Architect Willem Marinus Dudok
View allAll Photos Tagged ontwerp
Ontwerp
Het Jachthuis is geïnspireerd op het Engelse country house. Voorbeelden van kenmerken die daar op wijzen zijn de speciale vertrekken voor ieder gezinslid, net als de bibliotheek, rookkamer, boudoirs en de biljartkamer. Hetzelfde geldt voor de v-vorm van het gebouw.
Andere kenmerken die het Jachthuis Sint Hubertus zo’n eigen en karakteristieke aanblik geven, zijn vooral afkomstig van de kenmerken van Berlages werk. Denk aan het werken met extreme geometrische precisie, natuursteenelementen, geglazuurde tegels, cassetteplafonds en geïntegreerde ‘toegepaste kunst’. Alles werd zo nauwkeurig als mogelijk vastgelegd, omdat in Berlages ogen iedere verstoring of concessie afbreuk zou doen aan het geheel. Omdat Berlage zo concessieloos mogelijk aan zijn idee wilde werken, waren er geregeld onenigheden tussen hem en zijn opdrachtgever Helene. Die onenigheden zorgden meermaals voor een aanzienlijke vertraging van het bouwproces.
In Berlages ogen zou iedere verstoring of concessie afbreuk doen aan het geheel
De karakteristieke toren van het Jachthuis past niet bij het genre van het Engelse Country House. Het is vooral een kenmerk van veel van Berlages gebouwen. De toren hoort ook bij de wens van het echtpaar Kröller-Müller om een weids uitzicht over de omgeving te hebben.
Het Jachthuis Sint Hubertus neemt een nogal uitzonderlijke plaats in binnen het oeuvre van Berlage. Waar hij doorgaans garant stond voor rationele, zakelijke ontwerpen, toonde hij met het Jachthuis juist een overdaad aan aandacht voor het ambacht van het ontwerpen. Het is één van de redenen waarom het Jachthuis in binnen- en buitenland groot aanzien geniet.
Waar Berlage doorgaans van opdrachtgevers alleen de opdracht kreeg voor het ontwerpen van een gebouw, ontwierp hij in het geval van het Jachthuis ook het complete interieur, tot zelfs het bestek aan toe. Ook de directe omgeving, een park met een flinke vijverpartij, ontwierp hij, net als een brug over een uitloper van die vijver. Het betekent dat het Jachthuis een zogenaamd Gesamtkunstwerk is.
De bouw van Jachthuis Sint Hubertus werd voltooid in 1920. Het echtpaar gebruikte het Jachthuis vanaf dat moment vooral als buitenverblijf. Pas in de laatste fase van hun leven woonden zij er permanent.
Het laatste ontwerp van de Transrapid was een verdere ontwikkeling van de Transrapid 08, met de nadruk op automatisering. De ontwerpsnelheid was 505 km/u..Na de sluiting van de testfaciliteit in Emsland vanwege het ongeluk in 2006 met de Transrapid 08, had de nieuwe versie geen toekomst. Het enige ooit gebouwde exemplaar werd in 2018 verkocht aan de familie Kemper (de familie van de uitvinder van de Transrapid, Hermann Kemper) voor € 200.001,00.
De Transrapid 09 is nu als monument opgesteld voor de worstenfabrieken van de familie Kemper in het Duitse Nortrup en is ingericht als conferentieruimte.
Kapel van circa 1880 naar ontwerp van E. Pelgrims, gerestaureerd in 1980. Gebouwd in opdracht van de eigenares van de in 1942 vernielde hertogse hoeve (1772). De huidige hoeve dateert van 1945.
Eenbeukige neogotische kapel van één travee met koor van één rechte travee en driezijdige sluiting, voorafgegaan door een lager, opengewerkt portaal; leien zadeldaken (nok loodrecht op en parallel aan de straat). Punt- en lijstgevels van baksteen en arduin, eerstgenoemde met aandak op schouderstukken, kruis of topversiering, laatstgenoemde met tandlijst; sierankers; gelede hoeksteunberen. Arduinen gevelplaat met inscriptie: "Komt tot mij, gij allen die belast en beladen zijt, want Ik zal u verkwikken".
Enkelvoudige en gekoppelde spitsbogige muuropeningen en oculi in geprofileerde bakstenen omlijsting. Houten deur met sierlijk smeedijzeren beslag.
Interieur: overwelving met houten kruis-, ton- en straalgewelven, bakstenen muren, zwartmarmeren vloer. Smeedijzeren koorhek; eenvoudig altaarblad op gepolychromeerde houten pijler; koorapsis met nis waarin gepolychromeerd Heilig Hartbeeld.
The lighting fixture is characterized by a modern and artistic design featuring interlocking gold or brass rings, often combined with striking LED light sources.
Verlichtingsarmatuur wordt gekenmerkt door een modern en artistiek ontwerp met in elkaar grijpende gouden of messing ringen, vaak gecombineerd met op vallende led-lichtbronnen.
