View allAll Photos Tagged Autoestima

The Mystical World Of Ion - The Architecture Of Monasteries - Mystical Symbolisms - The Ruins Garden - "Archeon" by Daniel Arrhakis (2024)

 

With the music : Atom Music Audio - A New Dawn | Epic Emotional Dramatic

 

youtu.be/Y7khxbyk_IA

 

 

The Prophets of Ion have a basic project for their monastery whose architecture reflects both the various religious influences on which it is based and the elements that make up its very particular mystique.

 

Let's look at some of these concepts, mystical symbolism and architectural representation.

 

The Abandonment / Spiritual Dialog - The Ruins Garden or "Archeon"

 

Abandonment represents in the Mystical World of Ion a very human characteristic that does not necessarily be destined to have a negative context.

Abandonment as an act or instance of leaving a person or thing permanently and completely can be the result of a circumstantial, unplanned, tragic moment, with normally restricted limits well defined in time and space.

 

But it can be the result of a continuous transformation, planned or not, in which abandonment is a given or a necessity resulting from the changes inherent to the cycles of transformation within human societies; in this case with broader temporal dimensions such as the end of certain civilizations, changes in trade routes, the decline of important cities, etc.

 

Abandonment is a term also often used by mystic and ascetic to signify the first stage of the union of the soul with God by conforming to God's will.

 

This abandonment of what one thought he knew, of the principles or truths he thought he took for granted, in favor of new knowledge that he acquired in the meantime, in the process of spiritual evolution and self-recognition of himself and the world around him.

 

Abandonment can also be of two types, oblivion and eradication. If in the first there is not a total loss, as there is only factual memory, in the second there is an act of voluntary and objectified loss, in convictions, rituals and faith in religious values.

  

When abandoned, most people try to find solace within themselves as part of the healing process which is already the beginning of a spiritual journey.

 

This Solitary Introspection is a way for your mind to ease your emotional pain before it becomes traumatizing. It's a sign to get over the breakup, build self-esteem, and regain control of your life.

 

The feeling of abandonment can also be the result of a painful separation, in space or time, a serious illness or the loss of love. The emotion and feeling your experience after being abandoned, help you reconnect with your true self and soul.

 

But abandonment can be an option as a means of removing a painful situation or avoiding facing a problem that would bring discomfort, but in most cases it will not be easy to forget or eradicate as there will always be an unresolved situation that will end up disturbing our soul.

In the Mystical World of Ion Abandonment is first and foremost an opportunity for self-reflection and self-introspection, an interrogation and a search for answers.

Basically, a first stage for spiritual growth or as the famous cote "I Only Know That I Know Nothing" - Socrates", a realization that what we know and take for granted until a given moment may not be true after all.

 

A restless spirit seeks, is not satisfied and desires to know more about itself and others and therefore about the World, which is why Abandonment can be a first stage of a spiritual journey. Basically, a stripping away of preconceived ideas and previous experiences in order to embrace new concepts and accept a subsequent experience that we were previously unaware of.

 

In the Mystical World of Ion, this abandonment is materialized by an unfinished area, by the ruins of an ancient temple, by an open space where one can see the sky and the stars.

Basically, for a space that allows us to contemplate but at the same time question, as if space and time combined in this place to form an enigma.

 

We call this space "Archeon" and it was often an ancient sacred place of ancient ruins. The "Archeon" is then the introspective place, where candidate guardians begin their spiritual journey but also the place of crossing between the lines of time and space. A lonely intersection where paths and life options are decided but where those who went before us are also honored.

But more than anything, it is a space full of potential, because abandoned as it is, it allows us to recreate or rehabilitate it just as we would if our new life were in the same circumstances.

 

Abandonment is thus seen in the Mystical World of Ion as a necessary stripping to begin an inner transformation and accept new ideas, new ways of thinking and above all the search for ourselves as spiritual and universal beings - The first step or the beginning of a spiritual journey.

 

Therefore, The Ruins garden is the place par excellence within the monastery complex for initiation into the spiritual world but also for moments of contemplation and introspection.

The Ruins garden is thus a place of retreat but also of ambivalent crossing, between time and space, between the past and the present, between History and Legend, between nature and the creative artistic nature of man, between earth and sky, between the lonely darkness of the night and the supportive light of the stars in the sky.

 

Due to these dualities, the Ruins Garden of the Monastery is also a place of communication between the Spiritual World and the Earthly World, making it one of the most important spiritual portals in the monastery complex.

 

___________________________________________________

  

O Mundo Místico de Íon - A Arquitetura dos Mosteiros - Simbolismos Místicos - O Jardim das Ruínas - "Archeon"

 

Os Profetas de Íon têm um projeto básico para o seu mosteiro cuja arquitetura reflete tanto as diversas influências religiosas em que se baseia como os elementos que compõem a sua mística muito particular.

 

Vejamos alguns desses conceitos, simbolismo místico e representação arquitetónica.

  

O Abandono/Diálogo Espiritual – O Jardim das Ruínas ou “Archeon”

   

O abandono representa no Mundo Místico de Íon uma característica muito humana que não está necessariamente destinada a ter um contexto negativo.

 

O abandono como ato ou instância de abandono permanente e completo de uma pessoa ou coisa pode ser resultado de um momento circunstancial, não planejado, trágico, com limites normalmente restritos e bem definidos no tempo e no espaço.

  

Mas pode ser o resultado de uma transformação contínua, planeada ou não, em que o abandono é um dado adquirido ou uma necessidade resultante das mudanças inerentes aos ciclos de transformação das sociedades humanas; neste caso com dimensões temporais mais amplas como o fim de certas civilizações, mudanças nas rotas comerciais, o declínio de cidades importantes, etc.

  

Abandono é um termo também frequentemente usado por místicos e ascetas para significar o primeiro estágio da união da alma com Deus, conformando-se à vontade de Deus.

 

Este abandono daquilo que se pensava saber, dos princípios ou verdades que julgava ter como garantidos, em favor de novos conhecimentos que entretanto adquiriu, no processo de evolução espiritual e de autorreconhecimento de si mesmo e do mundo que o rodeia. .

  

O abandono também pode ser de dois tipos: esquecimento e erradicação. Se no primeiro não há perda total, pois só não existe memória factual, no segundo há um ato de perda voluntária e objetivada, de convicções, de rituais e de fé em valores religiosos.

  

Quando abandonadas, a maioria das pessoas tenta encontrar consolo dentro de si como parte do processo de cura que já é o início de uma jornada espiritual.

 

Esta introspeção solitária é uma forma da mente aliviar sua dor emocional antes que ela se torne traumatizante. É um sinal para superar o rompimento, aumentar a autoestima e recuperar o controle da vida.

 

O sentimento de abandono também pode ser resultado de uma separação dolorosa, no espaço ou no tempo, de uma doença grave ou da perda de um amor. A emoção e o sentimento que você vivencia após ser abandonado ajudam você a se reconectar com o seu verdadeiro eu e a sua alma.

   

Mas o abandono pode ser também uma opção como meio de afastar uma situação dolorosa ou evitar enfrentar um problema que traria desconforto; mas na maioria dos casos não será fácil esquecer ou erradicar, pois sempre haverá uma situação não resolvida que acabará por perturbar a nossa alma.

 

No Mundo Místico de Íon, o Abandono é antes de tudo uma oportunidade de autorreflexão e autointrospecção, um interrogatório pessoal e uma busca por respostas.

 

Basicamente, uma primeira etapa para o crescimento espiritual ou como diz a famosa frase “Só sei que não sei nada” – Sócrates”, uma constatação de que aquilo que sabemos e tomamos como certo até um determinado momento pode não ser verdade, afinal.

  

Um espírito inquieto procura, não se satisfaz e deseja saber mais sobre si mesmo e sobre os outros e, portanto, sobre o Mundo, por isso o Abandono pode ser uma primeira etapa de uma jornada espiritual. Basicamente, um despojamento de ideias pré-concebidas e experiências anteriores para abraçar novos conceitos e aceitar uma experiência subsequente que antes desconhecíamos.

  

No Mundo Místico de Íon, esse abandono é materializado por uma área inacabada, pelas ruínas de um antigo templo, por um espaço aberto onde se avistam o céu e as estrelas.

 

No fundo, por um espaço que nos permita contemplar mas ao mesmo tempo questionar, como se o espaço e o tempo se combinassem neste lugar para formar um enigma.

 

Chamamos este espaço de “Archeon” e muitas vezes era um antigo local sagrado de ruínas antigas. O “Archeon” é então o lugar introspetivo, onde os candidatos a guardiões iniciam a sua jornada espiritual, mas também o lugar de passagem entre as linhas do tempo e do espaço.

Uma encruzilhada solitária onde se decidem caminhos e opções de vida mas onde também são homenageados aqueles que nos precederam.

 

Mas, mais do que tudo, é um espaço cheio de potencialidades, porque abandonado como está, permite-nos recriá-lo ou reabilitá-lo tal como faríamos se a nossa nova vida estivesse nas mesmas circunstâncias.

 

O abandono é assim visto no Mundo Místico de Íon como um despojamento necessário para iniciar uma transformação interior e aceitar novas ideias, novas formas de pensar e sobretudo a busca de nós mesmos como seres espirituais e universais - O primeiro passo ou o início de uma vida ou jornada espiritual.

  

Portanto, o jardim das Ruínas é o local por excelência dentro do complexo monástico para iniciação ao mundo espiritual mas também para momentos de contemplação e introspeção.

 

O jardim das Ruínas é assim um local de retiro mas também de cruzamento ambivalente, entre o tempo e o espaço, entre o passado e o presente, entre a História e a Lenda, entre a natureza e a natureza artística criativa do homem, entre a terra e o céu, entre a solitária escuridão da noite e a luz solidária das estrelas no céu.

 

Devido a estas dualidades, o Jardim das Ruínas do Mosteiro é também um local de comunicação entre o Mundo Espiritual e o Mundo Terrestre, tornando-se um dos mais importantes portais espirituais do complexo monástico.

 

  

A veces me gustaría poder llegar a sentir lo que es tener un poco de autoestima.

de apoco se estan dando las cosas y mi autoestima esta subiendo

Model: Me

Photograph: Taken by me

 

Avoidant personality disorder (sometimes abbreviated APD or AvPD), or anxious personality disorder, is a personality disorder characterised by a pervasive pattern of social inhibition, feelings of inadequacy, and extreme sensitivity to negative evaluation. People with avoidant personality disorder often consider themselves to be socially inept or personally unappealing, and avoid social interaction for fear of being ridiculed or humiliated.

