Design Inspiratio
View allAll Photos Tagged ontwerp
Ontwerp
Het Jachthuis is geïnspireerd op het Engelse country house. Voorbeelden van kenmerken die daar op wijzen zijn de speciale vertrekken voor ieder gezinslid, net als de bibliotheek, rookkamer, boudoirs en de biljartkamer. Hetzelfde geldt voor de v-vorm van het gebouw.
Andere kenmerken die het Jachthuis Sint Hubertus zo’n eigen en karakteristieke aanblik geven, zijn vooral afkomstig van de kenmerken van Berlages werk. Denk aan het werken met extreme geometrische precisie, natuursteenelementen, geglazuurde tegels, cassetteplafonds en geïntegreerde ‘toegepaste kunst’. Alles werd zo nauwkeurig als mogelijk vastgelegd, omdat in Berlages ogen iedere verstoring of concessie afbreuk zou doen aan het geheel. Omdat Berlage zo concessieloos mogelijk aan zijn idee wilde werken, waren er geregeld onenigheden tussen hem en zijn opdrachtgever Helene. Die onenigheden zorgden meermaals voor een aanzienlijke vertraging van het bouwproces.
In Berlages ogen zou iedere verstoring of concessie afbreuk doen aan het geheel
De karakteristieke toren van het Jachthuis past niet bij het genre van het Engelse Country House. Het is vooral een kenmerk van veel van Berlages gebouwen. De toren hoort ook bij de wens van het echtpaar Kröller-Müller om een weids uitzicht over de omgeving te hebben.
Het Jachthuis Sint Hubertus neemt een nogal uitzonderlijke plaats in binnen het oeuvre van Berlage. Waar hij doorgaans garant stond voor rationele, zakelijke ontwerpen, toonde hij met het Jachthuis juist een overdaad aan aandacht voor het ambacht van het ontwerpen. Het is één van de redenen waarom het Jachthuis in binnen- en buitenland groot aanzien geniet.
Waar Berlage doorgaans van opdrachtgevers alleen de opdracht kreeg voor het ontwerpen van een gebouw, ontwierp hij in het geval van het Jachthuis ook het complete interieur, tot zelfs het bestek aan toe. Ook de directe omgeving, een park met een flinke vijverpartij, ontwierp hij, net als een brug over een uitloper van die vijver. Het betekent dat het Jachthuis een zogenaamd Gesamtkunstwerk is.
De bouw van Jachthuis Sint Hubertus werd voltooid in 1920. Het echtpaar gebruikte het Jachthuis vanaf dat moment vooral als buitenverblijf. Pas in de laatste fase van hun leven woonden zij er permanent.
Het laatste ontwerp van de Transrapid was een verdere ontwikkeling van de Transrapid 08, met de nadruk op automatisering. De ontwerpsnelheid was 505 km/u..Na de sluiting van de testfaciliteit in Emsland vanwege het ongeluk in 2006 met de Transrapid 08, had de nieuwe versie geen toekomst. Het enige ooit gebouwde exemplaar werd in 2018 verkocht aan de familie Kemper (de familie van de uitvinder van de Transrapid, Hermann Kemper) voor € 200.001,00.
De Transrapid 09 is nu als monument opgesteld voor de worstenfabrieken van de familie Kemper in het Duitse Nortrup en is ingericht als conferentieruimte.
Kapel van circa 1880 naar ontwerp van E. Pelgrims, gerestaureerd in 1980. Gebouwd in opdracht van de eigenares van de in 1942 vernielde hertogse hoeve (1772). De huidige hoeve dateert van 1945.
Eenbeukige neogotische kapel van één travee met koor van één rechte travee en driezijdige sluiting, voorafgegaan door een lager, opengewerkt portaal; leien zadeldaken (nok loodrecht op en parallel aan de straat). Punt- en lijstgevels van baksteen en arduin, eerstgenoemde met aandak op schouderstukken, kruis of topversiering, laatstgenoemde met tandlijst; sierankers; gelede hoeksteunberen. Arduinen gevelplaat met inscriptie: "Komt tot mij, gij allen die belast en beladen zijt, want Ik zal u verkwikken".
Enkelvoudige en gekoppelde spitsbogige muuropeningen en oculi in geprofileerde bakstenen omlijsting. Houten deur met sierlijk smeedijzeren beslag.
Interieur: overwelving met houten kruis-, ton- en straalgewelven, bakstenen muren, zwartmarmeren vloer. Smeedijzeren koorhek; eenvoudig altaarblad op gepolychromeerde houten pijler; koorapsis met nis waarin gepolychromeerd Heilig Hartbeeld.
