Architect Willem Marinus Dudok
View allAll Photos Tagged ontwerp
Ontwerp
Het Jachthuis is geïnspireerd op het Engelse country house. Voorbeelden van kenmerken die daar op wijzen zijn de speciale vertrekken voor ieder gezinslid, net als de bibliotheek, rookkamer, boudoirs en de biljartkamer. Hetzelfde geldt voor de v-vorm van het gebouw.
Andere kenmerken die het Jachthuis Sint Hubertus zo’n eigen en karakteristieke aanblik geven, zijn vooral afkomstig van de kenmerken van Berlages werk. Denk aan het werken met extreme geometrische precisie, natuursteenelementen, geglazuurde tegels, cassetteplafonds en geïntegreerde ‘toegepaste kunst’. Alles werd zo nauwkeurig als mogelijk vastgelegd, omdat in Berlages ogen iedere verstoring of concessie afbreuk zou doen aan het geheel. Omdat Berlage zo concessieloos mogelijk aan zijn idee wilde werken, waren er geregeld onenigheden tussen hem en zijn opdrachtgever Helene. Die onenigheden zorgden meermaals voor een aanzienlijke vertraging van het bouwproces.
In Berlages ogen zou iedere verstoring of concessie afbreuk doen aan het geheel
De karakteristieke toren van het Jachthuis past niet bij het genre van het Engelse Country House. Het is vooral een kenmerk van veel van Berlages gebouwen. De toren hoort ook bij de wens van het echtpaar Kröller-Müller om een weids uitzicht over de omgeving te hebben.
Het Jachthuis Sint Hubertus neemt een nogal uitzonderlijke plaats in binnen het oeuvre van Berlage. Waar hij doorgaans garant stond voor rationele, zakelijke ontwerpen, toonde hij met het Jachthuis juist een overdaad aan aandacht voor het ambacht van het ontwerpen. Het is één van de redenen waarom het Jachthuis in binnen- en buitenland groot aanzien geniet.
Waar Berlage doorgaans van opdrachtgevers alleen de opdracht kreeg voor het ontwerpen van een gebouw, ontwierp hij in het geval van het Jachthuis ook het complete interieur, tot zelfs het bestek aan toe. Ook de directe omgeving, een park met een flinke vijverpartij, ontwierp hij, net als een brug over een uitloper van die vijver. Het betekent dat het Jachthuis een zogenaamd Gesamtkunstwerk is.
De bouw van Jachthuis Sint Hubertus werd voltooid in 1920. Het echtpaar gebruikte het Jachthuis vanaf dat moment vooral als buitenverblijf. Pas in de laatste fase van hun leven woonden zij er permanent.
De Sint-Pieterskerk is een rooms-katholiek kerkgebouw in de Antwerpse plaats Berlaar, gelegen aan Markt 42.
Geschiedenis
In 1227 kwam het tiendrecht aan de Abdij van Rozendaal te Walem. Omstreeks 1230 werd een vroeggotisch kerkgebouw opgericht waarvan de toren nog aanwezig is. Omstreeks 1353 werd de kerk door een nieuwe vervangen en deze is waarschijnlijk later door brand verwoest. Een nieuwe kerk werd gebouwd met laatgotisch koor uit het midden van de 17e eeuw en een 18e-eeuws schip en transept.
In 1873-1876 werd een nieuwe, neoromaanse kerk gebouwd naar ontwerp van Leonard Blomme.
Op 14 mei 1940 werd de toren door het Belgische leger opgeblazen. In 1940-1943 werd de toren herbouwd met zoveel mogelijk gebruik van het materiaal van de verwoeste toren. Hierbij is een skelet van gewapend beton als drager gebruikt.
Gebouw
Het betreft een driebeukige georiënteerde kruisbasiliek met voorgebouwde toren. Deze toren is gebouwd in Ledische steen en heeft vier geledingen onder tentdak. Het kerkgebouw is uitgevoerd in bakstenen en heeft een halfcirkelvormig afgesloten koor.
Interieur
Uit het 3e kwart van de 17e eeuw is een schilderij: Marteldood van Sint-Petrus, door Pieter Thys. Voorts het Mystiek huwelijk van Sint-Catharina door Theodoor Boeyermans (3e kwart 17e eeuw).
De kerk bezit een gepolychromeerd beeld: Ecce Homo (omstreeks 1700) en een 18e-eeuws kruisbeeld.
Het merendeel van het kerkmeubilair is neogotisch uit de 2e helft van de 19e eeuw. De preekstiel is uit de 1e helft van de 18e eeuw. Het orgel is van 1954-1955 en werd gebouwd door de firma Jos Stevens.
Kapel van circa 1880 naar ontwerp van E. Pelgrims, gerestaureerd in 1980. Gebouwd in opdracht van de eigenares van de in 1942 vernielde hertogse hoeve (1772). De huidige hoeve dateert van 1945.
Eenbeukige neogotische kapel van één travee met koor van één rechte travee en driezijdige sluiting, voorafgegaan door een lager, opengewerkt portaal; leien zadeldaken (nok loodrecht op en parallel aan de straat). Punt- en lijstgevels van baksteen en arduin, eerstgenoemde met aandak op schouderstukken, kruis of topversiering, laatstgenoemde met tandlijst; sierankers; gelede hoeksteunberen. Arduinen gevelplaat met inscriptie: "Komt tot mij, gij allen die belast en beladen zijt, want Ik zal u verkwikken".