 

Avoidant personality disorder usually is first noticed in early adulthood, and is associated with perceived or actual rejection by parent or peers during childhood. Whether the rejection is due to the extreme interpersonal monitoring attributed to people with the disorder is still an open question.

 

Estilo de Personalidad Evitativo:

 

- Inhibición social, sentimientos de inferioridad e hipersensibilidad a la evaluación negativa.

- Evitan actividades que impliquen contacto interpersonal importante, por miedo a críticas, desaprobación o rechazo.

- Reacio a involucrarse con personas si no está seguro que va a agradar.

- Represión en sus relaciones íntimas por miedo a ser ridiculizados o avergonzados.

- Inhibido en relaciones interpersonales nuevas por sentimientos de inferioridad.

- Se ven a sí mismos socialmente ineptos y poco interesantes.

- Son reacios a correr riesgos personales o a implicarse en nuevas actividades porque pueden ser comprometedoras.

- Evalúan detalladamente movimientos y expresiones de aquello con lo que tiene contacto.

- Comportamiento tenso lo que suele generar ridiculizaciones y burlas.

- Ansiedad generada por temor a sus propias reacciones frente a las críticas (sonrojarse).

- Tienen baja autoestima e hipersensibilidad al rechazo por lo que restringen sus contactos.

- Aislados y sin red social ni personal que los apoye.

- Necesidad de afecto y aceptación.

Hi ha paisatge evidents, d'altres, els més interessant són els personals.

Són aquells que vius en el moment de redescobrir l'amistat i quan a cada instant et fan sentit únic. L'autoestima és multiplica per cent.

Vaig ser convidat un diumenge a Olot per veure l'exposició del meu amic Carles. Una exposió de fotografia. Diria més de veritable art.

No calia res més que contemplar-ho, però a cada instant se'm feia més evident la intensitat de l'estimació d'en Carles per la fotografia, per el seu poble, Olot i per tot allò que allà si cou.. una meravella.

A poc a poc se'm va fer evident la intensitat de l'estimació i la ganes de mostrar l'ànima de les festes i trobades del poble... genial.

Em va portar a un dels seus racons predilectes. Un dels molts parc de la ciutat d'Olot, un racó meravellós. Tenia que captar una ínfima pat de tot allò que sentia, que estava visquent.

Va estar un magnífic dia. Vaig redescobrir l'amistad i un cor ple de vida, il·lusió, amabilitat. Mai podré agrair-li tant i tant. Gràcies a tots dos. Sou fantàstics, m'enorgulleixo de sentir-me amics vostres.

en mi sillon privado xd jajaja

Leticia, 2020 (9). @sick0fhappiness. Follow my Instagram accounts: @archerphoto and @archerphoto2. If you need pictures, contact me today. Sigue mis cuentas de Instagram: @archerphoto y @archerphoto2. Si necesitas fotos, mejor contacta conmigo hoy mismo. Maquillaje: @the_trendy_girl IMG_2150

 

Fotógrafos València

 

Pic by Sergi Albir, photographer in Albacete, Athens, Avignon and even more places. Contact me today if you need any kind of pictures.

 

No hi ha com ser pare (en cas de mare multiplicat per molt) per patir per tot, i bàsicament patir per coses que no caldria, sempre m'ha fet especial por quan s'enfilen per llocs on si falla la ma, el mínim que et pot passar, es que es fotin una "nata" de campionat. Tot plegat absurd en una societat en que el veritable perill el tenim en coses més intangibles, pèrdua de valors, d'autoestima, d'autosuficiència... en definitiva, pèrdua d'empatia... recordeu allò que es deia de que "... la llibertad d'un, acaba on comença la de l'altre...", o "... no vulguis per tú el que no vulguis pels demés..." ... doncs això...

Cuando descubres que tu puedes ser el mejor FAN de ti mismo. Abandonas el hábito de mendigar la aprobación de los demás.

La vida es una lucha constante con nosotros mismos, aunque pensemos que los problemas son solo externos, solo cuando te amas incondicionalmente se es capaz de amar. Sentirse tu enemigo/a es la clave de la frustración que a veces poseemos, que no es otra cosa que producto de la manera de tratarnos.Si yo ME QUIERO, de la misma manera querré a los demás y ellos me lo devolverán de regreso, pero si por el contrario yo no me gusto ..NO ME QUIERO ...estaré triste <:-((..... Y esa tristeza se convertirá en enfado conmigo mism@ que sacaré fuera de mi en forma de furia y esa furia será la que recibiré de las personas de mi entorno. Si yo me amo soy capaz de amar a los demás, sin más. Si no me amo, amo a los demás con intencionalidad, para que me den lo que yo no soy capaz de darme.

 

AL FINAL DE TODO ..LO MAS DIFÍCIL ES PERDONARSE A UNO MISMO.

 

No hay amor suficiente capaz de llenar el vacío de una persona que no se ama a sí misma.

    

Llévate bien contigo mismo, porque te aseguro que serás la persona con la que pasarás el resto de tu vida”.

ASÍ SERAS FELIZ Y CONTAGIARAS TU FELICIDAD...SI VIVES AMARGAD@ ...INTENTARAS CONTAGIAR TU AMARGURA SIN CONSEGUIRLO Y TE QUEDARAS SOL@. (Jesús Celma)

  

VÍDEO REFLEXIÓN

Bajo tu autoestima sin esfuerzo como un hilo animalprint, you know what i mean?

que tu autoestima la tengas a un palmo por encima de tu cabeza, que nunca te quedes varad@ y nunca, nunca dejes crecer la hierba bajo tus pies.

Tirando de archivo.

Un fin de semana que visitamos Ávila.

Podeis ver más fotos aquí con la nueva aparencia de mi Blog.

Y también podeis seguirme por Twitter Follow me :)

 

Buen fin de semana :) .

 

L'effodrement - Yann Tiersen.

 

Y dar las gracias a todas las personas que me comentan y me siguen día a día de verdad. Haceis que mi autoestima suba muchísimo, gracias.

I was tagged:

 

16 cosas que deberías saber sobre mi.

16 things that you should now about me.

 

ESPAÑOL:

 

1 - Nací en Vigo (Galicia), una ciudad industrial en el norte de España, al norte de España. Yo viví allí hasta los 18 años. Luego me pasé un par de años de viajando.

Mi actual residencia es en Madrid, desde hace 5 años, pero he vivido en muchas ciudades: Oporto, Londres, Manchester, Hove, París, Santorini, y ahora, Bangkok..., aunque, no hay nada como volver a tu propio país.

 

2- Provengo de una familia de raza mixta, mitad española – mitad portuguesa, y he descubierto recientemente que podemos tener sangre italiana. ¡No me sorprendería!.

Hablo con fluidez Inglés, español, gallego y portugués.

Quiero aprender francés y alemán.

 

3 – Soy gay y me siento cómodo siéndolo. No necesité mucho tiempo para encontrarme a mí mismo, ordenar mis sentimientos y alimentar mi autoestima.

Lamentablemente hay muchas personas que no pueden encontrar fácilmente la manera de ser a expresarse y, en muchos países, ser gay todavía significa ser un apestoso, ser raro, un pervertido, ser socialmente rechazado, o simplemente ser un enfermo mental.

No paso ni una sobre esta materia: Al final del día ha sido difícil de adaptarse en una sociedad “hetero”, pero hay que recordar, que todos somos iguales. Sólo personas: personas con dos piernas, dos manos y un corazón. Por favor, acepta el consejo y sé tolerante. Trata a las gente de la misma forma en que te gustaría te tratasen.

 

4 - Soy oficialmente viudo. Tuve una larga relación, y mi pareja murió en un accidente de coche hace 8 años.

Mi vida se ha rompió en dos, he experimentado infiernos y cielos, pero soy una persona muy fuerte, y trato de hacer frente a todo, lo mejor que puedo.

Pero olvidar es algo imposible para mí. Él siempre estará conmigo.

 

5 – Comencé a explorar la fotografía desde hace 5 años.

Tuve dos exitosas exposiciones en España. Toda mi vida he estado interesado en el arte. Recuerdo que tuve un "peculiar" período de adolescencia, cuando, en lugar de salir, me quedaba en casa y pintando, dibujando, diseñando.

También escribo. Mi primera historia se ha utilizado para un corto de cine, dirigido por un viejo amigo mío islandés.

Tengo un blog que la gente a encuentra interesante sobre perfumería. A propósito de esto, he experimentado con fórmulas y he vendido una a una empresa reconocida, por lo que ahora, ¡puedes estar usando algo que yo creé! ;).

 

6 - A veces, estoy un poco decepcionado con la vida, y las reacciones de la gente.

Se me ha "acusado, juzgado y condenado" en el pasado por gente que realmente no me conoce. Personas que se ven ricos, pero hablan barato.

Me he vuelto en contra del comportamiento humano, lleno de fallos. La conciencia mundial nos está conduciendo a un fin fatal, la auto destrucción.

No puedo con las personas engreídas, las que no dejan de hablar sin sentido o creen que siempre tienen la razón, o los vampiros que te chupan tu positividad.

 

7 – Desde que estoy en Flickr me he vuelto un devoto de la web y toda su comunidad. He tenido el placer de conocer a muchas personas interesantes y maravillosas como Lela, EdualdC, Solarixx, Greus, Maverick, Castorp República, Robin, Orteg@, cámara inquieta y muchas más personas.

A mi me gusta estar aquí y poder compartir arte...

 

8 – Me puedo describir mi mismo como una "persona singular", con "gusto singular".

Soy un soñador. Me gusta soñar con los ojos abiertos en este mundo de locos.

 

9 - Me gusta la luz. No puedo vivir sin sol. Odio el frío o mal tiempo, y mi sitio ideal sería a 25 º todo el año junto a una tranquila playa.

 

10 - Soy el mejor amigo que puede tener, (qué narcisista). Tengo la suerte de tener tres buenos amigos verdaderos en mi vida.

 

11 - Me encantaba la vida, desde una perspectiva general, pero alguien, una persona inteligente me abrió mis ojos, y me enseñó a ver más allá, y descubrir que todo lo que creemos y seguimos, nunca ha existido y todo está podrido...

Ahora me encanta la vida desde una vista clara, incluso a sabiendas de que no hay más esperanza.

 

12 - Fumo y bebo. Soy un ave nocturna. Me encanta ir de farra y “salirme de mi mismo” a veces. Al día siguiente me siento un poco cansado, pero también nuevo.

 

13 - Mi trabajo consiste en crear un mundo imaginario donde todo el mundo estaría encantado de estar.