The lighting fixture is characterized by a modern and artistic design featuring interlocking gold or brass rings, often combined with striking LED light sources.
Verlichtingsarmatuur wordt gekenmerkt door een modern en artistiek ontwerp met in elkaar grijpende gouden of messing ringen, vaak gecombineerd met op vallende led-lichtbronnen.
Die Leuchte zeichnet sich durch ein modernes und künstlerisches Design aus, das aus ineinandergreifenden Ringen aus Gold oder Messing besteht, oft kombiniert mit markanten LED-Lichtquellen.
Ce luminaire se caractérise par un design moderne et artistique, composé d'anneaux entrelacés en or ou en laiton, souvent associés à des sources lumineuses LED saisissantes.
IMG_20260318_120854
Their style is known for organic, undulating forms that attempt to connect architecture with nature.
The model shows a dynamic, flowing design intended to evoke emotional responses through space and form.
Hun stijl staat bekend om organische, golvende vormen die architectuur met de natuur proberen te verbinden.
Het model toont een dynamisch, vloeiend ontwerp dat emotionele reacties wil oproepen door middel van ruimte en vorm.
Their style is known for organic, undulating forms that attempt to connect architecture with nature.
The model shows a dynamic, flowing design intended to evoke emotional responses through space and form.
Ihr Stil ist bekannt für organische, geschwungene Formen, die Architektur und Natur miteinander verbinden. Das Modell zeigt ein dynamisches, fließendes Design, das durch Raum und Form emotionale Reaktionen hervorrufen soll.
Leur style se caractérise par des formes organiques et ondulantes qui cherchent à relier l'architecture à la nature.
La maquette présente un design dynamique et fluide, conçu pour susciter des émotions par le jeu des espaces et des formes.
PANA3981
Jan van der Vaart: for everyone, lecturer at the Rietveld Academy (1931-2000). He wanted nothing to do with Art with a capital A.
Potter, master potter, ceramics, series production, vases, Rosenthal and Royal Leerdam.
Rosenthal (1984-1997).
German porcelain factory, vases, bowls, designs.
Royal Leerdam
Vases, flower vases, tulip towers, designs,
Jan van der Vaart: voor Jan en Alleman, docent Rietveld Academie (1931-2000) Van kunst met en grote K moest hij niets hebben.
Pottenbakker, meester pottenbakker, keramiek,vasen, serie productie, Rosenthal
Rosenthal (1984-1997).
Duitse porselein fabriek, vazen, schalen, ontwerpen.
Royal Leerdam
Vazen, bloemenvazen, tulpentorens, ontwerpen,
IMG_20260326_114854
Op de eerste dag van februari bezocht ik Amsterdam vanwege de omgeleide intercity tussen Zwolle en Rotterdam Centraal. Vanwege werkzaamheden werden de serie 800 en 700 via de goederenboog bij Amsterdam Bijlmer ArenA en Breukelen - Woerden gestuurd. Op deze intercity dienst reden dit weekend enkel koplopers en maakten onderweg een extra stop in station Bijlmer ArenA. Dit is een erg fraai ontworpen station, vooral wanneer de zon ondergaat en de verlichting aanspringt. Uiteraard kreeg ik dan ook het idee om hier wat avondplaten te gaan maken.
Na aankomst moest ik nog even wachten tot het donker werd. Dit bood wel genoeg kans om in de tussentijd avondeten te scoren. Ruim een halfuur later keerde ik terug naar het station om de eerstvolgende intercity naar Rotterdam vanaf spoor 8 af te wachten. Deze bestond uit 6 bakken en na het klikken hiervan wilde ik toch nog een halfuur langer wachten. Die trein bestond uit 7 bakken waardoor hij wat verder zou gaan stoppen. Daarmee kon ik de volledige overkapping op een fraaie manier meenemen in de foto. Een leuke bijkomstigheid zou vervolgens nog worden dat hij iets te vroeg aankwam, waardoor IC 3167 ernaast bestaande uit VIRM-stel 9561 nog aan het perron stond.
Het is 18:18 als de NS VIRM 9561 op het punt staat te vertrekken naar Nijmegen terwijl de NS ICMm 4234 en 4095 juist net zijn aangekomen als IC 860 richting Rotterdam Centraal.
Qua ontwerp vind ik de Alsthom Prima lok een beetje de Dacia Logan onder de elektroloks. Maar deze met bloemen uitgedoste Fransman vind ik dan nog wel grappig. Hier bij passage langs Kaarst met een sleepje van vijf ketels. De loc is sinds eind vorig jaar in dienst van Rhenus Rail.
