Bargerveen - Drenthe
View allAll Photos Tagged waterstand
Due to a lack of rain in 2022 Western Europe suffers from very low water levels in many rivers and some areas shortages of drinking water.
This is a series of pictures made at the river Lek.
Dinsdag en woensdag 2 daagjes Hoge Venen gedaan.
Dinsdag de Getzbach afgelopen en wonsdag de La Hoegne. Langs de Getzbach was het moeilijk composities vinden mede door de extreem lage waterstand.
Heel de dinsdag in de regen gelopen, maar dit had wel als voordeel dat de volgende dag er bij de La Hoegne veel meer water naar beneden kwam.
Exif klopt trouwens niet, de exif is van de foto met korte sluitertijd om de bladeren mee in te blenden, stond extreem veel wind die dag.
De Weerd is een buurtschap en recreatiegebied in de Nederlandse gemeente Roermond.
Het gebied is gelegen tussen de Maas en de oude Maasarm bij de Noorderplas, onderdeel van de Maasplassen.
In januari 2011 kwam de buurtschap in het nieuws toen die door hoge waterstand van de Maas alleen nog per boot bereikbaar was en er water in enkele huizen gestroomd was.
Ook dit jaar, in 2021, ging het weer haast mis. Gelukkig hebben de werkzaamheden aan de Grensmaas (verbreding en verdieping) de nodige ellende kunnen voorkomen.
De passage mét fietspad bij de ingang van de meestromende geul ter hoogte van Nijmegen / Lent in de Waal.
De drie inlaten zijn hier goed te zien. De beruchte flessenhals, wat de winterbedding bij Nijmegen toch was, is door dit projekt op een bijzonder mooie wijze opgelost !
LENT/NIJMEGEN - Between Nijmegen and Lent makes the Waal a sharp turn. The river here on this place is very narrow. At extremely high water the River could hardly drain the riverwater in this bottle neck. Project “Ruimte voor de Waal” has solved this problem. The dyke at Lent was moved 350 meters inland. In the wide flood plain a secondary channel (Nevengeul) helped to drain the river water.
LENT/NIJMEGEN - Tussen Nijmegen en Lent maakt de Waal een scherpe bocht. Het winter bed van de rivier is hier erg smal. Bij extreem hoogwater kon de rivier in deze flessenhals het water nauwelijks nog kwijt. Het project Ruimte voor de Waal heeft dit probleem opgelost. De dijk bij Lent werd 350 meter landinwaarts verplaatst. In de hierdoor verbrede uiterwaarden werd een nevengeul gegraven die heeft geholpen om het rivierwater bij extreme waterstanden af te voeren.
Thank you for visit and comment!
De vissershaven van Spakenburg bestaat sinds de 15e eeuw en was vroeger een Zuiderzeehaven.
De plaats Spakenburg ontstond bij de spui van de in 1469 afgesloten Spakenburgergracht. In 1749 werd deze spui vervangen door een stenen sluis. Aan het eind van de 17de eeuw was de sluismond al als zeehaven in gebruik.
Spakenburg voer met een speciaal type platbodem, de botter, die je hier ziet. Met de botters werd in alle seizoenen vis gevangen: in het voorjaar haring en ansjovis, in de zomer bot en paling, en in de winter spiering en garnalen. De vangst werd in de haven en later via de gemeentelijke veiling en markten verkocht.
In 2011 is door middel reconstructie de spuikolk hersteld, inclusief het aanzicht van de sluis met sluisdeuren.
In 2016 is de haven bestand gemaakt tegen hoge waterstanden.
Als gevolg van de hete zomer van 2018 hadden een aantal vaarwegen in Duitsland een te lage waterstand. Hierdoor was er op een aantal plekken minder of geen scheepvaartverkeer mogelijk, waardoor verladers middels andere modaliteiten hun goederen moesten transporteren. Het vervoer van kaliloog tussen Heimboldshausen en Sehnde (bij Hannover) werd toen niet per binnenvaartschip maar per trein afgehandeld. Dit beviel de opdrachtgever wel en dus werd het vervoer ook in 2019 per spoor gecontinueerd.
Vervoerder EBS (Erfurter Bahnservice, niet te verwarren met busvervoerder EBS) pendelt sindsdien twee keer per dag heen en neer tussen Sehnde en Gerstungen, beladen ketelwagens gaan naar Sehnde en lege wagens retour naar Gerstungen. Een diesellocomotief verzorgt het transport op het laatste traject op de Werratalbahn van/naar Heimboldshausen.
Op 23 juli 2019 werd al vroeg de ladder uitgeklapt op de prachtige ochtendstek bij Dehnsen, gelegen in het Leinetal tussen Hannover/Hildesheim en Göttingen. Keurig op tijd werd vertrokken uit Sehnde waarna een klein uurtje later deze plaat gemaakt kon worden met de 243 822 en de 243 936 met de lege ketelwagentrein naar Gerstungen.
Nog geen 10 seconden na de klik reed er een goederentrein vanuit het zuiden het beeld in... Een dag later bleken beide locomotieven serie 243'ers vervangen door de zwarte 140'ers (die had ik vorig jaar al), die vervolgens zoveel vertraging opliepen dat de ochtendslag werd opgeheven. Een week later zou de trein überhaupt niet rijden vanwege werkzaamheden aan het spoor bij Gerstungen. Achteraf gezien dus een zeer goede keuze om op dinsdag 23 juli hier te staan :-)
De Vreugderijkerwaard ligt net ten westen van Zwolle aan de noordoever van de rivier de IJssel, tegenover het op de andere oever gelegen plaatsje Zalk. De uiterwaard maakt deel uit van het door de rijksoverheid aangewezen Nationaal Landschap IJsseldelta.
De twee kilometer lange geul is de eerste nieuw aangelegde meestromende nevengeul in Nederland. Hij werd in 2003 voltooid en is een van de maatregelen om de waterstand in de rivier beter te kunnen beheersen en zo onder andere de steden Zwolle en Kampen tegen hoogwater te beschermen.
Bron: wikipedia
De Vreugderijkerwaard ligt net ten westen van Zwolle aan de noordoever van de rivier de IJssel, tegenover het op de andere oever gelegen plaatsje Zalk. De uiterwaard maakt deel uit van het door de rijksoverheid aangewezen Nationaal Landschap IJsseldelta.
De twee kilometer lange geul is de eerste nieuw aangelegde meestromende nevengeul in Nederland. Hij werd in 2003 voltooid en is een van de maatregelen om de waterstand in de rivier beter te kunnen beheersen en zo onder andere de steden Zwolle en Kampen tegen hoogwater te beschermen.