 

14 - Soy un poco maniático. Para algunas personas voy más allá de ser ordenado y organizado.

 

15 - Soy honesto y directo. A primera vista podrías pensar que soy arrogante, pero en realmente soy un blandenge.

 

16 - Me encantan las películas independientes y me encanta todo tipo de música electrónica, especialmente IDM.

Odio el prototipo de cine americano y la música chochi.

  

ENGLISH:

 

1 – I born in Vigo, (Galicia), an industrial city in North Spain. I lived there till I was18 years old. Then I spent a couple years travelling around.

My current residence is in Madrid, since 5 years ago, but I lived in so many different cities: Porto, London, Manchester, Hove, Paris, Santorini and now, Bangkok…, although, there’s nothing like coming back to your own country.

 

2 – I come from a mixed race family, half Spanish – half Portuguese, and I discovered recently that we may have Italian blood. I won’t be surprised!.

I speak fluently English, Spanish, Portuguese and Galician.

I want to learn French and German.

 

3 – I’m a gay man and I feel comfortable with it. It wasn’t long before find myself , tidy my feelings and grown my self respect. Unfortunately there are so many individuals that can’t find easily a way out to express themselves and, in many countries, being gay still meaning something sick, odd, pervert, being socially rejected, or just be a mentally ill person.

I take 0 shit about this matters: At the end of the day it has been hard to adapt yourself in a “straight” society, but you have to remember, that we are all the same. Just people: People with two legs, two hands, and one heart. Please take the advice and be tolerant. Treat people the way you would like to be treated back.

 

4 – I’m officially widow. I had a long relationship, and my partner died in a car accident 8 years ago.

My life has been broken in pieces, I have experienced hells and heavens, but I am a very strong person, and I try to cope with everything the best as I can.

But forget is something impossible for me. He will always with me.

 

5 – I start getting involved properly into photography since 5 years ago.

I have throw two successful exhibitions back in Spain. I’m preparing another here, in Asia.

All my life I have been interested about arts. I remember have a “peculiar” teenager period, where, instead to play out I rather stayed at home and paint, draw, design.

I also write.

My very first story has been used for a short movie, directed from an old friend of mine from Iceland.

I have a blog that people find interesting about perfume reviews. Regarding perfumery, I have played with formulas and I sell one to a well known company, so you may be wearing right now something that I design! ;).

 

6 – Sometimes, I am a little bit disappointed by life, and people reactions.

I have been “accused, tried and convicted” in the past for people that really don’t know me. People that look rich but talk cheap.

I’m becoming anti human behaviour, full of faults. The global awareness is driving us to a fatal ending; the self destruction.

I can’t stand cocky people, those to can’t stop talking nonsense or thing they are always right, or vampires that suck your positivity.

 

7 – Since I’m a member I have become devote of the website and the whole community background. I had the pleasure to meet so many interesting and wonderful people as Lela, EdualdC, Solarixx, Greus, Maverick, Castorp Republic, Robin, Orteg@, cámara inquieta and much more people.

I do love being here and be able to share art…

 

8 – I can describe myself as a “peculiar person” with “peculiar taste”.

I am a dreamer. I like to dream with open eyes in this crazy world.

 

9 – I love light. I can’t live without sun. I hate cold weathers, and my ideal place would be a standard 25º all year next to a quiet beautiful beach.

 

10 – I am the best friend you can have, (narcissist me). I am lucky to have three good real friends in my life.

 

11 – I used to love life, from a mainstream perspective, but someone, a clever person open my eyes, and teach me to see beyond, and find out that that we believe and rely on, never existed and all is rotten…

Now I love life in a clear sight, even knowing that there’s no hope anymore.

 

12 – I smoke, I drink. I’m a night owl. I love going dancing and explode myself off often. The next day I felt a little bit too tired but brand new.

 

13 – My job consists in create a imaginary world where everyone would be delighted to be.

 

14 – I am a little maniac. For some people I’m beyond tidy and organize.

 

15 – I am honest and straight forward. If you don’t know me by first sight you could think I’m arrogant but in realisticly I’m a softy.

 

16 – I love independent movies and I love all kind electronic genres of music, especially IDM.

I hate cheesy pop and American typical prototype movies.

 

Sentí todo desmoronándose, todo. Esto, este muro. Se había roto todo, ni tú, ni yo. Nada. Todo quebrado por algo que no sabría definir ni a estas alturas. Algo que para serte sincero, no creí capaz de que fuera a pasar nunca. Pero en fin, eso es antaño. ¿Sabes? Aún sigo mirando tu ventana siempre que paso por delante, me relaja. No sé, es como si aún estuviera en la repisa de la ventana apoyado mirando como caía la lluvia, sonriendo y muerto de frío. Esa sensación de saber que tú sigues detrás, tus manos, tu pelo, tu calor, tú. Esa sensación de poderme morir mañana que hoy ya lo tengo todo. Es raro, pero no puedo evitarlo. A veces casi he matado a alguien, o estado a punto de morir arrojado por algún conductor anónimo debido a mi frecuente estado de máxima distracción, sobretodo en esa calle.

Eras como una especie de droga adictiva, sin necesidad de desintoxicación. Me jode el hecho que ayer mirando una película viera todo reflejado en una ventana, en esa ventana. Me jode porqué era lo mismo cambiando los nombres y los días. Y me jode, porqué cuando empezó esto creía que no sería esto lo que sentiría ni con tan poca intensidad. Tan vano. Tan débil. Fui un iluso, pero eso me viene de naturaleza. Y fui un iluso por creer poder cambiarte, moldearte y por acabar por moldearme a mi mismo. Ahora no sé ni si quería hacer teatro, si me gusta el cine, si escucho mi o tú música y todos estos rollos. Te debo más de lo que di, y me debes más días de los que tuvimos, aunque no los venga a cobrar nunca. No te necesito, ni esto es un intento frustrado de volver, ni no sé, nada de eso. Soy feliz con lo que tengo, que otra vez vuelve a ser más de lo que aspiro conseguir pero no sé, me gusta salirme de mis propias expectativas (que no es muy difíciles de superar después de ver el lugar donde está mi autoestima).

 

#She's got you high.

# Més stop-motion(s) dels meus.

Dariia y Dariga, August 2022 (1). @darigamusina @dariialola @dflystrip. Follow my Instagram accounts: @archerphoto and @archerphoto2. If you need pictures, contact me today. Sigue mis cuentas de Instagram: @archerphoto y @archerphoto2. Si necesitas fotos, contacta conmigo hoy mismo. IMG_6931.

 

Danza y autoestima, un post con fotografías de Dariia y Dariga

 

Pic by Sergi Albir, photographer in Rennes, Reykjavík, Ravenna, Rostock and even more places. Contact me today if you need any kind of pictures.

"obra en la vía, autoestima en construcción"

 

- Ecolin + Rapidógrafo

 

I Chakra sono centri energetici dell’uomo nella sfera australe.Sono simili a fiori a forma di imbuto e ciascuno ha un numero di petali (in oriente vengono definiti come fiori di loto). I chakra sono in continua rotazione, tramite essa,attraggono energie, che possono essere immagazzinate o disperse a secondo della rotazione.Abbiamo 7 chakra principali, che si trovano nel corpo eterico, ovvero corpo fisico interiore,costituisce la fonte delle forze che danno al nostro corpo forma,energia,vitale-creativa. Il primo lo troviamo nella parte inferiore del bacino,tra coccige e pube, il suo colore è il rosso.Il secondo è a metà inferiore del ventre, il suo colore è l’arancio.Il terzo è a metà superiore del ventre, il suo colore è il giallo.Il quarto nella zona pettorale, vicino al cuore, il suo colore è il verde.Il quinto lo troviamo nella metà inferiore del collo,il suo colore è l’azzurro.Il sesto chiamato anche chakra del terzo occhio, è al centro della fronte, il suo colore è l’indaco.Il settimo, chakra della corona è al centro della sommità della testa,sopra al cranio, il suo colore è il viola. Ogni sette anni a partire dal primo, noi passiamo attraverso un solo chakra, quindi all’eta di 50 anni, avremo ultimato un intero ciclo, allora si ricomincia da capo.Ah dimenticavo, ricordatevi che siete sempre avanti di un anno, rispetto alla vostra data di nascita, perché conta anche quando ci troviamo ancora nella pancia.Quindi io avendo 22 anni, sono nel terzo chakra, il giallo è il colore dominante e rappresenta l’individualita e la percezione di sei stessi, è la sede della determinazione, della forza di volontà,del potere personale e della fiducia in se.La ghiandola endocrina associata a questo chakra è il pancreas.Se questo chakra è bloccato, si può perdere autostima e fiducia in se stessi e se l’energia è in eccesso,si può avere un desiderio sfrenato di potere ed arroganza.Interessante……Che ne pensate?

 

Los chakras son centros de energía en la esfera humana australe. Son como flores en forma de embudo y cada una tiene un número de pétalos (en el este se definen como flores de loto). Los chakras están en rotación continua, por medio de ella, atraen energía, que puede ser almacenada o dispersada en la segunda rotación. Tenemos 7 chakras principales, que se encuentran en el cuerpo etérico, o cuerpo físico interno, constituye la fuente de las fuerzas que dañan nuestra forma corporal, la energía, la vida-creativa. La primera que la encontramos en la parte inferior de la pelvis entre el cóccix y el pubis, es roja. El segundo está en la mitad inferior del abdomen, su color es el tercer naranja. El tercero está en la mitad superior del abdomen, el color es amarillo. El cuarto en la zona pectoral, cerca del corazón, el color es amarillo. Lo encontramos en la mitad inferior del cuello, su color es el azul. También se llama el chakra del tercer ojo, está en el centro de la frente, su color es el indaco. El séptimo, el chakra de la corona es el centro de la parte superior de la cabeza, por encima del cráneo, su color es morado. Cada siete años a partir de la primera, pasamos a través de un chakra, por lo que a la edad de 50 años, habremos completado un ciclo completo, luego empezar de nuevo. Oh olvidó, recuerde que usted está siempre por delante de un año en comparación con su fecha de nacimiento, porque cuenta incluso cuando todavía estamos en el vientre de la mamá. Así, por ejemplo, si yo tenía 22 años, en el tercer chakra, amarillo es el color dominante es la individualidad y la percepción de los seis, es el asiento de la determinación, la fuerza de voluntad, el poder personal y la confianza. La glándula endocrina asociada con este chakra es el páncreas. Así que si este chakra está bloqueado, puede perder autoestima y confianza en sí mismo, y si la energía está en exceso, puede tener una lujuria por el poder y la arrogancia. Interesante … ¿Qué te parece?