Deutsch: die Alstom Prima Loks sind für mich ein bisschen die Dacia Logans unter den Elektroloks. Aber dieser mit Blumen beklebte Franzose gefällt mir dann doch noch. Auf diesem Bild hat die Lok fünf Kesselwagen am Haken bei der Durchtfahrt bei Kaarst. Die Lok fährt seit ende letzten Jahres für Rhenus Rail.
Design and Structure:
The mask is hand-formed and has acquired a lived-in, weathered appearance through the use of dark pigments. The large bulging eyes and pronounced lips give the doll an impressive and somewhat mystical presence.
Ontwerp en Structuur:
Het masker is met de hand vormgegeven en heeft een doorleefde, verweerde uitstraling gekregen door het gebruik van donkere pigmenten De grote bolle ogen en geprononceerde lippen geven de pop een indrukwekkende en ietwat mystieke aanwezigheid.
Design und Struktur:
Die Maske ist von Hand vorgeformt und hat durch die Verwendung dunkler Pigmente ein gelebtes, verwittertes Aussehen erhalten. Die großen runden Augen und ausgeprägten Lippen verleihen der Puppe eine beeindruckende und etwas mystische Präsenz.
IMG_20260516_141224
Wall circle with the coat of arms of Amsterdam, the three St. Andrew's crosses.
Design: The image shows the classic red circle with a black band and three white crosses, known as the 'three little crosses' of Amsterdam.
Symbolism:
Often associated with the three threats to the city; Water, Fire, and Pestilence.
Application:
This type of design is widely used as wall decoration, often produced on materials such as Forex or Dibond. Also a symbol of municipal flags and foil balloons.
Muurcirkel met daarop het wapen van Amsterdam, de drie Andreaskruisen.
Ontwerp: De afbeelding toon de klassieke rode cirkel met een zwarte band en drie witte kruisen, bekend als de “drie kruisjes” van Amsterdam.
Symboliek:
Vaak geassocieerd met de drie bedreigingen van de stad; Water, Vuur en Pestilence.
Toepassing
Dit type ontwerp wordt veelvuldig gebruikt als wanddecoratie, vaak geproduceerd op materialen zoals Forex of Dibond. Ook symbool van gemeentevlaggen en folieballonnen.
20260516_121222
Een paar dagen op vakantie geweest en eindelijk een keer foto's kunnen maken van dit prachtige Station.
Station Arnhem Centraal is het centraal station van de stad Arnhem, de hoofdstad van de Nederlandse provincie Gelderland. Het station is een belangrijk knooppunt in Oost-Nederland en in het spoorwegverkeer met Düsseldorf (D), Utrecht, Zwolle, Nijmegen, Tiel en de Achterhoek. Bovendien is het een overstapknooppunt voor het stads- en streekvervoer in het midden van Gelderland. Het huidige stationsgebouw is het vierde station op die plaats. Dit gebouw, naar ontwerp van Ben van Berkel, werd in 2015 opgeleverd.
Please don't use my images on websites or any other media without asking for my written permission.
If you want a translation of the text in your own language, please try "Google Translate".
20210922-9408
Het monument is het ontwerp van Alex da Silva en staat op de Lloydkade in de wijk Lloydkwartier in het stadsdeel Delfshaven.
In de 17e tot de 19e eeuw werden er in het Lloydkwartier wapens, aardewerk en sterke drank verhandeld. Deze goederen werden naar Afrika verscheept, waar ze werden geruild voor slaven. Vervolgens brachten deze Rotterdamse schepen ze naar Suriname en de Nederlandse Antillen en daar te ruilen voor goederen als koffie en suiker die naar Rotterdam werden verscheept. In deze Trans-Atlantische slavenhandel speelde onder andere de firma Coopstad en Rochussen een rol en waren na de Middelburgsche Commercie Compagnie de grootste handelsmaatschappij van Nederland.
Anno 2013 wonen er in Rotterdam meer dan 80.000 nazaten van slaven.
Op 16 juni 2013 werd het Slavernijmonument onthuld. Op 1 juli 2015 was het precies 150 jaar geleden dat de slavernij in Nederland werd afgeschaft. De naastgelegen hogeschool STC-Group heeft het monument geadopteerd.
Het monument is gemaakt van cortenstaal en thermisch verzinkt staal en heeft een lengte van 900 centimeter, een hoogte van 450 centimeter en een breedte van 120 centimeter. De sculptuur heeft de vorm van een gestileerde schip, waar bovenop figuren hun vrijheid tegemoet dansen. Van de vier dansende slaven is de eerste nog volledig geketend en de laatste - al dansend - volledig losgebroken.
All images are copyrighted by Pieter Musterd. If you want to use or buy any of my photographs, contact me. It is not allowed to download them or use them on any website, blog etc. without my explicit permission.
