are cut into their headstones; others show ‘A Soldier of the Great War’ above the cross, and below ‘Known Unto God’. All with no known graves have their names incised in the newly refurbished main memorial at Vimy Ridge (approx 19,000+). As well, there are many war dead, including Canadian, who are buried in multicultural, local church cemeteries and cemeteries of many other mid and northern European countries.
According to Wikipedia, "the term slype is a variant of slip in the sense of a narrow passage; in architecture, the name for the covered passage usually found in monasteries or cathedrals between the transept and the chapter house". Learn something every day.
This High Dynamic Range 360° panorama was stitched from 162 bracketed photographs with PTGUI Pro, tone-mapped with Photomatix, processed with Color Efex, then touched up in Aperture.
Original size: 20000 × 10000 (200.0 MP; 1.04 GB).
Location: University of Toronto, Toronto, Ontario, Canada
Ahi una foto con el uniforme que me hace morir de calor :$ , pero tenia qe tener una porque es el primer & último año que estare en ese colegio :) , pase muchas cosas & conoci a gente muy linda *-* , hasta hice amigas & amigos... & yo que creia que solamente seria un año para terminar 7° & nada mas pero me equivoque :D , Gracias Tamara & Cony por hacer que este año no fuera tan fome & tan malo como yo creia que seria por no estar en el colegio que yo queria ... ♥
Operator : Air Baltic
Aircraft : Bombardier CSeries CS300 (BD-500-1A11)
Registration : YL-CSB
Airport : Zürich (ZRH / LSZH)
Photo Date : 15.01.2017
Remarks :
De Christelijke Scholengemeenschap Buitenveldert (CSB) aan de De Cuserstraat 3 in Amsterdam-Buitenveldert is ontworpen door de architecten Marius Duintjer en Dick van der Klei, in samenwerking met kunstenaar Charles Karsten, die bekend werd door zijn "kletsmuurtjes" in het gebouw
Het ontwerp stamt uit rond 1960 en het gebouw werd in 1963 officieel geopend
. Het oorspronkelijke schoolgebouw is een rijksmonument en wordt gekenmerkt door de bijzondere architectuur en de samenwerking tussen architecten en kunstenaar.
---
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Marius Frans Duintjer
Marius Duintjer
Persoonsinformatie
Nationaliteit: Nederlandse
Geboortedatum: 22 december 1908
Geboorteplaats: Veendam
Overlijdensdatum: 2 mei 1983
Overlijdensplaats Amsterdam
Beroep architect, stedenbouwkundige
Werken
Belangrijke gebouwen: Opstandingskerk (Amsterdam), Kruiskerk Amstelveen
Belangrijke projecten: Stationsgebouw Schiphol
Marius Frans Duintjer (Veendam, 22 december 1908 – Amsterdam, 2 mei 1983) was een Nederlands architect. Duintjers werk in de periode van wederopbouw wordt gewaardeerd. De Vredeskerk in Amstelveen en de Kolenkit in Amsterdam staan op de lijst met de Top 100 Nederlandse monumenten 1940-1958; het gebouw van de Christelijke Scholengemeenschap Buitenveldert op de lijst van het Beschermingsprogramma Wederopbouw 1959-1965.
Levensloop
Duintjer werd in 1908 in Veendam geboren als zoon van de directeur van een aardappelzetmeelfabriek aldaar, Engbert Jurjen Duintjer (1873 - 1956) en van Jetske Franciska Ottema (1881 - 1959). De N.V. Duintjer, Wilkens Meihuizen en Co. aardappelmeelfabriek heeft van 1880 tot 1936 bestaan. Hij groeide op in een, in opdracht van zijn vader door de architect J.A. Hooykaas ontworpen, Jugendstilpand aan de Bocht Oosterdiep in Veendam. Na zijn middelbareschoolopleiding in Veendam studeerde hij in het Zwitserse Zürich bouwkunde aan de ETH Zürich. Een studiegenoot was toen B. J. van den Berg die zijn vader opvolgde als directeur van de Union Rijwielfabriek te Den Hulst; Nieuwleusen. Na zijn afstuderen in 1931 en na het vervullen van zijn dienstplicht werkte hij enkele jaren voor het architectenbureau van Le Corbusier in Parijs. Zijn eerste ontwerp in 1934 in Nederland was een zomerhuisje op het landgoed Meindersveen voor een familielid. In 1935 keerde hij terug naar Nederland en was gedurende een korte tijd werkzaam voor het Rotterdamse architectenbureau Hooykaas en Lockhorst. Nog in datzelfde jaar vestigde hij zich als zelfstandig architect in Amsterdam. In 1937 verbouwde hij de villa van zijn studiegenoot B.J. van den Berg te Den Hulst, Nieuwleusen; dat bekend stond als de 'grijze villa' en later verbouwd is in een aantal appartementen. In de jaren 60 ging hij samenwerken met D.J. Istha die was gespecialiseerd in ziekenhuisbouw. Vanaf 1968 werkte het bureau onder de naam Duintjer Istha Kramer Van Willigen.
In 1940 trouwde hij met Martha Janna van der Maar. Uit dit huwelijk werden drie kinderen geboren. Hij overleed in mei 1983 op 74-jarige leeftijd te Amsterdam.
Stijl
Als architect stond hij erom bekend zijn eigen weg te gaan. Zijn carrière begon in een tijd van verschillende stromingen met dogmatische aanhangers. Duintjer daarentegen stond onbevangen tegenover de heersende opvattingen en soleerde tussen de stromingen door, sterke punten oppakkend die hij voor zijn ontwerpen zou gebruiken, zwakke punten verwerpend.