Die Leuchte zeichnet sich durch ein modernes und künstlerisches Design aus, das aus ineinandergreifenden Ringen aus Gold oder Messing besteht, oft kombiniert mit markanten LED-Lichtquellen.
Ce luminaire se caractérise par un design moderne et artistique, composé d'anneaux entrelacés en or ou en laiton, souvent associés à des sources lumineuses LED saisissantes.
IMG_20260318_120854
Their style is known for organic, undulating forms that attempt to connect architecture with nature.
The model shows a dynamic, flowing design intended to evoke emotional responses through space and form.
Hun stijl staat bekend om organische, golvende vormen die architectuur met de natuur proberen te verbinden.
Het model toont een dynamisch, vloeiend ontwerp dat emotionele reacties wil oproepen door middel van ruimte en vorm.
Their style is known for organic, undulating forms that attempt to connect architecture with nature.
The model shows a dynamic, flowing design intended to evoke emotional responses through space and form.
Ihr Stil ist bekannt für organische, geschwungene Formen, die Architektur und Natur miteinander verbinden. Das Modell zeigt ein dynamisches, fließendes Design, das durch Raum und Form emotionale Reaktionen hervorrufen soll.
Leur style se caractérise par des formes organiques et ondulantes qui cherchent à relier l'architecture à la nature.
La maquette présente un design dynamique et fluide, conçu pour susciter des émotions par le jeu des espaces et des formes.
PANA3981
The design. The spectacular underground extensions were designed by the well-known architect Erick van Egeraat (Dutch Design Awards). The sleekly designed stair profiles and passageways show how they connect old and new. The stairs. The Drents Museum is known for its unique blending of historic buildings (like the former monastery and the Drostenhuis) with groundbreaking modern architecture.
Het ontwerp.
De spectaculaire ondergrondse uitbreidingen zijn ontworpen door de bekende architect Erick van Egeraat. (Dutch Design Awards).
De strak vormgegeven trapprofielen en doorgangen laten zien die oud en nieuw met elkaar verbinden.
De trap.
Het Drents museum staat bekend om zijn unieke samensmelting van historische gebouwen (zoals het voormalige klooster en het Drostenhuis) en grensverleggende moderne architectuur.
IMG_20260704_141534
Op de eerste dag van februari bezocht ik Amsterdam vanwege de omgeleide intercity tussen Zwolle en Rotterdam Centraal. Vanwege werkzaamheden werden de serie 800 en 700 via de goederenboog bij Amsterdam Bijlmer ArenA en Breukelen - Woerden gestuurd. Op deze intercity dienst reden dit weekend enkel koplopers en maakten onderweg een extra stop in station Bijlmer ArenA. Dit is een erg fraai ontworpen station, vooral wanneer de zon ondergaat en de verlichting aanspringt. Uiteraard kreeg ik dan ook het idee om hier wat avondplaten te gaan maken.
Na aankomst moest ik nog even wachten tot het donker werd. Dit bood wel genoeg kans om in de tussentijd avondeten te scoren. Ruim een halfuur later keerde ik terug naar het station om de eerstvolgende intercity naar Rotterdam vanaf spoor 8 af te wachten. Deze bestond uit 6 bakken en na het klikken hiervan wilde ik toch nog een halfuur langer wachten. Die trein bestond uit 7 bakken waardoor hij wat verder zou gaan stoppen. Daarmee kon ik de volledige overkapping op een fraaie manier meenemen in de foto. Een leuke bijkomstigheid zou vervolgens nog worden dat hij iets te vroeg aankwam, waardoor IC 3167 ernaast bestaande uit VIRM-stel 9561 nog aan het perron stond.
Het is 18:18 als de NS VIRM 9561 op het punt staat te vertrekken naar Nijmegen terwijl de NS ICMm 4234 en 4095 juist net zijn aangekomen als IC 860 richting Rotterdam Centraal.
Qua ontwerp vind ik de Alsthom Prima lok een beetje de Dacia Logan onder de elektroloks. Maar deze met bloemen uitgedoste Fransman vind ik dan nog wel grappig. Hier bij passage langs Kaarst met een sleepje van vijf ketels. De loc is sinds eind vorig jaar in dienst van Rhenus Rail.
Deutsch: die Alstom Prima Loks sind für mich ein bisschen die Dacia Logans unter den Elektroloks. Aber dieser mit Blumen beklebte Franzose gefällt mir dann doch noch. Auf diesem Bild hat die Lok fünf Kesselwagen am Haken bei der Durchtfahrt bei Kaarst. Die Lok fährt seit ende letzten Jahres für Rhenus Rail.
Design and Structure:
The mask is hand-formed and has acquired a lived-in, weathered appearance through the use of dark pigments. The large bulging eyes and pronounced lips give the doll an impressive and somewhat mystical presence.