If you want a translation of the text in your own language, please try "Google Translate".
Sculptor: Cor Litjens Material: bronze
Ophemertsedijk/Waalbandijk, Tiel, edge of Wetland Passewaaij
Unveiled in 1997. In 1996, the municipality of Tiel commissioned Cor Litjes to design a work of art that would be placed on a spot along the Wetland Passewaaij nature reserve that was created that year. Cor Litjens designed the work of art “Houses on the Dike” for this purpose.
With “Houses on the Dike”, Cor Litjens wanted to pay tribute to the housing on the dike. With this work of art, he also wanted to make a plea for maintaining the characteristic dike buildings, even if the dikes are reinforced. The buildings in “Houses on the Dike” are casts of souvenirs that Cor Litjens has collected over the years.
Beeldhouwer: Cor Litjens Materiaal: brons
Ophemertsedijk/Waalbandijk, Tiel, rand Wetland Passewaaij
Onthuld in 1997. In 1996 heeft de gemeente Tiel aan Cor Litjes opgedragen een kunstwerk te ontwerpen dat geplaatst zou worden op een plek langs het in dat jaar aangelegde natuurgebied Wetland Passewaaij. Cor Litjens heeft hiervoor het kunstwerk “Huizen op de dijk” ontworpen.
Met “Huizen op de dijk” heeft Cor Litjens een ode willen brengen aan de bewoning op de dijk. Met dit kunstwerk heeft hij ook een pleidooi willen houden voor het handhaven van de karakteristieke dijkbebouwing, ook als de dijken worden verzwaard.De gebouwen in “Huizen op de dijk” zijn afgietsels van souvenirs die Cor Litjens in de loop der jaren heeft verzameld.
Ontwerp van Dudok in Hilversum uit 1927. Een klein hofjesachtig complex van twintig woningen aan de Duivenstraat. De houten betimmering geeft het iets dorps. Bij de restauratie rond 2000 zijn de twintig kleine woningen 'herverkaveld' tot dertien grotere. Rijksmonument 407237 en 407330.
Deze foto is gemaakt bij de Rottemeren in Bleiswijk.
Het Bleiswijkse Verlaat is een schutsluis met puntdeuren tussen de Rottemeren en de Heulsloot bij Bleiswijk in de gemeente Lansingerland, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland.
De sluis wordt niet meer bediend het ontwerp van de sluis is uit 1772.
De huidige sluis is in 1972 volledig gerestaureerd in 2015 is dit opnieuw gebeurd.
De schutlengte is 20 m, de wijdte 3 m en de drempeldiepte BP -1,20 m.
De sluis heeft nog de bouw van sluizen van vroeger tijden.
De sluismuren zijn niet gemetseld maar van hout.
De constructie is bovenlangs voorzien van houten jukken.
This photo was taken at the Rottemeren in Bleiswijk.
The Bleiswijkse Verlaat is a lock with pointed doors between the Rottemeren and the Heulsloot near Bleiswijk in the municipality of Lansingerland, in the Dutch province of South Holland.
The lock is no longer operated, the design of the lock dates from 1772.
The current lock was completely restored in 1972 and this was done again in 2015.
The lock length is 20 m, the width is 3 m and the threshold depth is BP -1.20 m.
The lock still has the construction of locks from earlier times.
The lock walls are not made of masonry, but of wood.
The construction is fitted with wooden beams at the top.
Het laatste ontwerp dat de Irakese meesterarchitecte Zaha Hadid zelf heeft gemaakt, voor haar veel te vroege dood in 2016. Om deze reden heet het plein voor dit gebouw het Zaha Hadidplein, ter ere van haar. Het glazen bouwwerk, dat zowel een schip als een diamant voorstelt, is gebouwd bovenop het oude havenhuis uit 1922.
Port Authority
The last design Iraqi master architect Zaha Hadid did herself, before her untimely death in 2016. Because of this, the square in front of the building was named the Zaha Hadidsquare in her honor. The glass structure, resembling both a ship and a diamond, is built on top of the old port building from 1922.
Meeting center. Design architectural firm NL.ARCHITECTS.
Ontmoetingscentrum. Ontwerp architectenbureau NL.ARCHITECTS.
Centre de réunion. Cabinet d'architecture de conception NL.ARCHITECTS.
Begegnungszentrum. Design-Architekturbüro NL.ARCHITECTS.
