*Flickr en català!
View allAll Photos Tagged tot
Gràcies per les vostres visites i comentaris.
Gracias por vuestras visitas y comentarios.
Thanks for your visits and comments.
Paisible invitation à pénétrer la Nature profonde,
la Dombes témoigne aussi de la persévérance et de
l'ingéniosité dont l'homme a dû faire preuve pour
s'adapter à un milieu si particulier. Elle découvre
comment un étang devient champ et inversement,
salue la silhouette brumeuse d'un château médiéval ou d'un arbre solitaire, tout en demeurant sous le charme d'un village
en fleurs… le temps d'une pause .
Bienvenue en Dombes !
THANKS FOR YOUR VISIT AND FAVES
ON THE REACTIONS I WILL TRY TO RESPOND BACK
Het Zegekruid (Nicandra physalodes) is een eenjarige plant
Na de bloei in de periode van juni tot september ontstaat er evenals bij de echte lampionplant een lampion van kelkbladen met daarin een vrucht: een 15 mm grote bruine bes.
-----------------------------------------
The Zegekruid (Nicandra physalodes) is an annual plant
After flowering in the period from June to September, just like with the real lantern plant, a lantern made from sepals with a fruit in it: a 15 mm large brown berry.
Blankenberge 14-09-2019
Panorama van 10 foto's.
Thanks for visit, comments and awards
TIP: Press L to view in light box or Z to zoom!
No private group or multiple group invites please!
Terwijl de zon op 15 mei 2021 in Priort langzaam achter de wolken verdween, was er nog genoeg zon voor de BLS Cargo 485 020 en de eerste paar waggons van de ZIH containertrein.
De BLS Cargo is inmiddels vaker te zien in Brandenburg, rijdt de loc tot Frankfurt (Oder)...
Für den ganzen Zug hat die Sonne am 15. Mai 2021 in Priort nicht mehr gereicht aber glücklicherweise waren die hübsche BLS Cargo 485 020 und die ersten paar Wagen noch in der Sonne als das Bild gemacht wurde :-)
As the sun was slowly disappearing behind the clouds, I was happy that at least BLS Cargo engine 485 020 and the first few freight cars where not in the shadow part.. Seen here in Priort on May 15th 2021..
Debout 5H30 pour arriver à l'heure bleue en haut du Semnoz finalement j'ai du attendre et m'adapter car pour le panorama c'était raté
Up 5:30 am to arrive at the blue hour at the top of Semnoz finally I had to wait and adapt because for the panorama it was missed
Op 26 april 2022 werd vertrokken richting de Brenner voor een korte vakantie. Onderweg werd tevergeefs nog een poging gedaan tot het fotograferen van wat treinen en dus werd na een lange reis een hapje gegeten in Steinach am Brenner.
Na het eten was het zowaar zonnig en dus werd nog even naar St. Jodok am Brenner gereden in de hoop op een foto en die kwam in de vorm DB Cargo.
De DB Cargo 193 319 en MercItalia 193 704 kwamen in de avond van 26 april 2022 met trein 42140 langs de 2 Nederlanders onderweg vanuit Verona naar Rostock Seehafen.
English:
On april 26, 2022, the DB Cargo 193 319 and MercItalia 193 704 came along St. Jodok am Brenner as train 42140 from Verona to Rostock Seehafen.
En van een lekkere, warme en zonnige zomeravond gaan we naar een donkere, regenachtige en koude zomerochtend in dezelfde maand. Tot op heden kent deze maand een groot contrast in het weer zoals hier boven geschreven. Op 1 juli was het dramatisch weer te Salzbergen maar er werd toch het beste van gemaakt. Ook de treinen hielpen mee want de ene na de andere interessante trein kwam voorbij waaronder een aantal keer HSL. Een loc van HSL die nog op mijn lijstje stond was de HSL 187 537 met de kindertekeningen op de zijkant. Ik was dan ook blij verrast toen deze opeens voorbij kwam rijden.
Het is 9:32 als de HSL 187 537 "Gibt der Kindern das Kommando" Salzbergen passeert met een nogal opvallende graantrein. Het merendeel van de trein bestaat uit onderlossers van ČD Cargo en wordt vergezeld door een aantal graanwagens van Transcéréales. Komende vanuit Rheine is de trein vermoedelijk onderweg naar Bad Bentheim met als eindbestemming Coevorden!
Un capvespre, fugint de tot
i de l’onada de calor
contemplava un fil de seda
entre les roques del torrent.
Mentre estava assegut a la riba
rumiava i em preguntava
sobre la ceguesa i la bogeria
del món i de l’home corrent.
Sense haver obert boca
l’aigua em va respondre
amb una altre pregunta:
“–Què en resta de l’ésser humà?
Perquè de l’home massificat
davant d’una màquina,
i de qualsevol màquina,
pots estar-ne ben segur,
només en pot sortir un robot.”