Ontwerp en Structuur:
Het masker is met de hand vormgegeven en heeft een doorleefde, verweerde uitstraling gekregen door het gebruik van donkere pigmenten De grote bolle ogen en geprononceerde lippen geven de pop een indrukwekkende en ietwat mystieke aanwezigheid.
Design und Struktur:
Die Maske ist von Hand vorgeformt und hat durch die Verwendung dunkler Pigmente ein gelebtes, verwittertes Aussehen erhalten. Die großen runden Augen und ausgeprägten Lippen verleihen der Puppe eine beeindruckende und etwas mystische Präsenz.
IMG_20260516_141224
Wall circle with the coat of arms of Amsterdam, the three St. Andrew's crosses.
Design: The image shows the classic red circle with a black band and three white crosses, known as the 'three little crosses' of Amsterdam.
Symbolism:
Often associated with the three threats to the city; Water, Fire, and Pestilence.
Application:
This type of design is widely used as wall decoration, often produced on materials such as Forex or Dibond. Also a symbol of municipal flags and foil balloons.
Muurcirkel met daarop het wapen van Amsterdam, de drie Andreaskruisen.
Ontwerp: De afbeelding toon de klassieke rode cirkel met een zwarte band en drie witte kruisen, bekend als de “drie kruisjes” van Amsterdam.
Symboliek:
Vaak geassocieerd met de drie bedreigingen van de stad; Water, Vuur en Pestilence.
Toepassing
Dit type ontwerp wordt veelvuldig gebruikt als wanddecoratie, vaak geproduceerd op materialen zoals Forex of Dibond. Ook symbool van gemeentevlaggen en folieballonnen.
20260516_121222
20210922-9408
Het monument is het ontwerp van Alex da Silva en staat op de Lloydkade in de wijk Lloydkwartier in het stadsdeel Delfshaven.
In de 17e tot de 19e eeuw werden er in het Lloydkwartier wapens, aardewerk en sterke drank verhandeld. Deze goederen werden naar Afrika verscheept, waar ze werden geruild voor slaven. Vervolgens brachten deze Rotterdamse schepen ze naar Suriname en de Nederlandse Antillen en daar te ruilen voor goederen als koffie en suiker die naar Rotterdam werden verscheept. In deze Trans-Atlantische slavenhandel speelde onder andere de firma Coopstad en Rochussen een rol en waren na de Middelburgsche Commercie Compagnie de grootste handelsmaatschappij van Nederland.
Anno 2013 wonen er in Rotterdam meer dan 80.000 nazaten van slaven.
Op 16 juni 2013 werd het Slavernijmonument onthuld. Op 1 juli 2015 was het precies 150 jaar geleden dat de slavernij in Nederland werd afgeschaft. De naastgelegen hogeschool STC-Group heeft het monument geadopteerd.
Het monument is gemaakt van cortenstaal en thermisch verzinkt staal en heeft een lengte van 900 centimeter, een hoogte van 450 centimeter en een breedte van 120 centimeter. De sculptuur heeft de vorm van een gestileerde schip, waar bovenop figuren hun vrijheid tegemoet dansen. Van de vier dansende slaven is de eerste nog volledig geketend en de laatste - al dansend - volledig losgebroken.
All images are copyrighted by Pieter Musterd. If you want to use or buy any of my photographs, contact me. It is not allowed to download them or use them on any website, blog etc. without my explicit permission.
If you want a translation of the text in your own language, please try "Google Translate".
Ontwerp van Dudok in Hilversum uit 1927. Een klein hofjesachtig complex van twintig woningen aan de Duivenstraat. De houten betimmering geeft het iets dorps. Bij de restauratie rond 2000 zijn de twintig kleine woningen 'herverkaveld' tot dertien grotere. Rijksmonument 407237 en 407330.
Deze foto is gemaakt bij de Rottemeren in Bleiswijk.
Het Bleiswijkse Verlaat is een schutsluis met puntdeuren tussen de Rottemeren en de Heulsloot bij Bleiswijk in de gemeente Lansingerland, in de Nederlandse provincie Zuid-Holland.
De sluis wordt niet meer bediend het ontwerp van de sluis is uit 1772.
De huidige sluis is in 1972 volledig gerestaureerd in 2015 is dit opnieuw gebeurd.
De schutlengte is 20 m, de wijdte 3 m en de drempeldiepte BP -1,20 m.
De sluis heeft nog de bouw van sluizen van vroeger tijden.
De sluismuren zijn niet gemetseld maar van hout.
De constructie is bovenlangs voorzien van houten jukken.
This photo was taken at the Rottemeren in Bleiswijk.
The Bleiswijkse Verlaat is a lock with pointed doors between the Rottemeren and the Heulsloot near Bleiswijk in the municipality of Lansingerland, in the Dutch province of South Holland.
The lock is no longer operated, the design of the lock dates from 1772.
The current lock was completely restored in 1972 and this was done again in 2015.
The lock length is 20 m, the width is 3 m and the threshold depth is BP -1.20 m.
