View allAll Photos Tagged oldtraditions
... for my late Mom
Symbolically I visit her grave, following the old tradition of All Saints' Day
[Dla mojej Mamy w Dzień Wszystkich Świętych]
This is the most beautiful Dutch province of Friesland all over. Flat, green, vast and lots, lots of water.
In former times, almost all transports were equipped with sailing ships and through the canals and lakes all kind of goods were transported.
The skippers of these flatboats were masters of sailing in all weather conditions and commanded respect outside the province of Friesland throughout the Netherlands.
Virtually everything marketable was transported on this sturdy ships from peat, manure, agricultural products, grain, bricks and so on.
The ships very often had to navigate through shallows to their destination and therefor these ships had very little draft.
To prevent drifting during crosswinds, they were equipped with "swords", movable wooden boards on each side that could be lowered into the water to prevent the ship from drifting.
The sword on the port side (left) is clearly visible on the forward ship in the picture.
These ships are no longer used to transport goods,but to participate in the most famous sailing competetion "Skutsje Sylen" (barge sailing). All non-essential ship superstructures such as wheelhouses, cabins and other obstacles have been removed as they have an inhibiting effect on speed.
These ancient vessels weight 30 tons and are sail-optimised with a sailarea of 142 square meters.
Their average draft is 42 cm, have a length of 20 meters and a width of 3,97 meters.
The bow and the stern are constructed in such a way that this sphericity means the ship glids over the water, when unloaded, causing little wave action.
During the famous "Skûtsje Sylen", the ships sail with a crew of 12 persons and reach a speed of 20 km/h. This may not seem like much, but bear in mind that all the ships sail at full speed towards the buoys and that there is absolutely no possibility of slowing down!
The competition rules also provide for strict rules of precedence and, due to the extreme concentration required, sailing in this battle of regatta is a real battle of attrition.
The "Skûtsje Sylen" race is a very old tradition that finds its origins in the summer when all cargo supply was always very low and to earn some money for the skippers, the innkeepers would organise hard-sailing days during village festivals around the Frisian lakes.
This grew into a provincial tradition with many annual celebrations in the mont of August.
Here we are at a crossroads of canals, one runs straight to the "Sloter" lake and the other turns to the beautiful ancient little city of Sloten (Sleat) which we will still visit....
Al largo di Mulinetti, nel crepuscolo che sfuma sul Golfo Paradiso, un pescatore guida la sua piccola barca blu verso la notte. Le reti attendono di essere raccolte con il loro prezioso carico, tra le onde tranquille, mentre il mare respira lento e antico. Un rito quotidiano, sospeso tra silenzio, fatica e meraviglia.
------------------------------
Off Mulinetti, under the fading twilight of the Gulf of Paradise, a fisherman steers his small blue boat into the night. The nets await to be collected with their precious cargo, among the gentle waves, while the sea breathes in its slow, ancient rhythm. A daily ritual, suspended between silence, labor, and wonder.
-----------------------------
7080 HDR
photo rights reserved by Ben
The David Gareja Monastery complex lies in a remote and isolated part of the rugged, semi-desert landscape of eastern Georgia, near the border with Azerbaijan. The surroundings are marked by dry hills, barren plains, and steep rock formations — far removed from any village or town. This very secluded location enhances the spiritual atmosphere of the site, which has served for centuries as a retreat for monks seeking to withdraw from the world. The monastery was founded in the 6th century by the Syrian monk David Garejeli and is partially carved into the soft sandstone cliffs. On the left side of the photo, you can see the dramatic, sloping rock wall with carved cells, chapels, and caves that once served as living and prayer quarters for the monks. Some of them are still adorned with delicate, centuries-old frescoes. On the right, the fortified walls and round watchtowers can be seen — silent witnesses to the monastery’s defensive function throughout history. In the center, a green, open courtyard connects nature and architecture in a harmonious way. Beyond its historical and architectural value, David Gareja is still a living religious site. Today, it is home to Georgian Orthodox monks who lead a modest, secluded life devoted to prayer, study, and the maintenance of the monastery. Their presence reminds us that David Gareja is not merely a ruin, but an active spiritual community. Their daily routines continue almost undisturbed — in silence, in stone, and in harmony with the land. During our visit, we were the only visitors, allowing us to explore the entire site in complete peace. From the monastery, there is a breathtaking view over the silent, endless semi-desert plains — a place of stillness, reflection, and mysticism.
Hidden in Georgia’s remote semi-desert near the Azerbaijani border, the David Gareja Monastery is a centuries-old complex carved into sandstone cliffs. Still home to Orthodox monks, it blends ancient history with quiet spiritual life. Surrounded by stark, rugged landscapes, the site offers solitude, breathtaking views, and a deep sense of timelessness.
