I like the way he touches the beard of the chief! I have seen thios in Danakil too: to attract attention, they hang on the beard of the personn!

 

The Tharaka live on the eastern side of Mount Kenya. About 10% live in towns, the rest in the villages of the area.

Meaning "starving", the Tharaka belong to the Ameru ethnic group. They speak a Bantu-language, the Meru. They are farmers and shepherds: they grow cereal crops, cotton, and sun flowers and rear cows, goats and sheeps. The decline in livestock holdings, attributed to droughts and declining available lands, is a concern for the Tharaka since goat meat is central in their diet and custom. The Tharaka are also merchants, since they trade with people all over the country. They live in small huts with a corrigated iron roof.

Village life is better considered (compared to the life in towns) since it preserves their culture. They have a strong sense of belonging. The "mukuru" (elder) is the most important person of the community, who gives advice and settles disputes. In this tribe, like in others, there are age-sets: men have to go through several stages before reaching the highest one. There are several important celebrations: the birth of a child, circumcision, marriage and the harvests of June and January. Before marriage, high bride price is paid by the prospective groom to the wife's father. They have also an important rite of passage called "Kirimo", animal that swallows human beings and spits it out thereafter. They use arrows and have very efficient fighting techniques. So they still have kept their traditions, but are now also christians. There is an estimated 20% active Christians, and 70% have now adopted the christian faith. Tharaka people have an elaborate set of myths, that they share with the other Meru groups and keep in through their oral tradition. One of them involves an exodus from an original homeland called Mbwa near a large body of water, another the origins of the Tharaka art of healing, called ugao. According to the legend, ugao originated from the Mbwa land. The clan of Nyaga was born with ugao but since they were poor, they had to teach other clans about ugao to get some goats and food. Consequently, as per the myth, the art of healing is owned by a single clan. Furthermore, in the myth, there is a reference to a classification of clans with colours (black, white and red), the red clans being associated with the ugao art.

 

© Eric Lafforgue

www.ericlafforgue.com

      

These striking and handsome dogs are located right next to the lion park, which is the African plains theme.

It amazes me how many adults confuse these dogs with hyenas! The laughing hyena which is correctly identified as a competitor to the lion is much bigger and stouter than these dogs. In fact, they really don't even superficially look alike.

 

These African wild dogs are classified as extremely endangered - they have been wiped out from vast tracts of southern and eastern Africa, by land clearing, and they are at risk to disease, such as canine distemper.

The African Wild Dog (Lycaon pictus) is a carnivorous mammal of the Canidae family, found only in Africa, especially in scrub savanna and other lightly wooded areas. It is also called the African Hunting Dog, the Cape Hunting Dog, the Spotted Dog, or the Painted Wolf in English, Wildehond in Afrikaans, and Mbwa mwitu in Swahili. It is the only species in the monotypic genus, Lycaon.

Adults typically weigh 17-36 kilograms (37-79 pounds). A tall, lean animal, it stands about 30 inches (75 cm) at the shoulder, with a head and body length averaging about 40 inches (100cm) and a tail of 12 to 18 inches (30-45cm). Animals in southern Africa are generally larger than those in the eastern or western Africa.

It is an extremely efficient and effective group hunter. Nearly up to 80% of pack hunts end in a kill. They co-operate and co-ordinate as a pack, and are extremely durable athletes.

They pursue their prey in a long, open chase. During pursuit, it may reach speeds of up to 45 mph. Nearly 80% of all hunts end in a kill. After a successful hunt, hunters regurgitate meat for those that remained at the den during the hunt, such as the dominant female and the pups. They will also feed other pack members such as the sick, injured or very old that cannot keep up.

The African Wild Dog's main prey varies among populations, but always centers around medium-sized antelope such as the Impala. While the vast majority of its diet is made up of mammal prey, it sometimes hunts large birds, especially Ostriches.

There were once about 500,000 African Wild Dogs in 39 countries, and packs of 100 or more were not uncommon. Now there are only about 3,000-5,500 in less than 25 countries. It is primarily found in eastern and southern Africa, mostly in the two remaining large populations associated with the Selous Game Reserve in Tanzania and the population centered in northern Botswana and eastern Namibia.

The African Wild Dog is endangered by habitat loss and hunting. It uses very large territories and it is strongly affected by competition with larger carnivores that rely on the same prey base, particularly the Lion and the Spotted Hyena.

It is also killed by livestock herders and game hunters. Most of Africa's national parks are too small for a pack of wild dogs so the packs expand to the unprotected areas which tend to be ranch or farm land. Ranchers and farmers protect their domestic animals by killing the wild dogs. Like other carnivores, the African Wild Dog is sometimes affected by outbreaks of viral diseases such as rabies, distemper and parvovirus.

 

Royal Melbourne Zoo, Parkville, Victoria, Australia

 

African Hunting Dog on the prowel.

 

The African Hunting Dog has the highest bite force relative to its size of any living mammal.

This animal has been a difficult catch for me. I had problems finding him out and about. And, if he was seen, he was sleeping. The rain this week seemed to wake him up and get him going. The day before this picture, we heard a "siren" type noise while visiting Campo Gorilla Reserve. We realized it was coming from the area of the African Wild Dog, and made our way over to him quickly. He was, by that time, wandering around. He took notice of us, and seemed pleased to have us visit him. He ran about his large exhibit, and, at each side, he would glance at us. He appeared to be showing off for us. This went on for quite some time until he finally went over and laid down. He began his "siren," so we decided to let him be. But, as we started to go, he watched us as if he was sorry to see us leave.

 

On the day of this picture, he was quite active also, and even looked as if he wanted to cross the water barrier in order to come see us. (I'm not sure if it was to eat us, or to befriend us!)

 

Los Angeles Zoo

1/24/09

DSC_4651

The African Wild Dog (Lycaon pictus) is a carnivorous mammal of the Canidae family, found only in Africa, especially in scrub savanna and other lightly wooded areas. It is also called the Painted Hunting Dog, African Hunting Dog, the Cape Hunting Dog, the Spotted Dog, or the Painted Wolf in English, Wildehond in Afrikaans, and Mbwa mwilu in Swahili. It is the only species in the genus Lycaon.

The Tharaka live on the eastern side of Mount Kenya. About 10% live in towns, the rest in the villages of the area.

Meaning "starving", the Tharaka belong to the Ameru ethnic group. They speak a Bantu-language, the Meru. They are farmers and shepherds: they grow cereal crops, cotton, and sun flowers and rear cows, goats and sheeps. The decline in livestock holdings, attributed to droughts and declining available lands, is a concern for the Tharaka since goat meat is central in their diet and custom. The Tharaka are also merchants, since they trade with people all over the country. They live in small huts with a corrigated iron roof.

Village life is better considered (compared to the life in towns) since it preserves their culture. They have a strong sense of belonging. The "mukuru" (elder) is the most important person of the community, who gives advice and settles disputes. In this tribe, like in others, there are age-sets: men have to go through several stages before reaching the highest one. There are several important celebrations: the birth of a child, circumcision, marriage and the harvests of June and January. Before marriage, high bride price is paid by the prospective groom to the wife's father. They have also an important rite of passage called "Kirimo", animal that swallows human beings and spits it out thereafter. They use arrows and have very efficient fighting techniques. So they still have kept their traditions, but are now also christians. There is an estimated 20% active Christians, and 70% have now adopted the christian faith. Tharaka people have an elaborate set of myths, that they share with the other Meru groups and keep in through their oral tradition. One of them involves an exodus from an original homeland called Mbwa near a large body of water, another the origins of the Tharaka art of healing, called ugao. According to the legend, ugao originated from the Mbwa land. The clan of Nyaga was born with ugao but since they were poor, they had to teach other clans about ugao to get some goats and food. Consequently, as per the myth, the art of healing is owned by a single clan. Furthermore, in the myth, there is a reference to a classification of clans with colours (black, white and red), the red clans being associated with the ugao art.

 

© Eric Lafforgue

www.ericlafforgue.com

 

The Tharaka live on the eastern side of Mount Kenya. About 10% live in towns, the rest in the villages of the area.

Meaning "starving", the Tharaka belong to the Ameru ethnic group. They speak a Bantu-language, the Meru. They are farmers and shepherds: they grow cereal crops, cotton, and sun flowers and rear cows, goats and sheeps. The decline in livestock holdings, attributed to droughts and declining available lands, is a concern for the Tharaka since goat meat is central in their diet and custom. The Tharaka are also merchants, since they trade with people all over the country. They live in small huts with a corrigated iron roof.

Village life is better considered (compared to the life in towns) since it preserves their culture. They have a strong sense of belonging. The "mukuru" (elder) is the most important person of the community, who gives advice and settles disputes. In this tribe, like in others, there are age-sets: men have to go through several stages before reaching the highest one. There are several important celebrations: the birth of a child, circumcision, marriage and the harvests of June and January. Before marriage, high bride price is paid by the prospective groom to the wife's father. They have also an important rite of passage called "Kirimo", animal that swallows human beings and spits it out thereafter. They use arrows and have very efficient fighting techniques. So they still have kept their traditions, but are now also christians. There is an estimated 20% active Christians, and 70% have now adopted the christian faith. Tharaka people have an elaborate set of myths, that they share with the other Meru groups and keep in through their oral tradition. One of them involves an exodus from an original homeland called Mbwa near a large body of water, another the origins of the Tharaka art of healing, called ugao. According to the legend, ugao originated from the Mbwa land. The clan of Nyaga was born with ugao but since they were poor, they had to teach other clans about ugao to get some goats and food. Consequently, as per the myth, the art of healing is owned by a single clan. Furthermore, in the myth, there is a reference to a classification of clans with colours (black, white and red), the red clans being associated with the ugao art.

  

© Eric Lafforgue

www.ericlafforgue.com

         

Shar Pei

Sierra Leone: May 2012 Sierra Rutile

 

Dry Plant

Mohammed Mbwa

The African Wild Dog (Lycaon pictus) is a carnivorous mammal of the Canidae family, found only in Africa, especially in scrub savanna and other lightly wooded areas. It is also called the Painted Hunting Dog, African Hunting Dog, the Cape Hunting Dog, the Spotted Dog, or the Painted Wolf in English, Wildehond in Afrikaans, and Mbwa mwilu in Swahili. It is the only species in the genus Lycaon.

The African Wild Dog reproduces at any time of year, although mating peaks between March and June during the second half of the rainy season. Litters can contain 2-19 pups, though 10 is the most usual number.[6] The time between births is usually 12–14 months, though it can also be as short as 6 months if all of the previous young die. The typical gestation period is approximately 70 days.[3] Pups are usually born in an abandoned den dug by other animals such as those of the Aardvark. Weaning takes place at about 10 weeks. After 3 months, the den is abandoned and the pups begin to run with the pack. At the age of 8-11 months they can kill small prey, but they are not proficient until about 12-14 months, at which time they can fend for themselves. Pups reach sexual maturity at the age of 12-18 months.

DSC_4623

The African Wild Dog (Lycaon pictus) is a carnivorous mammal of the Canidae family, found only in Africa, especially in scrub savanna and other lightly wooded areas. It is also called the Painted Hunting Dog, African Hunting Dog, the Cape Hunting Dog, the Spotted Dog, or the Painted Wolf in English, Wildehond in Afrikaans, and Mbwa mwilu in Swahili. It is the only species in the genus Lycaon.

¯ç/U´ÿ1ù6

-ÕN.©GfNGøx$Ääaeæÿ%G¥µªê67-¤[gÜòðÇ£Äíc̾XÓ7°´® x$×z!ëS8¼[yZö[äoJG-À­hݲøеÃ

¤Añ'

±hýlÓã`>gUð Ú¢¼T±!

ØÚC1ò=Ì#C92H¿¹äv=Å~z>oªúo$àÒL±2ÅSNC§ÙÈÚ-8Õ4ùu­6=.[¬[\U9¤p#²áÈÕ&ÒÝÆ{g:f«?­õ#iøú¿M)ðø¿'Å:úª¨@hÕû eVÜJ7lÇ$R±i*W¨ð8-i=îʨ=

@ÉEh§¤ÀÄ6Ö»dÓÔµ¸MÊG!hÜ¿JàdK0¹F¶£·ÁÊ»nµ¯|«¹FÞ©Rg,J¼Ðu54]»äNìÆÛ{I®¹@T½v÷÷ÄòFÀ½òâþhõ¯e)O³ªS½:odÙ¿öÏVÃOwúÄQ©nM:®eª­­µh°%OmJªÛ 5Uä)©à)Øà¶T¿Ó¯ÑÿÑAùçæ¦Daih&Dt¾îhPñ¯Âùy7©üËñr­Ëùåæå*òYÙÉ/¦ÈÅC .Äq~

ü̸ñ©%s~zùÁíý?©Ù¬>

!d­}^<

oKüôÄÍA)1¡Û°C+¬7â-Ävãñ`9l°³¡¡èí¿M°q¯

¦þzú{5`¸B´ÿ,-Aöéî-®¨ÒkVINÅXЩ¹ëN´ÆÐé«õÚJÕ#û³@¦zÿÀ52=Y6¥j

¶ß|/ÚBÁdë)e5öFJÐÊoQh

5âvÀªSE,r©FåÉAÚT2ÿ($Ögp·iCBM

L´ð¯LîD¦>«o-¤æhfÓ. õX¤*_NE¨¡jÔ7ÙÀMæú{IåTxçAHá¹ÝÂMÎä|\rÊ(o¬Fë,ÉÍú¼æ´^?¨$TÛ`9&ÖMÜ(Îãø[êH4!OqÄ­XD!RÃ<¨h(r%T¼ºÞ´§Ë"LÁîb

¤½hj2qk)ä±,]ªFßdmó¯öälnòG{TQI¶þùslN÷ÂS*cÃñ#I)¸I:©Zö=q»ESLUºúêp&ßÿÒáóéNO«Tv'f_å?×1Ü£åùúmÇ'pËÿ

®m¨¯Ï¦[Ú±^lA*+ôuÁ eà+Ônp2¦;©ÆmõxÊìÑJ§ol¾<ysMµëHãÔXqUÕøà¤$SNò?³Ó

!¤_¤Ñ(¯n2fÛøâBYv¿¥¤zJN¢µÀ@ýXzÒA:

@ñÊ~©Ã&Å5çTÓíÓ

!0Ó&W/

ÁC2Mo·LUY[ÞDo#Ö5n@

ÇJTb}§^]G§Å$fø^J²

Qu£~Þ

dÖ²$ñÍ@ÛKûÀ.¬~¸ßqøs<8àR[¿»¿ØUÑÆ

CGéUW¥GclÈòýBæý½ôØxWÃ1²rp¶wñ]Ä<zUÍ»f5¶ÃH¶Ò\)SSdºëã

ÙÿÓå¶rú

\U¨+9Áú?® )Zt½©M«­¥éq=ø¶ðÂfSÏâôµ^´$P

1K«yåòv%Þ ©LAEWù<¶§P4S'P³Ðj¯~×¾¥éÉq@´^½pÒ²8RÚ;WI~ËVÓímOÔ庭§X.º£

Ô

P]éÿ

ÊIÙh½4E³²\0õ9x8u+J÷`?ÊÃTYcÁªÆÉoÆ)

¤åSÛ"EkÛ|AO=­V`ñP ©ß%Hµ[];Âæ6¤(¼§cS¸ÁÉnÓU°

i+!ø@mþXbPSØ@ÓÝ

­6jxm

"éÂâäÌL*¡ªi@ö¦MFÖïè¹ -Å@ø¹)\n ï²k!Y½?ïAøÛp|)´§

åÃEêLÜù

*v­z|·ÁÂÆY_í'7RJ çë_§1òór0dP4

B;e-ý*®7¿««µ½÷õR¦ÚÔ*´¨¨ìÇ«ä©óH,½#÷·±È´9¿ù$ÏBHÀ_Õ r¾'Ëî³jWÑC@¦$&E¨åĸ'l²"Ó?´Ó/¬íÃÈ8³P*©ë¾ä§°"

@FôÁØ'éÄ"SFÓV_®\\J-YY¼%AåñÄÚVÈ[_ÞM,3Ãm7ÚK¤ias¸"¤¦Â¿Í[ GýA9¯n¯¢Q\¥#,T

â&Ë*ÓÊì0*ï+À$"Aðu䵧ڣ'l_$ªmV?HC(AÜÐíJb71#¤ ú}IûC·êÀ©½Ä³tEM¸Sö¾B+cHmþ«! Z)tß¾6Ha§¹\7$¯:HØ×H]u§GëHjcoLPÔ±rq*ö-k2üRÅ¯Ñ åx=( Q rÿ"Gù9·âäS÷ôbmÅkß+;7s}D=6Â

ZÝ2%!g1\md¡Þ»â¯ÿÕmð$J)ÀS(%ÍQa

¥dR¦Î£¨¨®ø(MõXæX]ÂÊõ(©®(Eè° ºò,ª°©8

!5º-

R þ8PñmBÉeóeÆÇ÷d õ®ßÃ/q&jÖ¼0,QiTDÌO ï×,Z¢wd÷Nò¤ÖWßWYÛõc'TSÆ­­Ùñ_ò®¤ØHë1~FÓmþ1©Ì{RÑï"1G%#¶ç|H®ñ9ªJ¬xMËu;÷¨ø~Î#¹%:{ØÊ2

Ì'w&¸mSð¸V*«@Õ¥jw".HPNÔ4×åb¸úÏÄ zPà%(H¬YZ8ù0`[sBFæ¸H*éÃIXMZÕk×o|¢àÄV>Uu'z!ùvV½ì\#RÜÔÐÐíµ:f>Pß²{_B1wp½Çï9M7Ú§ LBÜZÓ[Z¸«t4¨#åKÿÖ5 ·éÅÏ&£¦ùoöBc¨.94NÀv¨¿ð¸DcÕ)VÕ.ìICC_²"Ú¥.l«ËÖ×ËpÓ)Zñ v¯lãLñË3¿¡EO¦D2&gg¦ýkÍ:¼­Ü%Oµs*3°d-iÍâ¤:^lÍQ§w,Æ{

±TH=RiJñ

WTØ£lìm.#hZXMDΤuVn5ÉnÅk7Rònc¢·B+þ©þ$ªÎûD´MÝܺ}òÆD

1Ê:ìëµzæ³OÀFbÀõßf;LòÇ®µ¦ôĦĨa/©³1&½>ÆÇ}Ñ°õäØ@àú¤dýùßÕþw©7Ó¼¡ØÜym>îáþ­õu®SÖåÉ©Ü|Kðåñäã©6®É*UU®Ô µ

SÝD% béRz

TÉ2GOnâÙÚÂámîíÈ!`v<{W²ÇC¾·¤àIUhã^<<ä+³}¬­^{[p²N.xHËH"äAØÈ^^ß)õ§oFs$Þ:Ê¿¾N+ð°þVùJ-ÖºA¹´ÝcD³°Õ ì°îwiY$¡Fàrn]Îí·FÊMVÉÕÕļy1êâM(=²A_ëÀ`2,FdUåÉiÐoQ²/S*V(]¬æV´#­1%DU¬nra1Gð¹¯ï

¦¤&£}`¾¥G¸*LHɶj*8൦¼¬+ØÑ(®¹ D*S·¾SÛðÓÓ¢hd&YFê]¶ö®VJÆXÛpr*ßÇoU Q¶*æV=)\T¿ÿ×,óÑT}cM¹ØP+OæßCÂîoð¶üÁòªòLQPcmÅwgéÈøe³ÇVüÀÚÆÍ¢BÂ0É_T©Ýeñ4áK}Ê7Có5î±tAlæT8OÁÁhY«Åwø[ÈÈ3¤öîê¥ôæIÍ#´õ<aÄTµ¶{3ñ%[±oËí'Ìw:öªïcéÇq4®ÌõRYw=AñlLî-&hç&â×Z»®ÏP6¯Ë,@!RGgKn¼Â'~Ý·È[éºÕúñ.IæÉU6ÀäÉ­ØmkÚ´É"ÝDMê8nz¡'káßVò

íäB¶[ªzh¡X¬dìXÓáÉ1êË5-H6VñÚÅohÁS³µ7$nq ¡#Ѫ³V9?wɶöÉJ[

Ñ:4X¬Û¡H~Eîk\¬²¤º,4õjHVãð¨þÌ«"Ó¼,ÑÆ×g®Q6(C

JñdM¦Úo,êP\¦ËÛúDø

ûAªyæ¸mºòµòØ\Áõ÷º¸à#p _ö8ÚlfÔ¨-ï§ÒHÇ

ËË·Ø }ïûXTe´º_V¤K0MJ

iX4qOøU.uuº±fKf Ìg"B¨§.K±§ìóL&I¨{·¼hä$Å2ÑÕ@êU9a¶%e¡Æù¢ÖcT*ºGZW$×Çý&FGsjã7pªõ-J¿5^»~ÈðÅ<EGDÒĺG"ýf&GQÛ¡4ûAJò;Ó)¤p{UÓíU&nTÿY.§,´yïNa¥ZÉ,QÙDxX³Ù¹íg£èÑÏWòb¼æµ?Ø,wxåDfesÈLMÍGzäAfB ½z°Zio¬;8þ8ñ/Y|&£E?ÿÐä]/EâÜ^ò4úüEë\æx¦H¦é¸$HÁC=èq4{´½~gD¼Ób4»'x.Câ1зÚïñdÁ(4Êt7XéÚMÃÛ­¾E?kAæ¢Ç$Fó槨ùKÒ+¦¼q°wUHcºü#m@]Ù·æomß~e·p:Æwö,ºkæÈoOUÓ®-_Ñä6ÜïAb¶R_2þpj:}¤SÈl¯56-¬¯¨S¶ ¬*8ùZ M¬Ã¦Âj6ÈÑo"ÔtÍ?Hkõ­NÞéùÓÏ6ÛùÇe$½AólZ9_¨Í£ÒÝË+z`ØY¾ÉöÉÑNo05Júæ¹ÓÈWP²q 5j~.UoBx?0µùæq¦È¦Z¨FZþSñWçÒÃIüÒòKÙ¢ÞÚÌTÁ",µ0pßTÝ(j¿·QÝ+h6s½ªYBUxPaE¡t¯Ì?2%ôz¥a-ŬjÅbSÀa³áâ´Ä$Òxß.aåkÂ6æå(í±¦!Wó¢Éõ¸Ë×Â!EUPÄ:±Þ£öhp+Mù½åæÔ%çGºá$K£(Z¦½{Wé¿þN·àÝi÷1ÄÅMÁ]

;ìq ÆOÎËÉY ºzAõ}÷ïRF4º[æWåËê±Ü.4(Ñ]ÝujÇP9x¾º§ùä¹µEÖ9aµ­t-©RO,ßks Q:OæGØL×-4\XY¢%Z켿ïñÿþ¿n©xJ¼êHÙJ°ýSsCOåȤ¼ïço$j:8·õ/$'î#Vf;0û4­>XT§ùòþÒõ[êë qi8¸À«tÁÂSiùüÇò×­X®èUaþ°ä8K!*BÍXp±\Ë"9*ýå|>9.ÊB¥¿æsÊ¥®e6üAzn)Ô0ïÿ8Â|RÌ:#EzdSظBîÃn?ì°øa_ÿѬº^>Ã)nBª:5¼ãiz!ìÇï46õQ-Ø

 

çã±Ó^0\"«ECÄü^$à%CËÑÁp×j)'u3 ê$H~«kD%¸ß~¶TfòºÞZ$7,±µKÆa(§pÐ[IÛËÚå¬-JÜGJñaFFøª6SE-.àôÈn¬ÙMÓmu7Hàh1ÙÔ( ë¹Æe}åi-.Ò-­ÜÈT54ëLLW«'_SÓ]*aµj}ûc¼e«ù[TÑùé(ÏÂfã¿

ëÁI(I<Áa2"ÜKUD$ãòbb-¬67^Hÿ°ÀdWfìµ+øÛê1¼vß~à62«Nö¯4ºWEx\#Ð

HY" «K'Z-@/×$<W³zÕO@?«

-Jñ­¤`ΫÏåE<¿]q¥âPµh­îPÄ[à¯ÆÈ¢*)Pj*6ÆÕu¹£Û¤ÅJ¨hiE­LA¥(ïÓz4¿ÚÂźµmÔ WñÃÄI]ÅÇΦ´øÂ,lYxý¢Çç»mûX,%zÚÚú6j Æ=8h

+S±+¤k

'F!ãhó_~¸¢t-,\ÆÍjüºàTGt/Xض

åME7ÞÇm´ýæEøÒ¥iï×#emVO+[$§Ò¨íÜ~;àâ)KåÐ?=¶UÐîÚ@â

KEùTà%\tÕ^UeGjá´[ÿÓçqÌ8eLm¢æ§®þ|VÛc5¡Û¾+h%©§A¸Åm3?£V5§öâ¶Æ¡o$§ío30(A­5;d@Ln§!©°©¨®¡@±²BMAé_¿

ªêv ªí¶(´ ={

xo½2% ¶êòÒ¿n\· ûPÓlÈòEÛêÞèrêT×m¾TÉÀ¢ZæN\SpkAü1TDS3ÇBA¡©ñÅmUd1Å_@:VÝ

ÙeD}ªîùnqUg»ETQÅÄ)ü?gîÀu«©¶-²7;(4ößC4Å¢iYèÀìÀmýp-­ÄñQá÷÷ÛJ0ú½OMðÒ

ëN^«;ܾ!¹¥G¶BKWÕPbRØÞÉ

×3A±¿ß

{ë»Îò

¥

Ç·a°úpRÚ¿©tècIPäTl6kSA×(¡t¸íÖE/mÀHkU^õåD¶²[[h@Gìä

­ilz¨©í¿ûXAJKÄÛÔÐ{cº

´NÅJw5äOʸx?ÿÔæQýëþ,©­S¶*íýë¢,~Ûõè:tÅQOýËV´®Õû?ñÂ¥?ûÚÕ­kþu¦Ù0Ó$S}¤ué¡u^0Ö¿`Ò§n´þ8MjkÊg¯áÕ¯õ¥p±CÍÓïë ûßÚÿcö°E¦{/Û­;õÉ·ìvúD[}Zvÿ=±

ª~Á¯On¿M7ÅVYýJ}¯Øû=}ð*&â¾ ë]«Êª¬Uú±û\w­)ÿ]ÀâªQWêÛrû;VÇ«Yt=}ëÓQÏJ¿N:.ô§Oóë¤,ZÐÿ­íLR°xø¡kR§¯^Õ§\UmÃ\¹Sû\¹ýwãf>h*¿¾§¡éÿÅTëAýåyòÊpd6ß`téû8

Gé.g¶)Zÿd`WÿÙ8BIM%ÊÁ·J*5Ô¸/_ÿâXICC_PROFILEHLinomntrRGB XYZ Î1acspMSFTIEC sRGBöÖÓ-HP cprtP3desclwtptðbkptrXYZgXYZ,bXYZ@dmndTpdmddÄvuedLviewÔ$lumiømeas$tech0rTRC<gTRC<bTRCELRY`gnu|¡©±¹ÁÉÑÙáéòú&/8AKT]gqz¢¬¶ÁËÕàëõ!-8COZfr~¢®ºÇÓàìù -;HUcq~¨¶ÄÓáðþ

+:IXgw¦µÅÕåö'7HYj{¯ÀÑãõ+=Oat¬¿Òåø2FZnª¾Òçû%:Ody¤ºÏåû

 

'

=

T

j

  

®

Å

Ü

ó"9Qi°Èáù*C\u§ÀÙó

  

&

@

Z

t

 

©

Ã

Þ

ø.Id¶Òî%A^z³Ïì&Ca~¹×õ1OmªÉè&Ed£Ãã#Cc¤Åå'Ij­Îð4Vx½à&Il²ÖúAe®Ò÷@e¯Õú Ek·Ý*QwÅì;c²Ú*R{£ÌõGpÃì@j¾é>i¿ê A l Ä ð!!H!u!¡!Î!û"'"U""¯"Ý#

#8#f##Â#ð$$M$|$«$Ú%%8%h%%Ç%÷&'&W&&·&è''I'z'«'Ü(

(?(q(¢(Ô))8)k))Ð**5*h**Ï++6+i++Ñ,,9,n,¢,×--A-v-«-á..L..·.î/$/Z//Ç/þ050l0¤0Û11J11º1ò2*2c22Ô3

3F33¸3ñ4+4e44Ø55M55Â5ý676r6®6é7$7`77×88P88È99B99¼9ù:6:t:²:ï;-;k;ª;è<'<e<¤ >`> >à?!?a?¢?â@#@d@¦@çA)AjA¬AîB0BrBµB÷C:C}CÀDDGDDÎEEUEEÞF"FgF«FðG5G{GÀHHKHH×IIcI©IðJ7J}JÄKKSKKâL*LrLºMMJMMÜN%NnN·OOIOOÝP'PqP»QQPQQæR1R|RÇSS_SªSöTBTTÛU(UuUÂVV\V©V÷WDWWàX/X}XËYYiY¸ZZVZ¦Zõ[E[[å\5\\Ö]']x]É^^l^½__a_³``W`ª`üaOa¢aõbIbbðcCccëd@ddée=eeçf=ffèg=ggéh?hhìiCiiñjHjj÷kOk§kÿlWl¯mm`m¹nnknÄooxoÑp+ppàq:qqðrKr¦ss]s¸ttptÌu(u

uáv>vvøwVw³xxnxÌy*yyçzFz¥{{c{Â|!||á}A}¡~~b~Â#åG¨

kÍ0ôWºã

G

«r×;iÎ3þdÊ0ücÊ1ÿfÎ6nÖ?¨zãM¶ ô_É4

uàL¸$ühÕB¯÷dÒ@®ú i Ø¡G¡¶¢&¢££v£æ¤V¤Ç¥8¥©¦¦¦ý§n§à¨R¨Ä©7©©ªª««u«é¬\¬Ð­D­¸®-®¡¯¯°°u°ê±`±Ö²K²Â³8³®´%´µµ¶¶y¶ð·h·à¸Y¸Ñ¹J¹Âº;ºµ».»§¼!¼½½¾

¾¾ÿ¿z¿õÀpÀìÁgÁãÂ_ÂÛÃXÃÔÄQÄÎÅKÅÈÆFÆÃÇAÇ¿È=ȼÉ:ɹÊ8Ê·Ë6˶Ì5̵Í5͵Î6ζÏ7ϸÐ9кÑ<ѾÒ?ÒÁÓDÓÆÔIÔËÕNÕÑÖUÖØ×\×àØdØèÙlÙñÚvÚûÛÜÜÝÝÞÞ¢ß)߯à6à½áDáÌâSâÛãcãëäsäüåæ

æçç©è2è¼éFéÐê[êåëpëûìííî(î´ï@ïÌðXðåñrñÿòóó§ô4ôÂõPõÞömöû÷øø¨ù8ùÇúWúçûwüüý)ýºþKþÜÿmÿÿÿá&http://ns.adobe.com/xap/1.0/

     

Photographer: VJ

           

0, 0

255, 255

    

0, 0

255, 255

    

0, 0

255, 255

    

0, 0

255, 255

                                              

ÿîAdobed@ÿÛÿÀ5ÐÿÝúÿÄ¢

 

u!"1A2#QBa$3Rqb%C¡±ð&4r

ÁÑ5'áS6ñ¢DTsEF7Gc(UVW²ÂÒâòdte£³ÃÓã)8fóu*9:HIJXYZghijvwxyz

¤¥¦§¨©ª´µ¶·¸¹ºÄÅÆÇÈÉÊÔÕÖ×ØÙÚäåæçèéêôõö÷øùúm!1"AQ2aqB#R¡b3±$ÁÑCrðá4%ScDñ¢²&5T6Ed'

sFtÂÒâòUeuV7

£³ÃÓãó)¤´ÄÔäô¥µÅÕåõ(GWf8v¦¶ÆÖæögw§·Ç×ç÷HXhx¨¸ÈØèø9IYiy©¹ÉÙéù*:JZjzªºÊÚêúÿÚ?ÓÓ g¤ÈöþÇ« §³

öñÕ`_- ¤+T ±êQËsk©Û»w_wù::\E·ÜƨãùAÓ~ï(»uå$®9$Ëf^1DééVJ*uemQ8ãU»Üæ¯ñ6ñ/îØÐc×Ò¾Ìt¹­£ Êeö¶jº£ýÈjx#ÌÓ¬´ðd20O¥-\³HËFÀºi$¢ÆÇÙ\EdqÜ¿á]H§.U'Èy°âIéwØøÌó®¨ÌlU6fzhã¡Þ6VE)1¼

hª¡Ée:]X¬iç,kãéÒ{zxK22FN|øðW¢ù¸jZgUqþ^X¿´cjØͨC"ÒÌ"¨³ÔÄ-î£Ò­¥Î«[MýSÌzthîdícJ1QQÀôj»Yß þ=ȤoÔÅ5d-E4rÑøEåk¹,T¨hþðy3¿mÖ¼¦&×|AòSöÔ

}µãÑ- )\tsSÔ¦¢*ÈeRINÌFc6iXû,:4BWÏSçO/Ï­>6îÜFôÏõWIUAAM±3ø´­¦ÆA]KS§³Ì·ht»%ïðÚCpîÐIzb×eðàÒjFVÃ̧ȧKF­pĨ0µïÏ÷N¦Õèí;ß«j¤£iê¥Íãh)êL2Â'ÎÒË;,uÔKØþ7±ìqØoT|º¹Ïõïfç¬È:0lê

ÍC©:ØYEÇçúWý¿°¤¾:«Ïs_¹÷õHá£ãU?¥TcºªÃù^÷à\}mø÷#rjeq¤ñü½@~é°[Æ,¿ïöå¸uA9rtÄËþR·Ðz

°6ìÜÐEÑ(èÇ|az{ga½#ÁWBÕLËMál%ZT¬eñú¬Ú­°/¦ÁÖ·H|mªtSJ§@éºWuî«f²,äxþîB¤/p@?ñ¿i^F#Ôÿ­mÃüF|´8èñë]aMEßèÓ8#Z©¬ B¨&ä,oíDþ%@¤oüÑùz<26]ÌH

µkO2ÑÐ}¿.íÍ·2l¤°W_-TLþB#¹¿¨òÓÙM¸µZÃÂA§ÙLzt_²À!KD%8*Oʽ$w[ä³y·jzº5§UMßm:§û}+Ð}ÚüL$²Âc°>`×ÏìêNCºû/[]srMOJGðlf:¢%ÏÛ¸ÕµHk\í¯

R`|ú@Ñ]\¨¤gjÒ¤Ðý¸0g»3z¼Mÿ;UæCøÁKÐB\\®E¹6ö% ÐÒ?ì×ãÿI©;yÖRQãòù]çQIO¬¦­IMJÓ|t¤FZììåYø$ØÚÖðh5P =mã¼`Ô)]¯ñgýÒq»é®àˤè=Pd1Ièr48¢þ°Gê=ª2«wý½PYÄ WåÇùtàSqÉb9#Fï««­lbÑrAcÍ¿Ømð¯Ný$gº¿åëøGªaÈ¢Ô Öu\ÜÜÿPàÛñïÂ@¢§«=6Gêl¹6¤LE^lF²Yj©@÷°gKj"ÖçÞÖ¬uÇçÕZ8Ô

ZBÓÄÐÔl("Y`¨$ÐLiÚ-Fc ²4ÙEà{R5oN²¨²:Aõñ߶¶ø>/·`ÌdèÃÕMKQ

UFo+M]e¬õ:\ÝWyþßUu·ThmÀ(¿`æéiÁÑË5ÓDâQö±CWÌI±j©ÉwÅî§Ï¶ÒÏOHò@ èÀíºÚØÉ)w0UOKXI¦­ ZWcyô6¦çü-À(PÞ¿.i´ÑJt0×KEß'¹öæ+mDzS/ðÑ® Ç7PRxäW[ébOàpyu2ÕRé"H]Dü³þÇE{´ª°ù

äJpíHfÂc¦jYéâ]KWR³+Hdǧøe²T±ÁédNYu?/Lûk=-L¹ª,×M ¥SË

e¡ßQ¤/pAöäT¡ÖáNg¦POÌÒ:n§ÇÔ.(sSÂèõ/M

BøÔHë2Uçðàn5Ré3+R}8õϱãÌÎí¼dìäG$y91âL.È9,n>ÀÇ·N¦øGUÑ/üú&ëÉñÄsUô²Rd&Xiás2y5@¨`õ°úÛÝ

SíëeüZêè9ÈílM|rVã+è©T

Ij*]ÁFYRJë$}môüûmVF:¸,çYÀ.í¿×ù]ÉC¡¤zja¦ª®Å¦$*Ä6:öºÚ×ö¢+y\W=4å+©ýz7]]Õ]5e

->Jy¥ÆÒȴج4Ù*lpWtl­,2êH"ÀrgÝ+k&íé²½(·_ž͵³µxüäõ´52Ö@´|kCãêA$e¤LyPG¦Ö·çÝ[ot4é¤x×)øg¢½1[ëon%¨ÜØ$ÅVDDPa§¦³>Hô5k+/ÒãéõËÔÊF=(õV¿GâæïÜ{ËÄTerQ±á¨¨Úi¢1

d)

«¦ñkZ÷ö¼LZÔÏø$Ô$¨­*OF'Âî­·OºvÍ=vjj*©(©ë±t5¹°UMOQ-Ø® Æ7º©[ð¤aêÈÝƳÚÔ7ÛÄypèïj»¾"¬*>cí#Fÿfv.j^#kTí¼Æ2u%õðãé«~Úaå§J]²¡EOÀrZß_ÇKK

¥(+çÕ·8d®

¯üÝ(7#Í­}=u>º7ÆÔU

º*R

_rZo¹´w7:BþÄû0¦¢L¤zô70FÅiÆ´è6ìMòE-VBoÓ½¥H©2¨ÕL5$¿q->

)`Ëȳ¯´²=I«^¯@ϯGt'ÎàÓ

+ÛÒ¯¼úwcc mǹ1UGOXLtyZÔPACR

ô¸#êdR>ÞÍãÉUEý&k»=|éEý½¹OÛ6¶§&Ðκw¦¤¯ÉnLn5c©"°ÕTÐvÊ [ÜEíîé2wüÏÓS1ª©$ÈSùôH{xf÷5NÓÌ/fä`ÉSãrÔ´o#­®+«HäX_üCáկϫ@¶ò¥\j+ä}z3¸ÏÕ;~1ìnÏÌk¢¦ªLÖ{'U:/ÞVYôúØëíÈç,Ì?3Ò{çxI" >_æOíê

|«Ù>_aà¢ü¨èêòBÊÁäe¯V,Äêü}xö±oíÇéÈÀc¤ÊÌ(ª?:³%±®h§¬,±dwngäó¿¼u¨\lrAH@I

8°ÞÓ+Û»´«eó`ÛÃ¥ö×òG®8åaõüç¢ý»>QlìVïÆÕc³±ØçÇWcò)&¤Çåª|/c2I?qÁ+u÷¤¾PFYMAÔ´ÿU:~;]ÄÆȦHês®òáÔjïجõÔìVË£I"¤þ/K¬Z[Êþ(ëCékYT¤P-ôú4÷×guÓN_òõaesJJZÑP£ó§NÞá!£Çv~CBÕ^Iç©ib®Ú#thõiÐX7Ð>§ÚTÝÝXw§ìêÆÂ×\ªÚ~U¯òóèrë_8=&B{j榦Èê(7$鮩¢Óz¡MÙõFá$Uõ![^Æ[ıÑü@A9Ïóéä6(NÿÅôré>||MÇez³3­Àã«°,÷¶J

¤ÂṲ¸j Iª¡ÊÎâH?ͪ©*ؤs%ʤ|¡ã_á¥2+ô­V-,ÈH=ªÇSyiàÖ½&w·óXèÊün妣×i%¦ÛÃÙ*2{w!ÿp5F¢¯þÓZ×¹$;ÿ°K±û@>|~ÞXÙîÊîx0¥=

8þ]UÇvüůí½ÉIÎg'A=>lÐO]IM6ûj9"|>ÁèR%þßcU¤&¤þàóé¿k|´¦ÛLc«Õ53xg-4ôÆD J¬"¢U¨N¡ä¸½¸¿·mº\1Ó{峤1þÏBßÌ_v×Päqt½}#ÐG½f&Õu­qúÉô`4³óíl6Æ3!§¥Øè

¦îàÌ

ZâIû<ºó!Þû6nì-©O#þ!Rù,­|2]òIC( ¨+ y£Ór³+WÝõE¯Ú8_GyvBUJyîý§¤Nÿþfýǽj(DÛo®qÉyá #UA-îÓ;Ç3![Ùû

õɯëùþέ¶«¸õ}EÓÊ[

¨ä3@T3{½h³´tT1¦à®·7"

¢¢LzcRgóDtè4HÙ*F¢IçÚS-Ë'¬éý¤×=/]¸±Äj/ióüú@§möMt é5K¿w¾f?¸«Êd%1ÏQE6k'PY=1:Á¢ÂÀ^Üý}ÑàqêËiwPkéSÒ

¸²s}ÕF=I$K<ÓE[µÁãñÇÓÝ+Z(ÇJÕ©@iù^ù,d¤.Rgñ´Ë=<,¨\Rêqß_ï{pw6:ѤsëÓW]OOJ£UTVyn+xâbn9o§º4Ï]4êÿL)´ÿ!ªz !©­A<õ#ÞÈÈc£Çïyú4GSäJòôök¨A·_ý9Ñ9ý3ü×ìõý¾½ÞÛ)*qQÃú?çôýmCÛ[q´UPKÝtÂ

üj¥børµib²*·u=ÛÐ×[}»¼¬÷ý1©ê.½·O×®{zÒböc)j)á4øøéQ¨Ò0`¦1

¸ÄnºYÚÊÊ××n@¿¶Ù[[

:Wu2½Ó\S5ÿgdï¼.9å­¥JÈc:<8ùüuRKHK¿u*ºdyæ帢!B5-Âñ©#ÛÐs·»J¶Xi1íU2EMM<U÷yU

7-¥

Íî}*)

t^f̪

I¥]±O.LoÙ×

¹'Ü5rÅÏ4pþ

è:~}g°G

@zô·1ô-ó×Ûû*Hüº

wn`î=~1ÇcqWQ/ª%j(¦fíN#3ÔÈè¥O¥²£ÞÃÀ×Jüþ]h=ú¸?°ztºÞ«aìïçqolnwáN3jGÅVärsÇ.ªln;¦$ejRu[,öæá\ÁÑêÛ$÷.ßÃíø)º¦®®OR3Uiü/!© ©Y)¨£Ôé"¨h@¥-Wæϸ̮<1ÃÈä~ηôwüS@qÉ?oF/gv?~vý.om®ÙQÎà7%]]lY,NßÞKC×R¬ñ%6UUñéV¹¹Wouy~|¶_

»iJ0<iéÕ"Ûf_¨3

1P)Z|úó{ù~í~èm»vVÞÎPîlnJ·¾ãË×Qä!Ý5ë÷åiá§S$ z-Ä`]GÛÜÝÂ}éêHó=+7)â

©ÇϪ_Ü]g^2§pívUûã9,ÊÆ¥<'ÝcɸdÔyBxâßÓÙTw<ø4PºëS¤úzô

ÚÎVDedfB¬¥

°*Aæãújt«

vêùhÊ]:tØi,A½­ïZH]zSÐC-`4ÚÌOä[&¡m%À?Kñaí²hs×})©¶ÖÜÅW«ñÈÉ^ÆX]ýKO©Q wHÒÀÁÓ,£âë /ÀâßïõZ½B<ºRÊôÂXñÿÞ"T0SÁòɵô`}±RFzx-{ºpSQóÑ-edK¦*¦2Å

 

´¶ÕÀçÛ^+T¶bRIÓSÒÚ:8P¤ÑSÆBÁÒJq1Flrn

þAþÇÛ2KQ¦6ëËf+©

*zò;Ópjz/1FRì³HIº ÚD×ñø*u¹ótÕO<°Ty¥f/uõp¬¼~noí`ÐQÒy!<(j|úk3s<ôë§zZ¬W!ÐzQ¡QÉßÕ« éÄè8j¯Q&Åcü/Q

åEt¤§û2é$bE¬ú«{¹?äêV¢zÉÅÍ5@©bñM¾Ù¡¼¬§Q

ßñ¿>Ó8 ÀÏKx

ÌnX1GO41

v

+7Zäþ}¤+'Ó Úêîz~}8×Ôo¢jÝ#æµµª<ÉNl,~Oý$¬ÂÔbaùô«Åï!+È~î£Ìì¯ã§`ì¤hõy/qþÏ»

W­é·QëØí­¸)ZG\Ó/yÂ&v,~¾ÞC æ¥

 

­:v«Äol¬I¸úñøüZòÇBê?â}²Uj'§#î¾ô

ù駹´A® QåÒ¤÷,¯Èí*TRV¤Ü*L¤XØÇû~PÐ>zhî*,?Áþ»ÉuåF3BA¹¶ÚNHêqâÝJ¡Vz°'òý¿Uµ¨/¬Ù´=5f)ruÑã¦Ü[iÛ­%MEn"*ÙYí­ç)u3576¸ÿw7sÓ.Û-âV¾µ4þ]#«w¾ÍÄ4­YÇWNOï}´4u¤³\³Bc$µþØûÙ[¦øAêß[nh¾Ìeìþ¯§XÚZúü j

­!j)Â?ØqÇç~[k'¯>àö©?HüÇrlrDm°ï30ÓPi$RA>þPOõ¿ÇÛ«gpÍÜ@鳸ðì¤ý9On¥dwza¯¥Ë¬ß­Ð

ì

 

*HökrK_ý½½ßè¢ùþÞ70¥iöu]ݹêÌMUÑÚ8þÙ4«qô/ûÏ6÷¦qÏTIdZG=E§sY©ãÍeêYì4CUR# £,gþ¿¿}ö´TS¬KZÄ7X5ÔÊÆ2öâÿn`u£óéö_PI¦8Úþ£2

{þRß_èM¿{NÎÔéB×H5ãתh?øF<qb·ÿýW?ÓÝ×ÊQÖ£½F:

UaÜ*K-È#Qú[üû{À9é°èCÙ9Î"²z}EUµ(h§JÍrôòu~Oõ÷¦4ÅqÓ¥¾)dÉäê'X^½j½Qª?+Þ«Sãú±:®yûO¯Ã@?³§

¿Ô(,EϬYLÔßk

:¹¥«

z³¥üRÇ$þdÕ©M¹çúûdjv$)ÓÆ8âAZ7ó"&)ë&È·ðÉË<ÆD«Ì

Þ$ò"·ø4ßü}¼GyôëÌèߤúu-¬¤5B2Ux%fÌdE¥6²&å¡oÇÐ}}³¢Gd_.­$RÞc¤NíÛ³ãò·Ħ2Lôn¡zÞ%t \\3þ·ûkmÝ]tùÌdp=3¾"]ÓÆ°ô}t

þ¦Â÷ú{ôÎ

õc§UM+$ÆÀ(kó{}GôüûÑ#«

SID$EµÂ1SeRÌ~¶÷¯.¶£Ë§Zj@ÈG!XËPåA%X_ÒIµÉ÷§`§çÕªªoË®rR3i'È$

}ÿQî¼xuå§]Ei¡I ìPý?Û{kÖ/S#Èʤªì M¸&ü{Ö¶=Z¢éö=+;QÍâ¯ö,Ze¿é:^Çý¶¤þ!^®ë%<Q9_'ÀÏ<o$EÙ

qùö÷²h(<ºlTñóêEC%0ýºWÁMJßÒÓúþê[9êÅ{GMNªàèzÇqNLBDõýNÿؼû°¯V­B:ÉIhü(äV`.ÃÕ"Ø÷ÃÞØüúõ)^¢Æ­Bê¨iêm.ïqap?õ¿×çÝuS­¦E¤Tou´²Jeü}þÚä{ñ$õUõë7Q**¯ÝÍ)TÁQ¢²ÝÔ°$p?'Ús38Ï¥^ )ROJ²æ0,ôsK¦T&

éå5\aõÿxöÃ^®ªf´éäµ?3Ó½Òxåc<³I?»½á³ð¯ÙÓÜtt(P¨t³Gö»xbd^oõúöê%c¬Ê±áñÔi)ák iU#$í¨í{~x{·yÉëÅ¡4©^¢ÕKEGs-m=<§JȬP"{Ì#-î§Q4§MTõ<åª3T©öROÂ:¯9=66OhC=K>N%òSÉ;; ¼ePA½ZþöVR+N·õ«5#ì=Jsí70ÅO÷±òérÄóë

öv>Z}¼ìMY©âÓ¤UFú(7üý}×@#ª `õ3uóiÎΧèåäFÕ6÷]

2:²±8=0Ö½Te£z¬¨C\ÚêÄÞÞÝQ\Õ¦ÀÓT[÷çk]B¥?CÆmî櫧Xªiä×cf`Ky»^Ü_u\6:óPµÎb6Â×­bO%MZ!ÆnC .A§PuýYhïRIhE(:~(Õ¥kÐ÷µò2îz¤¢ b««¬ _,j±é¥35Rª¼r·úµ¾¼{,h´ÈUýèÙ%w2qÿWgñú´úTd¬³ÐPMCƬí

=!Je7Óæwf

ÀKí=¦c:È

j+îÅ«-_µ1¹ÜvC?EOÔôYñtíËW-*¢T§Ð´Ç,Å\ãVÕuÕr45Ë8#óèý¥tµõà:aùçÛø?Ý'ü

².G±Ò*ÚV¨S44øºÉ#J¶×"Á+»E#}·õö Û#eò'èµæF³tÛ^ªeÒÂóÖ=@%b` _P?Ùíùçéùö«{r± §¦¶F-лB M ¬qÊÖ­éWÈÒþß&)Qa¥9_ëïË%0Fz©]Y:p$h

OÚÑÒ!0¿¨·üúÿ­íøÜ:nHʯHÝU:Á*Â"§>8ØZöär/õ:¯ÏÖß±M@éÍz©ªêEevNV¨L

±9#g@ÒýMïõÿgVñHèæC«ZÓ£ÝÕØjlÆbíüná%Ád²¡ärQ­KóÆ´N¢Aþ§ëC#¥T©´ü¼ÏNÁkÁ+SP4ûi­áÌçfb0ùê£_Á=]T9åª?50:º"Ã

ÓoêÝGpút7å¹OѪA?³«½êí³OáP'§ÇE

iËN"'Ç#E(=ZX°µ6öG+cCÐEÌtbè«4§ªã¨¢R4Ç÷U*Å«k}µÿÃÛeô®2|ú¶hGBÆ£ÃàV<r«

14lËã*ÆæÖ7?B?§µ0GIå¯NKWM4Ã*Þ2ÊÑÓ#¶~nBò,?ÇÛ¥¸ÓaH­:åN$5±¬DÌ´­%IFYiýq0ÁÒÇWé·ÔØZ 1lyug J<tÿSPI¥ta$Láfy"Vxì