Bron: wikipedia
Na op deze dag enkele uren te hebben doorgebracht in Breyell (D) werd er bij thuiskomst samen met Jeroen nog even naar Griendtsveen (D) , midden in de Limburgse Peel gelegen , gereden. Er was vanuit Köln (D) gemeld dat er nog 'n leuke keteltrein naar Venlo onderweg was. Dan rond 17u10 passeert hier in 'n fraai Lentezonnetje LTE 193 262 met logo '' from C2C carbone - dioxide free '' met 'n fraaie witte ketelwagen aan de haak,en bijna achteraan 1 blauwe. Vanaf hier verder de Brabantroute af met eindbestemming het Rotterdamse Pernis.
* En de hoge waterstand in dit veengebied geeft een mooie weerspiegeling.
Due to a lack of rain in 2022 Western Europe suffers from very low water levels in many rivers and some areas shortages of drinking water.
This is a series of pictures made at the river Lek.
Ongeveer wekelijks brengt RTB een ethanoltrein naar de Amsterdamse Westhaven voor NWB. De last-mile gebeurt dan met één van de daar aanwezige 363'tjes. Op 22 juli bracht de 193 564 zo'n trein die kant op en rijdt hier langs het leuke stekje bij de Maasbrug tussen Venlo en Blerick; voor de afwisseling nu met een beetje groothoek en de flat rechts erbij. Na een spannende week vwb de waterafvoer, is de waterstand van de Maas hier alweer een stuk lager.
22 juli 2021, 18:23
Het peilhuisje in Herwijnen is het enige bewaard gebleven peilschrijverstation in Nederland. Rondom 1900 waren er zo’n honderdvijftig. Kleine, markante gebouwtjes aan de buitenkant van de dijk van waaruit soms elk uur, soms één keer per dag de beweging van het water werd gemeten. Al die huisjes maakten deel uit van een samenhangend waterkundig peilmeetnet over geheel Nederland. Het peilhuisje in Herwijnen werd in 1874 gebouwd en is tot 1 april 1989 in gebruik geweest.Toen nam de computer de registratie van de waterstanden over.
peilschaalhuisje.nl/#:~:text=Peilhuisje,van%20het%20water....
THANKS FOR YOUR VISIT AND FAVES
ON THE REACTIONS I WILL TRY TO RESPOND BACK
Het stuwmeer ontstond in 1950 na de bouw van een stuwdam tussen 1948 en 1950. Voor de aanleg van deze dam waren er nog drie meren te vinden. Naast het Reschenmeer waren dat de Mittersee en het nabijgelegen Haidermeer, dat ten zuiden van het Reschenmeer gelegen is.
Als gevolg van de dam kwamen het oorspronkelijke dorp Graun en een groot deel van Reschen onder water te staan. 163 huizen werden afgebroken en 523 hectare land werd onder water gezet. Heden ten dage herinnert de boven de oppervlakte uitstekende kerktoren van Alt-Graun, de oude dorpskern van Graun, aan het vroegere dorp.
In mei 2021 was het dorp door de lage waterstand voor het eerst in zeventig jaar weer zichtbaar
---------------------------------------------------------------------------------------
The reservoir was created in 1950 after the construction of a dam between 1948 and 1950. Before the construction of this dam, there were three other lakes. In addition to Lake Reschen, these were Lake Mittersee and the nearby Lake Haider, which is located south of Lake Reschen.
As a result of the dam, the original village of Graun and a large part of Reschen were flooded. 163 houses were demolished and 523 hectares of land were flooded. Today, the church tower of Alt-Graun, the old village centre of Graun, protruding above the surface is a reminder of the former village.
In May 2021, the village was visible again for the first time in seventy years due to the low water level
Vanmorgen werd er naar Venlo gereden,want de HSL zou weer terug moeten komen. Maar onderweg kwam er 'n tel. +60. En rond 10u45 stond hij in Venlo. Maar tegen half 12 kwam de loc los richting 4 Paardje overweg en daarna weer terug. Ik hoorde van andere spotter er was 'n probleem met de koppeling. En dan eindelijk tegen half 1 passeert hier '' de eenzame '' fotograaf HSL 186 383 met de beladen kolentrein,die langzaam de Venloseberg komt opgeklommen.
Vanwege de lage waterstand van de Rijn worden div. vervoeders ingezet om kolentreinen naar Duitsland te rijden. De trein wordt bij de EMO op de Maasvlakte beladen. En vanaf hier verder Duitsland in.
Uit het archief, 18 april 2017 ...
Het heeft 's-nachts gevroren en de bloemen waren bedekt met rijp, zo mooi ... zo bijzonder ...
Met Nico van Gelder van Deel de Natuur mee op excursie naar de Kievitsbloemen in de omgeving van Hasselt ..., een ochtend met een sterretje, het was genieten!
De kievitsbloem (Fritillaria meleagris) is een plant uit de leliefamilie (Liliaceae). De bloem heeft paars (soms wit) geblokte bloemblaadjes. Het plantje heeft een tere stengel met smalle blaadjes, die een aantal maanden na de bloei afsterft. De planten doen er acht jaren over om in bloei te komen. De zaden zijn relatief groot en verspreiden zich drijvend op het water. De plant is voor de verspreiding van de zaden dan ook afhankelijk van overstromingen en een hoge waterstand in de winter.
De botanische naam van de plant, Fritillaria, is afkomstig van fritillus, latijn voor dobbelbeker, vanwege de vierkante patronen op de bloembladeren. De Romeinse dobbelbeker had namelijk kleine ruitvormige openingen die hieraan deden denken.
Het is een in het wild in Nederland zeer zeldzaam voorkomend bolgewas. In België is de plant in het wild uitgestorven. De belangrijkste groeiplaats van de wilde kievitsbloem is langs de oevers van de Overijsselse Vecht en het Zwarte Water bij Zwolle. Ongeveer tachtig procent van de Nederlandse wilde kievitsbloemen staat hier. Van oudsher kwam de kievitsbloem voor in gebieden met klei-op-veen en dan vooral de gebieden die 's winters onder water stonden. De plant kan slecht tegen veranderingen aan het grondwaterpeil en is op de meeste plaatsen al voor de Tweede Wereldoorlog uitgestorven. In Nederland is de plant vanaf 1 januari 2017 niet meer wettelijk beschermd.
Vandaag werd er naar het Duitse Dülken gereden,want HSL was weer onderweg met de lege kolentrein. Eerst werd er in Breyell (D) gekeken te veel bewolking dus werd er uitgeweken naar Dülken (D) .En daar deed de zon goed haar best. En rond 18u15 passeert hier HSL 186 383 met de korte lege kolentrein. Vanaf hier gaat hij naar Venlo en dan via de Brabantroute naar eindbestemming de Rotterdamse Maasvlakte,waar hij weer bij de EMO beladen gaat worden.