Het David Gareja-kloostercomplex ligt afgelegen en geïsoleerd in het ruige, halfwoestijnachtige landschap van Oost-Georgië, vlak bij de grens met Azerbeidzjan. De omgeving wordt gekenmerkt door droge heuvels, kale vlaktes en steile rotspartijen — ver verwijderd van dorpen of steden. Juist deze verlaten ligging versterkt de spirituele sfeer van de plek, die eeuwenlang een toevluchtsoord is geweest voor monniken die zich wilden terugtrekken uit de wereld. Het klooster werd in de 6e eeuw gesticht door de Syrische monnik David Garejeli en is deels uitgehouwen in de zachte zandsteenrotsen. Links op de foto zie je de spectaculaire, schuin oplopende rotswand, vol uitgehouwen cellen, kapellen en grotten die ooit dienden als woon- en gebedsruimten voor monniken. Sommige zijn nog versierd met verfijnde, eeuwenoude fresco’s. Rechts zijn de versterkte muren en ronde wachttorens zichtbaar — stille getuigen van de verdedigingsfunctie die het complex door de eeuwen heen ook heeft vervuld. In het midden ligt een groen, open binnenplein dat op harmonieuze wijze natuur en architectuur met elkaar verbindt. Naast zijn historische en architectonische waarde is David Gareja nog altijd een levendige religieuze plek. Er wonen vandaag de dag nog steeds Georgisch-Orthodoxe monniken, die er een teruggetrokken en sober leven leiden, toegewijd aan gebed, studie en het onderhoud van het klooster. Hun aanwezigheid onderstreept dat David Gareja geen verlaten ruïne is, maar een actieve spirituele gemeenschap. Hun dagelijkse rituelen gaan haast ongestoord verder — in stilte, in steen, en in verbondenheid met de natuur. Tijdens ons bezoek waren we de enige bezoekers, wat het mogelijk maakte het hele terrein in volledige rust te verkennen. Vanaf het klooster strekt zich een adembenemend uitzicht uit over de stille, eindeloze semi-woestijnvlakten — een plek van verstilling, bezinning en mystiek.
this is old type of transportation to a family like car being used now. this bullock cart has become a rarity. bullocks are liabilities no returns from bullocks. bullocks are replaced by automobiles in all areas cows are artificially inseminated. in future we can find in museums only.
thanks for every one for views, faves, and comments.
photo rights reserved by Ben
The David Gareja Monastery complex lies in a remote and isolated part of the rugged, semi-desert landscape of eastern Georgia, near the border with Azerbaijan. The surroundings are marked by dry hills, barren plains, and steep rock formations — far removed from any village or town. This very secluded location enhances the spiritual atmosphere of the site, which has served for centuries as a retreat for monks seeking to withdraw from the world. The monastery was founded in the 6th century by the Syrian monk David Garejeli and is partially carved into the soft sandstone cliffs. On the left side of the photo, you can see the dramatic, sloping rock wall with carved cells, chapels, and caves that once served as living and prayer quarters for the monks. Some of them are still adorned with delicate, centuries-old frescoes. On the right, the fortified walls and round watchtowers can be seen — silent witnesses to the monastery’s defensive function throughout history. In the center, a green, open courtyard connects nature and architecture in a harmonious way. Beyond its historical and architectural value, David Gareja is still a living religious site. Today, it is home to Georgian Orthodox monks who lead a modest, secluded life devoted to prayer, study, and the maintenance of the monastery. Their presence reminds us that David Gareja is not merely a ruin, but an active spiritual community. Their daily routines continue almost undisturbed — in silence, in stone, and in harmony with the land. During our visit, we were the only visitors, allowing us to explore the entire site in complete peace. From the monastery, there is a breathtaking view over the silent, endless semi-desert plains — a place of stillness, reflection, and mysticism.
Hidden in Georgia’s remote semi-desert near the Azerbaijani border, the David Gareja Monastery is a centuries-old complex carved into sandstone cliffs. Still home to Orthodox monks, it blends ancient history with quiet spiritual life. Surrounded by stark, rugged landscapes, the site offers solitude, breathtaking views, and a deep sense of timelessness.
Het David Gareja-kloostercomplex ligt afgelegen en geïsoleerd in het ruige, halfwoestijnachtige landschap van Oost-Georgië, vlak bij de grens met Azerbeidzjan. De omgeving wordt gekenmerkt door droge heuvels, kale vlaktes en steile rotspartijen — ver verwijderd van dorpen of steden. Juist deze verlaten ligging versterkt de spirituele sfeer van de plek, die eeuwenlang een toevluchtsoord is geweest voor monniken die zich wilden terugtrekken uit de wereld. Het klooster werd in de 6e eeuw gesticht door de Syrische monnik David Garejeli en is deels uitgehouwen in de zachte zandsteenrotsen. Links op de foto zie je de spectaculaire, schuin oplopende rotswand, vol uitgehouwen cellen, kapellen en grotten die ooit dienden als woon- en gebedsruimten voor monniken. Sommige zijn nog versierd met verfijnde, eeuwenoude fresco’s. Rechts zijn de versterkte muren en ronde wachttorens zichtbaar — stille getuigen van de verdedigingsfunctie die het complex door de eeuwen heen ook heeft vervuld. In het midden ligt een groen, open binnenplein dat op harmonieuze wijze natuur en architectuur met elkaar verbindt. Naast zijn historische en architectonische waarde is David Gareja nog altijd een levendige religieuze plek. Er wonen vandaag de dag nog steeds Georgisch-Orthodoxe monniken, die er een teruggetrokken en sober leven leiden, toegewijd aan gebed, studie en het onderhoud van het klooster. Hun aanwezigheid onderstreept dat David Gareja geen verlaten ruïne is, maar een actieve spirituele gemeenschap. Hun dagelijkse rituelen gaan haast ongestoord verder — in stilte, in steen, en in verbondenheid met de natuur. Tijdens ons bezoek waren we de enige bezoekers, wat het mogelijk maakte het hele terrein in volledige rust te verkennen. Vanaf het klooster strekt zich een adembenemend uitzicht uit over de stille, eindeloze semi-woestijnvlakten — een plek van verstilling, bezinning en mystiek.