ÐéÔO×IU_jÒP½àåÒ0V˨Ǫ|eX4"ƶuzZ÷¶ëì»Qg¡éxQ@Fz}X´$¡N·ÿÏ¿´yZôþøøäºÌu~ØÒÈJYЩ$ñøÿoS@õë0¡4Ö&*×]K$8²¥´²

W·Öÿ=Ü(\>/¬ÑºáIKW"d

Äg-úK^×Üo§¶«tôJ¢>,IpÌ`ÒhêéùãýaíåáÒo>¸ýsm.P.v ²¶£þvÿïëù÷­Zõ}f@ë3Æ«pNÊ]]ÜXÝ¿Ç=ßOT©®8õÑÖAbíwUXÅðÿcïD ÁêÀ¿:Ê ,iF]fYTpl.ðoõþ¼hÇ«ê$PõÇ%Ô»+2ÀÛçý&ö÷£JuQ_ØzÄÑFwÓqÁ> üê:¿6úÇõ¿¶ÛÔôè­

:ÈÐÂG¯D!¬¢I<h¦á@?OÅÿ_u*ØJZÄX%Ú´³*#E¸#WRåd³iä«+u=Ëøj@ó¥:FõÒê A¯çûzxÉÔ¶>9ª²q ÄõXé+à%

Z¸#K2G¬¤Dîü¯Ód Qþ¬WªQAÒwª=~έ«·÷U\¸vÜ/¾¨Xßíkx!5ÌQä S fÓPa«GXA¸%CR*É&cþ/ìòóélrÜaI9ô?2+01ê:&¿76¦môwtG5~TºËvà©åEß3ꦥ¼¨V¨4í V§ ¡iØx§3#i oÇçéÌU»%Q\ÔÕ·HÊOáèKÝ´¨³gòÈÓvél4Ç¡¡x7qo§ÓúéíþIcýdµqsþsêíÛ>è`a/ TSai­È-§P$

­Ç¼¨rtõÊS¥¶òQÑeËML¡G¨¯©Çä}Àÿ½ûîÌE§èGµ 7¹§@KíLãcÊÏG"QÕWµ4rÈAy=J255žÞÂâq¨"pèBÖTÊxW£¶ögoàvµWñ¸ò¸ÚlcÉ>ÜÈV>SÕ×Ú¨O¯ÊJ©öe¸DVÓÄb¹ÇWåÔñî<ûÐÅ]¬:ÿbµ#$}/ÏÓÙDø«ö¤g2ǦXªOó§\ Æ%&6Q¶âÊä¡I$mº­Ìÿvä;~«Ïõ·>Ô)èáIÁ¡éÈÔ@QéùyuJyê1uܽOë:÷º

®kè?ËÕnVU~tùùuÿÐÓ¡f?éÓc

,ºw%#¤¤õB`:\¢è¿=«³*×Ѩ~]Ç2&K2=IãÀ×¥ß`À]¼hí5#9¬h©Z¦A&Y|±¤êoHmí.ðª79´ð¯ùA­®VlÜj'ùtõKU¢;v

zq45ÐÒ×AWI+eE¥y))¥Ðªñ8BLb

ôÝ}Û«µ þ%§í+

"á$)Ãò'ùt*÷UMeêÞ4Ô&Jù'¢ûX#¥|uWy21V+¡E,«Ö­M%mÉSÁ_2Ã]&h)ä¡yÒ·Ë8²È@úßeJâ:V­¶Ô©:°k^gú±Ñ§î

§ÿ@]Ù8`§'·éóOPÒ=/ZJ ÚbK7ÓënlN¯­²Ñâ¿äéFÿ6Rìûz(òENJ"ïQ$S@¥âjÄI!ÁcÔ¨¶$ì ^¬

Ã

gåêð?ñ°dÓ¬Måìz¦KøL

©xÎ JðÁ+ê ïÛí|üCû3ÐûÛÅeæòÑ?é§úVк]ÀCfe,×e¼àM7üϸءêz^Þ0Á¹º°"¢}ãRFõÊ-¢ÜjR6·K[ØËc:9pûü#¨Û7?lKæSûøÿ¡öHÁ#.&¿O½W·æöüsëìO.¤Òxªwåv:·5ò'~QÓ$tèkjôãqÖH

I#õªý?ãîEäÁK=P'¹ì¿W.¬é0=_æêrõ

"ÎûB©ãF³¦Cn,mþÖ¹ý:ETQAÃýÑøÉXûs`Fþï& I´Å&­$ò(ú­xãóínØGÔ¨oø:grVÕp øfn:wFUtnH§Ng(«ÒÕ£ümcÇôüûNÌ55=OøzÖÛ©vèU²t/ø:MÑW4¹,mâtñ×ÓÈÊñ"κE¿×±È«Ànªì­;dÃhÓ!!I¯Lu1ãf

Kj±ºÏÉÖ3B\Tt0ú¥Rðò¦

Ãе½+ऩÚTô§ËlìsFä0,s©rAÔ

Çú×öcs[xÑÃÐVÂBw[ÖòÔ£?aþ]'èêebȹP¹(,ö·½¸ö

ã£ÊÖMÓTj`Û°¹7Z^_NÿQùÿ\{^»}GüävÂåáOεé>¥ã(p¼rnÒä

·ãýkûI§gG`ê5& ¤³=!ªñP0[¸¥*¬ã\?§²KÐF~g£M½j

xW¤wdUîMGE[©´ÒÁÝE¡JË-D"ugÄ?öÞëf«5QLnzÑéSJR×ס«ºOuö.oî¼´9¢¯ÇTÍ\+ê*ét²ÔþÍDQ ¸Izx!~W1YqN¶ÍIøà

e©ÔMAüú0tÿeªz:ÌNÞy))çvª~Þ´ªVÖO¦á]秴1n Õ%F³òêÀÛÑJÒG^©æ+Ñë|[8»gob«Î>º»-âÍè¤/.>T¤ùÖ¥µ£uýÉ

VärTÂŤ

³§Ö3pËUÇù~]]ÍÐ;~qä6Í~V-£¤z̤®²¬²OF}ËG"U`é%ã÷&áö]krXÉUb?ÙèÊî0©5µhGóóXNÈnJFõÆýûì,lr7Kw*]G«É Ý[ä-H٨ä¢aQé×tÁîã¨Fí¦JÃA]ÉO 6FO¥*°cþ6÷§°ÓZ­ÿ¦kò?fzFo¸6^ãyr¸ÚºAh£ÁUÄôpI7íUT!1òBçýW½$-Pñ.±ZgòèmëLº­=M%m*q

A¶÷MBWA%-¦§§)[yN¥eUH5

ÇàßÙ\q¹']A¯G1ÃZtç%*ã#4Ùh zYZ(¼áj]Xý5ê]

xV¿>ß1²ñû:¤ð秤£¯Åá31

TÉGPòý½-j©+'RMôPñ³·'uCäãçÓrË&-âÞ·£×]ºwÜ6ßıxè),Ò=u,

2òÔ+5¸·ÐÁ!CHÔüº¥tG®GÕ_*þ]=µñgᦿxïïTújÜsQI¤,Rú*h¢yê¥f3&C5ÇÖþÔ¨0tÄüIÚö( N~&#üáéýþ=u=e}m6lÒbr0ÓÒf¢ÎWªi2±SG¡UÝdBZêÀõ÷IeMTðèÏVæ0L*ýü¾].6¶Ôø½°Ù+j|ÑEÔÁ%

-tGJ ¦§

1JFAÚu_MÅV÷ÀÌJZ£5ü'¤òn16Q|ë@O¯N4=Ë×XIä¡Úûvøi¤ÈUÏAD(äPI<¾6ÔÖ6?Qͽ¡zx zø®Õ<Ä¡*ÿ¢©¾þt iSÑþñV¨À¦z¼É3

tÆù0?>t_ÌûnG*Ógh1ÕbªzCÇdeI![Ò<ÔÌ·»ÙtÞãê½£ýeû:¬#pBݬßh§çé^ÞÆþc[ËsÏCO¸è¶ôÂ@hñÉ%U¤£*ê&í­¿Ö@óx¬±ô®:QµÇú8úþAà ?#óRHd¡eæs2ìZòF®Oò^( þÒiA?Ëì§@¥GfaÝÑäÈRµT$ä[}X=Ô×'ý~ÝR2z²Íeä1òüÝ`¸°NÃü¹ªBÇ£Æ>*Ðûð·½Ç=:<#£ý£¤¾[¶±oWUTTëvBj#ªcé¼Ro¨i´jþÙQl¥B(CÈÛéíï§oº§F¦z*J

=SÉ3Åâ

µÉ*9:OÓúû%Xbn##NË÷@~}ïMÅPÂI^öJÒÅp¬nÜð8·ô÷q``uO¥}_麣tîJ©©Ò<§¸Óª

hÎ ^/õãñíè£)$uçÔrÖ'£;e"Ä,¬=DqfÕo¥ýØ´

1Ókn¤Õª3Ód´5ÁeÉ×LTú¿Êdį¤ßü}ìiUëOþ,õðjëêi§*Yæíõõ¯ô÷oÈõ£(èÃ|nÆÃ&K{COB¯8|d~xÚDmr\óÀÿ{Iv¥ãÆkÀÅ#aöt°© Ëgª«qÚu¢ ¢£î¤;¤-`Áýú{rÞÞGQP~Îf#=)±}].=as<µdÆѲ ¿¡<hÿÖµúÛñϵ_G'8ëÍ$"/MckTÙ¢¡Z£)c+,EëôAÁêú=1É´ëc©t©Y)£êÿUôsÍý§

bëeèFØ»KMm62Xã?wSÊ©ã:4¹Q,úIÑ{ÛWàûßÓ§V@ªiõaûc¬qIOHµtà¬xé"v5mÌ^%õ¨ßÓÍ¿}

k\tÛÞ±&)çÐG¼z!ØPUÁájhÖzè xæLâfòH júr}Þ`®iÕRgeÔÙôèTn±'~+BÆãJ ò7¦PD$ÇK

$q©û¯ÑYÉËÑzFæúJÚöq¤«÷ò¬Ð

4ôUñ:¥S3#µô¸µ´ÞÂÖöÃZÔ}­òV¿oU×RÓæ«Þ·ê©ñ&ëæðÈÄK2%Æ«'¬°ö EHêÞ}&gMZ½z5=yóS|ô®Ä¢ë¶cí¿ºcݧùÿª9ú¾?

þþzIÕ0®á«ÍEÇmM·GSrSÑGöUµb;ýÍÒò -ôÒ8~=¦i§i%tÅ2¸wbX¶®?íÓ}|+W\ÓË«}ÔÌOúoóµÿ(w

\g­ü©|Pc±G¤Å¤²,q~²2ocv×ts¨Ëª2¼cA,OúoöR°?2{/÷wqæñ²ÓSrÌ{}

#3ES»rí¬Q¥»¼¥5ôÀµÕPKrF¢?ÁÓ²üí:ÚßS)QlàÖËü!èÕ·ã OÔ5µÀàqi¯vª¥Z»

5h>iÛPHWK\i

?Ømýdµ£H@éÄÛg.2xV§öqéSé¾Þîz½¿W2¹:/¿ð¼9:Úª

êªzT)$

Ô¢Ä/ovI²wµqzr-®iK)8>uùdô¹NÉlùrÝgUM»îe ic¬«ûFÉ¥;,J#F:P#ëìÎÈC/MÞ+#jðÅ+þNÇCülÄî|î

;COOO-;

°:½|k

Ci$S Qv öhÐFÁ=22Z}¼sÕ âþ

uPÐ=cø°ÍQR÷§¤{#I"éÔH*nx"âö±!3GPüýz1¬Ôâ¿ìt¶Ú¿¶¦-¨qx'¦Ø×xÊßV&)C"gslÀ^I ¦¤­ªuòRF¡eð¼rLø«èj¥=M(>g¤¯/j_4ÿãöô¨þfø*ºÚT 4o]RÃQ?ÛÑ­MKòBÂå¯{}J¤^ùÕNt}$ÐÓò=%wÖÕ­Ï­87Rå2Bi^­®/ÜÆü¯+ýG£úÿ_j»j:ò¨g ô'a#¢xÖººØÀec[iã³lyçñí!-Z°éÖE çÐjñtÒ­>«S$¾L+ÔÈòFôµÉ¹ü«,²æãÖ³Ju2,2JÙT»³ff/¨*ÈMØ[úûjñ"^rM¦HET+KædöOøæ©0Ià/þÇÝt8ó¯O,©uÆ´õ'D

,!ÿKR²3iP!°æß=ëCJÓ§Lè:Q­-4"ÇNѲ1*Iæ£S\FÆß[{®-Ófáx_:Ï6Aè1(ÃtH>ÛRÔà_ô?Ðt0ü]\ÌáB:~Æä±9iJJ!Õ&I¡2?Õ¤eUu°þ·¿¶Å¢±:õ³¸´YÒ:z!@$"¨ÁÄÃIòqÃm2Åê-Çý¶þ2rß·ªäÐöÓìãÖzªÁ\BÏÛ

=>8+i£

¬[ôªßoõøèÖJקFðu

PtÓÃO$¿u

¢ËüZîk(b8ýoný$t©áêÃu|ºë:nþ·;T>)å3qYRÌÎH¿é@¢÷¹ÓÉßúF#énwßòé»ûó×tòy!LmX×}1Å^Òp¶ÊäýG·R&¥BÓr]ÈâìëGµöÜtë

 

Û©×áîD³­¼âFé"Ãû?áo~h¥lìé±+

>}!jû*

wJÊÆyì²E)IU-#¡úsíïÀc­øµò>]Cþú ¼ºjã¡Sæ1¼/r¯{^ÆÁmþÛÒ_­³ÐÖMµ()¬µQOXSP#ÒAeaôôÜêõ÷oé2?·©µ]«4d»ƼùGTý!(íÍȸ?§½ilôÛ=À`cù²ÑvöZ ËÚ[Zâ%W|mv`+jÕä+R¶ZÜqon5¸â¥}z¸úZU?%ÿg®r÷Þû3O¦Vr4SA"S¨cè(Iÿb>ëôêÇ$¨Èú{§Ö¦îýûO,esT1ÎN¢©G

.,YØÞçÕý¾I$*9ÖXǽ}4g@ë~èÏøz@îËÞÙ&×îÃ#ñ¥òµÏ¡b@u/¦÷äqÇ»}&µ¯UX¡

#¤ä39ÏÈñ3²ªDfn$/F¦{ºEbGìéónET~Î1tC4õ>^PÓH°ÆI»iÕo§Òçü}éÔöHã\

ó§JVÙùaQQIJBE,¢8äÅÜN~ÝT*â¿gWÒà:NUá槼´Ñi»!Há§b*Hº-ùöè`Ǫ¨¨ë.ÕÜ%

Úí÷*ñ¾Ø06ÛëÇ»çÕ@aÖi6dèÑX5Û

)"!ÐnÃSöÃÞõGǪ²Ð²¾Ù©BªÒ:¨] 6ÊËÌê"ÜkslÀÀm!ÔjMøzÁO5òʳCtc}IñÁ6>ìq=yã¡¢ç§Q²ðµ&H(#ZBkjÄóô&Ú×÷F»T4aû:ºÚ<Õ"1x\E6N(kZèêâåV"¤qõúý?ÃÛV*HgTh´vÇÜz2=tµ5Vݧ8%h¦¨YA¼eX$qþmx¤|G=YT-5ôáÉÝIMhrP´º¢ñaõ·?áîâQÖÞ1§#?ÕÐ=<¡5vd»k¨RKXÖýG¶êA=S½6ÉG8¨2M©Õbh¢BGªÄ 6ÿ_ßÉ\uu *ÄeÆÓëe(Dn̪Ìò°SkÞ}¸XÓ¯0Zàu&dY1̪Gî^IK? úǽ1 qãÕC(ÔÄî¹õéxyÏù:~ãìåðWà«J´nUdÑÀ n,Ööbl±ÓÚÝEAêÕë^%J¨1¬³=#21·mkÔ¼ßü=Ю:ºº¸ÏY7¬4&Yd*~R+ÚÿͽÛWZ,+.Öp`Dz3O#ÄÅ!Oæö÷]MûzoXàHëÐEWg¨)ÔH¾Jßõ/þûú{Ñ548'Gqêu&»

¼SG`>NÌ ¬Eùú[Þµ~ÑÖüxA¡÷àBF ze£¸2P¡

߸«&f8'ÈCÿ©[¨<ûó,hzºÃ#·§X+waF# ¯û,}Ký$þ?Àsïq5kSÕå¶

-&Íîfóº·èêüé{ý}¸¦#ÄôÏÓÎ=7¥Ffb]ë%½Èi8¾ÇéíÝH¦­­»S»©ÂlÍ5Y»úxßä}EñøöÙtcAÓ¾QN»5»XÙdÌW9qÈjF&ål¿_ñ?OöÞýª r: jOæzf©-%µ×d«ÕSúýZÖöêÏ:m¢ÔäõÇ,¦"³ÕHáuH¯45³}OÓóov-åÖ¼(ÂåGXä¤PRnËË¥Åî(Õ,qØ1ÏÓϺó©éíõN

¥ÅÒS jÚJ2Ý4ÆXSshÏûOÿƽFsÚ3ÑóÄ;ºÀ¹Jzy%j)"$æYeuGüj¦äÜßý¿ôöðFÉ0̪qçXªh«=*³».TðþdæªeôÙÚÚ-kr>öª8|É%@ñè-ßG¼S4oxÃ"°k·ö^"Ìuÿ{ÿOf.ytSPzÓº}Ï·ÑWÄQ

¿ñHجrhÁÁVàÉ>ÍÑÝVªiÐzC"LNªÇ£³«5©ÃVVRá¨ðñOQ¬óC%M(óUÆ )À(]j6ãO3Ô}SÐ#<sPè¡ÀñÚµ([¨~½øþ0Zõé=¬u´ù!LË3Ó¨HÇ®©cÃè¸+¥Ô<k?F&ü-owI ¼êÊ.(àXLpJ¡ãÁYbеµ¯«èA6üÛý·ÖµôÛP,:=°ÈÓR_ö¤(C bK!²(ä}[WïÞd5Ô<ºm]Nϧúj´Ú¨[Z3ódGãÔó`,9úû°jc˦s^±½M2.ùçY·ö&÷ÝL:²ÆXG ÓÕ£·¡Î

QFmlÈ$ñ{[ëþÁ õÈéÇð¸«HÒWX*Û[êãüE¹ü{¢¶A®×Á;L¤©¡BÍ#¤¢G½¹éG:HÒþìJ1 xU?¶q#Õ3nÓ2É!(ä2M'¥B­ÈïÉØ:G

kþ¯C>Sa¼FÌ4©#ÆGåÖ¡UL¨¾@mU

¬ÅäQ{Í¿Ãîܧ-Z`òu8ÚBËÖ¤òô/n%ØÔÍìTíÜTS¨\¹°½ÀÔúÜõÝäb3Z

þ6n+ÓêõfðS ÑKÚxµl: >4n@Rlö6Óqk§øûÊZ±éëaz¸>½OÅÛÇ(¦¢*Y!OG xªêa7)´w*9?.}¤hÖ@ þÒÕ `-.OºVZöÍf_3M:I *q ¤F~Kþ>ÛvLþ9j>tôéµ¾Ý}*@¥ÏÔÌ·UíLöJ}E»¦ÇnI>뻦¨ÉíÊd¶T]»÷A"ÞG%¯ùü{%Üî6yHå¿i#ì)ÔË&õ[Ö$RdÏZôÑÉe±ù8ñí»kóß,°:ò¦®<´b¬°L¶ÿU U'³ÔH!sçéÔsm¿DcþQþ

ý½#ÆÕ¥¨ËÄeã$iû÷r×Qbü¦MoðÈ%g"ë(y<kBCGOóô[[

ã9ÏÌþ^íÝ¡Xøzb·[l<çe®8òS+ÁÏí9§»ÓûOFð\×OqAþûP*3þ²ä±XLÃÖÔPí-ßȹ/%^ýÜrà±­)±wFí9ÿu}º-¸G·"RåÓW³Ù®`ÆjìûH)w~àÛ0Çm¡âJ}´2;»0}Cô~ÚɦÖy­ùõ7iä/Ï=1owy,z,ªÉéüÏøzYW

ÜÆg]¿Ú9úÉUØUn¹åÛ£Ó­éBE$jyºÁúûª)¡ª<±þÇZæÚ·vÌ­N25hðuÿÑÓãµZAÝ]O-Ò

ú;ʲïI<GïEÍM­oð7º« Eä*tVθ<"|y¤}Yàîò±åuW

êz9 3J3Åb ýcWêÖÉ· Fã5}È:%ÙãY6¸±8¨¨­O^ÛÿÜx:Jjj\t<5á×Ò<­Xè^Ju ©´®PãMÆè($FAáèÊBICJ¯ *?gKïUsQwfä²4Ço×}Í,_r©g

=Ì:ã|èÍ88ãKÀ*_Ã"Çq!&Ëé}>Ä;VÛm@àÿAymÞ.`OÄ#Å~ÊôTêjU-å£JUJ

dÿ*¥¨3ðÉUuY9*° ͽS "

Ô2gWCü¾AT_É=PV/*_eõÕ7èp6iHÀÀ¶®à©½¹¸·ûÐöÏ©)

JõT?#2TϽ kæXIø³(cã«×¹fÒÆT¨¥ä[b

Éú{9/1Ö>û

\ÌòeYàáý=PÞF8ÇMC´>e@ìÑX`H_ñíTÐ@é4`®}?ÉЧñë'Qpl5M(^©ÅLTl=Ln±T³Xð5_ú\ñí^Ô+|øH·uÜÓýöx}£¤ìÊUIºwkhÐærM¡#jj¶fQ¤\ZçêÃÚF$ÊÕÇqÿMí§VÝ_4_ðt¥$×R0bÇï!$¤ó0?SÍÁÿ_ßi}*?ÃÑHMÞ{^±$é¿Êvb þâTÈÃðMìOÔÿOhïÆEiôóûz>ÙôîZàt´ß»@»ª¶¢@­´ééÓ,>Y"©ûf kÞäÛý·µwlBE_5YûÂéÀ$_äHìÜ,Së©dx¢3^Ö&Gßqì·X-ѯÿÃûzPå7.Cea÷Xª

¨¤Ý´ïXED°69@dK­µe?¯³2@±ËQè]gwG ÕáW.v,`©m¹[MM9Óþ%x¿úÇÚ1"g£@d ~ßö:6,y©òtôTÂh±èbÆí=AÊÒÖÔ¿#êG²«Õ¨

GG»xa¨Á#§ÇëÓ½²[cfAU>|µV.9^¢6|tpÏUR±zˬÚÛ?bSbàÄmLÎç§ÂÅÅÊh^1KjXÄ´ÒN²b

À[úÛêûmö·:ÔÖ£«ûsF/Æéw»~Nàqxø£Áã÷~2

Òu§É4tµ¥á!¦4°K¡]Ib@úÝ9Ùì#nÈ¿i¯LKÌ;ÍÂåp¤`éôüøüúhÅ|aâ¨ÈPmÃÆÕcgøºÄË(¯®¦62SÊN)eàÜ{Ô}BJóáötòï»ï«éêG*·Âî<FýÈÿ«·e4Ð×íÊLsy±Rz4­*¨IbM϶

")$èáóùôÓîÉÕuMX~êüºÁÔx]ËOÝl@Ñ$kE2Rc§«î

´ÎMÙ.nKPÚyñ=[ÀxÀÓϤ7ÈðÛTlîôªÍm=ÂõUØ|5&àû6jQ53å1Ѥ5"YFÌÁ@

¢&P¡Î¯A\}¿oAë«+Q7f@sÇMÁþ&K`ÕÕµv@ÿxÉdiibþUhÈhÊZñ¨»ýmk"¼ÙªMl±ñE1ù®oÞY?Åðñ$/Ú~] 7gÉî¦#Üià¦X7

=EbÁ<b) 8¤*ðr5¯ýîÆþÐ*Ìqéjæ ú_Ë¢¾{¤3²d²·è9?­\Ðæ²³WÈ×:ìTiUlt· -í¿¨°©"LëfûBÑsò

IüºJuWmü3ÛcxTo­û ÎÅAMS±%Âí<¾nø¿ùÖûè¦M!dQ"ª1"àE¹í1Dævo4£0üÈûOW¹¼¹ÖJÌhrHüøô¤?

[¯ð8«»¤ÝøÇËOÛf:Zü®??OÇWgk­E9©ÏB²®ºp|jJ}Í»íé¤

qÎIø³ÃÐuC.ó©Z;q¤-fUµÆj|ɯAFâùYÓU5tÕø,`ÄÑÒ¥Ëþ&bÑ£·M?*ÆoÙ

É

yùâè6Þ_'v.g*SmmÍEà(ìÔv*HåpÊõ0J¡å§K¹±çÛ?V®ÚT?/óôé7¤

Ð)ó|ÿ!Ð[MòJ¿ETr²s:'ZýÉöíNªÿµEÆ«{[ÛfyY©åöòuâ²²ÐãROøz`å¿bÐHWUIQPÕª¨âÉÕ*K+]oúͽÕ`u+NúTicë$.û

É÷õ=

ªª¬I$3 Ê%xÑSj¾¦c~}øKp8_°uOÝШêáLtéùáÝÓcÿ

ÍÙå©'nRù¤DEd¨fËkóù÷wþU`7û¶Õ%ñÇÓUù:k¾Nn¼RÇÝ[·#.UUëö­´µ*ý§=&*{ÿ9S5ãÈnB©Fl.)Ôl·þÏÿm6ÞVCSùôì`+TF£ó¯MwNDi±Æ²Y"õÍ=q_HApÞÃÝWlyòé[]\PtÒýÅGC@@UÍUZ®¤ÑÙGöàÚà® ÁÕLóyû:k¶·¤¨¸ü1Jìè«GHn8sÁ'ÛÂ%À'ª

`ú°ÍÚ{ÊhÒ1]Q£GC)ÅÐ+2n>ûªØÛW~Þ·[½Ò7¡ÿ7uSÙªÀõx:}6` Áúóô÷cin4ôú.¿±üÏ]>æÝA6W!6 F lJßÓù$>éíðíæzeP¹êÚ~ön[Ômü_K÷a£ÝÉòÛ+KQE¸ká/

DïóÓ0xçHÙØÝHðim

ÕʣòÆ-½ÄJÒ£ÖÏInæ°

ñ·]Pþ2tuGÈ

í±¸1ÔÛ¯ãçfìÚºìl¥6b»lãêii2Ù

:rUPSÏP¨¢9bE.Aü0¬TL®-î#*N>!ð­]"nmB=³©¯×-vJ7TO3ÆË"$7"èÖÊe55"¿áùÿ.]ZÏ=ÐTzTú(#?i§TWߣhe7s1¶ªW!IªpðKÌb&xYª£Éb+bÊlãéÈ$콬ìÑÖ$þÞåʺpGôè«ä(RVZb4ÌÁ^)!Í!ðy·>ö\¥d4ôé¶

%3$[%Eÿë_ÛEÇÓþsÓ¤ÔË(þU>P>§ú°÷êÙ×´-I=$_$#Gt-rìA²ý~ö©F©éª#×O\

MhàI(¿Ô }·üSÞê¤Wªèr:±?åͱbï^àÄÎ3GÖô­ =¥WzI*£ÕÅã%H'=ßHki~¿Î½XÂãä?Ëн´zÜÒTn*¤F£k姦©Kxä)¢}õÖ}_ã~,=X¤Mßç¢K¦b|ÈèxÅàö¾J®Q«'­#¼1Æÿnt2Éý

N[rGÓÙø¹tVÏ2ûz²øÝ¿2EBçRçbÁeòù.é]?¨öS<áN5èÂ0åjÐñékâ祦¢Yæ(Õ(ÅËÊSXÂGÏ6¹Öü´ÚPi$

;iNð{vjÆ5ïrq8Ò4£,Û*X¹êÎòÈÁHÇV¯¶:³3ÂÖ}»·íì63EAJ§¨¥ä¬C¹´Ç ê~`,d¶Þ$GOÃÓÌíB´üüº¶ÖÁ!5¹¨¨`«¡ó,ÃSo9¥HdÇÚ

FI4çMʱå}"Ú8ÀýJuOÕuySËýÌîÓ©¤T¦jIZ²(ÖXLÕt²©Í2

$Äĸ¸ãÛÔkZúuvÖH^\ç]îm±ÎoI¨ªªFà'QI"¸\h¥Å×Æu"PH>Úúr!¡=?U¢}iÑ.Íá«mÙ:

È©ò1Mý£-~9Åb4¹*·IhDti9¦zÚ±5rONؾ°ÛùÝ·M@°TÏS

ïZÐÄåÏJá@µÀO#ÓýQÞ[5 òãÒûY;Ùè¦ëJ±sS¡9#RÌ

:É¿¸ÿÔ@<XþÕZK$ÐÔÔøzÁºvÂìÚáεUiG÷D­IP¡o¿Ol?

NzqB1þn0}k¡ÈÔÓd(VZy¬.Ë{öKÙÀ¿¤ûºÃUmRxu'5ÖIN2rËDÈÐ4-TÈI/:Ïûkñïz

)ÓBz#ÐYAÖ

]S Jë]lc:ÈF7úëþÙC+2ç˧T¨©8è±î\EF+-¤D5_g!$¢:j[^Àpmít

ª=C¢é¢¤££/ÓÝ;MØÆ¢+ësUõrSÃ4BH¡w§A{¤³nx?ïw5´4'J`¥O}:ñÝg¨ÚÙJ¸pí¢®ÎHðЬJ¦H¡ yánÈòHµÁ }¡Wùt¡A-¤°ûF·ãÇAå³É*&¢L}U\u>#H$

+µ)Ò#¸P¨¹¿¶Ð3qãÓ¡£uf?>;øç¯:MF¦X袣²+ºy uDȶev7àzH<¢CMkÜÍ-H©¯ú¿gA?pì82]×ÌzÓ­rUãi'®Yiãiñ

9Ç×L5ÈÅÐc,l¤çÄ`ÿ¨>G)îÆþ}Y¢»3CG¤©G§&2°ø¦)ªj%*úµ`!n:úô¾)<1ØhO¨êxÂÔcö¤_gIüSpmýÏ·7:ªÓÃ={PdÓ%[1õÔ½8àW¼HcbþÔìÌp¡}AåêÎ+AJAZôN¿ôµËØZx©ëñ[+r-½ÜU¯ßâñôíP¡Æĺ°àz}ZÂÂúi*¯æµ8ÿzé¦âÒµÐÐúõ©ï £hc¥Ö¡jÙdE?¿$Î4È&ì

Áú_ð=ËVáç¢a¤8ôÖÀ¯,Ô¢±%­ ²2µÖßáÏúiºv¦ºAv«'

ROøåE°QËõ¯÷n)*¸êÀ÷W¤gÜäq2ßÒaÕ¥%Ma\ÿßEIzÓ3:$²,©yt·½ÖâKðG¿xQôVí4éÎ-ç¸&S3Ñ¥þÞ},ÀÚÃü=øE+ֻɦ£Ô©wFv:dä¦S¨iI

º¨âGñ

xQÛÕ

³Sn<Þ&²Vcêêe 7Q~mýÛÛÝDQ×=[K7ÄOYvg|^%ÊepÅM}\j£WÑ}Böúp?ö"¼:÷*~}d¦Ü9É$X²vrGY¤Õÿ!;\ÿ

ýÔ¬cê볬U5ÕÄU©Ò }HÌOüß«üÛ=rËÏCKQã窰°ó4«©VâòjnM¿§ÓßÓb6© §M°UEyk]HÊ­é[Áy}ì®±49ê*䣥èJê68<^AñïBRM:ªä]͵6¬Â¤­Ùú¨zsènX4é²LÕCÆÔÔÃ:°2je7úÜÏøûð½Wo÷t§ëÒPdjVhçexWYÉ%..lºôkÕãÛTë4xâ K+J$_KrâÜöþèÛð­:xmøïn£ËüË&Aºekqq¯ðãÝMùÁ¯}¦zmìG©P§Pȵ¾õý¸·O!u³fô§ºj¹¬mô[ÿUoéùö¼²NV6kéUI,jZÒÈì,¤r[óÍ~­MzñQ\¡ºÈÈL1FÓé»ôúñÒþ÷_.¬F©ê$`pV2&$±Ó Ò·VSõÿïÔ'Ϫx

zó;£ûɶ©Dä¨4Qµc°TÖãÂÃå{±5¯î¡_N,µ\ù× ÍP_U

Ã\®­ù¿ãéǵÄÐuZTPô«Æ×ÏNÙM)YåõÄzxü=¥uõéZ´JÊ$¤Ìª¥¥U®§uP¦ÎÁ\T7¤/Ƕ¾C§;¦ÝÛ(§Å¨EgPB ù¬YMþ¤-ýÒx¿oOÈi

}:@ç#LV:¡±ô^v δÁfuaŬ×ÚÄm"¤Tg ·I÷¤ÕÃýàp>6öè`zÕ(:̸åbúoÉ°Åxç{.:¡SçÔè]EåÃ

föÛ,:°½K¹¬¼_#iüoý#ê}×Å^§MµF£×GñÄdq©X/r8?_Éþ÷eu&6-Ù{^¾ÚP­ªÚÓ©>èÓ(ÀéÅ·f¡(!Ó*

,êPª`öÅ6ö¹gíép"

ùõíà²Uñ'RÇí¨¥¯sôáííL±çÓlâc©°âéæ«HVÙEÍïê[ü9÷W=G«¤hÏAN°Tb£Ð¬ú±Cétþ8µ½î9q«¦äÔÔ`tß*e»hn$6 ·ë'ñô··ÚbV2-ƪôñ3?¥Q#¸!l¶_¡¿ûñöÞ½+Dc:õR²*1oöþïâtß

ÞXu:6Vd#ZÜ

õ­¸ÿzîÒTc­ªPç®(pSZµ/§£ÿ#÷ïiSÕLF½½q¨Ã±>¶WATƯN ~·°¹ãývI©Ã¯I¥zQXiË$þR±. SÔâÄ7¿úãÛk5[#§-)Ƹê-2Eå(äÊ÷dú-Á×n¼

gM"é9ÏRe¡O!7¬.¢·ÅÏ$þãÛbBÝ:Ñ(ãÓ}Tl«ZÇL=*T[Zÿ^OûÏ·Ò=u5é3¸Ó3¾¢ÃI³±"Ê,ÿKñõö¡VITÓר³Ä¢Ex¢dÖµ+¨Wëò=¾éCx}w$¨ÅÁ¿ü?Ûûµj:d©¯\Ö&,tV±'è@#ýëߪ[ÒIëò³1xB oí\cïUjvõzñg¬ÓøÈóCxd@E­ÿ·¿%x6zÜHªu%Ý,

@ú~~¼û¹>6¢SÔÇhçRPÆMõÅ­¤ÿ¥Xõ"ö·º"=:

`GVdVÑpõ~ÿ±þ¾öZ´'¦Ê±¡\¦ ©HIef:FªGÓéø÷±§­°n¸P)J¨«f

1í

eE4ò©"u×N¬ÀÝzxÿî®u)PhHãéÕÕJµMùzûsÉØ8)©©þ×®£§¿ïSÓÑ¡ýé`=JEȱãØzÂÜ.àáJkêOGW2ÛJSQJtûµrûK°01áäÄÒã²X´MI-LÓy8Z%PÙ`'-í¹à¸°Î¬X?ÌðéûYà¼A"

*1\ðè+ÞØ*i%¯V$$rªÆæf³SWÑ-aÅ­ùöicp¬º_Z2>ºâ¿·ýÔ5u´1Ô¤Uà©GXÖFA!ÄñÇ<¼{Vád#WzBªëRÁêÓT5ÕX· 6¢À?ØÿȽºYzm£a×4¡vg

_×m\Q¯ê¹ÿy÷b@Zª#j

õèXH*³*ùúy6X{ðu"½XÆÚ¨zÂÉB4t#Æ¡­GýtY³×§J}«û³,sÓlÚÖE#¨±ÿxþÓÏ"Zùô¢Ø} ô5pô$G|-6J¨«¨Lf¢ª:Z#»;4úVFe:¨@-`-f+Á"iV¶§öu+Z­ÈÙ8Ö<$S#ÁÌó½I4âP}Q¯.úþóìÅPnX%<ëÕ|oÙ¸\¯lǺ2T²äjhhçÇãèd¸I«r°}¥LôÍ"zâÒö¸`¡0âþÐîNëTÔsö¶$Ýd5)Ãílu°gÄN¶­]%=%D䨮«S «¡)Zz­W

HIà¡ö¸îÍxqùW©Ö4F,Ü[ùÓ«[Ú8Øa¡#Æ]®ÌÃ!¼S`¤1@E¿Ð}£J&=õþ]+è£ik)©ì<9I,01cn?×÷åZÈ*+

sw.kingdomsalvation.org/testimonies/gods-love-was-with-me...?

 

Upendo wa Mungu Ulikuwa Nami Katika Gereza la Giza la Ibilisi

 

Yang Yi, Mkoa wa Jiangsu

 

Mimi ni Mkristo wa Kanisa la Mwenyezi Mungu. Nimekuwa mfuasi wa Mwenyezi Mungu kwa zaidi ya miaka kumi. Katika wakati huu, kitu kimoja ambacho sitawahi kusahau ni taabu mbaya sana nilipokamatwa na polisi wa CCP muongo mmoja uliopita. Wakati huo, licha ya mimi kuteswa na kukandamizwa na ibilisi waovu, na kuwa ukingoni mwa kifo mara kadhaa, Mwenyezi Mungu alitumia mkono Wake wa nguvu kuniongoza na kunilinda, kunirudisha kwa uhai, na kunipeleka kwa usalama…. Kupitia hili, kwa kweli nilipitia uvukaji mipaka na ukuu wa nguvu ya uhai wa Mungu, na kupata utajiri wa thamani wa maisha niliyotunikiwa na Mungu.

Ilikuwa Januari 23, 2004 (siku ya pili ya Mwaka Mpya wa Kichina). Nilihitaji kuenda kumtembelea dada fulani kutoka kwa kanisa; alikuwa katika shida na alihitaji msaada kwa dharura. Kwa kuwa aliishi mbali sana, ilinibidi nirauke mapema ili kupata teksi ili niweze kurudi siku hiyo hiyo. Niliondoka nyumbani wakati tu mwanga ulichomoka. Kulikuwa na watu wachache sana barabarani, wafanyikazi wa kusafisha taka pekee. Kwa wasiwasi nilitafuta teksi, lakini hakukuwa na yoyote hapo. Nilienda kwa stesheni ya teksi kusubiri, na nikasongea kwa barabara kusimamisha moja nilipoiona ikija—lakini ikatokea kuwa gari la Shirika la Kulinda Mazingira. Waliniuliza mbona niliwasimamisha. “Naomba radhi, ilikuwa makosa, nilidhani mlikuwa teksi,” nilisema. “Tunafikiri ulikuwa ukitundika mabango yasiyo halali,” walijibu. “Je, mliniona? Yako wapi mabango niliyokuwa nikitundika?” nilisema. Bila kunipa fursa ya kujitetea, wao watatu walikimbia mbele na kwa nguvu walichunguza mfuko wangu. Walipekua kila kitu katika mfuko wangu—nakala ya mahubiri, kitabu cha kuandikia, pochi, simu ya rununu na bipa iliyoondolewa uwezo, na kadhalika. Kisha walichunguza kwa makini nakala hiyo ya mahubiri na kitabu cha kuandikia. Kwa kuona kwamba hakukuwa na mabango ndani ya mfuko wangu, waliinua nakala hiyo ya mahubiri na kusema: “Yaweza kuwa hukuwa ukitundika mabango yasiyo halali, lakini unamwamini Mwenyezi Mungu.” Kisha, walipigia simu Divisheni ya Dini ya Kikosi cha Usalama wa Taifa. Punde baadaye, watu wanne kutoka kwa Kikosi cha Usalama wa Taifa waliwasili. Walijua kwamba nilikuwa muumini wa Mwenyezi Mungu punde walipoona vitu ndani ya mfuko wangu. Bila kuniruhusu kusema lolote, walinitupa ovyo katika gari lao, kisha walifunga mlango kwa ufunguo ili kunikomesha kuhepa.

Tulipowasili katika Shirika la Usalama wa Umma, polisi waliniongoza kuingia katika chumba. Mmoja wao alichezacheza na bipa na simu yangu ya rununu, akitafuta dokezo. Aliwasha simu lakini ikaonyesha kwamba ilikuwa na betri ya chini, kisha ikasema betri ilikuwa tupu kabisa. Ingawa alijaribu sana, hangeweza kuiwasha. Akishika simu, alionekana kuwa na wasiwasi. Nilikanganywa pia—nilikuwa nimechaji simu hiyo asubuhi hiyo. Inawezekanaje iwe haina chaji? Ghafla nilitambua kwamba Mungu alikuwa amepanga hili kwa miujiza ili kuzuia polisi kupata taarifa yoyote kuhusu ndugu wengine. Pia nilielewa maneno yaliyonenwa na Mungu: “Vitu vyote, viwe hai au vilivyokufa, vitahamishwa, vitabadilika, kufanywa vipya, na kutoweka kulingana na mawazo ya Mungu. Hii ndiyo njia ambayo Mungu huongoza vitu vyote” (“Mungu Ndiye Chanzo cha Uhai wa Mwanadamu” katika Neno Laonekana katika Mwili). Kweli, vitu vyote na matukio yote yako mikononi mwa Mungu. Viwe hai ama vilivyokufa, vitu vyote hupitia mabadiliko kulingana na fikira za Mungu. wakati huu, hili lilinipa ufahamu wa kweli wa ukuu na mpango wa Mungu wa mambo yote, na kuimarisha imani yangu kukabili mahojiano yaliyokuwa njiani. Akiashiria vitu ndani ya mfuko wangu, afisa wa polisi aliuliza kwa shutuma: “Haya yanaonyesha kwamba kwa kweli wewe si mshirika wa kawaida wa kanisa. Lazima uwe mmoja wa uongozi mkubwa, mtu ambaye ni muhimu. Kwa maana viongozi wadogo hawana bipa ama simu za rununu. Niko sahihi?” “Sielewi unachosema,” nilijibu. “Unajifanya huelewi!” alisema kwa sauti kubwa, kisha akaniamuru kuchuchumaa nilipozungumza. Huku akiona kwamba singeshirikiana, walinizingira na kuanza kunipiga ngumu na kunipiga teke—kiasi cha kutosha kuniua. Uso wangu ukiwa umejaa damu na kuvimba, mwili wangu mzima ukiuma kiasi cha kutovumilika, nilianguka sakafuni. Nilikasirishwa. Nilitaka kuzungumza maana kwao, kutoa sababu ya kuthibitisha hali yangu: Nimekosea wapi? Mbona mlinichapa hivyo? Lakini sikuwa na njia ya kuongea maana nao, kwa sababu serikali ya CCP haiongei maana. Nilikanganyikiwa, lakini sikutaka kukubali vipigo vyao. Nilipokuwa tu sijui la kufanya, ghafla nilifikiri jinsi, kwa kuwa hawa maofisa waovu wa serikali ya CCP walikuwa wapuuzi sana, kwa kuwa hawakuwa wakiniruhusu kuzungumza maneno yoyote ya maana, sikuhitaji kuwaambia chochote. Ilikuwa ni heri nibaki kimya—kwa njia hiyo singekuwa na manufaa yoyote kwao. Nilipofikiri hili, niliacha kutia maanani walichokuwa wakisema.

Huku wakiona kuwa mtazamo huu haukuwa na athari yoyote kwangu, polisi hao waovu walikasirika sana na wakawa katili hata zaidi: Waligeukia mateso ili kutoa ili kunifanya nikiri. Walinitia pingu kwa kiti cha chuma kilichokazwa kwa skrubu sakafuni kwa njia ambayo singechuchumaa wala kusimama. Mmoja wao aliweka mkono wangu ambao hukuwa umetiwa pingu kwa kiti na kuupiga kwa kiatu, akikomesha tu wakati upande wa nyuma wa mkono wangu ulikuwa umegeuka rangi kuwa mweusi na samawati: mwingine aliponda vidole vyangu vya miguu chini ya kiatu chake cha ngozi. Ni hapo tu ndipo nilipitia kwamba uchungu katika vidole huenda moja kwa moja hadi moyoni. Baada ya hapo, polisi wasita ama saba walichukua zamu kwangu. Mmoja wao alilenga viungo vyangu, na kuvichuna kwa nguvu sana kiasi kwamba mwezi mmoja baadaye bado singeweza kuupinda mkono wangu. Mwingine alinyakua nywele zangu na kutingisha kichwa changu upande mmoja kuelekea upande mwingine, kisha akakivuta kwa ghafla nyuma ili nilikuwa nikiangalia juu. “Tazama anga na kuona iwapo kuna Mungu!” alisema kwa ukali. Waliendelea hadi usiku. Wakiona kwamba hawangepata chochote kutoka kwangu, na kwa sababu ilikuwa Mwaka Mpya wa Kichina, walinituma moja kwa moja hadi katika kituo cha kuzuia.

Nilipowasili katika kituo cha kuzuia, mlinzi alimwamuru mfungwa wa kike kunivua nguo zote na kuzirusha katika pipa la takataka. Kisha walinifanya nivae sare chafu ya gereza, iliyokuwa ikinuka vibaya. Walinzi waliniweka katika seli na kisha wakawadanganya wafungwa wengine, wakisema: “Yeye hasa alivunja familia za watu. Familia nyingi zimeharibiwa na yeye. Yeye ni mwongo, huwadanganya watu waaminifu, na kuvuruga utulivu wa umma….” “Mbona anafanana na punguani?” mmoja wa wafungwa aliuliza. Kwa hilo walinzi walijibu: “Anajifanya kuepuka kuhukumiwa. Ni nani kati yenu aliye mwerevu hivyo? Yeyote anayefikiri yeye ni mpumbavu ni mjinga kabisa kwa wote.” Hivyo wakiwa wamedanganywa na walinzi hao, wafungwa wengine wote walisema nilikuwa nikisamehewa kwa urahisi sana, na kwamba kitu kizuri pekee kwa mtu ambaye ni mbaya kama mimi kilikuwa kikosi cha wauaji! Kusikia hili kulinikasirisha—lakini hakukuwa na chochote ambacho ningeweza kufanya. Majaribio yangu ya upinzani yalikuwa bure, yalileta tu mateso na ukatili zaidi. Katika kituo cha kuzuia, walinzi waliwafanya wafungwa kukariri amri kila siku: “Kiri uhalifu wako na kutii sheria. Kuwashawishi wengine kutenda uhalifu hakukubaliwi. Kuunda magenge hakukubaliwi. Kupigana hakukubaliwi. Kuwadhulumu wengine hakukubaliwi. Kutoa mashtaka yasiyo kweli dhidi ya wengine hakukubaliwi. Kunyakua chakula ama mali ya wengine hakukubaliwi. Kufanya hila kwa wengine hakukubaliwi. Wadhalimu wa gerezani wanapaswa kuchukuliwa hatua kali. Ukiukaji wowote wa sheria unapaswa kuripotiwa kwa wasimamizi ama polisi wenye madaraka mara moja. Unapaswa kutoficha ukweli ama kujaribu kulinda wale wafungwa ambao wamekiuka sheria na kufuatia kunapaswa kuwa kwa kwenye huruma. …” Kwa kweli, walinzi waliwatia moyo wafungwa wengine kunitesa, wakiwaruhusu kunitendea hila kila siku: Wakati ambapo halijoto ilikuwa digrii 8 ama 9 chini ya sufuri, walilowa viatu vyangu: kwa siri walimwaga maji kwenye chakula changu: jioni, nilipokuwa nikilala, walirowesha jaketi langu lililojazwa pamba: walinifanya nilale kando ya choo, mara kwa mara walivuta mfarishi wangu usiku, walivuta nywele zangu, ili kunizuia kulala; walininyang’anya andazi langu lilikopikwa kwa mvuke, walinilazimisha kusafisha choo, na kuingiza kwa nguvu dawa zao zilizosalia ndani ya mdomo wangu, hawakuniacha nikojoe…. Wakati sikufanya walichosema, wangechangia na kunipiga—na mara nyingi wakati kama huu wasimamizi ama polisi walio na mamlaka wangetoroka wasionekane ama kujifanya hawajaona chochote; wakati mwingine wangejificha mbali na kutazama. Iwapo wafungwa wangekaa siku chache bila kunitesa, wasimamizi na polisi wenye mamlaka wangewauliza: “Yule mwanamke mjinga ameerevuka siku hizi chache, siyo? Wakati huo, ninyi mmekuwa wajinga. Yeyote atakayembadilisha huyo mwanamke mjinga atapata msamaha.” Mateso ya kikatili ya hao walinzi yalinijaza na chuki kwao. Leo, iwapo singeona hili na macho yangu mwenyewe na kulipitia mimi binafsi, kamwe singeamini kwamba serikali ya CCP, ambayo inapaswa kuwa imejaa ukarimu na maadili, ingeweza kuwa ovu, ya kuogofya na mbaya—singewahi kuona sura yake ya kweli, sura ambayo ni danganyifu na yenye unafiki. Mazungumzo yake yote ya “kuhudumia watu, kutengeneza jamii iliyostaarabika na ya upatanifu”—huu ni uongo ulioundwa kuwadanganya na kuwahadaa watu, ilikuwa njia, hila, ya kujipendekeza na kupata heshima haifai kupata. Wakati huo, nilifikiri kuhusu maneno ya Mungu: “Haishangazi, basi, kwamba Mungu mwenye mwili abaki kuendelea kuwa Amefichwa: Katika jamii ya giza kama hii, ambapo pepo hawana huruma na ni katili, inawezekanaje mfalme wa pepo anayeua watu kwa kufumba na kufumbua, avumilie uwepo wa Mungu ambaye ni mwenye upendo, mpole, na mtakatifu? Anawezaje kushangilia na kufurahia ujio wa Mungu? Vikaragosi hawa! Wanalipa upole kwa chuki, wanamtweza Mungu kwa muda mrefu, wanamtukana Mungu, ni washenzi kupita kiasi, hawamjali Mungu hata kidogo, wanapora na kuteka nyara, wamepoteza dhamiri yote, na hawana hata chembe ya wema, na wanawajaribu watu wasiokuwa na hatia kuwa watu wasiokuwa na uwezo wa kuhisi. Wazazi wa kale? Viongozi Wapendwa? Wote wanampinga Mungu! Udukuzi wao umeacha wote walio chini ya mbingu katika hali ya giza na machafuko! Uhuru wa dini? Haki halali na matakwa ya wananchi? Zote hizo ni njama za kufunika dhambi!” (“Kazi na Kuingia (8)” katika Neno Laonekana katika Mwili). Nikilinganisha maneno ya CCP na uhalisi, niliona asili ovu na mbaya ya serikali ya CCP ya shetani kwa ubayana kamili. Kudumisha mamlaka yake ovu, inaweka mshiko uliobanwa kwa watu wake, na kufanya kila kitu kuwalaghai na kuwadanganya. Kwa juu juu, inadai kutoa uhuru wa dini—lakini kwa siri, inawakamata, kuwakandamiza, kuwatesa, na kuwaua watu kutoka kila pande zote za nchi ambao wanamwamini Mungu. Hata inajaribu kuwaua wote. Jinsi gani ibilisi alivyo mwovu, katili, na asiyependa maendeleo! Uhuru uko wapi? Haki za binadamu ziko wapi? Je, si zote ni hila za kutumia kuwadanganya watu? Je, watu wanaweza kuona mara moja matumaini ama mwanga wowote wakiishi chini ya utawala wake muovu? Wanawezaje kuwa huru kumwamini Mungu na kufuatilia ukweli? Hapo tu ndipo nilitambua kwamba Mungu alikuwa ameruhusu mateso na majaribu haya kunifikia, kwamba Alikuwa ameitumia kunionyesha ubaya na ukatili wa serikali ya CCP, ili kunionyesha asili yake ya shetani ambayo ina uadui na ukweli na ya uhasama kwa Mungu, na kunionyesha kwamba polisi wa watu, ambao serikali kwa nguvu huwajenga na kuwatangaza kama wanaoadhibu uovu, kutetea wema, na kukuza haki, ni washirika na watumishi imelea kwa uangalifu, kundi la wauaji ambao wana sura za wanaume lakini mioyo ya wanyama, na ambao wangeua kufumba kufumbua. Ili kunilazimisha kukataa na kumsaliti Mungu na kukubali nguvu yake ya dikteta, serikali ya CCP ilifanya kila kitu kunitesa na kuniangamiza—ilhali haikujua hata kidogo kwamba kadiri ilivyonitesa, ndivyo niliona sura yake ya ibilisi kwa wazi kabisa, na ndivyo nilivyoidharau na kuikataa zaidi kutoka kwa vina vya moyo wangu, kunifanya kumtamani sana Mungu kwa kweli na kumwamini Mungu. Hata zaidi, ilikuwa hasa kwa sababu ya mateso ya walinzi ndipo bila kutambua nilikuja kuelewa kinachomaanisha kweli kupenda anachopenda Mungu na kuchukia anachochukia Mungu, kinachomaanisha kumkwepa Shetani na kugeuza moyo wa mtu kwa Mungu, kinachomaanisha kuwa katili, nguvu za giza ni nini, na zaidi ya hayo, kinachomaanisha kuwa mbaya sana na mwenye kudhuru kwa siri, na mwongo na mdanganyifu. Nilimshukuru Mungu kwa kuniruhusu nipitie hali hii, kwa kuniruhusu kujua sahihi kutoka kwa isiyo sahihi na kutambua njia sahihi ya maisha ambayo napaswa kuchukua. Moyo wangu—ambao ulikuwa umedanganywa na Shetani kwa muda mrefu sana—hatimaye uliamshwa na upendo wa Mungu. Nilihisi kwamba kulikuwa na maana kuu katika mimi kuwa na bahati ya kupitia jaribio na majaribu haya, kwamba kwa kweli nilikuwa nimeonyeshwa fadhili maalum.