Enkelvoudige en gekoppelde spitsbogige muuropeningen en oculi in geprofileerde bakstenen omlijsting. Houten deur met sierlijk smeedijzeren beslag.
Interieur: overwelving met houten kruis-, ton- en straalgewelven, bakstenen muren, zwartmarmeren vloer. Smeedijzeren koorhek; eenvoudig altaarblad op gepolychromeerde houten pijler; koorapsis met nis waarin gepolychromeerd Heilig Hartbeeld.
Deze foto is gemaakt in Nieuw Vennep.
Harp:
Brug in de Noordelijke Randweg bij Nieuw-Vennep over de Hoofdvaart.
De brug is 143 m lang. Lengte pyloon: 82 m.
Hiermee is het de grootste Calatravabrug in Haarlemmermeer.
Niet alleen de bovenkant van de brug maar ook de onderkant van de brug, is een mooie constructieve ontwerp van de architect.
This photo was taken in Nieuw Vennep.
Harp:
Bridge in the Northern Randweg near Nieuw-Vennep over the Hoofdvaart.
The bridge is 143 m long. Pylon length: 82 m.
This makes it the largest Calatrava bridge in Haarlemmermeer.
Not only the top of the bridge but also the bottom of the bridge is a beautiful structural design by the architect.
Their style is known for organic, undulating forms that attempt to connect architecture with nature.
The model shows a dynamic, flowing design intended to evoke emotional responses through space and form.
Hun stijl staat bekend om organische, golvende vormen die architectuur met de natuur proberen te verbinden.
Het model toont een dynamisch, vloeiend ontwerp dat emotionele reacties wil oproepen door middel van ruimte en vorm.
Their style is known for organic, undulating forms that attempt to connect architecture with nature.
The model shows a dynamic, flowing design intended to evoke emotional responses through space and form.
Ihr Stil ist bekannt für organische, geschwungene Formen, die Architektur und Natur miteinander verbinden. Das Modell zeigt ein dynamisches, fließendes Design, das durch Raum und Form emotionale Reaktionen hervorrufen soll.
Leur style se caractérise par des formes organiques et ondulantes qui cherchent à relier l'architecture à la nature.
La maquette présente un design dynamique et fluide, conçu pour susciter des émotions par le jeu des espaces et des formes.
PANA3981
De koploper - Een iconisch treinstel waarvan het ontwerp al stamt uit de jaren 70 van de vorige eeuw. Een treinstel uit de tijd dat men zulke treinen nog speciaal voor de NS ontwierp. Een treinstel dat nog altijd veel meer gewaardeerd wordt dan moderne treinen die zichzelf SNG noemen. Toen ik begon met spotten in 2016 was het ICMm volop te bewonderen in Best. Zowel de intercity Den Haag - Venlo als Schiphol - Heerlen werden gereden met dit prachtige materieel. Helaas verdween het ICMm in de loop van 2017 en is sindsdien niet meer terug geweest. Tot dienstregeling 2020, waarop de NS begon met een intercity tussen Eindhoven en Dordrecht die maarliefst 4 keer per dag per richting reed. Hoe deze treinverbinding tot stand heeft kunnen komen is voor mij een raadsel, maar het betekende wel weer de terugkeer van ICMm in mijn woonplaats.
De laatste 1900-rit van de dag, de 1966, vertrekt kort na 20 uur uit Eindhoven en rijdt in de zomer in heerlijk avondlicht. Met het koolzaad in volle bloed werd ICMm 4068 bij de fly-over van Boxtel vastgelegd, als intercity 1966 naar Dordrecht. Vanuit Dordrecht wordt het treinstel leeg naar Roosendaal gebracht om daar het weekend door te brengen.
Vrijdag 7 mei 2021, 20:16
Aan het ontwerp van dit type locomotief is toch een denkproces vooraf gegaan. Hier is met bewustzijn aan gewerkt. Bijzonder. Enfin, op deze foto passeert de 264 001 van Eisenbahn-u. Hafenbetriebsgesellschaft uit Osnabrück met een schroottrein uit Georgsmarienhütte langs Natrup-Hagen op 3 juni 2024.
Deutsch: Man hat doch nachgedacht über das Design dieser Lok. Keine Ahnung was da passiert ist. Wie dem auch sei: hier fährt die 264 001 von Eisenbahn- u. Hafenbetriebsgesellschaft (EHB) mit Sitz in Osnabrück mit einem Schrottzug aus Georgsmarienhütte an Natrup-Hagen vorbei. Aufnahme am 3. Juni 2024.
Qua ontwerp vind ik de Alsthom Prima lok een beetje de Dacia Logan onder de elektroloks. Maar deze met bloemen uitgedoste Fransman vind ik dan nog wel grappig. Hier bij passage langs Kaarst met een sleepje van vijf ketels.
Deutsch: die Alstom Prima Loks sind für mich ein bisschen die Dacia Logans unter den Elektroloks. Aber dieser mit Blumen beklebte Franzose gefällt mir dann doch noch. Auf diesem Bild hat die Lok fünf Kesselwagen am Haken bei der Durchtfahrt bei Kaarst.
20210922-9408
Het monument is het ontwerp van Alex da Silva en staat op de Lloydkade in de wijk Lloydkwartier in het stadsdeel Delfshaven.