–I l’esclavitza, enlloc de ser-ne
un instrument? –vaig gosar
preguntar quasi xiuxiuejant.
“–Vet-ho aquí! Això mateix!”
va respondre asprament una roca
amb la boca ben oberta
i ben vestida de verdet.
Vaig seure una estona més,
escoltava la remor de tot plegat
pensant en com d’inútils
arribem a ser els humans.
KALDENKIRCHEN // Traditioneel vertrekt er in de periode december tot februari wekelijks een skitrein uit Den Haag richting Oostenrijk onder de naam 'Alpen Express'. Opvallend genoeg reed men in het seizoen van 2022/23 enkel op 25 februari richting de Alpen, een merkwaardig aantal. In Venlo werd er van locomotief gewisseld, net als tijdens het voorgaande seizoen zou de 110 459 uit Crailsheim de trein van tractie voorzien om de grens over te komen. Nadat ik vorig jaar in Venlo stond voor dezelfde trein, werd besloten om het dit jaar eens over de grens in Kaldenkirchen te proberen..
Het zou een avond worden waarbij het geduld aardig op de proef gesteld werd. Eenmaal onderweg per auto samen met een bekende, werd duidelijk dat de trein al met fikse vertraging zou vertrekken; het geheel had de Watergraafsmeer nog niet eens verlaten, tijd zat voor een maaltijd in Venlo dus. De TUI Ski Express zou diezelfde avond nog een keer via Venlo rijden door de enkelsporige beschikbaarheid van het baanvak naar Emmerich. 'De vorige keer was deze ook alweer gauw pleite, dus hou er rekening mee' - het werd dus 50/50. Helaas zat het ons niet mee bij de TUI-trein, die na 3 seconden alweer koers zette richting Viersen. De Alpen Express moest en zou dus slagen om er nog een redelijke avond van te maken, echter weer met (zoals gezegd) aardig wat geduld.. de trein was Utrecht pas bijna door.
Een aantal flauwe grappen, allerlei soorten gespreksonderwerpen en een plan voor een geïmproviseerd bos verder was de trein intussen in Venlo gearriveerd.. 23:30. De 110 stond intussen voor de trein en met het laatste sprankje hoop begonnen we af te tellen. Toen de trein Venlo verliet - het markante fluitje was aan de grens te horen - was de uitrijder nog rood.. en hij bleef rood... nog wat langer zelfs.. resulterend in een ruime stop op het desolate grensstation van Kaldenkirchen. Eindelijk was de trein in zicht, evenals de gehoopte foto van de fraaie 110 459 met Alpen Express 13489 naar Bludenz. Bij aankomst schreven we intussen zaterdag 25 februari, middernacht. Met zo'n +140 vertrok de 110 459 vrolijk fluitend richting het zuiden, richting Rheydt alwaar de volgende locwissel met de 182 596 op de planning stond. Ruim 5 uur verder werd er moe maar voldaan richting de Achterhoek vertrokken; een avond die niet snel meer vergeten wordt.
-
[DPE 13489 Den Haag HS - Bludenz]
Kaldenkirchen, 25-02-2023
© Teun Lukassen 2023
CAT
Tots els corriols
i un sol camí.
On portaran?
Debades preguntes.
Tot és una qüestió
de llum i de foscor,
de solei i obaga.
Resto immòbil.
No hi ha resposta,
només un lloc.
OC
Totes los camins
e sonque un camin.
Ont menaràn?
En vanas questions.
Es tot una question
de lutz e de tenebras,
de solelh e d'ombra.
Demòri immobil.
I a pas de responsa,
solament un luòc.
CAT
Potser aquí pots trobar
alguna cosa perduda
algunes paraules que
t'acomboïn el camí,
una música arrelada
entre les roques.
Potser no hi trobes res
potser el vent
ho ha esbandit tot,
els camins, les rutes,
la llum, les paraules.
Tot gira sense
que ho demani.
OC
Benlèu aquí podètz trobar
quicòm de perdut
qualques mots que
acompanha vòstre camin,
una musica enrasigada
entre las ròcas.
Benlèu que trobatz pas res
benlèu lo vent
a tot lavat,
los camins, las rotas,
la lutz, los mots.
Tot vira sens
vos o demandatz.
I demà ... tot comença ? O simplement sortim d'un somni tant imposat com desitjat, i encara estem pensant si el resum, el balanç, és positiu. I encara que no ho sigui l'any que bé repetirem, o poder desafiarem al destí ?
.