photo rights reserved by Ben
The David Gareja Monastery complex lies in a remote and isolated part of the rugged, semi-desert landscape of eastern Georgia, near the border with Azerbaijan. The surroundings are marked by dry hills, barren plains, and steep rock formations — far removed from any village or town. This very secluded location enhances the spiritual atmosphere of the site, which has served for centuries as a retreat for monks seeking to withdraw from the world. The monastery was founded in the 6th century by the Syrian monk David Garejeli and is partially carved into the soft sandstone cliffs. On the left side of the photo, you can see the dramatic, sloping rock wall with carved cells, chapels, and caves that once served as living and prayer quarters for the monks. Some of them are still adorned with delicate, centuries-old frescoes. On the right, the fortified walls and round watchtowers can be seen — silent witnesses to the monastery’s defensive function throughout history. In the center, a green, open courtyard connects nature and architecture in a harmonious way. Beyond its historical and architectural value, David Gareja is still a living religious site. Today, it is home to Georgian Orthodox monks who lead a modest, secluded life devoted to prayer, study, and the maintenance of the monastery. Their presence reminds us that David Gareja is not merely a ruin, but an active spiritual community. Their daily routines continue almost undisturbed — in silence, in stone, and in harmony with the land. During our visit, we were the only visitors, allowing us to explore the entire site in complete peace. From the monastery, there is a breathtaking view over the silent, endless semi-desert plains — a place of stillness, reflection, and mysticism.
Hidden in Georgia’s remote semi-desert near the Azerbaijani border, the David Gareja Monastery is a centuries-old complex carved into sandstone cliffs. Still home to Orthodox monks, it blends ancient history with quiet spiritual life. Surrounded by stark, rugged landscapes, the site offers solitude, breathtaking views, and a deep sense of timelessness.
Het David Gareja-kloostercomplex ligt afgelegen en geïsoleerd in het ruige, halfwoestijnachtige landschap van Oost-Georgië, vlak bij de grens met Azerbeidzjan. De omgeving wordt gekenmerkt door droge heuvels, kale vlaktes en steile rotspartijen — ver verwijderd van dorpen of steden. Juist deze verlaten ligging versterkt de spirituele sfeer van de plek, die eeuwenlang een toevluchtsoord is geweest voor monniken die zich wilden terugtrekken uit de wereld. Het klooster werd in de 6e eeuw gesticht door de Syrische monnik David Garejeli en is deels uitgehouwen in de zachte zandsteenrotsen. Links op de foto zie je de spectaculaire, schuin oplopende rotswand, vol uitgehouwen cellen, kapellen en grotten die ooit dienden als woon- en gebedsruimten voor monniken. Sommige zijn nog versierd met verfijnde, eeuwenoude fresco’s. Rechts zijn de versterkte muren en ronde wachttorens zichtbaar — stille getuigen van de verdedigingsfunctie die het complex door de eeuwen heen ook heeft vervuld. In het midden ligt een groen, open binnenplein dat op harmonieuze wijze natuur en architectuur met elkaar verbindt. Naast zijn historische en architectonische waarde is David Gareja nog altijd een levendige religieuze plek. Er wonen vandaag de dag nog steeds Georgisch-Orthodoxe monniken, die er een teruggetrokken en sober leven leiden, toegewijd aan gebed, studie en het onderhoud van het klooster. Hun aanwezigheid onderstreept dat David Gareja geen verlaten ruïne is, maar een actieve spirituele gemeenschap. Hun dagelijkse rituelen gaan haast ongestoord verder — in stilte, in steen, en in verbondenheid met de natuur. Tijdens ons bezoek waren we de enige bezoekers, wat het mogelijk maakte het hele terrein in volledige rust te verkennen. Vanaf het klooster strekt zich een adembenemend uitzicht uit over de stille, eindeloze semi-woestijnvlakten — een plek van verstilling, bezinning en mystiek.
photo rights reserved by Ben
The David Gareja Monastery complex lies in a remote and isolated part of the rugged, semi-desert landscape of eastern Georgia, near the border with Azerbaijan. The surroundings are marked by dry hills, barren plains, and steep rock formations — far removed from any village or town. This very secluded location enhances the spiritual atmosphere of the site, which has served for centuries as a retreat for monks seeking to withdraw from the world. The monastery was founded in the 6th century by the Syrian monk David Garejeli and is partially carved into the soft sandstone cliffs. On the left side of the photo, you can see the dramatic, sloping rock wall with carved cells, chapels, and caves that once served as living and prayer quarters for the monks. Some of them are still adorned with delicate, centuries-old frescoes. On the right, the fortified walls and round watchtowers can be seen — silent witnesses to the monastery’s defensive function throughout history. In the center, a green, open courtyard connects nature and architecture in a harmonious way. Beyond its historical and architectural value, David Gareja is still a living religious site. Today, it is home to Georgian Orthodox monks who lead a modest, secluded life devoted to prayer, study, and the maintenance of the monastery. Their presence reminds us that David Gareja is not merely a ruin, but an active spiritual community. Their daily routines continue almost undisturbed — in silence, in stone, and in harmony with the land. During our visit, we were the only visitors, allowing us to explore the entire site in complete peace. From the monastery, there is a breathtaking view over the silent, endless semi-desert plains — a place of stillness, reflection, and mysticism.
