View allAll Photos Tagged sterven
Rosse stekelstaart ♂ - Male Ruddy Duck (Oxyura jamaicensis).
An exotic North and Central American species,
also found in the Carribean.
Very rarely seen in the wild here,
like this one @ Westerbroeksemadepolder.
-- Invasive pest or exotic visitor? --
Ruddy ducks were imported into the UK in 1948 by conservationist Sir Peter Scott. As a result of escapes from wildfowl collections in the late 1950s, they became established in Great Britain, from where they spread into Europe.
By the year 2000, the population had increased to around 6,000 individuals. This duck's aggressive courting behavior and willingness to interbreed with the endangered native white-headed duck (Oxyura leucocephala), of southern Europe, caused concern amongst Spanish conservationists.
Due to this, a controversial scheme to extirpate the ruddy duck as a British breeding species started; there have also been culling attempts in other European countries.
By early 2014, the cull had reduced the British population to about 20–100, down from a peak of about 5500 in 2000.
In Europe, the Ruddy duck is included since 2016 in the list of Invasive Alien Species of Union concern (the Union list).
[© Wikipedia]
Doordat de rosse stekelstaart in de vrije natuur hybridiseert met de zeldzame Europees-Aziatische witkopeend, dreigt deze uit te sterven. Daarom worden er plannen gemaakt om de rosse stekelstaart in West-Europa uit te roeien.
Inmiddels zijn in het kader van deze plannen in het Verenigd Koninkrijk duizenden rosse stekelstaarten afgeschoten.
Gister heb ik een foto van de DB Cargo 193 338 geupload toen hij halverwege maart mij passeerde in Hulten. Diezelfde loc heeft begin juni een hashtag op de zijkant gekregen met de naam "DBCargofährt". Dit om te laten zien dat ook tijdens de coronacrisis DB Cargo haar werk blijft voortzetten. Dit was ook goed te zien, want in een half dagje waren er weer stervens veel DB Cargo treinen te zien bij rangeeerterrein Köln Gremberg. Hoe toepasselijk is het dan ook als de DB Cargo 193 338 even voorbij komt gereden.
De DB Cargo 193 338 "#DBCargofährt" verlaat samen met de DB Cargo 186 502 "Een job bij DB Cargo?", welke in opzending is, het vormingsstation genaamd Köln Gremberg. De twee locomotieven hebben een lange gemengde goederentrein op sleeptouw waarmee ze onderweg naar Aachen West zijn. Te Aachen West zal de DB Cargo 193 338 de trein verlaten en de DB Cargo 186 502 de trein in haar eentje naar het Belgische Antwerpen Noord brengen!
Omdat ICE-Internationaal 10 jaar bestaat werd er een fotowedstrijd georganiseerd, de 10 gewonnen foto's staan op het treinstel 4654 die nog een paar weken zo rond blijft rijden. Al een paar uur geleden was het hier stervens druk met fotografen voor de Oriënt Expres, als iedereen weer naar huis is wordt deze ICE in alle stilte nog een keer op de foto gezet...klikklik...
Amsterdam centraal, 5 november 2010.
Pas de FAV sans commentaire.
No FAV without comment
Cette année, la couvée comporatit quatre jeunes.
J'ai craint, à cause de la canicule, que ces jeunes meurent de faim ou de soif.
Mais, il sont tous pu finalement prendre leur envol.
Ces trois photos montrent deux jeunes faucons, un arrive à peine à voler alors que l'autre sûrement un peu plus jeune n'ose pas encore prendre son envol.
Bonne journée à tous.
Merci pour vos visites et commentaires
en ---------------
This year, the brood comporatit four young people.
I was afraid, because of the heat wave, that these young people are dying of hunger or thirst.
But, they are all finally able to take flight.
These three photographs show two young hawks, one can barely fly, while the other is probably a little bit younger does not yet dare to take flight.
Good day to all.
Thank you for your visits and comments
de ---------------
In diesem jahr ist die brut comporatit vier junge.
Ich habe befürchtet, wegen der hitze, dass diese jungen menschen sterben vor hunger oder durst.
Aber, es sind alle endlich ihre flügel ausbreiten können.
Diese drei bilder zeigen zwei junge falken, ein kann kaum fliegen, während der andere sicherlich ein wenig mehr junge wage es nicht, noch nehmen ihren anfang.
Guten tag an alle.
Danke für eure besuche und kommentare
es ---------------
Este año, la cría comporatit cuatro jóvenes.
Tenía miedo de que, a causa de la ola de calor, que estos jóvenes están muriendo de hambre o de sed.
Pero, todos ellos son finalmente capaces de emprender el vuelo.
Estas tres fotografías muestran dos pequeños halcones, un apenas puede volar, mientras que el otro es, probablemente, un poco más joven aún no se atreven a emprender el vuelo.
Buen día a todos.
Gracias por sus visitas y comentarios
nl ---------------
Dit jaar, het brood comporatit vier jonge mensen.
Ik was bang, want van de hittegolf, die deze jonge mensen sterven van honger of dorst.
Maar, ze zijn allemaal eindelijk in staat om het luchtruim te kiezen.
Deze drie foto ' s tonen twee jonge haviken, een nauwelijks kunnen vliegen, terwijl de andere is waarschijnlijk een beetje jonger nog niet durft te nemen de vlucht.
Goede dag allemaal.
Dank u voor uw bezoeken en opmerkingen
it ---------------
Questo anno, la covata comporatit quattro giovani.
Ho avuto paura, perché l'ondata di calore, che questi giovani stanno morendo di fame o di sete.
Ma sono finalmente in grado di prendere il volo.
Questi tre foto mostrano due giovani falchi, un volare a stento, mentre l'altro è probabilmente un po ' più giovane, non ha ancora il coraggio di prendere il volo.
Buona giornata a tutte.
Grazie per le vostre visite e commenti
pt ---------------
Este ano, a ninhada comporatit quatro jovens.
Eu estava com medo, por causa da onda de calor, o que estes jovens estão morrendo de fome ou de sede.
Mas, todos eles são finalmente capazes de tomar o vôo.
Destas três imagens mostram dois jovens falcões, um mal consegue voar, enquanto que o outro é, provavelmente, um pouco mais novo ainda não se atrevem a tomar o vôo.
Bom dia a todos.
Obrigado por suas visitas e comentários de
© All rights reserved - Don't use my images on websites, blogs or other media without my explicit permission
1966 by Boudewijn De Groot (Lyrics in English beneath):
Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Zomaar drijven na 't vliegen in de wolken drijf je hier
Met je kleuren die vervagen zonder zoeken zonder vragen
Eindelijk voor altijd rusten en de bloemen die je kuste
Geuren die je hebt geweten
Alles kan je nu vergeten
Op het water wieg je heen en weer
Zo te sterven op het water met je vleugels van papier
Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht
Als een vlinder altijd vrij en voor het leven op de vlucht
Wil ik sterven op het water maar dat is een zorg van later
Ik wil nu als vlinder vliegen op de bloemenblaadren wiegen
Maar zo hoog kan ik niet komen
Dus ik vlieg maar in mijn dromen
Altijd ben ik voor het leven op de vlucht
Als een vlinder die toch vliegen kan tot in de blauwe lucht
Om te leven dacht ik je zou een vlinder moeten zijn
Om te vliegen heel ver weg van alle leven alle pijn
Maar ik heb niet langer hinder van jaloersheid op een vlinder
Want zelfs vlinders moeten sterven laat ik niet mijn vreugd bederven
Ik kan zonder vliegen leven
Wat zal ik nog langer geven
Om een vlinder die verdronken is in mij
Om te leven hoef ik echt geen vlinder meer te zijn.
PS: I rescued the poor animal!
Drowned Butterfly
Dying like that on the water with your wings of paper
Just floating after the flying in the clouds you float here
With your colours that fade without searching without asking
Finally resting for always and the flowers that you kissed
Smells that you have known
You can forget everything now
On the water you rock there and back
Dying like that on the water with your wings of paper
Like a butterfly that can do fly until in the blue sky
Like a butterfly always free and fleeing from life
I want to die on water but that is a worry for later
I want to now fly like a butterfly, sway on the petals
But I can't go that high
So I just fly in my dreams
Always am I fleeing from life
Like a butterfly that can do fly until in the blue sky
To live I thought you should be a butterfly
To fly far away from all sorrow and pain
But I'm not bothered anymore by being jealous of a butterfly
If even butterflies have to die I won't let my joy be ruined
I can live without flying
What will I still care
About a butterfly that has drowned in me
To live I don't need to be a butterfly anymore
Pas de FAV sans commentaire.
No FAV without comment
Cette année, la couvée comporatit quatre jeunes.
J'ai craint, à cause de la canicule, que ces jeunes meurent de faim ou de soif.
Mais, il sont tous pu finalement prendre leur envol.
Ces trois photos montrent deux jeunes faucons, un arrive à peine à voler alors que l'autre sûrement un peu plus jeune n'ose pas encore prende son envol.
Bonne journée à tous.
Merci pour vos visites et commentaires
en ---------------
This year, the brood comporatit four young people.
I was afraid, because of the heat wave, that these young people are dying of hunger or thirst.
But, they are all finally able to take flight.
These three photographs show two young hawks, one can barely fly, while the other is probably a little bit younger does not yet dare to take flight.
Good day to all.
Thank you for your visits and comments
de ---------------
In diesem jahr ist die brut comporatit vier junge.
Ich habe befürchtet, wegen der hitze, dass diese jungen menschen sterben vor hunger oder durst.
Aber, es sind alle endlich ihre flügel ausbreiten können.
Diese drei bilder zeigen zwei junge falken, ein kann kaum fliegen, während der andere sicherlich ein wenig mehr junge wage es nicht, noch nehmen ihren anfang.
Guten tag an alle.
Danke für eure besuche und kommentare
es ---------------
Este año, la cría comporatit cuatro jóvenes.
Tenía miedo de que, a causa de la ola de calor, que estos jóvenes están muriendo de hambre o de sed.
Pero, todos ellos son finalmente capaces de emprender el vuelo.
Estas tres fotografías muestran dos pequeños halcones, un apenas puede volar, mientras que el otro es, probablemente, un poco más joven aún no se atreven a emprender el vuelo.
Buen día a todos.
Gracias por sus visitas y comentarios
nl ---------------
Dit jaar, het brood comporatit vier jonge mensen.