 

Les chakras sont des centres d’énergie dans la sphère humaine australe. Ils sont comme des fleurs en forme d’entonnoir et chacun a un certain nombre de pétales (à l’Est sont définis comme des fleurs de lotus). Les chakras sont en rotation continue, au moyen de celui-ci, ils attirent l’énergie, qui peut être stockée ou dispersée dans la seconde rotation. Nous avons 7 chakras principaux, qui sont situés dans le corps éthérique, ou le corps physique interne, constitue la source des forces qui endommagent notre forme du corps, l’énergie, la vie créative. Le premier nous le trouvons dans la partie inférieure du bassin entre le coccyx et le pubis, il est rouge. Le second est dans la moitié inférieure de l’abdomen, sa couleur est la troisième orange. Le troisième est dans la moitié supérieure de l’abdomen, la couleur est jaune. Le quatrième dans la région pectorale, près du coeur, la couleur est jaune. Que nous le trouvons dans la moitié inférieure du cou, sa couleur est le bleu. Il est également appelé le chakra du troisième œil, est au centre du front, sa couleur est l’indaco. Le septième chakra de la couronne est le centre du haut de la tête, au-dessus du crâne, sa couleur est violet. Tous les sept ans à partir de la première, nous passons par un chakra, donc à l’âge de 50 ans, nous aurons terminé un cycle complet, puis recommencer. Oh oublié, rappelez-vous que vous êtes toujours en avance d’un an par rapport à votre date de naissance, car il compte même quand nous sommes encore dans le ventre de maman. Ainsi par exemple si j’avais 22 ans, dans le troisième chakra, le jaune est la couleur dominante est l’individualité et la perception de six mêmes, est le siège de la détermination, la volonté, le pouvoir personnel et la confiance. La glande endocrine associée à ce chakra est le pancréas. Donc, si ce chakra est bloqué, vous pouvez perdre l’estime de soi et la confiance en soi, et si l’énergie est en excès, il peut avoir une soif de puissance et d’arrogance. Intéressant …… Que pensez-vous?

 

Chakren sind Energiezentren in der menschlichen Sphäre australe. Sie sind wie Blumen trichterförmig und jede hat eine Anzahl von Blütenblättern (im Osten sind als Lotusblüten definiert). Die Chakren sind in kontinuierlicher Rotation, durch sie ziehen sie Energie an, die in der zweiten Drehung gelagert oder dispergiert werden kann. Wir haben 7 Hauptchakren, die im ätherischen Körper oder im inneren physischen Körper liegen, bildet die Quelle der Kräfte, die unsere Körperform, Energie, lebenskreativ schädigen. Das erste finden wir im unteren Teil des Beckens zwischen dem Steißbein und dem Schambein, es ist rot. Die zweite ist in der unteren Hälfte des Bauches, seine Farbe ist die dritte Orange. Die dritte ist in der oberen Hälfte des Bauches, die Farbe ist gelb. Die vierte im Brustbereich, in der Nähe des Herzens, ist die Farbe gelb. Als finden wir es in der unteren Hälfte des Halses, seine Farbe ist die blue.Is auch als das dritte Auge Chakra, ist in der Mitte der Stirn, ist seine Farbe der indaco. Das siebte, Krone Chakra ist das Zentrum der Spitze des Kopfes, über dem Schädel, ist seine Farbe lila. Alle sieben Jahre, beginnend mit dem ersten, passieren wir ein Chakra, so dass wir im Alter von 50 Jahren einen vollen Zyklus abgeschlossen haben und dann wieder anfangen. Oh vergessen, denken Sie daran, dass Sie immer vor einem Jahr im Vergleich zu Ihrem Geburtsdatum sind, denn es zählt, auch wenn wir noch in Mum’s Bauch sind. So zum Beispiel, wenn ich 22 Jahre alt war, im dritten Chakra, gelb ist die dominierende Farbe ist die Individualität und die Wahrnehmung von sechs gleichen, ist der Sitz der Bestimmung, der Willenskraft, persönliche Kraft und Vertrauen. Die endokrine Drüse mit diesem Chakra verbunden ist die Bauchspeicheldrüse. Also, wenn dieses Chakra blockiert ist, können Sie Selbstwertgefühl und Selbstvertrauen verlieren, und wenn die Energie im Übermaß ist, kann es eine Lust auf Macht und Arroganz haben. Interessant …… Was denkst du?

   

Chakra

 

L'articolo E Voi In Che Chakra Siete? sembra essere il primo su The Shades Of Martina.

Mary, de Georgetown, Guyana, sufre filariasis linfática o “elefantiasis”, una enfermedad que puede producir el agrandamiento de algunas partes del cuerpo a causa de la acumulación de líquidos.

Provocada por un parásito, se transmite de persona a persona a través de la picadura de mosquitos. Mary, su mamá y un vecino sufren esta enfermedad. Las manifestaciones causan rechazo y estigma social, pérdida de autoestima y de oportunidades de trabajo.

La detección temprana y la administración de fármacos son medidas fundamentales para reducir los daños. El tratamiento consiste en la distribución masiva de medicamentos antiparasitarios durante cinco o seis años consecutivos a la población en riesgo. La filariasis linfática es endémica en Guyana, Brasil, Haití y República Dominicana, donde hay 12,6 millones de personas en riesgo de sufrir la enfermedad.

  

The stigma of “elephant leg”

 

Mary, from Georgetown, Guyana suffers from lymphatic filariasis a disease that causes the enlargement of some parts of the body due to the accumulation of fluids.

Caused by a parasite, it is transmitted from one person to another through a mosquito bite. Mary, her mother, and a neighbor suffer from this disease. The manifestations lead not only to rejection and social stigma, but a loss of self-esteem and job opportunities.

Early detection and the administration of drugs are essential to halt transmission and reduce damage in infected people. The treatment consists of mass distribution of antiparasitic drugs to at-risk populations for 5 or 6 consecutive years. In addition to Guyana, lymphatic filariasis is endemic in Brazil, the Dominican Republic, and Haiti. An estimated 12.6 million people in these four countries are at risk of suffering from this disease.

 

CÍRCULOS VICIOSOS - JOAQUÍN SABINA

 

TOTES LES MEUES FOTOS / TODAS MIS FOTOS

 

El terme graderia se sol utilitzar per denominar un esglaó o conjunt d'aquests, situats a les entrades o façanes d'edificis. També s'utilitza per als conjunts de seients, també anomenats graderies dels estadis o llocs de reunió com teatres i llocs públics. Recordo la meva assistència a una representació clàssica en un conegut teatre romà. Assistia amb el meu amic Xavier, un gran amant d'aquest tipus d’ espectacles. Quan l'obra va acabar i ens dirigíem a la sortida, Xavier, que portava les mans a les butxaques, va donar una ensopegada i va baixar mitja graderia rodant sense poder treure les mans per poder esmorteir el cop. Quan es va aixecar del sòl i els sanitaris van córrer a socórrer-lo, li van preguntar: On s'ha fet més mal cavaller?, I ell sacsejant-se la pols, els va dir: No ho dubtin vostès, en l'autoestima.

------------------------------------------------------------------------------

El término grada se suele utilizar para denominar un peldaño o conjunto de estos, situados en las entradas o fachadas de edificios. También se utiliza para los conjuntos de asientos, también llamados graderíos de los estadios o lugares de reunión como teatros y lugares públicos. Recuerdo mi asistencia a una representación clásica en un conocido teatro romano. Asistía con mi amigo Xavier, un gran amante de este tipo de espectaculos. Cuando la obra terminó y nos dirigíamos a la salida, Xavier, que llevaba las manos en los bolsillos, dio un traspiés y bajo media grada rodando sin poder sacar las manos para poder amortiguar el golpe. Cuando se levantó del suelo y los sanitarios corrieron a socorrerlo, le preguntaron: Donde se ha hecho mas daño caballero?, y él sacudiéndose el polvo, les dijo: No lo duden ustedes, en la autoestima.

 

Das y recibes energía, bienestar físico y emocional, combate el insomnio, da seguridad y confianza, retrasa el envejecimiento, nos ayuda a expresarnos, mejora el flujo sanguíneo, fortalece el autoestima, disminuye el estrés, alivia tensiones, quita miedos, es agradable, es reciproco...

 

Give and receive energy, physical and emotional well-being, combat insomnia, gives security and confidence, slows aging, helps us to express ourselves, improves blood flow, strengthens the self-esteem, reduces stress, relieves tension, removes fears, it's nice, is reciprocal...

 

#MyPet #Hug #Ken

My buddies Sally, Frida ;-) and Anna tagged me to tell 10 things about me, so... this is me!

1. Sometimes, like to my buddy L., a bug bites me and gives me the no-self-esteem sickness. Then I try to concentrate myself in simple, sensual things that make me feel better...

2. ... like walking around bare feet...

3. ... or having breakfast. I love breakfast! I can have breakfast even four times a day! It comforts me a lot!

4. ... or singing pretty little songs that make me smile.

5. On my desktop calendar there is a quote from Isak Dinesen that fits me absolutely, my solution for everything is always salt water:

6. ... sweat, I feel immediately better when I swim, run or practice yoga...

7. ... tears, I can cry out of happiness, sadness, rage and even tiredness...

8. ... the sea, is one of the things that I miss the most...

9. Sometimes I feel less lonely when I'm alone...

10. ... and lately I have discovered that friendship (and almost everything in life) is more about quality than quantity.

If you feel like it, feel free to follow the chain. :-)

 

Mis coleguis Sally, Frida jejeje ;-) y Anna me engatusaron ( ;-) besos gordotos para las tres, preciosas) para que contara 10 cosas sobre mí, así que... ¡ésta soy yo!

1. A veces, como a mi amiga L., me pica un bicho y me da un ataque de baja-autoestima. Entonces es cuando me concentro en cosas sensuales y simples que me hacen sentir mejor...

2. ... como ir por ahí descalza...

3. ... o desayunar. ¡Me encanta desayunar! ¡Puedo desayunar hasta 4 veces al día, me reconforta mucho!

4. ... o cantar canciones tontas que me hacen sonreír.

5. En mi calendario de fondo de escritorio hay una cita de Isak Dinesen que me va como anillo al dedo, mi solución para todo siempre es el agua salada:

6. ... sudor, me siento inmediatamente mejor cuando nado, corro o practico yoga.

7. ... lágrimas, soy una llorona, puedo llorar de alegría, tristeza, rabia e incluso de cansancio...

8. ... el mar, que es una de las cosas que más echo de menos.