In de 17e tot de 19e eeuw werden er in het Lloydkwartier wapens, aardewerk en sterke drank verhandeld. Deze goederen werden naar Afrika verscheept, waar ze werden geruild voor slaven. Vervolgens brachten deze Rotterdamse schepen ze naar Suriname en de Nederlandse Antillen en daar te ruilen voor goederen als koffie en suiker die naar Rotterdam werden verscheept. In deze Trans-Atlantische slavenhandel speelde onder andere de firma Coopstad en Rochussen een rol en waren na de Middelburgsche Commercie Compagnie de grootste handelsmaatschappij van Nederland.
Anno 2013 wonen er in Rotterdam meer dan 80.000 nazaten van slaven.
Op 16 juni 2013 werd het Slavernijmonument onthuld. Op 1 juli 2015 was het precies 150 jaar geleden dat de slavernij in Nederland werd afgeschaft. De naastgelegen hogeschool STC-Group heeft het monument geadopteerd.
Het monument is gemaakt van cortenstaal en thermisch verzinkt staal en heeft een lengte van 900 centimeter, een hoogte van 450 centimeter en een breedte van 120 centimeter. De sculptuur heeft de vorm van een gestileerde schip, waar bovenop figuren hun vrijheid tegemoet dansen. Van de vier dansende slaven is de eerste nog volledig geketend en de laatste - al dansend - volledig losgebroken.
All images are copyrighted by Pieter Musterd. If you want to use or buy any of my photographs, contact me. It is not allowed to download them or use them on any website, blog etc. without my explicit permission.
If you want a translation of the text in your own language, please try "Google Translate".
Ontwerp van Dudok in Hilversum uit 1927. Een klein hofjesachtig complex van twintig woningen aan de Duivenstraat. De houten betimmering geeft het iets dorps. Bij de restauratie rond 2000 zijn de twintig kleine woningen 'herverkaveld' tot dertien grotere. Rijksmonument 407237 en 407330.
Deze foto is gemaakt bij de Rottemeren in Bleiswijk.
Het Bleiswijkse Verlaat is een schutsluis met puntdeuren tussen de Rottemeren en de Heulsloot bij Bleiswijk in de gemeente Lansingerland, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland.
De sluis wordt niet meer bediend het ontwerp van de sluis is uit 1772.
De huidige sluis is in 1972 volledig gerestaureerd in 2015 is dit opnieuw gebeurd.
De schutlengte is 20 m, de wijdte 3 m en de drempeldiepte BP -1,20 m.
De sluis heeft nog de bouw van sluizen van vroeger tijden.
De sluismuren zijn niet gemetseld maar van hout.
De constructie is bovenlangs voorzien van houten jukken.
This photo was taken at the Rottemeren in Bleiswijk.
The Bleiswijkse Verlaat is a lock with pointed doors between the Rottemeren and the Heulsloot near Bleiswijk in the municipality of Lansingerland, in the Dutch province of South Holland.
The lock is no longer operated, the design of the lock dates from 1772.
The current lock was completely restored in 1972 and this was done again in 2015.
The lock length is 20 m, the width is 3 m and the threshold depth is BP -1.20 m.
The lock still has the construction of locks from earlier times.
The lock walls are not made of masonry, but of wood.
The construction is fitted with wooden beams at the top.
Het laatste ontwerp dat de Irakese meesterarchitecte Zaha Hadid zelf heeft gemaakt, voor haar veel te vroege dood in 2016. Om deze reden heet het plein voor dit gebouw het Zaha Hadidplein, ter ere van haar. Het glazen bouwwerk, dat zowel een schip als een diamant voorstelt, is gebouwd bovenop het oude havenhuis uit 1922.
Port Authority
The last design Iraqi master architect Zaha Hadid did herself, before her untimely death in 2016. Because of this, the square in front of the building was named the Zaha Hadidsquare in her honor. The glass structure, resembling both a ship and a diamond, is built on top of the old port building from 1922.
Een ontwerp van Dudok uit 1925 aan de Eikbosserweg in het zuiden van Hilversum. Kenmerkende details zijn de halfronde uitbouw rechts, de benadrukking van de ingang door de asymmetrische toren en het tegelpad in stroken ervoor.
Het was een christelijke school voor Uitgebreid Lager Onderwijs, gekoppeld aan een openbare kleuterschool, de Catharina van Rennesschool. Het gebouw is nu buitenschoolse opvang. Het scholencomplex is sinds 1991 Rijksmonument (nr. 407235).
Daf museum, Eindhoven
24 januari 2015
Een kleine goedkope auto voor iedereen
'N Klein goedkoop motor vir almal
Una piccola auto economica per tutti
En lille billig bil til alle
Ein kleines billiges Auto für alle
Malkara malmultekosta aŭto por ĉiuj
Une petite voiture bon marché pour tout le monde
Had als bijnaam 'de rijdende regenjas'.