Baada ya kujaribu kila kitu kingine, polisi waovu waliunda mpango mwingine: Walimpata Yuda ambaye alikuwa amelisaliti kanisa. Alisema nilimwamini Mwenyezi Mungu na pia alijaribu kunifanya nimkwepe Mungu. Kwa kuona huyu mtumishi mwovu ambaye alikuwa amewaripoti ndugu wengi ambao walieneza injili, na kwa kusikia maneno yote mabaya yaliyotoka mdomoni mwake—maneno yaliyosingizia, kukashifu, na kukufuru dhidi ya Mungu—moyo wangu ulijawa na ghadhabu. Nilitaka kumpigia kelele, kuuliza mbona alikuwa na uhasama kwa Mungu mno. Kwa nini iwe kwamba alifurahia sana neema ya Mungu, ilhali alikuwa ameshirikiana na ibilisi waovu kuwatesa wateule wa Mungu? Katika moyo wangu, kulikuwa na huzuni na uchungu usioelezeka. Nilihisi pia hisia kubwa ya huzuni na mwenye deni; kwa kweli nilijichukia kwa jinsi, zamani, sikuwa nimejaribu kufuatilia ukweli, na sikuwahi kujua lolote isipokuwa furaha ya neema na baraka za Mungu kama mtoto mjinga, nisitilie maanani uchungu na fedheha ambayo Mungu alikuwa amestahimili kwa ajili ya wokovu wetu. Ni sasa tu, nilipokuwa ndani sana ya pango la ibilisi, ndipo nilihisi jinsi ilivyokuwa vigumu kwa Mungu kufanya kazi katika nchi hii chafu, potovu, na jinsi uchungu Aliokuwa amepitia ulivyokuwa mkubwa! Kwa kweli, upendo wa Mungu kwa mwanadamu hubeba uchungu mkubwa. Anafanya kazi ya kumwokoa mwanadamu huku Akivumilia usaliti wa mwanadamu. Usaliti wa mwanadamu umemletea Yeye uchungu na maumivu pekee. Si ajabu Mungu alisema wakati mmoja: “Hata kama ni kwa muda wa usiku mmoja tu, wao watatoka katika hali ya tabasamu, watu wenye “mioyo mikunjufu” hadi wenye sura mbovu na wauaji wakatili, ghafla wakiwatendea wafadhili wao wa jana kana kwamba ni adui wa milele, bila chanzo wala sababu” (“Kazi ya Mungu na Utendaji wa Mwanadamu” katika Neno Laonekana katika Mwili). Leo, ingawa nilikuwa nimetumbukia katika mishiko ya ibilisi, singemsaliti Mungu bila kujali chochote. Bila kujali taabu kubwa niliyopitia, singekuwa Yuda kwa ajili ya kujiokoa. Singemsababishia Mungu uchungu na huzuni. Kwa ajili ya mimi kusalitiwa na huyu Yuda, polisi waovu waliongeza mateso yao. Yeye, wakati huo, alisimama upande mmoja na kusema: “Hujui kutofautisha mazuri kutoka kwa mabaya. Unastahili hili! Huthamini ukarimu wangu. Unastahili kuteswa hadi kufa!” Kusikia maneno haya mabaya, maovu kulinikasirisha—lakini pia nilihisi hisia isiyoelezeka ya huzuni. Nilitaka kulia, lakini nilijua haikunipasa kufanya hivyo; sikumtaka Shetani aone udhaifu wangu. Moyoni mwangu, niliomba kwa siri: Ee Mungu! Ningependa upate moyo wangu. Ingawa siwezi kukufanyia lolote wakati huu, nataka kukutolea ushuhuda wa ushindi mbele ya Shetani na mtu huyu mwovu, kuwaaibisha kabisa, na kupitia hili kuleta faraja kwa moyo Wako. Ee Mungu! Ningependa ulinde moyo Wangu, na kunifanya kuwa mwenye nguvu zaidi. Iwapo nina machozi, naomba yatiririke kwa ndani—siwezi kuwaruhusu waone machozi yangu. Napaswa kuwa na furaha kwa sababu naelewa ukweli, kwani umeng’arisha macho yangu, Ukinipa uwezo wa kutofautisha, na kuona kwa dhahiri asili na kiini cha Shetani, ambacho ni kukupinga na kukusaliti. Katikati ya usafishaji, nimeona pia jinsi mkono Wako wenye hekima hupanga yote. Nataka kukutegemea kukabili mahojiano yanayofuata na kumshinda Shetani, ili Uweze kutukuzwa ndani yangu.” Baada ya kuomba, moyoni mwangu kulikuwa na nguvu ya kutopumzika hadi nilipomaliza ushuhuda wangu kwa Mungu. Nilijua kwamba hili lilikuwa limepewa kwangu na Mungu, kwamba Mungu alikuwa amenipa ulinzi mkubwa na kunisisimua sana. Polisi waovu walitaka kutumia mtu mwovu kunifanya kumsaliti Mungu, lakini Mungu ni Mungu mwenye hekima, na Alitumia mtu huyo mwovu kama mfano unaopinga kunionyesha asili ya uasi ya wanadamu wapotovu, Akichangamsha azimio na imani yangu kumridhisha Mungu. Hata zaidi, nilikuwa na ufahamu fulani wa kazi ya hekima ya Mungu, niliona kwamba Mungu hutawala na kushawishi yote yaliyo katika huduma kukamilisha watu wa Mungu. Huu ni ukweli dhabiti wa utumizi wa Mungu wa hekima kumshinda Shetani.

Kwa kuona kuwa hawangeniruhusu kusema chochote nilichotaka, walitumia kila gharama—iwe ikama, ama vifaa na rasilmali za fedha—kufanya juu chini kuuliza dhibitisho kwamba nilikuwa muumini wa Mungu. Baada ya miezi mitatu, kuharakisha kote kwao huku na kule hakukuwa kumezaa matunda. Mwishowe, walijaribu kupiku: Walimpata mhojaji stadi. Ilisemekana kwamba kila mtu aliyeletwa kwake alipitia aina zake tatu za mateso, na hakuna mbaye hakuwahi kukiri. Siku moja, maafisa wanne wa polisi walikuja na kuniambia: “Leo, tunakupeleka nyumbani mpya.” Kisha, walinisukuma kwa gari la kusafirisha wafungwa, kufunga pingu mikono yangu nyuma ya mgongo wangu, na kuweka kifuniko kichwani mwangu. Hali ilinifanya nifikiri walikuwa wakinipeleka kuniua kwa siri. Moyoni mwangu, sikuweza kujizuia kuwa na hofu. Lakini baadaye, nilifikiri kuhusu wimbo ambao nilikuwa nikiimba nilipomwamini Yesu: “Tangu nyakati za awali kabisa za kanisa, wale ambao humfuata Bwana wamelazimika kulipa gharama ya juu. Makumi ya maelfu ya jamaa wa kiroho wamejitoa kwa injili, na hivyo wamepata uzima wa milele. Kifo cha kishahidi kwa ajili ya Bwana, niko tayari kufa shahidi kwa ajili ya Bwana.” Siku hiyo, hatimaye nilielewa wimbo huo: Wale wanaomfuata Bwana lazima walipe gharama ya juu. Mimi pia nilikuwa tayari kufa kwa ajili ya Mungu. Kustaajabika, baada ya kuingia kwa gari, bila kuwa mwangalifu nilisikia bila kusudia mazungumzo baina ya polisi waovu. Ilionekana walikuwa wakinipeleka mahali pengine kuhojiwa. Aa! Hawakuwa wakinipeleka kuuawa—na nilikuwa nimejitayarisha kufa shahidi kwa ajili ya Mungu! Nilipokuwa tu nikifikiria hili, kwa sababu fulani zisizojulikana mmoja wa polisi alikaza kamba za ukaya kichwani mwangu. Punde baadaye, nilianza kuhisi kutotulia–ilihisi kana kwamba nilikuwa nikisongwa. Nilijipata nikijiuliza iwapo kwa kweli wangenitesa hadi nife. Wakati huo, nilifikiri kuhusu jinsi wanafunzi wa Yesu walikuwa wamejitoa kueneza injili. Singekuwa mwoga. Hata iwapo ningekufa, singewasihi wailegeze, hata zaidi singekubali kushindwa. Lakini sikuweza kujidhibiti: Nilizirai na kuwaangukia. Huku wakiona kilichokuwa kikitendeka, polisi kwa haraka walilegeza kifuniko. Nilianza kutoa povu mdomoni, kisha sikuweza kuacha kutapika. Ilihisi kana kwamba ningetapika mpaka matumbo yangu yatoke nje. Nilihisi kizunguzungu, kichwa changu kilikuwa kitupu, na singeweza kufungua macho yangu. Sikuwa na nguvu popote mwilini mwangu kana kwamba nilikuwa nimepooza. Ilihisi kana kwamba kulikuwa na kitu cha kunata mdomoni mwangu ambacho singeweza kutoa. Daima nilikuwa dhaifu, na baada ya kuteswa namna hii nilihisi kwamba nilikuwa taabani, kwamba ningeacha kupumua wakati wowote. Katikati ya uchungu, nilimwomba Mungu: “Ee Mungu! Nahisi kwamba siwezi kuvumilia. Ikiwa polisi waovu kweli wanataka kunitesa hadi nife, nitatumia kifo changu kukuridhisha kwa furaha na nitakushuhudia. Ingawa pepo CCP wanaweza kuua mwili wangu, hawawezi kuua roho yangu. Naamini kwamba chochote Unachofanya, ni cha haki, na ningependa kwamba Uulinde moyo wangu, ili kwamba niweze kustahi yote ambayo Unapanga na kuweka kwa utaratibu.” Wakati mwingine baadaye, gari liliwasili kwa hoteli fulani. Wakati huo, mwili wangu wote ulihisi mnyonge na singeweza kufungua macho yangu. Walinibeba hadi kwa chumba kilichofungwa kabisa. Yote ambayo ningesikia ilikuwa sauti ya watumishi wengi wa serikali ya CCP waliokuwa wamesimama wakinizingira wakinijadili, wakisema kwamba kuniona kulikuwa kama kuona jinsi Liu Hulan alivyokuwa. Ilikuwa kitu kilichozindua, cha kuvutia sana! Yeye hata ni sugu kuliko jinsi Liu Hulan alivyokuwa! Kwa kusikia hili, moyo wangu ulifura kwa msisimko. Niliona kwamba kwa kutegemea imani na kumtumainia Mungu bila shaka Shetani angeshindwa, kwamba Shetani alikuwa chini ya miguu ya Mungu! Nilimshukuru na kumsifu Mungu. Wakati huu, nilisahau uchungu. Nilihisi kufurahishwa pakubwa mno kutukuzwa na Mungu.

Punde baadaye, “mtaalamu wa mahojiano” ambaye polisi walimzungumzia aliwasili. Punde alipoingia, alipaza sauti: “Yuko wapi huyo mwanamke mjinga? Acha nimwone!” Alitembea mbele yangu na kunishika kwa nguvu. Bada ya kunizaba makofi mara kadhaa usoni, alinipiga ngumi za nguvu mara kadhaa kifuani na mgongoni, kisha akaondoa kiatu chake moja cha ngozi na kunipiga usoni nacho. Baada ya kuchapwa naye hivi, nilipoteza hisia kwamba kulikuwa na kitu ambacho singeondoa mdomoni ama tumboni mwangu. Kuchanganyikiwa kuliacha kichwa changu na ningeweza kufungua macho yangu. Hisia polepole ilirudi katika viungo vyangu, na nguvu ilianza kurudi mwilini mwangu. Kisha, kwa ukali alinyakua mabega yangu na kunisukuma nyuma dhidi ya ukuta, akiniamuru nimwangalie na kujibu maswali yake. Kuona kwamba sikuwa namzingatia hata kidogo kulimfanya akasirike sana, na alijaribu kupata mjibizo kutoka kwangu kupitia kutukana, kukashifu na kumkufuru Mungu. Alitumia mbinu duni, za kustahili dharau kabisa kuniambika, na kusema kwa kuogofya: “Kwa makusudi nakutesa kwa kutumia kile kisichovumilika na mwili na nafsi yako, ili kukufanya upitie uchungu ambao hakuna mtu wa kawaida angeweza kupitia—utatamani heri ufe. Mwishowe, utaniomba nikuache uende na hapo ndipo utazungumza maana, na kusema kwamba majaliwa yako hayako mikononi mwa Mungu—yako mikononi mwangu. Nikitaka ufe, itafanyika mara moja; nikitaka uishi, utaishi; na taabu yoyote nyingine ninayotaka upitie, hiyo ndiyo utapitia. Mwenyezi Mungu wako hawezi kukuokoa—utaishi tu ukituomba tukuokoe.” Nikiwa nimekabiliwa na hawa wauaji, wanyama mwitu, ibilisi waovu wenye kustahili dharau, wasio na aibu na walio duni, nilitaka sana kupigana nao. “Vitu vyote mbinguni na duniani vinaumbwa na Mungu na kudhibitiwa na Yeye,” nilifikiri. “Majaliwa yangu pia yanatawaliwa na ukuu na mipango ya Mungu. Mungu ndiye Mpatanishi wa uhai na kifo; unadhani nitakufa tu kwa sababu unataka nife?” Wakati huo, moyo wangu ulijawa na ghadhabu. Nilihisi kana kwamba singeweza kuidhibiti, nilitaka kupiga yowe, kurudisha pigo, kuwatangazia: “Mwanadamu kamwe hawezi kuomba huruma kutoka kwa mbwa!” Niliamini kwamba hii ilikuwa hisia ya haki—lakini kwa mshangao wangu, kadiri nilivyofikiri zaidi kwa njia hii, ndivyo nilikuwa mwenye giza zaidi ndani. Nilijipata bila maneno ya maombi, nisiweze kufikiri nyimbo zozote. Mawazo yangu yalianza kukanganyikiwa, na sikujua cha kufanya, na wakati huo nilianza kuhisi mwenye woga kiasi. Kwa haraka nilijituliza mbele ya Mungu. Nilifikiri kujihusu, na kujaribu kujijua, na wakati huo maneno ya Mungu ya hukumu yalinijia: “Unachopendezwa nacho sio unyenyekevu wa Kristo…. Hupendi maarifa au kupendeza kwa Kristo …” (“Je, Wewe ni Muumini wa Kweli wa Mungu?” katika Neno Laonekana katika Mwili). Ndiyo—nilikuwa nimemwona Kristo kama mdogo sana, nilikuwa nimependa nguvu na uwezo, sio unyenyekevu wa Kristo, hata zaidi nilikuwa nimetamani hekima ya kazi fiche ya Mungu. Mungu hutumia hekima Yake kumshinda Shetani, Yeye hutumia unyenyekevu na ufiche Wake kufichua sura ya kweli ya Shetani, na kukusanya ushahidi kuwaadhibu waovu. Hivyo pia, matendo yote ya kustahili dharau ambayo polisi hao walinitendea na mambo yote ya kumkufuru na kumpinga Mungu ambayo walikuwa wamesema leo yalifunua waziwazi asili yao ya kishetani kama wanaochukia ukweli na kumpinga Mungu, na huu ungekuwa ushahidi unaohitajika kupata laana, adhabu na kuangamizwa na Mungu. Lakini, nilikosa kuona hekima na unyenyekevu wa Mungu, na huku nikifikiria kwamba “mtu mwema anastahili kudhulumiwa, jinsi tu farasi aliyefugwa anavyopandwa mara nyingi,” sikuridhika kuaibishwa na kukandamizwa. Hata niliamini kwamba kurudisha pigo lilikuwa jambo lenye haki, la heshima na la ujasiri kabisa ambalo ningeweza kufanya. Sikujua kabisa kwamba Shetani alitaka kunichochea ili nipigane dhidi yao, kunilazimisha kukiri ukweli wa imani yangu kwa Mungu ili kunitia hatiani. Iwapo kweli ningepigana nao na ujasiri wa msukumo, singeshikwa na njama zao danganyifu? Kwa kweli nilimshukuru Mungu kwa ajili ya kuadibu na hukumu Yake kwangu kwa wakati ufaao, ambayo ilinipa ulinzi katikati ya uasi wangu, ili kwamba nilibaini njama danganyifu za Shetani, na kutambua sumu za Shetani ndani yangu, na kupata maarifa kiasi ya kile alicho Mungu na asili ya uhai wa Mungu iliyo nyenyekevu na fiche. Nilifikiri juu ya jinsi Kristo alikabiliwa na kuteswa, kuwindwa, na kuuwawa na ibilisi CCP, na jinsi wanadamu wote walimhukumu, na kumshutumu, na kumkashifu, na kumwacha. Wakati huo wote, Alivumilia haya yote kwa ukimya, Akistahimili uchungu huu wote kutekeleza kazi Yake ya wokovu, na kamwe kutolalamika. Niliona jinsi tu tabia ya Mungu ilivyo karimu, na nzuri na ya heshima! Wakati huo, mimi—mtu mchafu, mpotovu—nilikuwa nimetaka kutumia ujasiri wangu wa msukumo kutetea heshima yangu ya kudhaniwa, kupigana kwa ajili ya haki yangu mwenyewe kulingana na mapenzi yangu mwenyewe nilipohukumiwa na pepo hawa waovu. Hisia ya haki ilikuwa wapi ndani ya hili? Na nguvu ya sifa na heshima ilikuwa wapi? Katika hili, sikuwa nikionyesha sura yangu mbaya ya shetani? Sikuwa nikifichua asili yangu ya kiburi? Nikifikiri hili, moyo wangu ulijawa na huzuni. Niliamua kumwiga Kristo. Nilikuwa tayari kuvumilia hali hii na kujaribu kadri nilivyoweza kushirikiana na Mungu, nisimwachie Shetani fursa yoyote.

Moyo wangu ulianza kuwa mtulivu, na kwa kimya nilisubiri zamu iliyofuata ya mapambano haya na ibilisi. Kukataa kwangu kukiri kulikuwa kumemwaibisha sana huyo aliyedhaniwa mtaalamu. Kwa hasira alipinda mkono wangu mmoja nyuma ya mgongo wangu na kuvuta huo mwingine nyuma ya mabega yangu, kisha alitia pingu mikono yangu na kuibana pamoja. Baada ya chini ya nusu saa, matone makubwa ya jasho yalikuwa yakitiririka usoni pangu, yakinizuia kuweza kufungua macho yangu. Huku akiona kwamba bado singejibu maswali yake, alinirusha sakafuni, kisha aliniinua kwa pingu nyuma ya mgongo wangu. Mikono yangu mara moja ilihisi uchungu mwingi, kana kwamba ilikuwa imevunjwa. Ilitia uchungu sana kiasi kwamba nilipumua kwa shida. Kisha, alinirusha dhidi ya ukuta na kunifanya nisimame dhidi yake. Jasho ilikuwa ikitia waa macho yangu. Nilihisi uchungu sana kiasi kwamba mwili wangu wote ulijawa na jasho—hata viatu vyangu vililowa. Daima nilikuwa dhaifu, na wakati huu nilianguka. Yote ambayo ningefanya tu ilikuwa kuhema kupitia mdomo wangu. Ibilisi alisimama kwa upande mmoja akinitazama. Sikujua alichoona—pengine aliogopa angelaumiwa iwapo ningekufa—kwa haraka alichukua kiasi kidogo cha karatasi ya shashi na kupanguza jasho yangu, kisha akaninywesha kikombe cha maji. Alifanya hivi kila wakati chini ya nusu saa ilikuwa imepita. Sijui nilifanana vipi wakati huo. Nadhani lazima ilikuwa inaogofya sana, kwa sababu ningehema tu mdomo wangu ukiwa wazi: ilionekana nilikuwa nimepoteza uwezo wangu kupumua kupitia pua langu. Midomo yangu ilikuwa imekauka na kufanya upenyu na ilichukua nguvu yote niliyokuwa nayo kupumua tu. Nilihisi kifo kikikaribia tena—pengine wakati huu kwa kweli ningekufa. Lakini wakati huo, Roho Mtakatifu alinitia nuru. Nilimfikiria Luka, mmoja wa wanafunzi wa Mungu, na uzoefu wake wa kuangikwa akiwa hai. Moyoni mwangu, nilipata tena nguvu yangu kwa hiari, na kuendelea kusema kitu kile kile tena na tena kujikumbusha: “Luka alikufa kwa kuangikwa akiwa hai. Mimi, pia, lazima niwe Luka, lazima niwe Luka, niwe Luka … Kwa hiari ninatii utaratibu na mipango ya Mungu, nataka kuwa mwaminifu kwa Mungu hadi kufa kama Luka.” Wakati ule ule maumivu yalipokuwa hayawezi kuvumilika na nilikuwa ukingoni mwa kifo, ghafla nilisikia polisi mmoja mwovu kisema kwamba ndugu kadhaa waliomwamini Mwenyezi Mungu walikuwa wamekamatwa. Moyoni mwangu, nilishtuka: Ndugu wengine kadhaa watateswa. Lazima watakuwa wagumu hasa kwa kaka. Moyo wangu ulijawa na wasiwasi. Niliendelea kuwaombea kwa ukimya, nikimwomba Mungu awalinde na kuwaruhusu wawe na ushuhuda wa ushindi mbele ya Shetani na kutowahi kumsaliti Mungu, kwani sikutaka ndugu wowote wengine kuteseka kama nilivyoteseka. Pengine niliguswa na Roho Mtakatifu; niliomba bila kukoma, na kadiri nilivyoomba zaidi ndivyo nilivyotiwa moyo zaidi. Nilisahau uchungu wangu bila kufahamu. Nilijua vizuri sana kwamba hii ilikuwa mipango ya hekima ya Mungu; Mungu alijali udhaifu wangu, na alikuwa akiniongoza kupitia wakati wangu wa uchungu zaidi. Usiku huo, sikujali tena jinsi polisi waovu walivyonitendea, na sikutia maanani hata kidogo maswali yao. Huku wakiona kilichokuwa kikitendeka, polisi waovu walitumia ngumi zao kuupiga uso wangu kwa ukatili, kisha wakapinda nywele kwa panja langu vidoleni vyao na kuzivuta kwa ghafla. Masikio yangu yalikuwa yamevimba kwa ajili ya kupindwa, uso wangu ulikuwa usiotambulika, pande za juu na chini za miguu yangu zilikuwa zimeachwa na majeraha, na kuchunuka waliponichapa na kipande kinene cha mbao, na vidole vyangu vya miguu, pia, vilikuwa vimeachwa vyeusi na samawati baada ya kupondwa na kipande cha mbao. Baada ya kuniangika juu kwa pingu kwa saa sita, wakati polisi waovu walifungua pingu, zilikuwa zimeondoa nyama kutoka kwa kidole changu gumba cha kushoto—kulisalia tu safu nyembamba kabla ya mfupa. Pingu pia zilikuwa zimeacha vifundo vyangu vikiwa vimefunikwa na lengelenge ya njano, na hakukuwa na njia ya kuirudisha. Wakati huo, polisi wa kike aliyeonekana mwenye madaraka makubwa aliingia. Alinitazama juu na chini, kisha akawaambia: “Hamwezi kumchapa huyu tena—yuko karibu kufa.”

Polisi walinifungia katika chumba kimoja hotelini. Mapazia yake yalikuwa yamefungwa kwa kubanwa usiku kucha na mchana kutwa. Mtu fulani alipewa jukumu la kulinda mlango, na hakuna kati ya watumishi wa huduma aliyeruhusiwa kuingia, wala hakuna aliyeruhusiwa kuona matukio ya wao kunitesa na kunishambulia kikatili kule ndani. Walichukua zamu kunihoji bila pumziko. Kwa siku na usiku tano, hawakuniruhusu kulala, hawakuniruhusu kukaa wala kuchuchumaa, wala hawakuniruhusu kula chakula changu hadi kushiba. Niliruhusiwa tu kusimama nikiegemea dhidi ya ukuta. Siku moja, afisa mmoja alikuja kunihoji. Huku akiona kwamba nilikuwa nikimpuuza, alishikwa na hasira na kunipiga teke lililonirusha chini ya meza. Kisha, alinivuta kutoka hapo na kunipiga ngumi, akisababisha damu kububujika kutoka kwa kona ya mdomo wangu. Ili kuficha ukatili wake, kwa haraka alifunga mlango kuzuia yeyote kuingia. Kisha alirarua kiasi kidogo cha karatasi ya shashi na kupanguza damu yangu, akisafisha damu kutoka usoni pangu kwa maji na kusafisha damu kutoka kwenye sakafu. Niliacha damu kiasi kwa sweta yangu nyeupe kwa makusudi. Niliporudi katika kituo cha kuzuia, hata hivyo, polisi waovu waliwaambia wafungwa wengine kwamba damu kwenye mavazi yangu ilitokana na wakati nilipokuwa nikithibitishwa katika hospitali ya wagonjwa wa akili, na kusema kwamba hapo ndipo nilipokuwa siku kadhaa zilizopita. Majeraha na damu mwilini mwangu yalikuwa yamesababishwa na wagonjwa, wao, polisi, hawakuwa wamenigusa…. Ukweli huu katili ulinionyesha ukatili, ujanja wenye kudhuru kwa siri, na unyama wa “polisi wa watu,” na nilihisi kutojiweza na huzuni ya wale wanaoanguka mikononi mwao. Wakati huo huo, nilipata ufahamu wa kina wa haki, utakatifu, uchangamfu, na uzuri wa Mungu, na kuhisi kwamba kila kitu kinachotoka kwa Mungu ni upendo, ulinzi, nuru, ugavi, faraja, na msaada. Kila wakati uchungu wangu ulipofika kiwango mbaya kabisa, Mungu daima angeendelea kunitia nuru na kuniongoza, Akiongeza imani na nguvu yangu, Akiniruhusu kuiga roho ya watakatifu ambao walikuwa wamekufa shahidi kwa ajili ya Mungu kotekote katika enzi, kunipa ujasiri wa kutetea ukweli. Wakati ambapo ukatili wa polisi waovu uliniacha karibu na kifo, Mungu aliniruhusu kusikia habari ya kukamatwa kwa ndugu, kutumia hili kunisisimua zaidi kuwaombea, ili kwamba nilisahau uchungu wangu na bila kujua kushinda vikwazo vya kifo. Kwa sababu ya utumbuizo wa Shetani mwovu, mkatili, niliona kwamba Mungu pekee ndiye ukweli, njia, na uhai, na kwamba tabia ya Mungu ni ishara ya haki na wema. Mungu pekee ndiye hutawala vitu vyote, na hupanga kila kitu, na Yeye hutumia nguvu Yake kuu na hekima kuongoza kila hatua yangu katika kushinda mizinga ya umati wa ibilisi, katika kushinda udhaifu wa mwili na vikwazo vya kifo, kuniruhusu kwa kunata kuokoka katika pango hili ovu. Nilipokuwa nikifikiri kuhusu upendo na wokovu wa Mungu, nilihisi kutiwa moyo sana, na nikaamua kupigana na Shetani hadi mwisho kabisa. Hata ningedhoofika gerezani, ningesimama imara katika ushuhuda wangu na kumridhisha Mungu.

Siku moja, polisi wengi waovu ambao sikuwa nimewahi kuwaona awali walikuja kuniangalia na kujadili kesi yangu. Bila kutaka, nilisikia bila kusudia mtaalamu—akisema: “Kwa mahojiano yote ambayo nimefanya, sijawahi kuwa mgumu kwa mtu yeyote kama huyo mwanamke mjinga. Nilimfanya atundikwe kwa pingu kwa saa nane (kwa kweli ilikuwa saa sita, lakini alitaka kujionyesha, akiogopa kwamba wasimamizi wake wangesema alikuwa bure) na bado hakukiri.” Nilisikia sauti ya kike ikisema, “Mbona ulimchapa mwanamke huyo vibaya hivyo? Wewe ni mkatili.” Ilitukia kwamba miongoni mwa kila mtu ambaye alikuwa amekamatwa, nilikuwa nimeteseka zaidi. Mbona nilikuwa nimeteseka sana hivyo? Je, nilikuwa mpotovu kuliko watu wengine? Je, kile nilichopitia kilikuwa adhabu ya Mungu kwangu? Pengine kulikuwa na upotovu mwingi sana ndani yangu, na tayari nilikuwa nimefika kiwango cha adhabu? Nikifikiri hili, singeweza kuzuia machozi yangu. Nilijua kwamba lazima nisilie. Singeacha Shetani aone machozi yangu—kama angeona, angeamini kwamba nilikuwa nimeshindwa. Ilhali sikuweza kudhibiti hisia ya huzuni moyoni mwangu, na machozi yalitiririka kupita udhibiti wangu. Katikati ya kukata tamaa kwangu, ningemwita tu Mungu: “Ee Mungu! Wakati huu, nahisi kusikitika sana. Naendelea kutaka kulia. Tafadhali nilinde, nizuie dhidi ya kuinamisha kichwa changu mbele ya Shetani—siwezi ruhusu aone machozi yangu. Najua kwamba hali niliyomo si sahihi. Natoa madai Kwako, na kulalamika. Na najua kwamba bila kujali kile Ufanyacho, ni bora zaidi—lakini kimo changu ni kidogo sana, tabia yangu ya uasi ni kubwa sana, na sina uwezo wa kukubali ukweli huu kwa furaha, wala sijui kile ninachopaswa kufanya kutoka katika hali hii mbaya. Ningependa Uniongoze, na kuniruhusu kutii utaratibu na mipango Yako, na kutokufahamu visivyo tena ama kulalamika kuhusu Wewe.” Nilipokuwa nikiomba, fungu la maneno ya Mungu yalinijia akilini: “Lazima pia unywe kutoka kwenye kikombe kikali nilichonywea Mimi (hili ndilo alilomwambia baada ya kufufuka), lazima wewe pia utembee njia niliyotembea Mimi, lazima uyapoteze maisha yako kwa ajili Yangu” (“Namna Petro Alivyopata Kumjua Yesu” katika Neno Laonekana katika Mwili). Machozi yangu yalikoma mara moja. Mateso ya Kristo yalikuwa yasiyoweza kufananishwa na yale ya kiumbe yeyote aliyeumbwa, wala hayakuweza kuvumilika na kiumbe aliyeumbwa—ilhali nilikuwa hapa nikihisi nimekosewa na nikilalamika kwa Mungu kwamba haikuwa haki baada ya kupitia taabu kidogo. Dhamiri na mantiki ilikuwa wapi katika hili? Nilifaa vipi kuitwa binadamu? Baada ya hiyo, nilifikiri kuhusu kile Mungu alisema: “Lakini upotovu ulio katika asili yao lazima uondolewe kupitia majaribu. Katika hali ambazo bado hujatakaswa, hizi ndizo hali ambamo lazima usafishwe—huu ni mpango wa Mungu. Mungu anakutengenezea mazingira, Akikulazimisha usafishwe hapo ili uweze kujua upotovu wako mwenyewe” (“Namna ya Kumridhisha Mungu Katikati ya Majaribu” katika Kumbukumbu za Maongezi ya Kristo). Nikitafakari maneno ya Mungu na kufikiri kujihusu, nilielewa kwamba kile kilichopangwa na Mungu kililenga upotovu na upungufu wangu—na kilikuwa hasa kile ambacho maisha yangu yalihitaji. Ilikuwa tu kupitia mateso na maudhi haya ya kikatili ndiyo niliweza kutambua kwamba nashawishiwa sana na mwili wangu, kwamba mimi ni mbinafsi, duni, mwenye kudai mengi kutoka kwa Mungu na siridhiki kuteseka kwa ajili ya Mungu na kuwa ushuhuda uangazao Kwake. Ikiwe singepitia mateso haya, ningeendelea katika mtazamo wenye makosa kwamba tayari nilikuwa nimemridhisha Mungu; singewahi kutambua kwamba nina upotovu na uasi mwingi ndani yangu, sembuse kupata uzoefu wa asili wa jinsi ni vigumu sana kwa Mungu kufanya kazi Yake miongoni mwa wanadamu wapotovu kuwaokoa. Pia singewahi kumwacha Shetani kwa kweli na kurudi mbele za Mungu. Taabu hii ilikuwa upendo wa Mungu kwangu, ilikuwa baraka Yake maalum kwangu. Baada ya kuelewa mapenzi ya Mungu, moyo wangu mara moja ulihisi dhahiri na mchangamfu. Suitafahamu yangu ya Mungu ilitoweka. Nilihisi kulikuwa na thamani kubwa na maana katika mimi kuweza kupitia taabu hiyo siku!

Baada ya kujaribu kila kitu walichoweza, polisi waovu hawakuwa wamepata chochote kutoka kwangu. Mwishowe, walisema kwa kusadiki sana: “Wakomunisti wametengenezwa kwa chuma, lakini wale wanaomwamini Mwenyezi Mungu wametengenezwa kwa almasi—wako katika kiwango cha juu zaidi kuliko wakomunisti katika kila hali.” Baada ya kusikia maneno haya, moyoni mwangu singeweza kujizuia kufurahia na kumsifu Mungu: Ee Mungu, nakushukuru na kukusifu! Kwa uweza na hekima Yako Umemshinda Shetani na kushinda maadui Wako. Wewe ni mamlaka ya juu zaidi, na naomba utukufu uwe Wako! Ni wakati huu tu ndio niliona kwamba bila kujali jinsi CCP ilivyo ovu, inadhibitiwa na kupangwa na mikono ya Mungu. Jinsi maneno ya Mungu yasemavyo: “Vitu vyote mbinguni na ardhini lazima zije chini ya utawala Wake. Haviwezi kuwa na hiari yoyote na vyote ni lazima vitii mipango Yake. Hii iliagizwa na Mungu, na ni mamlaka ya Mungu” (“Mafanikio au Kushindwa Kunategemea Njia Ambayo Mwanadamu Hutembea” katika Neno Laonekana katika Mwili).

Siku moja, polisi waovu walikuja kunihoji mara nyingine tena. Wakati huu, wote walionekana kuwa wa ajabu kidogo. Waliniangalia walipozungumza, lakini haikuonekana kama walikuwa wakinizungumzia. Walionekana kujadili kitu. Kama nyakati za awali, mahojiano haya yaliishia katika kushindwa. Baadaye, polisi waovu walinirudisha kwa seli. Njiani, nilisikia ghafla wakisema kwamba ilionekana kuwa ningeachiliwa siku ya kwanza ya mwezi ujao. Kwa kusikia hili, moyo wangu karibu ulipasuka kwa msisimko: Hili inamaanisha nitaondoka katika siku tatu! Hatimaye naweza kuondoka katika jahanamu hii ya shetani! Kwa kukandamiza furaha iliyokuwa moyoni mwangu, nilitarajia na kusubiri kila sekunde ilipokuwa ikipita. Siku tatu zilihisi zaidi kama miaka mitatu. Mwishowe, siku ya kwanza ya mwezi iliwadia! Siku hiyo, niliendelea kukodolea mlango macho, nikisubiri mtu aite jina langu. Asubuhi ilipita, na hakuna kilichofanyika, niliweka matumaini yangu yote katika kuondoka alasiri—lakini jioni ilipofika, bado hakuna kilichofanyika. Wakati ambapo ilikuwa wakati wa chakula cha jioni, sikuhisi kula. Moyoni mwangu, nilikuwa na hisia ya hasara; wakati huo, ilikuwa kana kwamba moyo wangu ulikuwa umeanguka kutoka mbinguni hadi jahanamu. “Mbona hali?” mlinzi aliuliza wafungwa wengine. “Hajala sana tangu aliporudi kutoka kwa mahojiano siku ile,” mfungwa mmoja alijibu. “Gusa panja lake; je, yeye ni mgonjwa?” mlinzi alisema. Mfungwa alikuja na kugusa panja langu. Alisema lilikuwa na joto sana, kwamba nilikuwa na homa. Kwa kweli nilikuwa na homa. Ugonjwa huo ulikuwa umekuja ghafla sana, na ulikuwa mkali sana. Wakati huo, nilianguka. Kwa kipindi cha saa mbili, homa ikawa mbaya na mbaya zaidi. Nililia! Wote, akiwemo mlinzi, walinitazama nikilia. Wote waliduwaza: Maoni yao kunihusu yalikuwa kama mtu ambaye hakushawishika kwa kivutio wala kuogopeshwa kwa vitisho, ambaye hakuwahi kutoa chozi hata moja kila wakati alipokabiliwa na mateso ya kuhuzunisha, ambaye alikuwa ameangikwa juu kwa pingu kwa saa sita bila kupiga kite. Ilhali, leo, bila mateso yoyote, nililia. Hawakujua machozi yangu yalitoka wapi—walifikiri tu kwamba lazima niwe mgonjwa sana. Kwa kweli, mimi na Mungu tu ndio tulijua sababu. Haya yote yalikuwa kwa sababu ya uasi na kutotii kwangu. Machozi haya yalitiririka kwa sababu nilihisi kukata tamaa wakati ambapo matarajio yangu yaliambulia patupu na matumaini yangu yalikuwa yamevunjika. Yalikuwa machozi ya uasi na lalamiko. Wakati huo, sikutaka tena kuweka azimio langu kumshuhudia Mungu. Hata sikuwa na ujasiri kujaribiwa hivi tena. Jioni hiyo, nililia machozi ya taabu, kwa sababu nilikuwa nimechoshwa na maisha gerezani, niliwadharau pepo hawa—na hata zaidi ya hilo, nilichukia kuwa mahali hapa pa pepo. Sikutaka kukaa sekunde nyingine hapo. Kadiri nilivyofikiri kuhusu hilo, ndivyo nilivyovunjika moya zaidi, na ndivyo nilivyohisi hisia kubwa ya taabu, ya huzuni, na upweke zaidi. Nilihisi kana kwamba nilikuwa mashua pweke juu ya bahari, moja ambayo ingemezwa na maji wakati wowote; zaidi ya hayo, nilihisi wale walionizunguka walikuwa wenye kudhuru kwa siri sana na wabaya sana kiasi kwamba wangetoa hasira yao kwangu wakati wowote. Singeweza kujizuia kulia kwa sauti: “Ee Mungu! Nakuomba uniokoe. Niko karibu kuanguka, ninaweza kukusaliti wakati wowote na mahali popote. Ningependa uushike moyo wangu na uniwezeshe kurudi mbele Yako tena, ningependa Unihurumie mara moja nyingine, na kuniruhusu nikubali utaratibu na mipango Yako. Ingawa siwezi kuelewa kile Unachofanya sasa, najua kwamba yote Unayofanya ni mema, na ningetaka Uniokoe mara nyingine, na kuruhusu moyo wangu ukugeukie.” Baada ya kuomba, niliacha kuhisi kuogopa, nilianza kutulia na kufikiri kujihusu, na wakati huo maneno ya Mungu ya hukumu na ufunuo yalinijia: “Unataka mwili ama ukweli? Unataka hukumu, ama faraja? Baada ya kupitia na kuiona kazi nyingi ya Mungu, na baada ya kuuona utakatifu na haki ya Mungu, unafaa kumfuata vipi? Unapaswa kutembea vipi katika njia hii? Utahitajika kuweka mapenzi ya Mungu katika matendo kivipi? Je, adabu na hukumu ya Mungu zimekuwa na athari yoyote kwako? Kama una maarifa ya adabu na hukumu ya Mungu itategemea jinsi unavyoishi kwa kudhihirisha, na kiwango gani unapenda Mungu! Kinywa chako kinasema unampenda Mungu, ilhali unachoishi kwa kudhihirisha ni tabia nzee, zilizo potovu; humchi Mungu, na zaidi ya yote huna dhamiri. Je, watu wa aina hii wanampenda Mungu? Je, watu wa aina hii ni waaminifu kwa Mungu? … Mtu kama huyu anaweza kuwa Petro? Wale walio kama Petro wana maarifa, lakini je, wanaishi kulingana nayo?” (“Matukio Aliyopitia Petro: Ufahamu Wake wa Adabu na Hukumu” katika Neno Laonekana katika Mwili). Kila neno la Mungu la hukumu lilikuwa kama upanga ukatao kuwili likiugonga udhaifu wangu, likirundika lawama juu yangu: Ndiyo, kulikuwa na nyakati nyingi ambapo nilitoa viapo vya dhati mbele ya Mungu, nikisema kwamba ningetelekeza kila kitu na kustahimili kila taabu kwa ajili ya ukweli. Ilhali leo, wakati ambapo Mungu alitumia ukweli kuniomba jambo, wakati Alinihitaji kwa kweli kuteseka na kulipa gharama ili kumridhisha, sikuwa nimechagua ukweli ama uzima, lakini kwa upofu nilikuwa nimejawa na wasiwasi, dhiki na masumbuko kwa sababu ya maslahi na matazamio ya mwili. Sikuwa hata na imani hata kidogo kwa Mungu. Katika hili, ningewezaje kuridhisha mapenzi ya Mungu? Mungu alitaka kile nilichoishi kwa kudhihirisha kuzaa matunda. Hakutaka viapo vya madoido, vitupu. Ilhali mbele ya Mungu nilikuwa na maarifa lakini sikuwa na uhalisi wowote, na kuelekea kwa Mungu, sikuwa na uaminifu ama upendo wa kweli, sembuse kuwa na utiifu wowote; sikuishi kwa kudhihirisha chochote ila udanganyifu, uasi, na upinzani. Katika hili, je, si nilikuwa mtu ambaye alimsaliti Mungu? Je, sikuwa mtu aliyeuvunja moyo wa Mungu? Wakati huo, nilifikiri kuhusu wakati Bwana Yesu alipokamatwa na kupigwa misumari msalabani. Mmoja baada ya mwingine, wale ambao mara nyingi walikuwa wamefurahia neema Yake walimwacha. Moyoni mwangu, singeweza kujizuia kujawa na majuto. Nilichukia uasi wangu, nilichukia ukosefu wangu wa ubinadamu, nilitaka kwa mara nyingine kusimama, kutumia vitendo vya ukweli kufanya ahadi zangu kwa Mungu kuwa uhalisi. Hata kama ningedhoofika gerezani, singeuumiza tena moyo wa Mungu. Singesaliti tena gharama ya damu ambayo Mungu alikuwa amelipa kwangu. Niliacha kulia, na moyoni mwangu nilimwomba Mungu kwa kimya: Ee Mungu, ahsante kwa kunitia nuru na kuniongoza, kuniruhusu kuelewa mapenzi Yako. Naona kwamba kimo changu ni kidogo sana, na kwamba sina upendo ama utiifu hata kidogo Kwako. Ee Mungu, sasa hivi nataka kujitoa kikamilifu Kwako. Hata nikiishi maisha yangu yote gerezani, kamwe singemkubali Shetani. Nataka tu kutumia vitendo vyangu vya ukweli kukuridhisha.

Baada ya muda, kulikuwa na uvumi zaidi kwamba ningeachiliwa. Walisema kwamba ingekuwa siku chache tu. Kwa sababu ya masomo niliyofunzwa wakati uliopita, wakati huu nilikuwa razini na mtulivu kiasi. Ingawa nilihisi mwenye kusisimka sana, nilitaka kuomba na kutafuta mbele ya Mungu, kutokuwa tena na chaguo langu mwenyewe. Ningemwomba Mungu tu anilinde ili niweze kutii utaratibu na mipango Yake yote. Baada ya siku chache, uvumi mara nyingine ulikuwa bure. Zaidi ya hayo, nilimsikia mlinzi akisema kwamba hata kama ningekufa gerezani, hawangeniachilia, sababu ikiwa kwamba singewaambia anwani yangu ya nyumbani na jina—hivyo ningetiwa gerezani milele. Kusikia hili kulikuwa kugumu sana, lakini nilijua kwamba huu ulikuwa uchungu niliopaswa kupitia. Mungu alitaka niwe na ushuhuda huu Kwake, na nilikuwa tayari kumtii Mungu, na kutii mapenzi ya Mungu, na niliamini kwamba mambo na vitu vyote vimo mikononi mwa Mungu. Hii ilikuwa neema maalum ya Mungu na kuniinua. Awali, ingawa nilikuwa nimesema ningedhoofika gerezani, hiyo ilikuwa tu hamu yangu na tamaa zangu—sikuwa na uhalisi huu. Leo, nilikuwa tayari kuwa na ushuhuda huu kupitia kuishi kwangu kulingana na matendo na kumruhusu Mungu kupata faraja kwangu. Wakati nilijawa na chuki kwa ajili ya Shetani, na nikaamua kufanya mapigano na Shetani hadi mwishoni kabisa, kwa kweli kuwa na ushuhuda wa kweli ya kudhoofikia gerezani, niliona kudura na matendo ya muujiza ya Mungu. Mnamo Desemba 6, 2005, gari la gerezani lilinichukua kutoka kituo cha kuzuia na kuniacha kando ya barabara. Kutoka wakati huo kuendelea, maisha yangu ya miaka miwili gerezani yaliisha.

Baada ya kupitia majaribu haya mabaya, ingawa mwili wangu ulikuwa umevumilia taabu kiasi, nilikuwa nimepata mara mia moja—mara elfu moja—zaidi: sikuwa tu nimekuza umaizi na utofautishaji, na kweli kuona kwamba serikali ya CCP ni mfano halisi wa Shetani ibilisi, kundi la wauaji ambao wangewaua watu kufumba kufumbua, lakini pia nilikuja kuelewa kudura na maarifa ya Mungu, na vilevile haki na utakatifu Wake, nilikuwa nimekuja kufahamu nia nzuri za Mungu katika kuniokoa, na utunzaji Wake na ulinzi Wake kwangu, Akiniruhusu, katika ukatili wa Shetani, kumshinda Shetani hatua kwa hatua, na kusimama imara katika ushuhuda wangu. Kutoka siku hiyo kuendelea, nilitaka kutoa nafsi yangu yote kwa Mungu kikamilifu. Kwa uthabiti ningemfuata Mungu, kwamba ningeweza kupatwa na Yeye mapema.