WTC Carlton Tower
Het door architectenbureau Dam en Partners ontworpen gebouw bestaat uit een hoge kolom geflankeerd door twee kleinere blokken met 6,12 en 33 verdiepingen. De architect heeft zoveel mogelijk transparantie nagestreefd. Een atrium tot aan de elfde verdieping, met ruiten van vloer tot plafond, moeten voor maximale lichtinval zorgen. Een terugkerend motief in het werk van het bureau is het aanbrengen van liften aan de gevel. In de visie van de architect geeft dat een gebouw meer dynamiek.
In het ontwerp van de architect zijn zowel in lengte- als in breedterichting van het gebouw een getraptheid in de hoogte van het gebouw aangebracht. Voor de realisering hiervan koos constructeur ABT om in de langsgevel de kolommen enigszins naar binnen te laten plaatsen. Door de randbalk vervolgens te voorzien van een vloeruitkraging, die over de hoogte langzaam kleiner werd, voldeed dit aan het esthetische beeld. In de kopgevels zijn plaatselijk stalen triangels aangebracht, omdat de kolommen niet meer boven elkaar stonden, zodat met het prefab bouwsysteem door kon worden gebouwd. De vloeren schieten zo voorbij de kolommen waardoor men er omheen kan lopen en de gevel transparant blijft.
De Carlton- toren heeft een omvang van 38.000 vierkante meter vloeroppervlak en is 120 meter hoog. Deze hoogte stelt bijzondere eisen aan de brandveiligheid.
Een bijzonder ontwerp, deze Tsjechische Tatra 87. Niet alleen vallen de drie grote koplampen op (alleen niet hier op deze foto), ook de aërodynamische 'vin van een vis' achterop is opmerkelijk te noemen. Dit laatste is een uitvinding van de Oostenrijker Hans Ledwinka, die in 1921 begon als technisch directeur bij zijn Tsjechische werkgever. Ook opmerkelijk: Ledwinka en Ferdinand Porsche waren goede collega's. Daardoor vermoedde Tatra dat Porsche zijn ontwerp van de Volkswagen Kever van hen heeft gekopieerd. Na een rechtszaak en na de oorlog gaf Volkswagen het toe dat de Kever invloeden van de Tatra had.
Dan nog wat feitjes over de 87: onder de kap lag een heuse V8-motor, wel met maar 85 pk. Tussen 1937 en 1950 (met een productiestop tijdens de Tweede Wereldoorlog) werden er 1752 geproduceerd. In Nederland werden er twaalf verkocht, waarvan er nu naar verluidt nog twee van over zijn. Eentje heeft een mooi plekje in het Louwman Museum.
Den Haag, Nederland
A special design, this Czech Tatra 87. Not only do the three large headlights stand out (only not in this picture), but also the aerodynamic 'fin of a fish' on the back is remarkable. This last thing is an invention by the Austrian Hans Ledwinka, who started in 1921 as technical director at his Czech employer. Also remarkable: Ledwinka and Ferdinand Porsche were good colleagues. Thereby Tatra suspected that Porsche copied his design of the Volkswagen Beetle from them. After a lawsuit and after the war, Volkswagen admitted that the Beetle had influences from the Tatra.
Then some other facts about the 87: under the hood was a real V8 engine, but with only 85 hp. Between 1937 and 1950 (with a production stop during the Second World War) 1752 were produced. Twelve were sold in the Netherlands, of which there are now reportedly two left. One has a nice spot in the Louwman Museum.
The Hague, The Netherlands
Daf museum, Eindhoven
24 januari 2015
Een kleine goedkope auto voor iedereen
'N Klein goedkoop motor vir almal
Una piccola auto economica per tutti
En lille billig bil til alle
Ein kleines billiges Auto für alle
Malkara malmultekosta aŭto por ĉiuj
Une petite voiture bon marché pour tout le monde
Had als bijnaam 'de rijdende regenjas'.
Een ontwerp van Dudok uit 1925 aan de Eikbosserweg in het zuiden van Hilversum. Kenmerkende details zijn de halfronde uitbouw rechts, de benadrukking van de ingang door de asymmetrische toren en het tegelpad in stroken ervoor.
Het was een christelijke school voor Uitgebreid Lager Onderwijs, gekoppeld aan een openbare kleuterschool, de Catharina van Rennesschool. Het gebouw is nu buitenschoolse opvang. Het scholencomplex is sinds 1991 Rijksmonument (nr. 407235).
Cube houses (Dutch: kubuswoningen) are a set of innovative houses built in Helmond and Rotterdam in the Netherlands, designed by architect Piet Blom and based on the concept of "living as an urban roof": high density housing with sufficient space on the ground level, since its main purpose is to optimise the space inside. Blom tilted the cube of a conventional house 45 degrees, and rested it upon a hexagon-shaped pylon. His design represents a village within a city, where each house represents a tree, and all the houses together, a forest. The central idea of the cube houses around the world is mainly optimizing the space, as a house, to a better distribution of the rooms inside.