Ik was bang, want van de hittegolf, die deze jonge mensen sterven van honger of dorst.
Maar, ze zijn allemaal eindelijk in staat om het luchtruim te kiezen.
Deze drie foto ' s tonen twee jonge haviken, een nauwelijks kunnen vliegen, terwijl de andere is waarschijnlijk een beetje jonger nog niet durft te nemen de vlucht.
Goede dag allemaal.
Dank u voor uw bezoeken en opmerkingen
it ---------------
Questo anno, la covata comporatit quattro giovani.
Ho avuto paura, perché l'ondata di calore, che questi giovani stanno morendo di fame o di sete.
Ma sono finalmente in grado di prendere il volo.
Questi tre foto mostrano due giovani falchi, un volare a stento, mentre l'altro è probabilmente un po ' più giovane, non ha ancora il coraggio di prendere il volo.
Buona giornata a tutte.
Grazie per le vostre visite e commenti
pt ---------------
Este ano, a ninhada comporatit quatro jovens.
Eu estava com medo, por causa da onda de calor, o que estes jovens estão morrendo de fome ou de sede.
Mas, todos eles são finalmente capazes de tomar o vôo.
Destas três imagens mostram dois jovens falcões, um mal consegue voar, enquanto que o outro é, provavelmente, um pouco mais novo ainda não se atrevem a tomar o vôo.
Bom dia a todos.
Obrigado por suas visitas e comentários de
© all rights reserved
The Oostvaardersplassen is a nature reserve in the Netherlands. Despite its young age, it is in a polder which was only created in 1968, it already has international importance as a European wetland. The Oostvaardersplassen can be divided into two areas: wet and dry. Before the establishment of the reserve, the dry area was a nursery for willow trees, and in the first year hundreds of seedlings could be found on each square metre. This led to concern that a dense woodland would develop, significantly reducing the value of the habitat for water birds. To avoid this, the park's managers brought in a number of large herbivores to keep the area more open, including Konik horses, Red deer and Heck cattle. These large grazing animals are kept out in the open all year round without supplemental feeding, and are allowed to behave as wild animals without, for example, castrating males. The ecosystem developing under their influence is thought to resemble those that would have existed on European river banks and deltas before human disturbance. Twelve hundred of the estimated thirty-six hundred cattle, horses, and deer have perished from today's winter starvation. Scientists and managers have deemed the deaths normal. People are not very happy that the government is letting the animals die. They see the Oostvaardersplassen as more of a zoo than a wild space. Well, I think the managers are doing the right thing to maintain a healthy population within the park’s carrying capacity.
A photo of Red Deer late in the afternoon, it was the whole day foggy. Food is very hard to find in the harsh winter taken at the Dutch nature reserve Oostvaardersplassen. He was very busy and didn't notice me at first sneaking towards him. A handheld shot at 1/15s. F3.7, ISO400 and 310mm Zoom. After my photo shot he noticed me. You can see the tree in front where he eat the fibres of tree trunks. He must have been very hungry. The national park is located between Almere and Lelystad. I did enter at the Kottertocht entrance. It is hard to survive the winter. All animals are kept without supplemental winter feeding. Many Red deer and Konik horses already crossed the frozen water in search for food. Some horses were stucked due to their weight did crush the too thin ice. These Red Deer where consuming the fibres of tree trunks, because food is very hard to find, although it is not there daily nutrition. Especially when there is deep snow, lack of food causes starvation among the weak and the strongest will survive . So the survival of the fittest keeps the herds strong and healthy. Also Foxes, which are quite common in this reserve, profit from carcasses of deer, cows and birds in winter. Maybe in future a pack of Wolves could do a great job as natural predators in this part of Holland.
Een bezoek aan de Oostvaardersplassen is een kennismaking met het Nederland van duizenden jaren geleden. Een ongerept moerasgebied, met uitgestrekte plassen en woeste graslanden. De natuur mag er onbelemmerd haar gang gaan. Uniek in Nederland én in Europa. Natuurliefhebbers komen hier helemaal aan hun trekken. Vogels kijken op de plassen, een excursie naar de edelherten, een fotosafari naar de grote grazers. Of maak een rustige wandeling naar een van de vogelobservatiehutten. De Oostvaardersplassen zijn het grootste moerasgebied van Nederland. De weidsheid is ongekend en de natuur heeft er vrij spel. Ontelbare vogels hebben bezit genomen van het gebied. Vooral in de winter is dat een spectaculair gezicht. Het witte besneeuwde winterlandschap is indrukwekkend kaal en stil. De natuur is er nog jong. Toch is het nu al een natuurgebied van internationale allure. De bomen, struiken en bossen zitten vol vogels, zoogdieren en insecten. Grauwe ganzen grazen in het moeras. En de honderden Heckrunderen, konikpaarden en edelherten geven het gebied een haast on-Nederlandse aanblik. Staatsbosbeheer verwacht dat door de strenge winter dit jaar 30 procent van de edelherten, heckrunderen en konikpaarden in het natuurgebied de Oostvaardersplassen dood gaan. Het gaat om ongeveer 1200 dieren. Op zich is 30 procent niet meer dan in voorgaande jaren", aldus Staatsbosbeheer. ,,Maar de kuddes zijn door de zachte omstandigheden van de afgelopen jaren flink gegroeid. In absolute cijfers is het aantal dieren dat dood gaat daarom wel hoger dan normaal." Voor de winter liepen er in het natuurgebied ongeveer 570 heckrunderen, 1140 konikpaarden en 2320 edelherten. In de winter is de sterfte, vooral onder jonge dieren, groot. In de Oostvaardersplassen worden ernstig verzwakte dieren die toch zouden sterven afgeschoten. Zo wordt hen nodeloos lijden bespaard.
Paeonia officinalis
De boerenpioen (Paeonia officinalis) is een plant die hoort tot de kruidachtige pioenrozen. Stengel en blad sterven in het najaar af en in het voorjaar komen rode punten van de weer opkomende vaste plant uit de grond.
In de maand juni geeft de plant tere zijdeachtige bloemen. De plant wordt 60-100 cm hoog en prefereert kalkhoudende grond.
In de middeleeuwen was de "pioen" bekend uit de kruidboeken als medicinale plant.
Paeonia officinalis, the common peony, or garden peony, is a species of flowering plant in the family Paeoniaceae, native to France, Switzerland and Italy. It is a herbaceous perennial growing to 60–70 cm (24–28 in) tall and wide, with leaves divided into 9 leaflets, and bowl-shaped deep pink or deep red flowers, 10–13 cm (4–5 in) in diameter, in late spring (May in the Northern Hemisphere).
Paeonia officinalis was first used for medicinal purposes, then grown as an ornamental. Many selections are now used in horticulture, though the typical species is uncommon. Paeonia officinalis is still found wild in Europe.
La Pivoine officinale (Paeonia officinalis) est une plante herbacée de 30 cm à 1 mètre de haut, de la famille des Paeoniaceae, originaire d'Europe méridionale et centrale.
Die Gemeine Pfingstrose (Paeonia officinalis), auch Echte Pfingstrose, Bauern-Pfingstrose, Garten-Pfingstrose genannt, ist eine Pflanzenart aus der Gattung der Pfingstrosen (Paeonia) innerhalb der Familie der Pfingstrosengewächse (Paeoniaceae). Sorten der Gemeinen Pfingstrose werden als Zierpflanzen in Parks und Gärten verwendet.
Paeonia officinalis
De boerenpioen (Paeonia officinalis) is een plant die hoort tot de kruidachtige pioenrozen. Stengel en blad sterven in het najaar af en in het voorjaar komen rode punten van de weer opkomende vaste plant uit de grond.
In de maand juni geeft de plant tere zijdeachtige bloemen. De plant wordt 60-100 cm hoog en prefereert kalkhoudende grond.
In de middeleeuwen was de "pioen" bekend uit de kruidboeken als medicinale plant.
Paeonia officinalis, the common peony, or garden peony, is a species of flowering plant in the family Paeoniaceae, native to France, Switzerland and Italy. It is a herbaceous perennial growing to 60–70 cm (24–28 in) tall and wide, with leaves divided into 9 leaflets, and bowl-shaped deep pink or deep red flowers, 10–13 cm (4–5 in) in diameter, in late spring (May in the Northern Hemisphere).
Paeonia officinalis was first used for medicinal purposes, then grown as an ornamental. Many selections are now used in horticulture, though the typical species is uncommon. Paeonia officinalis is still found wild in Europe.
La Pivoine officinale (Paeonia officinalis) est une plante herbacée de 30 cm à 1 mètre de haut, de la famille des Paeoniaceae, originaire d'Europe méridionale et centrale.
Die Gemeine Pfingstrose (Paeonia officinalis), auch Echte Pfingstrose, Bauern-Pfingstrose, Garten-Pfingstrose genannt, ist eine Pflanzenart aus der Gattung der Pfingstrosen (Paeonia) innerhalb der Familie der Pfingstrosengewächse (Paeoniaceae). Sorten der Gemeinen Pfingstrose werden als Zierpflanzen in Parks und Gärten verwendet.
Bamboo is a collective name for a group of approximately 1200 plants, a genus in the grass family (Gramineae or Poaceae).
The largest types of bamboo can produce stems 50 meters high, the smallest do not even reach one meter. The normal bamboo is already a fairly large bamboo species at 10-20 meters.
The stems of this species can be green or golden yellow.
Most bamboos do bloom, but only once in 60-120 years.
After flowering, all bamboos of the same species die.
This is happening all over the world at the same time.
Young plants germinate from the resulting seeds.
Bamboo leaf is very rich in fiber and difficult to digest, and many types also contain hydrocyanic acid, making it unsuitable as animal food for most animals. Famous bamboo-eating animals are the large and small pandas, and a number of species of bamboo lemurs from Madagascar also bear their name quite rightly. Gorillas also like bamboo, but the young shoots and not the old leaves.
Bamboo originally comes from China and southeast Asia, but is now found all over the world.
Bamboe is een verzamelnaam voor een groep van ongeveer 1200 planten, een geslacht in de grassenfamilie (Gramineae of Poaceae),
De grootste soorten kunnen 50 meter hoge stengels aanmaken, de kleinste bereiken nog niet eens één meter. De gewone bamboe is met 10-20 meter al een behoorlijk grote bamboesoort.
De stengels van deze soort kunnen groen of goudgeel zijn.