The lock still has the construction of locks from earlier times.
The lock walls are not made of masonry, but of wood.
The construction is fitted with wooden beams at the top.
Het laatste ontwerp dat de Irakese meesterarchitecte Zaha Hadid zelf heeft gemaakt, voor haar veel te vroege dood in 2016. Om deze reden heet het plein voor dit gebouw het Zaha Hadidplein, ter ere van haar. Het glazen bouwwerk, dat zowel een schip als een diamant voorstelt, is gebouwd bovenop het oude havenhuis uit 1922.
Port Authority
The last design Iraqi master architect Zaha Hadid did herself, before her untimely death in 2016. Because of this, the square in front of the building was named the Zaha Hadidsquare in her honor. The glass structure, resembling both a ship and a diamond, is built on top of the old port building from 1922.
Meeting center. Design architectural firm NL.ARCHITECTS.
Ontmoetingscentrum. Ontwerp architectenbureau NL.ARCHITECTS.
Centre de réunion. Cabinet d'architecture de conception NL.ARCHITECTS.
Begegnungszentrum. Design-Architekturbüro NL.ARCHITECTS.
Een bijzonder ontwerp, deze Tsjechische Tatra 87. Niet alleen vallen de drie grote koplampen op (alleen niet hier op deze foto), ook de aërodynamische 'vin van een vis' achterop is opmerkelijk te noemen. Dit laatste is een uitvinding van de Oostenrijker Hans Ledwinka, die in 1921 begon als technisch directeur bij zijn Tsjechische werkgever. Ook opmerkelijk: Ledwinka en Ferdinand Porsche waren goede collega's. Daardoor vermoedde Tatra dat Porsche zijn ontwerp van de Volkswagen Kever van hen heeft gekopieerd. Na een rechtszaak en na de oorlog gaf Volkswagen het toe dat de Kever invloeden van de Tatra had.
Dan nog wat feitjes over de 87: onder de kap lag een heuse V8-motor, wel met maar 85 pk. Tussen 1937 en 1950 (met een productiestop tijdens de Tweede Wereldoorlog) werden er 1752 geproduceerd. In Nederland werden er twaalf verkocht, waarvan er nu naar verluidt nog twee van over zijn. Eentje heeft een mooi plekje in het Louwman Museum.
Den Haag, Nederland
A special design, this Czech Tatra 87. Not only do the three large headlights stand out (only not in this picture), but also the aerodynamic 'fin of a fish' on the back is remarkable. This last thing is an invention by the Austrian Hans Ledwinka, who started in 1921 as technical director at his Czech employer. Also remarkable: Ledwinka and Ferdinand Porsche were good colleagues. Thereby Tatra suspected that Porsche copied his design of the Volkswagen Beetle from them. After a lawsuit and after the war, Volkswagen admitted that the Beetle had influences from the Tatra.
Then some other facts about the 87: under the hood was a real V8 engine, but with only 85 hp. Between 1937 and 1950 (with a production stop during the Second World War) 1752 were produced. Twelve were sold in the Netherlands, of which there are now reportedly two left. One has a nice spot in the Louwman Museum.
The Hague, The Netherlands
Het ontwerp van deze locomotief is gebaseerd op een standaardtype van MaK, de DE 1002. Voor de Nederlandse Spoorwegen werd op basis van dit type locomotief de serie 6400 ontwikkeld.De nummering bedroeg: 6401-6520. De locomotief is momenteel in dienst bij DB Cargo Nederland N.V.
In 1998 werd Siemens Schienenfahrzeugtechnik (SFT), voorheen Maschinenbau Kiel (MaK) in Kiel overgenomen.
Momenteel is Vossloh AG de management- en financiële holding van het internationaal actieve Vossloh-concern.
Het concern is gespecialiseerd in de spoor- en verkeerstechnologie.
Bron: Wikipedia.
Verdere info over dit type locomotief is te vinden via deze link:
Daf museum, Eindhoven
24 januari 2015
Een kleine goedkope auto voor iedereen
'N Klein goedkoop motor vir almal
Una piccola auto economica per tutti
En lille billig bil til alle
Ein kleines billiges Auto für alle
Malkara malmultekosta aŭto por ĉiuj
Une petite voiture bon marché pour tout le monde
Had als bijnaam 'de rijdende regenjas'.
Een ontwerp van Dudok uit 1925 aan de Eikbosserweg in het zuiden van Hilversum. Kenmerkende details zijn de halfronde uitbouw rechts, de benadrukking van de ingang door de asymmetrische toren en het tegelpad in stroken ervoor.
Het was een christelijke school voor Uitgebreid Lager Onderwijs, gekoppeld aan een openbare kleuterschool, de Catharina van Rennesschool. Het gebouw is nu buitenschoolse opvang. Het scholencomplex is sinds 1991 Rijksmonument (nr. 407235).
Ontwerp / cardesign: Aldo Brovarone for Pininfarina.