Hidden in Georgia’s remote semi-desert near the Azerbaijani border, the David Gareja Monastery is a centuries-old complex carved into sandstone cliffs. Still home to Orthodox monks, it blends ancient history with quiet spiritual life. Surrounded by stark, rugged landscapes, the site offers solitude, breathtaking views, and a deep sense of timelessness.
Het David Gareja-kloostercomplex ligt afgelegen en geïsoleerd in het ruige, halfwoestijnachtige landschap van Oost-Georgië, vlak bij de grens met Azerbeidzjan. De omgeving wordt gekenmerkt door droge heuvels, kale vlaktes en steile rotspartijen — ver verwijderd van dorpen of steden. Juist deze verlaten ligging versterkt de spirituele sfeer van de plek, die eeuwenlang een toevluchtsoord is geweest voor monniken die zich wilden terugtrekken uit de wereld. Het klooster werd in de 6e eeuw gesticht door de Syrische monnik David Garejeli en is deels uitgehouwen in de zachte zandsteenrotsen. Links op de foto zie je de spectaculaire, schuin oplopende rotswand, vol uitgehouwen cellen, kapellen en grotten die ooit dienden als woon- en gebedsruimten voor monniken. Sommige zijn nog versierd met verfijnde, eeuwenoude fresco’s. Rechts zijn de versterkte muren en ronde wachttorens zichtbaar — stille getuigen van de verdedigingsfunctie die het complex door de eeuwen heen ook heeft vervuld. In het midden ligt een groen, open binnenplein dat op harmonieuze wijze natuur en architectuur met elkaar verbindt. Naast zijn historische en architectonische waarde is David Gareja nog altijd een levendige religieuze plek. Er wonen vandaag de dag nog steeds Georgisch-Orthodoxe monniken, die er een teruggetrokken en sober leven leiden, toegewijd aan gebed, studie en het onderhoud van het klooster. Hun aanwezigheid onderstreept dat David Gareja geen verlaten ruïne is, maar een actieve spirituele gemeenschap. Hun dagelijkse rituelen gaan haast ongestoord verder — in stilte, in steen, en in verbondenheid met de natuur. Tijdens ons bezoek waren we de enige bezoekers, wat het mogelijk maakte het hele terrein in volledige rust te verkennen. Vanaf het klooster strekt zich een adembenemend uitzicht uit over de stille, eindeloze semi-woestijnvlakten — een plek van verstilling, bezinning en mystiek.
photo rights reserved by Ben
The David Gareja Monastery complex lies in a remote and isolated part of the rugged, semi-desert landscape of eastern Georgia, near the border with Azerbaijan. The surroundings are marked by dry hills, barren plains, and steep rock formations — far removed from any village or town. This very secluded location enhances the spiritual atmosphere of the site, which has served for centuries as a retreat for monks seeking to withdraw from the world. The monastery was founded in the 6th century by the Syrian monk David Garejeli and is partially carved into the soft sandstone cliffs. On the left side of the photo, you can see the dramatic, sloping rock wall with carved cells, chapels, and caves that once served as living and prayer quarters for the monks. Some of them are still adorned with delicate, centuries-old frescoes. On the right, the fortified walls and round watchtowers can be seen — silent witnesses to the monastery’s defensive function throughout history. In the center, a green, open courtyard connects nature and architecture in a harmonious way. Beyond its historical and architectural value, David Gareja is still a living religious site. In front of the church we see a monk — dressed in long, sober robes — moving calmly along the stone path. His presence underlines that this is not a museum or an abandoned heritage site, but a living monastery, where a community of monks still lives and works. Their daily routines continue almost undisturbed — in silence, in stone, and in harmony with the land. During our visit, we were the only visitors, allowing us to explore the entire site in complete peace. From the monastery, there is a breathtaking view over the silent, endless semi-desert plains — a place of stillness, reflection, and mysticism.
Hidden in Georgia’s remote semi-desert near the Azerbaijani border, the David Gareja Monastery is a centuries-old complex carved into sandstone cliffs. Still home to Orthodox monks, it blends ancient history with quiet spiritual life. Surrounded by stark, rugged landscapes, the site offers solitude, breathtaking views, and a deep sense of timelessness.
