View allAll Photos Tagged prent
20230317-3621
Prachtige expositie van M.C. Escher in het Kunstmuseum in Den Haag.
Stap in de wereld van Escher. Dat kan letterlijk in Escher – Andere wereld in Kunstmuseum Den Haag. In deze tentoonstelling beleef je het werk van Escher als nooit tevoren. Zijn beroemde prenten, waarin optische illusies, onmogelijke architectuur, reflectie en natuur centraal staan, worden hier gecombineerd met spectaculaire installaties van het Belgische kunstenaarsduo Gijs Van Vaerenbergh. De wisselwerking tussen Eschers prenten en de ruimtelijke installaties van Gijs Van Vaerenbergh creëert zowel een unieke beleving als een uitdieping van Eschers werk.
While camping along the Strzelecki Track in remote South Australia, we saw a large number of Black Kites (Milvus migrans) soaring above us, as they do while hunting for food. As we watched, an Australian Raven (Corvus coronoides) arrived among the kites and began attacking them one by one, pushing them to rise higher and head further north and east. After showing the kites who was boss, the raven descended, flying above our heads and perched in a dead tree several hundred metres away. Given the condition of the tail feathers, I doubt this was the raven's maiden 'dogfight'.
Zwammen op stam
Ik weet het, voelt een beetje vreemd als je buiten haast wordt gebraden van de hitte en je ziet plots een paar zwammen. Op zoektocht naar lensgevoelig materiaal kwam ik deze tweeling tegen. Stonden zij aan zij, lekker in de schaduw met deze prent als resultaat ...
Eén foto gespiegeld in Photoshop en je zou jezelf bijna als Escher kunnen beschouwen - bijna tenminste ;-)
ONMOGELIJKE WERELDEN
Instappen in de wereld van Escher. Dat kan letterlijk in 'Escher – Andere wereld' in Kunstmuseum Den Haag. (…) Zijn beroemde prenten, waarin optische illusies, onmogelijke architectuur, reflectie en natuur centraal staan, worden hier gecombineerd met spectaculaire installaties van het Belgische kunstenaarsduo Gijs Van Vaerenbergh. De wisselwerking tussen Eschers prenten en de ruimtelijke installaties van Gijs Van Vaerenbergh creëert zowel een unieke beleving als een uitdieping van Eschers werk.
(…) Voor deze tentoonstelling, waarin een doorsnede van het oeuvre van M.C. Escher centraal staat, bedacht Gijs Van Vaerenbergh ruimtevullende interventies die met een hedendaagse blik naar het werk van Escher kijken. De ingrepen bestaan uit sculpturale associaties met onder meer lichtheid en zwaarte, tijdelijkheid en eeuwigheid, onmogelijke architectuur en oneindigheid; thema’s die ook centraal staan in het werk van Escher.
Bron: www.kunstmuseum.nl/nl/tentoonstellingen/escher-andere-wereld
----------------
One pic mirrored in Photoshop and you could almost consider yourself as Escher - almost ;-)
IMPOSSIBLE WORLDS
Enter the world of Escher. That is literally possible in 'Escher – Other world' in Kunstmuseum Den Haag. (…) His famous prints, in which optical illusions, impossible architecture, reflection and nature are central, are combined here with spectacular installations by the Belgian artist duo Gijs Van Vaerenbergh. The interaction between Escher's prints and the spatial installations of Gijs Van Vaerenbergh creates both a unique experience and a deepening of Escher's work.
(…) For this exhibition, in which a cross-section of the oeuvre of M.C. Escher is central, Gijs Van Vaerenbergh devised space-filling interventions that look at Escher's work from a contemporary perspective. The interventions consist of sculptural associations with, among other things, lightness and heaviness, temporality and eternity, impossible architecture and infinity; themes that are also central to Escher's work.
Source: www.kunstmuseum.nl/nl/exhibitions/escher-andere-wereld
Kasteel Duurstede is een middeleeuws kasteel in de stad Wijk bij Duurstede (Nederlandse provincie Utrecht).
De geschiedenis van het kasteel gaat terug tot de vroege 13e eeuw toen de graaf van Bentheim een versterkt huis, gelegen nabij de plek waar vroeger Dorestad lag, in leen gaf aan het geslacht van Abcoude. In 1270 bouwde Zweder I van Abcoude een zware bakstenen woontoren (die er nu ook nog staat).
Het huis bleef tot 1449 in het bezit van het geslacht van Abcoude, toen werd het onder dwang verkocht aan de bisschop van Utrecht en kwam uiteindelijk in het bezit van het Sticht.
Bisschop David van Bourgondië, die het kasteel tussen 1459 en 1496 in bezit had, liet het kasteel grondig verbouwen. Hierbij werd de oude donjon volledig ingesloten door nieuwbouw. Tijdens deze verbouwing werd ook de nu nog intacte Bourgondische toren gebouwd. De opvolgers van David, Frederik IV van Baden en Filips van Bourgondië, gebruikten het kasteel ook als hun residentie.
De laatste grote uitbreiding van het kasteel vond plaats in 1577. Toen werd er een aarden, gebastionneerde omwalling om het kasteel opgeworpen.
Hoewel het kasteel in 1640 nog in goede staat verkeerde, verviel het ergens in de tweede helft van de 17e eeuw compleet tot een ruïne. Op een prent uit 1700 blijkt dat er al niet veel meer over was van het eens zo trotse gebouw. Deze teloorgang was het gevolg van bezuinigingen en verwaarlozing van de kant van het Sticht, en door vernielingen door Franse troepen tijdens het rampjaar 1672.
Een algemeen misverstand berust op de aanname dat de Franse troepen Kasteel Duurstede vernield zouden hebben. Het Kasteel, dat geen directe bedreiging vormde, is ongemoeid gelaten door de Franse troepen. Als gevolg van de zware vernielingen van Wijk bij Duurstede zijn de stenen van het toentertijd vervallen Kasteel Duurstede hergebruikt voor de wederopbouw van de stad. (Bron: Wikipedia)
Amsterdam - Prinsengracht / Looiersgracht.
Oorspronkelijk maakte dit hoekhuis deel uit van het Oude Doolhof. Op een prent uit 1770 is een groot 18de-eeuws woonhuis te zien met een plat dak met balustrade op het voorhuis. Op het platte dak werden voorstellingen gegeven. In 1629 waren deze aan banden gelegd, want door de grote toeloop ontstonden er ongeregeldheden. In de 19de eeuw is het platte dak komen te vervallen en vervangen door een rechte lijst met raampjes in de fries en een hoog puntdak.
De huizen links naast het hoekpand hebben een doorgang die leidde naar een binnenterrein waar zich het Oude Doolhof bevond, een pretpark dat een doolhofttuin had met een prieel in het midden. Het heeft bestaan van ca. 1620 tot 1862 (bron: amsterdam-monumentenstad.nl).
© all rights reserved by B℮n
The Rozewerf is a hamlet located just south of Grotewerf. Rozewerf was originally a mound, which is called a yard . This mound is not named after the color, but more than likely the person or family Rose, who has been the owner or claimant of the yard. Rozewerf still got the original look of this ancient settlement which are still the characteristic and monumental buildings. Houses are very close to each other, there is narrow passage through the hamlet. Rozewerf really is just on the dike that protects the water, once the Zuiderzee now the Markermeer. The area around Rozewerf was also regularly flooded after it came to be by the sea. Eventually a low dike was constructed leaving only skipped water at larger storms. Evade from the tourist at the harbor and headed to this little gem. The Rozewerf is an idyllic spot on the Marken peninsula. Surrounded by water and near Amsterdam. Hikers and birdwatchers can enjoy their stay here. But also those who simply want to swim with their children in the IJsselmeer or want to go sailing. You can stay at the Rozewerf. From the dike has a magnificent view over the many mounds that Marken is rich. Rozewerf, with the right 12 icebreakers which are derived from the 12 apostles. The twelve wooden icebreakers dating in construction in 1872. They are fan-shaped situated in relation to each other. The icebreakers have cultural and historical value because it authentic in appearance and become rare examples of de-icing facilities. The former island Marken is now a peninsula in the IJssellake. Since the construction of the Dam there has been no more trouble. However, it has been affected by the drifting ice in the winter. Therefore there are also icebreakers just outside the dike in the Markermeer .