Production period sedan: 1968-1982,
Break /familiale: 1971-1983.
Private import Autumn 2004.
Amsterdam-W., 1e Hugo de Grootstraat, Nov. 3, 2011.
20150511-4870
De bekende Solex (Frans ontwerp) is van 1948 tot inde jaren 60 bij Van der Heem onder licentie geproduceerd. Bij de Van der Heem fabrieken zijn er na de oorlog zo'n 700.000 exemplaren van de band gerold. In 1965 zijn ze er mee gestopt.
In het atrium van het Haags Stadhuis is een kleine, hele interessante, expositie van Den Haag als Industriestad. Want wij leven hier niet alleen van ambtenaren en regeringen.
nl.wikipedia.org/wiki/Solex_(bromfiets)
Ontwerp iimmerman Pieter Noorwits,
samen met architect Bartholomeus van Bassen
nl.wikipedia.org/wiki/Nieuwe_Kerk_(Den_Haag)
Industrieel ontwerp
Sfeerhaven
Roosendaal
Noord Brabant
Nederland
19 maart 2021
Concept
Het concept Sfeerhaven staat voor creativiteit. Sfeerhaven is een samenwerking van verschillende ervaren ambachtslieden met hart voor hun vak. Timmermannen, interieurbouwers, stoffeerders, meubelmakers, metaalbewerkers, parketteurs, stukadoors, schilders, vormgevers, interieur stylisten en designers. Een plek waar creativiteit samenkomt, waar inspireren, creëren, realiseren en ontmoeten centraal staat. Een podium kunnen bieden en ze voortdurend uitdagen met als resultaat vernieuwende ideeën. Out of the box (buiten de doos) denken en het in the box uitvoeren. Op deze manier blijven we jou als klant verrassen. Je moet bij sfeerhaven de creativiteit kunnen ervaren.
Tekst; sfeerhaven.nl
Maze design by the architectural duo Gijs van Vaerenbergh.
Ontwerp doolhof door het architecten duo Gijs van Vaerenbergh.
Labyrinthe conçu par le duo d'architectes Gijs van Vaerenbergh.
Labyrinthentwurf des Architektenduos Gijs van Vaerenbergh.
Industrieel ontwerp
Sfeerhaven
Roosendaal
Noord Brabant
Nederland
19 maart 2021
Concept
Het concept Sfeerhaven staat voor creativiteit. Sfeerhaven is een samenwerking van verschillende ervaren ambachtslieden met hart voor hun vak. Timmermannen, interieurbouwers, stoffeerders, meubelmakers, metaalbewerkers, parketteurs, stukadoors, schilders, vormgevers, interieur stylisten en designers. Een plek waar creativiteit samenkomt, waar inspireren, creëren, realiseren en ontmoeten centraal staat. Een podium kunnen bieden en ze voortdurend uitdagen met als resultaat vernieuwende ideeën. Out of the box (buiten de doos) denken en het in the box uitvoeren. Op deze manier blijven we jou als klant verrassen. Je moet bij sfeerhaven de creativiteit kunnen ervaren.
Tekst; sfeerhaven.nl
PAPEKOP - Een aparte verschijning. Waar in het winterseizoen RailPromo en RailExperts nog concurreerden, wordt blijkbaar nu samengewerkt. Na de overname van de 9901 van Locon voorziet RailExperts nu de tractie van de Amsterdam Dinnertrain (voorheen Panorama Rail Restaurant). Ik ben heel erg benieuwd naar het ontstaan van deze constructie.
Hoe dan ook, het was vandaag bewolkt in deze regio, maar eind van de middag klaarde het toch behoorlijk op. Dat bood mij de mogelijkheid om even snel langs deze plek te rijden voor een plaatje van dit fijne treintje.
Hier zien we de bont gekleurde doch vrolijk ogende trein door de bocht bij Papekop rijden, als 33203 onderweg voor het bekende "rondje Randstad", via Gouda, Delft, Leiden, Haarlem en Amsterdam. Leuk, dat RailExperts-stickertje achterop de loc, maar de Locon huisstijl komt er nog steeds doorheen, dus ik heb de loc even gerebrand naar de huisstijl van de huidige eigenaar.