En vanwege de lage waterstand van de Rijn worden er door veel diverse vervoerders kolentreinen naar het achterland gereden.
Uit het archief, 18 april 2017 ...
Het had 's-nachts gevroren en de bloemen waren bedekt met rijp, zo mooi ... zo bijzonder ...
Met Nico van Gelder van Deel de Natuur mee op excursie naar de Kievitsbloemen in de omgeving van Hasselt ..., een ochtend met een sterretje, het was koud, maar puur genieten!
De kievitsbloem (Fritillaria meleagris) is een plant uit de leliefamilie (Liliaceae). De bloem heeft paars (soms wit) geblokte bloemblaadjes. Het plantje heeft een tere stengel met smalle blaadjes, die een aantal maanden na de bloei afsterft. De planten doen er acht jaren over om in bloei te komen. De zaden zijn relatief groot en verspreiden zich drijvend op het water. De plant is voor de verspreiding van de zaden dan ook afhankelijk van overstromingen en een hoge waterstand in de winter.
De botanische naam van de plant, Fritillaria, is afkomstig van fritillus, latijn voor dobbelbeker, vanwege de vierkante patronen op de bloembladeren. De Romeinse dobbelbeker had namelijk kleine ruitvormige openingen die hieraan deden denken.
Het is een in het wild in Nederland zeer zeldzaam voorkomend bolgewas. In België is de plant in het wild uitgestorven. De belangrijkste groeiplaats van de wilde kievitsbloem is langs de oevers van de Overijsselse Vecht en het Zwarte Water bij Zwolle. Ongeveer tachtig procent van de Nederlandse wilde kievitsbloemen staat hier. Van oudsher kwam de kievitsbloem voor in gebieden met klei-op-veen en dan vooral de gebieden die 's winters onder water stonden. De plant kan slecht tegen veranderingen aan het grondwaterpeil en is op de meeste plaatsen al voor de Tweede Wereldoorlog uitgestorven. In Nederland is de plant vanaf 1 januari 2017 niet meer wettelijk beschermd.
In de Maneswaard langs de Nederrijn bij het Gelderse Opheusden is een oud stukje spoorrails droog komen te liggen vanwege de lage waterstand in de rivier! Het stukje smalspoor werd vroeger, aan het begin van de 20e eeuw, gebruikt voor kleiwinning. er werd in de plas klei gewonnen wat met wagentjes via smalspoor de rails naar de Rijn gezet. Daar werd het overgezet op een ponton die het af en aanvoerde naar de steenfabriek aan de overkant, in de Blauwe kamer.
23 augustus 2022
In de Maneswaard langs de Nederrijn bij het Gelderse Opheusden is een oud stukje spoorrails droog komen te liggen vanwege de lage waterstand in de rivier! Het stukje smalspoor werd vroeger, aan het begin van de 20e eeuw, gebruikt voor kleiwinning. er werd in de plas klei gewonnen wat met wagentjes via smalspoor de rails naar de Rijn gezet. Daar werd het overgezet op een ponton die het af en aanvoerde naar de steenfabriek aan de overkant, in de Blauwe kamer. Toen ik hoorde dat dit spoor droog lag, wilde ik gelijk even gaan kijken voordat het water zou stijgen. maar omdat het een dik uur fietsen was bleef er niet veel tijd over om hiernaartoe te gaan. Uiteinderlijk ging ik een week erna, en ik ben wel blij dat ik geweest ben. Je moet er wat voor over hebben maar dan heb je ook wat.
23 augustus 2022
LENT/NIJMEGEN - Between Nijmegen and Lent makes the Waal a sharp turn. The river here on this place is very narrow. At extremely high water the River could hardly drain the riverwater in this bottle neck. Project “Ruimte voor de Waal” has solved this problem. The dyke at Lent was moved 350 meters inland. In the wide flood plain a secondary channel (Nevengeul) helped to drain the river water.
LENT/NIJMEGEN - Tussen Nijmegen en Lent maakt de Waal een scherpe bocht. Het winter bed van de rivier is hier erg smal. Bij extreem hoogwater kon de rivier in deze flessenhals het water nauwelijks nog kwijt. Het project Ruimte voor de Waal heeft dit probleem opgelost. De dijk bij Lent werd 350 meter landinwaarts verplaatst. In de hierdoor verbrede uiterwaarden werd een nevengeul gegraven die heeft geholpen om het rivierwater bij extreme waterstanden af te voeren.
Thank you for visit and comment!
Regional flood defense system in the Noordpolder. The Noordpolder is a hamlet, polder and former water board in the Dutch province of Groningen. || Regionale waterkering in de Noordpolder. De Noordpolder is een buurtschap, polder en voormalig waterschap in de Nederlandse provincie Groningen.
In de Crooswijksesingel, bij de Noorderbrug, staat een man in het water. Met zijn broekspijpen opgerold tot aan zijn knieën en zijn handen in zijn zakken kijkt hij in de richting van de Rotte. Maar wat doet hij daar eigenlijk?
Het kunstwerk heet Waterstand en is in 2002 gerealiseerd door Buro MA.AN. De aluminium man staat daar in de singel om het waterpeil in de gaten te houden. De grachten in Rotterdam zijn er om het water op te vangen en te beheersen. Waterschap Schieland zorgt hiervoor en het kunstwerk van Buro MAAN besteedt hier aandacht aan. De man wacht op het stijgende water. Hij kijkt naar een RVS pijp die uit de Rotte komt en het water stroomt dan over een stenen watertrap de Crooswijksesingel in.
English:
In the Crooswijksesingel, near the Noorderbrug, a man is standing in the water. With his trouser legs rolled up to his knees and his hands in his pockets, he looks in the direction of the Rotte.
But what is he actually doing there?
The artwork is called Waterstand and was realized in 2002 by Buro MA.AN. The aluminum man stands there in the girth to keep an eye on the water level. The canals in Rotterdam are there to collect and control the water. Waterschap Schieland takes care of this and the artwork of Buro MAAN pays attention to this. The man waits for the rising water. He looks at a stainless steel pipe that comes out of the Rotte and the water then flows over a stone water staircase into the Crooswijksesingel.