Het David Gareja-kloostercomplex ligt afgelegen en geïsoleerd in het ruige, halfwoestijnachtige landschap van Oost-Georgië, vlak bij de grens met Azerbeidzjan. De omgeving wordt gekenmerkt door droge heuvels, kale vlaktes en steile rotspartijen — ver verwijderd van dorpen of steden. Juist deze verlaten ligging versterkt de spirituele sfeer van de plek, die eeuwenlang een toevluchtsoord is geweest voor monniken die zich wilden terugtrekken uit de wereld. Het klooster werd in de 6e eeuw gesticht door de Syrische monnik David Garejeli en is deels uitgehouwen in de zachte zandsteenrotsen. Links op de foto zie je de spectaculaire, schuin oplopende rotswand, vol uitgehouwen cellen, kapellen en grotten die ooit dienden als woon- en gebedsruimten voor monniken. Sommige zijn nog versierd met verfijnde, eeuwenoude fresco’s. Rechts zijn de versterkte muren en ronde wachttorens zichtbaar — stille getuigen van de verdedigingsfunctie die het complex door de eeuwen heen ook heeft vervuld. In het midden ligt een groen, open binnenplein dat op harmonieuze wijze natuur en architectuur met elkaar verbindt. Naast zijn historische en architectonische waarde is David Gareja nog altijd een levendige religieuze plek. Er wonen vandaag de dag nog steeds Georgisch-Orthodoxe monniken, die er een teruggetrokken en sober leven leiden, toegewijd aan gebed, studie en het onderhoud van het klooster. Links voor de kerk zien we een monnik — gekleed in lange, sobere gewaden — die zich rustig voortbeweegt over het stenen pad. Zijn aanwezigheid onderstreept dat dit geen museum of verlaten erfgoedsite is, maar een levend klooster, waar nog altijd een gemeenschap van monniken woont en werkt. Hun dagelijkse rituelen gaan haast ongestoord verder — in stilte, in steen, en in verbondenheid met de natuur. Tijdens ons bezoek waren we de enige bezoekers, wat het mogelijk maakte het hele terrein in volledige rust te verkennen. Vanaf het klooster strekt zich een adembenemend uitzicht uit over de stille, eindeloze semi-woestijnvlakten — een plek van verstilling, bezinning en mystiek.
photo rights reserved by Ben
The David Gareja Monastery complex lies in a remote and isolated part of the rugged, semi-desert landscape of eastern Georgia, near the border with Azerbaijan. The surroundings are marked by dry hills, barren plains, and steep rock formations — far removed from any village or town. This very secluded location enhances the spiritual atmosphere of the site, which has served for centuries as a retreat for monks seeking to withdraw from the world. The monastery was founded in the 6th century by the Syrian monk David Garejeli and is partially carved into the soft sandstone cliffs. On the left side of the photo, you can see the dramatic, sloping rock wall with carved cells, chapels, and caves that once served as living and prayer quarters for the monks. Some of them are still adorned with delicate, centuries-old frescoes. On the right, the fortified walls and round watchtowers can be seen — silent witnesses to the monastery’s defensive function throughout history. In the center, a green, open courtyard connects nature and architecture in a harmonious way. Beyond its historical and architectural value, David Gareja is still a living religious site. Today, it is home to Georgian Orthodox monks who lead a modest, secluded life devoted to prayer, study, and the maintenance of the monastery. Their presence reminds us that David Gareja is not merely a ruin, but an active spiritual community. Their daily routines continue almost undisturbed — in silence, in stone, and in harmony with the land. During our visit, we were the only visitors, allowing us to explore the entire site in complete peace. From the monastery, there is a breathtaking view over the silent, endless semi-desert plains — a place of stillness, reflection, and mysticism.
Hidden in Georgia’s remote semi-desert near the Azerbaijani border, the David Gareja Monastery is a centuries-old complex carved into sandstone cliffs. Still home to Orthodox monks, it blends ancient history with quiet spiritual life. Surrounded by stark, rugged landscapes, the site offers solitude, breathtaking views, and a deep sense of timelessness.
Het David Gareja-kloostercomplex ligt afgelegen en geïsoleerd in het ruige, halfwoestijnachtige landschap van Oost-Georgië, vlak bij de grens met Azerbeidzjan. De omgeving wordt gekenmerkt door droge heuvels, kale vlaktes en steile rotspartijen — ver verwijderd van dorpen of steden. Juist deze verlaten ligging versterkt de spirituele sfeer van de plek, die eeuwenlang een toevluchtsoord is geweest voor monniken die zich wilden terugtrekken uit de wereld. Het klooster werd in de 6e eeuw gesticht door de Syrische monnik David Garejeli en is deels uitgehouwen in de zachte zandsteenrotsen. Links op de foto zie je de spectaculaire, schuin oplopende rotswand, vol uitgehouwen cellen, kapellen en grotten die ooit dienden als woon- en gebedsruimten voor monniken. Sommige zijn nog versierd met verfijnde, eeuwenoude fresco’s. Rechts zijn de versterkte muren en ronde wachttorens zichtbaar — stille getuigen van de verdedigingsfunctie die het complex door de eeuwen heen ook heeft vervuld. In het midden ligt een groen, open binnenplein dat op harmonieuze wijze natuur en architectuur met elkaar verbindt. Naast zijn historische en architectonische waarde is David Gareja nog altijd een levendige religieuze plek. Er wonen vandaag de dag nog steeds Georgisch-Orthodoxe monniken, die er een teruggetrokken en sober leven leiden, toegewijd aan gebed, studie en het onderhoud van het klooster. Hun aanwezigheid onderstreept dat David Gareja geen verlaten ruïne is, maar een actieve spirituele gemeenschap. Hun dagelijkse rituelen gaan haast ongestoord verder — in stilte, in steen, en in verbondenheid met de natuur. Tijdens ons bezoek waren we de enige bezoekers, wat het mogelijk maakte het hele terrein in volledige rust te verkennen. Vanaf het klooster strekt zich een adembenemend uitzicht uit over de stille, eindeloze semi-woestijnvlakten — een plek van verstilling, bezinning en mystiek.