Des maisons cubiques ou des maisons cubes (du néerlandais : kubuswoningen) sont un ensemble de maisons innovantes en forme de cubes inclinés, construites dans les années 1970 à Rotterdam et à Helmond (Brabant-Septentrional) d'après un plan de l'architecte néerlandais Piet Blom (nl) (1934-1999).
De kubuswoningen in Rotterdam zijn 38 kubusvormige paalwoningen en 13 bedrijfskubussen bij de Blaak nabij de Oude Haven. Ze zijn gebouwd tussen 1982 en 1984, na een eerste presentatie van de plannen in 1978. Het ontwerp van Piet Blom is een variant op de Helmondse kubuswoning in een iets groter maatraster. Het viaduct op één hoog heet officieel de Overblaak, maar het hele complex staat bekend als het Blaakse Bos. De kubuswoningen zijn gebouwd in de vorm van een gekantelde kubus op een paal, en worden ook wel paalwoning of boomwoning genoemd.
in eclectische neo-renaissance naar ontwerp van H.P. Swart bron Monumentenzorghttp://www.monumentenzorgdenhaag.nl/monumenten/frederikstraat-4
Riva is gebouwd naar een ontwerp van Bureau Ritzen architectuur en stedenbouw Maastricht. Het ovale gebouw doet aan als een schip en contrasteert met de rest van de strakke architectuur van het Paleiskwartier. Riva is gelegen aan het einde van het water. Aan het einde van het jaar 2000 werd Riva opgeleverd. Met haar vijftig meter reikende top, elf verdiepingen, een restaurant op de begane grond en een parkeerkelder staat zij vrij centraal in het Paleiskwartier. Riva speelt een grote rol in het aanzicht van 'de nieuwe binnenstad' van Den Bosch.
Een dagje met de 'Plaatjesmakers' op stap in Rotterdam ... we genoten tijdens het 'blauwe uurtje' ......
De Erasmusbrug is naast de Willemsbrug de tweede brug over de Nieuwe Maas in het centrum van Rotterdam in de Haven van Rotterdam en is vernoemd naar de Nederlandse priester en humanist Erasmus.
De brug verbindt de wijk Kop van Zuid met het centrum aan de noordzijde van de rivier.
De Erasmusbrug is ontworpen door Ben van Berkel (UNStudio) en opgeleverd in 1996. De 284 meter lange tuibrug heeft een 139 meter hoge geknikte asymmetrische stalen pyloon. Hieraan dankt de brug de bijnaam "De Zwaan". Tussen de Kop van Zuid en de pyloon is er een 89 meter lange basculebrug voor schepen die niet onder de tuibrug door kunnen. Deze basculebrug is de grootste en zwaarste basculebrug in West-Europa.
In november 1996, kort na de opening van de brug, bleek dat het brugdek bij windkracht zes onverwacht begon te slingeren. Dit komt doordat regendruppels het profiel van de tuien licht wijzigen en gevoeliger maken voor windgeïnduceerde trillingen. Om de trillingen te dempen, zijn er daarom nieuwe dempers gemonteerd.
Midden 2004 kwam de brug in het nieuws doordat ontwerper Ben van Berkel in de openbaarheid bracht dat hij vond dat er een einde moest komen aan het 'misbruik' van zijn ontwerp. Volgens hem rust er op dit soort ontwerpen ook auteursrecht; als aanbieders foto's of schaalmodellen willen verkopen, moeten zij toestemming vragen aan de auteursrechthebbende en een vergoeding betalen. Voor zover bekend geldt dit alleen als bijvoorbeeld de foto commercieel wordt geëxploiteerd of als logo wordt gebruikt.
Ontwerp / cardesign: Aldo Brovarone for Pininfarina.
Production period sedan: 1968-1982,
Break /familiale: 1971-1983.
Private import Autumn 2004.
Amsterdam-W., 1e Hugo de Grootstraat, Nov. 3, 2011.
20150511-4870
De bekende Solex (Frans ontwerp) is van 1948 tot inde jaren 60 bij Van der Heem onder licentie geproduceerd. Bij de Van der Heem fabrieken zijn er na de oorlog zo'n 700.000 exemplaren van de band gerold. In 1965 zijn ze er mee gestopt.