 

Image Source: Kanisa la Mwenyezi Mungu

 

Terms of Use: sw.kingdomsalvation.org/disclaimer.html

 

ÕbÊ:óD±õ'Ï9E*ã¨>ûåáZíâSh ¬ÇXôsnUÆò$,"Ê@üpXB«NZqb§,«fFØwÉDYjÉ>oÿÕZðk­(d {ðÌK{aȼ»Ì jæ½yo÷fëЧûÂyýï«k~ävwÔYG¦ôµn£ÞÄe}ÈÿX/ksÕ,[òú~Tóíõ ~ðãøæÓ'0é1ò)ÿåÙ1?nvýÍÔþÇõ"¿5\ÿ#Jî)ûØá>KÓçºWü¿°¹'uµcËÆ)È4êrs

³üjj kf~FCt'欮¹½v$SõdqulËÈ3?ÌË°þA¶å²PÊÇÖ=ì¿ÿUä¦f ǺÐê¾³ïzm8ôGÜómAi{r°±7ÑÞAü±³úæ«vR} µ;Ìwb=³äâ5ü-"ù'æ¡i~b¶·"{+æäæ¹ýá¢òD'`9¼·ÎþWM"ëÕ

xÚÊG¤àÔ}ßðÙf,M³ÇÃîb¤Ã/kZVv­:!o%Ä1Hy#ÈÕz,*ѲDOÿÖåÞ]Ì-µÝÓ,(YL&\,À°¨ÔrÜ£ÒG$vc¾` Ön|+ü3+Ð-O÷

9òÚæeÊ5¿KÙÿQOüè®.î:±m"é@ÉtÈvw#ý`Öæ?ªX§YÓʾt±½}B¿Ç6æ$9óòöqç}îÛøärô÷²Å×Üün>ujVÂè|é9¾Ãõ#ÿ.AúÅÛ¶Þ¤ªÿ{®Ðèï»0m&aæ"«æ«

ì>¡tIùoìï¤ûÑÚ|ǹä^V#ó®*ëIFí»S7sú^~PM5M|ûsµ%ô¯×ÒS0\±¸ü¬·±[:§ëÌ>BòÕ®ó߬/}Ãþ¬¤#+,±@Î4:½[ËÿöMºYbP®Hb)?-³W,v]¯æø(_'yûÊ¿¡5I9M#ÊÔÖ¤0<ÎÁÅw8yáFûØ£áod þ­;+H±±

Ø) }9+`õ_ùÇðVÚÕ£^InñKo7ÈÐjzÝiZÑD?³Í=ÏuÓúq/Ù.mïfFÐÃÅ!]#gò³J£vHd îß+yF-R»X'&ÞãâÌYéP:r~C|¦MZHaòαgukª]ÛÝ«-ÌRÈJÄ¿,ÙDìÐPÖÀ¬ÈÃn$»|%núÛKÒ.´Ûk[ËåjnD ­ö~Öõ§:P<º"eëP»IÐM

Å71ê¡@Æ¿²æ@ÍâÄÐqg¥ðd.A5ò\VÖµ·ÖiÈATVµ4ß0µå!nÏE1ôÛ-ÖôioõXnÖoMRÖâÛ+S0 j×ösGÃn®F³LrF¶b?Ú

¾©my£XfYJ`x¡ñ4Íòku¿É2ø#ο>aÖ¼Ãy©Û\Aõy4qHÌ*¨ÙHíh@

¢Â}¸³ÿ)þXþPiÚ%­Þ±yÎåÊCqqõTC4_»Ùiü­üÆIJ-,b6óïÍ_!iÚk¤M*HÅÌ­0mÏlÈÃÊ>m1pÈ#?0ô½O̺&&ñIÊ0^.±

+ñÜ7,s gKq"Ð@òλ¤yI¸¹³x£Y)q!+EVB¦¤Dê`Iݸé&"6@yÃË:½ï¯n#³H¢9ISAAú±¢5Í#K.££Ð?,ôû©t*ÚÜ£Û\Ú¥eu!A§PÛ`ÔdF¢}@³h&Òîhe[©[_ÝJhß_Ú<yÿWáÊ¡VGA

ù{¼Ê:]¦¥æ;[[ÐZÐá«$`±^ÝiYdDI6Hô2Ø~_éÃÓ´°¤

òÉaÇÔ§5bµïÆd=\ùâÆ:0%ëi yᥲ_RÖêAiwnýøîq^Yx÷p0Ï!§Òeį©

1l¾­OçfäÌ`a¶j¸¸¨;<»+I¼Ï¬$Ø\\]©gdZó¢¨öéÈåðÃ)J§O»Õõ-{Öo4ú0Çs7;Þ#×4\×ìôÍ Æ êÆi]LKVÒ.lǯ

Ê^ÙÄÑTNhw\iOW­þVy÷Tòì±

=o.ôqK5Hf

zuv1Òk5Úpë;=6[«[Ð5Ýòþñ'·K¨äK¶BVRÖ¡iñW~YV#SÙ¦

©Ï¢ùɶlü¢¾Ó¤áD

ª²ãçðÿ²Ì8ä&KV\±á=¼ÐÑ¡iìCPK#²¹Û­

D-@I

)kLt-~ÃGÕìo&u@Ó§c@}FNXL¢E¸ðÕÈÿÐiRAçk/«Â]¼»~¼ÑãÀß-§4ªBû½h©}¯^_j)â¼³

%¸Ibë@j~ÒäèPeïºw¥Ùé·vÓ^ÝÙÃõÂ|@8ð\ôg1Eå±²*]ÈèþÈ9/.Àr¥d³Áz¤ÚVvÒ\ÎÜ"

K95è<7Êc#A²rAÍù¬ËvÏl²îÊ$äW¾n#Ùðß jLËÒ=,ûòKòn¼oüÉæÂW7Õ¡·zJ*î*Mã¨L¡æ~¥Ìo+èö«úCÉvЫ}vÏÓþé72©ø½0Oɽ,Gj&jGÞîñH÷&6ú

MÏá¢S¯Â´ä6=ñÄÄ2ÿ/ª-µ:EYdB"T2P²ÌXoÕ3a=<Øǹ6ºÒîþ)~¢·pº´2Ã]e¯A-5Ãyí¿Î5å»Fn${u ! ú+êgd'#OÅTÅnvá¿ó®cq¹©´QöxÓEv=£ëG¤G¡TøJ+xW/ÅwMy&¤V禶ÔäÒ¤ÑÅÖCIaÄìÌ࿱¹1Äêp%äCÉÃ6ÍÔÀÂÔàâÎ%"½ö(­ Pܸh\DbJRÏó׬õ8¤æñô©QcPÕ­Õ(¡ºóoOõs"(ïÕ®@FT:!ÿç#4{{ß(ÚyDWvnF

Ì

tëÁåLÇõoÔaáxåÞ­ùkOÓ®õXëú^-7¨aGÿ)«Çös;Xä$áqrc þ'Ó^CòÞ¥è6¡íÄV3Ä]ÞC"ÊGêÍLFGÜDGÒËMÕ¦c5ÑJQÊÌBô,~Yf>à=N&RIõ-úcKóß#ìKg¶yÓu¯"R@v_ù«3ÈðáeÇãÏ?3ü¡uäß6Eca;*X¾³hÄÀ1!ãf;°Fû?äål¾$wægȤþ_ò¥ß¯%ô^8íº1W'âU¨ÇvÌãôóóòU¼±¡

OÔ

ÝRF³Ã2D`Ëð°å×eÊôÚßÑQ©ÐøbÁ·ÿÑä^jÖ_Ló]õ·Åse!%v?¨?5Û5ÚL|XÈ<¤î{C/XÎ/oò«iæ½jâËN»¯,íþ´ò3ó}J/ñîwÛáÊ^æùë¡ÑyßV×ïo{ë{»K)ÌlöÒG)ùiö?kåòjº w¼¦öëHµÖ.4Û´+)f·½#¯ÓÓ¶bçÁ0I#«±ÒêqȺQÕkÍ.æÒ%äó'Eä«%»Q(:Måï#G£Y-ÌÝõ=Yãiá#q$xÿ.däÌfl¸¸´â¿4»\Õí¯#úo¬iÓñ5+CÈl6ãJ¦3ËÄc<{Ë,×r®f!|Fa7³OkÔ?2 ØæºQ Ñæìc1!cd.

·£Cv·¢Ã;HUdU TmöfLc(l\Iä[ægJòÏ¡Yc·Èª#ñò5v§¿<¿-)g©Ya÷úÝ

û¤öó u¯É*v`ò¡ÓSQÒÅ}+yËýöãpµýÿ´ÿIp1jL<ÂÛïÎOîÿÒ¯ÏO/ywËþD±´Ó­#çS½Vº» 3J#¹äçâ§"¿ÙÊ0B¶½VC"IêòïË¿7Éäý~+äVOêv©Jͨ+¿ò×ÿÈXq¡*,ÏÉ_UÒ¥ó¢ÝhÔ-¦©k*ZÀçàQ*Ôý¦ø[}$][2.ÍdÔ½¼¦âßÖáÁK§*¡Ürâ±ÝõælÁ·¾dªiVë2$_(ãFâ>#ÀOùg¦ÕÏþtó2-_Rò]×ÚÛêÏcf÷2Ç$®êD\iÝEyös

8ý\ »)êªDQþj{ù5§Økúyó@ç×ÖeW¶gæ±°ãÐ¥[ÉæÓðÈç³¾¦}yåxn&AíWèÈlpñ:èzæ]&]:ÛëZrÅÈ\ÕÕX8F¨;ÉêroÙâ$ÄÙ Ñ ÆÜE=Õ4MIÒ.´ÛÚÒâãæ?UHÄ°QÔ§#ð®bqÏûã|4yq}vl­l¬Ó°·'©ÞZøµ¸tÀHÎ[Èÿ±p3jÚýп+<Ío§Ãu¦\4p V¸Mð@«G9SD:ȪHüã¯í.5RòÞá#¯£¤HÄ8áû$þ×Ã8ñð7y#ÂóoÓ±ÚolÙ98öQR@ÿXå´Ã¹3¯ËëírÖö)§S= à

Ò@våâ

í½n}QæítZÓôËpñÿ3]My¯ê2ÈÅÖtJöT¬êÓakOI_3ÂÔ¨²ªËne[4ü²³Y?$$púÜWaÿ-Ýk÷fS*ÌO]Ö7)>efºkgFJîh>\Ý[¤""¤ÑuQDãÍlÓ¿øñ'¡u}RÓ¸È@Ô:&>ªò4ß$yZÑO&0FìÞýyÎę̂Ñí;Ïç"ý!¥:ÓñxàѳaÙ²«»µ!q÷¼©4­bâH­ÑPÏ-Dâæw

{MóiÄéøJU²Ô´ë©-®V­5vnéÄJÔÆ¿ÿ8Û+=æºì)C×rç5]¦~¸ì¡õ|?ç$'¢´È[í5ÉaãEÿ\§³G¨'+µîÀþÄô¯2jú:]&pÖâõ=+©]éCû'~£7 óyñ"9>ÑâÍßS[­Äö5OP'üÔ3G\}Åé$|LCúQÿÓßóµÿyyªkÎÃt¦ÿð9^'#8x'ª

é8Ëùq¢´ë

¶ÔRÍëGðÿÛ|JG7ݶp¬¸ýÜS¿ÃJPü÷Ì`-Ë&Ï%·|µæí$¯B+¨½Ç¤J·Ò)èGuæìó÷¼SòoóI<w-¾ .¨k¯PJ£ö

6uͶ|<{n^'µyóÓòÿIÓ~·i|ºµÌ

½°¡¨r¼ÒîPmÌq²Ô¡¸¬h¿fNhÀÓFÊy9Ön4ûo1%íy[-½¯4SÇõ³QÂL£]]ôDçØjG4¶ïOOjùTÜéD/.b¼;xêB+HôÛeíôà

M«Þj+ú=-B@zØ-l·sÝkÄSáaÍöýg-qnË=ò¯>æÇ$à[±h8ÿ¶S7#ªTÀf¸k¹æµ+4}ݪ^^MBÜn#=D¯Ë®*Ëÿ6õú^ußk"ÇþS¾à20äÙîÁêÈV¥XûR¸7©;V´ú*úwòæòvüVµË=ºÜ/¦:²14úiu#÷¦üæþì{ÅuK{eЬ#VÞòN2´ÙsàI_WýlÛBíÔdªCi7úØ­!A®«4q)¥~#TË-®2Dêz]ηxb5á0':->RiÖ90>NiõЩß{Ðv|ø±ðÿ5ÿÔgüämËÁ°Nà$PòâGPBʱórsùåî" ÐM±Jû9D7óHTrRP}Øßwè1ñÓ ¸~e§UJõ«T#öiÐf0åÎVó{ÍvßR×üçmdSÛH;!c¿yÏ®Ý^/äùî7x«ýÛÛØÓ6Àº(¯á¨q0oB´Yx·|miþOiº×æeÙ1¼¸mÇâñ³\£U*r´q¼Éþb^\Åæ1l·^³´qj¤Õʲ¥¿à³IEõsõ³ ôa+þÒXÐüVýyÑÀêØ[ÿ¥3תtû#a×dÍ}

¬Mt»¢5Oú±ûìÂì6Þc»ÆÄ´^}ÆM¤lS]vI"Ô½hÜÇ @UÄTh~XgÍÛ:Ëváz(ñÉ5"áÌþÔÿ×Ï=ǯæs^2cSÙbP¿Ã#L²}IæJ·ò·åy­Ò]3PâÊFå^u£ÆÆ´ýßìälÍÐåâ

ª..¶.!ôËýÓ>b±HÀ\

zQÑSæh3:Ü;z_äk,þhº,v*`¶»È®¿ʴ_öyªí,»iÙ¸lÄuÏÍ0?5ôÛØåÿqösú

û<%øþ¼²¬z_Ýæ\ºÀ3D¤}OqóÇSÍ^QkC¨ÛVÍÁªveöuÌm&SÓøµXx¢bÍyUäθn£­ÂØY£6Ò8 ãӹʹõУÃê.ªØâôÅK«ùòþÅí¬e\S÷×8i\×ýü9¨Éîî±cÇ?Íx·ÿ5îµ¹Z+Vco_µBÿ\ÎÓèøw.«´A0y¿6g.ç&­^ùêIµ³Ê²È@¼G¶ÕúqCéÉ+Qmå8äE£×57`òQ~f»P8óHx`{ÿÕéþSÿ~_ÞÚ[Ûzú\Ù*Ð1?x×ù

SýS»^ÏäXdx¥C±±I#pC+B=9â*bjwo¿{?åW䡬2êþjãNÓT$v¨

Ï9­AjÑF?àÛ!)w6FcOÓ¬yåô ·´åÔ1Vf&wÊInxWä,õß5y¢~-ìï:W©IÝàû0õQ¢@ÀÑæþzòÞQóMÝ»ª¢I3ÜÚÊëÎ6Ú¨Ô¦üOÀßåfvñEÖg½êú¯4[Ý8[ÝÛF÷îÆTòQö3ybêÝGÌï·Ó§ê± ?98PSÓSð×ù¿ÕÌMdÇÓÜæhàyÿ9çþ¶ú¯uË~îÔ4HëÑH¶ùлO6:YôPYææò_ÝS·sÇsnÃiÊã±Uz

Ôäm+_DZ6E7

/7x[ô´1«kiÂ+¼9m8ÝS¿6S×@¿h¥

pEF;gÇp@P*»<I¤#m Ý[GÓ±­~n)Gùý^oÔNÆPê×Eoãå·!5Ìl8NIñÉËÍay¼/P²ú²ÑÛµ"CRXÍ¡éîßNþRùÉAYXjÖbbëñÏû¬)mÅxÓ5:­1¬}%ßèõ#$d}Qcÿ¾sóŵ´vÚdÚfrôúówv]ø

½:æâÇ+½Úõù%Ð9âÖW>¼çÖäA5'ÀæÞ1tr)ÕÞ

ÌÛp\Sr>y"®#hæx>M²ÍI~5©¼i>ùs=âPoüþüÛRo*ùzêilBº¥ã:£;G]ý ßhñÿ«:µäÉ{<÷ò«ÍÓykÎÖWÅÛL~¯võú5?Èo#hsg¥ÍÁ;<¿ô¿æ§ìüåäÄÔ-˦slеã¥d×üKþRæ'·sµ8xßæ¼3Ⱥ4ÞkÖFÓbír½eVXcsõ(¿ÈífÓ6aÛ¬Ãä¯þdyëIòGcÐô Ä0­mÓöUE95:çù5°Ë,¬òþ'q,pÇÏøCçÏ)4Ïo$·ªüÞV$-ìZæк]z¨Úk7¶÷0J[-Æ2­;Hb&C%´Õ&ºi£©lÉHbÁXñäì:äiÔ}·Ðôß/I,Ì@còyd·ï}U^lï

©a%¹Ç¨¬\Å÷O¼Ñå]CË¿:«]û­:EkÅåI£WR9ß´ù³ÆGKD).±"½ò)§ÉUû«I¬=ôÃki«£¤Û$ZÐh+ôalÙQî{¥¬ywÍ~]ú¤ð­Å£

ÉI[BËÈ0aR®î?4"2üÃÒG$/d'æËKòûY³Kùb¾°¼ORÔ^+Í~ÔGuÙ«ûk¼sây¹Ãù$Z½ìS<FNQ"#¾ÙkX¢ÖK­¾U$

!3\Eë#*ýæYDY§ÖÈ¿Wò¹§XCO

Æ5ë¾k×´_'yORÔ´[(c%2{tT.çöäâµbs13¹³IòçÖ/üÃyªêsµÌò|OÇ}Øìè|3s"'AffÏ4o`

ý¬;·.;R

W1E·°D¨nMZõë

©s]U(Ô4¨ð4ëÂ4â6í×

²¯Ë=UÕ¼Èñéüb·svòÓm¸Övl«6AeÉÒàITPk¶»²óöðQ^JV9åb+Ç1!a£¡*(imIu%àúÁÓÉee$ÈðáâÞpzx¯üÕ+ï÷_ýc$Ö¶$Å

1U×øª$½ÌbZHY#-õ^'*Ò´(«LRl"yzàN©emwy

US!«Ð-s%ßPßþq~Uع^hÓE¨¢Ê$aÿË1LKp/?:¼Ë¤k¦© Þ­æ{õr³Æ+2Äãâ

veËaaØ¥áS|*úd1í¾Zyµ§W°õÇSÙ«JdõÄS±·¼¹0é³qWj³ÓùAcÏülÆÏLXúÝ.¬ã4wèï8ù/æFÊ¡.æÇ$x¥å»å

NÂ÷K½LÔc6÷ÖLÐIøÆÔ¯ê3±n)ij;Þþ]E\²VéêWîª|vs­uKp¾CóYÇÿyº'Ô?ÎÿÐóe¡ ©ñÉ1EÃq,2¬±1IÕXlE0l£"

Øúí§|a«^"I­iåôûÀâÊ" N"§1çuÜä6oêxïüä·çÑ«DmuØDÄ·Ö"¤r¤zoþË-ÆvjxùýÿÐ2mEå¢ãQ<

é·Ä;

«4Bº¤Ð]!Ås

©µ}"جfbls{w|¿ç

gKÒïÒþÛS·Õ#o¯ÅUoL´¬Õ?½eY¹Ö4ÙãÑ/-ái/afæ:`Å*Wàø?ÈÌàxvwä]¶¬jeRêþ[MÂÕ5ÓÁ1õs[#Ĺì¬qðÌæÞqçZÛκô+

EÛ¼h¢Â@öj×2°@u°YW+Hp´¯sL±ÆYâ;6gß>`H·×Î!nM]Ãrn[uøcäÿìsU*vÝGüO5Ù5-UîËó£»F(6V5ol¿8C

ªÍÇ+gß^aÒo,t+XìmΫlnîý?5Ñ#jñéß%ÊpÀÙ7µ¹:¬±á¡ÅÂóëãK>Ö3)×!mHàÀ~¼P¾}Ñé²ûOÌ

>ãËÐèúî

óÛ+ïèÄ,e-

n×ö[âãDͦ&<3_ÒÿrÆ4é-òá`C2XaôæV?7%^É+¼"#çð6

¿W¶

Z½®*ÜZÙ½à§

h½:äh&Õ55Hî¢d4ªQ¸5ýXO5T§*âªû¯|(D«¢Mi¶*ÌóÓÏÖ¾V³Ð,îÒÙ-TÃõõ^WMûͪøy*óÊ!vØ2¦ú×7wupï=ÁÿHReworÆ»ÿ6X6`M±ýEwB)G¯ßCZ-çÔõ;{º+:«G@HÊä,Sn)pȵ[~ly«\òæ£cm¡C-­Ôéë¼/!udU#ÐÌ9B1Øg,²nÒÿÿÑóe ªlWn&Ø«0ü¶ü×óG,õKmÑ#Q1±iÔÈ#t¨æP94ø²,ã*o|ßæ2]-Þ½©M*ÔD$?W¯Å?Ø®HI,jî)õéûºð¯¸ßKÂjú"ô%KÆ)öx~óýP®NÚäÎë¡Íhcp

ûÍþcòÎ ·Ú

ëÙÊ?¼AñE þY#?FQ1ÓÏ_÷þoò|z,öÊfpÚ«ÂõdJXÁø|N­ü¹\qѶÉd±O*ÓüÑ­h×w?£.

¼W$4IPxûK_µ.8ËfQ<IL_ÌêÀþÿHgZG{:l+JÅýDClå37&=yDfe5I£ÇÛéË!

Tb¨K@ðí¡*Ûj3ÊïpÍ<¾q«6!ÅWä«@0L¥"y¯»yæÆ°ØX ÃÍ

¯üÉq!XȦÃ

VÌïÚ¸¢uxàqP}oQ}V?d)BýFX%

HcH#ÔvÛù|0+Ð@Ý

RËøIFD¨U¹)à"u 1Ö£·UåêÕ·ªAØ¿ ¯Wи0Ëü3]¯·e¨?ÿÒó]ê2LUå±;S¨Yµ$aâ6Å!¬~ã¨òçkq

$_ÿ®\Ámð!Ú>Ó9ÿ$åÑqäéò9$"úRh¡ß

¡£eîµÞ×PzÞ¦¡,¤ÈÖPáB¤-Êù×*)M:´ç'¦i1i^ÔÕH=TÓ

÷Wç¡\U:Ó`j0D&5ÛèÉ1JîÚ¯Ä|Î#í4KËr¡8R¾?¾zëiJ

+ÝÿPÉEEÚ:úCVäÕdâ«#q

֤

úy&ã¾D$£µBO yíóJ

-DBå

5ÝOP=ñ*õe§Idªùª±\ʺjpPRWâ

XÕ»ÿ«ì¨yä4«u¦FIXFAÑ?$nÞ?3\ÛV=¿#ó

?âY­v*É]áÿÓóUÛ?,TíH¾R©2ýØ¡0sû³Pð?÷èÕSò;d&6lÄh¯Ò

}?Ã-DîY¨­ZÐõùä

'ílpZÓQÝûß«CßëÂ

|ò%!RÚ¸¤²¹G5kòLy¢¹Ø÷¸ÓV¿#Jû7<ߥ·Ï|PUgrAÂPé}M°ÃSUXö)¿NµÉ-KÐ:ll³ø`)\,Åí»? Ñ«ÌWº$DÀÿvNÃßP7m[hu$äu¤2,2ü©ÅæbGOBMÇjÌmWÐæèMdÿÔóUÛoIW¸þëèÅPQÿx¿1¦Mö)Bï¾úò2eFÔüõåk¥ÇÙ|%

/Aª¬Tø~,*½þýzôzädº?î~ÿ×*kýòôëߧӦC

ÿÚ_£tÿ±úõäÃ¥iýì~ÑÆ*U_¡É!WMþûéíRÕþ×o²~xd¹ÿxÿWéÀy$7ûÎ>CõaCÅÔàJ¤]ívÿWý¼RëîÛþ2D¤(Ïýñú2%f?_òÍÓýå~¿ë.b꾡þóàÿÿÙÿâXICC_PROFILEHLinomntrRGB XYZ Î1acspMSFTIEC sRGBöÖÓ-HP cprtP3desclwtptðbkptrXYZgXYZ,bXYZ@dmndTpdmddÄvuedLviewÔ$lumiømeas$tech0rTRC<gTRC<bTRCELRY`gnu|¡©±¹ÁÉÑÙáéòú&/8AKT]gqz¢¬¶ÁËÕàëõ!-8COZfr~¢®ºÇÓàìù -;HUcq~¨¶ÄÓáðþ

+:IXgw¦µÅÕåö'7HYj{¯ÀÑãõ+=Oat¬¿Òåø2FZnª¾Òçû%:Ody¤ºÏåû

 

'

=

T

j

  

®

Å

Ü

ó"9Qi°Èáù*C\u§ÀÙó

  

&

@

Z

t

 

©

Ã

Þ

ø.Id¶Òî%A^z³Ïì&Ca~¹×õ1OmªÉè&Ed£Ãã#Cc¤Åå'Ij­Îð4Vx½à&Il²ÖúAe®Ò÷@e¯Õú Ek·Ý*QwÅì;c²Ú*R{£ÌõGpÃì@j¾é>i¿ê A l Ä ð!!H!u!¡!Î!û"'"U""¯"Ý#

#8#f##Â#ð$$M$|$«$Ú%%8%h%%Ç%÷&'&W&&·&è''I'z'«'Ü(

(?(q(¢(Ô))8)k))Ð**5*h**Ï++6+i++Ñ,,9,n,¢,×--A-v-«-á..L..·.î/$/Z//Ç/þ050l0¤0Û11J11º1ò2*2c22Ô3

3F33¸3ñ4+4e44Ø55M55Â5ý676r6®6é7$7`77×88P88È99B99¼9ù:6:t:²:ï;-;k;ª;è<'<e<¤ >`> >à?!?a?¢?â@#@d@¦@çA)AjA¬AîB0BrBµB÷C:C}CÀDDGDDÎEEUEEÞF"FgF«FðG5G{GÀHHKHH×IIcI©IðJ7J}JÄKKSKKâL*LrLºMMJMMÜN%NnN·OOIOOÝP'PqP»QQPQQæR1R|RÇSS_SªSöTBTTÛU(UuUÂVV\V©V÷WDWWàX/X}XËYYiY¸ZZVZ¦Zõ[E[[å\5\\Ö]']x]É^^l^½__a_³``W`ª`üaOa¢aõbIbbðcCccëd@ddée=eeçf=ffèg=ggéh?hhìiCiiñjHjj÷kOk§kÿlWl¯mm`m¹nnknÄooxoÑp+ppàq:qqðrKr¦ss]s¸ttptÌu(u

uáv>vvøwVw³xxnxÌy*yyçzFz¥{{c{Â|!||á}A}¡~~b~Â#åG¨

kÍ0ôWºã

G

«r×;iÎ3þdÊ0ücÊ1ÿfÎ6nÖ?¨zãM¶ ô_É4

uàL¸$ühÕB¯÷dÒ@®ú i Ø¡G¡¶¢&¢££v£æ¤V¤Ç¥8¥©¦¦¦ý§n§à¨R¨Ä©7©©ªª««u«é¬\¬Ð­D­¸®-®¡¯¯°°u°ê±`±Ö²K²Â³8³®´%´µµ¶¶y¶ð·h·à¸Y¸Ñ¹J¹Âº;ºµ».»§¼!¼½½¾

¾¾ÿ¿z¿õÀpÀìÁgÁãÂ_ÂÛÃXÃÔÄQÄÎÅKÅÈÆFÆÃÇAÇ¿È=ȼÉ:ɹÊ8Ê·Ë6˶Ì5̵Í5͵Î6ζÏ7ϸÐ9кÑ<ѾÒ?ÒÁÓDÓÆÔIÔËÕNÕÑÖUÖØ×\×àØdØèÙlÙñÚvÚûÛÜÜÝÝÞÞ¢ß)߯à6à½áDáÌâSâÛãcãëäsäüåæ

æçç©è2è¼éFéÐê[êåëpëûìííî(î´ï@ïÌðXðåñrñÿòóó§ô4ôÂõPõÞömöû÷øø¨ù8ùÇúWúçûwüüý)ýºþKþÜÿmÿÿÿá´http://ns.adobe.com/xap/1.0/

      

ÿîAdobed@ÿÛÿÀÄÿÝ9ÿÄ¢

 

u!"1A2#QBa$3Rqb%C¡±ð&4r

ÁÑ5'áS6ñ¢DTsEF7Gc(UVW²ÂÒâòdte£³ÃÓã)8fóu*9:HIJXYZghijvwxyz

¤¥¦§¨©ª´µ¶·¸¹ºÄÅÆÇÈÉÊÔÕÖ×ØÙÚäåæçèéêôõö÷øùúm!1"AQ2aqB#R¡b3±$ÁÑCrðá4%ScDñ¢²&5T6Ed'

sFtÂÒâòUeuV7

£³ÃÓãó)¤´ÄÔäô¥µÅÕåõ(GWf8v¦¶ÆÖæögw§·Ç×ç÷HXhx¨¸ÈØèø9IYiy©¹ÉÙéù*:JZjzªºÊÚêúÿÚ?ÑÐrVR

@ìAM+)¨µÈúöå)ÓÄôçu5´ñ³LÓÆÔgI/p>}>àûbE =?VEêغ.9iñTXªý¬n¥Dr)zQ¶¾¦É7qî

ç>;R¹=f_·vôÚàbÃѾ¡¾Ý

3¡ñ2É,«#ÚxinÌο@>PÔO¸Ñ¨­J¥c ®ntmRAí£XË*¯­´ÌV¢ÚE¬Jð}

w¢¢j

×óY¹úU

uR¢:eJxÕKHO­xP,jK)EÖÀÆT ±ÓÏÔd½Ô4ÿ?FQ3éôé.bE¢u«y'ûiÔ³*ʺÝ|zP {_m£ø?#ÒÕ =%% wãUUd*ádhPÃUË ÄÿKû£À_N?êý(QEzv¦Oü23oÖkó*ê:G#oú@>ÓÆuåëÖ¦ÐV½ÛÙÍàÞ&,¤,BÐM¸!ªÃìg±-JEÕëÐOq`f¢.4ôª)§t³3&zÕ]ܳ0æäÜìSáÐ}Ù#ýõÑ*ÐeTßBéxï¨1°é

_gUkòaË%e$eýÈÝe`¢bÚÝA½Mùå®Yr1Ô#Ï"å|ú¯¸y5¥Æ ºÉ{Ä4°ñþxÆßãaÄi^¢KU¯LÄƤTÈ©Â

tnu¡¿ÓskiDÏDìKCÖsé"'

bnI@S×p

ØXpÄñýÔAÅzU¥tÔ¸ÌÂÅuªDt·_L;#!uOÕnI /ïÙ¥ò32ë¬":¿¨À6öÐÆG[wfë4<`èÔÃRýÇÓÀ³èoQ`nlHþÛêÔ=4Á©AÔI"Ù¶¦ð¢¸°$=iVÓ¨uµÐ{¹5¯I¨Úó×#iP*À.£^¥Èeà(zvÐ#Oi)¥´Í"³ÀídE,ÁyÒuü§²;¨Æûxt)³TЩB"S§LLî=WBÇbB:ÀrZä,l=ÜUBKT±£ñÕïêh^M

4o¤+$¥iSÅnB¶¦'ÔåTéö[º¿`êÞ_FV4è<º·¼Lz£íáÛÊJ̺<M#?Ô0Õr s¤À¿¸µÔ5 ,t p

+ÔMÅ@B]¦÷HTòÄY]Ë¢\jP¤yúp5wT¨«tÌf5}Küº

ëÖ5Ô4Ñb¬Ú´ ü

t/:AS{ \í¥E(HûqÒôu&¦¿°tåB4

#£²Ò"è <®þ­jŬ¥rÓ¦§6Aèüñ© ¬gÿ'ª1rêÕ$q±JG¥zXUøúÞKöúVmÔ cϨÇÜ

.X¸¾.¦°u\߶ȩdüb ÕȳùO)¡4b4Ò=bàÜõàäy5'X ¾,

ü+òêÂi°È²ERíeÐâuÒRʾ0@E]@ÜÛÛ$±µ¯ÛÕLo8®öub$(Ï'

0_F§f`o¤ìMØúu°µµý²ñê¯MÁ¯Ë¡RI<L쵻ʦ'KFÁµ84(:yâ÷¿Fɪ¯Õóê/Ê%é­Âêò"-³A-7¡°.XºÖÔ¼²ÎAKä¬EI4ý½.ßê+° Ò+Ö ýî¬ÊèY*dõFT'X"ÜòŬ¿â=ËÐ

¥:

!¥WýYèÄüWwyâåTÛîc²$d(°âqkê.ÀÛê~¥Ý=¿ü_K,¤1ÏÇóëvÿQ´Û{¤¶6PÅÁm%´Hdk*þ3¿ qhK}@ j²`VÁµíÐüú½O¼{®º²CâÔf¾°À53Eþ,lxد

45û|¸`tç:ªI5ÿWË«­«ª®©Ò()¡yæy,a\úúÛþÛÜ¡#¬hds@QR«;^'­eþhöߧ0ÌZÊÑiX°Ü

ezÀPG¢À_ül#ÊåîæwSEoLàt7Úàûþ!OQÇ¢ITbâ&d6pVwXÙÜ"Eb@u!?I#úí$VÇMpìèöUdÖgü_Qq³

ODmu!hÕ8¹JºI*5YP¿íÙâ¢(Ôý½%ª!ªô~:'O]L¬eº Zq ׫ "Óô¿ §ÐÜ%»,a@ Lt9Ú&hGR§MõùN_ãÞùM1ó·&FļNÎÁµz@_Ós~_Økûõµ N"¾´éO6éä^*ΡVqê4ßõ¨`Ý­76-qȸ 8ÿ×þEìÐ'ªáù#¼Õs\ ÝB(atò¦É

ùÓ~maMÐÒf§øzí!`·¢Ï²*¡Åf)jDo-Wñ³È¤/Íé~G6ßÙ£OÙÐEbH#Ðusx·ñõXúbı.y'H½Áã=¬H6HO§QÝÅ~¡¾Þ«+äõ<´yzéÕOÕôFÀÒ

òHÜl§êZ×6÷ïzµ±êóè}ËɬªpáNþ¿ðÐ^ )¦PήxðÖ*Çô

úqcî6ÞZ5@=IJx;©:¨)_óu¨óúIiãßS¼cD!®H^2¥EÙ¹ô áocïmß$E£`ãÔEîtqr,*{×ʹáÖ¾½\ïiR6¨°

ŹQ¦5@Hæäcþñor|Õ6c l\u¸ßòøbûO"Å1ÃF±Ý4j{x῱vº

ÛNçÜSÌ(¾9<¾g©W5JJû:س¬dq°

ZÙÌm¥+¯¥T/Ðx¹Ù&ܱ2¦_*ç¡ûvдè÷õrÅ.²E»jk/kÅOǹ{bP-

Fh:w¶×rkЦ@ãH"âÀ

$X ÷ϳßD½VßÈ5ær(ÛÇ¢ÊZ0áV)àØĸä9¹0Y4ñ=ö°Øj=ʯ¬&_;vPÆG,ð¶b¬¤}A½ýa

¤&½IÛ4òÍ-Xêó êûùC:12y§wÒ¶wOîÝ@_IHú0þ¦þäZ§òê:÷

3ÑJÝ&Cõ;iöÔ#ߤZĨö6pn¢<ÕüwP¸øÁâ<:ê-âUYtJ

m_[sþ½½ÃδoÄ»JíedÖ ï2µYY0:mÅýF

HéÂ<2¤{"#ãZz.¸}AMziSƱFî®7xËJZXucrÅ}µBØç@(=0Kñû:iÈÃç#N¤»Ëý Ê

(ì$ÅÍìÂþÝÐp+ùSü:Á¨1×xtÒ3Æ©û.Y4»f6éÀ¦ßÐûgÄ©ÑPG[:éAô_>Q4íµO"Yà+3(è%ÈñÁoø/¨l=CÙß.´Òß*1°tW»ÚÈ«µWʵ§U!³UdȹI\âHÖ&ò2<ÁáxÄeWZò¬ r/Íþ}YtÔyy£ËhÐ|ȧGï¡63°N±j

T ®Tò}£É¾V¨¨lzôWºø)g2A¤×qÐg¶

Ù¨`ò5C±Tr2ñ¼÷

«Ð¬Él!ZÕ¨?.±¢ïÂ{¶1

TõW«¼ølL{

eF¦È,VUUt"CbÌ¿_ÁÕaøö¾È«<rÊt!ÙWM^éñaïÁ¤Z=2M"­Ùäy4bB´.-ôö¼S#¨Í>Þ

öáÆC^êçóêoó;çø·ÛbDI·Ur«£HPèe-`Ò¨xÿ îs=«ÃH7gú8­#ìã×Ì+³!fßÙ²5$"ZVIYª"ÂÀl?"þç(Qàê4ÙI6Ť$úô4|px¡Ýk¥d¦íâShü~O3é¦îCH?Ùµ¹öÝá&"õ<<º8·H^ä

Tû:Üà­¤Û»qÔÆÉ,ò-"§éú~

"ãê

ÝýDw®ùúu3òËj±BTÇíÏ[m2

0BúS),x

F­$U<ÿÓÚ®päpÿOn¶ãPLô1õQ¾J Cd§Kzf»±üsýO¹Wv¨áÔiÌK§ý_#Ñbw6Å

ÏõücÝ]ïO³$ÁÉ~x_½"ãêA¸@öì~zSl5I§

z¥Íâ¢,ÍYfu_<¢0t4§H²/(MÚÊusþ¿TìèGI¨§Fâô¢-ËYIª]¥1X³0ò´r'«QÅmaɵϷíh²-GçÓ[Kôa×

z¶¾YÜÿkEóø§³ÿ· ÏT÷òHß?ÔQTd'kù¨`ÎËceºrGÒÞÁ[ ¹2ÓCöô.ÚXø*`ñè2øÊ$~mð²Fáª':Mâ$4,β+ßÈÈuXñq E½.å«xðèMpSèô¯

üV)òiº}SÄQ]¶pßQ¦}lÒ³$;odSá§D&ñ(·¨E2Ec«ê¤X>§Ø^*5>F_cÅÕêÁѤ­!£6b²I"FArnü<7éõö;TÖº-48ùtµë ÃPÀ_+ý,¥`õyüý9·¹e­kÐ7røÇB-maC}7rx7µ¹öwÑ_D¿ä

4!,h`10½£iÒLcPõZÜöÜûï±qèI±¸PÕ¯åyõV»ÎC÷Ç#7TLòXÇ2´GOêÐ,·úÖû%!\Tô|Ld}½1íD²icûeÒ²5ocoÛJe[ÁúñcïËÔ¤ùt¿ZèfAðõi&ñÅãVòÚÕã?ª)Suý©]ØGÀ°Õn&÷±½²iHGëáâGjSÒµÿg¥'Æ5·õKÉM:«¨vYúÙ¥p,o¤WúܽÚùz¥zKFÀÄdååçÑÌïf«÷B.Yã(v¼`²ß¥[ô#ú{ÒDLµ¨¦Ô:If°Ëy^¾vͧ±o:ÖH,±¼,É1·#P_UÒà_úóorO'±ÙÁò>]Gä=mñ8yqT>»ÄeIôEio

±iÓb¬~U

ÏÜO¿AK85¯çÔÁÊUøjz[¦ÁDL}2ÌÌcÉ 7:4púýyNnxöe i8ùtqq©n¤4ó?ùz7.*2t»4>-q+lJsêü~ö1°Zò>]n$+w#|ÇHÝÛÓî:ÒSª­[a¤¨7úý>ò»Hô=Ò9ópH&´èÔõá

ÕÉiaI°Õ}ö#ú±üû¶ì«òè¹oöt!\\CªÓ_«I'ëõüû7è· ç´ mª*!(K_é¤Üüß{}xöqZÛZN:¨þÏXië*£@<LD²¤./azÜù$[Ø^ø$¯CPêÊ2Q+5¡XÊ.àÄHS¨;j$Øij$ÕJR¼8Ó§4j¦Sçþªôzº

âL

v^9ÙÑ®±Qû¤qýøbhaüº?öï´ñ*äPèÌ/)±@þ%ÔÒlHÂäa]Æ¥Âçá.ÖF°kU

ØPÆ*æ*Ícz}ɱߧ«úZþÑØ#OÈc¡|

Ø×í4è9Ú0ªe©IÄRBÅ£I"L*

.Àvú¥¸á

2­Ê×üý\§ÆÚM{"zXkêE_TASÈúÿø¿°ôëõÈ5ôêryê?á@xI"è%yf:lýzêÉ.:HËÄ%ú#ÔYM¾¯µoC¨VÓóèîÀñÒÂZ

äqá^´@Çk$R¦xGÕ¤Þs}|58±úÍat~]!JƧåÑëd#Dò6¨±c©Ù%

L¬¬nTÜãKóíɦ½X«,ÇÙÖÉß¡øM~+O¤]%Ц½C±ÿ*ªÞ®ôÖénÍL=H\¼IÐ

(G^=l_ñä1§#ëF1ªÉ}#ÖØ/àvöHW»K!бVZ©#5óêÙv*£1

¸@@RúÃJ)&âÇú??P6ÙQUQÐwjÈßoBÊò@¾pG¤ªçéþ¹¿ãØÈ`të¶bOQ¦Ú½w@·çñïÝ{ªåùäk<~%.µRAõ0åc¯¨úGÖßì)¥'%ó»[

 

.«ë5Z©V¼Ø,eggDg6QÍÔ«¡·ÐÛÛª£^3åéѺ

Iý½B¹

-ª¹WA¤+3zIÕ{-ÖÿÒ¬YPtÕÛÒ?eVyF¢ò7$WØ-ài¥>ΰÊf-»ÞÕ"W¯íèXø!§Üô2BVÒZy

d ªþÞ ]®9`×ëí6õðr8èa±Û5aP¯[o|MeJ*$ò¬±øiÈ*S#"L_ûBÌ ØpG>ãÉ` ùõ*Ø ºE>uÿ®ë¥JÅW,®×tT7EÒINOÓ±#ñõµ½ò£º^?AkJF[ìèß°&æì.6?mô·øÿ°÷)£¾gË*$jc¦tg]U4Ú®¦¥B~¬moöû*Ý#QS^Ø$5êwÌ&JTrSJ4 ;(Uý±æk°"ÚWW

ËÉöX^*¼}z¥ Pý,b\µÄª²ÔÂP(*\#¼Ü©ý+rÿàY£èƸòéÀvMðà1ÕùìGíÌpCJVåZ5Qmiß7·Ô&`ÊNå@åÑùxjUQã(HýcN

½CêHØû"Ü[$tµiBª{Ò òHÀx¤R&#´³:T£·@ÌpGøÜ{îË#ORõ³eÀË¢-Ú0,U1D

°òË#iðG)RSÍô!tèR¹½Ç²

¢}û=:ÚQ¾)Äÿ±Ö½?2á_=|Q!Pôº¡ìÌW

+aôâ÷¿¹+ÄÕaǨoÜ2Ð0¹¨=UÓ_ûEÂ¥TqòÌî¯y§¸°"ßB/þ'

a©kåÔAħêÆ~;i Há°S1ÑÝ]

q µÐ¯©

Ź¼'î#®8¬¯öÿEGÙÕ¥í¤Di#D$Gh½7$TÎoº/ÑHºl÷[ió¨üºÊ¯Q ÐõgíètÛ8ÑYä]O/#±M>@boøS{{ uw1üxÿ«öt:íhd%Cq"¬D«HË6©RáB=

?R£êàÜûJU«â/Ë¢«Ò|ÏV

ÔU±É¤³xc@ÁÕغ:t¥º­ yå#ÙHNGí£1çèfl iP´³j}zÃÚúJ;MgÓÉÇö棽áåöu«%}ZF»¥Î,D®XIÔ¥¹>ÞµäêÂZ~ΡWÕ<¸ºchyRAªi#stB¶¶ÛWOÔò²8"HA=zÚ#Èa8ë]ïæbëEô±a4Äø&+0up­uÝúH#óos/¶ë2^*ê4Yê÷&m°»ÑÇþ¬õ@qÆ&9f×

+ñ1Íy<jEóøúñn¼§¬yrèXùu

Xñ.Ò¸TiKÛ[$®ýlORGþ#ÂÖ]µ¬EÏ»©vÍHÚVW#¬/}D"ýd(T¨§Ô}Yu{^ËÀæþìÌÜþ}iÏÜGYÔ;é:FP5ò:$föK¥ÕqÁ±<Õ¯V5zâ´ñ

°wæ4ÖêV`ʶ¢§X[õ¿·Ë7áéñn)zo04lÇkùW©égRsbyü[ñozî8ê-&ºGíë§iÂÔRC4)9XÛ÷a ¤Øêý

sÖª_°N³ÁYò­

Ä!¾p¾®þ·¼¬)Eéå@+ZuDÄ$¬Z@ö5`@[. ÇH:´ÛëþÚÖ§¤SºRÊ HXf} ³¥Y¤±Õb"Ãúûx^=4ì±ÂL¤³­Ó¯IñÔ&PyÕÁÖ¿úÖ÷ãtò)=fY58{0\Xø¬ý8±·>Ù£O(`AD8´z

Éô

úðÀu.äý/í=X

t±cÁõ骴EcʼR(fb£U¿«ÊlX?ÂÖ÷¡Rã¤×0ZôC]Ëé²+ë$¬0ÿãóøö¶=#EG«¨/û±,aG¶¨¨@¥0@cÏ#j4cUo¥FØO$ÐÆÁIN¯j¡}Dók«o¯´wUÓQÒ» Ô=¬`>DdÇ¡'Qu@±õè9ÿadÒסͻhH?áéÄ:ë,§X¸V6%cñFm¬Ô¡Ïø~}ëJ.esª¸êBľºveoàbÚÔZ6·O:âç=ïJñJCñÖOÛtÒïf#ahÈg!êXïùôê·M^ôÊ+^¨A*U(:ñT0¾2ÀÆã3ñ}*¬>¦êÜ9çÛªh3ÒI-å-RkÒ£oÓ·$UDr­ä#S2)KXè>¼{nBéÐã¡^)é|!ÛV"è¼Z´<n6$þnÐ2³Ó§0ÁÿJ

j]¶p ýqé1è×p­ê¸A`O _4¥V"¿·¨YªgðÒV!Ç?F¢·d

6Óô<OÚ]`ðéôiVèÈ#ÅÊôÍ

é=¤³ãxÍ£åNÒÄ=#oëíâTâ[L¤PS?gJ|þâKoãfY-©Èn&×þèc ÁãÒr­¨zqí>BZF É:B¾¨Î¤_íQõOÖþÓ´Ap¯NèV((KI)C;G¨êVUV:¥ôþ8äǽi)ÓªP³:fÑØJȶE3¨ÛÇ+\é$Þö½Å¿öë|E@¶LM,¥¤.C9#Ò]¼DöÔ=Zn?··ã@Ç­¨fÙûGL Á,2YdwfxÙÛÉ©JT«ýMì=© iÓÒimd®¥¥:Sà]£ºHÁÛÆ\iU~ÚÆËô-Á÷¿¶tÜGçÕTiâBM4QH3µôÇ!±²±

é} ¢©ÿïLÄyu}5æÇOÊJ

ÒDì ȪÌѤ^¡mJEÈ·?PHöפôì1°lt_{¦kjØÝȬÌÑh"ËÊñ~y¿&ÃåÒMÂ>Ó^yD^iREmrI0Ór¡Kª/ $3ëíý5è vuÄ(Ò

fu#ÂEy

Ê

Ôxãüx>ôB

ë`zu¢$Õm!UUu¬%B

rÈëeàýA¿Ôiç£;zJÜxpce}nÀª©Ci±Ô[ßúûb@8ô}dúGNB¸°sâ0Ãaõ(bck,ÆÊHk_ú¯´ÄyW£EnºGdk¢0ìn¿]BÊ-þÓýyçÞ´õ²iÇ©neîR5µ°PÆla¹^u¶¯¥þ·÷lªÍN¸¤qé׬É2^Gk°Ò¯wñ%¬Æ÷ý?í²ëÈG]Æ®$aÑQ[Cú;pMn?¨·»)Óàõ%¢ºÈÂ#Ö²H¨#è

¹±cé±ã¦É c¯Ü:,d).ÚVFa<jòæÚÚþ¡{o ?_uÔÃU1z¹éUÖÚÈ

®¾¨ôÇçÍ.µáÓ¬z!ºØ»Ya%W7°'õü{ß^8=sva£Ç0òb¡ÈþÈжöê'ÇVc×HôÈÍäwÑr²àÞ0ö¿¤ ±Ü}Ô¥OÛשפRMÞTXâdµ¼×<ÆÃ¥¹öÉízq1ÀêM

È

D²1õ

á=øAnAüØy {h»V«ÃÚhÞ¿. eef`ºËu[£Q`aÈýGóÏô÷¦ôèÂ5©ëʪÚKZ´ªY½ø âß_ϴͪ¹8éðµÇYa

IòÝÔ±V@âI#®ËuBp{µ¬©¤×§%Qae@V4G

ºuâÿ_¥þ¦þ÷¤RzTȧ½gÕä,F

ÈÈá\!/MC

®OãúyuÆzqغ°4O©

¢Õúlæã( +rÔ'ÚWW2ªÀôá*¬ebP4T,iq¯Ð¬y$@6?Ôûr6 éô½9Á:øUJ©Wv3+Ñ+Ç­Gúü{½X$cÖ©Ùt¡¥N $«Ï®1(C%¥ÔJHQ"4¬Æ0ÜXó{ÀçP^½§=r É#%¦-¬ÈÁÏ´½¦ôÆø1ÿmù÷uAÇ­°

(QFpöU$×RÐÇZíõæüû¿tÑ$¦@SV|Å" ¨ñ¶Ñ(ú×ëý=ì¶=lãìëTÁÃ;+ºÊÌb

«ãiI;H¤1àqsîË%EzhÃN¸1>OZ±ÑõPäx\À#/ÕýMÿ×÷¦§§óëb Ò½e

²]Ù¢tHPK­Í´=ß©Ë8ãt

>XõyõÝBÆ̧î6¿Üñ2°Hc,m`,[Wû¯¿Çþ]h«ÝQûzÆ UZÌ é!Tx¤¸»ÜúÅ

ùÿu½z¨$õÇCÆm

¿gH°®´»å¡£- ð

ÏÔOøû'¯Põä

$¨Ñ<ú±Ñû¦xH¹PlÃèAõ©kµB}:äYÀxgG,ÄDfµª µØ«Õpîü+׳þ¡×mÈCÆ®Ñh$Y!S$|¹àÚæü_=Ò¹ÈëjOY44Éꫨ¥!®¾Z×

\i<ó{{ÑZðéH$=rX-áMù½ÀúßÝêãL4aøÔõa8аÔF

[uFä_Mþ£?§¶ä]F£­,z:Ä@M¤JLTè,iD]!9UEk¨Í¿·¿¬¤§³&¹2DÀ«ÈLaYÐÜ/©¿íýÓCëöõ²Õë*0Idº):WtcêTõk6e*¦ßSn}¾ð"#V®¹þÚ£µüE<`9

­Ô²¬X¶£ÇÑ¿ ÖE:U

ÿXå[Ê­ u*§Lú¬ÅÐ_QUØon=´Áêí!lW¬R£ÊÄ5ªþÒÈVáV9"ö»\ÿµw.|ÏLSBzÀ°À´/UÕc×èÐIF= ðGßýnFÑÍxTtÓDÇ]éµÅ¶XÞK± ªê<Çø{¸+\

tÚÄÀç=w#¯¥Ù<hÇPa§C°e7oPýCè?¯»(éæR?Ëפr«ötE¥YR1æ.âÄi<oîºÅqþNá×$âDP£BF

ÛÒÎ

­arCç{:iS×Ú¸uêRL§^ ¬T±cä2Ë`,j¹ °äßÛ:8éGÝ×&E¬q»þÛ±`òi%r@ánܨãéôtV4ÈíëBˤù]G¥çÕÁ}}ZàØÚßK{hÆ+^iN¸ÚBŵ6V2 ¸åî²ù±üêo¬¯´§'®n1«\i¤ª»ÝZÀs¤j^äwãÇ­ÔÓ¬yb

u[VÜLvBQÇQä?ý·UãçÒy½Lòi%ÕAVE,Çssä.yÖëþ¸÷F$¯-Ç®ÌUßfÞ(]µjÓ¥¯e$©àÜðûhjcN¬ÝQ',ÇTp2¡VPÁVËe }FÇÚÞÝT§Hä%ñSN³J£,qª)D1ÔWJÛlNG+aÇçݧNG