Door de extreem lage waterstand van de afgelopen dagen zijn sommige zandbanken geheel droog gevallen, hierdoor komen de mooiste oude takken en boomstronken boven water die toch wel een aparte uitstraling aan het geheel geven. Komende zaterdag & zondag staan er nog twee herfst tochten gepland,de kleuren van het blad zijn al naar mooie warme tinten aan het verkleuren. Genoeg om te genieten dus
Tussen Ravenstein en Grave aan de Maas ligt een bijzonder natuurgebied en buurtschap genaamd Keent. Een plek met een belangrijke functie als waterberging waar ook nieuwe natuur mag ontstaan en biodiversiteit wordt vergroot. Om hoogwater van de Maas de baas te blijven, is in 2015 een groot deel van de in de jaren dertig gedempte Maasbocht, opnieuw uitgegraven. Langs de Maas zijn natuurlijke oevers aangelegd en er is een oevergeul gegraven. Agrarische gronden zijn omgevormd naar natuur en worden jaarrond begraasd door wilde paarden en runderen.
Keent kampte al eeuwenlang met overstromingen. Vooral in de 18e eeuw (onder andere in 1740 en 1799) richtte het Maaswater met enige regelmaat grote schade aan. Vee verdronk en huizen stortten in. De nu nog aanwezige vennen zijn blijvende herinneringen aan deze dijkdoorbraken.
Het buurtschap Keent kreeg landelijke bekendheid doordat het regelmatig geïsoleerd raakte als gevolg van het vollopen van de afgesloten Maasarm in de jaren ’80 en ’90 van de vorige eeuw. Het waren vooral de media, het NOS-journaal voorop, die zich daar erg druk over maakten. De Keentenaren zelf bleven er rustig onder (“de Maas geeft en neemt”). Met het Hoogwater in 1993 en 1995 kwam de toegang naar Keent weer onder water te staan. Militairen van het onderdeel Genie brachten redding met hun pontons. Omdat de bewoners van Keent steeds meer schade leden door de overstromingen, werd hierna besloten om de toegangsweg te verhogen en er werd een brug aangelegd, zodat Keent ook bij hoge waterstanden bereikbaar blijft voor haar bewoners.
iPhone SE - f/2.2 - 1/506 sec - 4.2 mm - ISO 25
- Fens, like bogs, are peatlands, but because they are fed by groundwater they are not so acidic as bogs.
These systems are often covered by grasses, sedges, rushes, and wildflowers. Over time, peat may build up and separate the fen from its groundwater supply. When this happens, the fen receives fewer nutrients and may become a bog.
- Purple moor-grass (Molinia caerulea) is usually abundant here.
More fens in the first comment !
-----------------------------------------------------------------------------
- Een ven is een klein, meestal ondiep meer dat voorkomt op Pleistocene zandgronden. Vennen hebben wisselende waterstanden en zijn zelden groter dan enkele hectaren. Onder vennen worden uitsluitend natuurlijke wateren verstaan.
Vennen van alle typen hebben meestal een modderige bodem, maar soms ook een venige bodem of een schone zandbodem. Drenthe is een van de provincies in Nederland waar vennen talrijk zijn. Hier is vaak sprake van een ondoordringbare keileemlaag dicht aan de oppervlakte, waardoor het venwater alleen door zijdelings wegzijgen opgenomen kan worden in het grondwater.
De twee belangrijkste concentraties zijn in de eerste plaats de Hondsrug, met de boswachterijen Schoonlo, Grollo en Hooghalen en daarnaast het Dwingelderveld en omgeving tussen Ruinen, Beilen en Havelte.
In de natuur en ecologie spelen vennen een belangrijke rol. Aan de rand van een ven treedt veelal een natuurlijk transitieproces op. Er groeien allerlei planten, waaronder veel mossen. Na afsterven ervan blijven resten achter die onder water nauwelijks vergaan, daardoor treedt verlanding op. In de loop van eeuwen kan zo een pakket hoogveen ontstaan. Dit veen is later bij turfwinning vaak weer weggegraven.
- De meest algemene plant met zijn karakteristieke hoge pollen in en om vennen is waarschijnlijk het pijpenstrootje, Lat.: Molinia coerulea, ook: Bente, Bentgras, Bentepollen, Piontetop, Raoi.
Pijpenstrootje profiteerde van de verhoogde stikstofdepositie gedurende de laatste decennia. Ook kon de soort zich uitbreiden door de ontwatering van veel natuurgebieden, aangezien de soort goed bestand is tegen wisselende waterstanden, in tegenstelling tot andere soorten van het heidelandschap, zoals dopheide en snavelbiezen. Daardoor zijn monotone pijpenstrootjesvelden ontstaan, met een dikke laag onverteerde plantenresten op de bodem.
Pijpenstrootje werd vroeger gebruikt om Goudse pijpen schoon te maken, vandaar de naam. Tevens werden stengels gebruikt als isolatiemateriaal onder dakpannen en voor vlechtwerk in bijv. bijenkorven.
Vanmorgen was ik onderweg naar Venlo toen er 'n telefoontje kwam , HSL onderweg. Dus terug naar Helmond en met de fiets 'naar 't Hout. En daar begon het wachten .En dan eindelijk om 12u25 passeert hier in ''mijn achtertuin '' HSL 186 383 met de lege kolentrein. Vanaf hier verder naar de Rotterdamse Botlek.
Vanwege de lage waterstand van de Rijn worden er veel kolentreinen via het spoor naar Duitsland gereden. En hij is sinds begin v/d maand uitgeleverd aan HSL. Wat ook weer leuk is dat hij voor het eerst via de Brabantroute rijdt. Hopelijk zien we de andere kleuren ook hier voorbij komen.
Nu ik met deze testrit van de NS ICNG op Belgische bodem al half in Nederland zat, herinnerde ik me plots dat ik eind september 2018 nog een keer naar Nederland was gegaan om ook daar wat treinen op foto te zetten ;-)
Ik was de dag evenwel nog in België gestart, en meer bepaald in Merksem aan de spanningssluis van L4 maar nadien trok ik dus - met een korte stop ter hoogte van het station Noorderkempen - door naar onze noorderburen waar ik eerst Hulten aanstuurde. Daar bleef ik een dikke drie kwartier staan. Het treinverkeer was divers maar jammer genoeg zag ik er maar één cargo, gesleept door een grijze Railpool-TRAXX van RTB Cargo.
Rond 11u verhuisde ik naar Gilze-Rijen waar ik bijna onmiddellijk getrakteerd werd op de 1837 van CAPTRAIN met een keteltrein... maar helaas kruiste deze trein net met een IC (gelukkig volgde 's avonds nog een herkansing voor deze loc).