The UNESCO nominated island connected to the mainland since 1957, offers a clearly visible rich history. Rozewerf on the former island Marken, Netherlands, is not even a tiny village, but only a bunch of little wooden houses next to each other. It is located a few hundred meter next to the village Marken, which is a major touristic attraction. Therefore Rozewerf is usually not so crowded with tourists as the village Marken. The beautiful Dutch landscape with the beach along the dike to the lighthouse, the indescribable changeable skies over the IJsselmeer and the rest on the authentic island enrapture you. Look at the thousands of geese flying in the background. At this time of year they are easy to find in Waterland.
In Noord-Holland vind je het schiereiland Marken. Het voormalige vissersdorp is een toeristische trekpleister. De karakteristieke houten huizen op palen, de opvallende klederdracht en de haven en dijk trekken vele bezoekers aan. Wanneer je wilt bekijken hoe een vroegere Marker vissersfamilie geleefd heeft, breng je een bezoek aan het Marker Huisje. In het huisje vindt je allerlei prenten, voorwerpen en klederdracht van de oude Markenaren. In het Marker Museum kom je nog meer te weten over de geschiedenis van het dorp. De Rozewerf is een buurtschap gelegen net ten zuiden van Grotewerf. Rozewerf is van oorsprong een terp, dat een werf wordt genoemd. Deze terp is niet vernoemd naar de kleur maar meer dan waarschijnlijk naar de persoon of familie Roos of Rozen, die de eigenaar of aanlegger is geweest van de werf. Net als de andere ten noorden van Rozewerf gelegen werven stammen de meeste huizen uit de 18e en 19e eeuw. In de loop van de tijd zijn deze wel flink verbouwd. Rozewerf kent net als Grotewerf nog het meest oorspronkelijke uiterlijk van deze oude bewoning waardoor het nog de karakteristieke en monumentale panden heeft. De huizen van Rozewerf staan ook erg dicht op elkaar, er is smalle doorgang door het buurtschapje. Rozewerf ligt echt maar net aan de dijk die het beschermt van het water, ooit de Zuiderzee thans het Markermeer. Het gebied rondom Rozewerf stond ook regelmatig onderwater nadat het aan zee kwam te liggen. Uiteindelijk werd een lage dijk aangelegd waardoor er alleen bij wat grotere stormen water oversloeg. Sinds de aanleg van de Afsluitdijk heeft men daar ook geen last meer van. Wel heeft men last van het kruiende ijs in de winter. Daarom staan er ook ijsbrekers net buiten de dijk in het Markermeer. Er staan 12 ijsbrekers welke zijn afgeleid van de 12 apostelen. De twaalf houten ijsbrekers dateren in aanleg uit 1872. Ze zijn waaiervormig ten opzichte van elkaar gesitueerd. De ijsbrekers hebben cultuurhistorische waarde omdat deze qua verschijningsvorm authentieke en zeldzaam geworden voorbeelden zijn van ijswerende voorzieningen. De Grauwe gans, grijsbruine gans met forse oranje snavel en roze poten is hier heel veel te zien in Waterland. Duizenden ganzen vliegen altijd in V-formatie waardoor de krachtsinspanningen over de groep worden verdeeld.
It was on a beautiful day that I decided to make a long exposure on the Unesco World Heritage list, which resulted in this photo that I am very happy with......the waving reed collar also appealed to me...
20250301-2093
Regelmatig is er een soort Franse markt op de Lange Vijverberg.
Geïnspireerd op de dromerige sfeer van Franse markten is Le Marie Marché dé sfeervolle terugkerende markt gehouden op verschillende plekken in Den Haag.
Zorgeloos struinen langs de bijzondere eigentijdse, uitheemse of juist authentieke producten. Fantastische aardbeienjam naast droge worst, prachtige sieraden naast gezellige prenten. Magnifieke kleding, zoete lekkernijen, kwaliteitsproducten, Mediterraanse heerlijkheden en een scala aan en gevonden schatten. Combineer bijzondere boodschappen doen met het opdoen van inspiratie en op de achtergrond ’n frans deuntje.
De volgende is op 5 april.
All images are copyrighted by Pieter Musterd. If you want to use any of my photographs, contact me. It is not allowed to download them or use them on any website, blog etc. without my explicit permission.
If you want a translation of the text in your own language, please try "Google Translate".
Merci pour votre commentaire
Dank voor je commentaar
Danke für deinen Kommentar
Thank you for your comment
Gracias por tu comentario
Obrigado pelo seu comentário
EEN SPEL VAN SPIEGELS
Instappen in de wereld van Escher. Dat kan letterlijk in Escher – Andere wereld in Kunstmuseum Den Haag. (…) Zijn beroemde prenten, waarin optische illusies, onmogelijke architectuur, reflectie en natuur centraal staan, worden hier gecombineerd met spectaculaire installaties van het Belgische kunstenaarsduo Gijs Van Vaerenbergh. De wisselwerking tussen Eschers prenten en de ruimtelijke installaties van Gijs Van Vaerenbergh creëert zowel een unieke beleving als een uitdieping van Eschers werk.
(…) Voor deze tentoonstelling, waarin een doorsnede van het oeuvre van M.C. Escher centraal staat, bedacht Gijs Van Vaerenbergh ruimtevullende interventies die met een hedendaagse blik naar het werk van Escher kijken. De ingrepen bestaan uit sculpturale associaties met onder meer lichtheid en zwaarte, tijdelijkheid en eeuwigheid, onmogelijke architectuur en oneindigheid; thema’s die ook centraal staan in het werk van Escher.
Bron: www.kunstmuseum.nl/nl/tentoonstellingen/escher-andere-wereld
-------------
A GAME OF MIRRORS
Enter the world of Escher. That is literally possible in Escher – Other world in Kunstmuseum Den Haag. (…) His famous prints, in which optical illusions, impossible architecture, reflection and nature are central, are combined here with spectacular installations by the Belgian artist duo Gijs Van Vaerenbergh. The interaction between Escher's prints and the spatial installations of Gijs Van Vaerenbergh creates both a unique experience and a deepening of Escher's work.
(…) For this exhibition, in which a cross-section of the oeuvre of M.C. Escher is central, Gijs Van Vaerenbergh devised space-filling interventions that look at Escher's work from a contemporary perspective. The interventions consist of sculptural associations with, among other things, lightness and heaviness, temporality and eternity, impossible architecture and infinity; themes that are also central to Escher's work.
Source: www.kunstmuseum.nl/nl/exhibitions/escher-andere-wereld
Installaties van Gijs Van Vaerenbergh en prenten van M.C. Escher in de tentoonstelling ‘Escher – Andere wereld’ in Kunstmuseum Den Haag.
Another world….. M.C. Escher….
Het Paleis Lange Voorhout werd gebouwd tussen 1760-64 als Haagse Residentie voor Anthony Patras, afgevaardigde van Friesland bij de Staten-Generaal. De architect was Pieter de Swart (die ook de facade van de huidige Hoge Raad ontwierp). Napoleon logeerde in 1811 een nacht in het pand, toen hij een bezoek bracht aan zijn broer Lodewijk, koning van Holland. In 1845 kwam het gebouw in het bezit van het Koninklijk Huis. Van 1901 tot haar dood in 1934 woonde koningin-moeder Emma hier. Sinds die tijd staat het gebouw bekend als Paleis Lange Voorhout. Emma's kleindochter Juliana verkocht het paleis in 1991 aan de Staat der Nederlanden, waarna het grondig gerenoveerd werd.