photo rights reserved by Ben
The David Gareja Monastery complex lies in a remote and isolated part of the rugged, semi-desert landscape of eastern Georgia, near the border with Azerbaijan. The surroundings are marked by dry hills, barren plains, and steep rock formations — far removed from any village or town. This very secluded location enhances the spiritual atmosphere of the site, which has served for centuries as a retreat for monks seeking to withdraw from the world. The monastery was founded in the 6th century by the Syrian monk David Garejeli and is partially carved into the soft sandstone cliffs. On the left side of the photo, you can see the dramatic, sloping rock wall with carved cells, chapels, and caves that once served as living and prayer quarters for the monks. Some of them are still adorned with delicate, centuries-old frescoes. On the right, the fortified walls and round watchtowers can be seen — silent witnesses to the monastery’s defensive function throughout history. In the center, a green, open courtyard connects nature and architecture in a harmonious way. Beyond its historical and architectural value, David Gareja is still a living religious site. Today, it is home to Georgian Orthodox monks who lead a modest, secluded life devoted to prayer, study, and the maintenance of the monastery. Their presence reminds us that David Gareja is not merely a ruin, but an active spiritual community. Their daily routines continue almost undisturbed — in silence, in stone, and in harmony with the land. During our visit, we were the only visitors, allowing us to explore the entire site in complete peace. From the monastery, there is a breathtaking view over the silent, endless semi-desert plains — a place of stillness, reflection, and mysticism.
Hidden in Georgia’s remote semi-desert near the Azerbaijani border, the David Gareja Monastery is a centuries-old complex carved into sandstone cliffs. Still home to Orthodox monks, it blends ancient history with quiet spiritual life. Surrounded by stark, rugged landscapes, the site offers solitude, breathtaking views, and a deep sense of timelessness.
Het David Gareja-kloostercomplex ligt afgelegen en geïsoleerd in het ruige, halfwoestijnachtige landschap van Oost-Georgië, vlak bij de grens met Azerbeidzjan. De omgeving wordt gekenmerkt door droge heuvels, kale vlaktes en steile rotspartijen — ver verwijderd van dorpen of steden. Juist deze verlaten ligging versterkt de spirituele sfeer van de plek, die eeuwenlang een toevluchtsoord is geweest voor monniken die zich wilden terugtrekken uit de wereld. Het klooster werd in de 6e eeuw gesticht door de Syrische monnik David Garejeli en is deels uitgehouwen in de zachte zandsteenrotsen. Links op de foto zie je de spectaculaire, schuin oplopende rotswand, vol uitgehouwen cellen, kapellen en grotten die ooit dienden als woon- en gebedsruimten voor monniken. Sommige zijn nog versierd met verfijnde, eeuwenoude fresco’s. Rechts zijn de versterkte muren en ronde wachttorens zichtbaar — stille getuigen van de verdedigingsfunctie die het complex door de eeuwen heen ook heeft vervuld. In het midden ligt een groen, open binnenplein dat op harmonieuze wijze natuur en architectuur met elkaar verbindt. Naast zijn historische en architectonische waarde is David Gareja nog altijd een levendige religieuze plek. Er wonen vandaag de dag nog steeds Georgisch-Orthodoxe monniken, die er een teruggetrokken en sober leven leiden, toegewijd aan gebed, studie en het onderhoud van het klooster. Hun aanwezigheid onderstreept dat David Gareja geen verlaten ruïne is, maar een actieve spirituele gemeenschap. Hun dagelijkse rituelen gaan haast ongestoord verder — in stilte, in steen, en in verbondenheid met de natuur. Tijdens ons bezoek waren we de enige bezoekers, wat het mogelijk maakte het hele terrein in volledige rust te verkennen. Vanaf het klooster strekt zich een adembenemend uitzicht uit over de stille, eindeloze semi-woestijnvlakten — een plek van verstilling, bezinning en mystiek.
Fortune telling is one of the oldest profession in the world - and there are plenty options to get your fortune told in Hong Kong.
The street fortune tellers are every night near the Temple Street Night Market.
Still...I didn't want to know ;)
I wish you and your loved ones a Happy New Year 2017! Thank you so much for your kind words, comments and feedback! Your encouragement means a lot to me.
Let's face the unknown together :)
Thanks for looking! :)
If you wish to support my art, you can do it here :)
milamaiphotography@gmail.com
photo rights reserved by Ben
The David Gareja Monastery complex lies deeply tucked away in the rugged, semi-desert landscape of eastern Georgia, near the border with Azerbaijan. The surroundings are marked by dry hillsides, weathered rock faces, and vast, desolate plains — a landscape that breathes silence. It is precisely this remoteness that made the site a sanctuary for monks seeking to withdraw from worldly life for centuries. In this photo, you see one of the many stone-carved stairways leading to a modest cave cell with a wooden door marked by a cross. These entrances, partially hidden in the sandstone, gave access to hermit dwellings and prayer chambers where monks lived in seclusion — devoted to silence, prayer, and contemplation. The rock structure is rough yet purposeful; the steps shaped by centuries of use and exposure to the elements. Though parts of the complex have fallen into ruin, places like this are still in use. Behind this door, Georgian Orthodox monks may still reside today, faithfully continuing the austere lifestyle of their spiritual predecessors. The atmosphere here is timeless: silence prevails, the stone steps crunch softly beneath your feet, and the boundary between earth and spirit feels thinner with every step. During our visit, we were the only visitors, allowing us to explore the entire site in absolute tranquility. From the monastery, a breathtaking view opens out over the stillness of the endless semi-desert plains — a place of peace, reflection, and quiet mysticism.