Een bijzonder ontwerp, deze Tsjechische Tatra 87. Niet alleen vallen de drie grote koplampen op (alleen niet hier op deze foto), ook de aërodynamische 'vin van een vis' achterop is opmerkelijk te noemen. Dit laatste is een uitvinding van de Oostenrijker Hans Ledwinka, die in 1921 begon als technisch directeur bij zijn Tsjechische werkgever. Ook opmerkelijk: Ledwinka en Ferdinand Porsche waren goede collega's. Daardoor vermoedde Tatra dat Porsche zijn ontwerp van de Volkswagen Kever van hen heeft gekopieerd. Na een rechtszaak en na de oorlog gaf Volkswagen het toe dat de Kever invloeden van de Tatra had.
Dan nog wat feitjes over de 87: onder de kap lag een heuse V8-motor, wel met maar 85 pk. Tussen 1937 en 1950 (met een productiestop tijdens de Tweede Wereldoorlog) werden er 1752 geproduceerd. In Nederland werden er twaalf verkocht, waarvan er nu naar verluidt nog twee van over zijn. Eentje heeft een mooi plekje in het Louwman Museum.
Den Haag, Nederland
A special design, this Czech Tatra 87. Not only do the three large headlights stand out (only not in this picture), but also the aerodynamic 'fin of a fish' on the back is remarkable. This last thing is an invention by the Austrian Hans Ledwinka, who started in 1921 as technical director at his Czech employer. Also remarkable: Ledwinka and Ferdinand Porsche were good colleagues. Thereby Tatra suspected that Porsche copied his design of the Volkswagen Beetle from them. After a lawsuit and after the war, Volkswagen admitted that the Beetle had influences from the Tatra.
Then some other facts about the 87: under the hood was a real V8 engine, but with only 85 hp. Between 1937 and 1950 (with a production stop during the Second World War) 1752 were produced. Twelve were sold in the Netherlands, of which there are now reportedly two left. One has a nice spot in the Louwman Museum.
The Hague, The Netherlands
Kassahuisje van Reederij P. Kooij aan de Oude Turfmarkt in Amsterdam, een ontwerp uit 1937 van architect Jan Leupen, in dienst bij Publieke Werken.
Leupen werkte samen met NS-architect Schelling aan het Amstelstation, dat een paar jaar later werd geopend. Er zijn zekere stijlovereenkomsten te zien
Booking office of canal boat company P. Kooij at Oude Turfmarkt in Amsterdam - a 1937 design by Jan Leupen, architect employed by Amsterdam's Public Works department
Het raadhuis van Heerlen is een ontwerp van de destijds in Heerlen woonachtige architect Peutz en is gebouwd tussen 1936 en 1942.
Het bestuurscentrum werd in tegenstelling tot het oude raadhuis met de voorgevel van de Geleenstraat afgewend gebouwd. Deze nieuwe voorgevel was een prominent onderdeel van het nieuwe raadhuisplein. De gevelopeningen met de ramen van verschillende grootte en de twee deuropeningen hebben een niet symmetrische compositie, die lijkt op een kunstwerk uit De Stijl. Maar er is in het verleden ook wel gesuggereerd dat de asymetrische plaatsingen van de openingen een doorsnede zouden kunnen zijn van de Heerlense bodem die doorboord is met mijngangen en lifschachten. Door het platte rechte dak en de afwezigheid van ornamenten krijgt het gebouw een strak en modern karakter.
Met de bouw van het nieuwe raadhuis werd gestart terwijl het oude raadhuis aan de achterkant nog in gebruik was. Aan de linkerkant van het gebouw is een opvallende niet functionele uitbouw met klassieke zuilen. Deze vrijwel enige ornamentele versiering van het gebouw is een verwijzing naar het Romeinse Heerlen.
Het Raadhuis in Hilversum (1931) is het hoogtepunt van het werk van Willem Marinus Dudok. Het is gebouwd in een parkachtige omgeving (een villawijk uit het einde van de 19e eeuw) op het voormalige landgoed “Den Witten Hull” dat in 1923 door de gemeente werd aangekocht.Na zijn aantreden in 1915 als directeur Publieke Werken van de gemeente Hilversum begon Dudok vrijwel direct met het maken van plannen voor een nieuw raadhuis, maar pas in 1928 (na 10 ontwerpen voor diverse locaties) werd er begonnen met de bouw van het definitieve ontwerp. Door de situering op een vrij terrein – zonder rooilijnen en beperking van de bouwhoogte – was Dudok ongebonden in zijn ontwerp. Het resultaat is een sculpturaal gebouw bestaande uit kubistische volumes en horizontale gevellijnen met een 48 meter hoge toren als culminatiepunt.
20150511-4870
De bekende Solex (Frans ontwerp) is van 1948 tot inde jaren 60 bij Van der Heem onder licentie geproduceerd. Bij de Van der Heem fabrieken zijn er na de oorlog zo'n 700.000 exemplaren van de band gerold. In 1965 zijn ze er mee gestopt.
In het atrium van het Haags Stadhuis is een kleine, hele interessante, expositie van Den Haag als Industriestad. Want wij leven hier niet alleen van ambtenaren en regeringen.
nl.wikipedia.org/wiki/Solex_(bromfiets)
Ontwerp iimmerman Pieter Noorwits,
samen met architect Bartholomeus van Bassen
nl.wikipedia.org/wiki/Nieuwe_Kerk_(Den_Haag)
Industrieel ontwerp
Sfeerhaven
Roosendaal
Noord Brabant
Nederland
19 maart 2021
Concept
Het concept Sfeerhaven staat voor creativiteit. Sfeerhaven is een samenwerking van verschillende ervaren ambachtslieden met hart voor hun vak. Timmermannen, interieurbouwers, stoffeerders, meubelmakers, metaalbewerkers, parketteurs, stukadoors, schilders, vormgevers, interieur stylisten en designers. Een plek waar creativiteit samenkomt, waar inspireren, creëren, realiseren en ontmoeten centraal staat. Een podium kunnen bieden en ze voortdurend uitdagen met als resultaat vernieuwende ideeën. Out of the box (buiten de doos) denken en het in the box uitvoeren. Op deze manier blijven we jou als klant verrassen. Je moet bij sfeerhaven de creativiteit kunnen ervaren.