Thans doet het voormalige paleis dienst als permanent museum voor de werken van graficus en kunstenaar Maurits Cornelis Escher. Naast veel prenten en etsen van Escher is er de zogenaamde Escher Experience, een soort multimediareis door de wereld van Escher. De bezoeker kan hierdoor de ongrijpbare, vervreemdende wereld van Escher beleven. Erg leuk!
(Bron: Wikipedia en Centrumwandeling door het Den Haag van toen en nu, verkrijgbaar bij de VVV.)
Erika Bertoqui directora de la obra Entre T´s que se prentará en el C.C. José Martí
Nombre de la obra: ENTRE T´s Autora: Erica Bertoqui Valdenegro Dirección: Erica Bertoqui Valdenegro Actrices: Erica Bertoqui Valdenegro, Mirna Pulido, Romy Lucien. Duración aproximada: 45 minutos El deseo de todo ser humano: atreverse a ser uno mismo, amar y ser amado y excavar en esa palabra tan solicitada y tan extraña llamada felicidad se encuentran en un instante en la vida de un travesti, una chica transgénero y una mujer transexual decidiendo su destino a través de los caminos inesperados y siempre enriquecedores de la poesía y la filosofía.
Inicio de temporada: 05 Febrero, 19 horas
Centro Cultural José Martí.
Calle Dr. Mora 1. Metro Hidalgo. Entrada Libre
Aan het eind van de dag scheen over het Spaarne een koperen zon die maar 5 min duurde, daarna brak er een buitje los, gelukkig had ik deze prent al in mijn zak en kon ik mijn drankje voortzetten in het cafe :)
Very unusual to see Common nighthawks during the day but even more unusual to see one sitting on the road. This bird must have been flushed from the nearby grass field and stayed relatively still while we approached with the truck. Nighthawks can be seen circling the sky mostly around dusk with their very distinctive pointed wings and white wing stripes. They are most easily found by listening for their call and have a very nasal Prent. In the mating season, they also have a diving whirring sound made by the air rushing through their wings.
Michael W Klotz - www.TheBirdBlogger.com
「Sｅlf / Ｍy ｄeａr ｐrｅnｔs,」，會慢慢在FB相簿裡更新↓ : )
see photo album of all series on Facebook
只要想到妳總是有點自喜地說
「我還特地買了老爸最喜歡的香水百合。」的表情
儘管我對於老爸是不是真的喜歡香水百合一點記憶也沒有
但妳說著那句話的表情，就足以代表這一切。
-
這些都是要代表那段時光的，雖然也不完全是。
- - -
如果妳和我一樣
因為失去了什麼永遠都沒辦法重新來過的那一切
那就讓這些
可以陪在妳想起那些種種的時刻
妳和我一樣
妳並不孤寂。
妳還有我。(4/18)
- - - - -
聽了一場工設的演講
聽到講者花了10多年才真正了解自己、找到自己
要去了解自己所擅長的、所喜歡的、再去內化成自己的
不能累到連看東西的時間也沒有。
因為不能好好生活的人，又怎麼能給人好的生活？好的設計？
或是好的攝影？
不是一模一樣嗎？(4/15)
Grinding mill The Windotter IJsselstein Holland. Was build in 1732 on an earlier windmill from 1639.
Restored in 1987.
Still in use.
I bought two bags of flower to bake some bread.
De Windotter is in 1732 gebouwd en in 1987 gerestaureerd. De molen heeft meerdere voorgangers gehad, die van hout waren gemaakt en dus een kortere levensduur hadden. Op prenten van vóór 1732 zijn deze te herkennen als het gebruikelijke type standerdmolen met een rechthoekig eikenhouten bovenhuis, dat in zijn geheel draaide om een geschoorde spil of standerd die tot beneden doorliep.
In de molen bevinden zich diverse balken, die waarschijnlijk afkomstig zijn van de voorganger van de molen. In de achttiende eeuw waren stevige houten balken schaars en duur en werden daarom hergebruikt. Op basis van dendrochronologisch onderzoek, de wetenschap die zich bezighoudt met dateren van hout aan de hand van jaarringen, is recent een balk uit De Windotter gedateerd.
Het betreft een eikenhouten balk uit een boom, die in de winter van 1637/1638 in Nederland moet zijn gekapt. Aan de hand van dit jaartal is historisch onderzoek door Hans Ellenbroek verricht en gebleken dat de voorganger van De Windotter, op de afbeelding te zien, zeer waarschijnlijk in 1639 is gebouwd. Daarmee is weer een stuk historie van de IJsselsteinse molens helder geworden.
DE JONGE M.C.ESCHER
Omgekeerd landschap
Instappen in de wereld van Escher. Dat kan letterlijk in Escher – Andere wereld in Kunstmuseum Den Haag. (…) Zijn beroemde prenten, waarin optische illusies, onmogelijke architectuur, reflectie en natuur centraal staan, worden hier gecombineerd met spectaculaire installaties van het Belgische kunstenaarsduo Gijs Van Vaerenbergh. De wisselwerking tussen Eschers prenten en de ruimtelijke installaties van Gijs Van Vaerenbergh creëert zowel een unieke beleving als een uitdieping van Eschers werk.
(…) Voor deze tentoonstelling, waarin een doorsnede van het oeuvre van M.C. Escher centraal staat, bedacht Gijs Van Vaerenbergh ruimtevullende interventies die met een hedendaagse blik naar het werk van Escher kijken. De ingrepen bestaan uit sculpturale associaties met onder meer lichtheid en zwaarte, tijdelijkheid en eeuwigheid, onmogelijke architectuur en oneindigheid; thema’s die ook centraal staan in het werk van Escher.
Bron: www.kunstmuseum.nl/nl/tentoonstellingen/escher-andere-wereld
-------------
THE YOUNG M.C.ESCHER
Inverted landscape
Enter the world of Escher. That is literally possible in Escher – Other world in Kunstmuseum Den Haag. (…) His famous prints, in which optical illusions, impossible architecture, reflection and nature are central, are combined here with spectacular installations by the Belgian artist duo Gijs Van Vaerenbergh. The interaction between Escher's prints and the spatial installations of Gijs Van Vaerenbergh creates both a unique experience and a deepening of Escher's work.
(…) For this exhibition, in which a cross-section of the oeuvre of M.C. Escher is central, Gijs Van Vaerenbergh devised space-filling interventions that look at Escher's work from a contemporary perspective. The interventions consist of sculptural associations with, among other things, lightness and heaviness, temporality and eternity, impossible architecture and infinity; themes that are also central to Escher's work.
Source: www.kunstmuseum.nl/nl/exhibitions/escher-andere-wereld
De Sint-Janskerk is een gotisch kerkgebouw in het centrum van de Nederlandse stad Maastricht. De protestantse Sint-Jan ligt gebroederlijk naast de rooms-katholieke Sint-Servaas aan het Vrijthof en vormt met die kerk een voor Nederland unieke 'kerkentweeling'.