De meeste bamboes bloeien wel, maar slechts één keer in 60-120 jaar. Na de bloei sterven alle bamboes van dezelfde soort af.
Dit gebeurt over de hele wereld op hetzelfde moment.
Uit de ontstane zaden kiemen weer jonge planten.
Bamboeblad is zeer vezelrijk en lastig te verteren, en bovendien bevatten veel soorten blauwzuur, waardoor het als diervoedsel voor de meeste dieren niet geschikt is. Beroemde bamboe-etende dieren zijn de grote en de kleine panda, en ook een aantal soorten bamboemaki’s uit Madagaskar dragen hun naam helemaal terecht. Ook gorilla’s lusten bamboe, maar dan de jonge scheutjes en niet het oude blad.
Bamboe komt oorspronkelijk uit China en zuidoost Azië, maar komt nu in de hele wereld voor.
Deze foto is gemaakt in de Botanische Tuinen Utrecht Universiteit.
___________________________
All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
___________________________
.
.
A beautiful little spot on the "Gedenkt te sterven (Memento Mori)" graveyard in Hilversum, the Netherlands. Founded in 1792 and now a monument remeniscing on times long past and people long since gone.
Private collection - No reproduction
Medio 18de eeuw uit een nonnenklooster. Een van de grote angsten van de mensen toen was om te sterven in staat van zonde.
Mid-18th century from a French nunnery. One of the great fears then was to die in sin.
© all rights reserved
The Oostvaardersplassen is a nature reserve in the Netherlands. Despite its young age, it is in a polder which was only created in 1968, it already has international importance as a European wetland. The Oostvaardersplassen can be divided into two areas: wet and dry. Before the establishment of the reserve, the dry area was a nursery for willow trees, and in the first year hundreds of seedlings could be found on each square metre. This led to concern that a dense woodland would develop, significantly reducing the value of the habitat for water birds. To avoid this, the park's managers brought in a number of large herbivores to keep the area more open, including Konik horses, Red deer and Heck cattle. These large grazing animals are kept out in the open all year round without supplemental feeding, and are allowed to behave as wild animals without, for example, castrating males. The ecosystem developing under their influence is thought to resemble those that would have existed on European river banks and deltas before human disturbance. Twelve hundred of the estimated thirty-six hundred cattle, horses, and deer have perished from today's winter starvation. Scientists and managers have deemed the deaths normal. People are not very happy that the government is letting the animals die. They see the Oostvaardersplassen as more of a zoo than a wild space. Well, I think the managers are doing the right thing to maintain a healthy population within the park’s carrying capacity.
A photo of Red Deer eating the fibres of tree trunks, food is very hard to find in the harsh winter taken at the Dutch nature reserve Oostvaardersplassen. He was very busy and didn't notice me at first sneaking towards him. Manual focus was needed due to too many branches and maximum zoom 486 mm. After my photo shot he noticed me but did continue eating the fibres of tree trunks. Probably very hungry. The national park is located between Almere and Lelystad. I did enter at the Kottertocht entrance. It is hard to survive the winter. All animals are kept without supplemental winter feeding. Many Red deer and Konik horses already crossed the frozen water in search for food. Some horses were stucked due to their weight did crush the too thin ice. These Red Deer where consuming the fibres of tree trunks, because food is very hard to find, although it is not there daily nutrition. Especially when there is deep snow, lack of food causes starvation among the weak and the strongest will survive . So the survival of the fittest keeps the herds strong and healthy. Also Foxes, which are quite common in this reserve, profit from carcasses of deer, cows and birds in winter. Maybe in future a pack of Wolves could do a great job as natural predators in this part of Holland.
Een bezoek aan de Oostvaardersplassen is een kennismaking met het Nederland van duizenden jaren geleden. Een ongerept moerasgebied, met uitgestrekte plassen en woeste graslanden. De natuur mag er onbelemmerd haar gang gaan. Uniek in Nederland én in Europa. Natuurliefhebbers komen hier helemaal aan hun trekken. Vogels kijken op de plassen, een excursie naar de edelherten, een fotosafari naar de grote grazers. Of maak een rustige wandeling naar een van de vogelobservatiehutten. De Oostvaardersplassen zijn het grootste moerasgebied van Nederland. De weidsheid is ongekend en de natuur heeft er vrij spel. Ontelbare vogels hebben bezit genomen van het gebied. Vooral in de winter is dat een spectaculair gezicht. Het witte besneeuwde winterlandschap is indrukwekkend kaal en stil. De natuur is er nog jong. Toch is het nu al een natuurgebied van internationale allure. De bomen, struiken en bossen zitten vol vogels, zoogdieren en insecten. Grauwe ganzen grazen in het moeras. En de honderden Heckrunderen, konikpaarden en edelherten geven het gebied een haast on-Nederlandse aanblik. Staatsbosbeheer verwacht dat door de strenge winter dit jaar 30 procent van de edelherten, heckrunderen en konikpaarden in het natuurgebied de Oostvaardersplassen dood gaan. Het gaat om ongeveer 1200 dieren. Op zich is 30 procent niet meer dan in voorgaande jaren", aldus Staatsbosbeheer. ,,Maar de kuddes zijn door de zachte omstandigheden van de afgelopen jaren flink gegroeid. In absolute cijfers is het aantal dieren dat dood gaat daarom wel hoger dan normaal." Voor de winter liepen er in het natuurgebied ongeveer 570 heckrunderen, 1140 konikpaarden en 2320 edelherten. In de winter is de sterfte, vooral onder jonge dieren, groot. In de Oostvaardersplassen worden ernstig verzwakte dieren die toch zouden sterven afgeschoten. Zo wordt hen nodeloos lijden bespaard.
An unexpected and impressive expression, local in place, language, and style. The Dutch album by Cashmyra, entitled “Sterven doe je toch wel” (You're going to die anyway). She shows all the emotions that come with the general grieving process: guilt, anger, compassion, sadness, and the will to live. Release concert, October 4 in Groningen, Netherlands.
© all rights reserved by B℮n
Please take your time... to View it large on black
The dog days of summer are over. But despite the chill in the air, there’s no need to be downhearted. Autumn is the most spectacular season, a last hurrah before the bitter winds of winter take hold. Pull on your walking boots and head to one of this stunning destination to witness glorious autumn colour. 's-Graveland is a village in the municipality Wijdemeren. The town developed rapidly in the 16th and especially 17th century. In 1644 the first captain got appointed to a regular ferry and barge service to Amsterdam to maintain. From the 17th century, this place is popular with wealthy people from Amsterdam who built, inherited or bought estates and estates. Many of these estates are now managed by Natuurmonumenten. You can enjoy walking and cycling and there is always a bench to enjoy the beautiful nature. There is a trail of 17 km, but you can also use a portion of the total route running: 5 km or 10 km. The walk leads to about the 8 country houses here that are built in the transitional area between the Vechtplassen and the Utrecht nature. Along the way you will pass historic buildings, old and young forests and landscaped gardens. Located above is the 250 year old listed manor house. The Gooilust estate, in the midst of the 's Graveland woods. In Autumn the days are getting shorter, the nature fade with beautiful red, yellow and brown. The blades of the ferns turn brown and die. The old vegetable garden Hilverbeek was built by volunteers from biodynamic Tuinderij Country Boschzigt. There is a vineyard located of the grape variety solaris. An excellent address to move away for a lunch and delicious white wines prepared with local produce.
Gooilust Estate is next to Trompenburgh and is located in Gemeente Wijdemeren, North Holland, Netherlands. Gooilust has a length of 4.3 kilometres.From the South end of 's-Graveland you can walk through the Estate Gooilust. This Autumn we are taking a stroll at this historic Estate. A lovely Autumn forest with lush brown colored ferns, a majority of them grow in shade. New growth is sometimes reddish or purple, but turns green with age, yellow in autumn, and brown in winter. Especially in the fall you can admire various types of mushrooms.
De 's-Gravelandse buitenplaatsen in het Gooi zijn ontstaan toen vooraanstaande Amsterdammers in de eerste helft van de 17e eeuw toestemming kregen de woeste grond te ontginnen. Ze bouwden aanvankelijk alleen boerderijen. Het leven beviel de Amsterdammers hier echter zo goed dat ze zich permanent vestigden, kapitale villa’s bouwden en parkachtige landschappen aanlegden. Deze historische Buitenplaatsen vormen een ideaal wandelgebied met parkbossen, tuinen en landhuizen. Elk van de tien buitenplaatsen heeft zijn eigen karakter. Landgoed Gooilust laat je steeds verrassen! De rijke geschiedenis en vroegere bewoners hebben hun sporen achtergelaten. Hierboven de weg naar Huize Gooilust. Frans Ernst Blaauw, echtgenoot van jonkvrouw Louise Six, drukte als geen ander zijn stempel op dit landgoed. Velen kennen Gooilust dan ook onder de naam Het bos van Blaauw. Blaauw hield van vreemd en exotisch. Rond 1900 plantte hij rododendrons op een heuvel, azalea’s in de vallei en tal van uitheemse bomen en struiken. Maar er was ook de aanleg van een dierentuin. Er kwamen gnoes, bizons, trompetzwanen en blesbokken. Gooilust komt in 1934 in handen van Natuurmonumenten. De buitenplaats is goed bewaard. Landhuis met diverse bijgebouwen, rododendronvallei, sterrenbos en de dubbele beukenlaan achter het huis zijn allemaal nog in stand. Op Gooilust kun je heerlijk wandelen. Volg een korte of lange wandelroute en ontdek alle highlights van Gooilust.In de herfst vind je tussen de bladeren allerlei soorten paddenstoelen. De dagen worden korter, de natuur verkleurt in prachtig rood, geel en bruin. De bladeren van de varens worden bruin en sterven af. Wie geluk heeft ziet onderweg een ijsvogel over het water schieten. Of een ree door het weiland lopen. De ommuurde siertuin is zeker een bezoekje waard. De siertuin was het paradepaardje van de vroegere bewoners van Gooilust. Bezoekers waren onder de indruk van de rijkdom van deze gefortuneerde landeigenaren. En nog steeds ligt de siertuin er prachtig bij. De oudste bomen zijn in de 19e eeuw geplant door de toenmalige bewoner van Gooilust, Jan Corver Hooft. Hij plantte fruitbomen en als een van de eersten ginkgo’s uit het verre China. Bij de oude moestuin van Hilverbeek dat naast landgoed Gooilust ligt is door vrijwilligers van biologisch-dynamische Tuinderij Land en Boschzigt hier een wijngaard aangelegd. Proef na het wandelen de heerlijke witte wijnen van de druifsoort solaris.