Tekst; sfeerhaven.nl
Industrieel ontwerp
Sfeerhaven
Roosendaal
Noord Brabant
Nederland
19 maart 2021
Concept
Het concept Sfeerhaven staat voor creativiteit. Sfeerhaven is een samenwerking van verschillende ervaren ambachtslieden met hart voor hun vak. Timmermannen, interieurbouwers, stoffeerders, meubelmakers, metaalbewerkers, parketteurs, stukadoors, schilders, vormgevers, interieur stylisten en designers. Een plek waar creativiteit samenkomt, waar inspireren, creëren, realiseren en ontmoeten centraal staat. Een podium kunnen bieden en ze voortdurend uitdagen met als resultaat vernieuwende ideeën. Out of the box (buiten de doos) denken en het in the box uitvoeren. Op deze manier blijven we jou als klant verrassen. Je moet bij sfeerhaven de creativiteit kunnen ervaren.
Tekst; sfeerhaven.nl
20190217-9486
Door het tegenlicht wordt het patroon van de tegelvoer extra belicht. Deze zijn speciaal ontworpen voor deze straat. Dezelfde patronen komen ook terug in de vele metalen zitbanken en afvalbakken.
Ontwerp
Architect Lana du Croq maakte het ontwerp voor de herinrichting (inclusief de zwevende lampen.) Ze liet zich inspireren door het Oude Haagse Hof en de koninklijke kantpatronen. In het ontwerp wordt e Grote Marktstraat de "balzaal van de hofstad" genoemd.
All images are copyrighted by Pieter Musterd. If you want to use or buy any of my photographs, contact me. It is not allowed to download them or use them on any websites, blogs etc. etc. without my permission If you want a translation in your own language, please try "Google <a
Maze design by the architectural duo Gijs van Vaerenbergh.
Ontwerp doolhof door het architecten duo Gijs van Vaerenbergh.
Labyrinthe conçu par le duo d'architectes Gijs van Vaerenbergh.
Labyrinthentwurf des Architektenduos Gijs van Vaerenbergh.
Het asymmetrisch ontwerp van smalbek-G2000'en laat zich goed zien als er twee locs gekoppeld zijn. De 2101 en 2102 van Independent Rail Partner zijn getooid in de roze huisstijl van het bedrijf. Of was het andersom, en is het bedrijfslogo gewoon een afbeelding van één van deze locomotieven? Er scheen in ieder geval een fijn zonnetje op de locs, toen deze als een Happy Train stonden te wachten tot de kolentrein die opgehaald moest worden volledig beladen was.
Fiets,Spacelander. Ontwerper Ben Bowden, 1960,Nationaal Fietsmuseum Velorama,Nijmegen. Bike,Spacelander. Designer Ben Bowden, 1960, National Bicycle Museum Velorama, Nijmegen.
The British Ben Bowden (1906-1998) launched this striking, streamlined bicycle in 1960. Prototype had been developed 16 years earlier.
Spacelander responded to the growing fascination of space travel. Collector's item highly sought after.
De Brit Ben Bowden (1906-1998) lanceerde deze opvallende, gestroomlijnde fiet in 1960. Prototype was 16 jaar eerder ontwikkeld.
Spacelander speelde in op de groeiende fascinatie van de ruimtevaart. Verzamelobject zeer gewild.
Bij het ontwerp van de eerste gelede trams van Freiburg im Breisgau borduurde men voort op de tweeassige Verbandstyp-wagens. In 1959 leverde de wagonfabriek Rastatt drie eenrichtingwagens waarvan de voorste wagenbak op een vast onderstel en de tweede opgelegde bak op een draaistel rustte. De destijds moderne trams kregen dezelfde naam als de sateliet waar de Sovjet Unie destijds wereldfaam mee verwierf; Spoetnik.
Hier zien we motorwagen 102 met een tweeassige Verbandstyp-bijwagen in het centrum van dit aardige stadje in het Zwarte Woud. Door de komst van nieuwe gelede achtassers gingen de drie buitenbeentjes in 1981 buitendienst. Ze stonden vele jaren ongebruikt in de remise. De 101 en 102 zijn uiteindelijk in 1995 gesloopt. De 103 is als museumwagen bewaard gebleven.
De open goten zijn karakteristiek voor Freiburg. Het is leuk in het straatbeeld maar als je er niet op bedacht bent haal je binnen de kortste keren een paar natte sokken. In dat ongelukkige geval zijn er genoeg winkels bij de hand om een droog paar aan te schaffen...
Bekijk mijn fotoalbum in de klassieke versie.
Maze design by the architectural duo Gijs van Vaerenbergh.
Ontwerp doolhof door het architecten duo Gijs van Vaerenbergh.