Geschiedenis
De Sint-Janskerk was in de middeleeuwen een van de vier parochiekerken van Maastricht.[noot 1] De kerk ontleent haar naam aan Johannes de Doper en werd rond 1200 gesticht door het kapittel van Sint-Servaas om als doop- en parochiekerk voor de Sint-Servaasparochie te fungeren. Hierdoor werd de Sint-Servaaskerk ontlast en kon deze uitsluitend als kapittel- en bedevaartkerk gaan functioneren. Op de zaterdagen voor Pasen en Pinksteren trokken de kanunniken van Sint-Servaas in processie naar de Sint-Jan om er het doopwater te wijden. Bij die gelegenheid zong het kerkkoor de kanunniken vanaf de eerste torentrans van de Sint-Jan toe.[2] De Sint-Janskerk werd in 1218 voor het eerst genoemd. De huidige kerk stamt uit de 14e en het begin van de 15e eeuw. In 1414 werd de gotische doopkapel toegevoegd. De oorspronkelijke toren stortte op 8 juni 1366 in na een hevige storm. De huidige toren werd na een lang herstel in de tweede helft van de vijftiende eeuw voltooid met de bouw van de hoge lantaarn.
In 1632, na de verovering van Maastricht door Frederik Hendrik, ging de kerk definitief over in protestantse handen, na al eerder korte tijd door de protestanten opgeëist te zijn.[2] Vanaf 1633 behoorde de kerk tot de Nederduits Gereformeerde Kerk. De voormalige sacristie ging dienstdoen als consistoriekamer. De wandschilderingen met katholieke voorstellingen verdwenen onder een laag witte kalk en kwamen pas bij een restauratie begin 20e eeuw tevoorschijn. De Sint-Servaaskerk bleef wel katholiek na 1632. De verstandhouding tussen de protestantse en katholieke buren was niet altijd even harmonieus. In de 17e eeuw klaagde de kerkenraad van de Sint-Jan over het "wolvendansen", het wild beieren van de klokken van de Sint-Servaas om de preek in de Sint-Jan te verstoren.[3] In 1659 ontstond een geschil tussen de kerkenraad en de beeldhouwer en ivoorsnijder Johannes Boissier over het marmeren grafmonument dat deze gemaakt had voor Jacoba Cabeliau-de Gryse. De kerkenraad vond het monument te katholiek.[2]
De toren heeft niet altijd de markante rode kleur gehad; in geschriften wordt melding gemaakt van de kleuren geel (vroeg 18e eeuw) en wit (vroeg 19e eeuw). De kerk is meerdere keren gerestaureerd: in 1713 (door stadsarchitect Gilles Doyen), daarna in 1774 (toren hersteld en rood geschilderd), ca. 1800 (interieur gewit), in 1822 (toren hersteld en rood geschilderd) en in 1843-44 (interieur middenschip). In 1877-1885 volgde de grote restauratie o.l.v. Pierre Cuypers (o.a. torendak hersteld), gevolgd in 1909-1912 door de restauratie o.l.v. Willem Sprenger (Vrijthof-ingang dichtgemetseld, doopkapel hersteld). In 1967 en in de periode 1981-1985 tenslotte werd de kerk opnieuw gerestaureerd o.l.v. Waalko Dingemans (in 1967 het interieur; later de toren, kosten 4,3 miljoen gulden).[4][5] Tijdens deze laatste restauratie werd in 1983 de toren opnieuw rood geverfd.
Huidig gebruik
Dies-viering Universiteit Maastricht
De Sint-Janskerk is in gebruik als kerkgebouw van de Protestantse Gemeente Maastricht-Heuvelland, een kerkgemeenschap van de Protestantse Kerk in Nederland (PKN). De PKN ontstond in 2004 door een fusie van de Nederlandse Hervormde Kerk en de Gereformeerde Kerken in Nederland. Dit laatste kerkgenootschap had tot 1990 een eigen kerkgebouw in Maastricht (de Sterrepleinkerk), maar de van oorsprong Hervormde Sint-Janskerk werd uiteindelijk de hoofdkerk van de Samen op Weg-, later PKN-gemeente.
In de kerk vinden regelmatig concerten plaats, onder andere tijdens het jaarlijkse festival voor religieuze muziek Musica Sacra. Rond 9 januari vindt er de dies-viering van de Universiteit Maastricht plaats. In maart, tijdens de internationale kunstbeurs TEFAF, wordt er een beurs van antieke boeken en prenten gehouden.
De kerk is in de zomer (Pasen tot einde herfstvakantie) dagelijks te bezichtigen, behalve op zondagen, omdat er dan kerkdiensten plaatsvinden. In de zomer kan tevens de bijna 80 meter hoge toren (de hoogste van Maastricht) worden beklommen. De hoofdingang van de kerk bevindt zich aan het Henric van Veldekeplein.
De lucht was helaas niet zo spannend als gisteren, maar
vandaag was ik vrij en gisteren niet, dus je neemt het zoals het valt.....toch ben ik wel blij met deze prent en fijn dat ik er weer even op uit kon gaan met mijn gear :)
The sky was unfortunately not as exciting as yesterday, but
today I was free and yesterday not, so you take it as it falls ..... nevertheless I am happy with this print and nice that I could go out again with my gear :)
© all rights reserved by B℮n
The Rozewerf is a hamlet located just south of Grotewerf. Rozewerf was originally a mound, which is called a yard . This mound is not named after the color, but more than likely the person or family Rose, who has been the owner or claimant of the yard. Rozewerf still got the original look of this ancient settlement which are still the characteristic and monumental buildings. Houses are very close to each other, there is narrow passage through the hamlet. Rozewerf really is just on the dike that protects the water, once the Zuiderzee now the Markermeer. The area around Rozewerf was also regularly flooded after it came to be by the sea. Eventually a low dike was constructed leaving only skipped water at larger storms. Evade from the tourist at the harbor and headed to this little gem. The Rozewerf is an idyllic spot on the Marken peninsula. Surrounded by water and near Amsterdam. Hikers and birdwatchers can enjoy their stay here. But also those who simply want to swim with their children in the IJsselmeer or want to go sailing. You can stay at the Rozewerf. From the dike has a magnificent view over the many mounds that Marken is rich. Rozewerf, with the right 12 icebreakers which are derived from the 12 apostles. The twelve wooden icebreakers dating in construction in 1872. They are fan-shaped situated in relation to each other. The icebreakers have cultural and historical value because it authentic in appearance and become rare examples of de-icing facilities. The former island Marken is now a peninsula in the IJssellake. Since the construction of the Dam there has been no more trouble. However, it has been affected by the drifting ice in the winter. Therefore there are also icebreakers just outside the dike in the Markermeer .
The UNESCO nominated island connected to the mainland since 1957, offers a clearly visible rich history. Rozewerf on the former island Marken, Netherlands, is not even a tiny village, but only a bunch of little wooden houses next to each other. It is located a few hundred meter next to the village Marken, which is a major touristic attraction. Therefore Rozewerf is usually not so crowded with tourists as the village Marken. The beautiful Dutch landscape with the beach along the dike to the lighthouse, the indescribable changeable skies over the IJsselmeer and the rest on the authentic island enrapture you. An ideal place for a relaxing day soaking up typical Dutch scenery.