© all rights reserved
Please take your time... and enjoy it large on black
The Oostvaardersplassen is a nature reserve in the Netherlands. Despite its young age, it is in a polder which was only created in 1968, it already has international importance as a European wetland. The Oostvaardersplassen can be divided into two areas: wet and dry. Before the establishment of the reserve, the dry area was a nursery for willow trees, and in the first year hundreds of seedlings could be found on each square metre. This led to concern that a dense woodland would develop, significantly reducing the value of the habitat for water birds. To avoid this, the park's managers brought in a number of large herbivores to keep the area more open, including Konik horses, Red deer and Heck cattle. These large grazing animals are kept out in the open all year round without supplemental feeding, and are allowed to behave as wild animals without, for example, castrating males. The ecosystem developing under their influence is thought to resemble those that would have existed on European river banks and deltas before human disturbance. Twelve hundred of the estimated thirty-six hundred cattle, horses, and deer have perished from today's winter starvation. Scientists and managers have deemed the deaths normal. People are not very happy that the government is letting the animals die. They see the Oostvaardersplassen as more of a zoo than a wild space. Well, I think the managers are doing the right thing to maintain a healthy population within the park’s carrying capacity.
A bokeh photo of Red Deer in the harsh winter taken at the Dutch nature reserve Oostvaardersplassen between Almere and Lelystad. I did enter the park at the Kottertocht entrance. It is hard to survive the winter. All animals are kept without supplemental winter feeding. Many Red deer and Konik horses already crossed the frozen water in search for food. Some horses were stucked due to their weight did crush the too thin ice. These konik horses where consuming the fibres of tree trunks, because food is very hard to find, although it is not there daily nutrition. Especially when there is deep snow, lack of food causes starvation among the weak and the strongest will survive . So the survival of the fittest keeps the herds strong and healthy. Also Foxes, which are quite common in this reserve, profit from carcasses of deer, cows and birds in winter. Maybe in future a pack of Wolves could do a great job as natural predators in this part of Holland.
Een bezoek aan de Oostvaardersplassen is een kennismaking met het Nederland van duizenden jaren geleden. Een ongerept moerasgebied, met uitgestrekte plassen en woeste graslanden. De natuur mag er onbelemmerd haar gang gaan. Uniek in Nederland én in Europa. Natuurliefhebbers komen hier helemaal aan hun trekken. Vogels kijken op de plassen, een excursie naar de edelherten, een fotosafari naar de grote grazers. Of maak een rustige wandeling naar een van de vogelobservatiehutten. De Oostvaardersplassen zijn het grootste moerasgebied van Nederland. De weidsheid is ongekend en de natuur heeft er vrij spel. Ontelbare vogels hebben bezit genomen van het gebied. Vooral in de winter is dat een spectaculair gezicht. Het witte besneeuwde winterlandschap is indrukwekkend kaal en stil. De natuur is er nog jong. Toch is het nu al een natuurgebied van internationale allure. De bomen, struiken en bossen zitten vol vogels, zoogdieren en insecten. Grauwe ganzen grazen in het moeras. En de honderden Heckrunderen, konikpaarden en edelherten geven het gebied een haast on-Nederlandse aanblik. Staatsbosbeheer verwacht dat door de strenge winter dit jaar 30 procent van de edelherten, heckrunderen en konikpaarden in het natuurgebied de Oostvaardersplassen dood gaan. Het gaat om ongeveer 1200 dieren. Op zich is 30 procent niet meer dan in voorgaande jaren", aldus Staatsbosbeheer. ,,Maar de kuddes zijn door de zachte omstandigheden van de afgelopen jaren flink gegroeid. In absolute cijfers is het aantal dieren dat dood gaat daarom wel hoger dan normaal." Voor de winter liepen er in het natuurgebied ongeveer 570 heckrunderen, 1140 konikpaarden en 2320 edelherten. In de winter is de sterfte, vooral onder jonge dieren, groot. In de Oostvaardersplassen worden ernstig verzwakte dieren die toch zouden sterven afgeschoten. Zo wordt hen nodeloos lijden bespaard.
© all rights reserved
Please take your time... and enjoy it large on black
The Oostvaardersplassen is a nature reserve in the Netherlands. Despite its young age, it is in a polder which was only created in 1968, it already has international importance as a European wetland. The Oostvaardersplassen can be divided into two areas: wet and dry. Before the establishment of the reserve, the dry area was a nursery for willow trees, and in the first year hundreds of seedlings could be found on each square metre. This led to concern that a dense woodland would develop, significantly reducing the value of the habitat for water birds. To avoid this, the park's managers brought in a number of large herbivores to keep the area more open, including Konik horses, Red deer and Heck cattle. These large grazing animals are kept out in the open all year round without supplemental feeding, and are allowed to behave as wild animals without, for example, castrating males. The ecosystem developing under their influence is thought to resemble those that would have existed on European river banks and deltas before human disturbance. Twelve hundred of the estimated thirty-six hundred cattle, horses, and deer have perished from today's winter starvation. Scientists and managers have deemed the deaths normal. People are not very happy that the government is letting the animals die. They see the Oostvaardersplassen as more of a zoo than a wild space. Well, I think the managers are doing the right thing to maintain a healthy population within the park’s carrying capacity.
A photo of Red Deer on the look-out taken in the harsh winter taken at the Dutch nature reserve Oostvaardersplassen. A Red Deer is always aware of danger, watching and take care. Located between Almere and Lelystad. I did enter the park at the Kottertocht entrance. It is hard to survive the winter. All animals are kept without supplemental winter feeding. Many Red deer and Konik horses already crossed the frozen water in search for food. Some horses were stucked due to their weight did crush the too thin ice. These konik horses where consuming the fibres of tree trunks, because food is very hard to find, although it is not there daily nutrition. Especially when there is deep snow, lack of food causes starvation among the weak and the strongest will survive . So the survival of the fittest keeps the herds strong and healthy. Also Foxes, which are quite common in this reserve, profit from carcasses of deer, cows and birds in winter. Maybe in future a pack of Wolves could do a great job as natural predators in this part of Holland.
Een bezoek aan de Oostvaardersplassen is een kennismaking met het Nederland van duizenden jaren geleden. Een ongerept moerasgebied, met uitgestrekte plassen en woeste graslanden. De natuur mag er onbelemmerd haar gang gaan. Uniek in Nederland én in Europa. Natuurliefhebbers komen hier helemaal aan hun trekken. Vogels kijken op de plassen, een excursie naar de edelherten, een fotosafari naar de grote grazers. Of maak een rustige wandeling naar een van de vogelobservatiehutten. De Oostvaardersplassen zijn het grootste moerasgebied van Nederland. De weidsheid is ongekend en de natuur heeft er vrij spel. Ontelbare vogels hebben bezit genomen van het gebied. Vooral in de winter is dat een spectaculair gezicht. Het witte besneeuwde winterlandschap is indrukwekkend kaal en stil. De natuur is er nog jong. Toch is het nu al een natuurgebied van internationale allure. De bomen, struiken en bossen zitten vol vogels, zoogdieren en insecten. Grauwe ganzen grazen in het moeras. En de honderden Heckrunderen, konikpaarden en edelherten geven het gebied een haast on-Nederlandse aanblik. Staatsbosbeheer verwacht dat door de strenge winter dit jaar 30 procent van de edelherten, heckrunderen en konikpaarden in het natuurgebied de Oostvaardersplassen dood gaan. Het gaat om ongeveer 1200 dieren. Op zich is 30 procent niet meer dan in voorgaande jaren", aldus Staatsbosbeheer. ,,Maar de kuddes zijn door de zachte omstandigheden van de afgelopen jaren flink gegroeid. In absolute cijfers is het aantal dieren dat dood gaat daarom wel hoger dan normaal." Voor de winter liepen er in het natuurgebied ongeveer 570 heckrunderen, 1140 konikpaarden en 2320 edelherten. In de winter is de sterfte, vooral onder jonge dieren, groot. In de Oostvaardersplassen worden ernstig verzwakte dieren die toch zouden sterven afgeschoten. Zo wordt hen nodeloos lijden bespaard.
The real trenches at Hill 60 ! (acrylic on canvas 70 x100 cm) 2006
Hill 60
poppies blood
on the green grass
on the hills of mud
away they pass...
© by Jan Theuninck
Hill 60
Papaverbloed
op het groene gras
op de modderheuvels
gaan ze sterven
© by Jan Theuninck
art.china.cn/huihua/2009-01/15/content_2688701.htm
Jan Theuninck is a Belgian painter
www.boekgrrls.nl/BgDiversen/Onderwerpen/gedichten_over_sc...
www.forumeerstewereldoorlog.be/wiki/index.php/Yperite-Jan...
www.graphiste-webdesigner.fr/blog/2013/04/la-peinture-bel... (2004)
www.eutrio.be/expo-west-meets-east
www.e-architect.co.uk/architects/le-corbusier
Hill 60 - Heuvel 60 is ook een boek van Willy Spillebeen:
www.leestafel.info/w-spillebeen
Charter for Compassion
© all rights reserved
Please take your time... and enjoy it large on black
The Oostvaardersplassen is a nature reserve in the Netherlands. Despite its young age ,it is in a polder which was only created in 1968, it already has international importance as a European wetland. The Oostvaardersplassen can be divided into two areas: wet and dry. Before the establishment of the reserve, the dry area was a nursery for willow trees, and in the first year hundreds of seedlings could be found on each square metre. This led to concern that a dense woodland would develop, significantly reducing the value of the habitat for water birds. To avoid this, the park's managers brought in a number of large herbivores to keep the area more open, including Konik horses, Red deer and Heck cattle. These large grazing animals are kept out in the open all year round without supplemental feeding, and are allowed to behave as wild animals without, for example, castrating males. The ecosystem developing under their influence is thought to resemble those that would have existed on European river banks and deltas before human disturbance. Twelve hundred of the estimated thirty-six hundred cattle, horses, and deer have perished from today's winter starvation. Scientists and managers have deemed the deaths normal. People are not very happy that the government is letting the animals die. They see the Oostvaardersplassen as more of a zoo than a wild space. Well, I think the managers are doing the right thing to maintain a healthy population within the park’s carrying capacity.