Labyrinthe conçu par le duo d'architectes Gijs van Vaerenbergh.
Labyrinthentwurf des Architektenduos Gijs van Vaerenbergh.
Ontwerp van Haagse kunstenaar Theo ten Have
locatie Malieveld/Koekampgebied
Broninfo en meer Wikopedia
The Hague. Design museum. Model engine. The design is streamlined. Den Haag. Design museum. Model motor. De vormgeving is gestroomlijnd.
Characteristics:
Technique, streamline, design, inspiration, design, unique, history, spectacular, models (eg vehicles, ).
Kenmerken: Techniek,stroomlijn,vormgeving,inspiratie,ontwerp,unieke,geschiedenis,spectaculaire ,modellen (bijv. voertuigen).
Alle foto's zijn exclusief eigendom van GreatPicture en zijn auteursrechtelijk beschermd.
Please do not use this image on websites, blogs or other media without my permission.
Een ontwerp van Berlage, gerealiseerd in 1903 als nieuwe oeververbinding tussen de stadsuitbreiding in Zuid (de Pijp) en het Weesperpoortstation. In de jaren '80 is de brug wegens slijtage en verzakking compleet vernieuwd met behoud van het aanzien uit Berlage's tijd.
In het verlengde van de Amstel de torens van de Zuiderkerk en de Oude Kerk. Op de kleppen van de dubbele basculebrug rijdt de historische enkelgelede wagen van de museumtramlijn
The 'New Amstel bridge' in Amsterdam, designed by Berlage and completed in 1903 as a new connection between Ceintuurbaan and a major railway station (not existing anymore) on the other bank of river Amstel. The bridge was completely renewed in the 1980s, keeping the characteristic design of its architect.
The steeples of Zuiderkerk and Oude Kerk can be seen in the distance in line with the river. The heritage articulated tram of the museum line is just passing by on the double bascule part of the bridge
De Priester Poppekapel staat in een bebost domein, bijgenaamd Pius X-domein. De grafkapel werd gebouwd naar ontwerp van architect Jozef Lantsoght en wordt gekenmerkt door glasramen van kunstglazenier Maurits Nevens.
Historiek
Priester Edward Poppe (1890-1924), rector van het klooster van Moerzeke van 1918 tot 1922, en bezieler van de Eucharistische Kruistocht, werd op 3 oktober 1999 in Rome zalig verklaard door paus Johannes Paulus II. Hij was aanvankelijk begraven op het kerkhof van de parochiekerk Sint-Martinus te Moerzeke achter het koor.
In 1959 gaf het Priester Poppecomité opdracht aan de Brugse architect Jozef Lantsoght om de Pius X-kapel te bouwen als grafkapel voor priester Poppe. Het doel was om de grote stroom aan bedevaarders naar het graf van Edward Poppe te kunnen opvangen en zijn verering te stimuleren. Die bedevaarttraditie was al onmiddellijk na het overlijden van priester Poppe ontstaan. Het Priester Poppe-Comité had voor de grafkapel een ontwerp gevraagd in het teken van het leven van priester Poppe: zeer eenvoudig, zuiver van lijn en in hedendaagse vormentaal. Als bouwplaats werd gekozen voor een bebost domein, bijgenaamd Pius X-domein, dat in 1954 werd afgesplitst van het park van het voormalige kasteel van Moerzeke, vlakbij het dorpsplein van Moerzeke.
Met de bouw van de kapel achterin het Pius X-domein werd begonnen op 23 oktober 1960 (zie herinneringssteen in buitengevel) en op 10 september 1961 werd de kapel ingezegend. In de Pius X-kapel werden op 9 september 1962 de stoffelijke resten van priester Poppe herbegraven, afkomstig van het kerkhof achter de Sint-Martinuskerk.
Gebouwd als grafkapel werd aan deze kapel de functie toegekend van een grafmonument en tevens van vereringsplaats voor priester Poppe. Dit mausoleum of Poppeheiligdom staat ook nog bekend als Pius X-kapel. Afgezien van het hoofdaltaar bij het graf van priester Poppe, van het buitenaltaar en van een altaar in de zijdelingse biechtkapel was er aanvankelijk ook een altaar gewijd aan Pius X. Pius X was van Italiaanse afkomst en was paus van 1903 tot 1914. Hij werd in 1954 heilig verklaard.
De grafkapel van priester Poppe werd in 1999 gerenoveerd naar aanleiding van de zaligverklaring van priester Poppe. Naar aanleiding van de 50ste verjaring in 2012 van de overbrenging van het stoffelijk overschot van priester Poppe naar de Pius X-kapel, vonden nog verfraaiingswerken plaats en werden de inrichting van de devotieruimte en biechtkapel aangepast.
Beschrijving
Grafkapel priester Poppe
De kapel die als mausoleum en als kern van een bedevaartplaats werd gebouwd ligt achterin het Pius-X domein, een bebost omheind terrein dat paalt aan het nabij gelegen park van het kasteel van Moerzeke. Voor de zuidoostelijk georiënteerde kapel is een open plek aangelegd overwegend verhard met grint waar de bedevaarders kunnen verzamelen voor het buitenaltaar bij openlucht erediensten. Een gedeelte van deze open ruimte is ingericht als parkeerplaats. De toegang tot het omheinde bedevaartsoord wordt vanaf de straat bereikt via een eerste deel van de geasfalteerde oprit naar het voormalige kasteel van Moerzeke. Aan de straat is deze oprit gemarkeerd door een ijzeren hek aan twee vierkante gemetste bakstenen hekpijlers bekroond door een geprofileerde lijst en opvallende siervaas.