Nestled in Georgia’s remote eastern hills, the David Gareja Monastery blends into a silent, semi-desert landscape. This photo shows a weathered stone staircase leading to a secluded cave cell — once a refuge for monks seeking solitude and prayer. Though centuries old, the site remains active, with Georgian Orthodox monks still living in quiet devotion amid these carved sandstone cliffs. The stillness here is as powerful as the view: vast, untouched, and deeply spiritual.
Het David Gareja-kloostercomplex ligt diep verscholen in het ruige, halfwoestijnachtige landschap van Oost-Georgië, vlak bij de grens met Azerbeidzjan. De omgeving bestaat uit droge hellingen, verweerde rotswanden en verlaten vlaktes — een landschap dat stilte ademt. Juist deze afgelegen ligging maakte de plek eeuwenlang tot een toevluchtsoord voor monniken die zich wilden terugtrekken uit het wereldse leven. Op deze foto zie je één van de vele trappen uitgehouwen in de rots, die leidt naar een eenvoudige grotcel met een houten deur voorzien van een kruis. Deze ingangen, deels verborgen in de zandsteen, gaven toegang tot kluizenaarsverblijven en gebedsruimten waar monniken in afzondering leefden — toegewijd aan stilte, gebed en contemplatie. De rotsstructuur is ruw maar functioneel; de treden zijn gevormd door eeuwenlang gebruik en weersinvloeden. Hoewel het complex deels vervallen is, zijn plekken als deze nog steeds in gebruik. Achter deze deur kunnen nog altijd Georgisch-Orthodoxe monniken verblijven, die trouw het sobere leven van hun voorgangers voortzetten. De sfeer is er tijdloos: stilte overheerst, de stenen trappen knarsen zacht onder je voeten, en je voelt hoe de grens tussen het aardse en het spirituele hier vervaagt. Tijdens ons bezoek waren we de enige bezoekers, wat het mogelijk maakte het hele terrein in volledige rust te verkennen. Vanaf het klooster strekt zich een adembenemend uitzicht uit over de stille, eindeloze semi-woestijnvlakten — een plek van verstilling, bezinning en mystiek.
from Walpi, First Mesa ..I'm pretty sure that is First Mesa in silhouette at far right. I took this a few years ago before digital cameras.
The system of villages unites three mesas in the pueblo style traditionally used by the Hopi. Walpi is the oldest village on First Mesa, having been established in 1690 after the villages at the foot of mesa Koechaptevela were abandoned for fear of Spanish reprisal post 1680 Pueblo Revolt. The Tewa people live on First Mesa. Hopi also occupy the Second Mesa and Third Mesa
Wikipedia
The San Francisco Peaks, known by various Indian language names, are sacred to the Navajo, Hopi, and Havasupai (a Yuman group). In the 17th century, members of the Spanish mission at Oraibi named the summits after the founder of their order, St. Francis of Assisi.
Encyclopaedia Brittannica
Zdravie, šťastie, vinšujeme Vám!
(The members of a folk group from Liptovské Sliače)
(členovia folklórneho súboru z Liptovských Sliačov)
the old town in palma breathes in stories and exhales memories. in the quiet of a narrow street, a barber works with the precision of decades etched into his hands. through the glass, you see him, framed by bottles and tools, his white coat glowing like a relic of another time. the soft snip of scissors, the weight of a warm towel—these are the sounds and textures of a world that still holds on. behind the glass, time slows, and tradition whispers.
Harvesting Rye using old, traditional methods.
Rye for bread.
7th Aug 2019
Laukaa, Finland
@ Juhani Anttonen
i met 'gendoi' (means granny in Mah Meri; thanks to szening for the info) at her house as she was weaving some crafts with pandanus leaves.
This lady was diligently weaving & still going strong despite her age. I really admire her skills as well as her determination to keep this tradition alive.
Weaving is a traditional craft among the Mah Meri besides wood carving which is the more popular one. The ladies of Tompoq Tompoh are weaving again so that people like me can still see it & not just hear bout it.
Harvesting Rye using old, traditional methods.
Rye for bread.
7th Aug 2019
Laukaa, Finland
@ Juhani Anttonen
Harvesting Rye using old, traditional methods.
Rye for bread.
7th Aug 2019
Laukaa, Finland
@ Juhani Anttonen
Harvesting Rye using old, traditional methods.
Rye for bread.
7th Aug 2019
Laukaa, Finland
@ Juhani Anttonen
Harvesting Rye using old, traditional methods.
Rye for bread.