A bokeh photo of Red Deer in the harsh winter taken at the Dutch nature reserve Oostvaardersplassen between Almere and Lelystad. Yes ..yes they noticed me. I did enter the park at the Kottertocht entrance. It is hard to survive the winter. All animals are kept without supplemental winter feeding. Many Red deer and Konik horses already crossed the frozen water in search for food. Some horses were stucked due to their weight did crush the too thin ice. These konik horses where consuming the fibres of tree trunks, because food is very hard to find, although it is not there daily nutrition. Especially when there is deep snow, lack of food causes starvation among the weak and the strongest will survive . So the survival of the fittest keeps the herds strong and healthy. Also Foxes, which are quite common in this reserve, profit from carcasses of deer, cows and birds in winter. Maybe in future a pack of Wolves could do a great job as natural predators in this part of Holland.
Een bezoek aan de Oostvaardersplassen is een kennismaking met het Nederland van duizenden jaren geleden. Een ongerept moerasgebied, met uitgestrekte plassen en woeste graslanden. De natuur mag er onbelemmerd haar gang gaan. Uniek in Nederland én in Europa. Natuurliefhebbers komen hier helemaal aan hun trekken. Vogels kijken op de plassen, een excursie naar de edelherten, een fotosafari naar de grote grazers. Of maak een rustige wandeling naar een van de vogelobservatiehutten. De Oostvaardersplassen zijn het grootste moerasgebied van Nederland. De weidsheid is ongekend en de natuur heeft er vrij spel. Ontelbare vogels hebben bezit genomen van het gebied. Vooral in de winter is dat een spectaculair gezicht. Het witte besneeuwde winterlandschap is indrukwekkend kaal en stil. De natuur is er nog jong. Toch is het nu al een natuurgebied van internationale allure. De bomen, struiken en bossen zitten vol vogels, zoogdieren en insecten. Grauwe ganzen grazen in het moeras. En de honderden Heckrunderen, konikpaarden en edelherten geven het gebied een haast on-Nederlandse aanblik. Staatsbosbeheer verwacht dat door de strenge winter dit jaar 30 procent van de edelherten, heckrunderen en konikpaarden in het natuurgebied de Oostvaardersplassen dood gaan. Het gaat om ongeveer 1200 dieren. Op zich is 30 procent niet meer dan in voorgaande jaren", aldus Staatsbosbeheer. ,,Maar de kuddes zijn door de zachte omstandigheden van de afgelopen jaren flink gegroeid. In absolute cijfers is het aantal dieren dat dood gaat daarom wel hoger dan normaal." Voor de winter liepen er in het natuurgebied ongeveer 570 heckrunderen, 1140 konikpaarden en 2320 edelherten. In de winter is de sterfte, vooral onder jonge dieren, groot. In de Oostvaardersplassen worden ernstig verzwakte dieren die toch zouden sterven afgeschoten. Zo wordt hen nodeloos lijden bespaard.
Lives in the Balance
Jackson Browne
Ik heb gewacht tot er iets zou gebeuren
Een week of een maand of een jaar
Met het bloed in de inkt van de krantenkoppen
En het geluid van de menigte in mijn oor
Je kunt je afvragen wat er nodig is om te onthouden
Als je weet dat je het eerder hebt gezien
Waar een regering liegt tegen een volk
En een land zweeft naar oorlog
En er is een schaduw op de gezichten
Van de mannen die de wapens sturen
Om de oorlogen die op plaatsen worden uitgevochten
Waar hun zakelijke belang ligt
Op de radio talkshows en de T.V.
Je hoort steeds weer één ding
Hoe de VS staat voor vrijheid
En we komen een vriend te hulp
Maar wie zijn degenen die we onze vrienden noemen
Deze regeringen doden hun eigen regering?
Of de mensen die eindelijk niet meer kunnen
En ze pakken een geweer of een baksteen of een steen op
Er staan levens op het spel
Er liggen mensen onder vuur
Er zijn kinderen bij de kanonnen
En er zit bloed op de draad
Er zit een schaduw op de gezichten
Van de mannen die de vlammen aanwakkeren
Van de oorlogen die op plaatsen worden uitgevochten
Waar we de namen niet eens kunnen zeggen
Ze verkopen ons de president op dezelfde manier
Ze verkopen ons onze kleren en onze auto's
Ze verkopen ons alles van jeugd tot religie
Tegelijkertijd verkopen ze ons onze oorlogen
Ik wil weten wie de mannen in de schaduw zijn
Ik wil iemand horen vragen waarom
Ze kunnen erop rekenen dat ze ons vertellen wie onze vijanden zijn
Maar zij zijn nooit degenen die vechten of sterven
En er staan levens op het spel
Er liggen mensen onder vuur
Er zijn kinderen bij de kanonnen
En er zit bloed op de draad
XxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxX
I've been waiting for something to happen
For a week or a month or a year
With the blood in the ink of the headlines
And the sound of the crowd in my ear
You might ask what it takes to remember
When you know that you've seen it before
Where a government lies to a people
And a country is drifting to war
And there's a shadow on the faces
Of the men who send the guns
To the wars that are fought in places
Where their business interest runs
On the radio talk shows and the T.V.
You hear one thing again and again
How the U.S.A. stands for freedom
And we come to the aid of a friend
But who are the ones that we call our friends
These governments killing their own?
Or the people who finally can't take any more
And they pick up a gun or a brick or a stone
There are lives in the balance
There are people under fire
There are children at the cannons
And there is blood on the wire
There's a shadow on the faces
Of the men who fan the flames
Of the wars that are fought in places
Where we can't even say the names
They sell us the President the same way
They sell us our clothes and our cars
They sell us every thing from youth to religion
The same time they sell us our wars
I want to know who the men in the shadows are
I want to hear somebody asking them why
They can be counted on to tell us who our enemies are
But they're never the ones to fight or to die
And there are lives in the balance
There are people under fire
There are children at the cannons
And there is blood on the wire
© all rights reserved
Please take your time... and enjoy it large on black
The Oostvaardersplassen is a nature reserve in the Netherlands. Despite its young age ,it is in a polder which was only created in 1968, it already has international importance as a European wetland. The Oostvaardersplassen can be divided into two areas: wet and dry. Before the establishment of the reserve, the dry area was a nursery for willow trees, and in the first year hundreds of seedlings could be found on each square metre. This led to concern that a dense woodland would develop, significantly reducing the value of the habitat for water birds. To avoid this, the park's managers brought in a number of large herbivores to keep the area more open, including Konik horses, red deer and Heck cattle. These large grazing animals are kept out in the open all year round without supplemental feeding, and are allowed to behave as wild animals without, for example, castrating males. The ecosystem developing under their influence is thought to resemble those that would have existed on European river banks and deltas before human disturbance. Twelve hundred of the estimated thirty-six hundred cattle, horses, and deer have perished from today's winter starvation. Scientists and managers have deemed the deaths normal. People are not very happy that the government is letting the animals die. They see the Oostvaardersplassen as more of a zoo than a wild space. Well, I think the managers are doing the right thing to maintain a healthy population within the park’s carrying capacity.
Photo of Heck cattle in the harsh winter taken at the Dutch nature reserve Oostvaardersplassen between Almere and Lelystad. I did enter the park at the Kottertocht entrance. It is hard to survive the winter. All animals are kept without supplemental winter feeding. Konik horses and many deer already crossed the frozen water above in search for food. Some horses were stucked due to their weight did crush the too thin ice. These konik horses where consuming the fibres of tree trunks, because food is very hard to find, although it is not there daily nutrition. Especially when there is deep snow, lack of food causes starvation among the weak and the strongest will survive . So the survival of the fittest keeps the herds strong and healthy. Also Foxes, which are quite common in this reserve, profit from carcasses of deer, cows and birds in winter. Maybe in future a pack of Wolves could do a great job as natural predators in this part of Holland.
Een bezoek aan de Oostvaardersplassen is een kennismaking met het Nederland van duizenden jaren geleden. Een ongerept moerasgebied, met uitgestrekte plassen en woeste graslanden. De natuur mag er onbelemmerd haar gang gaan. Uniek in Nederland én in Europa. Natuurliefhebbers komen hier helemaal aan hun trekken. Vogels kijken op de plassen, een excursie naar de edelherten, een fotosafari naar de grote grazers. Of maak een rustige wandeling naar een van de vogelobservatiehutten.
De Oostvaardersplassen zijn het grootste moerasgebied van Nederland. De weidsheid is ongekend en de natuur heeft er vrij spel. Ontelbare vogels hebben bezit genomen van het gebied. Vooral in de winter is dat een spectaculair gezicht. Het witte besneeuwde winterlandschap is indrukwekkend kaal en stil. De natuur is er nog jong. Toch is het nu al een natuurgebied van internationale allure. De bomen, struiken en bossen zitten vol vogels, zoogdieren en insecten. Grauwe ganzen grazen in het moeras. En de honderden Heckrunderen, konikpaarden en edelherten geven het gebied een haast on-Nederlandse aanblik. Staatsbosbeheer verwacht dat door de strenge winter dit jaar 30 procent van de edelherten, heckrunderen en konikpaarden in het natuurgebied de Oostvaardersplassen dood gaan. Het gaat om ongeveer 1200 dieren. Op zich is 30 procent niet meer dan in voorgaande jaren", aldus Staatsbosbeheer. ,,Maar de kuddes zijn door de zachte omstandigheden van de afgelopen jaren flink gegroeid. In absolute cijfers is het aantal dieren dat dood gaat daarom wel hoger dan normaal." Voor de winter liepen er in het natuurgebied ongeveer 570 heckrunderen, 1140 konikpaarden en 2320 edelherten. In de winter is de sterfte, vooral onder jonge dieren, groot. In de Oostvaardersplassen worden ernstig verzwakte dieren die toch zouden sterven afgeschoten. Zo wordt hen nodeloos lijden bespaard.