RailExperts: bij interesse in dit ontwerp in hoge resolutie mag er altijd gebeld worden. :-)
Inleiding De oud-Katholieke KERK "St. Agnes" werd gebouwd in 1885 naar ontwerp van Willem Raman (Amsterdam). De kerk is noord-zuid georiënteerd met de toren en entree aan de Voorstraat in het dorpscentrum van Egmond aan Zee. Omschrijving De driebeukige kerk van vijf traveeën is opgetrokken in een bruine baksteen in staand verband en wordt gedekt door een zadeldak met leien. De toren aan de voorzijde en de vijfzijdige koorsluiting liggen buiten het rechthoekige grondvlak van het schip. De kerk is rondom voorzien van een hardstenen plint die onder de entreepartijen tot stoep van enkele treden is verbreed. De spitsboogvensters zijn uitgevoerd met een visgraattracering. De symmetrische voorgevel (Z) telt drie vensterassen waarvan de middelste in de lange gevel van de naar voren geschoven toren op rechthoekige plattegrond. Op de hoeken van de voorgevel hoog opgemetselde steunberen en langs de daklijst een klimmend boogfries. De hoofdentree bevindt zich in de toren en bestaat uit een dubbele spitsboogvormige deur in een natuurstenen omlijsting in neogotische trant met pinakels en in de top een kruisbloem die de waterdorpel van het spitsboogvenster erboven doorsnijdt. In de geveldelen aan weerszijden van de toren bevinden zich vergelijkbare entreepartijen en vensters. De hoeken van de toren zijn geaccentueerd met steunberen en bovendaks zwenkt de toren in tot een vierkante klokketoren die wordt bekroond door een achthoekige spits die met leien is gedekt. Aan de voorzijde is de aanzet van de klokketoren iets uitgemetseld en boven het venster voorzien van een spitsboogvormig spaarveld. Rondom een boogfries. Boven de galmborden en ronde wijzerplaten van het uurwerk is het metselwerk aan vier zijden opgetrokken als puntgeveltje. In de smalle zijgevels van de toren kleine spitsboogvensters. De zijgevels (O en W) van het kerkgebouw worden vertikaal geleed door steunberen en horizontaal door een brede cordonlijst onder de spitsboogvensters en een boogfries langs de dakrand. De vijfzijdige koorsluiting van het middenschip bevat in drie vlakken een gebrandschilderd raam (1911) en in het verlengde van de zijbeuken liggen twee plat afgedekte sacristiën van één bouwlaag met toegangsdeur. Het zadeldak overspant de gehele kerkruimte en zet zich voort boven het koor. Op de nok is bij de overgang van het schip naar het koor de aanzet van een oorspronkelijke klokkestoel zichtbaar. In de dakschilden bevindt zich een viertal dakkapellen onder zadeldakjes. Het kerkinterieur is grotendeels in oorspronkelijke staat bewaard gebleven en bevat enkele onderdelen uit de bouwtijd, waaronder een tegelvloer en een deel van het originele bankenplan en de communiebank. Acht houten kolommen op hoge sokkels dragen het gewelf, de wanden zijn boven een lambrizering witgepleisterd en worden geleed door vlakke pilasters. Op de zuilen en de pilasters steunen houten gestucadoorde spitsboogvormige kruisgewelven die in het schip iets hoger zijn dan in de zijbeuken. De kerk telt drie altaren uit de bouwtijd en een preekstoel - afkomstig uit de Amsterdamse schuilkerk "De Pauw"- en koperen kroonluchters uit het begin van de 18de eeuw. In het koor bevinden zich drie gebrandschilderde ramen uit 1911, naar ontwerp van Louis Struys uit Brussel. De ramen stelen voor: de wonderbare visvangst, Petrus wandelend op het meer en de storm op het meer; thema's die betrekking hebben op de verbondenheid van Egmonders met de zee. Boven de ingang bevindt zich een breed orgelbalkon met houten balustrade, ondersteund door drie gietijzeren kolommetjes. Waardering De oud-katholieke kerk St. Agnes uit 1885 is van algemeen belang vanwege de architectuur- en cultuurhistorische waarde als representatief voorbeeld van een in eclectische trant gebouwde oud-katholieke kerk van enige omvang uit het laatste kwart van de vorige eeuw. Het interieur bevat enkele onderdelen met kunsthistorische waarde. De kerk heeft grote situationele waarde door de beeldbepalende ligging in de dorpskern van Egmond aan Zee. (bron: Rijksdienst voor het Cultureel Erfgoed)
in eclectische neo-renaissance naar ontwerp van H.P. Swart bron Monumentenzorghttp://www.monumentenzorgdenhaag.nl/monumenten/frederikstraat-4
Over het gebouw:
Na een jarenlange periode van schetsen, ontwerpen en heftige debatten is het ontwerp van de Italiaanse vormgever Alessandro Mendini en drie gastarchitecten Philippe Starck, Michele de Lucchi en Coop Himmelb[l]au in 1994 voltooid en opgeleverd. Van april tot december 2010 was het Groninger Museum tijdelijk gesloten wegens een revitalisering van het gebouw. Door de revitalisatie heeft zowel het interieur als het exterieur van het museum de glans van haar oorspronkelijke staat weer heroverd. Studio Job, Maarten Baas, de Spaanse designer Jaime Hayon en Alessandro Mendini hebben bijgedragen aan een verbeterd gebouw met een spectaculaire ontvangstruimte Job Lounge, een prachtig vernieuwd restaurant en een innovatief informatiecentrum dat de bestaande bibliotheek vervangt. Alessandro Mendini ontwierp de nieuwe tegel voor het exterieur van het Mendinipaviljoen.