9. A veces me siento menos sola cuando estoy sola...

10. ... y últimamente estoy descubriendo que la amistad (como la mayoría de las cosas en esta vida) es más una cuestión de calidad que de cantidad.

Y si os apetece, no dudéis en continuar la cadena. :-)

La autoestima es un tema que despierta a cada día un gran interés, no-solo de psicólogos como también de madres y padres. Es una preocupación presente en muchas casas y conversaciones. Y eso se puede entender por la relación que está teniendo la autoestima con problemas como la depresión, anorexia, timidez, abuso de drogas, y otros. Algunos expertos afirman que una baja autoestima puede llevar a una persona a tener estos problemas, mientras que una buena autoestima puede hacer con que una persona tenga confianza en sus capacidades, no se deje manipular por los demás, sea más sensible a las necesidades del otro, y entre otras cosas, que esté dispuesto a defender sus principios y valores. Lo ideal sería que los padres no se preocupasen solamente en mantener una buena salud física a sus hijos, pero que mirasen más por la salud emocional de los mismos. La autoestima es una pieza fundamental en la construcción de una efectiva infancia y adolescencia.

 

¿Qué es la autoestima?

Se puede definir la autoestima de diversas formas, pero su contexto continuará siendo el mismo. La autoestima es la conciencia de una persona de su propio valor, el punto más alto de lo que somos y de nuestras responsabilidades, con determinados aspectos buenos y otros mejorables, y la sensación gratificante de querernos y aceptarnos como somos por nosotros mismos y hacia nuestras relaciones. Es nuestro espejo real, el cual nos enseña cómo somos, qué habilidades tenemos, a través de nuestras experiencias y expectativas. Es el resultado de la relación entre el temperamento del niño y el ambiente en el que éste se desarrolla.

 

La autoestima es un elemento básico en la formación personal de los niños. De eso dependerá su desarrollo en el aprendizaje, en las buenas relaciones, en las actividades, y por qué no decirlo, en la construcción de la felicidad. Cuando un niño adquiere una buena autoestima se sentirá competente, seguro, y valioso. Entenderá que es importante aprender, y no se sentirá disminuido cuando necesite de ayuda. Será responsable, se comunicará con fluidez, y se relacionará con los demás de una forma adecuada. Al contrario, el niño con una baja autoestima no confiará en sus propias posibilidades ni de las de los demás. Se sentirá inferior frente a otras personas, y por lo tanto se comportará de una forma más tímida, más crítica, con poca creatividad, lo que en muchos casos le podrá llevar a desarrollar conductas agresivas, y a alejarse de sus compañeros y familiares.

 

Fuente: www.guiainfantil.com

  

En grande: View On Black

   

Nikon D700

Nikon 85mm 1.4 AF-D

 

© Manuel Orero

All rights reserved

Todos los derechos reservados

  

Dariga, August 2022 (3). @darigamusina. Follow my Instagram accounts: @archerphoto and @archerphoto2. If you need pictures, contact me today. Sigue mis cuentas de Instagram: @archerphoto y @archerphoto2. Si necesitas fotos, mejor contacta conmigo hoy mismo. IMG_5909

 

Más fotos de D'Fly Strip

 

Photo by Sergi Albir, photographer in Beniparrell, Braga, Barcelona, Birmingham, Beniarjó, Bristol y más lugares. Contact me today if you need any kind of pictures.

Dannya Suyen, ganadora Bikini +36, Copa de España CIBB 2022 València. @angel.suyen_ . Follow my other account: @archerphoto. If you need pictures, contact me today. Sigue mi otra cuenta, @archerphoto. Si necesitas fotos, contacta conmigo hoy mismo. IMG_0724.

 

Fotógrafo fitness València

 

Pic by Sergi Albir, photographer in Cardiff, Carcaixent, Carcassonne, Camporrobles and even more places. Contact me today if you need any kind of pictures.

 

Fotografía perteneciente al Campeonato de España CIBB celebrado el 1 de octubre de 2022 en el Hotel Parque Central en València, organizado por Jose Pérez Medina. CIBB son las siglas de Cup International Bodybuilding, y se trata de una nueva federación internacional que está abriéndose paso en los últimos años.

www.imdb.com/title/tt0031381

 

Probabil, daca s-ar faceun sondaj de opinie in sensul de a alege un numar de filme favorite, La rascruce de vanturi (Gone with the wind) ar intruni sufragiile majoritatii. Poate cel mai cunoscut film al tuturor timpurilor, cu siguranta nu cel mai bun, insa, tot cu siguranta, cel mai grandios al timpului sau.

S-au scris tomuri care ar ocupa probabil multe bibilioteci numai despre acest film, despre povestile de dragoste din film, si mai despre nemuritoarea Scarlett, cea careia ii placea sa-si ascuta ghearele pe sufletele celor care o admirau. Nu stiu daca e un paradox, dar pare ca Vivien Leigh, interpreta lui Scarlett si-a jucat rolul propriei vieti, cel putin in cele 2 filme in care a luar Oscar, acesta si Un Tramvai Numit Dorinta (A Streetcar Named Desire)

 

Gone with the Wind is a 1936 American novel by Margaret Mitchell set in the Old South during the American Civil War and Reconstruction.[1] The novel won the 1937 Pulitzer Prize and was adapted into an Academy Award-winning 1939 film of the same name. It was also adapted during the 1970s into a stage musical titled Scarlett; there is also a 2008 new musical stage adaptation in London's West End titled Gone With The Wind. It is the only novel by Mitchell published during her lifetime, and it took her ten years to write it. The novel is one of the most popular books of all time, selling more than 30 million copies (see list of best-selling books). Over the years, the novel has also been analyzed for its symbolism and treatment of mythological archetypes.

 

Mitchell's work relates the story of a rebellious Southern belle named Scarlett O'Hara and her experiences with friends, family, lovers, and enemies before, during, and after the Civil War. Using Scarlett's life, Mitchell examined the effect of the War on the old order of the South, and the aftermath of the war on what was left of the southern planter class. The plot of Gone with the Wind contains many details which have triggered spin-off concepts,[6] parodies, and cultural influences over the past decades; however, the plot has been shortened here for the sake of brevity.

  

[edit] Part One

The novel opens at Tara, the O'Hara plantation in Georgia, with Scarlett O'Hara flirting idly with Brent and Stuart Tarleton, twin brothers who live on a nearby plantation. Amidst the chatter, the pair tell Scarlett that Ashley Wilkes, the man Scarlett secretly loves, is to marry his cousin Melanie Hamilton, a plain and gentle lady from Atlanta. Scarlett hurries to find her father, Gerald O'Hara, who confirms that Ashley does intend to marry Melanie. He sharply warns Scarlett that she and Ashley would make a terrible match and encourages her to consider the attentions of one of the other local beaux.

 

Scarlett is miserable until she concludes that Ashley does not know she is in love with him. She plots to make Ashley jealous by surrounding herself with men at the barbecue the next day at the Wilkes plantation of Twelve Oaks, then admit to him that she prefers him above all the others. Among the fawning gentlemen are Melanie's brother, Charles Hamilton and Frank Kennedy, the beau of her sister, Suellen O'Hara. Things do not go according to plan; Ashley is kind to Scarlett but tells her that he will still marry Melanie. The unreceived Rhett Butler, hidden behind a couch during the emotional scene, sees Scarlett throw a vase across the room in anger after Ashley leaves. Rhett is impressed by her fire, thus cementing the saga that soon will unfold. Later on Scarlett in her plight decides that she will propose marriage indirectly to Charles Hamilton in order to make Ashley jealous.

 

Both couples marry within weeks. Scarlett bitterly regrets her decision, but receives a warm welcome from Melanie, who now considers Scarlett to be her sister. Two months later, Charles dies of measles and pneumonia at a military camp, before he has had the opportunity to fight on the battlefield, confirming Scarlett's opinion of his unheroic weakness. Her only lamentation is the fact that she is forced to dress in all black.

 

As a widow, Scarlett is relegated to the stringent mourning rituals of the day: years of wearing unadorned black, living quietly at home, and limited social interaction. She gives birth to a son Wade Hampton Hamilton. (In keeping with tradition, Scarlett names him for Charles' commanding officer). She is more distressed over her boredom and new motherhood than at Charles' death. Her mother, Ellen O'Hara, believing Scarlett to be pining away from a broken heart, sends her to Atlanta to Charles' elderly aunt Aunt Pittypat and Melanie in an attempt to raise her spirits.

  

[edit] Part Two

In Atlanta, Scarlett quickly joins the hustle and bustle of the city. Melanie treats Scarlett like a sister and is blind to Scarlett's contempt and jealousy towards her. At a charity ball, they encounter Rhett Butler. He outrages Atlanta society by asking Scarlett to dance, despite her mourning. Scarlett happily accepts stating she would dance with any one, including Abe Lincoln himself.

 

Against the background of war, Scarlett stays in Atlanta and enjoys the company of Rhett. He ostensibly calls on Aunty Pittypat, as widows cannot properly receive male callers. His sharp wit and sarcastic charm both infuriate and beguile Scarlett, though she continues to carry a torch for Ashley. When Ashley comes home for Christmas, Scarlett becomes acutely aware of the privileges Melanie holds as his wife. The day Ashley leaves, Scarlett again reveals her feelings to him, hoping Ashley will also break down and allow himself to tell Scarlett that he loves her too.

 

Ashley has a more important matter to discuss with Scarlett. Sensing the end of the war and the fall of the South, he makes Scarlett promise that she will look after Melanie and see his family through the upcoming crisis in his absence. Scarlett blindly agrees to his promise. As Ashley heads for the door, Scarlett clings to him desperately and they share a passionate, forbidden embrace. Scarlett sobs that she loves him and that she only married Charles to hurt him. Ashley says nothing and wrenches himself from her grasp. He hurries from the house and away from Scarlett.

  

[edit] Part Three

The tide of war has turned against the South. Atlanta is under siege; when the Yankees finally begin their siege of Atlanta, the city evacuates. Melanie and Scarlett cannot leave, as Melanie is about to give birth. Scarlett must deliver Melanie's baby alone, as everyone has fled or is too busy caring for wounded soldiers to spare time for a birth. Scarlett begs Rhett to assist them but the best he can provide is a broken-down horse and carriage stolen from the Army. He carts the weakened Melanie, her infant son Beau, Prissy, and Scarlett out of Atlanta. In a fit of conscience, he abandons them on the road back to Tara to turn back and fight for the South. Before he leaves, he kisses Scarlett and tells her he loves her, but she angrily pushes him away.