© all rights reserved
Please take your time... and enjoy it large on black
The Oostvaardersplassen is a nature reserve in the Netherlands. Despite its young age, it is in a polder which was only created in 1968, it already has international importance as a European wetland. The Oostvaardersplassen can be divided into two areas: wet and dry. Before the establishment of the reserve, the dry area was a nursery for willow trees, and in the first year hundreds of seedlings could be found on each square metre. This led to concern that a dense woodland would develop, significantly reducing the value of the habitat for water birds. To avoid this, the park's managers brought in a number of large herbivores to keep the area more open, including Konik horses, Red deer and Heck cattle. These large grazing animals are kept out in the open all year round without supplemental feeding, and are allowed to behave as wild animals without, for example, castrating males. The ecosystem developing under their influence is thought to resemble those that would have existed on European river banks and deltas before human disturbance. Seven hundred of the estimated thirty-six hundred cattle, horses, and deer have perished from today's winter starvation. Scientists and managers have deemed the deaths normal. People are not very happy that the government is letting the animals die. They see the Oostvaardersplassen as more of a zoo than a wild space. Well, I think the managers are doing the right thing to maintain a healthy population within the park’s carrying capacity.
A photo of dead Red Deer taken at the Dutch nature reserve Oostvaardersplassen. Food was very hard to find in the harsh winter of 2009-2010. It seems spring came too late for this Red Deer. A pair of White-tailed Eagles (Sea Eagles) circling around the carcass of this dead deer. Such carrion is an important food source for large carnivores like the White-tailed Eagles. For the fifth consecutive years a pair of sea eagles have laid eggs at a nest in the Oostvaardersplassen nature reserve. They arrived on their own, not as a reintroduction. The Sea Eagle is a top predator. They are at the top of the food chain. They need a huge area to survive. The national park is located between Almere and Lelystad. I did enter at the Kitsweg entrance. It is hard to survive the cold winter. All animals are kept without supplemental winter feeding. Many Red deer and Konik horses already crossed the frozen water in the winter in search for food. Some horses were stucked due to their weight did crush the too thin ice. The Red Deer where consuming the fibres of tree trunks, because food is very hard to find, although it is not there daily nutrition. Especially when there is deep snow, lack of food causes starvation among the weak and the strongest will survive . So the survival of the fittest keeps the herds strong and healthy. Also Foxes, which are quite common in this reserve, profit from carcasses of deer, cows and birds in winter. Maybe in future a pack of Wolves could do a great job as natural predators in this part of Holland.
Een bezoek aan de Oostvaardersplassen is een kennismaking met het Nederland van duizenden jaren geleden. Een ongerept moerasgebied, met uitgestrekte plassen en woeste graslanden. De natuur mag er onbelemmerd haar gang gaan. Uniek in Nederland én in Europa. Natuurliefhebbers komen hier helemaal aan hun trekken. Vogels kijken op de plassen, een excursie naar de edelherten, een fotosafari naar de grote grazers. Of maak een rustige wandeling naar een van de vogelobservatiehutten. De Oostvaardersplassen zijn het grootste moerasgebied van Nederland. De weidsheid is ongekend en de natuur heeft er vrij spel. Ontelbare vogels hebben bezit genomen van het gebied. Vooral in de winter is dat een spectaculair gezicht. Het witte besneeuwde winterlandschap is indrukwekkend kaal en stil. De natuur is er nog jong. Toch is het nu al een natuurgebied van internationale allure. De bomen, struiken en bossen zitten vol vogels, zoogdieren en insecten. Grauwe ganzen grazen in het moeras. En de honderden Heckrunderen, konikpaarden en edelherten geven het gebied een haast on-Nederlandse aanblik. Door de strenge winter van 2009-2010 zijn er eerste tien weken van dit jaar 700 dieren doodgegaan. Op zich is zo'n 20 procent niet meer dan in voorgaande jaren", aldus Staatsbosbeheer. ,,Maar de kuddes zijn door de zachte omstandigheden van de afgelopen jaren flink gegroeid. In absolute cijfers is het aantal dieren dat dood gaat daarom wel hoger dan normaal." Voor de winter liepen er in het natuurgebied ongeveer 570 heckrunderen, 1140 konikpaarden en 2320 edelherten. In de winter is de sterfte, vooral onder jonge dieren, groot. In de Oostvaardersplassen worden ernstig verzwakte dieren die toch zouden sterven afgeschoten. Zo wordt hen nodeloos lijden bespaard. Het is duidelijk dat het officiele Staatsbosbeheerbeleid om dieren die lang en uitzichtloos lijden af te schieten niet altijd lukt. Voor dit edelhert kwam de lente te laat.
De twee zeearenden, die al vier jaar in het natuurgebied Oostvaardersplassen broedden, zijn terug van weggeweest. Het zeearendenpaar is het enige broedende paar in Nederland. Op dit moment werken zij hard aan hun nest om klaar te zijn voor het broedseizoen dat over een paar weken begint. ’s Winters eten de roofvogels vaak volwassen ganzen. In warmere tijden eten zeearenden vooral jonge dieren, vis uit het moeras en de plassen en kadavers zoals hierboven.
© all rights reserved
Please take your time... and enjoy it large on black
The Oostvaardersplassen is a nature reserve in the Netherlands. Despite its young age, it is in a polder which was only created in 1968, it already has international importance as a European wetland. The Oostvaardersplassen can be divided into two areas: wet and dry. Before the establishment of the reserve, the dry area was a nursery for willow trees, and in the first year hundreds of seedlings could be found on each square metre. This led to concern that a dense woodland would develop, significantly reducing the value of the habitat for water birds. To avoid this, the park's managers brought in a number of large herbivores to keep the area more open, including Konik horses, Red deer and Heck cattle. These large grazing animals are kept out in the open all year round without supplemental feeding, and are allowed to behave as wild animals without, for example, castrating males. The ecosystem developing under their influence is thought to resemble those that would have existed on European river banks and deltas before human disturbance. Twelve hundred of the estimated thirty-six hundred cattle, horses, and deer have perished from today's winter starvation. Scientists and managers have deemed the deaths normal. People are not very happy that the government is letting the animals die. They see the Oostvaardersplassen as more of a zoo than a wild space. Well, I think the managers are doing the right thing to maintain a healthy population within the park’s carrying capacity.
A photo of Red Deer eating the fibres of tree trunks, food is very hard to find in the harsh winter taken at the Dutch nature reserve Oostvaardersplassen. She was very busy and didn't notice me sneaking towards her. I had to make some noise to get her attention. I took the shot and went back. She didn't run away but continue eating the fibres of tree trunks. Located between Almere and Lelystad. I did enter the park at the Kottertocht entrance. It is hard to survive the winter. All animals are kept without supplemental winter feeding. Many Red deer and Konik horses already crossed the frozen water in search for food. Some horses were stucked due to their weight did crush the too thin ice. These Red Deer where consuming the fibres of tree trunks, because food is very hard to find, although it is not there daily nutrition. Especially when there is deep snow, lack of food causes starvation among the weak and the strongest will survive . So the survival of the fittest keeps the herds strong and healthy. Also Foxes, which are quite common in this reserve, profit from carcasses of deer, cows and birds in winter. Maybe in future a pack of Wolves could do a great job as natural predators in this part of Holland.
Een bezoek aan de Oostvaardersplassen is een kennismaking met het Nederland van duizenden jaren geleden. Een ongerept moerasgebied, met uitgestrekte plassen en woeste graslanden. De natuur mag er onbelemmerd haar gang gaan. Uniek in Nederland én in Europa. Natuurliefhebbers komen hier helemaal aan hun trekken. Vogels kijken op de plassen, een excursie naar de edelherten, een fotosafari naar de grote grazers. Of maak een rustige wandeling naar een van de vogelobservatiehutten. De Oostvaardersplassen zijn het grootste moerasgebied van Nederland. De weidsheid is ongekend en de natuur heeft er vrij spel. Ontelbare vogels hebben bezit genomen van het gebied. Vooral in de winter is dat een spectaculair gezicht. Het witte besneeuwde winterlandschap is indrukwekkend kaal en stil. De natuur is er nog jong. Toch is het nu al een natuurgebied van internationale allure. De bomen, struiken en bossen zitten vol vogels, zoogdieren en insecten. Grauwe ganzen grazen in het moeras. En de honderden Heckrunderen, konikpaarden en edelherten geven het gebied een haast on-Nederlandse aanblik. Staatsbosbeheer verwacht dat door de strenge winter dit jaar 30 procent van de edelherten, heckrunderen en konikpaarden in het natuurgebied de Oostvaardersplassen dood gaan. Het gaat om ongeveer 1200 dieren. Op zich is 30 procent niet meer dan in voorgaande jaren", aldus Staatsbosbeheer. ,,Maar de kuddes zijn door de zachte omstandigheden van de afgelopen jaren flink gegroeid. In absolute cijfers is het aantal dieren dat dood gaat daarom wel hoger dan normaal." Voor de winter liepen er in het natuurgebied ongeveer 570 heckrunderen, 1140 konikpaarden en 2320 edelherten. In de winter is de sterfte, vooral onder jonge dieren, groot. In de Oostvaardersplassen worden ernstig verzwakte dieren die toch zouden sterven afgeschoten. Zo wordt hen nodeloos lijden bespaard.
Winner Macro Elite Context
Scientific name: Vanessa cardui
Wetenschappelijke naam: Vanessa cardui
In general, the Painted Lady is a large butterfly (wing span 5–9 cm identified by the black and white corners of its mainly deep orange, black-spotted wings. It has five white spots in the black forewing tips and while the orange areas may be pale here and there, there are no clean white dots in them. The hindwings carry four small submarginal eyespots on dorsal and ventral sides. Those on the dorsal side are black, but in the summer morph sometimes small blue pupils are present in some. In Europe it migrates annually between North Africa, including Morocco, and northern Europe, using a sun compass for orientation. It was originally thought that the northward movement was a 'Pied Piper' migration, but evidence now exists for an autumn southwards return migration.
The lifespan of a Painted Lady Butterfly is 2–4 weeks.
Kenmerken
Voorvleugellengte: 26-30 mm. Een vrij grote oranje vlinder die van de parelmoervlinders onderscheiden kan worden door de grote zwarte diehoekige vlek in de vleugelpunt van de voorvleugel.
Voorkomen
Een zeer algemene trekvlinder die verspreid over het hele land wordt gezien; de aantallen wisselen per jaar aanzienlijk. Een invasie distelvlinders valt vaak samen met het binnenkomen van Sahara-zand in ons land.
Habitat
Open gebieden met een mozaïek van kale grond, lage begroeiing en hogere ruigten van bijvoorbeeld akkerdistels. Zulke vegetaties zijn te vinden op dijken, braakliggende terreinen, extensief beweide graslanden en akkerranden.