After a long period of sketches, designs and intense debates, the design of the Italian designer Alessandro Mendini and three guest architects Philippe Starck, Michele de Lucchi and Coop Himmelb [l] au completed in 1994 and delivered. From April to December 2010 the Groninger Museum temporarily was closed for a revitalization of the building. Through the revitalization has both interior and exterior of the museum from its original state the gleam again retaken. Studio Job, Maarten Baas, the Spanish designer Jaime Hayon and Alessandro Mendini have contributed to an improved building with a spectacular reception area Job Lounge, a beautifully renovated restaurant and an innovative information center that will replace the existing library. Alessandro Mendini designed the new tile for the exterior of the Mendinipaviljoen.
Bron: www.groningermuseum.nl/
20190217-9486
Door het tegenlicht wordt het patroon van de tegelvoer extra belicht. Deze zijn speciaal ontworpen voor deze straat. Dezelfde patronen komen ook terug in de vele metalen zitbanken en afvalbakken.
Ontwerp
Architect Lana du Croq maakte het ontwerp voor de herinrichting (inclusief de zwevende lampen.) Ze liet zich inspireren door het Oude Haagse Hof en de koninklijke kantpatronen. In het ontwerp wordt e Grote Marktstraat de "balzaal van de hofstad" genoemd.
All images are copyrighted by Pieter Musterd. If you want to use or buy any of my photographs, contact me. It is not allowed to download them or use them on any websites, blogs etc. etc. without my permission If you want a translation in your own language, please try "Google <a
Bij het ontwerp van de eerste gelede trams van Freiburg im Breisgau borduurde men voort op de tweeassige Verbandstyp-wagens. In 1959 leverde de wagonfabriek Rastatt drie eenrichtingwagens waarvan de voorste wagenbak op een vast onderstel en de tweede opgelegde bak op een draaistel rustte. De destijds moderne trams kregen dezelfde naam als de sateliet waar de Sovjet Unie destijds wereldfaam mee verwierf; Spoetnik.
Hier zien we motorwagen 102 met een tweeassige Verbandstyp-bijwagen in het centrum van dit aardige stadje in het Zwarte Woud. Door de komst van nieuwe gelede achtassers gingen de drie buitenbeentjes in 1981 buitendienst. Ze stonden vele jaren ongebruikt in de remise. De 101 en 102 zijn uiteindelijk in 1995 gesloopt. De 103 is als museumwagen bewaard gebleven.
De open goten zijn karakteristiek voor Freiburg. Het is leuk in het straatbeeld maar als je er niet op bedacht bent haal je binnen de kortste keren een paar natte sokken. In dat ongelukkige geval zijn er genoeg winkels bij de hand om een droog paar aan te schaffen...
Bekijk mijn fotoalbum in de klassieke versie.
Maze design by the architectural duo Gijs van Vaerenbergh.
Ontwerp doolhof door het architecten duo Gijs van Vaerenbergh.
Labyrinthe conçu par le duo d'architectes Gijs van Vaerenbergh.
Labyrinthentwurf des Architektenduos Gijs van Vaerenbergh.
Het asymmetrisch ontwerp van smalbek-G2000'en laat zich goed zien als er twee locs gekoppeld zijn. De 2101 en 2102 van Independent Rail Partner zijn getooid in de roze huisstijl van het bedrijf. Of was het andersom, en is het bedrijfslogo gewoon een afbeelding van één van deze locomotieven? Er scheen in ieder geval een fijn zonnetje op de locs, toen deze als een Happy Train stonden te wachten tot de kolentrein die opgehaald moest worden volledig beladen was.
Alle foto's zijn exclusief eigendom van GreatPicture en zijn auteursrechtelijk beschermd.
Please do not use this image on websites, blogs or other media without my permission.
Tijdens het ochtendprogramma van het TIJD-Symposium (www.stichtingtijd.nl/nl/jaarlijks-symposium) vandaag nam ik deel aan een leerzame workshop Ontwerp en TIJD van Rob Hendriks (DAAD Architecten, www.daad.nl)
een verhaaltje over een Muizeneus in West-Friesland
Strak is het ontwerp van de Muizeneus. Ronde lijnen. Een eivorm met glad dak .
Subtiel zijn de details die de vorm doorbreken. Er is veel weggewerkt. Geen draden op het dak. De ruitenwisser mooi strak op de raamlijst. Ik verklap niet alles. Kijk zelf maar eens rustig
De omgeving modern, ook strak. Een voetgangersbrug, een Perron. Gebouwen, gesneden in de maat van de vroege 21e eeuw. Geen tierlantijnen en weelderigheid. Geen hupjes, nisjes en “kronkels”. Alsof Strak al een eeuw norm is. Komen we toch in de knoei met bouwwerken uit de jaren ’70 ; waar gezellig zeker norm was. Gezellig wil nog wel eens vertaald worden als non functioneel. Typerend voorbeeld ? de Benelux stuurstand uit 1973; een hoge cabine zonder doorloopkop er onder. Een tierlantijn, een lelijke ontwerp kronkel… HO!! Neee. Kom niet aan met waarom dat is. Die verhalen ken ik. Dat zijn gedachten, ratio. Dit gaat om de vorm, het gevoelsleven daarbij.