In Noord-Holland vind je het schiereiland Marken. Het voormalige vissersdorp is een toeristische trekpleister. De karakteristieke houten huizen op palen, de opvallende klederdracht en de haven en dijk trekken vele bezoekers aan. Wanneer je wilt bekijken hoe een vroegere Marker vissersfamilie geleefd heeft, breng je een bezoek aan het Marker Huisje. In het huisje vindt je allerlei prenten, voorwerpen en klederdracht van de oude Markenaren. In het Marker Museum kom je nog meer te weten over de geschiedenis van het dorp. De Rozewerf is een buurtschap gelegen net ten zuiden van Grotewerf. Rozewerf is van oorsprong een terp, dat een werf wordt genoemd. Deze terp is niet vernoemd naar de kleur maar meer dan waarschijnlijk naar de persoon of familie Roos of Rozen, die de eigenaar of aanlegger is geweest van de werf. Net als de andere ten noorden van Rozewerf gelegen werven stammen de meeste huizen uit de 18e en 19e eeuw. In de loop van de tijd zijn deze wel flink verbouwd. Rozewerf kent net als Grotewerf nog het meest oorspronkelijke uiterlijk van deze oude bewoning waardoor het nog de karakteristieke en monumentale panden heeft. De huizen van Rozewerf staan ook erg dicht op elkaar, er is smalle doorgang door het buurtschapje. Rozewerf ligt echt maar net aan de dijk die het beschermt van het water, ooit de Zuiderzee thans het Markermeer. Het gebied rondom Rozewerf stond ook regelmatig onderwater nadat het aan zee kwam te liggen. Uiteindelijk werd een lage dijk aangelegd waardoor er alleen bij wat grotere stormen water oversloeg. Sinds de aanleg van de Afsluitdijk heeft men daar ook geen last meer van. Wel heeft men last van het kruiende ijs in de winter. Daarom staan er ook ijsbrekers net buiten de dijk in het Markermeer. Er staan 12 ijsbrekers welke zijn afgeleid van de 12 apostelen. De twaalf houten ijsbrekers dateren in aanleg uit 1872. In de zomer springen de kinderen van de ijsbrekers in het heerlijke water. Ze zijn waaiervormig ten opzichte van elkaar gesitueerd. De ijsbrekers hebben cultuurhistorische waarde omdat deze qua verschijningsvorm authentieke en zeldzaam geworden voorbeelden zijn van ijswerende voorzieningen.
© all rights reserved by B℮n
The Rozewerf is a hamlet located just south of Grotewerf. Rozewerf was originally a mound, which is called a yard . This mound is not named after the color, but more than likely the person or family Rose, who has been the owner or claimant of the yard. Rozewerf still got the original look of this ancient settlement which are still the characteristic and monumental buildings. Houses are very close to each other, there is narrow passage through the hamlet. Rozewerf really is just on the dike that protects the water, once the Zuiderzee now the Markermeer. The area around Rozewerf was also regularly flooded after it came to be by the sea. Eventually a low dike was constructed leaving only skipped water at larger storms. Evade from the tourist at the harbor and headed to this little gem. The Rozewerf is an idyllic spot on the Marken peninsula. Surrounded by water and near Amsterdam. Hikers and birdwatchers can enjoy their stay here. But also those who simply want to swim with their children in the IJsselmeer or want to go sailing. You can stay at the Rozewerf. From the dike has a magnificent view over the many mounds that Marken is rich. Rozewerf, with the right 12 icebreakers which are derived from the 12 apostles. The twelve wooden icebreakers dating in construction in 1872. They are fan-shaped situated in relation to each other. The icebreakers have cultural and historical value because it authentic in appearance and become rare examples of de-icing facilities. The former island Marken is now a peninsula in the IJssellake. Since the construction of the Dam there has been no more trouble. However, it has been affected by the drifting ice in the winter. Therefore there are also icebreakers just outside the dike in the Markermeer .
The UNESCO nominated island connected to the mainland since 1957, offers a clearly visible rich history. Rozewerf on the former island Marken, Netherlands, is not even a tiny village, but only a bunch of little wooden houses next to each other. It is located a few hundred meter next to the village Marken, which is a major touristic attraction. Therefore Rozewerf is usually not so crowded with tourists as the village Marken. The beautiful Dutch landscape with the beach along the dike to the lighthouse, the indescribable changeable skies over the IJsselmeer and the rest on the authentic island enrapture you. Look at the thousands of geese flying in the background. At this time of year they are easy to find in Waterland.
In Noord-Holland vind je het schiereiland Marken. Het voormalige vissersdorp is een toeristische trekpleister. De karakteristieke houten huizen op palen, de opvallende klederdracht en de haven en dijk trekken vele bezoekers aan. Wanneer je wilt bekijken hoe een vroegere Marker vissersfamilie geleefd heeft, breng je een bezoek aan het Marker Huisje. In het huisje vindt je allerlei prenten, voorwerpen en klederdracht van de oude Markenaren. In het Marker Museum kom je nog meer te weten over de geschiedenis van het dorp. De Rozewerf is een buurtschap gelegen net ten zuiden van Grotewerf. Rozewerf is van oorsprong een terp, dat een werf wordt genoemd. Deze terp is niet vernoemd naar de kleur maar meer dan waarschijnlijk naar de persoon of familie Roos of Rozen, die de eigenaar of aanlegger is geweest van de werf. Net als de andere ten noorden van Rozewerf gelegen werven stammen de meeste huizen uit de 18e en 19e eeuw. In de loop van de tijd zijn deze wel flink verbouwd. Rozewerf kent net als Grotewerf nog het meest oorspronkelijke uiterlijk van deze oude bewoning waardoor het nog de karakteristieke en monumentale panden heeft. De huizen van Rozewerf staan ook erg dicht op elkaar, er is smalle doorgang door het buurtschapje. Rozewerf ligt echt maar net aan de dijk die het beschermt van het water, ooit de Zuiderzee thans het Markermeer. Het gebied rondom Rozewerf stond ook regelmatig onderwater nadat het aan zee kwam te liggen. Uiteindelijk werd een lage dijk aangelegd waardoor er alleen bij wat grotere stormen water oversloeg. Sinds de aanleg van de Afsluitdijk heeft men daar ook geen last meer van. Wel heeft men last van het kruiende ijs in de winter. Daarom staan er ook ijsbrekers net buiten de dijk in het Markermeer. Er staan 12 ijsbrekers welke zijn afgeleid van de 12 apostelen. De twaalf houten ijsbrekers dateren in aanleg uit 1872. Ze zijn waaiervormig ten opzichte van elkaar gesitueerd. De ijsbrekers hebben cultuurhistorische waarde omdat deze qua verschijningsvorm authentieke en zeldzaam geworden voorbeelden zijn van ijswerende voorzieningen. De Grauwe gans, grijsbruine gans met forse oranje snavel en roze poten is hier heel veel te zien in Waterland. Duizenden ganzen vliegen altijd in V-formatie waardoor de krachtsinspanningen over de groep worden verdeeld.
De DBC 189 046 komt met een wel heel korte Erts trein door Giessen Oudekerk heen gereden richting Emmerich en verder…...
Bezoek je het oostelijke deel van Ligne 4, dan moet je zeker in Colombier gaan kijken. Als je vanuit Belfort of Vesoul via de N57 naar Colombier rijdt, dan ligt het dorpje verscholen achter een imposant bakstenen spoorbrug. Sla je vlak nadat je onder de brug doorgereden bent, links af dan kom je op een nietszeggend weggetje dat langs een voetbalveld loopt. Na het voetbalveld begint het weggetje steeds verder omhoog te lopen. En als je dan halverwege dit klimmetje je omdraait.......
In dit adembenemende decor slingert Ligne 4 letterlijk zijn weg door het landschap. De CC 72151 maakt met zijn Intercités 1848 op 28 mei 2015 het plaatje compleet, wanneer de trein onderweg is vanuit Belfort Ville naar Paris L'Est.
Overigens biedt Colombier meer stekken dan deze. Als je ter hoogte van het voetbalveld in het grasland omhoog klimt, kun je de brug fotograferen: www.flickr.com/photos/61190890@N06/8677789398/in/album-72...
Maar ook aan de andere kant van de N57 kun je een mooie prent maken ('s-morgens): www.flickr.com/photos/61190890@N06/15553490948/in/album-7...