De moderne grafkapel ligt achterin en is opgetrokken van beton en met een parement van witgeschilderde baksteen. Zowel de plattegrond als de architecturale vormgeving van deze kapel zijn uiterst origineel en modernistisch opgevat.
De symmetrisch aangelegde constructie bevat een hoofdvolume op een in ruitvorm geplaatste vierkante plattegrond die een vrij grote bidruimte omvat (diagonalen van 24 meter). Ze is afgedekt door een sterk doorbuigend betonnen lessenaarsdak dat van achter naar voor oploopt tot boven het koor gesitueerd in de hoge hoek aan de voorzijde van de kapel (zuidoost). De voorzijde van de kapel roept associaties op met het voorsteven van een schip. Boven het koor is het hoog oplopende dak doorgetrokken versmallend tot een slank open klokkentorentje met kruisbekroning. Boven de ophanging van de klok komt het logo voor van de Eucharistische Kruistocht, namelijk een kelk ingeschreven in een kruis. Rechts van de voorste hoek van de kapel is in de buitengevel een herinneringssteen aan de eerstesteenlegging aangebracht gedateerd 23 oktober 1960. Het opschrift luidt als volgt: "A † M/ hunc primarium lapidem/ posuerunt/ amici servi dei/ E. J. M. POPPE / die 23 octobris 1960 –". Het dak van de kapel is bekleed met asfaltshingels voorzien van een geïmpregneerde leilaag. Een belangrijke component van deze dynamische en expressieve architectuur zijn de gevelhoge grote lichtopeningen en smalle verticale lichtstroken gecombineerd met uitspringende verjongende betonnen stijlen die de gevelwanden verticaal ritmeren.
De toepassing van betonarchitectuur liet de plaatsing toe van gevelhoge grote ramen en een gebogen dak. Deze elementen dragen bij tot een sterke plasticiteit en elegantie van de constructie. Naar inspiratie toe is een duidelijke link aanwezig met de kapel te Ronchamp (1954) van Le Corbusier. Zo onder meer de wijze waarop de voorzijde van de kapel een hoekige vorm kreeg. Het hoofdvolume van de grafkapel is zoals de kerk te Koksijde van dezelfde architect zijdelings symmetrisch geflankeerd door twee gelijkaardige kleinere lage bijgebouwen. Bij de grafkapel verkregen ze een hoekige vorm afgedekt onder platte daken. De linker aanbouw bevat een portaal met devotieruimte en biechtkapel, de rechter een portaal en dienstruimte.
Midden voor de kapel is op een breed polygonaal en tweeledig getrapt verhoog een kunststenen buitenaltaar voor diensten in open lucht opgesteld. Het front van het altaar is voorzien van een kruismotief. Aan weerszij is het verhoog met buitenaltaar geflankeerd door een bijna vierkant voortuintje achter gewitte bakstenen muren. Via deze tuintjes verkrijgt men toegang tot beide zijdelingse portalen met schuin gebogen inkompoorten naar de grafkapel. De houten poorten zijn aan de buitenzijde bekleed met in ruitvorm aangebrachte metalen plaatjes bevestigd met vijzen. De zijdelingse lage aanbouwen met hun voortuintjes en tuinmuren evenals het verhoog met buitenaltaar maken wezenlijk deel uit van de architecturale compositie. Het evenwichtig gecomponeerd geheel bezit ongetwijfeld een monumentaliteit evenals een elegant en verfijnd silhouet. Het getuigt tevens van een sterk artistiek geïnspireerd ontwerp met een grote expressiviteit en een sterke dynamiek.
Interieur
Binnen de grote vierkante bidruimte van de grafkapel vormt het koor ruimtelijk één geheel met de kapel. De ruimtebeleving wordt er sterk bepaald door het schuin van achter naar voor boven het koor hoog oplopend plafond. Dit gebogen plafond geeft de indruk te zweven. Het koor in de hoge voorste hoek van de kapel tekent zich op vloerniveau af door het verhoog met zwarte tegelvloer van gepolijste arduin, in sterk contrast met de witte wanden en bijna witte keramische tegelvloer in de rest van de bidplaats. Centraal voor het altaar is het graf van priester Poppe afgedekt door een grafsteen van grijs geaderde witte marmer ingewerkt met volgende tekst: "A + M/ Edward J.M. Poppe/ Priester/ 1890-1924". Onderaan draagt de steen het opschrift: "Ik sterf liever dan God maar half te dienen".