 

Arriving at Tara, Scarlett finds the house in ruins, the crops burned, most of the slaves run off, her mother dead, her father demented, and her two sisters sick with typhoid. The reins of authority had been unfairly thrust into her hands. Forced to take up "slave work" and bouts of near starvation, Scarlett realizes her compassion and complete loyalty to the land of Tara. When a lone Yankee soldier arrives looking to loot and assault Scarlett, she shoots him. The still-weak Melanie comes running with Charles' sword, but it is too heavy for her to lift. Nonetheless, Scarlett feels the beginnings of comradeship with her sister-in-law. The two loot the dead soldier's pockets and knapsack before swearing each other to secrecy about his death.

 

Months later, news finally reaches Tara that the war is over and the Confederacy dissolved. Soldiers begin straggling home. On their way, some seek the refuge of Tara for food and hospitality. Comrades bring a wounded soldier named Will Benteen, whom Carreen nurses back to health. Benteen remains at Tara after he recovers, and takes on more responsibility and shifts Scarlett's heavy load onto his own shoulders. Suellen's beau Frank Kennedy asks Scarlett for her sister’s hand in marriage, and she gives her consent.

 

The only word of Ashley is that he was in a Yankee prison for the last year of the war. One day he finally appears coming up the long road towards Tara. Melanie and Scarlett both rush to greet him, but Will stops Scarlett by saying, "He's her husband, ain't he?" Scarlett reluctantly hangs back, but is nonetheless euphoric over Ashley's return.

  

[edit] Part Four

Tara's former overseer, Yankee Jonas Wilkerson raises the taxes on Tara to force the O'Haras out so that he and his wife, Emmie Slattery, can live there. Frantic to save Tara and anxious to keep Jonas and Emmie out, Scarlett goes to Atlanta to beg Rhett for money. By asking Mammy to sew Scarlet a dress out of her deceased mother's curtains, she is able to feign wealth in front of Rhett, and also feigns an interest in him. He momentarily buys it, until he takes notice of her ragged hands, which suggest the back-breaking work she's been doing. He announces that he wouldn't give her the money if he could, to which she declares she hopes he gets hanged, and storms out in the rain. Upon leaving the jail, she runs into Frank Kennedy, now a successful store owner, and in desperation, manipulates Frank to believe that an impatient Suellen is to marry someone else. Frank, saddened by Suellen's supposed defection and unable to resist Scarlett's charms, marries her and gives her the tax money. After Rhett gets out of jail, he lends her more so that she can buy a sawmill, with the promise that she will not use the money to help Ashley Wilkes.

 

To her dismay, Scarlett becomes pregnant with Frank’s child. She earns the wrath of the "Old Guard" of Atlanta society when she continues showing herself in public when pregnant and succeeding in the man's world of business. The daughter is named Ella Lorena, a reference to the Civil War Era song Lorena; the author's girlfriend to whom the song was dedicated was named Ella.

 

Scarlett receives word from Tara her father Gerald has died. When she returns to Tara for the funeral, Will tells her about the circumstances of his death. Suellen had tried to persuade a disoriented Gerald to sign the Ironclad Oath (to the Yankee government) for money. Briefly lucid, Gerald realizes her intentions, flies into a rage and disowns Suellen. In an attempt to jump a fence with his horse, he falls and breaks his neck. The community despises Suellen for her part in Gerald’s death. Scarlett, struggling with her family’s poverty, quietly agrees with her. Despite his love for Carreen, Will announces his intention to marry Suellen to assuage the community’s animosity toward her. Carreen, unable to recover from the death of Brent Tarleton at Gettysburg, enters the convent. After Gerald's funeral, Scarlett manipulates Ashley into returning to Atlanta to run her sawmill, wanting to stop him from leaving for the North to find work. Being dependent on Scarlett and having to work for her breaks Ashley's spirit and independence.

 

Scarlett regularly drives alone to and from the sawmill, despite being warned against it by her acquaintances. One day she is assaulted by a poor white man and his black companion as she drives through the woods near shantytown. Her former slave Big Sam appears and fights off the attackers. To avenge the attack, Frank, Ashley, and the rest of the local men (as part of the Ku Klux Klan) raid the shantytown. Ashley is injured and Frank is killed.

 

Following Frank’s funeral, Rhett unceremoniously proposes to Scarlett, wanting to marry her before she marries someone else. Belle Watling, a local madam and Rhett’s mistress, hears that Melanie wishes to pay a call on her in order to thank her for saving Ashley's life on the night of the raid. To forestall the visit, which would scandalize Atlanta society, Belle stops by Melanie's house in a closed carriage to see Melanie. Melanie offers Belle her friendship in return.

  

[edit] Part Five

Scarlett marries Rhett and finds marriage to him surprisingly pleasant. Other than refusing to help Ashley Wilkes, Rhett completely spoils her. Scarlett begins spending time with the newly rich Yankees, who are portrayed as having few if any scruples. Scarlett builds a mansion and spends money lavishly. The Old Guard decide to cut Scarlett and Rhett out of society for keeping company with Yankees and flaunting their wealth.

 

Only Melanie's undying loyalty keeps Scarlett in the fold at all. Scarlett soon learns that she is pregnant and gives birth to a baby girl. While they name the infant Eugenia Victoria (for Queen Victoria and Empress Eugenie of the French), her blue eyes inspire the lasting nickname of Bonnie Blue Butler. Rhett is immensely proud of the child and spoils her unabashedly. Not wanting to betray her continuing love for Ashley and chagrined at the ruin of her figure, Scarlett informs Rhett that as she does not want to have any more children, they will no longer share a bed. Rhett becomes bitterly angry.

 

Rejected by Scarlett, Rhett turns to their daughter Bonnie for comfort. He decides that Bonnie should have everything and turns to winning over Atlanta.

 

Soon after, Melanie plans a surprise birthday party for Ashley. Scarlett goes to her mill and she and Ashley chat about old times at Twelve Oaks. They hug as friends. However, India Wilkes and Archie misinterpret this embrace, both suspecting Scarlett's true feelings for Ashley. They eagerly spread the rumor. Later that night, Rhett, having heard from Archie, forces Scarlett out of bed and to the party in her most flamboyant dress. Incapable of believing anything bad of her beloved sister-in-law, Melanie stands by Scarlett's side so that all know that she believes the gossip to be false.

 

At home later that night, Scarlett finds Rhett downstairs drunk. Blind with jealousy, he tells Scarlett that he loves her and could kill her to make her forget Ashley. Picking her up, he carries her up the stairs and the two make passionate, uninhibited love. Scarlett wakes up alone the next morning, eager to see her husband. Rhett stays away as he is horrified at his behavior. Rhett takes Bonnie on an extended trip abroad. All of Atlanta chooses sides between India and Scarlett. Melanie continues to support Scarlett and rejects India, her husband's own sister.

 

Scarlett discovers that she is pregnant again. For the first time, she is glad. When Rhett returns after three months and rebuffs her attempts at reconciliation, she tells him she does not want the baby. Hurt, Rhett scornfully says, "Cheer up. Maybe you'll have a miscarriage." Enraged, Scarlett tries to attack him, falls down the stairs, and suffers a miscarriage. Rhett, frantic with guilt, cries to Melanie about his jealousy. He refrains from telling Melanie about Scarlett's true feelings for Ashley.

 

After she recovers, Rhett tricks Scarlett into selling the sawmills to Ashley. Rhett spends his time edging Bonnie back into Southern society. Tragically, Bonnie dies while trying to jump her horse, just as her grandfather Gerald O'Hara did. Scarlett blames Rhett, Rhett blames himself, and they refuse to see each other. Scarlett regrets what she said and desperately wants to see him. While attempting to mediate between the two, Melanie falls gravely ill. After having Beau, she was warned by doctors not to have any more children. She always desired more children and became pregnant.

 

On her deathbed, Melanie tells Scarlett to watch out for Ashley and to be good to Rhett because he loves her. Scarlett realizes she never really loved Ashley. Rather she loved the noble "knight" and her memories of her carefree childhood, which he represented to her.

 

She rushes to share her revelation with Rhett, now finally drained of his love for Scarlett. He rejects her overtures and tells her that he is leaving her. Scarlett cries, "But what will I do? Where will I go?" Rhett replies with the famous line, "My dear, I don't give a damn." (The movie inserted the word "frankly.") He returns, presumably, to his hometown of Charleston. Devastated by her realization of true love and the consequences of her past selfishness, Scarlett decides to go back to Tara. She is sure she can think of a solution. She still believes that Rhett will return to her if she tries to reconcile. The book ends with Scarlett's proclamation: "After all, tomorrow is another day!"

  

Lo que el viento se llevó (en inglés Gone with the wind) es uno de los filmes más famosos en la Historia del Cine. Basada en la novela del mismo título (Lo que el viento se llevó (novela)) de Margaret Mitchell (ganadora de un Premio Pullitzer), su rodaje, que duró 140 días, supuso cambios importantes en la técnica cinematográfica. En el momento de su estreno fue la película más cara y larga que se había rodado.

 

Mediados del siglo XIX. Scarlett O'Hara (Vivien Leigh), una bella joven caprichosa y pasional, vive en una de las grandes mansiones del sur de los Estados Unidos rodeada de esclavos negros y todo tipo de lujos. Lo único que no puede conseguir es a Ashley Wilkes (Leslie Howard), el hombre del que está enamorada y que, a su vez, está comprometido en matrimonio con su prima, Melanie Hamilton (Olivia de Havilland), una dulce y cariñosa mujer incapaz de odiar.

 

La Guerra de Secesión está a punto de estallar y los jóvenes sureños muestran su entusiasmo por entrar en combate. No así Rhett Butler (Clark Gable), un hombre atractivo que no tiene más interés que su propio beneficio. Butler se enamora de Escarlata durante una fiesta en "los 12 Robles", la finca de Ashley, y no cesará en su empeño de lograr su amor durante toda la película, a pesar de que Escarlata seguirá obsesionada con Ashley a pesar del paso de los años y de varios matrimonios por interés.

 

El espectador asiste a la evolución vital de la protagonista, desde su adolescencia hasta su madurez, y a su lucha constante por sobrevivir y conseguir todo lo que se propone. Un personaje lleno de fuerza, ambición, autoestima e incapacidad de sentir miedo que cautiva e imprime ánimos en todo aquel que se acerca a ella.

  

Personajes [editar]Escarlata O'Hara: es una bella joven acomodada y caprichosa del sur. Sabe muy bien que es la más admirada del condado y sabe manejar a los hombres a su antojo. Está enamorada de Ashley Wilkes y hará todo lo que esté en su mano para conseguir el amor de él. El mundo alegre y despreocupado de fiestas, bailes y barbacoas en el que vive desaparecerá sin remedio al entrar la Guerra de Secesión y Scarlett deberá sobrevivir y sacar adelante su familia y la plantación.