Ik was nog zó van plan om lekker te blijven liggen vannacht. Echter, wanneer je een tijd in je hoofd prent, dan is de kans groot dat je rond die tijd ook daadwerkelijk wakker wordt. En ja, toen ik toch wakker was om vier uur, ben ik er maar uitgegaan ook. Buiten was het tintelfris en de lucht was gelukkig volledig helder, dus de volle, rood gekleurde, verduisterde maan was uitzonderlijk goed te zien. Met deze foto als resultaat. Dit is een uitsnede waar aardig wat sharpening en definition op is toegepast. Bovendien is de foto genomen met ISO 800. Daardoor laat de resolutie al met al helaas wat te wensen over, maar dat mag de pret niet drukken.
Binnen en buiten
Toen Vincent in de psychiatrische instelling van Saint-Rémy aankwam ging hij gelijk aan het werk. In periodes dat het goed ging schilderde hij vaak in de afgesloten tuin daar. Later mocht hij ook buiten de muren werken.
Binnen kreeg hij een extra kamer die hij als atelier kon gebruiken. Daar schilderde hij onder andere prenten na van kunstenaars als Rembrandt en Millet.
Met zijn mentale gezondheid ging het op en neer. In een van de periodes dat hij ernstig in de war was at hij olieverf, waardoor hij een tijd enkel mocht tekenen. Toch was Vincent in Saint-Rémy buitengewoon productief. In een jaar tijd maakte hij ongeveer 150 schilderijen.
'Wat mij betreft, met mijn gezondheid gaat het goed en wat het hoofd betreft, dat zal, laten we hopen, een kwestie zijn van tijd en geduld.'
Vincent aan Theo, Saint-Rémy-de-Provence, tussen 31 mei en 6 juni 1889. ————————————————————————————————Inside and outside When Vincent arrived at the psychiatric institution of Saint-Rémy, he immediately went to work. During periods when things were going well, he often painted in the enclosed garden there. Later he was also allowed to work outside the walls. Inside he was given an extra room that he could use as a studio. There he painted prints by artists such as Rembrandt and Millet. His mental health was up and down. During one of the periods when he was seriously confused, he ate oil paint, which meant that for a while he was only allowed to draw. Yet Vincent was extremely productive in Saint-Rémy. In one year he made about 150 paintings. "As for me, my health is going well and as for the head, that will, let's hope, be a matter of time and patience." Vincent to Theo, Saint-Rémy-de-Provence, between May 31 and June 6, 1889.
Kasteel Duurstede is een middeleeuws kasteel in de stad Wijk bij Duurstede (Nederlandse provincie Utrecht).
De geschiedenis van het kasteel gaat terug tot de vroege 13e eeuw toen de graaf van Bentheim een versterkt huis, gelegen nabij de plek waar vroeger Dorestad lag, in leen gaf aan het geslacht van Abcoude. In 1270 bouwde Zweder I van Abcoude een zware bakstenen woontoren (die er nu ook nog staat).
Het huis bleef tot 1449 in het bezit van het geslacht van Abcoude, toen werd het onder dwang verkocht aan de bisschop van Utrecht en kwam uiteindelijk in het bezit van het Sticht.
Bisschop David van Bourgondië, die het kasteel tussen 1459 en 1496 in bezit had, liet het kasteel grondig verbouwen. Hierbij werd de oude donjon volledig ingesloten door nieuwbouw. Tijdens deze verbouwing werd ook de nu nog intacte Bourgondische toren gebouwd. De opvolgers van David, Frederik IV van Baden en Filips van Bourgondië, gebruikten het kasteel ook als hun residentie.
De laatste grote uitbreiding van het kasteel vond plaats in 1577. Toen werd er een aarden, gebastionneerde omwalling om het kasteel opgeworpen.
Hoewel het kasteel in 1640 nog in goede staat verkeerde, verviel het ergens in de tweede helft van de 17e eeuw compleet tot een ruïne. Op een prent uit 1700 blijkt dat er al niet veel meer over was van het eens zo trotse gebouw. Deze teloorgang was het gevolg van bezuinigingen en verwaarlozing van de kant van het Sticht, en door vernielingen door Franse troepen tijdens het rampjaar 1672.
Een algemeen misverstand berust op de aanname dat de Franse troepen Kasteel Duurstede vernield zouden hebben. Het Kasteel, dat geen directe bedreiging vormde, is ongemoeid gelaten door de Franse troepen. Als gevolg van de zware vernielingen van Wijk bij Duurstede zijn de stenen van het toentertijd vervallen Kasteel Duurstede hergebruikt voor de wederopbouw van de stad. (Bron: Wikipedia)
Ik weet niet wat het de laatste maanden is met goederenverkeer in Zwolle hoor.... het grootste deel is ineens spontaan verdwenen (de Coevorder rijdt amper en de dolime rijdt ook minder) en wat er resteert loopt altijd vreemd, raar en bizar. De gemene deler lijkt te zijn: er is een dienstregeling, die moet om een of andere reden verlegd worden naar een potentieel gunstige tijd en wordt vervolgens weer niet gehaald (of vervroegd) waardoor het óf haasten is óf uren wachten, en het licht wordt steevast ongunstiger. Gisteren was ik net een minuutje te laat met mijn fietstocht van 22 kilometer naar Dedemsvaart voor de weer te vroeg rijdende dolime. Vandaag was de reeds vertraagde eerste graantrein van het seizoen naar Coevorden aanvankelijk herpland naar een mooie tijd.... maar helaas werd anderhalf uur te laat vertrokken waardoor de boel weer verlegd moest worden. Dus het was weer uren wachten in de door Saharazand gesluierde zon, maar die sluier maakte gelukkig wel dat het licht van de zijkant prima uitkwam. Bovendien deden de voor deze regio karakteristieke Hereford-runderen hun best goed in beeld te blijven staan. Uiteindelijk mogen we zeker zeggen dat al die uren wachten beloond zijn met een mooie prent. De 186 382 van HSL met trein 41784 naar Coevorden vlak voor Dalfsen. De rode gloed van het zand is wat uit de foto gefilterd.
Era da un po' che non vedevo più un merci variegato, con varie tipologie di carro, ma sabato mattina mi si è prentato davanti agli occhi questo convoglio composto da carri Res, Rgs, Habills, Tams ed Eaos che da Milano Smistamento si stavano dirigendo allo scalo di Savona Parco Doria trainati dall' E652.134 in livrea MIR, con entrambi i pantografi in presa, mentre si accingeva ad entrare in stazione a Tortona in una tipica mattinata autunnale
11Fountains zijn een groep fonteinen in de Friese elf steden die in het kader van Leeuwarden-Fryslân in 2018 (culturele hoofdstad van Europa) zijn geplaatst.
Nadat ik afgelopen mei enkele van de 11 fonteinen (en steden) had bezocht, keerde ik in oktober terug om de kuststeden van Fryslân te verkennen.
Alle fonteinen hier: www.flickr.com/photos/145400672@N02/albums/72177720312223...
De zee geeft, de zee neemt. Stavoren, ooit een rijke Hanzestad, kan erover meepraten. Overstromingen, zeehandelsoorlogen, een haven die verzandde: meermalen verviel de stad tot armoede. Maar telkens richtte ze zich op en brachten zeevaart en visserij nieuwe welvaart. Volksverhalen als ‘de Vrouwe van Stavoren’ vertellen van dat wisselvallige lot. ‘De Vis voor Stavoren’ door de Amerikaanse kunstenaar Marc Dion voegt daar een nieuw verhaal aan toe, met een knipoog naar een symbolische prent van Pieter Bruegel de Oude: ‘Hoe grote vissen kleintjes eten!’ We zien hoe de enorme open muil van een machtige vis ons langs de watersproeiende lippen naar binnen lokt. Wie ontsnapt in Stavoren de dans?
Bron: 11fountains.nl/fonteinen/stavoren/
----------------
11Fountains are a group of fountains in the Frisian eleven cities that were placed in the context of Leeuwarden-Fryslân in 2018 (Cultural Capital of Europe).