Maar niet getreurd, exact dertien minuten later volgde al de volgende klapper in de vorm van deze 186 383 van HSL Logistik die met een kolentrein onderweg was van de Rotterdamse Maasvakte naar het Duitse Dillingen (Saar). Deze treinen reden tijdelijk als gevolg van de hete en droge zomer van 2018 waarbij veel waterwegen te kampen hadden met een lage waterstand. Binnenvaartschepen konden daardoor hun goederen niet meer vervoeren en dus werd het spoor als valabel alternatief gebruikt. Het zorgde zonder meer voor een kleurrijke highlight... en het zou niet de laatste zijn die dag ;-)
Met dank aan de tipgevers voor de info!!
---
HSL Logistik 186 383 is on its way with a coal train from Rotterdam-Maasvakte to Dillingen (Saar). These trains ran temporarily due to the hot and dry summer of 2018, with many waterways experiencing low water levels. As a result, inland vessels could no longer transport their goods, so rail was used as a viable alternative. It certainly provided a colorful highlight... and it wouldn't be the last one that day ;-)
The Netherlands, North Brabant, Gilze-Rijen - September 26, 2018 - 11:20 AM.
Als gevolg van de droge en warme zomer is er op een aantal vaarwegen in Duitsland minder of geen scheepvaartverkeer mogelijk. Als gevolg hiervan worden een aantal goederen tijdelijk niet via per schip maar met de trein getransporteerd. Een van deze tijdelijke vervoeren betreft het transport van kaliloog tussen het Duitse Heimboldshausen en Sehnde.
Vervoerder EBS (Erfurter Bahnservice, niet te verwarren met busvervoerder EBS) rijdt hier sinds medio juli 2018 tien treinen per week als gevolg van de lage waterstand. Kailoog, een oplossing van kaliumhydroxide wordt gebruikt als verzeping van vetten waarbij zachte zeep ontstaat. Het wordt tevens toegepast als ontharingsmiddel en gebruikt bij de productie van zonnepanelen met siliciumtechnologie.
EBS pendelt op werkdagen twee keer heen en neer tussen Sehnde (bij Hildesheim) en Gerstungen, beladen ketelwagens gaan naar Sehnde en lege wagens retour naar Gerstungen. Een diesellocomotief verzorgt het transport op het laatste traject op de Werratalbahn van/naar Heimboldshausen.
Op dinsdag 18 september 2018 waren de omstandigheden perfect om de lege trein vast te leggen in het Leinetal. Kort na vertrek uit Sehnde passeert de trein het bij Hannover gelegen Hildesheim, waarna een klein kwartier later de trein de twee fotografen bij het dorpje Dehnsen in heerlijk ochtendlicht passeerde. De beide locomotieven van dienst, de 140 815 en 140 772, zijn vrij recent van DB overgenomen en daarbij in de zwarte huisstijl van EBS geschilderd, hetgeen ze prima staat.
Canon EOS 6D - f/4.5 - 1/60sec - 60mm - ISO 100
- Fens, like bogs, are peatlands, but because they are fed by groundwater they are not so acidic as bogs.
These systems are often covered by grasses, sedges, rushes, and wildflowers. Over time, peat may build up and separate the fen from its groundwater supply. When this happens, the fen receives fewer nutrients and may become a bog.
- Purple moor-grass (Molinia caerulea) is usually abundant here.
-------------------------------------------------------------------------------------------
- Een ven is een klein, meestal ondiep meer dat voorkomt op Pleistocene zandgronden. Vennen hebben wisselende waterstanden en zijn zelden groter dan enkele hectaren. Onder vennen worden uitsluitend natuurlijke wateren verstaan.
Drenthe is een van de provincies in Nederland waar vennen talrijk zijn. Hier is vaak sprake van een ondoordringbare keileemlaag dicht aan de oppervlakte, waardoor het venwater alleen door zijdelings wegzijgen opgenomen kan worden in het grondwater.
De twee belangrijkste concentraties zijn in de eerste plaats de Hondsrug, met de boswachterijen Schoonlo, Grollo en Hooghalen en daarnaast het Dwingelderveld en omgeving tussen Ruinen, Beilen en Havelte.
In de natuur en ecologie spelen vennen een belangrijke rol. Aan de rand van een ven treedt veelal een natuurlijk transitieproces op. Er groeien allerlei planten, waaronder veel mossen. Na afsterven ervan blijven resten achter die onder water nauwelijks vergaan, daardoor treedt verlanding op. In de loop van eeuwen kan zo een pakket hoogveen ontstaan. Dit veen is later bij turfwinning vaak weer weggegraven.
- De meest algemene plant met zijn karakteristieke hoge pollen in en om vennen is waarschijnlijk het pijpenstrootje, Lat.: Molinia coerulea, ook: Bente, Bentgras, Bentepollen, Piontetop, Raoi.
Pijpenstrootje profiteerde van de verhoogde stikstofdepositie gedurende de laatste decennia. Ook kon de soort zich uitbreiden door de ontwatering van veel natuurgebieden, aangezien de soort goed bestand is tegen wisselende waterstanden, in tegenstelling tot andere soorten van het heidelandschap, zoals dopheide en snavelbiezen. Daardoor zijn monotone pijpenstrootjesvelden ontstaan, met een dikke laag onverteerde plantenresten op de bodem.
Pijpenstrootje werd vroeger gebruikt om Goudse pijpen schoon te maken, vandaar de naam. Tevens werden stengels gebruikt als isolatiemateriaal onder dakpannen en voor vlechtwerk in bijv. bijenkorven.
Geschiedenis
De zeventien molens (8 molens van het waterschap De Overwaard, 8 molens van het waterschap De Nederwaard en molen De Blokker) bij Kinderdijk vormen de grootste groep molens in Nederland. Het gehele waterstaatkundige monument werd enige jaren geleden door het Werelderfgoedcomité aangemerkt als een monument van buitengewone universele waarde en op de Lijst van het Werelderfgoed geplaatst.
Een van de redenen voor deze internationale bescherming is dat het geheel van historische hoge en lage polder met natuurlijke waterafvoer, waterlopen, molens, gemalen, uitlaatsluizen en gemeenlandshuis praktisch nog ongewijzigd aanwezig is. De molens zijn sedert de bouw feitelijk niet veranderd.
De molens van Kinderdijk behoren tot een van de toeristische topattracties van ons land. Jaarlijks brengen ongeveer 400.000 toeristen, waarvan de helft buitenlanders, een bezoek aan Kinderdijk.