Waardplanten
Vooral akkerdistel, gewone klit en grote brandnetel.
Vliegtijd en gedrag
Deze trekvlinder kan in Nederland tussen april en oktober worden waargenomen. Vanuit Zuid-Europa trekken de vlinders ieder jaar richting het noorden; ze brengen hier in de zomer een nieuwe generatie voort. In het najaar trekt een gedeelte van de vlinders weer terug naar het zuiden, de rest sterft hier. De vlinders worden veel op nectarplanten aangetroffen, maar niet op rottend fruit.
Levenscyclus
Rups: mei-oktober; de meeste rupsen sterven hier in de late herfst. De soort overwintert in Zuid-Europa als vlinder of als actieve rups; in Nederland kan de distelvlinder niet overwinteren.
Vlindernet
Watering The Weeds.
Disgustoso Gigantic disgustato fa rima artistiche erbacce affari corrotti spediti,
unfreundliche ermutigend literarisch Marschbefehl wächst,
Полк культура ответивших презирал личностей униформу опасные,
irisí throbbing cheilt paimfléid lionn dubh bitterest connoisseurs boisterous meisce,
contendendo mortes surpreendente implorando da vida de queixa armado hábil,
τραγική τελωνειακές δηλητηριώδες προδότες παραγγελίες τους φόβους της ανθρωπότητας παρουσιάζεται απομώρανση συνείδηση του,
infractions majeures crimes Examens compétentes couvre jusqu'à trônes inexactitudes factuelles,
plângând se confruntă cu combaterea sfinți voci se dizolvă decese mortificările disimulare lui,
وفيات ويحات غاضبة صاخبة المنحدرات بقع الدم خطوط العرض الصدوع العميقة ابتلعت,
elpusztítható földi zöld kertekkel üvöltő viharok viharos kiálló kutya ugat,
пијанице бацање смањила опасност воде зле просперитет репресивна зло насиље сраман,
afgewezen kudden sterven trouweloze steden grommende tongen platgetreden monden vergaan wijsheid,
強力なオフィスは完全な敵偽り世界壊れた悪魔の貯水池を泣いコース天使を続ける.
Steve.D.Hammond.
1966; Een purperen plaats om te sterven ~ A Purple Place for Dying ~ by John D. MacDonald. Cover design Alex Jagtenberg Photo Lemaire
The Hawaiian Goose or Nēnē (Branta sandvicensis) is a species of goose endemic to the Hawaiian Islands. The official bird of the State of Hawaiʻi, the Nēnē is exclusively found in the wild on the islands of Maui, Kauaʻi and Hawaiʻi.
The Nēnē is an inhabitant of shrubland, grassland, coastal dunes, and lava plains, and related anthropogenic habitats such as pasture and golf courses from sea level to as much as 2,400 metres.
The Nēnē evolved from the Canada Goose (Branta canadensis), which most likely migrated to the Hawaiian islands 500,000 years ago, shortly after of Hawaiʻi was formed.
The Nēnē is a medium-sized goose at 41 cm tall. Females have a mass of 1.5-2.5 kg, while males average 1.6-3.0 kg, 11% larger than females.
Adult males have a black head and hindneck, buff cheeks and heavily furrowed neck.
The neck has black and white diagonal stripes. Aside from being smaller, the female Hawaiian Goose is similar to the male in colouration.
The adult's bill, legs and feet are black. Its strong toes are padded and have reduced webbing, an adaptation that allows it to swiftly traverse rough terrain such as lava plains.
The Nēnē is an herbivore that will either graze or browse depending on the availability of vegetation. Food items include the leaves, seeds, fruit, and flowers.
This is the world's rarest goose. It is believed that it once was common, with approximately 25,000 Nēnē living in Hawaiʻi when Captain James Cook arrived in 1778. However, hunting and introduced predators, such as Small Asian Mongooses, pigs, and cats, reduced the population to 30 birds by 1952. However, this species breeds well in captivity, and has been successfully re-introduced; in 2004 it was estimated that there were 800 birds in the wild, as well as 1000 in wildfowl collections and zoos.
This picture was taken in Wildpark Altenfelden, Austria.
De néne of hawaïgans (Branta Sandvicensis) is een ganzensoort met één opvallend kenmerk. Dat is dat zijn zwemvliezen enigszins gereduceerd zijn en hij veel vloeiender en sneller loopt dan andere ganzen; hij waggelt niet.
Zijn leven speelt zich, in tegenstelling tot dat van andere ganzensoorten, grotendeels op het land af. Hij is niet afhankelijk van de nabijheid van water en voedt zich met allerlei besjes, granen en grassen die hij op het land vindt.
De circa 40 à 45 cm lange néne is het nauwst verwant aan de Canada gans (Branta canadensis). Zo’n 500.000 jaar geleden zijn ze daaruit ontstaan. Met wat fantasie kun je inderdaad nog wat gelijkenis vinden, maar echt veel lijken ze niet meer op elkaar.
Net als bij de Canadese gans hebben Nenes een zwart gezicht, maar behalve het gezicht, zijn ook de kruin en de nek zwart. En nénes hebben gebroken wit gekleurde wangen en een hals met zwarte strepen. De vrouwtjes en genten (mannetjes) zien er het zelfde uit.
De néne kwam vroeger in groten getale voor op Hawaï en het naburige eiland Maui.
Door overbejaging en cultivatie van de broedplaatsen heeft de soort op het punt gestaan om uit te sterven. In gevangenschap gefokte dieren zijn echter in de jaren '60 van de 20e eeuw in hun oorspronkelijke leefgebied uitgezet en de soort is nu niet meer in gevaar.
De foto is genomen in Wildpark Altenfelden, Oostenrijk.
Info: Wikipedia
______________________________________________________________________
All rights reserved. Copyright © Martien Uiterweerd. All my images are protected under international authors copyright laws and may not be downloaded, reproduced, copied, transmitted or manipulated without my written explicit permission.
______________________________________________________________________
Op 9 juli 2011 was er een open dag in de bijenstal van Bijenhoudersgilde St. Ambrosius in het Brabantse dorp Made. Het is al sinds 9 november 1714 (!) een echt gilde.
Het was heel interessant en leerzaam om alle kennis over 'de bloemetjes en de bijtjes' weer eens op te halen en uit te breiden. Wist je bijvoorbeeld dat werkbijen maar een werkzame periode hebben van drie weken? Daarna sterven ze, uitgeput als ze dan zijn van het verzamelen en transporteren van de honing...
On July 9, 2011, there was an open day at the apiary Beekeepers Guild of St. Ambrose (since November 9, 1714 a real guild) in the Dutch village of Made.
It was very interesting and instructive to pick up and expand my know how about 'the flowers and the bees'. Did you know that worker bees have only an active period of three weeks? Then they die, exhausted as they are due to collecting and transporting the honey...
© All of my photos are unconditional copyrighted unless explicitly stated otherwise. Therefore it is legally forbidden to use my pictures on websites, in commercial and/or editorial prints or in other media without my explicit permission.
Some of my photos are sold at reasonable prices through various stock photo agencies.
For example look here for my images on Nationale Beeldbank (Dutch language):
Dekadenz.
Gebannt Sprachen unermüdlichen unbeirrbaren Vielzahl Anstand Todesfälle,
in carcerem diaboli diversa idola daemonum prodit,
alvilág tükrözés vér rouging bűzös barázdák mély,
angerdd curo crynu edifeirwch amgáu beddrodau dilyn ti,
темные сплетни погребальные проигрыши ужасы приют перевороты,
pasagerii dement alcoolice nuante dușmani oaza,
satunnaisia närkästys n haparoiden analyysi poltettiin elävältä,
επίπονη αμαρτίες απελπισμένες κοιλάδα αποκάλυψε πικρή ακράτεια επικίνδυνη τρόπους,
tremori terrori fame acquisizioni assassini bestie fame senza fine,
nutí nesmrtelné démony ležící divokost zuří utrpení rozechvělý,
oddechów gwałtowne krzyki pochłonęła ciemność atakami niewierny sprawiedliwości wywieraną,
taunts suthain pléisiúir tossed perishing,
yfirvofandi moans imprecations grætur emptybellied Intrepid morð örlög,
onder verdrinking harten sterven rugose verminous glimlach,
таласаст пропадају коже гнауинг савест згажено,
svimlende strømninger synkende boblebad pisket mange pulverisert evigheten klør.
Steve.D.Hammond.
The wren is a small bird that is mainly characterized by the upright posture of the tail. The plumage is brown and with numerous dark transverse stripes. The song of the wren is a series of blaring sounds with a vibrator and a high tone at the end. The vocals are very loud and heard throughout the year. The bird is usually low in the bushes or under other shelter and is almost constantly in motion. The flight is remarkably fast, the wings produce a whirring sound.
The male is more, almost entirely closed nests, of which the female chooses one of them to coat with feathers and other soft material. Those on the inside Because the wren is very small, the bird loses a lot of heat in winter. In cold winter nights kings groups huddle together to keep warm. However, in severe winters to 75% of winter kings die, so the number of winter kings can vary each year.
De winterkoning is een klein vogel die vooral wordt gekenmerkt door de rechtopstaande houding van de staart. Het verenkleed is roodbruin en voorzien van talrijke donkere dwarsstreepjes. De zang van de winterkoning bestaat uit een reeks schetterende klanken met een triller en een hoge toon op het eind. De zang is erg luid en het gehele jaar te horen. De vogel bevindt zich meestal laag in het struikgewas of onder andere beschutting en is vrijwel voortdurend in beweging. De vlucht is opvallend snel, waarbij de vleugels een snorrend geluid veroorzaken.
Het mannetje maakt meerdere, vrijwel geheel gesloten nesten, waarvan het vrouwtje er ééntje kiest om deze aan de binnenkant te bekleden met veertjes en ander zacht materiaal. Doordat de winterkoning erg klein is, verliest de vogel in de winter veel warmte. In koude nachten kruipen groepen winterkoningen dicht tegen elkaar om warm te blijven. Toch kan in strenge winters wel 75% van de winterkoningen sterven, zodat het aantal winterkoningen per jaar sterk kan variëren.
Dutch blank back card. Kees Brusse and Dora van der Groen in Tussen wal en schip (Eimert Kruidhof, 1977).