Rhett Butler: hombre mujeriego, resuelto e inteligente es el único que ve los problemas reales que desencadenaría una guerra civil en el país. Su reputación no es precisamente muy buena entre sus compatriotas. Está enamorado de Scarlett y piensa que ambos son muy parecidos, unas personas que solo piensan en sí mismas. Tratará de quitar a Ashley de la cabeza de Scarlett demostrándole en muchas ocasiones el aprecio que siente por ella.

Ashley Wilkes: es un hombre sencillo, afable y de buen carácter que siente cierta atracción por Scarlett, esa jovencita encantadora que todos admiran y cortejan. Sabe que la mejor opción es casarse con su prima Melanie Hamilton aunque esta no tenga el encanto ni el carácter jovial de Scarlett, pero es una buena mujer que le adora y eso es suficiente.

Melania Hamilton: es la prometida de Ashley y más tarde su esposa. Es lo más parecido que tiene Scarlett a una amiga aunque Melanie no sepa que ella no la soporta por estar casada con el hombre que ama. Melanie ve siempre el lado bueno de las personas y piensa que Scarlett no es tan frívola ni indeseable como mucho piensan.

Gerald O'Hara: padre de Scarlett, de origen irlandés será el que inculque en su hija el amor la tierra, por su plantación "Tara". Está casado con Ellen O'Hara, una mujer proveniente de una acomodada familia estadounidense. Aparte de Scarlett tiene dos hijas más: Suellen y Carreen O'Hara.

 

Clark Gable como Rhett Butler

Premios [editar]

Premios Oscar 1939 [editar]Categoría Receptor/a Resultado

Oscar a la mejor película Ganador

Oscar al mejor director Victor Fleming Ganador

Oscar al mejor actor Clark Gable Nominación

Oscar a la mejor actriz Vivien Leigh Ganadora

Oscar a la mejor actriz de reparto Hattie McDaniel Ganadora

Oscar a la mejor actriz de reparto Olivia de Havilland Nominación

Oscar al mejor guión original Ganador

Oscar a la mejor dirección de arte Ganador

Oscar a la mejor fotografía Ganador

Oscar al mejor montaje Ganador

Oscar a los mejores efectos visuales Nominación

Oscar a la mejor banda sonora Nominación

Oscar al mejor sonido Nominación

 

Frases memorables [editar]-Scarlett: Ashley dice que le gusta ver a una chica con buen apetito.

 

-Mami: Sí, pero yo no he visto que el señor Ashley le haya pedido matrimonio.

  

-Mami: ¡Señorita Scarlett! ¡Señorita Scarlett!

  

-Scarlett: Tú no eres ningun caballero.

 

-Rhet: Ni tú una dama. Pero no te ofendas. Las damas no tienen ningún atractivo para mí.

  

-Scarlett O'Hara: Pero pensaré en ello mañana.. Después de todo ¡mañana será otro día!

  

-Rhett Butler: No, no te voy a besar, aunque lo necesitas mucho. Ése es tu problema. Deberías ser besada más a menudo, y por alguien que sepa hacerlo bien.

  

-Rhet: Algún día quiero que me digas lo que una vez te oí decir a Ashley Wilkes: "Te amo".

 

-Scarlett: Eso es algo que jamás me oirás decir mientras viva.

  

-Scarlett: Aunque tenga que matar, engañar o robar, a Dios pongo por testigo de que jamás volveré a pasar hambre.

  

-Rhett Butler: Francamente, querida, me importa un bledo. Elegida en 2005 la frase más memorable de la historia del cine por The American Film Institute's.

  

-Ashley Wilkes: Hay algo que amas más que a mi, aunque tú no lo sepas: es la tierra roja de Tara.

  

-Scarlett: Mañana será otro día

  

Curiosidades y otros datos [editar]

El origen de la película [editar]En mayo de 1936, la colaboradora de David O. Selznick, Katharine Brown, le envió a su jefe las pruebas de imprenta y una sinopsis de la novela de Margaret Mitchell, con la recomendación entusiasta de que comprase los derechos de adaptación al cine.

 

En un principio se interesaron varios estudios por la novela, pero las altas exigencias económicas de los agentes de Mitchell desanimaron a todos los candidatos, incluida la poderosa MGM. Selznick también se resistió en un principio y solo cuando el presidente del consejo de administración de Selznick International, Jock Hay Whitney, le envió un telegrama diciéndole que, cualquiera que fuese la decisión de Hollywood, él estaba dispuesto a comprar los derechos para la compañía, se ablandó. Así un mes después de la publicación del libro, en junio de 1936, Selznick compró los derechos por 50.000$, un récord para la época y que representaría uno de los capítulos menos costosos de la película.

  

La crisis de todo artista; " no le gusta lo que hace."

Aunque fue en febrero cuando descubrí el mundo de Flickr y me hice miembro, no fue hasta principios de septiembre de 2010 cuando me integré realmente y empecé a participar con mi galería. Por lo tanto hace ya todo un año… ha pasado muy rápido. Ha habido una evolución evidente en este tiempo, en mas de un sentido, y al día de hoy no me arrepiento de las decisiones tomadas, ni de esta huella de pensamientos y crossdressing marcada en el espacio irreal de Internet que es mi galería de fotos.

El cumpleaños de mi galería… 95 fotos, 40886 vistas de la galería, 2574 la foto mas vista, 17 favoritos en una misma foto como máximo y 19 comentarios, la mas comentada. Estos son los números de mi galería y no, no son grandes números, mi galería no tiene mucho éxito en este sentido. Mi filosofía: me gusta jugar, por el placer del juego, si no ¿que sentido tiene? Intentando ganar, claro, pero sin perder el sentido de lo importante, divertirse. Por lo tanto, me gusta y me alegra cuando mis fotos son bien recibidas y aumentan el número de vistas y de favoritas (eso significa que a alguien le gusta y eso me alegra) o si son comentadas, sobre todo si leen mis pies de fotos, mi autoestima sube como la espuma. Pero cuando se juega solo para ganar no se juega, se compite, y eso no es lo mío. Lo importante para mi es algo ya he comentado en otras fotos, ¡me gusta mi galería!, y puedo decir orgullosa que lo he conseguido, en ese sentido el éxito de mi galería es innegable.

Planes futuros… no, normalmente cuando subo una foto la elijo en el momento y escribo el pie de foto con lo que me salga en ese instante, pero, seguramente si no cambio de opinión, las próximas fotos serán una excepción. La siguiente, “Melisa y las tres botitas”, después una trilogía explicando, ¿porque lo hago?, ¿por que me expongo tontamente si no quiero ser descubierta?, ¿porque he hecho de mi galería mi “particular” blog? Hoy lo tengo mas claro, aunque no mucho, no soy una persona de verdades absolutas, pero intentaré explicarlo en esta trilogía. Después otra parte de “Melisa y las tres botitas”, otra sin decidir (al estilo habitual) y por último una explicando el significado que le doy a los dos iconos que utilizo en las redes sociales donde estoy (Sakura y Tomoyo).

¡¡Feliz cumpleaños, galería de Melisa!!

 

Though it was in february when I discovered Flickr's world and made myself a member, it was not until beginning of september of 2010 when I joined really and started taking part with my gallery. Therefore already the whole year ago … it has passed very rapidly. There has been an evident evolution in this time, in more than one sense, and in the day of today I repent neither of the taken decisions, nor of this fingerprint of thoughts and crossdressing marked in the unreal space of Internet that is my gallery of photos.

The birthday of my gallery … 95 photos, 40886 seen of the gallery, 2574 the photo most seen, 17 favorites in the same photo at the maximum and 19 comments, the most commented. These are the numbers of my gallery and not, are not big numbers, my gallery is not very much successful in this respect. My philosophy: I like to play, for the pleasure of the game, if not, what sense has it? Trying to win, clearly, but without losing the sense of what is important, to satisfy me. Therefore, I like and it make me happy when my photos are received well and there increase the number of seen and of favorites (it means that someone likes it and it makes me happy) or if they are commented, especially if my feet of photos was read , my autoesteem rises as the foam. But when a game is played only to win, it is not a game, it´s a competition, and it is not my style. The important thing for me, is something already I have commented in other photos (in spanish), I like my gallery!, and I can say proud that I have achieved it, in this sense, the success of my gallery is undeniable.

Future plans … not, normally when I upload a photo I choose it in the moment and write the foot of photo with what I think in this instant, but, surely if I do not change opinion, the next photos will be an exception. The following one, " Melisa and the three little boots " (tale in spanish), later a trilogy explaining, Why do I it?, Why do I expose myself sillyly if I do not want to be exposed?, Why I made of my gallery my "particular" blog? Today I have it more clear, though not much, I am not a person of absolute truths, but I will try to explain it in this trilogy. Later, other part of " Melisa and the three little boots", other one without deciding (to the habitual style) and finally one explaining of the meaning that I give to the icons (Sakura and Tomoyo) that I use in the social nets where I am.

Happy birthday, Melisa's gallery!!

 

Miles de frases chistosas, cultas, interesantes, reflexivas, de personajes famosos. Personaliza esta frase para dedicarsela a alguien o cambiale el fondo o la letra aquí: ift.tt/29p7NDc Podrás encontrar miles de frases mas en: ift.tt/1iE2Hzv

Ni siquiera el fascismo logró lo que ha conseguido el capitalismo / Josep Fontana ( el publico )

 

Ya no te miden por lo que vales, sino por lo que cuestas / Ramon Lobo ( Jot Down )

"Hoy he tomado conciencia. Es lunes. No tengo que vestirme ni salir a trabajar ni hacer nada especial. Es lunes largo, eterno. Pese a la jodienda, pese a sentirme parte de los 8.400 periodistas que han perdido su trabajo desde 2008, pese a todo lo que callo, sé que esto es una oportunidad. Quizá no de trabajo, sino de regresar a la casilla de salida y recordar qué defendía, quién soy y qué quiero ser."

Ramon Lobo

   

Es tot a zen, una finestra, una taula, una cadira, un llit...respirar, sentir, estimar, res mes...s'ha escombrat tot el superficial i l' essencial , en molts casos ,esta endormiscat , amb grans dossis de cloroform , el narcotic que sintetitza la impotencia. Han ensinistrat la rabia, la passió, desarmats no sabem que fer.