De huidige Alblasserwaard bestond in de Middeleeuwen uit de stroomgebieden van de Alblas in het westen en de Giessen in het oosten. In de loop der tijd ontstonden hieruit de waterschappen Nederwaard en Overwaard. Al tegen het midden van de veertiende eeuw begon de afwatering via genoemde veenriviertjes problemen te geven en men besloot de afwatering te verleggen naar de uiterste noordwesthoek van het gebied waar de ebstand van het buitenwater het laagst was. Dit plan resulteerde uiteindelijk in het Kinderdijkcomplex zoals dat er nu nog ligt. De 18 samenwerkende polders van de Overwaard legden in de jaren 1366/68 een 17 km lang afwateringskanaal aan tot aan de Lekdijk. Kort daarna deed de Nederwaard iets dergelijks waardoor de westelijke vaart naast de oude vaart kwam te liggen. Beide eindigden bij een spuisluis in de Lekdijk.
Toen zich in de achttiende eeuw opnieuw problemen bij de afwatering voordeden, besloten beide waterschappen tot de aanleg van zogenaamde hoge boezems, een soort reservoirs waarin het overtollige water tijdelijk kon worden opgeslagen als lozing op de Lek door hoge waterstand niet mogelijk was. Deze hoge boezems konden worden gevuld door twee groepen van acht parallel malende bovenkruiers, die naar hun functie als boezemmolens worden aangeduid. Op de westelijke vaart malen acht ronde stenen bovenkruiers van de Nederwaard uit, gebouwd in 1738, op de oostelijke vaart malen acht houten achtkante bovenkruiers van de Overwaard uit. Deze met riet beklede molens dateren van 1740.
In 2011 onderging deze scheef gezakte molen molen een grote restauratie. Door zijn 2 wachterwaterlopen is dit een zeer unieke poldermolen
THANKS FOR YOUR VISIT AND FAVES
ON THE REACTIONS I WILL TRY TO RESPOND BACK
Het prachtige uitzicht over Melk vanaf de Abdij van Melk
Het stadje ligt aan de rand van de Wachau, een gedeelte van het Donaudal waar veel wijnbouw plaatsvindt en dat op de Werelderfgoedlijst van de UNESCO staat.
Gedurende de winter en regenrijke zomers kan Melk onder water raken door een hoge waterstand in de Donau.
In de 19e eeuw waren driemaal zeer hoge waterstanden. In 2013 stonden ook delen van Melk onder water. In tegenstelling tot elders in de Wachau was er in Melk geen metalen muur opgebouwd om het water tegen te houden.
-----------------------------------------
Stunning views of Melk from Melk Abbey
The town lies on the edge of the Wachau, a part of the Danube valley where a lot of viticulture takes place and which is on the UNESCO World Heritage List.
During the winter and rainy summers, Melk can be submerged by high water levels in the Danube.
In the 19th century there were three times very high water levels. In 2013, parts of Melk were also under water. Unlike elsewhere in the Wachau, no metal wall had been built up in Melk to block the water.
Dat Lineas ook in Nederland flink aan de weg aan het timmeren is, is ondertussen al wel duidelijk. Waar er her en der nieuwe (proef)vervoeren opduiken, nieuwe contracten worden binnen gehaald, bood Lineas ook een helpende hand in het vervoeren van extra kolen richting Duitsland wegens de lage waterstanden in de Rijn, Moezel en Saar etc.
Sinds begin september rijdt Lineas in samenwerking met de NIAG drie keer per week een kolentrein tussen Maasvlakte en Moers, waarna de NIAG een deel doorrijdt naar Dillingen en een deel naar een energiecentrale in het Ruhrgebied.
De trein vertrek op zondag, dinsdag en donderdag 's avonds vanaf de Maasvlakte en zal halverwege de nacht aankomen. De volgende dag zal de lege trein weer worden teruggereden naar Maasvlakte en na overstand worden beladen bij EMO Maasvlakte (last mile door IRP).
Door werkzaamheden werd de trein afwijkend gereden overdag op zaterdag, wat de mogelijkheid gaf om de trein bij Haaften langs de Betuweroute vast te leggen. Waar normaliter Lineas rijdt met Alpha Trains of Railpool 186'ers, rijden er tijdelijk twee Akiem lokken rond en stonden deze toevallig voor de kolentrein, welke ook weer sinds een aantal dagen met witte GATX wagens reed in plaats van blauwe VTG wagens! Dus al met al een bijzonder plaatje van een groeiende vervoerder op het Nederlandse spoor!
Haaften 28/10/2018
Hier rijd de DBC 185 128 met een hele sleep schuifwandwagens door de Loreley, richting Frankfurt. De oude vissers hebben meer belangstelling voor hun vissen dan voor de mooie trein, ieder zn ding.
Op de achtergrond is de een klein deel van de bekende berg Loreley te zien: de hoge rots van 132 meter aan de rechter Rijn-oever, waar vroeger best wat schepen zijn gezonken. (volgens volksverhalen door een zingende nimf bovenop de rots). De Rijn is hier op z'n smalst en op z'n diepst. In verband met de lage waterstand moesten we in het midden varen, daar was het nog redelijk 'diep'. dus vooral op zulke plekken waar je scherpe bochten heb, is het wel uitkijken of er geen schepen van de andere kant aankomen. En zeker als je weinig ruimte hebt.
8 augustus | Loreley
Sinds 5 augustus 2018 is HSL Netherlands als vervoerder actief in Nederland. Na het debacle met HSL Logistik (wat een totaal ander bedrijf was en in april 2017 van het spoor werd gehaald door IL&T) was er vanuit HSL Duitsland nog altijd de interesse om in Nederland actief te blijven, en het verschil is te zien: bij HSL Netherlands is het allemaal keurig geregeld.
Na 2 keteltreinen van/naar de Botlek te hebben gereden is HSL Netherlands momenteel in het laagwatervervoer actief. Door de lage waterstanden in de grote rivieren gaat met name het kolenvervoer grotendeels per trein. HSL Netherlands rijdt 2 kolentreinen per week van de Maasvlakte naar Dillingen a/d Saar.
Op 26 september 2018 is de 186 383 van HSL bij Willemsdorp onderweg met zo'n kolentrein als trein 44794.
Canon EOS 6D - f/4.5 - 1/60sec - 60mm - ISO 100
- Fens, like bogs, are peatlands, but because they are fed by groundwater they are not so acidic as bogs.
These systems are often covered by grasses, sedges, rushes, and wildflowers. Over time, peat may build up and separate the fen from its groundwater supply. When this happens, the fen receives fewer nutrients and may become a bog.
- Purple moor-grass (Molinia caerulea) is usually abundant here.