Strak, zonder poespas. Binnenstappen is een geur van gebruik. Niks TL balken maar peren die zo in een fitting zitten. Prachtige ventilatie rondingen die ogen als een drukknop op het plafond. Hoogglans gelakt hout en vuurrood Novilon. Banken om in weg te zakken maar direct herkenbaar als bank. Tweede klasse fauteuils; die nog steeds zouden tonen in een modern interieur.
We liepen station Hoorn uit. Straat over. Centrum in. Op de hoek een bakker. Grote oranje banken. Tafels ertussen. Banken die strak gevormd zijn. 21e eeuw, van nu. Geinspireerd op klassieke treinbanken. Groter aangezet. Maar wel helemaal Trein.. Als in een Muizeneus. Extreem strak. Geen armleuning wel achter elkaar als in een trein.
Schuifdeuren die met een prachtige klap sluiten. Langzaam optrekken, herkenbaar maar prettig schudden. Ik verlangde naar koffie. Zou het karretje nog komen zou er een keukentje of restaurant zijn. De realiteit mixte hier met gedachten en herinnering. In de herinnering hadden zulke treinen :koffie, of zoals Patrick aangaf.. lekker kaarten, Biertje bij. We schakelden terug, de trein ook, naar het heden. Genieten. Rustig schudden, met "gevoel" uit de assen en vooral zachtjes zoemend schreed de trein door het typisch Hollandse Polderlandschap. Eenmaal aangekomen “inspectie” van de trein. Ook de postruimte. Een gedachte wisselde alsnog voor realiteit. Een echte koffiekar, zo een ouderwetse. Gevuld met spul. Vandaag niet in gebruik. Dat was prima zo. Voor een spoor bakkie moet je in Hoorn naar de overkant. Een kleine 200 meter, naar de Bakker..
Een asbak in de trein. Liefdevol niet gebruikt. Zo een trein krijgt daarmee het respect van al haar reizigers. Een schitterende asbak geïntegreerd in de armleuning. Zoals in de eerste dubbeldek sneltrein. Die zo een 25 jaar terug op de baan kwamen en iedereen. kent. Voorde kenners de IRM treinen, nu VIRM. Waar de laatste jaren met renovatie de stoelen zijn vervangen. Weg gestileerde asbak.. Asbakken die niet gebonden zijn aan voor 1960 e zelfs niet aan een tijd. In mijn huis hangt een asbak uit een DE 1 of DE 2 Diesel trein. Potsierlijk vierkant zonder fantasie. Qua vorm en uiterlijk is zo een trein net zo goed muizeneus. Die treinen ongeveer even oud als de museumtrein; begin jaren ’50.
In de provincie was roken blijkbaar fantasieloos.In Limburg en de Randstad kon dat met grandeur. Een verschil tussen een diesel muizeneus en 'deze" elektrisch is dus stijlvol roken Nu is het strak om niet te roken. Roken is ingewisseld voor tatoeages. Het “moet” om er bij te horen. In "onze" groen trein was het leven eenvoudig. Niks van die poespas, wie erin zat hoorde bij elkaar. Vertoon, van inkt of peuk ging het niet om. Mensen in de trein kwamen los met leuke gesprekjes, een fijne rust.
Langs de baan de nervositeit van de spotters. Die hoorden bij elkaar. Druk en snel. De trein achter na racende. Op Hoorn rende een spotter pardoes tegen een OV poort. Ja jongen, te laat. auw. Een maal “binnen” stond hij in een mum van tijd naast mede spotters, met camera’s. Dat waren hunnie. Patrick en ik namen gemoedelijk afscheid van een aantal medereizigers. Een leuke Marijke Helwegen look a like (of was het haar nou) vond met ons het schudden en bonken van de trein erg fijn. Haar ega knikte instemmende. Blikken kruisden en verraadde pret, zonder vlekken. Ik stapte uit.. nog in de wolken.
Een beeldschone jonge vrouw op hoge hakken, wat moeizaam waggelend. Al die mensen die maar stil staan , niks zien of. Met een boog ontweek ze mij met mijn dagdromen om direct erna zachtjes te botsen op "Helwegen". De schoonheid en strakheid van de jonge vrouw ging verloren. Ook voor mij in mijn verschijnen eens een keer geen aandacht. De mensen hadden oog voor de trein. De VIRM om te halen en de klassieker vooral om te kijken, een wereld te openen. Wij mensen waren volkomen ondergeschikt. Op het perron was het duidelijk. Voor een keer ging het om treinen, alleen treinen.