Duintjer hanteerde voor zijn werk sterke geometrische vormen. Hij gebruikte het vermenigvuldigen van de vormen, of andersom het delen van de vormen om de vormen over te laten lopen van groot naar klein, met soms een speels element door het toepassen van groot-in-klein en klein-in-groot. De constructie was voor hem een belangrijk element in de ruimte, en hij zocht naar een architectonische expressie van de constructie. Vaak wist hij de constructie een maximale rijkdom mee te geven door het gebruik van minimale middelen, zoals binnenkomend zonlicht.
Bekende ontwerpen van Duintjer zijn de Erebegraafplaats te Leeuwarden (1946), de Kruiskerk te Amstelveen (1951), de Opstandingskerk ("de kolenkit") (1956) in Amsterdam, het kantoorgebouw voor De Nederlandsche Bank, (1961), het Stationsgebouw Schiphol (1961), de Christelijke Scholengemeenschap Buitenveldert (1963), het Provinciehuis van Overijssel, het ABN-bankgebouw aan de Vijzelstraat te Amsterdam (1973) en het ziekenhuis Nij Smellinghe te Drachten (1971).
Stationsgebouw Schiphol
In de tijd dat hij het ontwerp voor het stationsgebouw van Schiphol maakte, was Duintjer gegrepen door de Japanse architectuur, zoals ook in zijn ontwerp voor het kantoorgebouw van De Nederlandsche Bank is te zien. Via vakliteratuur was hij hiermee ruimschoots in contact gekomen. Het boeide hem hoe de Japanse ontwerpers omgingen met het verloop van de constructie, detaillering en vormgeving, en de maatvoering die gebaseerd was op de menselijke maat. Hoewel hij zijn voorbeeld zag in de romaanse en gotische architectuur en in die van Hendrik Petrus Berlage, voegde hij al snel de Japanse architectuur aan deze lijst toe. De principes van de Japanse architectuur nam hij uiteindelijk op als leidraad in zijn werk.
Duintjer was een functionalist op het gebied van de planorganisatie binnen zijn gebouwen. Hij probeerde in zijn werken de ruimtelijke en organisatorische essentie te doorgronden. Het Stationsgebouw Schiphol is hier een zeer goed voorbeeld van. Aankomende en vertrekkende passagiers worden op verschillende niveaus behandeld. De bagage wordt in de kelder gesorteerd. Deze reductie van een complex systeem tot een logisch en overzichtelijk stelsel van ruimtes moet Duintjer zeer hebben aangesproken.
Het Stationsgebouw Schiphol is niet door Duintjer alleen ontworpen. Het ontwerp werd aan de directie van Schiphol aangeboden door Ontwerpbureau Stationsgebouw Schiphol. Hieraan namen naast Duintjer de NACO (Netherlands Airport Consultants, een Nederlands ontwerpbureau voor luchthavens) en De Weger Architecten- en ingenieursbureau deel. Later werd ook de binnenhuisarchitect Kho Liang Ie bij het werk betrokken.
Het is bij een teamontwerp altijd lastig om aan te geven wie voor welke ontwerpbeslissingen verantwoordelijk is geweest. Bij Schiphol ligt dit iets anders. De planorganisatie, constructie en gebouwindeling zijn zeker het resultaat van een gezamenlijke inspanning, maar materiaal en kleurkeuze in het interieur, detaillering en vorm en indeling van de gevels, en daarmee de lichttoetreding in het gebouw kunnen duidelijk worden toegeschreven aan het koppel Duintjer/Kho-Liang-Ie.
Na de voltooiing van het Stationsgebouw Schiphol is Duintjer nog een tijdlang betrokken geweest bij de ontwikkeling van Schiphol. Het effect daarvan is echter niet duidelijk zichtbaar.
Customize the roof pitch on a standard ranch, add a split door and small porch and you end up with fantastic playhouse.
c/n 505-00133.
Seen on static display at Waterkloof AFB during the 2014 AAD (African Aerospace & Defence) airshow.
20-9-2014
De Christelijke scholengemeenschap Buitenveldert, kortweg de CSB, is een school voor voortgezet onderwijs in Buitenveldert in het stadsdeel Amsterdam-Zuid, aan de De Cuserstraat achter de VU, aan de Kalfjeslaan, vlak bij Uilenstede.
De school heeft 4 soorten brugklassen: mavo, mavo/havo kansklas, havo en havo/vwo kansklas. Per september 2015 zitten er circa 840 leerlingen op.
Schoolgebouw
De school is gevestigd in het gebouw De Cuserstraat 3, rond 1960 ontworpen door architecten Marius Duintjer, Dick van der Klei en kunstenaar Charles Karsten ("kletsmuurtjes"). Het gebouw is rijksmonument, exclusief de latere aanbouwen. In oktober 2009 zijn twee nieuwe vleugels geopend.
De vleugels worden gebruikt voor creatieve vakken als muziek, tekenen, dramatische expressie en sport.
Samenwerking
De CSB vormt samen met het Hermann Wesselink College te Amstelveen, het VeenLanden College te Mijdrecht en Vinkeveen, het Hervormd Lyceum Zuid en het Hervormd Lyceum West te Amsterdam, de Cedergroep. Vijf scholen, die onder één bestuur samenwerken om de kwaliteit van het onderwijs in de scholen te verhogen.
---