7th Aug 2019
Laukaa, Finland
@ Juhani Anttonen
www.flickr.com/photos/33714681@N06/show/
--------- Good Friday procession in Enna (Sicily) ---------
Learning about "the ropes" by grammar school children--perhaps right after Sunday school...
['T'wasn't so long ago; the scary part is that some so-called "leaders" seem to pine for a return to these unspeakable horrors!]
This small temple is dedicated to Goddess of Mercy and it is called "Kan-non-do San-no-miya (観音堂産の宮）" commonly known as "Kyosha-do(香車堂）" among local people. You can see so many pentagonal shaped wooden pieces on which two characters are written like "香車" saying "Kyosha" that is one of pieces of Japanese chess called Shogi. The chess piece of Kyosha can move straight forward only so that people thought it can be associated with an easy delivery.
An old tradition in this region has it that pregnant women have an easy delivery of a baby if they borrow any one of pieces of Kyosha from here and bring it back to their home.
After the birth of a baby, women come back to this temple to return the piece of Kyosha with new one as a thank to the Goddess. Therefore, number of piece of Kyosha are increased gradually.
"Der Gansabhauet ist eine überregional bekannte Brauchveranstaltung, die jeweils am Martinstag, dem 11. November, in Sursee stattfindet. Vor allem junge Männer, aber auch einige Frauen versuchen, einer am Hinterkopf aufgehängten, toten Gans mit einem stumpfen Dragonersäbel den Hals durchzutrennen. Dabei sind sie ihres Sehsinns beraubt, weil sie eine Zipfelmütze über dem Gesicht tragen, dazu eine goldige Sonnenmaske und einen roten Mantel. Bevor sie ihren je einzigen Hieb ausführen, ertasten sie mit unbedarft erscheinenden Bewegungen die Position des Federviehs, um die optimale Einschlagstelle ausfindig zu machen. Die Reihenfolge der Schläger wird durch das Los bestimmt. Bis die insgesamt zwei Gänse geköpft sind, erfolgen in der Regel zwischen fünf und zwanzig Hiebe. Schauplatz der Handlung ist eine Bühne vor dem Rathaus, vor der sich rund 3’000 Zuschauer einfinden. Das Rahmenprogramm besteht aus verschiedenen Spielen für Kinder und Jugendliche wie Stangenklettern, Sackhüpfen oder Grimassen-Schneiden – «Chäszänne» genannt, weil die Kinder zur Belohnung für ihr dargebotenes „Zänni“ ein Stück Käse bekommen. Den Abschluss der Gansabhauet machen ein abendlicher «Räbeliechtli-Umzug», ein Lichterumzug mit Laternen aus Herbstrüben, sowie festliche Mahlzeiten mit Gänsegerichten im Rathaus und in den umliegenden Restaurants. Die Ursprünge des Brauchs sind unklar, dürften aber im Spätmittelalter liegen. Um 1820 verschwand er aus dem örtlichen Brauchleben, ehe er 1863 wiederbelebt wurde."
Aus gesellschaftliche Praktiken / lebendige Tradition / Bundesamt für Kultur BAK
"Also famous outside the region, Gansabhauet is a ritual held on St Martin's Day, 11 November, in Sursee. A dead goose is suspended from the back of its head, and participants (mostly young men but also some women) attempt to sever its neck with a blunt sabre. During the ceremony, they are blindfolded by a pointed cap which covers the face, and also wear a golden sun mask and a red cloak. Before striking their single blow, they reach out for the goose with awkward movements in order to ascertain its position and work out the ideal impact point. The order of the participants is determined by drawing lots. It usually takes between five and twenty blows to decapitate the two geese. The action takes place on a stage before the town hall in front of around 3,000 spectators. Also included in the programme are various games for children and young people such as pole climbing, sack races and gurning (pulling faces) – the latter event is known as 'Chäszänne', because the children are rewarded for their efforts with a piece of cheese. Gansabhauet is brought to a close in the evening with the 'Räbeliechtli-Umzug', a procession of lanterns made from turnips, as well as a festive meal of goose dishes in the town hall and surrounding restaurants. The origins of this ritual are unclear, but are likely to date back to the late Middle Ages. Having disappeared from the festival calendar around 1820, Gansabhauet was revived in 1863.
"
Harvesting Rye using old, traditional methods.
Rye for bread.
7th Aug 2019
Laukaa, Finland
@ Juhani Anttonen
Harvesting Rye using old, traditional methods.
Rye for bread.
7th Aug 2019
Laukaa, Finland
@ Juhani Anttonen
Harvesting Rye using old, traditional methods.
Rye for bread.
7th Aug 2019
Laukaa, Finland
@ Juhani Anttonen
A school based on the vaidic philosophy; an ancient Indian tradition of Gurukul in southern part of India .
Om Shantidhama is a 'Vision' conceptualized to uphold the tenets of Ancient Indian Wisdom and to propagate eternal Knowledge of the Vedas in the modern era. It runs a Gurukula, accommodating students from all over India and Abroad, Vanaprasthashrama, Rural Medical Service, Vatikavana, Goshala, Residential School, Yoga & Ayurvedic Center. It is nestled on the banks of River Cauvery amidst hills & forest, 90 kms from Bangalore near Sangama -Mekedatu of Kanakapura Taluk, Ramanagara District, Karnata , India.