Dutch actor and film director Kees Brusse (1925–2013) appeared in over 50 films and TV films since 1936. He starred in the film Dokter Pulder zaait papavers/Doctor Pulder Sows Poppies (Bert Haanstra, 1975), which was entered into the 26th Berlin International Film Festival, and several other major Dutch films and TV series.
Belgian actress and theatre director Dora van der Groen (1927-2015) starred with Julien Schoenaerts in the classic Belgian film Meeuwen sterven in de haven/Seagulls Die in the Harbour (1955) and with Kees Brusse in the Dutch classic Dokter Pulder zaait papavers/Doctor Pulder Sows Poppies (1975). She appeared in more than 120 films and television shows between 1945 and 2003.
For more postcards, a bio and clips check out our blog European Film Star Postcards.
Como no me he preocupado de nacer, no me preocupo de morir!
FEDERICO GARCÍA LORCA
As I didn't mind being born, I don't mind dying!
Comme je ne me suis pas préoccupé pour ma naissance, je ne m'en fais pas pour ma mort!
Così come non mi sono preoccupato di nascere, non mi preoccupo di morire!
So sorglos wie ich geboren bin, sehe ich dem Tod entgegen!
как не противился рождению, так не стану противиться и смерти.
既然我不会对出生这事感到烦恼，我也不会对死亡感到烦恼
Do mesmo modo em que não me preocupei em nascer, não me preocupo de morrer!
Tak jako jsem se nestaral o své zrození, nebudu se starat ani o svou smrt!
Lige så lidt som det bekymrede mig at blive født, vil det bekymre mig at dø!
Zoals ik me geen zorgen gemaakt heb over mijn geboorte, maak ik me ze evenmin over mijn sterven!
Kun en ollut huolissani syntymisestäni, en huolehdi sen enempää kuolemisestanikaan!
όπως δε με πείραξε όταν γεννήθηκα, έτσι δε θα με νοιάξει όταν πεθάνω
Ahogy nem aggódtam a születésem miatt, úgy nem aggódom a halálom miatt sem!
ég hafði ekki áhyggjur af að fæðast, ég hef ekki áhyggjur af að deyja!
生まれる心配をしなかったように、死ぬ心配もしない
내가 태어남을 개의치 않았듯, 나는 죽는 것을 개의치 않는다.
Tak jak nie przejąłem się, żeby się narodzić, tak nie przejmuję się by umrzeć!
Como não me preocupei em nascer, não me preocupo em morrer!
Samma ointresse jag visade för min födelse kommer jag att visa för min död!
ฉันไม่ได้เดือดร้อนอะไรตอนเกิดมา ทำไมฉันจะต้องเดือดร้อนตอนจะตายด้วย
Doğmaktan kaygı duymadığım gibi ölmekten de kaygı duymuyorum!
© all rights reserved
Please take your time... and enjoy it large on black
The Oostvaardersplassen is a nature reserve in the Netherlands. Despite its young age, it is in a polder which was only created in 1968, it already has international importance as a European wetland. The Oostvaardersplassen can be divided into two areas: wet and dry. Before the establishment of the reserve, the dry area was a nursery for willow trees, and in the first year hundreds of seedlings could be found on each square metre. This led to concern that a dense woodland would develop, significantly reducing the value of the habitat for water birds. To avoid this, the park's managers brought in a number of large herbivores to keep the area more open, including Konik horses, Red deer and Heck cattle. These large grazing animals are kept out in the open all year round without supplemental feeding, and are allowed to behave as wild animals without, for example, castrating males. The ecosystem developing under their influence is thought to resemble those that would have existed on European river banks and deltas before human disturbance. Twelve hundred of the estimated thirty-six hundred cattle, horses, and deer have perished from today's winter starvation. Scientists and managers have deemed the deaths normal. People are not very happy that the government is letting the animals die. They see the Oostvaardersplassen as more of a zoo than a wild space. Well, I think the managers are doing the right thing to maintain a healthy population within the park’s carrying capacity.
A photo of Red Deer late in the afternoon, it was the whole day foggy. Food is very hard to find in the harsh winter taken at the Dutch nature reserve Oostvaardersplassen. He was very busy and didn't notice me at first sneaking towards him. A handheld shot at 1/15s. F3.7, ISO400 and 310mm Zoom. After my 2nd photo shot he noticed me. You can see the tree in front where he eat the fibres of tree trunks. He must have been very hungry. The national park is located between Almere and Lelystad. I did enter at the Kottertocht entrance. It is hard to survive the winter. All animals are kept without supplemental winter feeding. Many Red deer and Konik horses already crossed the frozen water in search for food. Some horses were stucked due to their weight did crush the too thin ice. These Red Deer where consuming the fibres of tree trunks, because food is very hard to find, although it is not there daily nutrition. Especially when there is deep snow, lack of food causes starvation among the weak and the strongest will survive . So the survival of the fittest keeps the herds strong and healthy. Also Foxes, which are quite common in this reserve, profit from carcasses of deer, cows and birds in winter. Maybe in future a pack of Wolves could do a great job as natural predators in this part of Holland.
Een bezoek aan de Oostvaardersplassen is een kennismaking met het Nederland van duizenden jaren geleden. Een ongerept moerasgebied, met uitgestrekte plassen en woeste graslanden. De natuur mag er onbelemmerd haar gang gaan. Uniek in Nederland én in Europa. Natuurliefhebbers komen hier helemaal aan hun trekken. Vogels kijken op de plassen, een excursie naar de edelherten, een fotosafari naar de grote grazers. Of maak een rustige wandeling naar een van de vogelobservatiehutten. De Oostvaardersplassen zijn het grootste moerasgebied van Nederland. De weidsheid is ongekend en de natuur heeft er vrij spel. Ontelbare vogels hebben bezit genomen van het gebied. Vooral in de winter is dat een spectaculair gezicht. Het witte besneeuwde winterlandschap is indrukwekkend kaal en stil. De natuur is er nog jong. Toch is het nu al een natuurgebied van internationale allure. De bomen, struiken en bossen zitten vol vogels, zoogdieren en insecten. Grauwe ganzen grazen in het moeras. En de honderden Heckrunderen, konikpaarden en edelherten geven het gebied een haast on-Nederlandse aanblik. Staatsbosbeheer verwacht dat door de strenge winter dit jaar 30 procent van de edelherten, heckrunderen en konikpaarden in het natuurgebied de Oostvaardersplassen dood gaan. Het gaat om ongeveer 1200 dieren. Op zich is 30 procent niet meer dan in voorgaande jaren", aldus Staatsbosbeheer. ,,Maar de kuddes zijn door de zachte omstandigheden van de afgelopen jaren flink gegroeid. In absolute cijfers is het aantal dieren dat dood gaat daarom wel hoger dan normaal." Voor de winter liepen er in het natuurgebied ongeveer 570 heckrunderen, 1140 konikpaarden en 2320 edelherten. In de winter is de sterfte, vooral onder jonge dieren, groot. In de Oostvaardersplassen worden ernstig verzwakte dieren die toch zouden sterven afgeschoten. Zo wordt hen nodeloos lijden bespaard.
Het verzetsmonument bij de Libuinuskerk in Deventer is een bronzen beeld van een staande man. De houding van de verzetsstrijder straalt ongenaakbaarheid en kracht uit.
Op de sokkel staat
'VERZET
1940
1945'.
Het opschrift op de achtergelegen kerkmuur luidt:
'ZIJ HEBBEN DOOR HUN STERVEN
MEER GEGEVEN
DAN VELER JAREN SOM
ONS GEVEN KON'.
The resistance monument at the Libuinus Church in Deventer (the Netherlands) is a bronze statue of a standing man. The resistance fighter's posture radiates inaccessibility and strength.
The pedestal reads:
'RESISTANCE
1940
1945'.
The inscription on the church wall behind it reads:
'THEY HAVE GIVEN MORE
THROUGH THEIR DEATH
THAN MANY YEARS COULD
GIVE US'.
The camp
It was set up in the summer of 1940 as a satellite camp to Sachsenhausen, and became an independent camp on May 1, 1941. Initially, work was carried out in the camp's huge stone quarry, owned by the SS-Deutsche Erd- und Steinwerke GmbH (SS German Earth and Stone Works). As the complex grew, many inmates were put to work in the construction of the subcamps' facilities.
In October 1941 the SS transferred about 3,000 Soviet POWs to Gross-Rosen for execution by shooting.
Gross-Rosen was known for its brutal treatment of NN (Nacht und Nebel) prisoners, especially in the stone quarry. The brutal treatment of the political and Jewish prisoners was not only due to the SS and criminal prisoners, but to a lesser extent also due to German civilians working in the stone quarry. In 1942, for political prisoners, the mean survival time was less than two months.
Due to a change of policy in August 1942, prisoners were likely to survive longer because they were needed as slave workers in German industries. Among the companies that benefited from the slave labour of the concentration camp inmates were German electronics manufacturers such as Blaupunkt or Siemens. Some prisoners who were not able to work and not yet dying within a few days, were sent to Dachau in so-called invalid transports. One of these, Willem Lodewijk Harthoorn, an inmate from the end of April to mid-August 1942, wrote an account of his experiences, Verboden te sterven (in Dutch, meaning Forbidden to Die). The largest population of inmates, however, were Jews, initially from the Dachau and Sachsenhausen camps, and later from Buchenwald. During the camp's existence, the Jewish inmate population came mainly from Poland and Hungary; others were from Belgium, France, Netherlands, Greece, Yugoslavia, Slovakia, and Italy.
At its peak activity in 1944, the Gross-Rosen complex had up to sixty subcamps located in eastern Germany and occupied Poland. In its final stage, the population of the Gross-Rosen camps accounted for 11% of the total inmates in Nazi concentration camps at that time. A total of 125,000 inmates of various nationalities passed through the complex during its existence, of whom an estimated 40,000 died on site and in evacuation transports. The camp was captured on February 14, 1945, by the Red Army.
A total of over 500 female camp guards were trained and served in the Gross Rosen complex. Female SS staffed the women's subcamps of Brünnlitz, Graeben, Gruenberg, Gruschwitz Neusalz, Hundsfeld, Kratzau II, Oberalstadt, Reichenbach[disambiguation needed ], and Schlesiersee Schanzenbau.
A subcamp of Gross-Rosen situated in the Czechoslovakian town of Brünnlitz was a location where Jews rescued by Oskar Schindler were interned.