éáǬAF¯\$7({úØã$úÚÜmnºñëahqÖXühΤ3ܪé YÀP¯ÐOèx?_­Ïºôà:}zp$"§B2

¥#Ç'è+þãéɸ·÷¤SQ£Ìįb£Çp¡·öÜ[¿?K_{

\F×OF­1òÇCEËZv¥rlªÙý,}ÇÓ=Xã©Ü;/}=?â¾]Þ¥QèGÓË/¥È&ÖgaÄʬ

ø¿°Vå©îÒ«êOöt'±^̬«*K`ÐÐ$E]O!Òÿ¶u]®~cù{/'ºüÏKÕ4­z`ª.Õñ2jf1,ÒzäKÌQP®Y¿U'/î*üºQc]H¨¥dú©ü½"ú¬äPøc­LÚâ)â9Oî\:9··±§.!ѧ´tÝu¬ÝÄt§¨ÂLRJeR+¬nä"ÆáXmpÊÖ?SÈö.`ªz'Fè?ÈË;ã«'S¢9HåhĨ¾­FÁ_U¯r?E´¿Ï¯"- ?oUòJ¡¦xб³<¢O"ù"æèorH,¦ÿKø¼¹ËqõòB\ö)Ò)ÑÈgHÙÙ@@|åHkòE

Éä,G±âKõȼzK}Yçv-!!ËÜÈëÂ8-§¨öé}]!1ERu´M©¤:ÜGy/þ·&ÿKê=î4'¦'ª­zÁN¬ìK`YÒ~¥½/ÏÐ ôý½É@1Õ Á:º`cP}&$õ°'Çô¸úí31<z^4@:í¸Z!!ÄAbAí iÍÇÉþ¿ÐìtÛ1ÔáHÿ:F­J

1°&Å]¨æí~GZÞêO^ôë`«zÂB#@ë¡c £

CRرõGúý=¸­ëÓZEkÖ]?ñhVåÛhÕ}

DÖòæ6ª¨=JþÞ«4lXàt`co\Z¼r¨Ê·F ,JÖ Å@7úðIödVõêX@§¡cÿá¼%d1Þ5FOÝP(nBêþÊ.PTÓ¡E¶S4eaPHeBÞ`¡¼À-pX~[{

ݶ#ý_·¡ID¯F㪤Ên¹Er¦_K¤[êõÍÿ7þ¤û*qZñ*²/õ]Çêßh@(Ò1áAJêÔå§1ÊëúJ¶çèG«ô

ÜEzîYGסD®|üÿÍÐK[ãzh

ª¨#~ü

JX\¯ôO¨ÈHÔ+éÒú*dåÓÎÅa¬ef5Ô@3*¬b`,Åܤ\_ÚÉ

ÝöôÔ¤P

tG? §KocÇ] tà1hN˶¤F3É;M

K¨ÈpdHRIÔéožÍ#²ÿ>®Ñ52týÛmS-JËkÔ¡V1$ûzR«o~iK&:u"ZP·K?îÐU

p@ºtÃkj mp¾¢nmícÌÓ§õh!xôùBõ=G¤i,ØZºXÀ$GãZw¨¥ñU8ü/ì¬ëýáF zUy¹Ú&âsÀu§çaM×áUVÍäÕg ÈádU r:¹Óî\B4BÖÊUJ"zþ2È"Þb&²ê

 

ÜGùäõrM¸÷KÃþ*Õ§Jí[´-ëÖð_cZ­¿ùU_OÅ))Y e:4!P.t(»Xð7¤q+GJÞGü=dË9hAG:¼þ<Fà²BDv7iFËeV`åG )ÑÍî?Ä\³7©B§ýYè%ÍVìÒº

åÔ¯ß!Û´òMIYâh\Âo1i&^$зxïéõÄåq|¾x_¶è-·ìÂãHº©üº MÍZryªÌ¬ÌÕrÔ¼²É÷$MÛõIê»1"âÿ4Ã$a|6ÈèK¼~éÃÛ­º¢Ð}t$ÚPC ;7ÁoOÌ*ãîô¥Y§ÂTÇm

Èê.³¨_^\Çäa

Må%óãȤ{À¢Úüú:=QSÙ)4Ä^_d©äÈ£AÓpoô÷$òæ³0,)ÔiÌÙÇF_Kÿh

äõ7-þø{ôê¸þF²ÏÉ*ÛTfGÖ¢1¦ À¬ÄëpXØõý

72ærPÏ¡^È´¥EkÃõX£~>ÝܸúXÄôغ¸fZUFu¨CIªÒX·

{ý½0ë&=ÍóèAEÔ2T"ÅyY|Y»Ï£Ê³Jº9»[[ÙEõÒ˱óèKcn-¨(sþ¯· ¤ª´c7Z6­?¶£ö(Î{é.H,H°±°Øt!á-NסÞѤÞǧÓ×­Fÿ|êý¥Käpô)Ç%Ë©@FÊRîض¹>ämJ§ñÿ×Ϩkܧë«j8þÞµùêzï¡}3!oàp°LR7ài7äM½ËRAN·þ_RêÚxs*.£$q;k-O-1)$@Ê[Pxoè=Å|Ê

n­:yl1\Dç¶/ëH-òz$û✌️ÙÄpG0u`¢äô¹½>ûlã>_F·ü¡Ï§¿X3.'LÎ] ©néú¨õàßܹ²mê%ÞÇøÏBy67ãYE_ýçüxöwóèVçÈ{&b¸µ½U¢m ùlÚÖénú&êO6¸Ã[¤¡?àèGµ³E¥~}î¿Q¥FòU6Y

²¨av±GyKêTª«îAx´c«Ûo«g$³PSKÚ¼|úÖ×µíoéìi¬*~]%¨z®LïM¹%_,Ñ

 

º[õ(-pA$²{Xõϸ¿Í%fÏʵýIÜ Ä¥ZI|Ö¥vkD«¬ÄS J à

*nTi~>¡Ø·Qóùg©GZ¥2>}R'}¼c«ÆV×T.¾" Üŧ°QkAìyË.DÄ 7¸³IAÍiÑ;°Ò¥_B¡Àu:ÍÁõqqý¦4BêA?V'ñãËü>§FC .ÁcË¥@1 $APµ½Ã|í¨HAçë+½¤em½2GË×íèôS¼¼Rª+£XhügQ>°TI,¦äEíîÃϬUÔº©Ã×£a°iÞJfHp$¦i%0'R¡Ç°UëÄ©®=:ZvÛÓM?Õþ®=8£§ËbÈY%pD¬DZPµá#ÔÅ¿&áI¸ö&"¢¯ú±Ò

À©ÏVa³&s2Jâ]1ÓL¢¢TÒBÉpu'øcköW4N$$?*tP$köt¼Y¦

[r/)ê>ßD²¡ÛÜ:§=W|ÔèÕVMU2Æî

$JÓêhæ(¿¨-É#os[ë ÔYfÓj$cìãüú°-¶ß©FfB"R©+JH2é{«)ÔC

$§úí-»Vø+BGL]$mk#;

jð'ötmÙônéÏÛøʲ$èÕG×r

sk°7ãܽlmÐO>±ÆìRî@

{*:¼/:¢ÏmïÜV0IFå´cƳÆGrÁXsõû>¶$3t[q­-Ý_õzõ±"¦ 7K\ÛêVÌlmÇø§#س ?UGóF¡åËŤR©ð²hã§BjºÓm%©±úû

ïzàySÓ¡Ê\¢´§AßÄ©bsaô±iÕC):ÌaÖ+ÈPyk\qkrÜTëL1ÀäçÏ¡bôr|øt¸þf ýÀ¢Êm:S¦úO§:¹Rn@äÿOe_ë­8?Nî,O)\×8ÿ/¯_.¾ÒI×~g¢

«pX³Lî½×Q¬QO¤IVýacÇ´×_Ùc§íÁ2uIûÌ¿÷D²2Á!V iÕ¬n¬Uu

äÙ>aÈ7&}(zF(kN¿Ç

¸ñ7Xë)Ýi3'­Ëk

,Jý?ÃÝ£¢Jòõ«ÝGäVú/e>¢ç¤ØpÀè> û>ü=¼ú§ìÃ=O#(­¬*tÂY&I¡I#@kêåG=wXÎHóèa³F&AOÆ×Ø{qd:DYT*_DdÄéÈ!yåK7<

½Ï°íÄM«´p§ÙÑõÔdXaÁãéÕ¦÷5*ÏÖ»¾3yí ¯·¹¡í©SÑüú

ع¬ ú7ø_+¯ÔÓCÝDûéÓá"f$»WWÚüÜ[ØÛÍl0¥+Ðo4¨¯A7Bʼ1FDý¼"yC(Hë#ËýX¨N?¥¦þÕîFªO:;·ÖRyy¶Çø$ávåFSÍ$i,Ë91¢µLJèMLéîæ/z j®|ºù

Wd1ÎÅTâ[t¼üvÔcÔͦ?Pp¬Ä0¸©nÇð>È`¨_ÏòèEzñ@øOù:9rÊS,|ðX+tú,eu&ä©°7÷#Eø1úרÓQ>%=Jn³GGW¤Tì¡\h$£HVÿCò­ý¶u ûjat'ðn¤1ÓoHUçêoþ·ûïõz.èü&)/¤

^@çKµõR¸*

ùéÀs{£½©uSÛÁXd#V1½Ôi£°A¨«ýoÁ·_dªsæ:¸

6åI!Nwñ¸Å4rúXhÓ¤¯Ô°?_ÏpGûsíËf

@~=Ü).kÐõÙ3êÁΨwh2

ñ] ê/ô¹¬OþÔÝeqÓv¢+ªã´¢ZðÌV1*°eVòJÌICïéH`8,x¸#;ìèWjP¨$ÿ>¿]bQ¯EbBYõ6´e°Ë΢M¸ìî WGõ[Ò¡cÔs¨ð?/Jt}{9zët fÒÛr¾Bê&RFÁ*þ#ëN`B Tóè¶ÊLH>ßðõóµþo4SG½*á¬QÂÞDp¯,¡ø°PÉ,mõ>Å :¯õ¯@.h.oÐBcü½P2O`PËMÈe,K-µ¢·oõäëÅÇ£="1Õ|Kd+V¡RÞ2Rv@U¿AkÝÉçÓø¿²½ÅA« qèÖѵê:Ûâ±Ò̦:`I0À0´ºdÕv±(4½Íî¤{ùÕ%ÔH¯S%3¼e75"·´ú

I82X2¹eò¨çVNY]EGˤ¸QÀÞ·:±:ÃÄĪ(TB£Õ¨þÄù?c½ª:|ºntñj:Àå

¤"çê§òmo÷Àߢ¼ôvfîÕJV·$2êPÖ¯Öäp~×Ú;å-n@ÏJm)ã

õQ]­¢säMf@TÈ°+Ù

9$¯Iï^ÂÑZо]F´þ]´Å+y

¸Ö« _(`

7þÃQ¿Þ¨´5E:xδ«(^FTâTopUj4ú£C"ê­É°§¿hH¤ÐXçåÒ[µF@ÀgíêÑ1Õi&:@·ì~!Õt¨1±Öx±°ñþÙìHiÐ^TýZtI»ýYä«%;T1¶¥PÄÆlnÃ`mý~Þ¾¬Ðt#Ú(Ϫc°©®oíheú>t w½<i[sþö_,biöô(ä§ÛÐOhÆrZ;He-âó´ë lâäðEïa{Ò=ά ³R* PѲ«øµ"

ÆÀ¬UU

d"rª

ü16Ô9½ÈöM$¼[·4óè½Ûõ&Îj+Õ1Â(fãe¥ç¦ÔΤ

RÜ3(¹\`Eý¨å'X¹Q£Q?óè!îqi,ìJðÈ?³­#½ãG¢724![!ü#a.*$)4µ¾»Ä1ÿ¸äò}w« V§¡ß+hX´¸%¿ÉÖÆí¢H¼¿­»q £j$^ÄØñúú=Ìt#Â

ç¡eÂqª£Ó«iØ¡Æ6]Ø`Ëk}ê

y?ìÆû8¢òuï°ôèUR~ÀØêÐ(æÃséÿþ}y}DSx¿ÔpÃW?Qï}{ªîùN©¿Y%v-Â;I¨"ýCÔEÓêo{{î_îIZÓ¡ÚB p*GUåvjðF¥$ñ.¥áDÎ!l?@oí;Q+ùúô{9©>~:3}$:ò#Q0h¤²,rHà,nOôüÝSÓ×$¹P# ÿZ

/b©Ã2l¡BtêröúÜXý? öd

"ÏD¼&Àê½»úDJúä

!fÔáºÌÁ¬¬ÞHa©Tð¶¿{!©!ù.ö(õê±7ÌUY*

_.ze;ÌÊmê¸Cô7äöâwbS

B4*Ö¢§¥'OÔèÎa£OâôÆ;ÙBK:òú!Zܱ©áÀVBTæyèÚLÂõǬ[|A,ûFsèIã_T>Â?*GÓpÃUpIë÷+jÌõ­|²âºí

Ô&yõó´þe0ÅIó_¸â÷"¸ä¿ï¢4IQuaw'¡· ûTVmù©ÿXy3;ïÛÆ&|~}*¾&V4;¹¥p#SDº¬²j$

/cú¹ iw½kFjÐúqèQ²]¦}m·ñ â&HÍ56 o

Á_BŤ($©$É>ÀQêLx¥gRU)ª gz½ôEÙ«U#üëHHô°,¶þßú{òÂ

ºV4©>\:ó]LGW:8ÒN VÿªÇè¤.ÿ¯îOê:è¶ü¥ÙTý*%.¥å-fÅ°ú-ÿÇóì¿p:cV¥hzUh>¨o±"UÉÍÌ ¹H¡ÖWпIKqaÖ®IüúC+fòãüºtê\¶_üª"SXÚôI{zµ0sp8þÚñ;HÆ$æh9êüºÚ«ÍµèAé£Vy³¯ÆLjèÜ/¥làr.?©}Òµ¢éc!GÈôQ~W¯átøä§rþªöTByú_ôóÏâãÙUö¥rˬ¬ªØÇTÿ»3M8ì²$,Hô°USwãÔ¼oî:ÞI¤ÓçÔÑËÌ%·ñsSÑì·PD§§e&BÆH¼kk5Ç%ø?

½ëXÞucè_mªZþ~µóùOOäâ4XÚ3R-ÙüÖ

úÅÛH

=úocÇ&Gås".A®:}À¢+¬kçÕC@Xäõ]ä>^Ðê%U&ÿ@³p-þ<ßÜjS¨Y(iN¬GãÔ¯ÔºP´-ÒÆa^õÉó®?DÖvÊaiç¡DP4ÆM`ÎtÈ

q­å+Ƚ¸¹Þôá$@ý½;¡õêxæ2ÎÚd²;º1pêúÂRê×þÓsþ#Ú¿5@HüzlF§åÖè"L]Aê1Ff/ãVq6°

¤1o©BÅO×=¿4$x× ¡Tð8ôë_ÿæwHm¬µE@MqzJݽpUVÒV-

ºðmî\öæðɼ_?LuûÐ=©Wj¼z×ff²5;%

´lñúlI`HaÇúÞòR#>±Åg 'ÈuÁ(üXtرeW&ÁÑUß_Çô£y»È6·øzÒéJùç¬&Ei®¹btÕé:¦ÌR X(<õçÝ

ãÕþ¡È =u!c,3Ƽ\

Uñ¸i4ÙÔXêô~¾÷Uòé;dõÍd2=Ø;V]<L¨XzI[·'éÍé^#ñ×ËG¥á[<¾BÌäV5Ymbo¨ìÊ@ÀêÆmb£I¬òÂT@¹V¬^ÄÆ@*þ-om^=T#Ï]ì#cqS¼^ê¯dR±ÞÚl@n8½ÿÆê4õg1¨¡üºä$Þ9I&V!mBWà¿Úþ±·»6r:h8óòé¹üD¨N°Ì²è7Hü«ÌaÐê*õÁìxzS6¹GMÑMãec¦ò!rÑ¢¼î³{çãwÏêÌ0:ö©&+wEÑ ò:XË£@/ÉNþßÚgn4ÏK£ IëAªÊ$"ÉrCci0½À ,?Sí·§Ô¢¢Utפ:ÈdUoX1»¨âàr?N}º

kJtÄ﫤íBjMjÖVTRÖBª»¼ê6½ÿÀªQôO%NMs\â¸ëLC"ªª¹»4éKͽ¹ª1ÒOùûzi®i5¸ÕÓP'¹%/pðZßN=ª@ã¦$]>}%êF·

,Jä

'ëK­ÏÒÜLÚ/ÑÃ(y@Ú»Æ˼`) W¶¯ëýGÉ'48èucVWÓ§è#X¨ci´ÍtiÚA¿O§úÍjõÇFãë$#8|JîK^@Ò¨Tbþ>Ý¢­I!=cpÞÖÑéÖU2ãG°WsÍ®G×MÏÖüBÄc¦®Aë?(dS$¬úu8g+03Sém6AúÿO{«ëâé[·åThØ¢,Z[ͯ͡¯`Üsøþ«_ñí¶ÔHÞP^ t/ÐÍÓ T+:HÇúc Ê´Xõü}ûaÁ½-Ñ

 

+ötûLøÕ¤*®°¼Oxsh

§¥¿Iàô÷£)à@=:c WpÍ!xB$å%)3´døDò

øR (·<û`Ê5TçÓDÎEzw"

¶

 

rÁ£¡%ä#P#Ô¥}&ÂÂþßV-ÃIÈ]U4?i§I

ê{Ê8ó!ÖÂTy¹Åà=¬NXh¸fzUa¡W´Q̤%ä`ÀH,ßÕ$Àn9÷i8ôÛéâ?Õþ^

ûµC`tÁAa#PBTSX(Hr«PçUõX¶®õãÛF"VWÐØ)ªe

¢0^Ffe/2PIfbCúÿ8öklT_»4D

àtSjMU"¾.«¤äŬúÇøÛÚñè5:ÈLaîtHU"^5D"E/R 1ú\þaQ¦:r¦¶Dü%Æ·}jÔ>roþ?_i$\ôenØÏJìxX@uát¡:íå½'é¯l8³sidèòÑE>ÎÐF5X)!ËoQ¸ü~öÍz1¸)Ñ`Ä*+\Ƥ­Ñ¾¤?@yÚúïÀ×#§

u²F¬×HL²(_*8

EÒ,.[د<ño~¯¨êàPS¬Ì#ò?ræÀ)2ÇAÒO6P4ÈæãßË­¡ë,7gcÒòÜå/É

§ÒHàñ¿ÓèÙ$¶xWYµ*ó4Ì

Ò¬¬WM´}H7°¹çü~Óª]ãÔqUM«¶»lJFÁmõ¹úþ/í8-«Ó­¯ÂIëƲ6 âYPò1Y£<b?ü}ªòé¦n=s/yf·Ò,u¸ú[È/Í¿Ä{öz½(1¸4ÌabcÐuº%F/ÝO×ûDcs§ºÕJ×å×l¿ö(ÇRë*"ÿðmqïa¼úðP3ë×lV94MVMoÀæëõüÜý8÷mdõ`Ù¡ë,:¯¬Ó*X(%okzM$ýOÕÂ@W˯2¤Å;¡Vk¦·:C28[zAè,yöÓg«W©p¡õÈï¬,Â`QA`²Iä©ýS¾8t®N±©r4Ǥ+«Yëu!_N¦÷¿õä{kÏKþ¯\:×Õ»)Àü¨6~^ÁúûÖÔu¥zu

j$ÕöåP0y.d®åG¤ý,oaouÍ)ÕÃqÓ­3<ã\º¥ôÝBly­

Ï'ÝX:UOåÔ¦vÙ¨/¨Ïg#G+Õ@ÓÀú­ýµ¢é㨲ÄNC?@ukñ´n}

Ø\7¶jÓ§Rg\eÁg±bÓ([«»)£Wêüan½é!z»58tïHÚ¯¬ZDie22øíúnX©

°ÛÝOõMZ¸ç¬REYµ¼,YývÌ/p,÷±¸µíîå|³ÕÕç¬/

ò(¬Ë

T

Tj)âÊH·û{{LêWO÷pëD«·1It¹§1¡6µ-soÍø²þ}½Qrz£Ç1^½U9Xä^Rxk"æ ×4êCòOüOô£MÕK2­þ_à붣qàgÛÂd<NÌ%hånàªüõéw

Rq×J@åä[ê:C¸úʱ³z

íov%Æ:t0+×'G«'BÁJr²k¹

ãõ#ôãÞÐÉÀt̺

Æ5õÆÖ¹*Ñ*X²)Ö?§õØñþ6xØçϦ"Õ«½fE#.â5g:£%ÅI{j+À!Oç=^j5ÈëA#?5åM+2¹@Ë.«ÔÔ©csÈÿ_Þ¥P

zq°ÕN²#þ¨ÒDt.¶Y²ÙÖÌAõkØý=ì0ÛveôéõL>¸èUÓªà#/¬Á4Ê£°½È°½¿òoïÊK-}:Û¥8׬¢#*ªÖ4+iFçê ±Är-ùúuUf4éµQÖSÉx¯²"ÊefÆ>ßôßêãÝØ0Í>}=¡ë®fÑ"áYƧÐÅC,

ÿO^=ù

)Pzl0@ë2Ïä,;,`«ù=6$ßMþÁ°ÿ_ÛËZôÙb*ë"ÔH¼²Çw]$é!1\(P9õ)#pÄ{ÑéäW={P×gÕÃ.I±U6éÊX~oîH4'§M[Y$ë¼h²¤`D!Ì$âÆäB?×Ûd}hE.¢u"é&0Ò(:þX£Ô[Qõ(À, Þß'¦äc©tıIå²øÜ:Þö¸°¸ÿb/Í

zRRúuƾUÒÀÄ=DµéÙ

ãB-{-aõ½½ù¤v1Ýc&Ub¡#$³õêºøÂÚIåµr

À·´å=84üúæQBvoT®K%î?t0ÆÀéºõ·¿·ÖAASÕ\8s,]¼N?q¾gS]¬m`·$ÜêoïÂU>½j¬Ý¤Ö(V2βh²3FC/©½%Üf¹7±67>î\>¨-ô÷¹DcxÈb 1õÀª'I:ýG¹úûðþ.@ÓÖFÒÒlÛç¼ñ¨ó§Mâ4Q£Íæ*¡Ðܺªþ@kÁþ¿N}¨Ó#¤.@Æ®²®%BØÔBþÜVТ÷µÏÓ§æàûÙàGVSõÆ5ÂÍv>(ìܲκP&ÀØóÏðAöÍ:utq=cÖ¤EIvmAèa}r÷-bÒ? >ÝM$P=1)Î\]nêäÌG¨%&¥¤X`º~

ln>§Û1R:墿é&Ò- ÓäpXðÊÄ1P~¿â!;9à1ÓËCǬ@/ÜU

^m µëf

èÖÀrÇÐ{ôl¾gªÈ¶YÉ1'Pª­G*2úXiµIúÞbzÒ*Zuñ(Q|Ìë\iMÜòGÐ~}éxPtñ uZCª!G4(cßX!9¨úÛ}CÝiAǦ%«ÖP´©4^úÙB²RoÊ

¹ÿ[@Õ¼LzWË©|Eµ+²Öveú½ìGñ«

ô¥

E3ÖL¿´ÅYêæR%O¡äâ×þÞü=6Õã±7,d

t×xüLìÊD^7YX:F{\{s¸'c«Ìúu©U0¶Eisä±¹NI7÷ã^¨ë3I)E&ìÒ>©

XÉ"#j¨,jǶØS#§QËî£É(I!Y.uXÙÖÃй

Gô'ñerEGLH?Y£âñ½ÖEcY QúIqô°$üO~ ÓèB®xõâé%B8{êÑf!0XøëÍ¿ÇÞÂ>¨dÐuÔcÈåãDF¥VbQkUP/É*é¹ú{ÕBdõâŪGY>ÞTÕ¶A_

X±,oø÷íUüú²;`S®µêý

¿ã¾jVV7&út§úý=ú®E2Ùé¼KêUê§ÈXFJ³ú.ãêE¯îÚ¼¤²ß:'¥åM:]¤p§J6Ir[©÷°Á²:×ÇÏ®~!ãý^«êòx¹×ªÖ¿é¾Mím|ßÞôtïi¦§ý_êý½ÿÑÑÏöõ¶¤håüfSô}¬E¯Ï<ßËñW­¾¯.¶ú¹ËP(;ÔB¬eòDêPécb

{϶oM-ÚéfÚÍõqWøVõÓë|ª"¦VôêUB¢AeÉ»qcÉ_éõÇþf$HúM3éÖmr|£èQH¯hÿ?ËÑ°ÅÊI41ôRk.¤Ê

©0ÌÐÇ}'/þÄ~}Ç2KÔñ=HÉ8TÇWFH£2«5ÝTIhÙ¤Sá/,4(³Èl¶öèÓ$WòédN¿Q±)ÐF¯Ï&T6J+±¥AÔ÷^M

ÍǴȺÁéK

/H-õ?­Ð±)òªÔ70»³´2[UÉÐ@÷ÕõöqINIX䯮ÆàsÅÍË2¯¤#ÌusËjºð­D^½§.åÐëbÆSèBúlm{Ø¥ìƨAEZYì^=l¯«öËø6±oªµø±\{R¹^ç®ÙB,¶c`výI¦àEd?Ú³Áäñ{ûÝBõf¡`w)û@èÕvXÔ]$

9SYIä}~¾èÍ«¦hc®Pk2"³jhÑZâU` _LÀÙnlÀÁüþ(i×½sÔà|Ò0gE9\2#+®86ôs¢Yà

mê:å6ÓØA¦âêUXÍèRÛÌjb:täÞD6rU*dmA5i1²¤CÙ]쪪IèÞÀÌ\(§íèxǺË@]u*bã˨y|ÑEoõH̱ãêM°ôv'¡J4y}:ú¸ßîf5S4¢QãO#]ȬµW7toÀ·×Ù>ëú_>½)Ûóá<:¶JZßÕ4w×YÆãÖ±ªPêUÒøúGO_Ä@\IÂ]6f+ü¦URÚØ

SBêêò*êiFa¨ ¹°úý=ïõOi ü¿Ùê×VÀè:/åwãò

§dðJñ¯pÔÏpnl§A7P.}¸¶ò©5 :2-Ô¹´2(´QÂdd´Ô¦!-Òo©&Aʤ]E6!b[Ä~%Ïú½:Fî1OåÑ$ù±åËì}tv¥h8WÔ¡WãßYIA×8XS=¨iÕ²DÓ<PFL~$aõvÍÍô\±æûÂÓj(ÅzÅè,-ìí@ìKåªIâ+ùtc±ûI©æRQ̳§.|F1¡c­IPsõ±ê%@1´DK¯K*=¤í©¥Æñ©-ãkgK\ª¨Ôù½È¿¦,KÔ¹Y&ÖJ

#óéÊjÓG#²iuÒMTÊðQ÷2éÜð­W~=ÚW4«Ò³u%ÛÒ¦-¬)¬7y´²!

c}P®V%¹`~§dajç¦ØϨTcùt÷öÚuVz_+µR·åïrG7±÷Kªµ³×Èt¢i.Tpòoü¾f*

¿

L±Âøó6µO! %©Jy"ê@dõ[}Á{öª¹AVêwåáX£bMiJpêà&ÜÑ`!f¡"JÅ,Í«TATªÚçòÄÀ¿$îÛLó,3ã^«¾ kÀÔÔùtB;ÃwÔn:Êɤr¾¤T5¡#V'ö°[­<8¸¿±-©ÖuSôO.&«§ÏDö¦EIÞ8¤'Í_Z$Dò@аÐ8ó«öæ¹éP\~Þ¤«#³IØV¡¥ Æ÷a¥Ëëkju@&.ÓpaüúfÈpe,Ìl°oS+;ëÓýA

.æÜ·p¸`,zQ}}G4ùzJZgrõ3ËäB·½æ&FV³e5[ócdWpÆÈüº[g)´©ÿWóéIóó8]#¸à3;Âø¥YBFbIJÉy8 ò¤xKý-ìc¶ëÄíñ¦Uf¡ÃOÈì*Æ

ÓJRjV¾¡¤¨eµ­þ·°NèôºhÅ

|¼úlÒ"¢ÏªPÝ»29O[£(PZ9ÔjÓ¤UÖÔ/ϲIÃÇHð)yþÞ!1¸ñf¸

òôèHèîÝÉmíÜÌÔÕS9

ãTpe[,@±±¿´

Y ÅLùôÙÕo/AFµ4þ~Eþpó6«¤*ôùK×ÌÉ

MÐبk{ûbcýÞì¢zÓòòê÷A|t*ôÊÓíë_n©E»ñ/»ÉYùX#²ÇäPüý?Ø%9åÓuâA8t4ª=iÖá?Ëêf]©Bäi¬Efs+ÈRT×uÕ¥9RGÜa¿Í[EjiԽʺÞ3ÖÈýdÒ꡾ÎEGBQ<øåÒd¶²~¶ú[ÒöÛj.Ô*®ÖÏý_áèûR

r±^[ÚQ$m"IJÑ5õ

½ï¨,l.I÷î>*þ}dL£~~>¿þÙMv!pªæÆʯÌ+zyaqÇàû]ÆáËrjÐÛr¹ü]Db¶PLn)¤#$D¤-ÅÔä¹ÿí<jÜ8ã¤×aXdÒ¤ug;@JØLL°*ÒËH¥XÀHívR9f$p=]¼uÚg=jXÔ5sò=/Ì#¤m)È!ÌP8BÒ9b¨\]¾<ª<!þÎf6е§I<Ù9!v?³wPñ)-q'"ì$M±£7+5<~](V§ÇY¶ëÂPDª^÷!£eÚÒ'øÈ76úcdòN®ë¯?`ëmÞµ<z¾JÍÙò-Z£ù*Q,êÅuZÀ6aúÐ{rØCpHÏçÑ.ï6÷¥GùoTÙ³g#93£¤vÈÕÐ/<uv?

+Oñ¬fBʯK)q0Aä`X,S1#K

D7?[¯±È]EH¢[ÄD³b§§¶B)&¸¹

1ºÜ´jÀýx·#ëìb¦ª@SǪù¡Çº32Äî'Õ7>ÌÏTQdV:~Xs©¹7½°·°>æIPspèeÝìTR­éòèUþeJßì®vôÆG××K,O=2ÂÈzQH${þ=_ÈW­9¨þc¢MÏCrÂ_ø¾¾^Àý!n2H®N­u»ÙjX¨]"àav?AÈæL*kè:íÝÖÂz¾?kuÑI)´«%e´Ø)&öß}ºDxX7§¯KãDiB]]nðX"`°.Ìâ:e¥xÉXäà,ÁHB

Hú~¸GéWËRÿ)FC*ALWöu°vÃJhJaKLeiWZ!:Uñfc¤\}mÌåO>w&f

jz0]fåb-ÇîÅÐXÓôÓÈ,mÏÒçܯËjq£=üãú«Ñ` °Ô}\ÞÆߥ¾¾Æ¼zôwz²ê

@b-Æ rëõ sÍý¥¼¯tñéûsG¯T«¼auÏTM"5þãÎíép¬.,tÜý

þ¸$ÍEMOOÏ¡8+JWì=sIüåB©¤xUË®±é6EìËu.úzÖGSÓW+åÕ¿#^-@nocÁEú±ö"ü=<ú§?Zß9égJùo©

DSC_4652

The African Wild Dog (Lycaon pictus) is a carnivorous mammal of the Canidae family, found only in Africa, especially in scrub savanna and other lightly wooded areas. It is also called the Painted Hunting Dog, African Hunting Dog, the Cape Hunting Dog, the Spotted Dog, or the Painted Wolf in English, Wildehond in Afrikaans, and Mbwa mwilu in Swahili. It is the only species in the genus Lycaon.

sw.godfootsteps.org/gods-love-was-with-me.html

 

1. upendo wa Mungu Ulikuwa Nami Katika Gereza la Giza la Ibilisi

Yang Yi, Mkoa wa Jiangsu

Mimi ni Mkristo wa Kanisa la Mwenyezi Mungu. Nimekuwa mfuasi wa Mwenyezi Mungu kwa zaidi ya miaka kumi. Katika wakati huu, kitu kimoja ambacho sitawahi kusahau ni taabu mbaya sana nilipokamatwa na polisi wa CCP muongo mmoja uliopita. Wakati huo, licha ya mimi kuteswa na kukandamizwa na ibilisi waovu, na kuwa ukingoni mwa kifo mara kadhaa, Mwenyezi Mungu alitumia mkono Wake wa nguvu kuniongoza na kunilinda, kunirudisha kwa uhai, na kunipeleka kwa usalama…. Kupitia hili, kwa kweli nilipitia uvukaji mipaka na ukuu wa nguvu ya uhai wa Mungu, na kupata utajiri wa thamani wa maisha niliyotunikiwa na Mungu.

Ilikuwa Januari 23, 2004 (siku ya pili ya Mwaka Mpya wa Kichina). Nilihitaji kuenda kumtembelea dada fulani kutoka kwa Kanisa; alikuwa katika shida na alihitaji msaada kwa dharura. Kwa kuwa aliishi mbali sana, ilinibidi nirauke mapema ili kupata teksi ili niweze kurudi siku hiyo hiyo. Niliondoka nyumbani wakati tu mwanga ulichomoka. Kulikuwa na watu wachache sana barabarani, wafanyikazi wa kusafisha taka pekee. Kwa wasiwasi nilitafuta teksi, lakini hakukuwa na yoyote hapo. Nilienda kwa stesheni ya teksi kusubiri, na nikasongea kwa barabara kusimamisha moja nilipoiona ikija—lakini ikatokea kuwa gari la Shirika la Kulinda Mazingira. Waliniuliza mbona niliwasimamisha. “Naomba radhi, ilikuwa makosa, nilidhani mlikuwa teksi,” nilisema. “Tunafikiri ulikuwa ukitundika mabango yasiyo halali,” walijibu. “Je, mliniona? Yako wapi mabango niliyokuwa nikitundika?” nilisema. Bila kunipa fursa ya kujitetea, wao watatu walikimbia mbele na kwa nguvu walichunguza mfuko wangu. Walipekua kila kitu katika mfuko wangu—nakala ya mahubiri, kitabu cha kuandikia, pochi, simu ya rununu na bipa iliyoondolewa uwezo, na kadhalika. Kisha walichunguza kwa makini nakala hiyo ya mahubiri na kitabu cha kuandikia. Kwa kuona kwamba hakukuwa na mabango ndani ya mfuko wangu, waliinua nakala hiyo ya mahubiri na kusema: “Yaweza kuwa hukuwa ukitundika mabango yasiyo halali, lakini unamwamini Mwenyezi Mungu.” Kisha, walipigia simu Divisheni ya Dini ya Kikosi cha Usalama wa Taifa. Punde baadaye, watu wanne kutoka kwa Kikosi cha Usalama wa Taifa waliwasili. Walijua kwamba nilikuwa muumini wa Mwenyezi Mungu punde walipoona vitu ndani ya mfuko wangu. Bila kuniruhusu kusema lolote, walinitupa ovyo katika gari lao, kisha walifunga mlango kwa ufunguo ili kunikomesha kuhepa.

Tulipowasili katika Shirika la Usalama wa Umma, polisi waliniongoza kuingia katika chumba. Mmoja wao alichezacheza na bipa na simu yangu ya rununu, akitafuta dokezo. Aliwasha simu lakini ikaonyesha kwamba ilikuwa na betri ya chini, kisha ikasema betri ilikuwa tupu kabisa. Ingawa alijaribu sana, hangeweza kuiwasha. Akishika simu, alionekana kuwa na wasiwasi. Nilikanganywa pia—nilikuwa nimechaji simu hiyo asubuhi hiyo. Inawezekanaje iwe haina chaji? Ghafla nilitambua kwamba Mungu alikuwa amepanga hili kwa miujiza ili kuzuia polisi kupata taarifa yoyote kuhusu ndugu wengine. Pia nilielewa maneno yaliyonenwa na Mungu: “Vitu vyote, viwe hai au vilivyokufa, vitahamishwa, vitabadilika, kufanywa vipya, na kutoweka kulingana na mawazo ya Mungu. Hii ndiyo njia ambayo Mungu huongoza vitu vyote” (“Mungu Ndiye Chanzo cha Uhai wa Mwanadamu” katika Neno Laonekana katika Mwili). Kweli, vitu vyote na matukio yote yako mikononi mwa Mungu. Viwe hai ama vilivyokufa, vitu vyote hupitia mabadiliko kulingana na fikira za Mungu. wakati huu, hili lilinipa ufahamu wa kweli wa ukuu na mpango wa Mungu wa mambo yote, na kuimarisha imani yangu kukabili mahojiano yaliyokuwa njiani. Akiashiria vitu ndani ya mfuko wangu, afisa wa polisi aliuliza kwa shutuma: “Haya yanaonyesha kwamba kwa kweli wewe si mshirika wa kawaida wa kanisa. Lazima uwe mmoja wa uongozi mkubwa, mtu ambaye ni muhimu. Kwa maana viongozi wadogo hawana bipa ama simu za rununu. Niko sahihi?” “Sielewi unachosema,” nilijibu. “Unajifanya huelewi!” alisema kwa sauti kubwa, kisha akaniamuru kuchuchumaa nilipozungumza. Huku akiona kwamba singeshirikiana, walinizingira na kuanza kunipiga ngumu na kunipiga teke—kiasi cha kutosha kuniua. Uso wangu ukiwa umejaa damu na kuvimba, mwili wangu mzima ukiuma kiasi cha kutovumilika, nilianguka sakafuni. Nilikasirishwa. Nilitaka kuzungumza maana kwao, kutoa sababu ya kuthibitisha hali yangu: Nimekosea wapi? Mbona mlinichapa hivyo? Lakini sikuwa na njia ya kuongea maana nao, kwa sababu serikali ya CCP haiongei maana. Nilikanganyikiwa, lakini sikutaka kukubali vipigo vyao. Nilipokuwa tu sijui la kufanya, ghafla nilifikiri jinsi, kwa kuwa hawa maofisa waovu wa serikali ya CCP walikuwa wapuuzi sana, kwa kuwa hawakuwa wakiniruhusu kuzungumza maneno yoyote ya maana, sikuhitaji kuwaambia chochote. Ilikuwa ni heri nibaki kimya—kwa njia hiyo singekuwa na manufaa yoyote kwao. Nilipofikiri hili, niliacha kutia maanani walichokuwa wakisema.

Huku wakiona kuwa mtazamo huu haukuwa na athari yoyote kwangu, polisi hao waovu walikasirika sana na wakawa katili hata zaidi: Waligeukia mateso ili kutoa ili kunifanya nikiri. Walinitia pingu kwa kiti cha chuma kilichokazwa kwa skrubu sakafuni kwa njia ambayo singechuchumaa wala kusimama. Mmoja wao aliweka mkono wangu ambao hukuwa umetiwa pingu kwa kiti na kuupiga kwa kiatu, akikomesha tu wakati upande wa nyuma wa mkono wangu ulikuwa umegeuka rangi kuwa mweusi na samawati: mwingine aliponda vidole vyangu vya miguu chini ya kiatu chake cha ngozi. Ni hapo tu ndipo nilipitia kwamba uchungu katika vidole huenda moja kwa moja hadi moyoni. Baada ya hapo, polisi wasita ama saba walichukua zamu kwangu. Mmoja wao alilenga viungo vyangu, na kuvichuna kwa nguvu sana kiasi kwamba mwezi mmoja baadaye bado singeweza kuupinda mkono wangu. Mwingine alinyakua nywele zangu na kutingisha kichwa changu upande mmoja kuelekea upande mwingine, kisha akakivuta kwa ghafla nyuma ili nilikuwa nikiangalia juu. “Tazama anga na kuona iwapo kuna Mungu!” alisema kwa ukali. Waliendelea hadi usiku. Wakiona kwamba hawangepata chochote kutoka kwangu, na kwa sababu ilikuwa Mwaka Mpya wa Kichina, walinituma moja kwa moja hadi katika kituo cha kuzuia.

Nilipowasili katika kituo cha kuzuia, mlinzi alimwamuru mfungwa wa kike kunivua nguo zote na kuzirusha katika pipa la takataka. Kisha walinifanya nivae sare chafu ya gereza, iliyokuwa ikinuka vibaya. Walinzi waliniweka katika seli na kisha wakawadanganya wafungwa wengine, wakisema: “Yeye hasa alivunja familia za watu. Familia nyingi zimeharibiwa na yeye. Yeye ni mwongo, huwadanganya watu waaminifu, na kuvuruga utulivu wa umma….” “Mbona anafanana na punguani?” mmoja wa wafungwa aliuliza. Kwa hilo walinzi walijibu: “Anajifanya kuepuka kuhukumiwa. Ni nani kati yenu aliye mwerevu hivyo? Yeyote anayefikiri yeye ni mpumbavu ni mjinga kabisa kwa wote.” Hivyo wakiwa wamedanganywa na walinzi hao, wafungwa wengine wote walisema nilikuwa nikisamehewa kwa urahisi sana, na kwamba kitu kizuri pekee kwa mtu ambaye ni mbaya kama mimi kilikuwa kikosi cha wauaji! Kusikia hili kulinikasirisha—lakini hakukuwa na chochote ambacho ningeweza kufanya. Majaribio yangu ya upinzani yalikuwa bure, yalileta tu mateso na ukatili zaidi. Katika kituo cha kuzuia, walinzi waliwafanya wafungwa kukariri amri kila siku: “Kiri uhalifu wako na kutii sheria. Kuwashawishi wengine kutenda uhalifu hakukubaliwi. Kuunda magenge hakukubaliwi. Kupigana hakukubaliwi. Kuwadhulumu wengine hakukubaliwi. Kutoa mashtaka yasiyo kweli dhidi ya wengine hakukubaliwi. Kunyakua chakula ama mali ya wengine hakukubaliwi. Kufanya hila kwa wengine hakukubaliwi. Wadhalimu wa gerezani wanapaswa kuchukuliwa hatua kali. Ukiukaji wowote wa sheria unapaswa kuripotiwa kwa wasimamizi ama polisi wenye madaraka mara moja. Unapaswa kutoficha ukweli ama kujaribu kulinda wale wafungwa ambao wamekiuka sheria na kufuatia kunapaswa kuwa kwa kwenye huruma. …” Kwa kweli, walinzi waliwatia moyo wafungwa wengine kunitesa, wakiwaruhusu kunitendea hila kila siku: Wakati ambapo halijoto ilikuwa digrii 8 ama 9 chini ya sufuri, walilowa viatu vyangu: kwa siri walimwaga maji kwenye chakula changu: jioni, nilipokuwa nikilala, walirowesha jaketi langu lililojazwa pamba: walinifanya nilale kando ya choo, mara kwa mara walivuta mfarishi wangu usiku, walivuta nywele zangu, ili kunizuia kulala; walininyang’anya andazi langu lilikopikwa kwa mvuke, walinilazimisha kusafisha choo, na kuingiza kwa nguvu dawa zao zilizosalia ndani ya mdomo wangu, hawakuniacha nikojoe…. Wakati sikufanya walichosema, wangechangia na kunipiga—na mara nyingi wakati kama huu wasimamizi ama polisi walio na mamlaka wangetoroka wasionekane ama kujifanya hawajaona chochote; wakati mwingine wangejificha mbali na kutazama. Iwapo wafungwa wangekaa siku chache bila kunitesa, wasimamizi na polisi wenye mamlaka wangewauliza: “Yule mwanamke mjinga ameerevuka siku hizi chache, siyo? Wakati huo, ninyi mmekuwa wajinga. Yeyote atakayembadilisha huyo mwanamke mjinga atapata msamaha.” Mateso ya kikatili ya hao walinzi yalinijaza na chuki kwao. Leo, iwapo singeona hili na macho yangu mwenyewe na kulipitia mimi binafsi, kamwe singeamini kwamba serikali ya CCP, ambayo inapaswa kuwa imejaa ukarimu na maadili, ingeweza kuwa ovu, ya kuogofya na mbaya—singewahi kuona sura yake ya kweli, sura ambayo ni danganyifu na yenye unafiki. Mazungumzo yake yote ya “kuhudumia watu, kutengeneza jamii iliyostaarabika na ya upatanifu”—huu ni uongo ulioundwa kuwadanganya na kuwahadaa watu, ilikuwa njia, hila, ya kujipendekeza na kupata heshima haifai kupata. Wakati huo, nilifikiri kuhusu maneno ya Mungu: “Haishangazi, basi, kwamba Mungu mwenye mwili abaki kuendelea kuwa Amefichwa: Katika jamii ya giza kama hii, ambapo pepo hawana huruma na ni katili, inawezekanaje mfalme wa pepo anayeua watu kwa kufumba na kufumbua, avumilie uwepo wa Mungu ambaye ni mwenye upendo, mpole, na mtakatifu? Anawezaje kushangilia na kufurahia ujio wa Mungu? Vikaragosi hawa! Wanalipa upole kwa chuki, wanamtweza Mungu kwa muda mrefu, wanamtukana Mungu, ni washenzi kupita kiasi, hawamjali Mungu hata kidogo, wanapora na kuteka nyara, wamepoteza dhamiri yote, na hawana hata chembe ya wema, na wanawajaribu watu wasiokuwa na hatia kuwa watu wasiokuwa na uwezo wa kuhisi. Wazazi wa kale? Viongozi Wapendwa? Wote wanampinga Mungu! Udukuzi wao umeacha wote walio chini ya mbingu katika hali ya giza na machafuko! Uhuru wa dini? Haki halali na matakwa ya wananchi? Zote hizo ni njama za kufunika dhambi!” (“Kazi na Kuingia (8)” katika Neno Laonekana katika Mwili). Nikilinganisha maneno ya CCP na uhalisi, niliona asili ovu na mbaya ya serikali ya CCP ya shetani kwa ubayana kamili. Kudumisha mamlaka yake ovu, inaweka mshiko uliobanwa kwa watu wake, na kufanya kila kitu kuwalaghai na kuwadanganya. Kwa juu juu, inadai kutoa uhuru wa dini—lakini kwa siri, inawakamata, kuwakandamiza, kuwatesa, na kuwaua watu kutoka kila pande zote za nchi ambao wanamwamini Mungu. Hata inajaribu kuwaua wote. Jinsi gani ibilisi alivyo mwovu, katili, na asiyependa maendeleo! Uhuru uko wapi? Haki za binadamu ziko wapi? Je, si zote ni hila za kutumia kuwadanganya watu? Je, watu wanaweza kuona mara moja matumaini ama mwanga wowote wakiishi chini ya utawala wake muovu? Wanawezaje kuwa huru kumwamini Mungu na kufuatilia ukweli? Hapo tu ndipo nilitambua kwamba Mungu alikuwa ameruhusu mateso na majaribu haya kunifikia, kwamba Alikuwa ameitumia kunionyesha ubaya na ukatili wa serikali ya CCP, ili kunionyesha asili yake ya shetani ambayo ina uadui na ukweli na ya uhasama kwa Mungu, na kunionyesha kwamba polisi wa watu, ambao serikali kwa nguvu huwajenga na kuwatangaza kama wanaoadhibu uovu, kutetea wema, na kukuza haki, ni washirika na watumishi imelea kwa uangalifu, kundi la wauaji ambao wana sura za wanaume lakini mioyo ya wanyama, na ambao wangeua kufumba kufumbua. Ili kunilazimisha kukataa na kumsaliti Mungu na kukubali nguvu yake ya dikteta, serikali ya CCP ilifanya kila kitu kunitesa na kuniangamiza—ilhali haikujua hata kidogo kwamba kadiri ilivyonitesa, ndivyo niliona sura yake ya ibilisi kwa wazi kabisa, na ndivyo nilivyoidharau na kuikataa zaidi kutoka kwa vina vya moyo wangu, kunifanya kumtamani sana Mungu kwa kweli na kumwamini Mungu. Hata zaidi, ilikuwa hasa kwa sababu ya mateso ya walinzi ndipo bila kutambua nilikuja kuelewa kinachomaanisha kweli kupenda anachopenda Mungu na kuchukia anachochukia Mungu, kinachomaanisha kumkwepa Shetani na kugeuza moyo wa mtu kwa Mungu, kinachomaanisha kuwa katili, nguvu za giza ni nini, na zaidi ya hayo, kinachomaanisha kuwa mbaya sana na mwenye kudhuru kwa siri, na mwongo na mdanganyifu. Nilimshukuru Mungu kwa kuniruhusu nipitie hali hii, kwa kuniruhusu kujua sahihi kutoka kwa isiyo sahihi na kutambua njia sahihi ya maisha ambayo napaswa kuchukua. Moyo wangu—ambao ulikuwa umedanganywa na Shetani kwa muda mrefu sana—hatimaye uliamshwa na upendo wa Mungu. Nilihisi kwamba kulikuwa na maana kuu katika mimi kuwa na bahati ya kupitia jaribio na majaribu haya, kwamba kwa kweli nilikuwa nimeonyeshwa fadhili maalum.