After having visited some of the 11 fountains (and cities) last May, I returned in October to tour Friesland's coastal cities.
The sea gives, the sea takes. Stavoren, once a wealthy Hansa town, knows all about it. Floods, trade wars, a port that silted up: on several occasions, the city fell into poverty. But each time it recovered and shipping and fishing brought new prosperity. Folk tales such as ‘the Lady of Stavoren’ tell of that precarious fate. ‘The Fish for Stavoren’ by US artist Marc Dion adds a new story, with a wink to a symbolic drawing by Pieter Bruegel the Elder: ‘Big Fish Eat Little Fish!’ The massive open mouth of a mighty fish lures us inside along its water spouting lips. Who will have a lucky escape in Stavoren?
© all rights reserved by B℮n
Please take your time... to View it large on black
For anyone interested in the subject of water, a visit to Holland will be attractive. Holland is a country of water. As the French put it: ‘God created the world, but the Dutch made Holland’. A quarter of Holland is below sea level. Tourists arriving at Schiphol Airport are more than four meters below sea level. The many canals, lakes, dykes, bridges and polders give the Netherlands its special character. The country is an extensive network of waterways, all sorts of accommodation on and near the water, many maritieme museums, picturesque old towns and many attractions and events on the water like here in Marken. The IJssellake is an enormous freshwater lake and perfect for swimming, water sports and fishing. A former island Marken is now a peninsula in the IJssellake. The famous lighthouse of Marken called The horse of Marken, given its name due to its shape ('paard' means 'horse' in dutch). The original was built in 1700, then reconstructed on top of the early foundations in 1839. It's still in use today for the recreational watersportsmen and woman. Generated by electricity now, it gives 6 seconds of light, then 2 seconds in the dark. Look at the two geese flying in front of the lighthouse. At this time of year they are easy to find in Waterland
The UNESCO nominated island connected to the mainland since 1957, offers a clearly visible rich history. The Paard van Marken - Horse of Marken is one of the best known lighthouse of Holland on the eastern end of the peninsula. This 1839 structure is 16 meters high and it's a National Heritage Sight. The beautiful Dutch landscape with the beach along the dike to the lighthouse, the indescribable changeable skies over the IJsselmeer and the rest on the authentic island enrapture you .A ideal place for a relaxing day soaking up typical Dutch scenery.
In Noord-Holland vind je het schiereiland Marken. Het voormalige vissersdorp is een toeristische trekpleister. De karakteristieke houten huizen op palen, de opvallende klederdracht en de haven en dijk trekken vele bezoekers aan. Het Paard van Marken, de vuurtoren van Marken, is een rijksmonument en is het symbool van Marken. De vuurtoren is bewoond. De prachtige ligging van Het Paard van Marken, het strand en het uitzicht hebben er voor gezorgd dat het strand benoemd is tot officiële trouwlocatie. Wanneer je wilt bekijken hoe een vroegere Marker vissersfamilie geleefd heeft, breng je een bezoek aan het Marker Huisje. In het huisje vindt je allerlei prenten, voorwerpen en klederdracht van de oude Markenaren. In het Marker Museum kom je nog meer te weten over de geschiedenis van het dorp. De vuurtoren is ontworpen door J. Valk en gebouwd in 1839 en staat op de oostelijke punt van het eiland. De toren heeft een hoogte van 16 meter en een lichtbereik van 16,7 km. De toren is begonnen als een vierkante vuurbaak in 1700. Later werden er gebouwen aan de vuurtoren gebouwd. Het beroep van vuurtorenwachter was ooit bijzonder zwaar omdat het voornamelijk bestond uit het voortdurend de hoge toren opslepen van hout of kolen, om het vuur op de juiste wijze brandend te houden. Vuurtorenwachters woonden vaak vlakbij de toren, eventueel zelfs in een aangebouwde woning zoals hier bij het Paard van Marken en het beroep ging over van vader op zoon. Pas met de komst van olielampen en dan met name de Argandse lamp in de achttiende eeuw kreeg de vuurtorenwachter het wat lichter. Het beroep vuurtorenwachter bestaat niet meer. Er zijn nog een paar vuurtorens bemand, maar de mensen die daar zitten zijn eigenlijk verkeersleiders voor de scheepvaart. Zij hebben nog wel de functie van uitkijk, maar hebben geen bemoeienis meer met het licht. In de volksmond heten zij echter nog wel vuurtorenwachter. Het Paard van Marken geeft 6 seconde licht en is 2 seconde donker. Meer info op: www.thijsvandetoren.nl/
© all rights reserved by B℮n
Please take your time... to View it large on black
For anyone interested in the subject of water, a visit to Holland will be attractive. Holland is a country of water. As the French put it: ‘God created the world, but the Dutch made Holland’. A quarter of Holland is below sea level. Tourists arriving at Schiphol Airport are more than four meters below sea level. The many canals, lakes, dykes, bridges and polders give the Netherlands its special character. The country is an extensive network of waterways, all sorts of accommodation on and near the water, many maritieme museums, picturesque old towns and many attractions and events on the water like here in Marken. The IJssellake is an enormous freshwater lake and perfect for swimming, water sports and fishing. A former island Marken is now a peninsula in the IJssellake. In the early days the area around Marken was regularly flooded. Eventually a low dike was constructed leaving only skipped water at larger storms. Since the construction of the Dam there has been no more trouble. We walk around the dike of Marken. Threatening rain clouds were gathering above Marken. A beautiful panoramic view from the embankment with the late sunbeams above Waterland. The heavy rain clouds called cumulonimbus started to loose raindrops and even hail. I capture the late sunshine on the dark rain clouds. In these stormy conditions the quality of light is at its best and landscape most dramatic. It reminds me of the Three trees of Rembrandt, an impressive landscape print from 1643. Rembrandt etching in the afternoon light falls beneath dark rain clouds over a panoramic landscape. The technical picture is extremely challenging for many generations of artists, especially inspired by the subtly applied Clair-obscur technique and the threatening atmosphere. Clair-obscur is a technique of painting, film and photography where little use is made of the so-called mid tones. This achieves a dramatic effect . With rain clouds looming over our heads and with quite a lot of wind in our necks we will continue our walking towards Marken harbor. We remain well and truly dry.
Threatening rain clouds were gathering above Marken. The UNESCO nominated island connected to the mainland since 1957, offers a clearly visible rich history. The beautiful Dutch landscape with the green grassland and dike along the Gouwsea, the indescribable changeable skies over the IJsselmeer and the rest on the authentic island enrapture you. Geese flying in the background. At this time of year they are easy to find in Waterland.