In het atrium van het Haags Stadhuis is een kleine, hele interessante, expositie van Den Haag als Industriestad. Want wij leven hier niet alleen van ambtenaren en regeringen.
nl.wikipedia.org/wiki/Solex_(bromfiets)
Ontwerp iimmerman Pieter Noorwits,
samen met architect Bartholomeus van Bassen
nl.wikipedia.org/wiki/Nieuwe_Kerk_(Den_Haag)
Kantoorgebouw met bierdepot en garage aan de Zwetstraat van de voormalige bierbrouwerij 'De Drie Hoefijzers' (zie het tegeltableau op de gevel). Gebouwd in 1912-1913 naar ontwerp van het Haagse architectenbureau K. Meijer & H.E.M. Rademaker. Tegenwoordig appartementen en ook gemeentelijk monument vanwege de 'rijke overgangsarchitectuur', wat dat ook moge betekenen.
Industrieel ontwerp
Sfeerhaven
Roosendaal
Noord Brabant
Nederland
19 maart 2021
Concept
Het concept Sfeerhaven staat voor creativiteit. Sfeerhaven is een samenwerking van verschillende ervaren ambachtslieden met hart voor hun vak. Timmermannen, interieurbouwers, stoffeerders, meubelmakers, metaalbewerkers, parketteurs, stukadoors, schilders, vormgevers, interieur stylisten en designers. Een plek waar creativiteit samenkomt, waar inspireren, creëren, realiseren en ontmoeten centraal staat. Een podium kunnen bieden en ze voortdurend uitdagen met als resultaat vernieuwende ideeën. Out of the box (buiten de doos) denken en het in the box uitvoeren. Op deze manier blijven we jou als klant verrassen. Je moet bij sfeerhaven de creativiteit kunnen ervaren.
Tekst; sfeerhaven.nl
Industrieel ontwerp
Sfeerhaven
Roosendaal
Noord Brabant
Nederland
19 maart 2021
Concept
Het concept Sfeerhaven staat voor creativiteit. Sfeerhaven is een samenwerking van verschillende ervaren ambachtslieden met hart voor hun vak. Timmermannen, interieurbouwers, stoffeerders, meubelmakers, metaalbewerkers, parketteurs, stukadoors, schilders, vormgevers, interieur stylisten en designers. Een plek waar creativiteit samenkomt, waar inspireren, creëren, realiseren en ontmoeten centraal staat. Een podium kunnen bieden en ze voortdurend uitdagen met als resultaat vernieuwende ideeën. Out of the box (buiten de doos) denken en het in the box uitvoeren. Op deze manier blijven we jou als klant verrassen. Je moet bij sfeerhaven de creativiteit kunnen ervaren.
Tekst; sfeerhaven.nl
Het Centraal Bureau voor de Statistiek (CBS) verhuisde begin jaren zeventig naar Heerlen, zoals in die periode meer rijksdiensten werden verplaatst om werkgelegenheid te creëren voor de koempels en anderen die na de sluiting van de mijnen zonder werk zaten. Dit zou 2000 banen opleveren.
De Utrechtse architect Gerard Snelder, tussen 1933 en 1934 werkzaam bij Gerrit Rietveld, verhuisde in 1937 naar Maastricht. Het CBS-kantoor was voor hem een grote opdracht: ‘Een welhaast gigantisch project, waarvoor men de nodige durf moet bezitten om aan het ontwerpen te beginnen.’ Op 17 oktober 1975 sloeg toenmalig minister van Economische Zaken Ruud Lubbers de eerste paal, op 26 september 1979 opende prinses Beatrix deze betonnen monoliet. Het CBS-complex kreeg een grid van 16 identieke geschakelde rechthoekige eenheden, haaks op elkaar geplaatst en verbonden door trappenhuizen. Iedere verdieping kreeg een andere kleur om de eentonigheid te doorbreken. De modulaire opzet maakte het mogelijk om het gebouw in 1982 met twee vleugels uit te breiden om zo plaats te bieden aan nog eens 400 extra werknemers, in totaal 1500. Doordat die vleugels op pijlers werden gebouwd, bleven de oude hoofdingang en de binnenplaats toegankelijk. (Bron: oostblog.info/2023/03/24/brutalisme-in-nederland-cbs-kant...)
* Cross-stitch hearts hoopla. Stitched by me, designs by DMC.
* Kruissteek hartjes hoepla. Geborduurd door mij, ontwerpen zijn van DMC.
Het asymmetrisch ontwerp van smalbek-G2000'en laat zich goed zien als er twee locs gekoppeld zijn. De 2101 en 2102 van Independent Rail Partner zijn getooid in de roze huisstijl van het bedrijf. Of was het andersom, en is het bedrijfslogo gewoon een afbeelding van één van deze locomotieven? Er scheen in ieder geval een fijn zonnetje op de locs, toen deze als een Happy Train stonden te wachten tot de kolentrein die opgehaald moest worden volledig beladen was.