-----------------------------------------------------------------------------------
- Een ven is een klein, meestal ondiep meer dat voorkomt op Pleistocene zandgronden. Vennen hebben wisselende waterstanden en zijn zelden groter dan enkele hectaren. Onder vennen worden uitsluitend natuurlijke wateren verstaan.
Vennen van alle typen hebben meestal een modderige bodem, maar soms ook een venige bodem of een schone zandbodem. Drenthe is een van de provincies in Nederland waar vennen talrijk zijn. Hier is vaak sprake van een ondoordringbare keileemlaag dicht aan de oppervlakte, waardoor het venwater alleen door zijdelings wegzijgen opgenomen kan worden in het grondwater.
De twee belangrijkste concentraties zijn in de eerste plaats de Hondsrug, met de boswachterijen Schoonlo, Grollo en Hooghalen en daarnaast het Dwingelderveld en omgeving tussen Ruinen, Beilen en Havelte.
In de natuur en ecologie spelen vennen een belangrijke rol. Aan de rand van een ven treedt veelal een natuurlijk transitieproces op. Er groeien allerlei planten, waaronder veel mossen. Na afsterven ervan blijven resten achter die onder water nauwelijks vergaan, daardoor treedt verlanding op. In de loop van eeuwen kan zo een pakket hoogveen ontstaan. Dit veen is later bij turfwinning vaak weer weggegraven.
- De meest algemene plant met zijn karakteristieke hoge pollen in en om vennen is waarschijnlijk het pijpenstrootje, Lat.: Molinia coerulea, ook: Bente, Bentgras, Bentepollen, Piontetop, Raoi.
Pijpenstrootje profiteerde van de verhoogde stikstofdepositie gedurende de laatste decennia. Ook kon de soort zich uitbreiden door de ontwatering van veel natuurgebieden, aangezien de soort goed bestand is tegen wisselende waterstanden, in tegenstelling tot andere soorten van het heidelandschap, zoals dopheide en snavelbiezen. Daardoor zijn monotone pijpenstrootjesvelden ontstaan, met een dikke laag onverteerde plantenresten op de bodem.
Pijpenstrootje werd vroeger gebruikt om Goudse pijpen schoon te maken, vandaar de naam. Tevens werden stengels gebruikt als isolatiemateriaal onder dakpannen en voor vlechtwerk in bijv. bijenkorven.
Stammstreckenshuttle.. zo werden de treinen genoemd die einde 2013 tussen Berlijn en Hannover reden.
Door een extreem hoge waterstand konden de ICE treinen niet rijden tussen Berlijn en het Westen (en werden met veel vertraging via Potsdam en Magdeburg omgeleid). Om toch nog een dienst naar Hannover aanbieden te kunnen, besloot de Deutsche Bahn een soort IRE met twee diesellocs in te zetten. Op 1. november 2013 reed deze trein voor het laatst. Reden voor mij om 's ochtends vroeg naar Berlijn Spandau te rijden om daar deze trein te fotograferen. Keurig op tijd verliet loc 218 458 met IC 18647 Berlijn om een laatste keer naar Hannover te rijden..
Stammstreckenshuttle... oder Diesel-IC (wobei es ja eigentlich ein IRE ist). Egal wie man es damals nannte, die temporäre 218er Leistungen als Ersatz für die reguläre ICE Züge - welche aufgrund des Hochwassers bei Hämerten nicht fahren konnten - waren damals unter Hobbyfotografen heiß begehrt und viel Zeit, um diese interessanten Züge zu fotografieren, gab es nicht.
Am Freitag den 1. November fuhr der Stammstreckenshuttle zum letzten Mal. In Berlin Spandau nutze ich diese Möglichkeit um noch ein Mal das Dröhnen der Dieselmotoren zu hören. Pünktlich verließ Lok 218 458 mit IC 18647 (Berlin Ostbahnhof - Hannover Hbf) Spandau. Ein Tag später fuhren wieder die ICE Züge...
An enormous amount of rain and water melted from the mountains led to flooding in the Czech republic and the east of Germany in the summer of 2013. The situation got so dire that the high speed line between Berlin and Hannover was literarily under water. This led to the high speed ICE trains being diverted via Potsdam and Magdeburg (and in the process taking over an hour longer for their journey).
Because the German railways wanted to offer a direct service between Berlin and Hannover via the main line, it did just this.
Adjacent to the high speed line was the old - non electrified - main line (or "Stammstrecke" in German). This section could be used for train traffic after the water had receded (whilst the newer high speed line was still not in use). Two diesel engines were used for this service and the train ran from Berlin Ostbahnhof to Hannover Hbf.
On November 1st 2013, this train ran for the last time. I was on hand in Berlin Spandau to spot IC 18647 "Stammstreckenshuttle" for this last run. A day later, the ICE trains resumed the regular service...
Sluisje Keent
Tussen Ravenstein en Grave aan de Maas ligt een bijzonder natuurgebied en buurtschap genaamd Keent. Een plek met een belangrijke functie als waterberging waar ook nieuwe natuur mag ontstaan en biodiversiteit wordt vergroot. Om hoogwater van de Maas de baas te blijven, is in 2015 een groot deel van de in de jaren dertig gedempte Maasbocht, opnieuw uitgegraven. Langs de Maas zijn natuurlijke oevers aangelegd en er is een oevergeul gegraven. Agrarische gronden zijn omgevormd naar natuur en worden jaarrond begraasd door wilde paarden en runderen.
Keent kampte al eeuwenlang met overstromingen. Vooral in de 18e eeuw (onder andere in 1740 en 1799) richtte het Maaswater met enige regelmaat grote schade aan. Vee verdronk en huizen stortten in. De nu nog aanwezige vennen zijn blijvende herinneringen aan deze dijkdoorbraken.
Het buurtschap Keent kreeg landelijke bekendheid doordat het regelmatig geïsoleerd raakte als gevolg van het vollopen van de afgesloten Maasarm in de jaren ’80 en ’90 van de vorige eeuw. Het waren vooral de media, het NOS-journaal voorop, die zich daar erg druk over maakten. De Keentenaren zelf bleven er rustig onder (“de Maas geeft en neemt”). Met het Hoogwater in 1993 en 1995 kwam de toegang naar Keent weer onder water te staan. Militairen van het onderdeel Genie brachten redding met hun pontons. Omdat de bewoners van Keent steeds meer schade leden door de overstromingen, werd hierna besloten om de toegangsweg te verhogen en er werd een brug aangelegd, zodat Keent ook bij hoge waterstanden bereikbaar blijft voor haar bewoners.
Historic wooden barn from 1900 in a flooded Dutch polder. The polder Noordwaard serves as water storage at high water levels in the adjacent river Nieuwe Merwede within the frame of the national project Room for the River.