In Noord-Holland vind je het schiereiland Marken. Het voormalige vissersdorp is een toeristische trekpleister. De karakteristieke houten huizen op palen, de opvallende klederdracht en de haven en dijk trekken vele bezoekers aan. Wanneer je wilt bekijken hoe een vroegere Marker vissersfamilie geleefd heeft, breng je een bezoek aan het Marker Huisje. In het huisje vindt je allerlei prenten, voorwerpen en klederdracht van de oude Markenaren. In het Marker Museum kom je nog meer te weten over de geschiedenis van het dorp. Marken is een voormalig eiland, nu een schiereiland, in het Markermeer dat sinds 1957 via een dijk met het vasteland verbonden is. Vroeger lag het aan de Zuiderzee en kwam regelmatig onderwater te staan. Uiteindelijk werd een lage dijk aangelegd waardoor er alleen bij wat grotere stormen water oversloeg. Sinds de aanleg van de Afsluitdijk heeft men daar ook geen last meer van. We wandelen rondom de dijk van Marken. Dreigende regenwolken pakten zich samen boven Marken. Een prachtig weidsgezicht vanaf de dijk met de late zonnestralen boven Waterland. De zware regenwolk, een z.g. cumulonimbus, brak boven Marken los. Een flinke plensbui en soms met hagel. De hemelsluizen openen zich en ik pik het laatste zonnestraaltje mee als de donkere regenwolken binnen komen. Bij deze stormachtige omstandigheden is de kwaliteit van het licht op zijn best, het landschap op zijn meest dramatisch. Het doet mij denken aan de drie bomen van Rembrandt, een indrukwekkende landschapsprent uit 1643. In Rembrandts ets valt het middaglicht vanonder donkere regenwolken over een panoramisch landschap. De technisch uiterst virtuoze prent heeft, vooral door het subtiel toegepaste clair-obscur en de dreigende atmosfeer, vele generaties kunstenaars geïnspireerd. Clair-obscur is een techniek uit de schilderkunst, film en fotografie waarbij weinig gebruik wordt gemaakt van de zogenaamde middentonen. Hiermee wordt een dramatisch effect bereikt. Met dreigende regenwolken boven ons hoofd en met flink veel wind in onze nek, zetten we door en wandelen richting Marken haven. Wij blijven wis en waarachtig droog.
Kasteel Duurstede is een middeleeuws kasteel in de stad Wijk bij Duurstede (Nederlandse provincie Utrecht).
De geschiedenis van het kasteel gaat terug tot de vroege 13e eeuw toen de graaf van Bentheim een versterkt huis, gelegen nabij de plek waar vroeger Dorestad lag, in leen gaf aan het geslacht van Abcoude. In 1270 bouwde Zweder I van Abcoude een zware bakstenen woontoren (die er nu ook nog staat).
Het huis bleef tot 1449 in het bezit van het geslacht van Abcoude, toen werd het onder dwang verkocht aan de bisschop van Utrecht en kwam uiteindelijk in het bezit van het Sticht.
Bisschop David van Bourgondië, die het kasteel tussen 1459 en 1496 in bezit had, liet het kasteel grondig verbouwen. Hierbij werd de oude donjon volledig ingesloten door nieuwbouw. Tijdens deze verbouwing werd ook de nu nog intacte Bourgondische toren gebouwd. De opvolgers van David, Frederik IV van Baden en Filips van Bourgondië, gebruikten het kasteel ook als hun residentie.
De laatste grote uitbreiding van het kasteel vond plaats in 1577. Toen werd er een aarden, gebastionneerde omwalling om het kasteel opgeworpen.
Hoewel het kasteel in 1640 nog in goede staat verkeerde, verviel het ergens in de tweede helft van de 17e eeuw compleet tot een ruïne. Op een prent uit 1700 blijkt dat er al niet veel meer over was van het eens zo trotse gebouw. Deze teloorgang was het gevolg van bezuinigingen en verwaarlozing van de kant van het Sticht, en door vernielingen door Franse troepen tijdens het rampjaar 1672.
Een algemeen misverstand berust op de aanname dat de Franse troepen Kasteel Duurstede vernield zouden hebben. Het Kasteel, dat geen directe bedreiging vormde, is ongemoeid gelaten door de Franse troepen. Als gevolg van de zware vernielingen van Wijk bij Duurstede zijn de stenen van het toentertijd vervallen Kasteel Duurstede hergebruikt voor de wederopbouw van de stad. (Bron: Wikipedia)
Uit:"Letter- en prent-geschenkje voor kinderen" Leiden 1817.
Private collection. No reproduction
"Children should avoid this attraction completely or only go into a carousel when permitted by their parents or guardian."
Kasteel Duurstede is een middeleeuws kasteel in de stad Wijk bij Duurstede (Nederlandse provincie Utrecht).
De geschiedenis van het kasteel gaat terug tot de vroege 13e eeuw toen de graaf van Bentheim een versterkt huis, gelegen nabij de plek waar vroeger Dorestad lag, in leen gaf aan het geslacht van Abcoude. In 1270 bouwde Zweder I van Abcoude een zware bakstenen woontoren (die er nu ook nog staat).
Het huis bleef tot 1449 in het bezit van het geslacht van Abcoude, toen werd het onder dwang verkocht aan de bisschop van Utrecht en kwam uiteindelijk in het bezit van het Sticht.
Bisschop David van Bourgondië, die het kasteel tussen 1459 en 1496 in bezit had, liet het kasteel grondig verbouwen. Hierbij werd de oude donjon volledig ingesloten door nieuwbouw. Tijdens deze verbouwing werd ook de nu nog intacte Bourgondische toren gebouwd. De opvolgers van David, Frederik IV van Baden en Filips van Bourgondië, gebruikten het kasteel ook als hun residentie.
De laatste grote uitbreiding van het kasteel vond plaats in 1577. Toen werd er een aarden, gebastionneerde omwalling om het kasteel opgeworpen.
Hoewel het kasteel in 1640 nog in goede staat verkeerde, verviel het ergens in de tweede helft van de 17e eeuw compleet tot een ruïne. Op een prent uit 1700 blijkt dat er al niet veel meer over was van het eens zo trotse gebouw. Deze teloorgang was het gevolg van bezuinigingen en verwaarlozing van de kant van het Sticht, en door vernielingen door Franse troepen tijdens het rampjaar 1672.
Een algemeen misverstand berust op de aanname dat de Franse troepen Kasteel Duurstede vernield zouden hebben. Het Kasteel, dat geen directe bedreiging vormde, is ongemoeid gelaten door de Franse troepen. Als gevolg van de zware vernielingen van Wijk bij Duurstede zijn de stenen van het toentertijd vervallen Kasteel Duurstede hergebruikt voor de wederopbouw van de stad. (Bron: Wikipedia)
Prent uit "Reize naar de baai van Hudson" van Ellis. 1750 eerste en enige Nederlandse uitgave bij Elias Luzac te Leiden.
Doel was een noordelijke doorvaart naar Azië te vinden. Uiteindelijk werd vastgesteld dat de Hudson baai slechts een grote baai is.
Private collection. No reproduction
Image of Inuit from " A Voyage to Hudson's Bay " by Ellis. 1750 first and only Dutch edition by Elias Luzac in Leiden.
The aim was to find a northern passage to Asia. Eventually it was determined that the Hudson Bay is indeed only a large bay.
Private collection. No reproduction
The Kemmerich collection. In 1894 the Liebig Company did a take over Kemmerichs patents, material and all possesions ... That year took place the Antwerp most famous World Exhibition AND both companies sat together and prof. Kemmerich became a director at Liebig Meat Extract Company. His product, the PETONE made meat product more digestable and was a good move. Kemmerichs produced in the period 1882 to 1894 = 12 years MANY sets and advertising chromo cards. this is a large collection. Enjoy the artwork.
o lindo riscadinho da sara já está instalado (e bem acompanhado!!) no quartinho do josé! :)
sara, o pequeno josé sorri logo pela manhã assim que o vê! muito obrigada pelo teu carinho, pela tua simpatia, pela tua generosidade!
beijinhos
Motto van Plantin-Moretus
Het Museum Plantin–Moretus is de enige drukkerij-uitgeverij die ons op wereldvlak bewaard is gebleven uit de renaissance- en baroktijd. Het is de voortzetting van de Officina Plantiniana, gesticht in 1555 door Christoffel Plantin, de eerste industriële drukker uit de geschiedenis.
Zijn Prentenkabinet verzamelt prenten en tekeningen van Antwerpse meesters van de 16de eeuw tot vandaag.Met zijn internationaal bekende verzamelingen van 16de- en 17de-eeuwse grafiek is dit een van de vijftig belangrijkste prentenkabinetten op wereldvlak.
De unieke typografische schatkamer kan bogen op het bezit van de oudste drukpersen ter wereld (ca. 1600).
.