Baada ya kujaribu kila kitu kingine, polisi waovu waliunda mpango mwingine: Walimpata Yuda ambaye alikuwa amelisaliti kanisa. Alisema nilimwamini Mwenyezi Mungu na pia alijaribu kunifanya nimkwepe Mungu. Kwa kuona huyu mtumishi mwovu ambaye alikuwa amewaripoti ndugu wengi ambao walieneza injili, na kwa kusikia maneno yote mabaya yaliyotoka mdomoni mwake—maneno yaliyosingizia, kukashifu, na kukufuru dhidi ya Mungu—moyo wangu ulijawa na ghadhabu. Nilitaka kumpigia kelele, kuuliza mbona alikuwa na uhasama kwa Mungu mno. Kwa nini iwe kwamba alifurahia sana neema ya Mungu, ilhali alikuwa ameshirikiana na ibilisi waovu kuwatesa wateule wa Mungu? Katika moyo wangu, kulikuwa na huzuni na uchungu usioelezeka. Nilihisi pia hisia kubwa ya huzuni na mwenye deni; kwa kweli nilijichukia kwa jinsi, zamani, sikuwa nimejaribu kufuatilia ukweli, na sikuwahi kujua lolote isipokuwa furaha ya neema na baraka za Mungu kama mtoto mjinga, nisitilie maanani uchungu na fedheha ambayo Mungu alikuwa amestahimili kwa ajili ya wokovu wetu. Ni sasa tu, nilipokuwa ndani sana ya pango la ibilisi, ndipo nilihisi jinsi ilivyokuwa vigumu kwa Mungu kufanya kazi katika nchi hii chafu, potovu, na jinsi uchungu Aliokuwa amepitia ulivyokuwa mkubwa! Kwa kweli, upendo wa Mungu kwa mwanadamu hubeba uchungu mkubwa. Anafanya kazi ya kumwokoa mwanadamu huku Akivumilia usaliti wa mwanadamu. Usaliti wa mwanadamu umemletea Yeye uchungu na maumivu pekee. Si ajabu Mungu alisema wakati mmoja: “Hata kama ni kwa muda wa usiku mmoja tu, wao watatoka katika hali ya tabasamu, watu wenye “mioyo mikunjufu” hadi wenye sura mbovu na wauaji wakatili, ghafla wakiwatendea wafadhili wao wa jana kana kwamba ni adui wa milele, bila chanzo wala sababu” (“Kazi ya Mungu na Utendaji wa Mwanadamu” katika Neno Laonekana katika Mwili). Leo, ingawa nilikuwa nimetumbukia katika mishiko ya ibilisi, singemsaliti Mungu bila kujali chochote. Bila kujali taabu kubwa niliyopitia, singekuwa Yuda kwa ajili ya kujiokoa. Singemsababishia Mungu uchungu na huzuni. Kwa ajili ya mimi kusalitiwa na huyu Yuda, polisi waovu waliongeza mateso yao. Yeye, wakati huo, alisimama upande mmoja na kusema: “Hujui kutofautisha mazuri kutoka kwa mabaya. Unastahili hili! Huthamini ukarimu wangu. Unastahili kuteswa hadi kufa!” Kusikia maneno haya mabaya, maovu kulinikasirisha—lakini pia nilihisi hisia isiyoelezeka ya huzuni. Nilitaka kulia, lakini nilijua haikunipasa kufanya hivyo; sikumtaka Shetani aone udhaifu wangu. Moyoni mwangu, niliomba kwa siri: Ee Mungu! Ningependa upate moyo wangu. Ingawa siwezi kukufanyia lolote wakati huu, nataka kukutolea ushuhuda wa ushindi mbele ya Shetani na mtu huyu mwovu, kuwaaibisha kabisa, na kupitia hili kuleta faraja kwa moyo Wako. Ee Mungu! Ningependa ulinde moyo Wangu, na kunifanya kuwa mwenye nguvu zaidi. Iwapo nina machozi, naomba yatiririke kwa ndani—siwezi kuwaruhusu waone machozi yangu. Napaswa kuwa na furaha kwa sababu naelewa ukweli, kwani umeng’arisha macho yangu, Ukinipa uwezo wa kutofautisha, na kuona kwa dhahiri asili na kiini cha Shetani, ambacho ni kukupinga na kukusaliti. Katikati ya usafishaji, nimeona pia jinsi mkono Wako wenye hekima hupanga yote. Nataka kukutegemea kukabili mahojiano yanayofuata na kumshinda Shetani, ili Uweze kutukuzwa ndani yangu.” Baada ya kuomba, moyoni mwangu kulikuwa na nguvu ya kutopumzika hadi nilipomaliza ushuhuda wangu kwa Mungu. Nilijua kwamba hili lilikuwa limepewa kwangu na Mungu, kwamba Mungu alikuwa amenipa ulinzi mkubwa na kunisisimua sana. Polisi waovu walitaka kutumia mtu mwovu kunifanya kumsaliti Mungu, lakini Mungu ni Mungu mwenye hekima, na Alitumia mtu huyo mwovu kama mfano unaopinga kunionyesha asili ya uasi ya wanadamu wapotovu, Akichangamsha azimio na imani yangu kumridhisha Mungu. Hata zaidi, nilikuwa na ufahamu fulani wa kazi ya hekima ya Mungu, niliona kwamba Mungu hutawala na kushawishi yote yaliyo katika huduma kukamilisha watu wa Mungu. Huu ni ukweli dhabiti wa utumizi wa Mungu wa hekima kumshinda Shetani.

Kwa kuona kuwa hawangeniruhusu kusema chochote nilichotaka, walitumia kila gharama—iwe ikama, ama vifaa na rasilmali za fedha—kufanya juu chini kuuliza dhibitisho kwamba nilikuwa muumini wa Mungu. Baada ya miezi mitatu, kuharakisha kote kwao huku na kule hakukuwa kumezaa matunda. Mwishowe, walijaribu kupiku: Walimpata mhojaji stadi. Ilisemekana kwamba kila mtu aliyeletwa kwake alipitia aina zake tatu za mateso, na hakuna mbaye hakuwahi kukiri. Siku moja, maafisa wanne wa polisi walikuja na kuniambia: “Leo, tunakupeleka nyumbani mpya.” Kisha, walinisukuma kwa gari la kusafirisha wafungwa, kufunga pingu mikono yangu nyuma ya mgongo wangu, na kuweka kifuniko kichwani mwangu. Hali ilinifanya nifikiri walikuwa wakinipeleka kuniua kwa siri. Moyoni mwangu, sikuweza kujizuia kuwa na hofu. Lakini baadaye, nilifikiri kuhusu wimbo ambao nilikuwa nikiimba nilipomwamini Yesu: “Tangu nyakati za awali kabisa za kanisa, wale ambao humfuata Bwana wamelazimika kulipa gharama ya juu. Makumi ya maelfu ya jamaa wa kiroho wamejitoa kwa injili, na hivyo wamepata uzima wa milele. Kifo cha kishahidi kwa ajili ya Bwana, niko tayari kufa shahidi kwa ajili ya Bwana.” Siku hiyo, hatimaye nilielewa wimbo huo: Wale wanaomfuata Bwana lazima walipe gharama ya juu. Mimi pia nilikuwa tayari kufa kwa ajili ya Mungu. Kustaajabika, baada ya kuingia kwa gari, bila kuwa mwangalifu nilisikia bila kusudia mazungumzo baina ya polisi waovu. Ilionekana walikuwa wakinipeleka mahali pengine kuhojiwa. Aa! Hawakuwa wakinipeleka kuuawa—na nilikuwa nimejitayarisha kufa shahidi kwa ajili ya Mungu! Nilipokuwa tu nikifikiria hili, kwa sababu fulani zisizojulikana mmoja wa polisi alikaza kamba za ukaya kichwani mwangu. Punde baadaye, nilianza kuhisi kutotulia–ilihisi kana kwamba nilikuwa nikisongwa. Nilijipata nikijiuliza iwapo kwa kweli wangenitesa hadi nife. Wakati huo, nilifikiri kuhusu jinsi wanafunzi wa Yesu walikuwa wamejitoa kueneza injili. Singekuwa mwoga. Hata iwapo ningekufa, singewasihi wailegeze, hata zaidi singekubali kushindwa. Lakini sikuweza kujidhibiti: Nilizirai na kuwaangukia. Huku wakiona kilichokuwa kikitendeka, polisi kwa haraka walilegeza kifuniko. Nilianza kutoa povu mdomoni, kisha sikuweza kuacha kutapika. Ilihisi kana kwamba ningetapika mpaka matumbo yangu yatoke nje. Nilihisi kizunguzungu, kichwa changu kilikuwa kitupu, na singeweza kufungua macho yangu. Sikuwa na nguvu popote mwilini mwangu kana kwamba nilikuwa nimepooza. Ilihisi kana kwamba kulikuwa na kitu cha kunata mdomoni mwangu ambacho singeweza kutoa. Daima nilikuwa dhaifu, na baada ya kuteswa namna hii nilihisi kwamba nilikuwa taabani, kwamba ningeacha kupumua wakati wowote. Katikati ya uchungu, nilimwomba Mungu: “Ee Mungu! Nahisi kwamba siwezi kuvumilia. Ikiwa polisi waovu kweli wanataka kunitesa hadi nife, nitatumia kifo changu kukuridhisha kwa furaha na nitakushuhudia. Ingawa pepo CCP wanaweza kuua mwili wangu, hawawezi kuua roho yangu. Naamini kwamba chochote Unachofanya, ni cha haki, na ningependa kwamba Uulinde moyo wangu, ili kwamba niweze kustahi yote ambayo Unapanga na kuweka kwa utaratibu.” Wakati mwingine baadaye, gari liliwasili kwa hoteli fulani. Wakati huo, mwili wangu wote ulihisi mnyonge na singeweza kufungua macho yangu. Walinibeba hadi kwa chumba kilichofungwa kabisa. Yote ambayo ningesikia ilikuwa sauti ya watumishi wengi wa serikali ya CCP waliokuwa wamesimama wakinizingira wakinijadili, wakisema kwamba kuniona kulikuwa kama kuona jinsi Liu Hulan alivyokuwa. Ilikuwa kitu kilichozindua, cha kuvutia sana! Yeye hata ni sugu kuliko jinsi Liu Hulan alivyokuwa! Kwa kusikia hili, moyo wangu ulifura kwa msisimko. Niliona kwamba kwa kutegemea imani na kumtumainia Mungu bila shaka Shetani angeshindwa, kwamba Shetani alikuwa chini ya miguu ya Mungu! Nilimshukuru na kumsifu Mungu. Wakati huu, nilisahau uchungu. Nilihisi kufurahishwa pakubwa mno kutukuzwa na Mungu.

Punde baadaye, “mtaalamu wa mahojiano” ambaye polisi walimzungumzia aliwasili. Punde alipoingia, alipaza sauti: “Yuko wapi huyo mwanamke mjinga? Acha nimwone!” Alitembea mbele yangu na kunishika kwa nguvu. Bada ya kunizaba makofi mara kadhaa usoni, alinipiga ngumi za nguvu mara kadhaa kifuani na mgongoni, kisha akaondoa kiatu chake moja cha ngozi na kunipiga usoni nacho. Baada ya kuchapwa naye hivi, nilipoteza hisia kwamba kulikuwa na kitu ambacho singeondoa mdomoni ama tumboni mwangu. Kuchanganyikiwa kuliacha kichwa changu na ningeweza kufungua macho yangu. Hisia polepole ilirudi katika viungo vyangu, na nguvu ilianza kurudi mwilini mwangu. Kisha, kwa ukali alinyakua mabega yangu na kunisukuma nyuma dhidi ya ukuta, akiniamuru nimwangalie na kujibu maswali yake. Kuona kwamba sikuwa namzingatia hata kidogo kulimfanya akasirike sana, na alijaribu kupata mjibizo kutoka kwangu kupitia kutukana, kukashifu na kumkufuru Mungu. Alitumia mbinu duni, za kustahili dharau kabisa kuniambika, na kusema kwa kuogofya: “Kwa makusudi nakutesa kwa kutumia kile kisichovumilika na mwili na nafsi yako, ili kukufanya upitie uchungu ambao hakuna mtu wa kawaida angeweza kupitia—utatamani heri ufe. Mwishowe, utaniomba nikuache uende na hapo ndipo utazungumza maana, na kusema kwamba majaliwa yako hayako mikononi mwa Mungu—yako mikononi mwangu. Nikitaka ufe, itafanyika mara moja; nikitaka uishi, utaishi; na taabu yoyote nyingine ninayotaka upitie, hiyo ndiyo utapitia. Mwenyezi Mungu wako hawezi kukuokoa—utaishi tu ukituomba tukuokoe.” Nikiwa nimekabiliwa na hawa wauaji, wanyama mwitu, ibilisi waovu wenye kustahili dharau, wasio na aibu na walio duni, nilitaka sana kupigana nao. “Vitu vyote mbinguni na duniani vinaumbwa na Mungu na kudhibitiwa na Yeye,” nilifikiri. “Majaliwa yangu pia yanatawaliwa na ukuu na mipango ya Mungu. Mungu ndiye Mpatanishi wa uhai na kifo; unadhani nitakufa tu kwa sababu unataka nife?” Wakati huo, moyo wangu ulijawa na ghadhabu. Nilihisi kana kwamba singeweza kuidhibiti, nilitaka kupiga yowe, kurudisha pigo, kuwatangazia: “Mwanadamu kamwe hawezi kuomba huruma kutoka kwa mbwa!” Niliamini kwamba hii ilikuwa hisia ya haki—lakini kwa mshangao wangu, kadiri nilivyofikiri zaidi kwa njia hii, ndivyo nilikuwa mwenye giza zaidi ndani. Nilijipata bila maneno ya maombi, nisiweze kufikiri nyimbo zozote. Mawazo yangu yalianza kukanganyikiwa, na sikujua cha kufanya, na wakati huo nilianza kuhisi mwenye woga kiasi. Kwa haraka nilijituliza mbele ya Mungu. Nilifikiri kujihusu, na kujaribu kujijua, na wakati huo maneno ya Mungu ya hukumu yalinijia: “Unachopendezwa nacho sio unyenyekevu wa Kristo…. Hupendi maarifa au kupendeza kwa Kristo …” (“Je, Wewe ni Muumini wa Kweli wa Mungu?” katika Neno Laonekana katika Mwili). Ndiyo—nilikuwa nimemwona Kristo kama mdogo sana, nilikuwa nimependa nguvu na uwezo, sio unyenyekevu wa Kristo, hata zaidi nilikuwa nimetamani hekima ya kazi fiche ya Mungu. Mungu hutumia hekima Yake kumshinda Shetani, Yeye hutumia unyenyekevu na ufiche Wake kufichua sura ya kweli ya Shetani, na kukusanya ushahidi kuwaadhibu waovu. Hivyo pia, matendo yote ya kustahili dharau ambayo polisi hao walinitendea na mambo yote ya kumkufuru na kumpinga Mungu ambayo walikuwa wamesema leo yalifunua waziwazi asili yao ya kishetani kama wanaochukia ukweli na kumpinga Mungu, na huu ungekuwa ushahidi unaohitajika kupata laana, adhabu na kuangamizwa na Mungu. Lakini, nilikosa kuona hekima na unyenyekevu wa Mungu, na huku nikifikiria kwamba “mtu mwema anastahili kudhulumiwa, jinsi tu farasi aliyefugwa anavyopandwa mara nyingi,” sikuridhika kuaibishwa na kukandamizwa. Hata niliamini kwamba kurudisha pigo lilikuwa jambo lenye haki, la heshima na la ujasiri kabisa ambalo ningeweza kufanya. Sikujua kabisa kwamba Shetani alitaka kunichochea ili nipigane dhidi yao, kunilazimisha kukiri ukweli wa imani yangu kwa Mungu ili kunitia hatiani. Iwapo kweli ningepigana nao na ujasiri wa msukumo, singeshikwa na njama zao danganyifu? Kwa kweli nilimshukuru Mungu kwa ajili ya kuadibu na hukumu Yake kwangu kwa wakati ufaao, ambayo ilinipa ulinzi katikati ya uasi wangu, ili kwamba nilibaini njama danganyifu za Shetani, na kutambua sumu za Shetani ndani yangu, na kupata maarifa kiasi ya kile alicho Mungu na asili ya uhai wa Mungu iliyo nyenyekevu na fiche. Nilifikiri juu ya jinsi Kristo alikabiliwa na kuteswa, kuwindwa, na kuuwawa na ibilisi CCP, na jinsi wanadamu wote walimhukumu, na kumshutumu, na kumkashifu, na kumwacha. Wakati huo wote, Alivumilia haya yote kwa ukimya, Akistahimili uchungu huu wote kutekeleza kazi Yake ya wokovu, na kamwe kutolalamika. Niliona jinsi tu tabia ya Mungu ilivyo karimu, na nzuri na ya heshima! Wakati huo, mimi—mtu mchafu, mpotovu—nilikuwa nimetaka kutumia ujasiri wangu wa msukumo kutetea heshima yangu ya kudhaniwa, kupigana kwa ajili ya haki yangu mwenyewe kulingana na mapenzi yangu mwenyewe nilipohukumiwa na pepo hawa waovu. Hisia ya haki ilikuwa wapi ndani ya hili? Na nguvu ya sifa na heshima ilikuwa wapi? Katika hili, sikuwa nikionyesha sura yangu mbaya ya shetani? Sikuwa nikifichua asili yangu ya kiburi? Nikifikiri hili, moyo wangu ulijawa na huzuni. Niliamua kumwiga Kristo. Nilikuwa tayari kuvumilia hali hii na kujaribu kadri nilivyoweza kushirikiana na Mungu, nisimwachie Shetani fursa yoyote.

Moyo wangu ulianza kuwa mtulivu, na kwa kimya nilisubiri zamu iliyofuata ya mapambano haya na ibilisi. Kukataa kwangu kukiri kulikuwa kumemwaibisha sana huyo aliyedhaniwa mtaalamu. Kwa hasira alipinda mkono wangu mmoja nyuma ya mgongo wangu na kuvuta huo mwingine nyuma ya mabega yangu, kisha alitia pingu mikono yangu na kuibana pamoja. Baada ya chini ya nusu saa, matone makubwa ya jasho yalikuwa yakitiririka usoni pangu, yakinizuia kuweza kufungua macho yangu. Huku akiona kwamba bado singejibu maswali yake, alinirusha sakafuni, kisha aliniinua kwa pingu nyuma ya mgongo wangu. Mikono yangu mara moja ilihisi uchungu mwingi, kana kwamba ilikuwa imevunjwa. Ilitia uchungu sana kiasi kwamba nilipumua kwa shida. Kisha, alinirusha dhidi ya ukuta na kunifanya nisimame dhidi yake. Jasho ilikuwa ikitia waa macho yangu. Nilihisi uchungu sana kiasi kwamba mwili wangu wote ulijawa na jasho—hata viatu vyangu vililowa. Daima nilikuwa dhaifu, na wakati huu nilianguka. Yote ambayo ningefanya tu ilikuwa kuhema kupitia mdomo wangu. Ibilisi alisimama kwa upande mmoja akinitazama. Sikujua alichoona—pengine aliogopa angelaumiwa iwapo ningekufa—kwa haraka alichukua kiasi kidogo cha karatasi ya shashi na kupanguza jasho yangu, kisha akaninywesha kikombe cha maji. Alifanya hivi kila wakati chini ya nusu saa ilikuwa imepita. Sijui nilifanana vipi wakati huo. Nadhani lazima ilikuwa inaogofya sana, kwa sababu ningehema tu mdomo wangu ukiwa wazi: ilionekana nilikuwa nimepoteza uwezo wangu kupumua kupitia pua langu. Midomo yangu ilikuwa imekauka na kufanya upenyu na ilichukua nguvu yote niliyokuwa nayo kupumua tu. Nilihisi kifo kikikaribia tena—pengine wakati huu kwa kweli ningekufa. Lakini wakati huo, Roho Mtakatifu alinitia nuru. Nilimfikiria Luka, mmoja wa wanafunzi wa Mungu, na uzoefu wake wa kuangikwa akiwa hai. Moyoni mwangu, nilipata tena nguvu yangu kwa hiari, na kuendelea kusema kitu kile kile tena na tena kujikumbusha: “Luka alikufa kwa kuangikwa akiwa hai. Mimi, pia, lazima niwe Luka, lazima niwe Luka, niwe Luka … Kwa hiari ninatii utaratibu na mipango ya Mungu, nataka kuwa mwaminifu kwa Mungu hadi kufa kama Luka.” Wakati ule ule maumivu yalipokuwa hayawezi kuvumilika na nilikuwa ukingoni mwa kifo, ghafla nilisikia polisi mmoja mwovu kisema kwamba ndugu kadhaa waliomwamini Mwenyezi Mungu walikuwa wamekamatwa. Moyoni mwangu, nilishtuka: Ndugu wengine kadhaa watateswa. Lazima watakuwa wagumu hasa kwa kaka. Moyo wangu ulijawa na wasiwasi. Niliendelea kuwaombea kwa ukimya, nikimwomba Mungu awalinde na kuwaruhusu wawe na ushuhuda wa ushindi mbele ya Shetani na kutowahi kumsaliti Mungu, kwani sikutaka ndugu wowote wengine kuteseka kama nilivyoteseka. Pengine niliguswa na Roho Mtakatifu; niliomba bila kukoma, na kadiri nilivyoomba zaidi ndivyo nilivyotiwa moyo zaidi. Nilisahau uchungu wangu bila kufahamu. Nilijua vizuri sana kwamba hii ilikuwa mipango ya hekima ya Mungu; Mungu alijali udhaifu wangu, na alikuwa akiniongoza kupitia wakati wangu wa uchungu zaidi. Usiku huo, sikujali tena jinsi polisi waovu walivyonitendea, na sikutia maanani hata kidogo maswali yao. Huku wakiona kilichokuwa kikitendeka, polisi waovu walitumia ngumi zao kuupiga uso wangu kwa ukatili, kisha wakapinda nywele kwa panja langu vidoleni vyao na kuzivuta kwa ghafla. Masikio yangu yalikuwa yamevimba kwa ajili ya kupindwa, uso wangu ulikuwa usiotambulika, pande za juu na chini za miguu yangu zilikuwa zimeachwa na majeraha, na kuchunuka waliponichapa na kipande kinene cha mbao, na vidole vyangu vya miguu, pia, vilikuwa vimeachwa vyeusi na samawati baada ya kupondwa na kipande cha mbao. Baada ya kuniangika juu kwa pingu kwa saa sita, wakati polisi waovu walifungua pingu, zilikuwa zimeondoa nyama kutoka kwa kidole changu gumba cha kushoto—kulisalia tu safu nyembamba kabla ya mfupa. Pingu pia zilikuwa zimeacha vifundo vyangu vikiwa vimefunikwa na lengelenge ya njano, na hakukuwa na njia ya kuirudisha. Wakati huo, polisi wa kike aliyeonekana mwenye madaraka makubwa aliingia. Alinitazama juu na chini, kisha akawaambia: “Hamwezi kumchapa huyu tena—yuko karibu kufa.”

Polisi walinifungia katika chumba kimoja hotelini. Mapazia yake yalikuwa yamefungwa kwa kubanwa usiku kucha na mchana kutwa. Mtu fulani alipewa jukumu la kulinda mlango, na hakuna kati ya watumishi wa huduma aliyeruhusiwa kuingia, wala hakuna aliyeruhusiwa kuona matukio ya wao kunitesa na kunishambulia kikatili kule ndani. Walichukua zamu kunihoji bila pumziko. Kwa siku na usiku tano, hawakuniruhusu kulala, hawakuniruhusu kukaa wala kuchuchumaa, wala hawakuniruhusu kula chakula changu hadi kushiba. Niliruhusiwa tu kusimama nikiegemea dhidi ya ukuta. Siku moja, afisa mmoja alikuja kunihoji. Huku akiona kwamba nilikuwa nikimpuuza, alishikwa na hasira na kunipiga teke lililonirusha chini ya meza. Kisha, alinivuta kutoka hapo na kunipiga ngumi, akisababisha damu kububujika kutoka kwa kona ya mdomo wangu. Ili kuficha ukatili wake, kwa haraka alifunga mlango kuzuia yeyote kuingia. Kisha alirarua kiasi kidogo cha karatasi ya shashi na kupanguza damu yangu, akisafisha damu kutoka usoni pangu kwa maji na kusafisha damu kutoka kwenye sakafu. Niliacha damu kiasi kwa sweta yangu nyeupe kwa makusudi. Niliporudi katika kituo cha kuzuia, hata hivyo, polisi waovu waliwaambia wafungwa wengine kwamba damu kwenye mavazi yangu ilitokana na wakati nilipokuwa nikithibitishwa katika hospitali ya wagonjwa wa akili, na kusema kwamba hapo ndipo nilipokuwa siku kadhaa zilizopita. Majeraha na damu mwilini mwangu yalikuwa yamesababishwa na wagonjwa, wao, polisi, hawakuwa wamenigusa…. Ukweli huu katili ulinionyesha ukatili, ujanja wenye kudhuru kwa siri, na unyama wa “polisi wa watu,” na nilihisi kutojiweza na huzuni ya wale wanaoanguka mikononi mwao. Wakati huo huo, nilipata ufahamu wa kina wa haki, utakatifu, uchangamfu, na uzuri wa Mungu, na kuhisi kwamba kila kitu kinachotoka kwa Mungu ni upendo, ulinzi, nuru, ugavi, faraja, na msaada. Kila wakati uchungu wangu ulipofika kiwango mbaya kabisa, Mungu daima angeendelea kunitia nuru na kuniongoza, Akiongeza imani na nguvu yangu, Akiniruhusu kuiga roho ya watakatifu ambao walikuwa wamekufa shahidi kwa ajili ya Mungu kotekote katika enzi, kunipa ujasiri wa kutetea ukweli. Wakati ambapo ukatili wa polisi waovu uliniacha karibu na kifo, Mungu aliniruhusu kusikia habari ya kukamatwa kwa ndugu, kutumia hili kunisisimua zaidi kuwaombea, ili kwamba nilisahau uchungu wangu na bila kujua kushinda vikwazo vya kifo. Kwa sababu ya utumbuizo wa Shetani mwovu, mkatili, niliona kwamba Mungu pekee ndiye ukweli, njia, na uhai, na kwamba tabia ya Mungu ni ishara ya haki na wema. Mungu pekee ndiye hutawala vitu vyote, na hupanga kila kitu, na Yeye hutumia nguvu Yake kuu na hekima kuongoza kila hatua yangu katika kushinda mizinga ya umati wa ibilisi, katika kushinda udhaifu wa mwili na vikwazo vya kifo, kuniruhusu kwa kunata kuokoka katika pango hili ovu. Nilipokuwa nikifikiri kuhusu upendo na wokovu wa Mungu, nilihisi kutiwa moyo sana, na nikaamua kupigana na Shetani hadi mwisho kabisa. Hata ningedhoofika gerezani, ningesimama imara katika ushuhuda wangu na kumridhisha Mungu.

Siku moja, polisi wengi waovu ambao sikuwa nimewahi kuwaona awali walikuja kuniangalia na kujadili kesi yangu. Bila kutaka, nilisikia bila kusudia mtaalamu—akisema: “Kwa mahojiano yote ambayo nimefanya, sijawahi kuwa mgumu kwa mtu yeyote kama huyo mwanamke mjinga. Nilimfanya atundikwe kwa pingu kwa saa nane (kwa kweli ilikuwa saa sita, lakini alitaka kujionyesha, akiogopa kwamba wasimamizi wake wangesema alikuwa bure) na bado hakukiri.” Nilisikia sauti ya kike ikisema, “Mbona ulimchapa mwanamke huyo vibaya hivyo? Wewe ni mkatili.” Ilitukia kwamba miongoni mwa kila mtu ambaye alikuwa amekamatwa, nilikuwa nimeteseka zaidi. Mbona nilikuwa nimeteseka sana hivyo? Je, nilikuwa mpotovu kuliko watu wengine? Je, kile nilichopitia kilikuwa adhabu ya Mungu kwangu? Pengine kulikuwa na upotovu mwingi sana ndani yangu, na tayari nilikuwa nimefika kiwango cha adhabu? Nikifikiri hili, singeweza kuzuia machozi yangu. Nilijua kwamba lazima nisilie. Singeacha Shetani aone machozi yangu—kama angeona, angeamini kwamba nilikuwa nimeshindwa. Ilhali sikuweza kudhibiti hisia ya huzuni moyoni mwangu, na machozi yalitiririka kupita udhibiti wangu. Katikati ya kukata tamaa kwangu, ningemwita tu Mungu: “Ee Mungu! Wakati huu, nahisi kusikitika sana. Naendelea kutaka kulia. Tafadhali nilinde, nizuie dhidi ya kuinamisha kichwa changu mbele ya Shetani—siwezi ruhusu aone machozi yangu. Najua kwamba hali niliyomo si sahihi. Natoa madai Kwako, na kulalamika. Na najua kwamba bila kujali kile Ufanyacho, ni bora zaidi—lakini kimo changu ni kidogo sana, tabia yangu ya uasi ni kubwa sana, na sina uwezo wa kukubali ukweli huu kwa furaha, wala sijui kile ninachopaswa kufanya kutoka katika hali hii mbaya. Ningependa Uniongoze, na kuniruhusu kutii utaratibu na mipango Yako, na kutokufahamu visivyo tena ama kulalamika kuhusu Wewe.” Nilipokuwa nikiomba, fungu la maneno ya Mungu yalinijia akilini: “Lazima pia unywe kutoka kwenye kikombe kikali nilichonywea Mimi (hili ndilo alilomwambia baada ya kufufuka), lazima wewe pia utembee njia niliyotembea Mimi, lazima uyapoteze maisha yako kwa ajili Yangu” (“Namna Petro Alivyopata Kumjua Yesu” katika Neno Laonekana katika Mwili). Machozi yangu yalikoma mara moja. Mateso ya Kristo yalikuwa yasiyoweza kufananishwa na yale ya kiumbe yeyote aliyeumbwa, wala hayakuweza kuvumilika na kiumbe aliyeumbwa—ilhali nilikuwa hapa nikihisi nimekosewa na nikilalamika kwa Mungu kwamba haikuwa haki baada ya kupitia taabu kidogo. Dhamiri na mantiki ilikuwa wapi katika hili? Nilifaa vipi kuitwa binadamu? Baada ya hiyo, nilifikiri kuhusu kile Mungu alisema: “Lakini upotovu ulio katika asili yao lazima uondolewe kupitia majaribu. Katika hali ambazo bado hujatakaswa, hizi ndizo hali ambamo lazima usafishwe—huu ni mpango wa Mungu. Mungu anakutengenezea mazingira, Akikulazimisha usafishwe hapo ili uweze kujua upotovu wako mwenyewe” (“Namna ya Kumridhisha Mungu Katikati ya Majaribu” katika Kumbukumbu za Maongezi ya Kristo). Nikitafakari maneno ya Mungu na kufikiri kujihusu, nilielewa kwamba kile kilichopangwa na Mungu kililenga upotovu na upungufu wangu—na kilikuwa hasa kile ambacho maisha yangu yalihitaji. Ilikuwa tu kupitia mateso na maudhi haya ya kikatili ndiyo niliweza kutambua kwamba nashawishiwa sana na mwili wangu, kwamba mimi ni mbinafsi, duni, mwenye kudai mengi kutoka kwa Mungu na siridhiki kuteseka kwa ajili ya Mungu na kuwa ushuhuda uangazao Kwake. Ikiwe singepitia mateso haya, ningeendelea katika mtazamo wenye makosa kwamba tayari nilikuwa nimemridhisha Mungu; singewahi kutambua kwamba nina upotovu na uasi mwingi ndani yangu, sembuse kupata uzoefu wa asili wa jinsi ni vigumu sana kwa Mungu kufanya kazi Yake miongoni mwa wanadamu wapotovu kuwaokoa. Pia singewahi kumwacha Shetani kwa kweli na kurudi mbele za Mungu. Taabu hii ilikuwa upendo wa Mungu kwangu, ilikuwa baraka Yake maalum kwangu. Baada ya kuelewa mapenzi ya Mungu, moyo wangu mara moja ulihisi dhahiri na mchangamfu. Suitafahamu yangu ya Mungu ilitoweka. Nilihisi kulikuwa na thamani kubwa na maana katika mimi kuweza kupitia taabu hiyo siku!

Baada ya kujaribu kila kitu walichoweza, polisi waovu hawakuwa wamepata chochote kutoka kwangu. Mwishowe, walisema kwa kusadiki sana: “Wakomunisti wametengenezwa kwa chuma, lakini wale wanaomwamini Mwenyezi Mungu wametengenezwa kwa almasi—wako katika kiwango cha juu zaidi kuliko wakomunisti katika kila hali.” Baada ya kusikia maneno haya, moyoni mwangu singeweza kujizuia kufurahia na kumsifu Mungu: Ee Mungu, nakushukuru na kukusifu! Kwa uweza na hekima Yako Umemshinda Shetani na kushinda maadui Wako. Wewe ni mamlaka ya juu zaidi, na naomba utukufu uwe Wako! Ni wakati huu tu ndio niliona kwamba bila kujali jinsi CCP ilivyo ovu, inadhibitiwa na kupangwa na mikono ya Mungu. Jinsi maneno ya Mungu yasemavyo: “Vitu vyote mbinguni na ardhini lazima zije chini ya utawala Wake. Haviwezi kuwa na hiari yoyote na vyote ni lazima vitii mipango Yake. Hii iliagizwa na Mungu, na ni mamlaka ya Mungu” (“Mafanikio au Kushindwa Kunategemea Njia Ambayo Mwanadamu Hutembea” katika Neno Laonekana katika Mwili).

Siku moja, polisi waovu walikuja kunihoji mara nyingine tena. Wakati huu, wote walionekana kuwa wa ajabu kidogo. Waliniangalia walipozungumza, lakini haikuonekana kama walikuwa wakinizungumzia. Walionekana kujadili kitu. Kama nyakati za awali, mahojiano haya yaliishia katika kushindwa. Baadaye, polisi waovu walinirudisha kwa seli. Njiani, nilisikia ghafla wakisema kwamba ilionekana kuwa ningeachiliwa siku ya kwanza ya mwezi ujao. Kwa kusikia hili, moyo wangu karibu ulipasuka kwa msisimko: Hili inamaanisha nitaondoka katika siku tatu! Hatimaye naweza kuondoka katika jahanamu hii ya shetani! Kwa kukandamiza furaha iliyokuwa moyoni mwangu, nilitarajia na kusubiri kila sekunde ilipokuwa ikipita. Siku tatu zilihisi zaidi kama miaka mitatu. Mwishowe, siku ya kwanza ya mwezi iliwadia! Siku hiyo, niliendelea kukodolea mlango macho, nikisubiri mtu aite jina langu. Asubuhi ilipita, na hakuna kilichofanyika, niliweka matumaini yangu yote katika kuondoka alasiri—lakini jioni ilipofika, bado hakuna kilichofanyika. Wakati ambapo ilikuwa wakati wa chakula cha jioni, sikuhisi kula. Moyoni mwangu, nilikuwa na hisia ya hasara; wakati huo, ilikuwa kana kwamba moyo wangu ulikuwa umeanguka kutoka mbinguni hadi jahanamu. “Mbona hali?” mlinzi aliuliza wafungwa wengine. “Hajala sana tangu aliporudi kutoka kwa mahojiano siku ile,” mfungwa mmoja alijibu. “Gusa panja lake; je, yeye ni mgonjwa?” mlinzi alisema. Mfungwa alikuja na kugusa panja langu. Alisema lilikuwa na joto sana, kwamba nilikuwa na homa. Kwa kweli nilikuwa na homa. Ugonjwa huo ulikuwa umekuja ghafla sana, na ulikuwa mkali sana. Wakati huo, nilianguka. Kwa kipindi cha saa mbili, homa ikawa mbaya na mbaya zaidi. Nililia! Wote, akiwemo mlinzi, walinitazama nikilia. Wote waliduwaza: Maoni yao kunihusu yalikuwa kama mtu ambaye hakushawishika kwa kivutio wala kuogopeshwa kwa vitisho, ambaye hakuwahi kutoa chozi hata moja kila wakati alipokabiliwa na mateso ya kuhuzunisha, ambaye alikuwa ameangikwa juu kwa pingu kwa saa sita bila kupiga kite. Ilhali, leo, bila mateso yoyote, nililia. Hawakujua machozi yangu yalitoka wapi—walifikiri tu kwamba lazima niwe mgonjwa sana. Kwa kweli, mimi na Mungu tu ndio tulijua sababu. Haya yote yalikuwa kwa sababu ya uasi na kutotii kwangu. Machozi haya yalitiririka kwa sababu nilihisi kukata tamaa wakati ambapo matarajio yangu yaliambulia patupu na matumaini yangu yalikuwa yamevunjika. Yalikuwa machozi ya uasi na lalamiko. Wakati huo, sikutaka tena kuweka azimio langu kumshuhudia Mungu. Hata sikuwa na ujasiri kujaribiwa hivi tena. Jioni hiyo, nililia machozi ya taabu, kwa sababu nilikuwa nimechoshwa na maisha gerezani, niliwadharau pepo hawa—na hata zaidi ya hilo, nilichukia kuwa mahali hapa pa pepo. Sikutaka kukaa sekunde nyingine hapo. Kadiri nilivyofikiri kuhusu hilo, ndivyo nilivyovunjika moya zaidi, na ndivyo nilivyohisi hisia kubwa ya taabu, ya huzuni, na upweke zaidi. Nilihisi kana kwamba nilikuwa mashua pweke juu ya bahari, moja ambayo ingemezwa na maji wakati wowote; zaidi ya hayo, nilihisi wale walionizunguka walikuwa wenye kudhuru kwa siri sana na wabaya sana kiasi kwamba wangetoa hasira yao kwangu wakati wowote. Singeweza kujizuia kulia kwa sauti: “Ee Mungu! Nakuomba uniokoe. Niko karibu kuanguka, ninaweza kukusaliti wakati wowote na mahali popote. Ningependa uushike moyo wangu na uniwezeshe kurudi mbele Yako tena, ningependa Unihurumie mara moja nyingine, na kuniruhusu nikubali utaratibu na mipango Yako. Ingawa siwezi kuelewa kile Unachofanya sasa, najua kwamba yote Unayofanya ni mema, na ningetaka Uniokoe mara nyingine, na kuruhusu moyo wangu ukugeukie.” Baada ya kuomba, niliacha kuhisi kuogopa, nilianza kutulia na kufikiri kujihusu, na wakati huo maneno ya Mungu ya hukumu na ufunuo yalinijia: “Unataka mwili ama ukweli? Unataka hukumu, ama faraja? Baada ya kupitia na kuiona kazi nyingi ya Mungu, na baada ya kuuona utakatifu na haki ya Mungu, unafaa kumfuata vipi? Unapaswa kutembea vipi katika njia hii? Utahitajika kuweka mapenzi ya Mungu katika matendo kivipi? Je, adabu na hukumu ya Mungu zimekuwa na athari yoyote kwako? Kama una maarifa ya adabu na hukumu ya Mungu itategemea jinsi unavyoishi kwa kudhihirisha, na kiwango gani unapenda Mungu! Kinywa chako kinasema unampenda Mungu, ilhali unachoishi kwa kudhihirisha ni tabia nzee, zilizo potovu; humchi Mungu, na zaidi ya yote huna dhamiri. Je, watu wa aina hii wanampenda Mungu? Je, watu wa aina hii ni waaminifu kwa Mungu? … Mtu kama huyu anaweza kuwa Petro? Wale walio kama Petro wana maarifa, lakini je, wanaishi kulingana nayo?” (“Matukio Aliyopitia Petro: Ufahamu Wake wa Adabu na Hukumu” katika Neno Laonekana katika Mwili). Kila neno la Mungu la hukumu lilikuwa kama upanga ukatao kuwili likiugonga udhaifu wangu, likirundika lawama juu yangu: Ndiyo, kulikuwa na nyakati nyingi ambapo nilitoa viapo vya dhati mbele ya Mungu, nikisema kwamba ningetelekeza kila kitu na kustahimili kila taabu kwa ajili ya ukweli. Ilhali leo, wakati ambapo Mungu alitumia ukweli kuniomba jambo, wakati Alinihitaji kwa kweli kuteseka na kulipa gharama ili kumridhisha, sikuwa nimechagua ukweli ama uzima, lakini kwa upofu nilikuwa nimejawa na wasiwasi, dhiki na masumbuko kwa sababu ya maslahi na matazamio ya mwili. Sikuwa hata na imani hata kidogo kwa Mungu. Katika hili, ningewezaje kuridhisha mapenzi ya Mungu? Mungu alitaka kile nilichoishi kwa kudhihirisha kuzaa matunda. Hakutaka viapo vya madoido, vitupu. Ilhali mbele ya Mungu nilikuwa na maarifa lakini sikuwa na uhalisi wowote, na kuelekea kwa Mungu, sikuwa na uaminifu ama upendo wa kweli, sembuse kuwa na utiifu wowote; sikuishi kwa kudhihirisha chochote ila udanganyifu, uasi, na upinzani. Katika hili, je, si nilikuwa mtu ambaye alimsaliti Mungu? Je, sikuwa mtu aliyeuvunja moyo wa Mungu? Wakati huo, nilifikiri kuhusu wakati Bwana Yesu alipokamatwa na kupigwa misumari msalabani. Mmoja baada ya mwingine, wale ambao mara nyingi walikuwa wamefurahia neema Yake walimwacha. Moyoni mwangu, singeweza kujizuia kujawa na majuto. Nilichukia uasi wangu, nilichukia ukosefu wangu wa ubinadamu, nilitaka kwa mara nyingine kusimama, kutumia vitendo vya ukweli kufanya ahadi zangu kwa Mungu kuwa uhalisi. Hata kama ningedhoofika gerezani, singeuumiza tena moyo wa Mungu. Singesaliti tena gharama ya damu ambayo Mungu alikuwa amelipa kwangu. Niliacha kulia, na moyoni mwangu nilimwomba Mungu kwa kimya: Ee Mungu, ahsante kwa kunitia nuru na kuniongoza, kuniruhusu kuelewa mapenzi Yako. Naona kwamba kimo changu ni kidogo sana, na kwamba sina upendo ama utiifu hata kidogo Kwako. Ee Mungu, sasa hivi nataka kujitoa kikamilifu Kwako. Hata nikiishi maisha yangu yote gerezani, kamwe singemkubali Shetani. Nataka tu kutumia vitendo vyangu vya ukweli kukuridhisha.

Baada ya muda, kulikuwa na uvumi zaidi kwamba ningeachiliwa. Walisema kwamba ingekuwa siku chache tu. Kwa sababu ya masomo niliyofunzwa wakati uliopita, wakati huu nilikuwa razini na mtulivu kiasi. Ingawa nilihisi mwenye kusisimka sana, nilitaka kuomba na kutafuta mbele ya Mungu, kutokuwa tena na chaguo langu mwenyewe. Ningemwomba Mungu tu anilinde ili niweze kutii utaratibu na mipango Yake yote. Baada ya siku chache, uvumi mara nyingine ulikuwa bure. Zaidi ya hayo, nilimsikia mlinzi akisema kwamba hata kama ningekufa gerezani, hawangeniachilia, sababu ikiwa kwamba singewaambia anwani yangu ya nyumbani na jina—hivyo ningetiwa gerezani milele. Kusikia hili kulikuwa kugumu sana, lakini nilijua kwamba huu ulikuwa uchungu niliopaswa kupitia. Mungu alitaka niwe na ushuhuda huu Kwake, na nilikuwa tayari kumtii Mungu, na kutii mapenzi ya Mungu, na niliamini kwamba mambo na vitu vyote vimo mikononi mwa Mungu. Hii ilikuwa neema maalum ya Mungu na kuniinua. Awali, ingawa nilikuwa nimesema ningedhoofika gerezani, hiyo ilikuwa tu hamu yangu na tamaa zangu—sikuwa na uhalisi huu. Leo, nilikuwa tayari kuwa na ushuhuda huu kupitia kuishi kwangu kulingana na matendo na kumruhusu Mungu kupata faraja kwangu. Wakati nilijawa na chuki kwa ajili ya Shetani, na nikaamua kufanya mapigano na Shetani hadi mwishoni kabisa, kwa kweli kuwa na ushuhuda wa kweli ya kudhoofikia gerezani, niliona kudura na matendo ya muujiza ya Mungu. Mnamo Desemba 6, 2005, gari la gerezani lilinichukua kutoka kituo cha kuzuia na kuniacha kando ya barabara. Kutoka wakati huo kuendelea, maisha yangu ya miaka miwili gerezani yaliisha.

Baada ya kupitia majaribu haya mabaya, ingawa mwili wangu ulikuwa umevumilia taabu kiasi, nilikuwa nimepata mara mia moja—mara elfu moja—zaidi: sikuwa tu nimekuza umaizi na utofautishaji, na kweli kuona kwamba serikali ya CCP ni mfano halisi wa Shetani ibilisi, kundi la wauaji ambao wangewaua watu kufumba kufumbua, lakini pia nilikuja kuelewa kudura na maarifa ya Mungu, na vilevile haki na utakatifu Wake, nilikuwa nimekuja kufahamu nia nzuri za Mungu katika kuniokoa, na utunzaji Wake na ulinzi Wake kwangu, Akiniruhusu, katika ukatili wa Shetani, kumshinda Shetani hatua kwa hatua, na kusimama imara katika ushuhuda wangu. Kutoka siku hiyo kuendelea, nilitaka kutoa nafsi yangu yote kwa Mungu kikamilifu. Kwa uthabiti ningemfuata Mungu, kwamba ningeweza kupatwa na Yeye mapema.

 

Image Source: Kanisa la Mwenyezi Mungu

 

Terms of Use: sw.godfootsteps.org/about-us.html

   

The Ranger informed us that this was the first sightings of African Wild Dogs in six months. (Feb/2002)

 

------------

 

AFRICAN WILD DOG

 

The African Wild Dog (Lycaon pictus) is a carnivorous mammal of the Canidae family, found only in Africa, especially in scrub savanna and other lightly wooded areas. It is also called the Painted Hunting Dog, African Hunting Dog, the Cape Hunting Dog, the Spotted Dog, or the Painted Wolf in English, Wildehond in Afrikaans, and Mbwa mwitu in Swahili. It is the only species in the genus Lycaon.

 

Adults typically weigh 17-36 kilograms (37-79 pounds). A tall, lean animal, it stands about 30 inches (75 cm) at the shoulder, with a head and body length averaging about 40 inches (100cm) and a tail of 12 to 18 inches (30-45cm). Animals in southern Africa are generally larger than those in the eastern or western Africa.

 

African wild dogs have an unusual breeding system. Only one pair of dogs reproduces in a pack; other pack members act cooperatively to care for the young of the breeding pair. It has been said that African wild dogs are the most social of all mammals, never living apart from a pack at any stage in their lives.

 

They live in tightly knit social groups and hunt in packs, preying primarily on grazing animals such as gazelles, springboks, wildebeest and zebras. Members of a pack vocalize to help coordinate their movements. Its voice is characterized by an unusual chirping or squeaking sound.

 

While most predators stalk or ambush their prey, the wild dogs make no attempt to hide, they simply approach a herd until it stampedes and then single out an individual and chase it until it's exhausted. The dogs are swift, tireless runners and have been known to chase prey for an hour. During pursuit, they can reach speeds of up to 45 mph.

 

Nearly 80% of all hunts end in a kill. After a successful hunt, hunters regurgitate meat for those that remained at the den during the hunt, such as the dominant female and the pups. They will also feed other pack members such as the sick, injured or very old that cannot keep up.

 

Hunting dog packs range over very large areas -- from 600 to more than 1,500 square miles (1,560-3,900 sq km) a year - and even large parks may not provide enough territory to support viable dog populations. There were once about 500,000 African Wild Dogs in 39 countries, and packs of 100 or more were not uncommon. Now there are only about 3,000-5,500 in less than 25 countries. They are primarily found in eastern and southern Africa.

 

There are two remaining large populations, one associated with the Selous Game Reserve in Tanzania and another population centered in northern Botswana and eastern Namibia. Smaller but apparently secure populations of several hundred individuals are found in Zimbabwe, South Africa (Kruger National Park) and in the Ruaha/Rungwa/Kisigo complex of Tanzania.

 

--------------------------------------------------------------

 

MALA MALA

 

Mala Mala is the oldest and largest private game reserve in South Africa. One of the first areas of private land to switch from hunting to conservation, it is spread over 33,000 acres (13,500 hectares) of the Mpumalanga Lowveld. The property shares a 12 mile unfenced border with Kruger National Park and contains the longest stretch of the Sand River of any of the Sabi Sand resorts. Its varied habitats - riverine forest, acacia bushveld, and savannah - support a broad selection of wildlife, and provide excellent opportunities for spotting the Big 5 (Buffalo, Elephant, Leopard, Lion & Rhinoceros).

 

Upon checking in, your game ranger will greet you and accompany you throughout your stay. The rangers, selected for their knowledge of African plant, animal, and bird-life, oversee your personal service. They will be your guide for your twice daily, four-hour game drives, sit with you at meals and impart their knowledge of African wildlife with stories about the individual behavior of animals within the MalaMala reserve.

 

Game drives are conducted in an open safari vehicle, accompanied by a professional Shangaan tracker. Despite the refined attention to detail, you are immediately aware that you are in Africa and that the unexpected may happen. Breakdowns and stuck vehicles are a hazard of driving through donga and bush, but the staff handles this with aplomb. Radio contact, a large reserve, and excellent guides enhance the probability of seeing the big five. The camp also offers guided bush walks.

sw.kingdomsalvation.org/testimonies/regretless-youth.html...

 

Ujana Usio na Majuto Yoyote

 

Xiaowen, Jijini Chongqing

 

“Upendo ni hisia safi, safi bila ya dosari. Tumia moyo wako, tumia moyo wako kupenda na kuhisi na kutunza. Upendo hauweki masharti au vikwazo au umbali. Tumia moyo wako, tumia moyo wako kupenda na kuhisi na kutunza. Ukipenda hudanganyi, kunung’unika, kutelekeza, kutarajia kupata malipo” (“Upendo safi bila Dosari” katika Mfuateni Mwanakondoo na Kuimba Nyimbo Mpya). Wimbo huu wa neno la Mungu siku moja ulinisaidia kupitia maumivu ya maisha ya muda mrefu yaliorefuka bure gerezani ambao ulidumu miaka 7 na miezi 4. Ingawa serikali ya CCP ilininyang’anya miaka mizuri zaidi ya ujana wangu, nimepata ukweli halisi na wa thamani zaidi kutoka kwa Mwenyezi Mungu na kwa hiyo sina malalamiko au majuto.

Mnamo mwaka wa 1996 nilikubali wokovu wa Mwenyezi Mungu katika siku za mwisho. Kupitia kusoma maneno ya Mungu na kukusanyika katika ushirika, nilidhihirisha kwamba yote ambayo Mungu amesema ni ukweli, ambayo ni tofauti kabisa na maarifa na nadharia zote za dunia hii mbovu. Neno la Mwenyezi Mungu ni methali ya juu zaidi kwa maisha. Kilichofanya nisisimke zaidi kilikuwa kwamba ningeweza kuwa wa kawaida na wazi na kuzungumza kwa uhuru juu ya chochote na ndugu wa kiume na wa kike. Sikuwa na haja hata kidogo ya kujilinda dhidi ya lawama au kushindwa kwa akili na watu wakati wa kuingiliana nao. Nilihisi faraja na furaha ambayo sikuwahi kuhisi awali; kwa kweli niliipenda familia hii. Hata hivyo, si muda mrefu ulipita kabla sijasikia kwamba nchi hii haikuwaruhusu watu kumwamini Mwenyezi Mungu. Jambo hili lilinifanya kuchanganyikiwa kabisa, kwa sababu neno Lake liliwaruhusu watu kumwabudu Mungu na kuitembea njia sahihi ya maisha; liliwaruhusu watu kuwa waaminifu. Kama kila mtu angemwamini Mwenyezi Mungu, basi ulimwengu wote ungekuwa na amani. Kwa kweli sifahamu: Kumwamini Mungu kulikuwa ndiko shughuli ya haki zaidi; kwa nini serikali ya CCP ilitaka kutesa na kupinga kumwamini Mwenyezi Mungu kiasi kwamba ingewakamata waumini Wake? Niliwaza: Bila kujali ni vipi serikali ya CCP inatutesa au ni jinsi gani maoni ya umma ya kijamii ni makubwa, nimeamua kuwa hii ndiyo njia sahihi ya maisha na mimi kwa hakika nitaitembelea hadi mwisho!

Baada ya haya, nilianza kutekeleza wajibu wangu katika kanisa wa kusambaza vitabu vya neno la Mungu. Nilijua kwamba kutimiza wajibu huu katika nchi hii ambayo ilimpinga Mungu ilikuwa hatari sana na ningeweza kukamatwa wakati wowote. Lakini nilijua pia kuwa kama sehemu ya uumbaji wote, ulikuwa ni misheni yangu katika maisha wa kutumia kila kitu kwa ajili ya Mungu na kutimiza wajibu wangu; lilikuwa ni jukumu ambalo sikuweza kulikwepa. Nilipokuwa tu nikianza kushirikiana na Mungu kwa imani, siku moja mnamo Septemba mwaka wa 2003, nilikuwa njiani kuwapelekea ndugu fulani wa kiume na wa kike vitabu vya neno la Mungu na nilikamatwa na watu kutoka kwa Ofisi ya Usalama wa Taifa ya mjini.