Het interieur wordt in zeer sterke mate nog bepaald door de bijzondere lichtinval en sfeervolle uitstraling van de opvallend aanwezige grote kleurige glas-in-loodramen. Beide grootste zijn symmetrisch als een ensemble geplaatst in het koor en twee kleinere markeren de tegenoverliggende hoek met Mariabeeld. De sprekende half abstracte veelkleurige glas-in-loodramen zijn naar ontwerp van kunstglazenier Maurits Nevens uitgevoerd. Links van het altaar worden Eucharistische motieven voorgesteld (vis, broodkorf, korenaren, broden in de vorm van hosties). Dit glasraam draagt het opschrift: "Gift vd. EK/ uitvoerder H. Mortier/ ontwerp M. Nevens/ 1961". In het rechter koorglasraam zijn Verlossingsmotieven voorgesteld (Lam Gods op Levensboek der zeven zegels, Kruis en Heilige Geestduif). In beide glasramen die het Mariabeeld in de achterhoek flankeren voert de groene kleur de boventoon en zijn Mariale symbolen aanwezig (lelie en roos, rozenkrans). Volgens opschrift is het rechterraam een gift van het gemeentebestuur Moerzeke. Op het linkerraam staan volgende teksten vermeld: "Gift van de zusters H. Vincentius Moerzeke" en "Uitvoerder. H.Mortier. Ontwerp. M. Nevens 1962".
Het monoliet stenen hoofdaltaar naar ontwerp van beeldhouwer Maurice Witdouck is geplaatst in de zuidoosthoek van de bidruimte op het koorverhoog. Los daarachter, voor de wand is een koperen tabernakel geplaatst op hoge stenen sokkel. De deur van het tabernakel is kleurrijk versierd met kunstige keramiek voorzien van een gekend Eucharistisch symbool: de pelikaan die zijn jongen voedt met eigen bloed. Achteraan in de hoek tegenover het altaar hangt een levensgroot Mariabeeld in witte natuursteen gebeeldhouwd door Maurice Witdouck (Lovendegem). De bronzen staties van "De kruisweg van de eenzaamheid" (2003-2004) van beeldhouwer Roger Van Kerschaver (Hamme), werden pas in 2006 geplaatst in de grafkapel.
De smalle vensters in de linker aanbouw met devotieruimte en biechtkapel zijn eveneens van gekleurde glas-in-loodramen voorzien, hier met paars traanmotief (verwijzend naar berouw). Het grotere glasraam in de biechtkapel is voorzien van opschrift: "Gift van Mw D’Hooghe-Van Den Berghe/ Wichelen". In de devotieruimte waar kaarsen kunnen geofferd worden is een wand behangen met ex-voto’s (keramische tegels met opschrift). Tegenover het portaal hangt aan de wand een driedelig mozaïektafereel met onder andere een voorstelling van de Heilige Pius X door de kunstenaar H. Van de Perre uit Sint-Amandsberg.
Pius X-domein
Ten westen en zuidwesten van de kapel omvat het terrein dat bij de grafkapel hoort een parkbos dat ooit deel uitmaakte van het naastgelegen kasteel van Moerzeke. Gelijkmatig verspreid in het parkbos staan overwegend gezonde zomereiken (Quercus robur) met minstens 10m hoge rechte stammen en onder meer stamomtrekken van 325cm, 247cm, 262cm, 272cm, 310cm, 263cm, 314cm, 232cm en 280cm. Verder gewone robinia (Robinia pseudoacacia) met stamomtrekken van onder meer 196cm, 175cm, 198cm en 210cm. Daarnaast nog Amerikaanse eik met onder meer stamomtrekken van 275cm, 245cm en 296cm, tenslotte nog vermeldenswaardige tamme kastanjes (Castanea sativa) met stamomtrekken van 314cm en 232cm en een gewone plataan (Platanus x acerifolia) met stamomtrek 245cm. Verder jonge zaailingen van gewone esdoorn (Acer pseudoplatanus), gewone es (Fraxinus excelsior), gewone lijsterbes (Sorbus aucuparia) en fraai ontwikkelde gewone taxussen (Taxus baccata) en compact ontwikkelde oude scherpe hulsten (Ilex aquiflolium).
De aanleg rond de kapel beperkt zich tot een verharding met een voorplein van circa 850m² dat dienst doet als parking en als buiten gebedsruimte bij het openluchtaltaar opgesteld voor de kapel. Langs de oostgrens van het terrein staat een scherm Italiaanse populieren uit de tijd van de bouw van de kapel. De groene omgeving gevormd door het Pius X-domein dat bij de grafkapel hoort vormt een wezenlijk bestanddeel van het bedevaartoord. Het omringende parkbos creëert er een gebied waar de nodige rust en sereniteit heerst en een natuurlijk aandoende landschappelijke omkadering biedt van de kapel en van de open lucht gebedsruimte. Dit bijhorende omheinde terrein van de grafkapel en de toegangsweg vormen de directe, er onmiddellijk historisch mee verbonden visuele omgeving met landschappelijk karakter die de erfgoedwaarden van de grafkapel ondersteunen en initieel gekoppeld zijn aan de functie van bedevaartoord.
Het Monchyplein is een ontwerp van de Spaanse architect Ricardo Bofill in de eclectische stijl, die goed in Den Haag past. Het complex omvat 423 woningen: enkele stadshuizen en negen appartementsgebouwen, die alle namen uit de oudheid kregen: Acropolis, Athena, Capitool, Crescent, Delphi, Forum, Gemini, Megaron, Olympus, Parthenon, Pergamon.
In het midden van het complex ligt een park. Voor het halfronde gebouw Crescent ligt een vijver, die gevoed wordt door water uit de Haagse Beek die langs de Burgemeester Patijnlaan loopt. Bij de Kolfschotenlaan, die het plein doorkruist, zijn drie waterwerken, en bij het park is nog een waterval.
bron Wikipedia