20190217-9486
Door het tegenlicht wordt het patroon van de tegelvoer extra belicht. Deze zijn speciaal ontworpen voor deze straat. Dezelfde patronen komen ook terug in de vele metalen zitbanken en afvalbakken.
Ontwerp
Architect Lana du Croq maakte het ontwerp voor de herinrichting (inclusief de zwevende lampen.) Ze liet zich inspireren door het Oude Haagse Hof en de koninklijke kantpatronen. In het ontwerp wordt e Grote Marktstraat de "balzaal van de hofstad" genoemd.
All images are copyrighted by Pieter Musterd. If you want to use or buy any of my photographs, contact me. It is not allowed to download them or use them on any websites, blogs etc. etc. without my permission If you want a translation in your own language, please try "Google <a
Fiets,Spacelander. Ontwerper Ben Bowden, 1960,Nationaal Fietsmuseum Velorama,Nijmegen. Bike,Spacelander. Designer Ben Bowden, 1960, National Bicycle Museum Velorama, Nijmegen.
The British Ben Bowden (1906-1998) launched this striking, streamlined bicycle in 1960. Prototype had been developed 16 years earlier.
Spacelander responded to the growing fascination of space travel. Collector's item highly sought after.
De Brit Ben Bowden (1906-1998) lanceerde deze opvallende, gestroomlijnde fiet in 1960. Prototype was 16 jaar eerder ontwikkeld.
Spacelander speelde in op de groeiende fascinatie van de ruimtevaart. Verzamelobject zeer gewild.
Het voormalige Hoofdpostkantoor is een ontwerp van de architect J. Crouwel jr. in de stijl van de Amsterdamse school. De bouw begon in 1919 en de oplevering vond plaats in 1924. De hal van het gebouw is indrukwekkend door de hoge paraboolvormige bogen.
In de hal van het huidige gebouw herinnert een plaquette aan de voorganger van dit gebouw, de oude Rijksmunt. De plaquette was geschonken door de Utrechtsche Philatelistenvereeniging en herinnert aan de eerste postzegel die hier in 1852 gedrukt werd. De plaquette is een ontwerp van Maarten Pauw.
In 2011 werd het hoofdpostkantoor als laatste Nederlandse postkantoor gesloten. Heden ten dage is in het gebouw de Centrale Bibliotheek van Utrecht gevestigd. In een deel van het gebouw huist ook de bekende Utrechtse boekhandel Broese.
Het Raadhuis in Hilversum (1931) is het hoogtepunt van het werk van Willem Marinus Dudok. Het is gebouwd in een parkachtige omgeving (een villawijk uit het einde van de 19e eeuw) op het voormalige landgoed “Den Witten Hull” dat in 1923 door de gemeente werd aangekocht.Na zijn aantreden in 1915 als directeur Publieke Werken van de gemeente Hilversum begon Dudok vrijwel direct met het maken van plannen voor een nieuw raadhuis, maar pas in 1928 (na 10 ontwerpen voor diverse locaties) werd er begonnen met de bouw van het definitieve ontwerp. Door de situering op een vrij terrein – zonder rooilijnen en beperking van de bouwhoogte – was Dudok ongebonden in zijn ontwerp. Het resultaat is een sculpturaal gebouw bestaande uit kubistische volumes en horizontale gevellijnen met een 48 meter hoge toren als culminatiepunt.
Bij het ontwerp van de eerste gelede trams van Freiburg im Breisgau borduurde men voort op de tweeassige Verbandstyp-wagens. In 1959 leverde de wagonfabriek Rastatt drie eenrichtingwagens waarvan de voorste wagenbak op een vast onderstel en de tweede opgelegde bak op een draaistel rustte. De destijds moderne trams kregen dezelfde naam als de sateliet waar de Sovjet Unie destijds wereldfaam mee verwierf; Spoetnik.
Hier zien we motorwagen 102 met een tweeassige Verbandstyp-bijwagen in het centrum van dit aardige stadje in het Zwarte Woud. Door de komst van nieuwe gelede achtassers gingen de drie buitenbeentjes in 1981 buitendienst. Ze stonden vele jaren ongebruikt in de remise. De 101 en 102 zijn uiteindelijk in 1995 gesloopt. De 103 is als museumwagen bewaard gebleven.
De open goten zijn karakteristiek voor Freiburg. Het is leuk in het straatbeeld maar als je er niet op bedacht bent haal je binnen de kortste keren een paar natte sokken. In dat ongelukkige geval zijn er genoeg winkels bij de hand om een droog paar aan te schaffen...
Bekijk mijn fotoalbum in de klassieke versie.