Katika Ofisi ya Usalama wa Taifa, nilihojiwa tena na tena na sikujua jinsi ya kujibu; nilimlilia Mungu kwa haraka: “Ee Mwenyezi Mungu, nakuuliza Wewe unipe hekima Yako, na unipe maneno ambayo napaswa kuzungumza ili nisikusaliti Wewe na niweze kuwa shahidi kwa ajili Yako.” Wakati huo, nilimlilia Mungu kila siku; Sikuthubutu kumwacha Mungu, nilimwomba tu Mungu anipe akili na hekima ili niweze shughulikia polisi hao waovu. Shukrani kwa Mungu kwa kunichunga na kunilinda; kila wakati nilipohojiwa, ama nilikuwa nikitema mate, au nilikuwa na kwikwi mfululizo na sikuweza kuzungumza. Katika kuona kazi ya ajabu ya Mungu, nikaamua kwa dhati: Kuwa waziwazi! Wanaweza kuchukua kichwa changu, wanaweza kuchukua maisha yangu, lakini kabisa hawatanifanya kumsaliti Mungu leo kamwe! Ninapoweka azimio langu kwamba ningependa kuhatarisha maisha yangu kuliko kumsaliti Mungu kama Yuda, Mungu alinipa “endelea” kwa kila namna: Kila wakati nilipohojiwa, Mungu angenilinda na kuniruhusu nipitie majaribu. Ingawa sikusema chochote, serikali ya CCP ilinishtaki kwa “kutumia shirika la Xie Jiao kuangamiza utekelezaji wa sheria” na kunihukumu kifungo cha miaka 9 katika jela! Niliposikia hukumu ya mahakama, sikuwa na huzuni kwa sababu ya ulinzi wa Mungu, wala sikuwaogopa; badala yake, niliwadharau. Wakati watu hao walikuwa wakitangaza hukumu, nilisema kwa sauti ya chini: “Huu ni ushahidi kwamba serikali ya CCP inampinga Mungu!” Baadaye, maafisa wa usalama wa umma walikuja tu kuchunguza jinsi mtazamo wangu ulivyokuwa, na nikawaambia kwa utulivu: “Miaka tisa ni nini? Wakati utakapofika kwangu kutoka, bado nitakuwa mshiriki wa Kanisa la Mwenyezi Mungu; ikiwa huniamini, subiri tu na kuona! Lakini unapaswa kukumbuka, kesi hii wakati mmoja ilikuwa katika mikono yenu!” Mtazamo wangu kwa kweli uliwashangaza; waliinua vidole gumba vyao juu na kusema tena na tena: “Wewe ni wa kutamaniwa sana! Mwenye kutamaniwa sana! Wewe ni Dada Jiang kuliko Dada Jiang alivyo! Wakati utakapofika wa wewe kutoka nje, tutakusanyika tena na wewe utaalikwa!” Wakati huo, nilihisi kwamba Mungu alipata utukufu na moyo wangu ulipendezwa. Mwaka huo nilipohukumiwa, nilikuwa na umri wa miaka 31 tu.

Jela za China ni kuzimu duniani, na maisha ya muda mrefu ya gereza yalinifanya kuona kabisa unyama wa kweli wa Shetani na kiini chake cha kishetani ambacho kimekuwa adui kwa Mungu. Polisi wa China huwa hawafuati utawala wa sheria, lakini badala yake hufuata utawala wa uovu. Gerezani, polisi binafsi huwa hawawashughulikii watu, lakini huwachochea wafungwa kufanya vurugu ili kutiisha wafungwa wengine. Hawa polisi waovu pia hutumia mbinu za aina zote kuyafungia mawazo ya watu; kwa mfano, kila mtu anayeingia anapaswa kuvaa sare sawa za mfungwa zilizo na nambari maalum ya mfululizo, ni sharti anyolewe nywele zao kulingana na matakwa ya gereza, ni lazima avae viatu vilivyoidhinishwa na jela, anapaswa kutembelea vijia ambavyo gereza limemruhusu kutembelea, na anapaswa kutembea mwendo wa askari kwa kasi iliyoruhusiwa na gereza. Bila kujali kama ni majira ya kuchipua, majira ya joto, majira ya kupukutika kwa majani au majira ya baridi, ikiwa kuna mvua au kuna jua, au kama ni siku ya baridi kali, wafungwa wote wanapaswa kufanya kama walivyoamriwa bila ya uchaguzi wowote. Kila siku tulihitajika kukusanyika angalau mara 15 kupangwa na kuimba nyimbo za sifa kwa serikali ya CCP angalau mara tano; tulikuwa pia na kazi za kisiasa, yaani, walitufanya tujifunze sheria za gereza na katiba, na walitufanya kufanya mtihani kila baada ya miezi sita. Kusudi la hili lilikuwa ni kututia kasumba. Pia wangeyapima bila mpango maalum maarifa yetu ya masomo na sheria za jela. Polisi wa gereza walitutesa sio kiakili tu, wao pia walituharibu kimwili kwa unyama kamili: nilipaswa kufanya kazi ngumu kwa zaidi ya saa kumi kwa siku, kama tumesokomezwa pamoja na watu wengine mia kadhaa katika kiwanda chembamba tukifanya kazi za mikono. Kwa sababu kulikuwa watu wengi sana katika nafasi ndogo kiasi hicho, na kwa sababu kelele ya kutatanisha ya mashine ilikuwa kila mahali, bila kujali mtu alikuwa na afya kiasi gani, mwili wake ungepata uharibifu mkubwa kama angekaa hapo kwa muda. Nyuma yangu kulikuwa na mashine ya kutoboa matundu na kila siku ilitoboa mashimo mfululizo. Sauti ya kunguruma iliyopitisha ilikuwa isiyovumilika na baada ya miaka michache, nilipata ugonjwa hatari wa kutosikia. Hata leo hii sijapata nafuu. Kitu kilichokuwa kibaya zaidi kwa watu kilikuwa vumbi na uchafuzi wa mazingira katika kiwanda hicho. Baada ya kuchunguzwa, watu wengi walipatikana wakiwa wameambukizwa kifua kikuu na uvimbe wa koromeo. Aidha, kutokana na muda mrefu wa kukaa kitako hapo kufanya kazi ya mikono, ilikuwa haiwezekani kusogea hapa na pale na watu wengi waliambukizwa ugonjwa hatari wa bawasiri. Serikali ya CCP iliwachukulia wafungwa kama mashine za kutengeneza pesa; hawakuwa na mazingatio hata kidogo ya kama mtu aliishi au alikufa. Waliwafanya watu kufanya kazi tangu asubuhi na mapema mpaka usiku kabisa. Mara nyingi nilikuwa nimechoka sana kiasi kwamba sikuweza kuendelea kimwili. Haikuwa hii tu, nilipaswa pia nishughulike na aina zote za mitihani ya nasibu bali na kazi zangu za kila wiki za kisiasa, kazi za mikono, na kazi za umma, nk. Kwa hiyo, kila siku nilikuwa katika hali ya wasiwasi wa hali ya juu; hali yangu ya kiakili ilikuwa ikinyoshwa daima, na nilikuwa na wasiwasi zaidi kwamba singeweza kuwafikia wengine kama ningezembea hata kidogo, na kwa hiyo ningeadhibiwa na polisi wa gereza. Katika mazingira ya aina hiyo, kumaliza siku moja salama haikuwa kazi rahisi kufanya.

Nilipoanza tu kumaliza kifungo changu, sikuweza kustahimili aina hii ya kuharibiwa kikatili na polisi wa gereza. Aina zote za kazi ngumu ya mikono na shinikizo la kiitikadi lilifanya kupumua kuwe kugumu, sembuse kuwa ilibidi niwe na mawasiliano ya aina yote na wafungwa. Nilibidi pia kuvumilia dhuluma na matusi ya polisi wa kishetani wa gereza na wafungwa …. Niliteswa mara kwa mara na kuwekwa taabuni. Mara kadhaa, nilizama katika hali ya kukata tamaa, hasa nilipofikiria urefu wa hukumu yangu ya miaka tisa, nilihisi mshindo wa kutojiweza kwa kuhuzunisha na sikujua ni mara ngapi nililia—kiasi kwamba nilifikiria kujiua ili kujiweka huru kutoka kwa maumivu niliyokuwa nayo. Kila wakati nilipokuwa na huzuni kupita kiasi na sikuweza kujifadhili, ningeomba kwa haraka na kumlilia Mungu na Mungu angenipatia nuru na kuniongoza: “Bado huwezi kufa. Sharti ukaze ngumi yako na kuendelea kuishi kwa ari; lazima uishi maisha kwa ajili ya Mungu. Watu wanapokuwa na ukweli ndani yao basi wanakuwa na azimio hili na kamwe hawatamani kufa tena; kifo kinapokutisha, utasema, ‘Ee Mungu, siko radhi kufa; bado sikufahamu! Bado sijalipiza upendo Wako! … Lazima niwe na ushuhuda mzuri wa Mungu. Lazima nilipize upendo wa Mungu. Baada ya hapo, haijalishi jinsi nitakavyokufa. Kisha, nitakuwa nimeishi maisha ya kutosheleza. Bila kujali ni nani mwengine anayekufa, sitakufa sasa; lazima niendelee kuishi kwa ushupavu’” (“Jinsi ya Kujua Asili ya Mwanadamu” katika Kumbukumbu za Maongezi ya Kristo). Maneno ya Mungu yalikuwa kama maono laini na latifu ya mama yangu akiutuliza moyo wangu mpweke. Yalikuwa pia kama baba yangu akitumia mikono miwili kuyafuta kwa uangalifu machozi kutoka kwa uso wangu kwa upendo. Moja kwa moja, mkondo wa vuguvugu na nguvu zilikurupuka kupitia moyo wangu. Ingawa nilikuwa nikiteseka kimwili katika jela la giza, kujaribu kujiua hakukuwa mapenzi ya Mungu. Singeweza kumshuhudia Mungu na pia ningekuwa kichekesho cha Shetani. Ingekuwa ushuhuda kama ningetoka hai kutoka gereza hili lenye pepo baada ya miaka tisa. Maneno ya Mungu yalinipa ujasiri wa kuendelea na maisha yangu na nikafanya azimio moyoni mwangu: Haijalishi matatizo gani yaliyo mbele yangu, kwa uangalifu nitaendelea kuishi; nitaishi kwa ujasiri na nguvu na hakika nitashuhudia kuridhika kwa Mungu.

Mwaka nenda mwaka rudi, kazi ya kuzidi kiasi ilisababisha mwili wangu kudhoofika hatua kwa hatua. Baada ya kukaa kitako kwa muda mrefu katika kiwanda ningeanza kutoa jasho maridhawa na bawasiri zangu zingevuja damu zilipokuwa kali vya kutosha. Kutokana na upungufu wangu mkali wa damu, mara kwa mara ningehisi kizunguzungu. Lakini gerezani, kumwona daktari si jambo rahisi kufanya; kama polisi wa gereza walikuwa wamefurahi, wangenipa dawa za bei nafuu. Kama hawakuwa na furaha, wangesema nilikuwa nikijifanya mgonjwa ili kuepuka kazi. Ningevumilia mateso ya ugonjwa huu na kuyazuilia machozi yangu. Baada ya kazi ya siku kutwa ningekuwa nimechoka kabisa. Niliukokota mwili wangu mchovu hadi kwa chumba changu kidogo cha gereza na nilitaka kupata mapumziko, lakini sikuwa hata na chembe ya ya nguvu ya kupata usingizi madhubuti: Ama polisi wa gereza walikuwa wakiniita katikati ya usiku kufanya kitu fulani, au niliamshwa na kelele ya kunguruma iliyopigwa na polisi wa gereza. … Mara kwa mara nilichezewachezewa nao na kuteseka vibaya sana. Aidha, nililazimika kustahimili kutendewa kinyama na polisi hawa wa gereza. Nilikuwa kama mkimbizi nikilala sakafuni au ushorobani, au hata kando ya choo. Nguo nilizoziosha hazikuwa kavu, lakini zilikuwa zimefungwa pamoja na nguo za wafungwa wengine ili kukaushwa. Kuosha nguo katika majira ya baridi kulikuwa kwa kukatisha tamaa hasa, na watu wengi waliambukizwa ugonjwa wa baridi yabisi kwa sababu ya kuvaa mavazi manyevu kwa vipindi virefu vya wakati. Gerezani, haikuchukua muda mrefu kwa watu wenye afya kuwa goigoi na bozi, wadhaifu kimwili au kujawa magonjwa. Mara kwa mara tulikula majani ya mboga ya zamani, yaliyokaushwa na ambayo yalikuwa yamepitwa na msimu. Kama ulitaka kula kitu bora zaidi, basi ulilazimika kununua chakula ghali huko gerezani. Ingawa watu walifanywa kujifunza sheria gerezani, hakukuwa na sheria huko; polisi wa gereza ndio waliokuwa sheria na kama mtu yeyote angewaudhi, walipata sababu ya kukuadhibu—hata kwa kiasi kwamba waliweza kukuadhibu bila sababu yoyote. Hata la kudharauliwa zaidi ni kwamba walichukulia waumini wa Mwenyezi Mungu kuwa wahalifu wa kisiasa, wakisema kuwa uhalifu wetu ulikuwa mbaya zaidi kuliko mauaji na kuchoma mali. Kwa hiyo, walinichukia hasa na walinidhibiti kikamilifu, na kunitesa kikatili sana. Aina hii ya tabia mbovu ni ushahidi usiobadilika wa tabia potovu ya CCP, upinzani kwa Mbinguni, na kuwa na uadui na Mungu! Baada ya kuvumilia mateso ya kikatili ya gereza, moyo wangu mara kwa mara ulijazwa na hasira ya haki: Ni sheria gani kumwamini Mungu na kumwabudu Mungu hukiuka? Ni uhalifu gani kumfuata Mungu na kuitembea njia sahihi ya maisha? Wanadamu waliumbwa na mikono ya Mungu na kumwamini Mungu na kumwabudu Mungu ni sheria ya mbingu na dunia; ni sababu gani serikali ya CCP iliyo nayo ya kuzuia kwa nguvu na kusumbua hili? Kwa dhahiri ni tabia yake potovu na upinzani kwa Mbingu; huwa inajiweka yenyewe dhidi ya Mungu katika kila kipengele, huwa inashikiza kitambulisho cha kupinga maendeleo kwa waumini wa Mwenyezi Mungu na hututesa kwa ukali na kutuharibu. Huwa inajaribu kuwaondosha waumini wote wa Mwenyezi Mungu kwa dharuba moja kali. Si huku ni kubadilisha weusi na weupe na kuwa mpinga maendeleo kikamilifu? Kwa hasira huipinga Mbingu na ina uhasama na Mungu; hatimaye ni lazima ipitie adhabu ya haki ya Mungu! Kila mahali kuna upotovu, lazima kuwe na hukumu; kila mahali kuna dhambi, lazima kuwe na adhabu. Hii ni sheria ya Mungu ya mbinguni iliyoamuliwa kabla, hakuna mtu anayeweza kuitoroka. Uhalifu muovu wa serikali CCP umepanda kwa anga, na itapitia maangamizo ya Mungu. Kama tu Mungu alivyosema: “Mungu ameichukia sana jamii hii ya giza toka zamani. Anasaga meno Yake, Akitamani kumkanyaga mwovu huyu, joka wa zamani mwenye chuki, ili kwamba asiinuke tena, na hatamnyanyasa tena mwanadamu; Hatasamehe matendo yake ya zamani, Hatavumilia udanganyifu wake kwa mwanadamu, atalipiza kisasi kwa kila kosa alilofanya katika enzi zote; Mungu hatamhurumia hata kidogo huyu kiongozi wa uovu wote,[a] Atamharibu kabisa” (“Kazi na Kuingia (8)” katika Neno Laonekana katika Mwili).

Katika gereza hili la pepo, nilikuwa duni kuliko mbwa wa kutangatanga machoni mwa polisi hawa maovu; hawakunipiga na kunikemea tu, lakini polisi hawa waovu mara kwa mara na kwa ghafla wangeingia kwa vishindo na kutawanya matandiko yangu na vitu vyangu vya kibinafsi kuwa takataka. Pia, wakati wowote ambapo ghasia fulani zilifanyika katika ulimwengu wa nje, watu walio gerezani ambao ni wasimamizi wa masuala ya kisiasa wangenitafuta na kudadisi maoni yangu kuhusu matukio haya na kwa kawaida wangenishambulia kuhusu ni kwa nini niliitembea njia ya kumwamini Mungu. Kila wakati nilipokabiliwa na aina hii ya kuhojiwa, ningekuwa na wasiwasi, kwa sababu sikujua mpango upi muovu waliokuwa nao kwangu. Moyo wangu daima ulikuwa ukimwomba Mungu kwa haraka na kulilia msaada na mwongozo kupitia wakati wa kilele cha hatari hii. Siku baada ya siku, mwaka baada ya mwaka, dhuluma, unyonywaji, na ukandamizwaji viliniumiza kwa mateso yasiyosemeka: Kila siku nilipewa kazi ya mikono iliyozidi na majukumu ya kisiasa ya kuchusha, ya kuchosha, nilisumbuliwa pia na ugonjwa wangu na juu ya yote, nilidhoofika akili. Lilinifikisha kwenye ukingo wa kusambaratika. Hasa wakati nilipoona mfungwa wa makamo wa kike amejinyonga kutoka kwa dirisha usiku wa manane kwa sababu hakuweza kuvumilia mateso ya kinyama ya polisi hawa waovu, na mfungwa mwingine mzee wa kike aliyekufa kutokana matibabu ya ugonjwa wake yaliyocheleweshwa, nilizama katika shida zile zile zilizosonga na tena nikaanza kutafakari kujiua. Nilihisi kuwa kifo kilikuwa ndiyo aina bora ya faraja. Lakini nilijua kwamba huko kungekuwa kumsaliti Mungu na singeweza kufanya hivyo. Sikuwa na chaguo jingine lolote ila kuvumilia maumivu yote na kuitii mipango ya Mungu. Lakini mara tu nilipofikiri juu ya hukumu yangu ndefu, na kufikiri juu ya nilivyokuwa mbali na kupata uhuru, nilihisi kuwa hakuna maneno yaliyoweza kuelezea maumivu yangu na kukata tamaa kwangu; nilihisi kuwa sikuweza kuendelea kuhimili hili na kwamba sikujua ni muda gani ningeweza kusimama imara. Ni mara ngapi sikuweza kufanya chochote ila kujifunika kwa mfarishi wangu usiku wa manane na kulia, nikimuomba na kumsihi Mwenyezi Mungu na kumwambia Yeye kuhusu maumivu yote yaliyokuwa kwa mawazo yangu. Katika wakati wa maumivu yangu mengi na kutojiweza, niliwaza: Mimi ninateseka leo ili nipate kujitenga na upotovu na kupokea wokovu wa Mungu. Shida hizi ndizo ninazopaswa kupitia, na ambazo ni lazima nipitie. Mara tu nilipofikiria hili, sikuhisi uchungu tena; Badala yake, nilihisi kuwa kulazimishwa kuingia gerezani kwa sababu ya imani yangu kwa Mungu, na kupitia shida ili kupata wokovu lilikuwa jambo la thamani na umuhimu mkubwa mno; mateso haya yalikuwa ya thamani sana! Bila kujua, dhiki ya moyo wangu ilibadilika kuwa furaha na sikuweza kuzuia hisia zangu; nilianza kuimba bila kufungua mdomo wimbo wa uzoefu niliokuwa na uzoefu nao moyoni mwangu uitwao “Maisha Yetu si ya Bure”: “‘Maisha yetu si ya bure’, mateso yetu yana maana. Maisha yetu si ya bure, hatutakubali kughairi bila kujali ni jinsi gani maisha yalivyo magumu. Maisha yetu si ya bure, sisi hupata fursa nzuri ya kumjua Mungu. Maisha yetu si ya bure, sisi tunaweza kutumia rasilmali kwa ajili ya Mungu mkuu. Ni nani aliyebarikiwa kutuliko? Ni nani mwenye bahati kutuliko? Ee, kile ambacho Mungu hutupa kinazidi vyote vya vizazi vilivyopita; tunapaswa kuishi kwa ajili ya Mungu na tunapaswa kumlipa Mungu kwa sababu ya upendo Wake mkubwa.” Niliurudia wimbo huo ndani ya moyo wangu na nilivyozidi kuimba ndani ya moyo wangu, ndivyo nilivyozidi kutiwa moyo; nilivyozidi kuimba, ndivyo nilivyozidi kuhisi kuwa nilikuwa na nguvu na furaha. Sikuweza kujizuia kuapa mbele ya Mungu: “Ee, Mwenyezi Mungu, ninakushukuru Wewe kwa faraja Yako na kunitumainisha ambavyo vimenisababisha kuwa tena na imani na ujasiri wa kuendelea kuishi. Umeniruhusu kujisikia kwamba Wewe kweli ni Bwana wa maisha yangu na Wewe ni nguvu ya maisha yangu. Ingawa nimefungwa mahali hapa pa kusikitisha sana, siko peke yangu, kwa sababu Umekuwa pamoja nami daima kupitia siku hizi za giza; Umenipa imani tena na tena na umenipa motisha kuendelea. Ee Mungu, kama ninaweza kutoka nje ya hapa siku moja na kuishi kwa uhuru, basi nitatimiza wajibu wangu na sitauumiza moyo Wako tena wala kujifanyia mipango mwenyewe. Ee Mungu, bila kujali jinsi siku zijazo zilivyo ngumu au zilivyo za shida, niko radhi kukutegemea Wewe kwendelea kuishi na nguvu!”

Gerezani, mara kwa mara nilikumbuka siku za nyuma tukiwa na ndugu zangu wa kiume na wa kike; huo ulikuwa wakati mzuri sana! Kila mtu alishangilia na kucheka, na pia tulikuwa na migogoro, lakini yote haya yalikuwa kumbukumbu nzuri. Lakini kila wakati nilipotafakari juu ya nyakati ambapo kwa uzembe nilifanya kazi zangu za zamani, nilihisi kuwa na hatia sana na mwenye kuwiwa. Nilifikiri juu ya migogoro niliyokuwa nayo na ndugu zangu wa kiume na wa kike kwa sababu ya tabia yangu ya kiburi; nilihisi kuwa na wasiwasi hasa na mwenye kujuta. Kila wakati hili lilipotokea, ningeangua kilio na kimya kimya ningeimba wimbo mashuhuri katika moyo wangu: “Ninajuta sana, Ninajuta sana, nimepoteza muda mwingi sana wa thamani. Muda husonga mbele milele na ni majuto tu ambayo hubaki. … Kwa ajili ya kuwiwa kwangu kwa zamani na nitaanza upya na imani na kujivunia. Mungu anipa fursa nyingine, na kwa uvumilivu Wake nitafanya uchaguzi wangu mpya. Nitafurahia siku hii hasa, kutenda ukweli, kutekeleza wajibu wangu vizuri inavyowezekana, na hivyo kumridhisha Mungu. Moyo wa Mungu una wasiwasi, umejaa matarajio. Kwa hiyo sitavunja moyo Wake tena” (“Ninajuta sana” katika Mfuateni Mwanakondoo na Kuimba Nyimbo Mpya). Katika maumivu yangu na kujilaumu, mara kwa mara nilimwomba Mungu moyoni mwangu: Ee Mungu! Kwa hakika nimepungukiwa na Wewe mno; kama Utaliruhusu, niko radhi kutafuta kukupenda Wewe. Baada ya kuondoka gerezani, bado nitakuwa tayari kutimiza wajibu wangu na nitakuwa radhi kuanza tena! Nitaufidia upungufu wangu wa zamani! Wakati wa muda wangu gerezani, nilikuwa nimewakosa hasa wale ndugu wa kiume na wa kike niliokuwa nikiwasiliana nao asubuhi na usiku; kwa kweli nilitaka kuwaona, lakini katika gereza hili la pepo ambalo nilikuwa nimefungiwa, tamaa hii ilikuwa ombi lisilowezekana. Hata hivyo, mara kwa mara ningewaona ndugu hawa wa kiume na wa kike katika ndoto zangu; niliota kwamba tulikuwa tunasoma neno la Mungu pamoja na kuwasiliana ukweli pamoja. Tulikuwa na furaha na wachangamfu.

Wakati wa tetemeko kubwa la ardhi la Wenchuan la mwaka wa 2008, gereza tulimokuwa tulifungiwa ndani lilitetemeshwa na mimi nilikuwa mtu wa mwisho kuhama eneo hilo wakati huo. Katika siku hizo kulikuwa na mitikisiko midogo baada ya tetemeko ambayo haikusita. Wafungwa wote na polisi wa gereza waliogopa sana na kuwa na wasiwasi kiasi kwamba hawakuweza kuendelea. Lakini moyo wangu ulikuwa hasa mtulivu na imara, kwa sababu nilijua kwamba hili lilikuwa ni neno la Mungu likitimia; kulikuwa ni kuwasili kwa ghadhabu kali ya Mungu. Wakati wa tetemeko hilo moja katika miaka mia, neno la Mungu liliulinda moyo wangu daima; ninaamini kwamba maisha na kifo cha mwanadamu vyote vi mikononi mwa Mungu. Bila kujali jinsi Mungu anavyofanya hivyo, niko radhi kuitii mipango ya Mungu. Hata hivyo, kitu cha pekee kilichonifanya kuhuzunika ni kama ningekufa, basi singepata tena fursa ya kutimiza wajibu wangu kwa Bwana wa viumbe, singekuwa na fursa tena ya kuufidia upendo wa Mungu, na singeweza kuwaona ndugu zangu wa kiume na wa kike. Lakini, wasiwasi wangu ulikuwa uliozidi; Mungu alikuwa nami daima na alinipa ulinzi mkubwa sana, ambao uliniruhusu kuendelea kuishi baada ya tetemeko la ardhi na kuishi kwa amani wakati wa tetemeko!

Mnamo Januari ya mwaka wa 2011, niliachiliwa mapema, ambako hatimaye kulimaliza maisha yangu ya utumwa gerezani. Katika kupata uhuru wangu, moyo wangu ulikuwa na msisimko mkubwa: Ninaweza kurudi kanisani! Ninaweza kuwa pamoja na ndugu zangu wa kiume na wa kike! Maneno hayakuweza kuelezea hali yangu ya kihisia ya akili. Kile ambacho sikutarajia ni kwamba baada ya kurudi nyumbani, binti yangu hakunijua, na jamaa na marafiki zangu walinitazama kwa mtazamo wa pekee; wote walijitenga nami na hawangeingiliana nami. Watu waliokuwa karibu nami hawakunielewa au kunikaribisha. Wakati huu, ingawa sikuwa gerezani nikidhulumiwa na kuteswa, mitazamo ya dharau, dhihaka, na kuachwa vilifanya kuwe vigumu kustahimili. Nilikuwa dhaifu na hasi. Sikuweza kujizuia kutafakari juu ya siku za nyuma: wakati tukio lilipotendeka, nilikuwa na umri wa miaka thelathini na mmoja tu; wakati nilipotoka gerezani, majira nane ya baridi na majira saba ya joto yalikuwa yamepita. Ni mara ngapi ambapo Mungu alikuwa amepanga watu, mambo na vitu wakati wa upweke wangu na kutojiweza ili kunisaidia; ni mara ngapi maneno ya Mungu yalinifariji katika maumivu yangu na kukata tamaa kwangu; Ni mara ngapi nilipotaka kufa Mungu alinipa uwezo wa kuwa na ujasiri wa kuendelea kuishi. … Katika kipindi hicho cha miaka mirefu ya mchungu, ni Mungu aliyeniongoza hatua kwa hatua nje ya bonde la kivuli cha mauti hadi kuendelea kuishi kwa ushupavu. Katika kukabili shida hii sasa, nilikuwa hasi na dhaifu na nilikuwa nimemsikitisha Mungu. Kwa kweli nilikuwa mwoga na mtu asiyeweza ambaye alikuwa alikuwa na asante ya punda! Katika kufikiria hili, moyo wangu ulishutumiwa vikali; sikuweza kujizuia kufikiri juu ya kiapo nilichofanya na Mungu wakati nilipokuwa gerezani: “Kama ninaweza kutoka nje ya hapa siku moja na kuishi kwa uhuru, basi bado nitatimiza wajibu wangu. Siko tayari kuumiza tena moyo wa Mungu na sitajifanyia mipango mwenyewe tena!” Niliwazia kiapo hiki na kutafakari juu ya hali niliyokuwa nayo wakati nilipofanya kiapo kwa Mungu. Machozi yaliyatia ukungu kuona kwangu na polepole nikaimba wimbo mmoja wa neno la Mungu:

Kwa hiari yangu mwenyewe mimi humfuata Mungu. Sijali kama Yeye ananitaka au la. Natafuta kumpenda Yeye, kwa udhabiti kumfuata Yeye. Nitampata Yeye, na kutoa maisha yangu Kwake.

I. Mapenzi ya Mungu yatimizwe. Moyo wangu utolewe kwa Mungu kikamilifu. Bila kujali Mungu anafanya nini au Anachonipangia, nitaendelea kufuata, nikitafuta kumpata Yeye. Kwa hiari yangu mwenyewe ninamfuata Mungu. Sijali kama Yeye ananitaka au la. Natafuta kumpenda Yeye, kwa udhabiti kumfuata Yeye. Mimi nitampata, na kutoa maisha yangu kwake.

II. Ukitamani kusimama na kutimiza mapenzi ya Mungu, ukitaka kumfuata Yeye mpaka mwisho, kuweka msingi imara, tenda ukweli katika vitu vyote. Hili humpendeza Mungu na Yeye ataimarisha upendo wako. Kwa hiari yangu mwenyewe mimi humfuata Mungu. Sijali kama Yeye ananitaka au la. Natafuta kumpenda Yeye, kwa udhabiti kumfuata Yeye. Nitampata Yeye, na kutoa maisha yangu Kwake.

III. Unapokabiliwa na majaribu, unahuzunika na kuteseka. Lakini, kwa ajili ya kumpenda Mungu, ungevumilia kila shida, kuacha maisha yako na kila kitu. Kwa hiari yangu mwenyewe mimi humfuata Mungu. Sijali kama Yeye ananitaka au la. Natafuta kumpenda Yeye, kwa udhabiti kumfuata Yeye. Nitampata Yeye, na kutoa maisha yangu Kwake. (“Sitapumzika Mpaka Nimpate Mungu” katika Mfuateni Mwanakondoo na Kuimba Nyimbo Mpya)

Baada ya muda wa ibada za kiroho na urekebishaji, kwa haraka nilitoka nje ya uhasi wangu chini ya kunurishwa kwa Mungu na nikajirudisha kwenye safu za kutimiza wajibu wangu.

Hata kama miaka bora zaidi ya ujana wangu ilitumika gerezani; katika miaka hii saba na miezi minne nilipopitia shida kwa sababu ya imani yangu katika Mungu, sina malalamiko na sina majuto, kwa sababu ninaelewa ukweli fulani na nimepitia upendo wa Mungu. Nahisi kuwa kuna maana na thamani kwa mateso yangu; hili ni jambo la pekee la utukufu na neema ambazo Mungu alinitengenezea, hili ni pendeleo langu! Hata kama jamaa na marafiki zangu hawanielewi, na hata kama binti yangu hanijui, hakuna mtu, jambo au kitu kitakachoweza kunitenga na uhusiano wangu na Mungu; hata kama nikifa, siwezi kumwacha Mungu.

Upendo Safi Bila Dosari ndio wimbo niliopenda sana kuuimba gerezani; sasa, nataka kutumia matendo yangu halisi kutoa upendo safi zaidi kwa Mungu!

 

Tanbihi:

 

a. “Kiongozi wa uovu wote” inahusu ibilisi mkongwe. Kirai hiki kinaonyesha kutopenda kabisa.

 

Image Source: Kanisa la Mwenyezi Mungu

 

Terms of Use: sw.kingdomsalvation.org/disclaimer.html

 

sw.kingdomsalvation.org/testimonies/rise-up-through-dark-...?

 

Kuinuka Kupitia Ukandamizaji wa Giza

Mo Zhijian Mkoa wa Guangdong

 

Nilizaliwa katika eneo maskini, la mbali lenye milima ambako tumefukiza na kumwabudu Budha kwa vizazi vingi. Kuna hekalu za Budha sehemu hiyo kote ambako familia zote zingekwenda kuchoma uvumba; hakuna mtu yeyote aliyewahi kumwamini Mungu kamwe. Katika mwaka wa 1995, mimi na mke wangu tulikuwa katika sehemu nyingine ya nchi ambapo tulimwamini Bwana Yesu; baada ya sisi kurudi tulianza kushiriki injili na idadi ya watu ambao waliikubali ilikua polepole hadi watu zaidi ya 100. Kwa sababu watu zaidi na zaidi walikuwa wakimwamini Mungu, liliishtua serikali ya mitaa. Siku moja mwaka wa 1997, polisi waliniita kwenda kituo cha polisi cha mahali palepale, ambapo mkuu wa Ofisi ya Usalama wa Umma ya Wilaya, Mkuu wa Ofisi ya Usalama wa Taifa, mkuu wa Ofisi ya Dini na mkuu wa kituo cha polisi na vilevile maafisa wachache wa polisi walikuwa wananisubiri. Mkuu wa Ofisi ya Usalama wa Umma aliniuliza: “Kwa nini unamwamini Mungu? Wewe huwasiliana na nani? Biblia zilitoka wapi? Kwa nini huwa huendi katika Kanisa la Kanuni Tatu za Binafsi kwa ajili ya mikusanyiko?” Nikasema: “Watu waliumbwa na Mungu, mwanga wote wa jua, hewa, na maji viliumbwa na Mungu; ni sheria ya mbingu na dunia kwamba watu wamwamini Mungu na kumwabudu Yeye. Katiba ya kitaifa pia inasema wazi kwamba wananchi wana uhuru wa dini; kwa nini msituruhusu tumwamini Mungu kwa uhuru?” Mkuu wa Ofisi ya Dini alisema: “Kuna mipaka kwa uhuru wa kidini, kama tu ndege mdogo ndani ya tundu; ingawa mabawa na miguu yake havijafungwa, anaweza tu kusogea ndani ya tundu.” Nilipomsikia akisema hoja hizi za uwongo, nikawa na hamaki na kusema kwa hasira: “Basi serikali ya kitaifa inawadanganya watu wake!” Waliposikia nikisema haya, walijua kwamba walikuwa na makosa na hawakuwa na kitu cha kusema, hivyo waniruhusu tu niende nyumbani. Wakati huo, sikuwa na ufahamu wa kiini cha mateso ya serikali ya CCP ya waumini hadi mwaka wa 1999 wakati nilipoikubali kazi ya Mwenyezi Mungu ya siku za mwisho. Kwa njia ya kusoma maneno ya Mungu na kupata uzoefu hata zaidi wa mateso katili kutoka kwa serikali ya CCP niliweza kuona wazi kwamba CCP kilikuwa mfano halisi wa Shetani aliye pepo mbaya; kilikuwa adui wa Mungu kama ilivyoelezwa katika Biblia: “Nalo joka kubwa likatupwa nje, yule nyoka mzee, anayeitwa Ibilisi, na Shetani, anayeidanganya dunia nzima” (Ufunuo 12:9).

Baada tu ya saa kumi na moja alfajiri kuu ya Juni 28, mwaka wa 2002, nilikuwa nikijiandaa kwa mkusanyiko na ndugu wengine wa kiume na wa kike tuliposikia ghafla kelele ya kuponda kwa mlango. Tulificha vitabu vya neno la Mungu kwa haraka na kisha tukaufungua mlango. Bila kutarajiwa, mlango ulipofunguliwa, takribani dazeni moja ya polisi walikurupua ndani. Walikuwa na virungu vya umeme na bunduki mikononi mwao na kutulazimisha tukusanyike pamoja, wakitufanya tuchuchumae na kuweka mikono yetu juu ya vichwa vyetu. Baada ya polisi hawa waovu kutudhibiti, kama majambazi wakiingia katika kijiji, waliingia kila chumba na kuvuruga kila kitu; walichukua matandiko na nguo zetu na kuzitupa kote sakafuni. Katika siku za nyuma nilikuwa nimeangalia matukio kwa televisheni ya uhalifu uliopangwa na majambazi wakipora na kuiba, lakini sikutazamia kamwe kuwa “polisi wa umma” wangetenda kama vile tu wadhalimu waovu na majambazi kwa TV. Wakati huo nilikuwa na hofu sana na wasiwasi kwamba wangegundua vitabu vya neno la Mungu. Niliendelea kuomba moyoni mwangu na kumuuliza Mungu atuchunge na kutukinga. Baada ya kuomba, niliona matendo ya ajabu ya Mungu. Walipekua nyumba nzima na kutafuta na kutunyang’anya vitu vyetu binafsi, lakini hawakupata vitabu vya neno la Mungu. Nilijua kwamba huu ulikuwa ni uweza wa Mungu na ulinzi na nilijua kwamba Mungu alikuwa pamoja nasi, na imani yangu kwa Mungu iliongezeka. Baadaye, wakatupeleka kwa kituo cha polisi na wakati wa usiku, walituhamishwa hadi kwa kituo cha kizuizi na kutufungia. Siku tatu baadaye, polisi walitoza kila mmoja wetu faini ya yuan 300 ambazo tulipaswa kulipa ili tupate kuachiliwa. Katika kuona serikali ya CCP ikitenda kama waporaji fidhuli na wasio na busara ambao waliwavua watu uhuru wa dini, nilihisi chuki kubwa na sikuweza kujizuia kufikiria maneno ya Mungu: “Kwa maelfu ya miaka hii imekuwa ni nchi ya uchafu, ni chafu sana, shida zimejaa, mizimu wanakimbia kila mahali, wakihadaa na kudanganya, wakitoa tuhuma zisizokuwa na msingi,[a] wakiwa katili na waovu, wakikandamiza mji huu ulio mahame na kuuacha ukiwa umetapakaa maiti; harufu ya uozo inaijaza nchi na kuenea hewani, na inalindwa isivyo kawaida.[b] Nani awezaye kuuona ulimwengu kupita anga? … Uhuru wa dini? Haki halali na matakwa ya wananchi? Zote hizo ni njama za kufunika dhambi!” (“Kazi na Kuingia (8)” katika Neno Laonekana katika Mwili). Katika mahame haya ya China, chama tawala cha China huangika mabango yakikuza “uhuru wa dini na uhuru wa haki za binadamu,” lakini kwa kweli wao humtesa Mungu bila kizuizi na huwakamata na kuwatesa watu wanaomfuata Mungu. Hawaruhusu watu kumwamini Mungu na kutembea kwa njia sahihi ya maisha; walikuwa na hamu ya kuondosha waumini wote kwa dharuba moja. Hatukuwa tumevunja sheria au kufanya chochote kibaya; yote tuliyofanya yalikuwa ni kushiriki injili ili kuwaruhusu watu kumjua Mungu na kumwabudu Mungu na kuacha maisha yao ya giza na maumivu. Hata hivyo, polisi wa CCP walitaka kutukamata, kutuzuia na kututoza faini, badala ya kujishughulisha na wale watu waovu walioshiriki katika umalaya, mauaji na uchomaji wa mali kwa makusudi, na ulaghai na utapeli; waliwaruhusu hawa watu waovu kuepuka adhabu. Kwa sababu ya ukweli huu, niliweza kuona kwamba serikali ya CCP ilikuwa kikundi cha pepo ambacho kilimpinga Mungu, kilichowapofusha na kuwadanganya watu; walikuwa ni adui wa Mungu.

Mnamo Novemba 28 ya mwaka huo huo, ndugu kadhaa wa kiume na wa kike nami tulikuwa tukishiriki injili na kiongozi mmoja wa dini. Lakini tuliripotiwa na mtu muovu na polisi takribani dazeni moja walizungukwa jengo letu na kuvunja kupitia mlango. Walikuwa na bunduki na virungu mikononi mwao na walisema kwa sauti kubwa: “Mtu yeyote asisogee! Wekeni mikono yenu juu!” Waliipekua miili yetu na kuiba fedha zetu na vitu vya thamani vyenye thamani ya zaidi ya yuan 5,000. Walituamuru tuweke mikono yetu juu ya vichwa vyetu na kuchuchumaa tukikabiliana na ukuta. Dada wawili vijana wakati huo waliogopa na nikawaambia: “Hatujafanya chochote kibaya, msiogope.” Mara tu niliposema hayo, polisi kadhaa mara moja walinivamia na kunipiga ngumi na mateke, wakiniangusha sakafuni. Waligeuza vyumba vyote shaghalabaghala na kuvipindua kuwa machafuko. Walikuwa wakatili na wakali zaidi kuliko majambazi wakipora kijiji. Dada mmoja katika chumba hakutoka nje na polisi mmoja mwovu akakurupua na kumshika kwa nguvu na kumvuta nje. Polisi mwingine muovu akaona kwamba alikuwa wa kupendeza sana na akaanza kumsumbua kwa kumugusagusa mwili wake wote. Huyo dada alilia kwa sauti na kwa bahati nzuri mwenye nyumba akafika tu wakati ufaao kukomesha hayo, jambo lililomruhusu huyo dada kuepuka shurutisho hilo. Kwa wakati huu niliweza kuona wazi kwamba miito kama “polisi wa umma wako kwa sababu ya watu na kama una shida yoyote, waite polisi” na “polisi ni waangalizi wa watu” ilikuwa yote ni uongo. Polisi hawa waovu walikuwa tu kundi la wahuni na majambazi wa mahali palepale! Baadaye, walitufungia katika gari la polisi na kutupeleka kwa kituo cha polisi. Kisha walitufunga pingu kwa ushoroba kwa muda wa siku mbili usiku na mchana wakikosa kutupa chochote cha kula au kunywa. Niliweza tu kuomba moyoni mwangu na kumuuliza Mungu atuongoze na kutupa imani na nguvu ili tuweze kuwa mashahidi katika mazingira haya. Baadaye, hao polisi waovu walimhoji ndugu mmoja wa kiume, na wakati wao walipokosa kuridhika na majibu yake, polisi wachache waovu walimsukuma chini sakafuni kwa uthabiti huku polisi mwingine muovu akishindilia kinyesi cha mbwa katika kinywa chake. Hali ya akili ya ndugu huyu ilikuwa imechochewa mno. Kwa kuona hali hii yenye taabu, moyo wangu ukahuzunika mno na ghadhabu ikawaka ndani yangu. Nilitamani kuwa ningeshambulia na kuwararua vipande vipande, lakini neno la Mungu liliuongoza moyo wangu: “Nahisi huruma kidogo kwa ndugu Zangu wanaoishi pia katika nchi hii ya uchafu, kwa hiyo nimekuza chuki kwa joka kuu jekundu. … Sisi sote ni waathiriwa. Kwa sababu hii, Nalichukia kutoka kwa kiini Changu na Siwezi kungoja kuliharibu. Kwa hali yoyote, Ninapofikiria tena, hili halingekuwa na mafanikio na lingeleta tu tatizo kwa Mungu, kwa hiyo Narudi kwa maneno haya—Nimeamua kuyafanya Mapenzi Yake—kumpenda Mungu. … na hivyo kuishi kwa kudhihirisha maisha yaliyojaa maana na mng’aro. Katika hili, Nitaweza kufa bila majuto, na moyo uliojaa furaha na faraja. Je, ungependa kufanya hilo? Wewe ni mtu aliye na aina hiyo ya azimio?” (“Njia … (2)” katika Neno Laonekana katika Mwili). Neno la Mungu lilinisababisha kutulia, na katika kujaribu kulielewa neno la Mungu, nilielewa mapenzi ya Mungu. Mungu tayari anawadharau mashetani hawa waovu, Anatamani kuwaangamiza wote mara moja, lakini ili kukamilisha kazi ya Mungu ya siku za mwisho na kutukamilisha, Yeye anahitaji kutumia juhudi za Shetani. Mungu hutumia mateso yake ili kutuwezesha kumtambua, na hivyo akituwezesha kuona kabisa uso wa kukirihi na tabia ya pepo ya serikali ya CCP. Kwa sababu hiyo tunaweza kumtelekeza na kuvunja uhusiano naye na kuigeuza kabisa mioyo yetu miaminifu kwa Mungu. Mungu daima anavumilia ukimbizaji wenye wayowayo wa CCP ili kupata matokeo mazuri katika kazi Yake, hivyo ni kitu gani kuwa ninapaswa kupitia shida kidogo ili niweze kupata wokovu kama sehemu ya uumbaji? Mungu amenipa nuru na kunipa imani na nguvu; ninataka kumuiga Kristo na kuazimia kwa uthabiti kutekeleza mapenzi ya Mungu—kutafuta kumpenda Mungu! Wakati huu nilitamani tu kwamba Mungu atuongoze na kutuhifadhi ili kuwa shahidi kwa Mungu kupitia mateso hayo ya Shetani; nilipenda kwamba tungeweza kutumia upendo wetu kwa Mungu ili kukabiliana na hila za Shetani ili aweze kushindwa kwa aibu.

Mnamo usiku wa tatu, wale polisi waovu walituhamishia Ofisi ya Usalama wa Umma ya Wilaya na kutuhoji usiku kucha. Naibu mkurugenzi mmoja kwanza alitumia maneno ya kujipendekeza ili kunishawishi, akisema: “Zungumza! Una mke, watoto, na wazazi nyumbani ambao wanahitaji uwatunze; ukifanya haraka na kuzungumza, basi unaweza kwenda nyumbani, sawa?” Baada ya kusikia maneno hayo, nilivutiwa kiasi, na nikafikiri: “Kama nitawaambia vitu fulani visivyo na maana, basi ninaweza kwenda na sitalazimika kukaa hapa na kuteseka.” Wakati huo, nilizinduliwa na maneno ya Mungu: “Sitawahurumia tena wale ambao hawakuwa waaminifu Kwangu kabisa wakati wa majonzi, kwa sababu huruma Yangu ina mipaka. Zaidi ya hayo, Simpendi yeyote yule ambaye amewahi kunisaliti Mimi, wala Sipendi kujihusisha na wale ambao hawawajali wenzao. Bila kujali huyo mtu ni nani, hii ndiyo tabia Yangu” (“Unapaswa Kutayarisha Matendo Mema ya Kutosha kwa ajili ya Hatima Yako” katika Neno Laonekana katika Mwili). Kupitia maneno ya adhimu ya Mungu, ilikuwa ni kama niliweza kumwona Mungu akinikazia macho chini, akisubiri nimjibu. Kwa hiyo, niliondoa wazo hilo haraka na kwa ukali wa haki nikasema: “Sijapanga kuondoka tangu nilipokuja hapa!” Wakati huyo polisi muovu alipoona kwamba hila yake haikuwa ikifanya kazi, alifichua tabia yake asili ya pepo, na yule naibu mkurugenzi akainua ndoo ya kinyesi cha nguruwe juu ya kichwa changu kama aliyetaka kunimwagilia. Nikamwambia: “Hii ni adhabu ya ukatili na isiyo ya kawaida unayotumia kughusubu ungamo.” Aliposikia nikisema hivi, alisitisha ghafla na kuweka kile kinyesi chini bila kunimwagilia. Polisi mwingine muovu aliyekuwa amevaa viatu vya ngozi alinikanyaga kidole kikubwa cha mguu kwa kisigino chake na kukikunja pande zote kuzunguka kwa shinikizo kubwa kadri alivyoweza. Maumivu makali yalisambaa kotekote mwili wangu mzima na sikuweza kujizuia kulia kwa maumivu. Nguo zilizokuwa mwilini mwangu zililowa kwa jasho, lakini yule polisi muovu alifoka kwa ghadhabu na akaendelea kunikanyaga na kukunja mpaka kidole changu kikubwa cha mguu kikararuka na kulegea. Kufikia wakati huu, kidole changu kilikuwa tayari kimeharibiwa na chenye damu. Katika maumivu yangu makubwa mno, niliendelea kumlilia Mungu, nikimwomba Mungu kuulinda moyo wangu ili nisiweze kukubali kushindwa na Shetani na ili niweze kuwa shahidi Kwake. Ukatili wa shetani ni mwingi zaidi kuliko huu; nilimwona ndugu mmoja akirudi kutoka kwa mahojiano na tayari alikuwa ametiwa maumivu makali kiasi kwamba alikaribia kifo; mwili wake wote ulikuwa umetiwa makovu na kuviliwa na alionekana kama alikuwa akifa. Wale polisi waovu walihofia kwamba angekufa, kwa hiyo walimwachilia shingo upande. Baadaye, walinipeleka pamoja na ndugu mmoja wa kiume na mmoja wa kike kwa kikosi aali cha usalama cha mji huo cha SWAT ili kuhojiwa zaidi.