-Dinsdag 16 Juli 2024 10:09-
Terwijl de eerste SŽ 363 van de vakantie verder bergopwaarts reed hadden we amper tijd om onze foto’s terug te kijken want we zetten direct de inhaalactie in naar het ochtendpunt nabij Črnotiče. Gelukkig kan het treinverkeer veel minder helling aan waardoor de lijn tussen Dekani en Črnotiče zo’n driemaal de afstand nodig heeft is als de route over de weg: circa 21 i.p.v. 7 kilometer. Hoewel het ons ook ruim twintig minuten kostte om in Črnotiče te arriveren, kwamen we hierdoor toch ruimtijdig aan. Na een wandeling in de brandende zon was er tot onze blijdschap genoeg schaduw op de plek en viel ons een stilstaande trein náár de haven van Koper op die wachtte op kruisend verkeer vanuit de haven. Voor de tweede keer konden we zo loc 363-034 op de foto zetten maar tot onze verbazing vertrok de kruisende trein nog niet verder: er volgde nog wat:
Pal achter de eerste Sloveense “nez-cassé” rijdt op dinsdagmorgen 16 juli nóg een 363 de bergen in met eenzelfde soort trein. Met een kleurrijkere containertrein dan de ander sleurt de van ver aangekondigde SŽ 363-009 het bekende fotopunt Črnotiče voorbij terwijl het opnieuw een moderne e-loc is die achteraan helpt opduwen. Ook nu bleef een vertrek van de bulktrein op de achtergrond uit, dus we konden nog wat verwachten.
SŽ 363-009, Containertrein, Črnotiče
©TimoTrimbos
Tot eind 2010 reden dagelijks containertreinen tussen het in Oostenrijk gelegen Linz en de Rotterdamse Maasvlakte. De treinen reden in opdracht van rederij Kühne & Nagel en werden door de Wiener Lokalbahn tot grensplaats Emmerich van tractie voorzien.
Op het Nederlandse trajectdeel wisselde de vervoerder regelmatig, zowel ACTS, HGK als de Rurtalbahn hebben elk voor langere periodes de treinen van/naar Emmerich gereden. De treinen waren altijd goed beladen en reden tot begin 2010 nog niet via de Betuweroute maar via het gemengde net.
In 2009 reden er op zaterdag maar liefst twee treinen uit Oostenrijk richting de Rotterdamse haven, ongeveer een uur na elkaar en voor fotografen op gunstige tijden en route. Op 21 maart 2009 kon de V203 van de Rurtalbahn (tegenwoordig RTB Cargo) worden vastgelegd in de boog bij Udenhout met een vol beladen trein 43956 uit Linz naar de Maasvlakte West.
Sculpture intégrée à la composition pour embellir le jardin aux fleurs.
L’œuvre s’inspire du roman de Victor Hugo « Les travailleurs de la mer », où le héros Gilliat, pêcheur de Guernesey, s’illustre contre les forces marines par amour, en combattant notamment une pieuvre.
L’épreuve en bronze a été réalisée , comme de nombreuses statues du jardin par le cambrésien Joseph Carlier en 1881, selon un modèle en plâtre exécuté deux ans plus tôt. Fondue pendant la première guerre mondiale, la statue est reconstituée en 1934 par le fils du sculpteur.
CAT
Al meu davant les branques nues
Brisa molt lleugera de llevant
El perfil gris i daurat de la fageda,
tot un laberint que no s'acaba mai
OC
Davant ieu las brancas nudas
Una brisa fòrça leugièra de l'èst
Lo perfil gris e daurat del bòsc de faig,
un laberint entièr que s'acaba pas jamai
There once was a triumphant
tot
always up to no good
until caught.
His parents, you see,
liked to let him run free
And then hope that his judge
could be bought.
Antsirabe (Madagascar) - Aux abords du marché couvert, très tôt le matin pour capter les lumières les plus douces. Manque de chance, ce jour là, le temps était maussade. Il a fallu attendre 10 h-10h30 que que les premiers rayons du soleil apparaissent et réchauffe une ville réputée « froide ». Je confirme.
Quand je suis retombé sur cette photo qui n’avait jamais été sélectionnée, je me suis demandé si je n’avais pas utilisé un flash ? J’étais d’autant plus étonnée du rendu, que mon moyen-format Fuji n’est pas équipé d’une prothèse lumineuse. J’ai bien un mini flash que j’emmène en voyage par habitude, au cas ou… mais il reste en permanence à l’hôtel.
Mais non, pas de flash ici que de la bonne lumière naturelle.
Antsirabe (Madagascar) - Near the covered market, very early in the morning to capture the softest lights. Unfortunately, the weather was gloomy that day. We had to wait until 10-10:30 for the first rays of the sun to appear and warm up a city known for being "cold". I confirm.
When I came across this photo that had never been selected, I wondered if I had used a flash? I was all the more surprised by the result, since my medium-format Fuji is not equipped with a light prosthesis. I do have a mini flash that I take on trips out of habit, just in case... but it stays at the hotel all the time. But no, no flash here, just good natural light.