La realitat ha superat la ficció ... jo també cavalco entre somnis, depressions, estratègies i eufòria passatgera, trobo a faltar darrerament les esperances i les fames, visc en un món de cronopis que comença a resultar inversemblant, algu es va dur aquella capacitat natural tant nostre, de ser feliç davant l'adversitat, la justificació facil a l'infortuni amb alló de què a tots ens pot passar ... acceptar que la vida és així i somriure.

Som masses als que ens està passant el que els hi pot passar a tots algun cop.

Les estadistiques han fet volar amb l'inmens contrapes, el plat buit de la balança i esperem com el pà i la feina , algu que et digui, que bé, que tot li va bé, sense sobreactuar...

No hi ha cap ajuda...res...si no treballes t'han condemnat a la pobresa, alguns a la indigencia. Un sembla haver perdut la memoria del que era treballar cinc dies a la setmana, vint dies al mes, la feina no la comptem ni per jornades, portem el calcul per hores i els deutes per cabassos..

No podem, no volem ser tots funcionaris com a unic remei per esborrar l'incertesa, hi ha gent que ha superat mil vegades l'esforç, el sacrifici d'unes oposicions amb dedicació d'anys al seu ofici i ara es troben al carrer.

 

No hi ha cap porta a qui trucar, sobra mes gent que falta, la guerra , el genocidi s'ha calculat amb gran precissió, la societat sencera pateix el ridicul de coneixer les causes i els efectes i no poder fer res, es una guerra psicologica, on sobreviura qui acepti que una altre mon es possible lluny de la por, del estret passadis que ens conduira a una plaça amb les banyes amputades, perque ens reconeguin que som de la pasta dels herois, abans de que ens atravessin amb un sabre sense escoltar ni un pasodoble....

Es tot una mentida, ho es desde el principi d'un joc financer especulatiu, global, bassat en el fum , en economies irreals,que sabien quantes victimes tindria i quants supervivents.. No ens calia el sacrifici d'haver aceptat viure amb el que teniem, amb el que guanyavem, de no haver-nos deixat inflar el cap de falsos paradisos a credit..

Qui entengui que hi han alternatives mes enllá de inocular crisis i repartir retallades, mes enllá del discurs oficial , qui reconegui l'engany sobreviura i ensenyara a sobreviure als altres...

No pots estar de brassos creuats, pero tampoc combatre l'inutilitat ajudant a repartir el pá en les cues dels menjadors socials, perque en arribar l'ultim, tu seras el primer, et donaras el plat, t' atiparas, pero l'estomac plé no et pagara ni el sostre, ni l'aigua, ni la llum,ni l'educació dels teus fills i molt menys l'autoestima..

I quan enmitg de tant desproposit, l'amor podria ser la medicina a tanta desesperació en solitud, et trobes que no pots anar amb el cor plé i les butxaques buides, perque despertes sospites, suspicacies i aquella persona no apareix ni per banyar d'endorfines iridiscents tota aquesta foscor.

Fins hi tot ens han fet passar el desitj, les ganes de buscar el bes,del abraçar-se, ens estan guanyant la partida, ens empenyen al salvi qui pugui, a l'egoisme mes desfermat, i aleshores es quan ja som en el seu camp d'extermini i tenim les hores comptades..

Espero que tot aixó que ara escric, sigui una qüestió de calendari o de fase lunar, consequencia d'una baixada sobtada de sucre, una rampa emocional , percepcions equivocades... sindromes d'abstinencia dels neurotransmisors de la felicitat.

Em dic la veritat, almenys la que tinc en aquest precis moment i en escoltar-me nomes acepto el aqui i el ara en el meu cor, en la meva ment...es el que hi ha...es tot a zen. Potser el que no trobo es aquella casella de sortida.

Para cuidar de los demás, empieza por cuidarte a ti mismo

Había una vez... hace 52 fotos una chica que vivía en caos. Un día, decidió coger las riendas de su vida y dedicar un año entero a cuidarse, a reparar su autoestima. Y la fotografía se convirtió así en la mejor terapia que pudiera existir nunca para ella.

 

Esa chica de entonces es muy diferente de la que hoy escribe estas palabras.

 

Gracias a esa decisión y a otras tantas, he aprendido a sopesar la importancia real de los acontecimientos, he ganado en calma, confianza y fuerza. Aunque parezca una tontería, me he reencontrado a través de mis propios ojos con la persona que quiero ser. Y no la olvidaré otra vez.

 

Ha sido un gran viaje lleno de altibajos, con parada en mil estados de ánimo. Y estoy orgullosa de poder decir que he sido capaz de aprender algo de cada uno de ellos. Ahora, renovada, empiezo otro camino, teniendo muy presente la fotografía y otras cosas y personas que hacen de mi vida algo más bonito. ¡Deseadme suerte!

 

A todo el que me ha leído y me ha visto, en especial a esas personitas que he conocido por aquí que me han acompañado todo el tiempo y me han dedicado palabras dignas de recordar, GRACIAS, seguiremos en contacto :)

 

Un beso enorme a tod@s, buenas noches, Flickr…

Ana

 

------------------

 

Once upon a time... 52 pictures ago there was a girl who lived in chaos. One day, she decided to make things change and look after herself for a whole year. And photography, then, became the most wonderful therapy that could ever exist for her soul.

 

That girl is so different from the one who’s typing this now.

 

Thanks to the decision I made then and many others, I’ve learnt to recognize the important things and those not that important, I’ve gained confidence, calm and strengh. I’ve met through my own eyes the person I want to become. And I won’t forget her anymore.

 

It’s been a long roller coaster jouney, with a thousand moods. And I’m proud to say I’ve been wise enough to learn something from each of them.

Now, the new me is ready to start walking a new way, with the company of photography and other things and people that make my life beautiful. Wish me luck!

 

To anybody who’s ever seen and read me, specially to those I’ve met here and have been with me from the start saying amazing words to me that won’t be forgotten , THANK YOU, we’ll keep in contact :)

 

Lots of love, goodnight Flickr...

Ana

 

Soundtrack

ift.tt/1lqfGLo

Què?

 

JUNTS PER TIANA fa explícit el seu desacord i critica la campanya publicitària que ha fet el complex esportiu municipal Jordi Marí, Duet Sports, amb el lema “les dones no n’aguanteu més de 3” i “els homes no n’aguanteu més de 3”. L’agrupació d’electors considera d’inadequada i equivocada l’estratègia comunicativa així com els valors sexistes que es desprenen d’aquesta campanya.

 

L’ús comunicatiu de la campanya DUET ha marcat quins són els rols i els estereotips que segons el centre, marquen actualitat i tendència, essent un model de construcció cultural de gènere totalment desigual i injust entre homes i dones.

 

Per una banda els rols ens expliquen quin tipus de coses fan habitualment dones i homes, i per una altra els estereotips, ens comuniquen /representen la idea prèvia es té sobre com són homes i dones així com també la manera en què es comporten.

 

El centre DUET ha enretirat de tota Catalunya la promoció de la campanya, que ha estat finançada des de l’empresa concessionària vinculada a les estratègies comunicatives del Duet Sports, però encara està visible en algunes línies d’autobusos de recorregut curt, com per exemple entre Badalona i Tiana i a la seva web.

 

Com?

 

Aquesta mala pràctica de comunicació és un exemple més dels micromasclismes, estratègies diàries, subtils però molt permanents que minven l’autoestima i la lliberta de les dones i que són a la base d’altres violències com la psicològica, la sexual, la física o l’econòmica. Els micromasclismes, doncs, són actituds de dominació “suau” o “de baixa intensitat” d’abús i imposició en la vida quotidiana.

 

JUNTS PER TIANA creiem que la perspectiva de gènere i l’equitat entre homes i dones, que es porti a terme i s’eduqui de manera activa i transformadora, promou formes més equitatives de participació, relacions socials, d’economia alternativa, i de reconeixement de la relació directa que hi ha entre drets humans, desenvolupament humà i sostenible i l’equitat de gènere.

 

Per a què?

 

JUNTS PER TIANA creiem important:

 

– Promoure una formació continuada en sensibilitzar i educar amb els valors de l’educació transformadora i per una ciutadania global que generi processos des de la coeducació per tal d’aconseguir una ciutadania lliure, equitativa i no sexista.

 

– Impulsar i consolidar el model de coeducació com a model educatiu que proposa que totes les persones siguin formades en un sistema de valors, normes, comportaments i expectatives, no jerarquitzats en funció del sexe i alhora, educar-les valorant les seves diferències individuals i qualitats personals, des de la promoció del respecte, la convivència, la col·laboració i la solidaritat entre homes i dones.

 

– Donar exemple i bona pràctica del llenguatge inclusiu arrel de la importància pràctica, política i simbòlica d’aquest per a la formació en l’equitat de gènere.

 

– Prioritzar una estratègia àmplia i transversal de sensibilització respecte la perspectiva de gènere i l’equitat, des de totes les àrees de gestió de l’Ajuntament i de polítiques públiques d’educació formal i no formal, la cooperació i la solidaritat, la transparència, els pressupostos que integrin la perspectiva de gènere, la comunicació pública i la comunicació institucional, des de l’economia feminime o ecofeminisme, entre moltes altres.

 

És per això, que JUNTS PER TIANA, demanem l’eliminació d’aquestes estratègies comunicatives sexistes, discriminatòries i masclistes, adreçant a l’Ajuntament de Tiana que vetlli per la coherència de comunicació i perspectiva de gènere de les següents campanyes publicitàries del complex esportiu municipal Jordi Marí, DUET Sports, i els seus espais i àrees vinculades d’Igualtat i Gènere.

   

La polèmica a la premsa

 

El Periodico: Un gimnas modifica un anunci per acusacions de sexisme

 

Gramenet 2.0: L’Ajuntament demana la retirada de la publicitat masclista de Duet Can Zam

 

Ràdio Rubí: L’Ajuntament es desmarca de la publicitat del Duet Esports considerada sexista

 

Foto de capçalera: La Local-Ràdio Tiana

     

L'article Junts considera inadequada i equivocada la campanya publicitària del Duet Sports va ser publicat per primera vegada a Junts per Tiana.

... porque cada un@ de nosotr@s tiene su propia luz interior... pero no todo el mundo es capaz de verla...

Nuestro niño interior contiene todos nuestros patrones emocionales positivos y negativos. Él o ella viven en nuestra psique como el pequeño niño que fuimos. Él o ella llevan las heridas traumáticas del pasado. Un indicio de que nuestro niño interior está presente en nuestra vida, es cuando ante...

 

www.vivirmejorconpnl.com/como-sanar-tu-nino-interior/

2 4 5 6 7 ••• 76 77