Historische boerenschuur binnen een ringdijk in de ondergelopen polder Noordwaard in de Brabantse Biesbosch bij Werkendam. Sinds eind 2015 is de Noordwaard ontpolderd om, in het kader van het project Ruimte voor de Rivier, bij hoge waterstand in de aangrenzende Nieuwe Merwede, tijdelijk te dienen als waterberging.
© All of my photos are unconditional copyrighted unless explicitly stated otherwise. Therefore it is legally forbidden to use my pictures on websites, in commercial and/or editorial prints or in other media without my explicit permission.
Some of my photos are sold at reasonable prices through various stock photo agencies.
For example look here for my images on Shutterstock:
Der Edersee hat extremes Niedrigwasser, Füllstand 11,5 %.
De Edersee heeft een extreem lage waterstand van 11,5%.
Le niveau d'eau du lac Edersee est extrêmement bas, à 11,5 %.
The Edersee has extremely low water levels, at 11.5%.
Pano of 6 pictures
The Edersee is an artificial lake, (technically a reservoir) built 1909 - 1914. The name Edersee was chosen for touristic reasons.
Het graanoogstseizoen is weer afgerond, daarnaast is er nu ook weer graan-transport vanuit Oekraïne mogelijk. Waardoor Europa nu wordt overspoelt met graan. Door de lage waterstand in de rivieren, van afgelopen maanden kiezen veel bedrijven ervoor om graan per spoor te vervoeren.
Ook in Nederland is dit te merken. Nu meerdere vervoerders Graan-treinen rijden.
Zo trof ik zaterdag 1 oktober HSL 186 148 die met een fraaie graantrein onderweg was vanuit Europoort naar Oost-Europa.
Hoewel het weer een ouderwetse wolkenlotto was, passeerde deze trein perfect in de zon.
Barneveld-aansluiting
01-10-2022
In de zomer van 2018 deed HSL Deutschland haar eerste echte grote intrede in Nederland. Ze was voornamelijk te zien met de extra kolentreinen welke op het Nederlandse spoor te zien waren doordat de waterstand in de Rhein dusdanig laag was, dat kolen vervoeren per schip bijna onmogelijk was. Naast HSL deed ook nieuwkomer RFO hieraan mee en gebruikten daarvoor van MRCE geleasde 189's. Tot medio september reden deze kolentreinen in Nederland rond waardoor dit plaatje toen is ontstaan.
De RFO 189 283 passeert de bekende stek aan de Molenweg te Hardinxveld-Giessendam. Met een lege kolentrein bestaande uit VTG wagens is ze onderweg richting de Maasvlakte alwaar daar de wagens weer vol worden beladen met kolen!
photo rights reserved by B℮n
Mae Charim National Park is a national park in Thailand, located in Nan Province. The park is named after the Mae Charim River, which flows through the area. Although Mae Charim National Park is less well known than some of Thailand's other national parks, it offers visitors a beautiful natural environment to explore. The park is known for its lush forests, scenic mountains, waterfalls and crystal clear streams. The landscape is diverse and includes dense forests, green valleys and steep limestone cliffs. It is an ideal destination for nature lovers, hikers and adventurers looking for peace and beauty. In Mae Charim National Park you will find several hiking trails that you can follow to explore the natural splendor of the area. A popular trek is to Mae Charim Waterfall, an impressive waterfall that flows into a refreshing pool. It is possible to do white water rafting in Mae Charim National Park as the Mae Charim River flows through the area. The river offers different levels of rapids depending on the season and water level. This makes it a suitable destination for adventure activities such as rafting and kayaking. In terms of flora and fauna, Mae Charim National Park is home to a variety of plant species, including tropical trees, orchids, and ferns. The park is also home to several animal species such as monkeys, deer, birds and butterflies. If you plan to visit Mae Charim National Park, it is advisable to prepare well. Bring plenty of water and snacks, wear comfortable clothes and shoes.
In Mae Charim National Park, located in Nan Province Thailand, you can find an impressive suspension bridge that crosses the Ma River. Also known as the "Sling Bridge", this bridge is a popular attraction for visitors to the park. The suspension bridge offers breathtaking views of the surrounding lush jungle and the flowing river below. It's a great place to enjoy the park's natural beauty and take unique photos. Crossing the suspension bridge is an adventure in itself. Be sure to wear sturdy shoes and pay attention to your surroundings when crossing.
Mae Charim National Park is een nationaal park in Thailand, gelegen in de provincie Nan. Het park is vernoemd naar de Mae Charim-rivier, die door het gebied stroomt. Hoewel Mae Charim National Park minder bekend is dan sommige andere nationale parken in Thailand, biedt het bezoekers een prachtige natuurlijke omgeving om te verkennen. Het park staat bekend om zijn weelderige bossen, schilderachtige bergen, watervallen en kristalheldere beekjes. Het landschap is divers en omvat dichte bossen, groene valleien en steile kalkstenen kliffen. Het is een ideale bestemming voor natuurliefhebbers, wandelaars en avonturiers die op zoek zijn naar rust en schoonheid. In Mae Charim National Park vind je verschillende wandelpaden die je kunt volgen om de natuurlijke pracht van het gebied te verkennen. Een populaire trektocht is naar de Mae Charim-waterval, een indrukwekkende waterval die uitmondt in een verfrissend poel. Het is mogelijk om wildwatervaren te doen in Mae Charim National Park, aangezien de Mae Charim-rivier door het gebied stroomt. De rivier biedt verschillende niveaus van stroomversnellingen, afhankelijk van het seizoen en de waterstand. Dit maakt het een geschikte bestemming voor avontuurlijke activiteiten zoals raften en kajakken. Wat betreft de flora en fauna herbergt Mae Charim National Park een verscheidenheid aan plantensoorten, waaronder tropische bomen, orchideeën en varens. Het park is ook de thuisbasis van verschillende diersoorten, zoals apen, herten, vogels en vlinders. Als je van plan bent Mae Charim National Park te bezoeken, is het raadzaam om je goed voor te bereiden. Neem voldoende water en snacks mee, draag comfortabele kleding en schoenen. Bij de ingang van het park kun je een indrukwekkende hangbrug vinden die de Ma-rivier oversteekt. Deze brug, ook wel bekend als de Sling Bridge, is een populaire attractie voor bezoekers van het park. De hangbrug biedt een adembenemend uitzicht op de omringende weelderige jungle en de stromende rivier eronder. Het is een geweldige plek om te genieten van de natuurlijke schoonheid van het park en om unieke foto's te maken. Het oversteken van de hangbrug is een avontuur op zich.