Tulipofika kwa kikosi cha SWAT, wale polisi waovu walitulazimisha kuvua nguo zetu zote na kisha wakafunga mikono yetu pingu na kuzungusha silisili kwa miguu yetu. Halafu walitulazimisha kurukaruka mizunguko mitatu kuzunguka uga ili kutufedhehesha. Baadaye, walitutenganisha ndani ya seli za gereza. Watu waliofungiwa katika seli za gereza wote walikuwa wauaji, wote walikuwa kama pepo na madubwana. Wale polisi waovu wakawaagiza wafungwa kunitesa, lakini kwa sababu ya ulinzi wa Mungu, hao wafungwa hawakukosa tu kunidhulumu, lakini kwa kweli walinitunza. Baada ya siku nne, hao polisi waovu walijaribu kunilazimisha kumsaliti Mungu na kuwasaliti ndugu zangu wa kiume na wa kike, lakini singezungumza. Walinichukua pamoja na ndugu mwingine na wakatuvuta ndani ya uga ambako walitufunga pingu mikononi na kuizungusha minyororo kwa miguu yetu. Mifuko myeusi iliwekwa juu ya vichwa vyetu na wakatuning’iniza kutoka kwa mti katikati ya uga. Kwa kichaa cha ukatili, waliweka siafu kote mtini, ambao kwa uendelevu walitambaa juu ya miili yetu wakituuma. Mateso ya elfu kadhaa za maumo ya siafu yalikuwa sawa na mateso ya elfu nyingi za mishale kupitia moyoni, jambo ambalo lilifanya kifo kionekane cha kuvutia zaidi kuliko kuishi. Niliweza tu kumwomba Mungu kwa uwezo wangu wote kuulinda moyo wangu na roho, ili Angenipa hiari na nguvu katika mateso yangu, akiniruhusu kupinga kumsaliti Mungu. Kwa wakati huu, maneno ya Mungu yalionekana katika mawazo yangu: “ili utukufu Wangu uweze kujaza ulimwengu, watu wote wanapitia taabu ya mwisho kwa ajili Yangu Mimi. Je unaelewa mapenzi Yangu? Haya ndiyo matakwa ya mwisho ambayo Nataka kutoka kwa mwanadamu, ambalo ni kusema, Natumai kwamba watu wote wanaweza kutoa ushuhuda wenye nguvu, unaovuma Kwangu mbele ya joka kubwa jekundu, kwamba waweze kujitolea wenyewe Kwangu kwa mara ya mwisho, na kutimiza matakwa Yangu kwa mara nyingine ya mwisho. Je, nyinyi mnaweza kufanya hili kweli? Nyinyi hamkuweza kuuridhisha moyo Wangu katika siku zilizopita—je, mnaweza kuvunja mpangilio huu katika mara ya mwisho?” (“Sura ya 34” ya Maneno ya Mungu kwa Ulimwengu Mzima katika Neno Laonekana katika Mwili). Maneno ya Mungu yalisababisha moyo wangu kujazwa na nguvu. Mungu aliteseka kufuatiliwa kwa kila njia zilizowezekana na serikali ya CCP ili kutuokoa. Alikuwa hana mto na hakuwa na mahali pa kuita nyumbani. Leo ninaweza kuteseka na Kristo; huu ni upendo wa Mungu na ni kuinuliwa kwangu na Mungu. Alimradi ninaweza kumtukuza Mungu, nitakuwa na furaha na niko tayari kufa. Nililitegemea neno la Mungu ili kupitia kila dakika na sekunde ya maumivu hayo. Tulining’inizwa juu ya mti huo kwa siku mbili usiku na mchana. Siku ya tatu, sikuweza kustahimili tena. Ilikuwa mapema msimu wa baridi wakati huo na mvua ilikuwa inanyesha na yote niliyovaa ilikuwa ni vazi moja bila bitana. Nilikuwa nimening’inizwa kutoka kwa mti huo kwa miguu yangu mitupu na sikuwa nimepata chochote cha kula au kunywa. Mateso ya njaa na baridi pamoja na maumivu yasiyovumilika yalinifanya nitake kufa; yote niliyoweza kufanya ni kuomba kwa kila njia. Niliogopa kwa kina kwamba kwa sababu ya udhaifu wa mwili, singeweza kuvumilia mateso na ningemsaliti Mungu. Katikati ya maumivu yangu, nikakumbuka mtume Stefano kutoka kwa Enzi ya Neema. Alipigwa kwa mawe hadi kufa na umati kwa sababu alikuwa akieneza injili ya Bwana Yesu. Kabla ya kufa, alimwomba Mungu aikubali roho yake. Kwa hiyo, nikamwomba Mungu: “Ee Mungu, mwili wangu ni dhaifu mno na sasa nimechukua maumivu zaidi ya ninavyoweza kuvumilia. Ninapenda kwamba ungechukua roho yangu, kwa maana afadhali nife kuliko kukusaliti Wewe.” Baada ya kuomba, muujiza usiotarajiwa mno ulifanyika: nilikuwa na uzoefu wa kuwa nje ya mwili na nikaletwa kwa uwanja wa nyasi. Kulikuwa na nyasi ya kusitawi sana, ya kijani kila mahali na ng’ombe na kondoo wakiuzunguka. Hali yangu ya muda ya akili lilikuwa na utulivu hasa na sikuweza kujizuia kumsifu Mungu kwa sauti: “Msifu Mwenyezi Mungu kwa sauti, vitu vyote mbinguni na duniani hukusifu Wewe, hukukusifu Wewe, vyote vitakusifu Wewe. Acha malaika Wako wote wainuke na kukusifu, acha majeshi Yako yote ya mbinguni ikusifu Wewe, mtanuko wa ulimwengu hukusifu Wewe—Mwenyezi Mungu! Nyota zinazoangaza hukusifu Wewe, mbingu na ardhi na maji hukusifu Wewe, vyote hukusifu. Acha milima na vilima vimsifu Mwenyezi Mungu, Acha mawimbi na mawimbi makubwa yakusifu Wewe, yakusifu Wewe katika mahali pa juu mno—Mwenyezi Mungu! Msifu Mwenyezi Mungu katika mahali patakatifu sana, yakusifu Wewe kwa kigoma na ngoma, yakusifu Wewe kwa sauti! Msifu Mwenyezi Mungu kwa vyombo vya muziki na sauti ya tarumbeta, acha watu watakatifu Sayuni wakusifu, acha watu wote wakusifu Wewe—Mwenyezi Mungu! Ee Mwenyezi Mungu, wakusifu Wewe kwa sauti! Ngurumo kubwa za radi hukusifu Wewe, hukukusifu Wewe kwa sauti! Eneo kubwa pana na wazi humsifu Mwenyezi Mungu, acha kila kitu kilicho na pumzi kikusifu Wewe, kuimba kwa sifa hutetemesha miisho ya dunia, Mungu asifiwe!” (“Msifuni Mwenyezi Mungu kwa Sauti Kuu” katika Mfuateni Mwanakondoo na Kuimba Nyimbo Mpya). Nilipojitosa kabisa katika furaha hii isiyo kifani na kuishi katika mipaka ya uhuru, maumivu, njaa na baridi ya kuning’inizwa kutoka kwa mti na vilevile maumivu ya kuumwa na siafu yote yalitoweka. Nilipoamka, ilikuwa tayari usiku wa tatu na wale polisi waovu walinishusha kutoka kwa mti. Niliangikwa kwa siku tatu na sikukosa tu kufa, pia nilikuwa nimejaa uchangamfu. Hii kwa kweli ilikuwa ni nguvu yenye enzi na ulinzi wa miujiza wa Mungu! Nilitoa shukrani za dhati na sifa kwa Mungu.

Mnamo siku ya nne, wale polisi waovu walinihoji tena na wakajaribu kunilazimisha niwasaliti ndugu zangu wa kiume na wa kike; pia walinilazimisha kukubali kwamba niliamini katika Xie Jiao, kunifanya nimsaliti Mungu na kuiacha njia ya kweli. Nuru ya Mungu ilinifanya nifikirie neno la Mungu: “Wakati wanapitia majaribu, ni kawaida kwa watu kuwa dhaifu, au kuwa na uhasi ndani yao, au kukosa uwazi juu ya mapenzi ya Mungu au njia yao ya kutenda. Lakini katika hali yoyote, lazima uwe na imani katika kazi ya Mungu, na usimkane Mungu, kama Ayubu” (“Ni Lazima Wale Wanaofaa Kukamilishwa Wapitie Usafishaji” katika Neno Laonekana katika Mwili). Maneno ya Mungu yalinipa ujasiri wa kuweka ukweli katika matendo na kutoa ushahidi juu ya Mungu. Bila kujali ni nini, sikuweza kumpinga Mungu au kumkufuru Mungu. Kwa hiyo, kwa ujasiri na kwa imani nilisema: “Naamini katika Mwenyezi Mungu, ambaye ndiye Mungu wa pekee wa kweli anayevitawala vitu vyote! Siamini katika Xie Jiao, mnageuza ukweli na kunizulia uongo!” Baada ya polisi mmoja muovu kusikia jambo hili, alikasirika sana na kunyakua stuli moja ndefu ya mbao na akaanza kunipiga nayo kwa mda mrefu kikatili. Alinipiga kiasi kwamba nilikuwa nikitema damu. Nililala nikiwa nimeduwazwa na nimezimishwa sakafuni. Walipoona kwamba nilikuwa nimepoteza fahamu, walinirashia maji baridi ili kuniamsha na kuendelea kunipiga. Wakati wa kupigwa huku kishetani na kinyama, upande wa mbele wa kifua changu na mgongo wangu zilikuwa nyeusi na bluu kabisa na nilipitia madhara mengi ya ndani. Wiki moja baadaye, mkojo wangu ulikuwa wote ni damu na figo yangu ya kulia iliharibiwa kwa sana (hata leo bado ina uchungu sana). Mwezi mmoja baadaye, hao polisi waovu hawakuweza kupata ushahidi wowote, kwa hiyo walibuni vitu vya uongo na kunilazimisha kutia sahihi. Kisha wakanifunga ndani ya kituo cha kizuizi cha jiji. Miezi mitatu baadaye, walinishtaki na “kuharibu utekelezaji wa sheria za kijamii” na kunihukumu mwaka mmoja wa marekebisho kupitia kazi. Kwa kambi ya kazi, niliishi maisha ya kinyama. Kila siku nilikuwa na njaa na nilipaswa kufanya kazi takribani saa kumi na mbili kwa siku. Nilidhulumiwa na kufedheheshwa mara kwa mara na polisi wa gereza; ama walikuwa wanatumia virungu vya umeme au kunifungia ndani ya chumba kidogo, cha giza. Isingekuwa Mungu kunitunza na kunilinda, ningekuwa nimeteswa na hao polisi waovu hadi kifo. Mnamo Novemba 7, mwaka wa 2003, hukumu yangu ilitimizwa na niliachiliwa kutoka kwa hiyo jahannamu ya duniani.

Baada ya kupitia mateso hayo ya ukatili, hatimaye niliona kwa dhahiri kwamba matangazo ya serikali ya CCP “chama cha Kikomunisti ni kizuri, cha utukufu na sahihi” na “China ina uhuru wa dini” kati ya misemo mengine, kwa kweli ni maonyesho tu katika njama mbovu ya kuidanganya umma na kuwapumbaza wananchi. Kwa kweli ninamchukia huyu shetani mzee kwa dhati. Yeye huzungumza maneno ya kujipendekeza na hufanya mambo maovu mno. Ili kupiga marufuku kazi ya Mungu ya siku za mwisho na kufanya China kuwa mahali pa wamkanao Mungu, huwa inafuatilia na kuwaua waumini bila kizuizi. Kiwango chake cha ukatili tayari kimefikia vimo vikubwa na imewafanya watu wapandwe na mori! Ninafikiria nyuma kuhusu jinsi nilivyokuwa nikiteswa kwa ukatili na kulazimishwa kufanya ungamo na kuteswa kwa ukatili na pepo wakati wa mchakato wangu wa kuhojiwa. Niliduwazwa mara kadhaa na kama haingekuwa ulinzi wa Mungu, ningekuwa ningeteswa hadi kufa na pepo hao. Wakati wa udhaifu wangu mkuu, neno la Mwenyezi Mungu lilinitumainisha kwa mfululizo: “Mmewahi kuzikubali baraka mlizopewa? Mmewahi kuzitafuta ahadi mlizofanyiwa? Hakika, chini ya mwongozo wa mwangaza Wangu, mtapenya utawala wa nguvu za giza. Hakika, katikati ya giza, hamtaupoteza mwangaza unaowaongoza, katikati ya giza. Hakika mtakuwa bwana wa viumbe vyote. Hakika mtakuwa washindi mbele ya Shetani. Hakika, wakati wa maangamizi ya ufalme wa joka kubwa jekundu, mtasimama miongoni mwa umati mkubwa kushuhudia ushindi Wangu. Hakika mtakuwa shujaa na imara katika nchi ya Sinimu. Kupitia mateso mnayoyavumilia, mtarithi baraka zinazotoka Kwangu, hakika mtaonyesha utukufu Wangu katika ulimwengu mzima” (“Sura ya 19” ya Maneno ya Mungu kwa Ulimwengu Mzima katika Neno Laonekana katika Mwili). Maneno ya Mungu yalinipa kitu imara cha kutegemea! Kiliniruhusu kufurahia nuru na mwongozo wa maneno ya Mungu wakati wa maumivu yangu ya kuzidi kiasi na udhaifu, ambayo ndiyo iliyokuwa njia ya pekee ambayo ningeweza kupita kipindi hiki cha giza na kilichorefuka kupita kiasi Ingawa nimepata uzoefu wa kukamatwa na kuteswa mara nyingi na serikali ya CCP, na mwili wangu umepitia ukatili usio na huruma na mateso, kwa kweli naelewa ukweli mwingi ambao sikuufahamu katika siku za nyuma na ninaona kwa dhahiri tabia ya kishetani ya uovu unaopinga maendeleo wa serikali China. Nimepata uzoefu pia wa upendo wa kweli wa Mwenyezi Mungu kwangu na nimeonja hekima inayoweza ya Mwenyezi Mungu na matendo ya ajabu. Huniamsha kutafuta kumpenda Mungu na kumridhisha Mungu. Leo, bado ninatimiza wajibu wangu katika kanisa kama nilivyofanya zamani; mimi humfuata Mungu katika njia sahihi ya uzima, mimi hutafuta ukweli na hutafuta kuishi maisha ya maana.

Tanbihi:

a. “Wakitoa tuhuma zisizokuwa na msingi” inahusu mbinu ambazo ibilisi hutumia huwadhuru watu.

b. “Inalindwa isivyo kawaida” inaonyesha kuwa mbinu ambazo ibilisi hutumia huwatesa watu ni mbovu hasa, na kuwadhibiti watu sana kiasi kwamba hawana nafasi ya kusogea.

 

Image Source: Kanisa la Mwenyezi Mungu

 

Terms of Use: sw.kingdomsalvation.org/disclaimer.html

 

AFRICAN WILD DOG

 

The African Wild Dog (Lycaon pictus) is a carnivorous mammal of the Canidae family, found only in Africa, especially in scrub savanna and other lightly wooded areas. It is also called the Painted Hunting Dog, African Hunting Dog, the Cape Hunting Dog, the Spotted Dog, or the Painted Wolf in English, Wildehond in Afrikaans, and Mbwa mwitu in Swahili. It is the only species in the genus Lycaon.

 

Adults typically weigh 17-36 kilograms (37-79 pounds). A tall, lean animal, it stands about 30 inches (75 cm) at the shoulder, with a head and body length averaging about 40 inches (100cm) and a tail of 12 to 18 inches (30-45cm). Animals in southern Africa are generally larger than those in the eastern or western Africa.

 

African wild dogs have an unusual breeding system. Only one pair of dogs reproduces in a pack; other pack members act cooperatively to care for the young of the breeding pair. It has been said that African wild dogs are the most social of all mammals, never living apart from a pack at any stage in their lives.

 

They live in tightly knit social groups and hunt in packs, preying primarily on grazing animals such as gazelles, springboks, wildebeest and zebras. Members of a pack vocalize to help coordinate their movements. Its voice is characterized by an unusual chirping or squeaking sound.

 

While most predators stalk or ambush their prey, the wild dogs make no attempt to hide, they simply approach a herd until it stampedes and then single out an individual and chase it until it's exhausted. The dogs are swift, tireless runners and have been known to chase prey for an hour. During pursuit, they can reach speeds of up to 45 mph.

 

Nearly 80% of all hunts end in a kill. After a successful hunt, hunters regurgitate meat for those that remained at the den during the hunt, such as the dominant female and the pups. They will also feed other pack members such as the sick, injured or very old that cannot keep up.

 

Hunting dog packs range over very large areas -- from 600 to more than 1,500 square miles (1,560-3,900 sq km) a year - and even large parks may not provide enough territory to support viable dog populations. There were once about 500,000 African Wild Dogs in 39 countries, and packs of 100 or more were not uncommon. Now there are only about 3,000-5,500 in less than 25 countries. They are primarily found in eastern and southern Africa.

 

There are two remaining large populations, one associated with the Selous Game Reserve in Tanzania and another population centered in northern Botswana and eastern Namibia. Smaller but apparently secure populations of several hundred individuals are found in Zimbabwe, South Africa (Kruger National Park) and in the Ruaha/Rungwa/Kisigo complex of Tanzania.

 

--------------------------------------------------------------

 

MALA MALA

 

Mala Mala is the oldest and largest private game reserve in South Africa. One of the first areas of private land to switch from hunting to conservation, it is spread over 33,000 acres (13,500 hectares) of the Mpumalanga Lowveld. The property shares a 12 mile unfenced border with Kruger National Park and contains the longest stretch of the Sand River of any of the Sabi Sand resorts. Its varied habitats - riverine forest, acacia bushveld, and savannah - support a broad selection of wildlife, and provide excellent opportunities for spotting the Big 5 (Buffalo, Elephant, Leopard, Lion & Rhinoceros).

 

Upon checking in, your game ranger will greet you and accompany you throughout your stay. The rangers, selected for their knowledge of African plant, animal, and bird-life, oversee your personal service. They will be your guide for your twice daily, four-hour game drives, sit with you at meals and impart their knowledge of African wildlife with stories about the individual behavior of animals within the MalaMala reserve.

 

Game drives are conducted in an open safari vehicle, accompanied by a professional Shangaan tracker. Despite the refined attention to detail, you are immediately aware that you are in Africa and that the unexpected may happen. Breakdowns and stuck vehicles are a hazard of driving through donga and bush, but the staff handles this with aplomb. Radio contact, a large reserve, and excellent guides enhance the probability of seeing the big five. The camp also offers guided bush walks.

The Ranger informed us that this was the first sightings of African Wild Dogs in six months. (Feb/2002)

 

------------

 

AFRICAN WILD DOG

 

The African Wild Dog (Lycaon pictus) is a carnivorous mammal of the Canidae family, found only in Africa, especially in scrub savanna and other lightly wooded areas. It is also called the Painted Hunting Dog, African Hunting Dog, the Cape Hunting Dog, the Spotted Dog, or the Painted Wolf in English, Wildehond in Afrikaans, and Mbwa mwitu in Swahili. It is the only species in the genus Lycaon.

 

Adults typically weigh 17-36 kilograms (37-79 pounds). A tall, lean animal, it stands about 30 inches (75 cm) at the shoulder, with a head and body length averaging about 40 inches (100cm) and a tail of 12 to 18 inches (30-45cm). Animals in southern Africa are generally larger than those in the eastern or western Africa.

 

African wild dogs have an unusual breeding system. Only one pair of dogs reproduces in a pack; other pack members act cooperatively to care for the young of the breeding pair. It has been said that African wild dogs are the most social of all mammals, never living apart from a pack at any stage in their lives.

 

They live in tightly knit social groups and hunt in packs, preying primarily on grazing animals such as gazelles, springboks, wildebeest and zebras. Members of a pack vocalize to help coordinate their movements. Its voice is characterized by an unusual chirping or squeaking sound.

 

While most predators stalk or ambush their prey, the wild dogs make no attempt to hide, they simply approach a herd until it stampedes and then single out an individual and chase it until it's exhausted. The dogs are swift, tireless runners and have been known to chase prey for an hour. During pursuit, they can reach speeds of up to 45 mph.

 

Nearly 80% of all hunts end in a kill. After a successful hunt, hunters regurgitate meat for those that remained at the den during the hunt, such as the dominant female and the pups. They will also feed other pack members such as the sick, injured or very old that cannot keep up.

 

Hunting dog packs range over very large areas -- from 600 to more than 1,500 square miles (1,560-3,900 sq km) a year - and even large parks may not provide enough territory to support viable dog populations. There were once about 500,000 African Wild Dogs in 39 countries, and packs of 100 or more were not uncommon. Now there are only about 3,000-5,500 in less than 25 countries. They are primarily found in eastern and southern Africa.

 

There are two remaining large populations, one associated with the Selous Game Reserve in Tanzania and another population centered in northern Botswana and eastern Namibia. Smaller but apparently secure populations of several hundred individuals are found in Zimbabwe, South Africa (Kruger National Park) and in the Ruaha/Rungwa/Kisigo complex of Tanzania.

 

--------------------------------------------------------------

 

MALA MALA

 

Mala Mala is the oldest and largest private game reserve in South Africa. One of the first areas of private land to switch from hunting to conservation, it is spread over 33,000 acres (13,500 hectares) of the Mpumalanga Lowveld. The property shares a 12 mile unfenced border with Kruger National Park and contains the longest stretch of the Sand River of any of the Sabi Sand resorts. Its varied habitats - riverine forest, acacia bushveld, and savannah - support a broad selection of wildlife, and provide excellent opportunities for spotting the Big 5 (Buffalo, Elephant, Leopard, Lion & Rhinoceros).

 

Upon checking in, your game ranger will greet you and accompany you throughout your stay. The rangers, selected for their knowledge of African plant, animal, and bird-life, oversee your personal service. They will be your guide for your twice daily, four-hour game drives, sit with you at meals and impart their knowledge of African wildlife with stories about the individual behavior of animals within the MalaMala reserve.

 

Game drives are conducted in an open safari vehicle, accompanied by a professional Shangaan tracker. Despite the refined attention to detail, you are immediately aware that you are in Africa and that the unexpected may happen. Breakdowns and stuck vehicles are a hazard of driving through donga and bush, but the staff handles this with aplomb. Radio contact, a large reserve, and excellent guides enhance the probability of seeing the big five. The camp also offers guided bush walks.

Filipina / Pinay / Philippines

DSC_4650

The African Wild Dog (Lycaon pictus) is a carnivorous mammal of the Canidae family, found only in Africa, especially in scrub savanna and other lightly wooded areas. It is also called the Painted Hunting Dog, African Hunting Dog, the Cape Hunting Dog, the Spotted Dog, or the Painted Wolf in English, Wildehond in Afrikaans, and Mbwa mwilu in Swahili. It is the only species in the genus Lycaon.

The Tharaka live on the eastern side of Mount Kenya. About 10% live in towns, the rest in the villages of the area.

Meaning "starving", the Tharaka belong to the Ameru ethnic group. They speak a Bantu-language, the Meru. They are farmers and shepherds: they grow cereal crops, cotton, and sun flowers and rear cows, goats and sheeps. The decline in livestock holdings, attributed to droughts and declining available lands, is a concern for the Tharaka since goat meat is central in their diet and custom. The Tharaka are also merchants, since they trade with people all over the country. They live in small huts with a corrigated iron roof.

Village life is better considered (compared to the life in towns) since it preserves their culture. They have a strong sense of belonging. The "mukuru" (elder) is the most important person of the community, who gives advice and settles disputes. In this tribe, like in others, there are age-sets: men have to go through several stages before reaching the highest one. There are several important celebrations: the birth of a child, circumcision, marriage and the harvests of June and January. Before marriage, high bride price is paid by the prospective groom to the wife's father. They have also an important rite of passage called "Kirimo", animal that swallows human beings and spits it out thereafter. They use arrows and have very efficient fighting techniques. So they still have kept their traditions, but are now also christians. There is an estimated 20% active Christians, and 70% have now adopted the christian faith. Tharaka people have an elaborate set of myths, that they share with the other Meru groups and keep in through their oral tradition. One of them involves an exodus from an original homeland called Mbwa near a large body of water, another the origins of the Tharaka art of healing, called ugao. According to the legend, ugao originated from the Mbwa land. The clan of Nyaga was born with ugao but since they were poor, they had to teach other clans about ugao to get some goats and food. Consequently, as per the myth, the art of healing is owned by a single clan. Furthermore, in the myth, there is a reference to a classification of clans with colours (black, white and red), the red clans being associated with the ugao art.

 

© Eric Lafforgue

www.ericlafforgue.com

  

The African Wild Dog (Lycaon pictus) is a carnivorous mammal of the Canidae family, found only in Africa, especially in scrub savanna and other lightly wooded areas. It is also called the Painted Hunting Dog, African Hunting Dog, the Cape Hunting Dog, the Spotted Dog, or the Painted Wolf in English, Wildehond in Afrikaans, and Mbwa mwitu in Swahili. It is the only species in the genus Lycaon.

 

The African Wild Dog hunts in packs. Like most members of the dog family, it is a cursorial hunter, meaning that it pursues its prey in a long, open chase. Nearly 80% of all wild dog hunts end in a kill; for comparison, the success rate of lions, often viewed as ultimate predators, is only 30%. Schaller found that 9 of 10 wild dog hunts in the Serengeti ended in kills. Members of a pack vocalize to help coordinate their movements. Its voice is characterized by an unusual chirping or squeaking sound, similar to a bird. Wild dogs frequently kill larger prey via disemboweling, a technique that is rapid but has caused this species to have a negative, ferocious reputation. Even some early wildlife conservationists, such as Carl Akeley delighted in killing entire wild dog packs.

 

After a successful hunt hunters regurgitate meat for those that remained at the den during the hunt, such as the dominant female and the pups. They will also feed other pack members, such as the sick, injured, the very old that cannot keep up, or those who stayed back to watch the pups.

 

The African Wild Dog's main prey varies among populations but always centers around medium-to-large sized ungulates, such as the impala, Thomson's Gazelle, Springbok, kudu, reedbuck, and wildebeest calves. The most frequent single prey species depends upon season and local availability. For example, in the Serengeti in the 1970s wildebeest (mostly calves) were the most frequently taken species (57%) from January to June, but Thompsons gazelle were the most frequently taken (79%) during the rest of the year. In the Selous Game Reserve, the most frequent prey is impala. While the vast majority of its diet is made up of mammal prey, it sometimes hunts large birds, especially Ostriches. Other predators, mainly lions, sometimes steal the prey that Wild Dogs catch.

 

Some packs will also include large animals in their prey, such as zebras and warthogs. The frequency and success rates of hunting zebra and warthogs varies widely among specific packs (whereas the rates for wildebeest and smaller ungulates do not). Hunting larger prey requires a closely coordinated attack, beginning with a rapid charge to stampede the herd. One African Wild Dog then grabs the victim's tail, while another attacks the upper lip or nose, and the remainder disembowel the animal while it is immobilised. Male wild dogs usually perform the task of grabbing warthogs by the nose. This behaviour is also used on other large dangerous prey, such as the African Buffalo, giraffe calves, and large antelope—even the one-ton Giant Eland.

 

Remarkably, this large-animal hunting tactic appears to be a learned behavior, passed on from generation to generation within specific hunting packs, rather than an instinctive behaviour found commonly within the species. Some studies have also shown that other information, such as the location of watering holes, may be passed on in a similar fashion.

 

Africa Plains

Bronx Zoo NY

The Ranger informed us that this was the first sightings of African Wild Dogs in six months. (Feb/2002)

 

------------

 

AFRICAN WILD DOG

 

The African Wild Dog (Lycaon pictus) is a carnivorous mammal of the Canidae family, found only in Africa, especially in scrub savanna and other lightly wooded areas. It is also called the Painted Hunting Dog, African Hunting Dog, the Cape Hunting Dog, the Spotted Dog, or the Painted Wolf in English, Wildehond in Afrikaans, and Mbwa mwitu in Swahili. It is the only species in the genus Lycaon.

 

Adults typically weigh 17-36 kilograms (37-79 pounds). A tall, lean animal, it stands about 30 inches (75 cm) at the shoulder, with a head and body length averaging about 40 inches (100cm) and a tail of 12 to 18 inches (30-45cm). Animals in southern Africa are generally larger than those in the eastern or western Africa.

 

African wild dogs have an unusual breeding system. Only one pair of dogs reproduces in a pack; other pack members act cooperatively to care for the young of the breeding pair. It has been said that African wild dogs are the most social of all mammals, never living apart from a pack at any stage in their lives.

 

They live in tightly knit social groups and hunt in packs, preying primarily on grazing animals such as gazelles, springboks, wildebeest and zebras. Members of a pack vocalize to help coordinate their movements. Its voice is characterized by an unusual chirping or squeaking sound.

 

While most predators stalk or ambush their prey, the wild dogs make no attempt to hide, they simply approach a herd until it stampedes and then single out an individual and chase it until it's exhausted. The dogs are swift, tireless runners and have been known to chase prey for an hour. During pursuit, they can reach speeds of up to 45 mph.

 

Nearly 80% of all hunts end in a kill. After a successful hunt, hunters regurgitate meat for those that remained at the den during the hunt, such as the dominant female and the pups. They will also feed other pack members such as the sick, injured or very old that cannot keep up.

 

Hunting dog packs range over very large areas -- from 600 to more than 1,500 square miles (1,560-3,900 sq km) a year - and even large parks may not provide enough territory to support viable dog populations. There were once about 500,000 African Wild Dogs in 39 countries, and packs of 100 or more were not uncommon. Now there are only about 3,000-5,500 in less than 25 countries. They are primarily found in eastern and southern Africa.

 

There are two remaining large populations, one associated with the Selous Game Reserve in Tanzania and another population centered in northern Botswana and eastern Namibia. Smaller but apparently secure populations of several hundred individuals are found in Zimbabwe, South Africa (Kruger National Park) and in the Ruaha/Rungwa/Kisigo complex of Tanzania.

 

--------------------------------------------------------------

 

MALA MALA

 

Mala Mala is the oldest and largest private game reserve in South Africa. One of the first areas of private land to switch from hunting to conservation, it is spread over 33,000 acres (13,500 hectares) of the Mpumalanga Lowveld. The property shares a 12 mile unfenced border with Kruger National Park and contains the longest stretch of the Sand River of any of the Sabi Sand resorts. Its varied habitats - riverine forest, acacia bushveld, and savannah - support a broad selection of wildlife, and provide excellent opportunities for spotting the Big 5 (Buffalo, Elephant, Leopard, Lion & Rhinoceros).

 

Upon checking in, your game ranger will greet you and accompany you throughout your stay. The rangers, selected for their knowledge of African plant, animal, and bird-life, oversee your personal service. They will be your guide for your twice daily, four-hour game drives, sit with you at meals and impart their knowledge of African wildlife with stories about the individual behavior of animals within the MalaMala reserve.

 

Game drives are conducted in an open safari vehicle, accompanied by a professional Shangaan tracker. Despite the refined attention to detail, you are immediately aware that you are in Africa and that the unexpected may happen. Breakdowns and stuck vehicles are a hazard of driving through donga and bush, but the staff handles this with aplomb. Radio contact, a large reserve, and excellent guides enhance the probability of seeing the big five. The camp also offers guided bush walks.

a׿ëÀÌ6B(ã?ð

B"é}=R´,8©4éíÑ°¬jì,|rìjI¡ÈK.H¤H»Ûo"Òk$ABwèWÃß.ÜiÁ¤°"0¦Ê:l®rγ'ùGë°¼ì8

û'½Oju:tí0âMb,fU*UÙë]©×1oº©ùïíYLwâ;W2ô°ØûlóÜ'¾ZÖn&׬}RÍñFØOOYqõR¼eí±M"¢.À¢ú±u °»Â˪[ÆiÇÖU·Ã!Ë°ýAæõ{%ÜÑ_Ë[AN¢n.cQJl´1,;ó¼æF

ñ¥â¾ÞòRóÿËDy´+pMy@ÁË2RÖÌÊÎhªE~¹²ã1CfsWJáA¶Vy²AùíÇè¹

8¸åOøÆOðÈl±óÿÖêN

e¨¥äâ;½7â¥NsߢáÑLþYú±/èû¡4ÄBEÝl\ød8Clu;î· èñ[_Dð<lQ*m!¶eæ¸dFÂ@ÕNo­íQZIyLÓ´yTåÄQ®myA$Íõ«Ã$rØûÓ$EÎÑì=}Å}³.<¦62INDõØm°®H¶D¦hç¸%FÅ»WÛ [BP«½Sý¢Is)äÙ|X¦öÒZ»ëà03N-æRCra¹'§ôÅE,B-Jm ë²´ÏN+"ÐÈÍ¿ØéóÊ;»P·[¹a?mÀ{eMÕlXD@E~g¹ÅHIÖÌÚYM)Ñ<qaJVµíÊF·ÛjWåä<,y³};ÈÌ÷ÑPZÐT¦0gMøã»Ð`ÐK°ªòY*h)¶ã¶aN.t$Äõ:åÉÈ°èJwß,Æ}¥j&ùjå]Îû{fÊÂàNíùnÞ[}^Í$<»ëÄ®?R3ÿv^»Ëwo«Ç2±^á5þì]X)Ñ_ÓpµãpÄåy#Õ-kÅZ¼Yæ|'«ò6Äî[å¥`ÿDó+ËØÎkÿ<F\°Êèt»P¿e£Aôq9ï&]ë$HÀ§Â]¨Ëød

ûJ2ÀÇaÇ)ú²ºJ_çûF:ÛAgäJ|-Ó"v¦P;¿ÿׯ?Jèz&©ó"¹Íx|EiZæµesÕîôZ×|ÜeÓc0æq=û£ëwrévñj!gõX~Ç9^IâÞK¯®H{ÝË·24ÉoõiØ%6cÖ$n-3Ö¿.®­U®tù}TU5ºÐï×6:~ÜÏÇP4ͯ!xçdpU£ÔS:XJŹÑH+í¶XShÝØÕÅl«OÈè­½b(kÈÓz~¬\ )¾

ñ9wäçáQP:~¬w¦°ê¹¨àC°û¿®,Â1Z&MT ¨ÇzàdËtm.WÓÍÌàÃo-

Wá<{xåîF(X´¿RÔDÁj#é^çÜ

à®öÂ@äÅî(Ò\Øàa

zdJYklÂ/Ov

¼ióA©;¥¿EbòêzE?,SÿÐè:ãM,TüJk÷g5W'wÞÛXt§ÅÎ)òlÞãðsáëóùÞîÇMºOݱ_Bjxß5#L)8£ôS]>÷ëðmÙv9Êjpr§_¤RHÈx¶êvÌr-

¼×óËN©l¹ïì{ë»YÇõEÛi2ñ

,׸®t.JwljäIÓï8n]?ïj5*vÁL¤RÉ%·ö`bÕ«?PxÖ¸

Úµ7¯2;Tìí`glCнVÌ7:Icó²¹I¾¶U+ªBTJ6@<|F@E¾ØƤæWb 33Qxw©¦bKÕ¥ôûi²

ÿT¦Ç}).o!GÞ¬ðÜûdÎÁ¢ì¾Ñd=6ÎØ="¢§·jf{È»\{G-ý­Ìì¼Vº

%Ú$]ö¶ew$6õý­½²Éc-±ÑýU¾QFÞ¤¤Ãv][«]8H^FáðÔÞ§úàKPrh£¨äÆ ý;fD#»úK.°?ºz

L¥¼?4¹#BZ½ù2Ü<©è1»K¦ÀA¤¤W ¡ÌÀi±Zë6v:d\µ"$oNFaïqÒ*Ø¿æc$¾Có#öté±ëÄL¹$°Ë[WËÖF&ø1õéÒ,Ô¢ÖP×7v*b(õï¾Æv@«Õé:yDÁFUº$~cÄgÐQiÒh»W¾NGp°¿ÿÑ;»µµÓôòáÎb1·]ÎWOgÛà7$\ÝîþÂ?K3h¢\D¥_R1ü®jrd'á-WHÙµ&Ӵص5;ª©uññ̲Ëÿ5f-

ý¶©f6ìaR<i2â)É×Î&¤ÖÐÞZÍct¼£Jïïi5A ÏCo½Ò$ÓµKIð¹POR;»=ÄâêîÁ±j«+2Óê{eÁVøx¥7'ð ÈÓ4¾é1Ñkö~X,

$@ª*M¨Ú¬r'eWòåëiv˨ëB4ªR'`Çæ f&L·°s0bêSɵjzqÇIÓâý98bïmDªîáf·2

VñüÎ\#M&vjGÒ%ÉRíÐÔ½|6äp03cq!ÛÔjÔ=Ç\5%аÕ#n°*{C&Ñ\{ÉìÞ\Ô,

)(à~.ù¤"Évp)Ï/c@H®Â¡y

v ùe¸¶(yîo¨¶¥5örÐ3Õ¤·ßö½ºï"CN;°^år$uÔÙfF¡Üh;Ã1æY¤?í¢·¶{äTøJýí0iÏ´7úúÅ«3M(î+ú³$bêãdÊ8iíºl»º°4ÌY:ö5qüí·¹R¡å¹0ÙÄ.KBÖ £xfTcl#¶³GÄ:

øª6û²Ò7Ha¿%¿åÇ©°~§"Fá,GòÎá×D°Sþûxdæ=J3ò3jçíÄå8â£|¾¤Æª¼UÄòRùº¿¢¤MÇâé&Xù¿ÿÒ

­êwwqãRÕzg?w:èKÍæ1¯'iÌ<0vf¬2Ô`ã9½v`¼·Iá<

«âåEÔÑ'ó'ËoöúÒÝ\/§)¦Áק߷cjñÜíôr¸ÓýÜr*²7ÅØÒݳtJ¦OPR3Z÷éøÒAKn£âÅ/&ÿv®Iùq3kñÇ"£N!:Ô®û|XQ]3ç%`;Óö¤ñ?Ã

02A\ÌîÄ|êéêØXÚ[*å.*~&¯ùûeYÍÎìÏI>½"%Zê7©9¡¸fìâ,+Ũ^Ψ£4bKmǶþ9-6u

¤[*ƳÞS±ëÔl4GåøÌjê ±A!~¶W6\¹rÝ(ó%ÄO$Îyû¸QE©ã

2+iVñyÂú7

ßX@ñÓ¡ädqtpgoxÓ^0@ ~¼Å!ÂصðeócÈ:4T¨ùÓ,Â6b9³;B1IT¨>ã31¥Ø-@O>xY0OÏi=/ÊíeÅ>;s'®æa«ü¯Îg4ã~T)ýIÒ7ZHþ

ÁBGRL"µö9T¹$=_

:2¢yÞVE«,D~X÷2ÇÍÿÓùã@´Ò´;ÍEB¨6cÛ¶c

(lcê|ëå«äÌv÷³/#ê¤÷å¿ëÆ|¤'Õö~gÐ¥î1`>ØëQã«­^

ùÛ.oâOHÅÚ ÿÄ°Nº9Z~¬CÓ.5-F;uç,ÌFU.NT¥Â-é\Z¿Ú-õxº¾h»G³NmÀ©ÿºu³!Ûêfé§éþjòµÅ0züpÕXn3²ç<21£Ë8å»Å5X$Ödã<,RE÷~9ÕC+»á«ºÈ °:SúæTem&4Pj@ tzá,YåXõ'`9zdFKñ#½xÛþ#Z³³~êgÖ²ÜM,sácAô£è;Æئ©¥­®GÙì£ö³eë²Ä?qÎÔ*rýûÔr=ÿ*ûµÆ%u©Ï,Q%jÕêOó´¹µ*!$Tr%C»7Å¥õß;¶îÝI5©ú2äÙî̼·«Æ±Û-F#nß{hg?Zµ#íÇãO¯N#Eé70²,N

¬lÎÛöößáë|ÆÌaÍèÚiÒ´L¬ÅsZ:0¨oɽSÔnî)Ò¡-³Ð3Õ¾ìNB^þÙ§£×³5A®GeëN§*ÇGcBcÞ#'YÕ%¿¹O84`¦®¦°,ÃɽKXÚRqE_lËÆȧâ_èI¶Ç&ByçüäùUzî

ôÈ2#Yua¿Ì­*6à

O¾Ù)ýLº=CÓÝô9Õº³Â¿5,¦ÓõÅ´¶uõQI­¡Ë¡ÉØéwïÊ;¨,<Ñ¡r¼¢

Z¤^ùHg¨ú^Ãçÿ4ùsPòµ÷ÕÙ

̪RrÈå<;È1OÉûÖþxY

9¦×

ÁrõcN5Ëõ û09l$ê7Q°ßbmÆZy16ÿ%¿)ïÏCÎ_LÃlñEeÕ~WÞZ¶B*Æ8Ê£C»'«èÖ}©FþÅ9ÆÈweLåâ¡Þ£·¾Ä¤}'ü5vWª

#ïÉGÇÿÕ_[u¯ÍIäã²ÐlÙܤÇàò8Dz¬^oæ[;hü¿¥ë©ï/î'÷äYÀ9n½¿²ByæÏÌî4¬áTý¢æ®p«

W¬¡°(

R÷ñÌ>×°ÄQõ[,ä¼cÍ>HæYe±u1O¤ÝA;|óeÙ¾ÐBQÉéd5"¨¼ºîÖ[PðN*Ü\7Ü®tà,9EÑW,àuè¶éºTEjnE~G0ren½±[¹QÊ]U½!)í_f¼jx2ÿEÅÜÑ>üÎ6Ðù+IÓ­¢8ïCJ5ËF[Ø'L¼ÿCòν*­¾q(®ÄFÀ}ìÌ\Ó®zâgù=ç]NÚÞjÐÅ'7y¢ü¸F Ð%²@2[Öòÿ-Å×éô^&ÚÛdR?MþåÍ\ÀåÏù¿ñN1l°{múéî%±$÷bT8ÿeZà:Ãé;5²9$9M#Eº´Õ"¹°ncF!$Zx@ßìs&äL¨ç

AèÌ/´èd?h¨Ì?g»GÃÆyS®JuÕ5Å*kJ/Ìæ'mjiØ嬳²q1MSÓ4÷a«üÍòX¿¶}[NÚxÅg~Ðñ¶u}Û±'ùspfè^=n^D®~@?«:ìbì!Íiöð¢ðûÕK`".. ²ßcÕFQâ+mj[©8z)Æ }û`*eÛÑ|±ä][HY@`»í²

ÁéV>^{n3F#ï°®1,%:x¯çß×ËqEeX%Q Øw'Àxffê¢Õ[lðèÒæ2Ƥ:~L3l

[¾¿ÑeGÓã*ÅAùflW,Ú¤A~קCOòM2Ì=Xo@òÌA¡!Úh

÷ ®eAMµ

BÎÒÏÖÂËWL±å¤ÝåÞmó^®éÓhïÍÜ,*ä3Öö´å¶?Oôf}g@éÓEcmj#1ÅGAë³r.7æ%I´d½]àø×æ^&Èê¤uæ¥H«t¥\

m¸éLÛaíêLu}íêþZ½²Òv")ôËÇkµ2üØÿ×Çä&XD¨-í¢D5§5GK½nà{Õ&ÚSÔB½>!áã2K kÞQÑyÇml.gO±þç Ç#é8ûqæ¿Í¿1y#s§i祵»[ýw'#9Ê^LÏYý¶qàD¤²}ã+8#Ü´ÛYÝÉFrNõn§ä2¢æ³Õ+ïÒº|ÓIMcä)Cá\«M¨|5LCÒ®­yDvÞ²ÉÞ[æ-4PIûó¢ôxeÇRi«È»zO¤áíx}ÅÖö=Émïç¹·Æ~&#læ¡{:(vv£4K6Ì

>`¢v

¤±½=F@c!¡úB5%rGøXÂH榢ò¯4ù>;-TÊrKÎ1M¾#R3Ðôú8sÑB7S©´j»Zo¸Â)IKõÕP)­G\HWòcUåÜÐSý¼«)Ù»è_#Ø$ ¦ã¿ôÍwîQ=2Å@U ü4ë8ÜY¾kÿ¬¾®­§X¼ZJmì+8Ì;9ÍjuRÌwú]>|æGnIDrÜæ,B[èáZd¤!n5i%$G°ñËcl^pܵOsvÄS©;åÑÂÿÐ)ÍÚö©,g%zú­Ào÷æø··s&#­Zyîiî"ce

ÁüJ¢Ùàp±ò%ÊÜÜ6Ç'ÀW¢`eo²AùTG¨hÌÓà)¤ËO¿²¶ã;*K*Kê0à)ÓnùQCÞù®nZI'+ôÂ/äÙ2=o&&MAjjf6læåCK¯~ò¶¨×ÚZÏ3Ú4ËpÏQqõ|3H1y\ÜYÜj¸åïW­AÊré}&`ï7A¨¯Aêòß0XzÑgCØf$2ñD7YàPzUÃÃÁ×í!}£É´­ãÁ¢¯®ÞIsûæ-JíeÅ"Jg+6z®Ñ£Ó®K¡'GáçËI)´ue è{/)@z

ïÌ¥Vÿt,Ï^¢¯ãÀ;Ò¼Åq$pÅ8¤î¯â2²Ðü¡Å)dØßµz÷Ì-A4åâÙ´'¶¨(G k.U[+W±Ý¤iã~*X(e©¦ôëXæ@h2_!~bÝù¿Î¾lºÕ®t»âÃe

Äà,Ç

vÝÛí1ÿsk<1ó-GÉäS#ù/PIã76¯Úu ¾S¹¾8%Üõ+`æ1ðª Ó*¯Ü¥zCXäÔ)fjølßÇ-ÆjËktÌì·Ò#zZ¡<Tl3A¬Ô®Ôê3$«ã¶a

Eç°ë´¡¤Ô°FvQkÉ1¤÷{åÑ ü©j:=æµp­´~¤5ÞhiþNl0éÁܹÚ}7çÿÑ&òÅ¿ÀZÔÐÆ(&ºÍÂÙiÌÿE$¦®@#&åàz¥%ÕÌÓ1$¹'7P

HÙJÂðCs¢¾JCd"54yªÕ®SC4,@­5ÂR7´9ïî")øôÌ-NxãRÈ",½vÕlí`µHÆÑìsQ1ÈIiÓå2¦ÇUüµº¿¶<.`-"2ö*kàä¨#]Ïà«ä/:[y6Ó¯(RGÅf÷VR2Ü2áàË¿Aç­ã@´±<ö²1Ü/Ùôáù´2Äç¡:Á¾-¨

?ÍIü­5

Ù`ö:xx6Üdd=>ìó²Hæë@]ÆÊÌ;eÐ(Ká4r2ùrIE§ÙQbéö¦i×yt,Úæ6ÞäôIÛïû5Í·cÅ ]×dÌCÔ<õga¢Û%û¼öº¤s@Éò-©¨ðª°þlèa§p9ýNï&aðy±«ÌðV®åy¼{~ÉÌÇ¡p²R°¼gjJ°¥}Æ2,SÙ0h¸¨ë!ÈlÊü,+Þâ=ñR®!«

üÈÉ/~òä¬ä§÷PÆö¦ae;fF¹{õ»ùec°$/Èçµ8¦èóÏICÈÎh6¯"![ ;Ôø3l00IQâp ¨Ñç&¬ÉU_Õ#ÁK0k3ô¨eéôæFÏÒäiôæfÏÒúG­¦¤j$j

ÄS3²j@e,lA5mÏ`_6»ÿÓçv3éAÒ\Ée$T9XN0$-ÏH`Þ)®Ý³,lðÃi¦h×ëq׿Åýñ2ðªèþ_zVò/¤é|0¨<»å¦­oàSî®Ö¡üPÇxBq<¹I=íÐ)h­Ë þl³UAè=3ÆÚÖIUy.-ãS÷TåfxÙø'ÉE¬µkYâ{KkuR¥ß9h{ùø

5gÆx

v"¼@~üGãêúcÉú¬:5YFtL¢P§7°ñÏ1Ù=fî

S­÷QúóÖãàÍ8ÿKþ<áäRkÈA!õN95²¸¦gqODZ|¤±MtÏ.yw[¶x5²þ Æ#¨5þɼìHz§gc²J"OË/ËkXK2Xñ/NT©=s¦î8,rJõ¿ËÏË+1s8¸p#rÐÓ#9¨Ä;ùùd´ô-õ2HÝZç¦Dßs(A\Zùî­5_¯éä¦d$º©òå½»I

Ïz3]1íáL\²õÖÔÏÊV±Ç³M

 

Wzq¥ÖN­ÄÔå¨ÓròIÛõæ¸yóu*±Ûrì2dݪRi Û6×kG|,yå_%ßë÷

â2¶J~9NÀÓ°ñÌý> =SÿJåáÃ{OkÑ|¯a¦Â

à32yø

ro@ú4UúNSáJ\UHrò#±ð|²:)ó,¸ÿÔâöÜõ_kñ.E/Ú_³9û9K×IöGL!t?ßEýǵ×éÿ+ùrqa.J×ßïu¿÷¿Ü³ö;ý¿ø·ù²säÒ9¦ï5·÷?ݱýç_Ûÿ+).L¡ëôÿÇËô £4ïï¯Qî¨yÿÆdù÷ÊrslÐÅåþâËýFÿ[í·''4Ï÷ãüþüa$µ¾Û}?¯

4<düþbÊi6³þò7Èÿ².Ä&)þÏ2q|E¤þå~ß÷öºõ?æ36<|ÿÇ.ïþ1¿Ëì¹d¹3ÿÙ8BIM%u¦æ(ðj

]úçìIæÿâXICC_PROFILEHLinomntrRGB XYZ Î1acspMSFTIEC sRGBöÖÓ-HP cprtP3desclwtptðbkptrXYZgXYZ,bXYZ@dmndTpdmddÄvuedLviewÔ$lumiømeas$tech0rTRC<gTRC<bTRCELRY`gnu|¡©±¹ÁÉÑÙáéòú&/8AKT]gqz¢¬¶ÁËÕàëõ!-8COZfr~¢®ºÇÓàìù -;HUcq~¨¶ÄÓáðþ

+:IXgw¦µÅÕåö'7HYj{¯ÀÑãõ+=Oat¬¿Òåø2FZnª¾Òçû%:Ody¤ºÏåû

 

'

=

T

j

  

®

Å

Ü

ó"9Qi°Èáù*C\u§ÀÙó

  

&

@

Z

t

 

©

Ã

Þ

ø.Id¶Òî%A^z³Ïì&Ca~¹×õ1OmªÉè&Ed£Ãã#Cc¤Åå'Ij­Îð4Vx½à&Il²ÖúAe®Ò÷@e¯Õú Ek·Ý*QwÅì;c²Ú*R{£ÌõGpÃì@j¾é>i¿ê A l Ä ð!!H!u!¡!Î!û"'"U""¯"Ý#

#8#f##Â#ð$$M$|$«$Ú%%8%h%%Ç%÷&'&W&&·&è''I'z'«'Ü(

(?(q(¢(Ô))8)k))Ð**5*h**Ï++6+i++Ñ,,9,n,¢,×--A-v-«-á..L..·.î/$/Z//Ç/þ050l0¤0Û11J11º1ò2*2c22Ô3

3F33¸3ñ4+4e44Ø55M55Â5ý676r6®6é7$7`77×88P88È99B99¼9ù:6:t:²:ï;-;k;ª;è<'<e<¤ >`> >à?!?a?¢?â@#@d@¦@çA)AjA¬AîB0BrBµB÷C:C}CÀDDGDDÎEEUEEÞF"FgF«FðG5G{GÀHHKHH×IIcI©IðJ7J}JÄKKSKKâL*LrLºMMJMMÜN%NnN·OOIOOÝP'PqP»QQPQQæR1R|RÇSS_SªSöTBTTÛU(UuUÂVV\V©V÷WDWWàX/X}XËYYiY¸ZZVZ¦Zõ[E[[å\5\\Ö]']x]É^^l^½__a_³``W`ª`üaOa¢aõbIbbðcCccëd@ddée=eeçf=ffèg=ggéh?hhìiCiiñjHjj÷kOk§kÿlWl¯mm`m¹nnknÄooxoÑp+ppàq:qqðrKr¦ss]s¸ttptÌu(u

uáv>vvøwVw³xxnxÌy*yyçzFz¥{{c{Â|!||á}A}¡~~b~Â#åG¨

kÍ0ôWºã

G

«r×;iÎ3þdÊ0ücÊ1ÿfÎ6nÖ?¨zãM¶ ô_É4

uàL¸$ühÕB¯÷dÒ@®ú i Ø¡G¡¶¢&¢££v£æ¤V¤Ç¥8¥©¦¦¦ý§n§à¨R¨Ä©7©©ªª««u«é¬\¬Ð­D­¸®-®¡¯¯°°u°ê±`±Ö²K²Â³8³®´%´µµ¶¶y¶ð·h·à¸Y¸Ñ¹J¹Âº;ºµ».»§¼!¼½½¾

¾¾ÿ¿z¿õÀpÀìÁgÁãÂ_ÂÛÃXÃÔÄQÄÎÅKÅÈÆFÆÃÇAÇ¿È=ȼÉ:ɹÊ8Ê·Ë6˶Ì5̵Í5͵Î6ζÏ7ϸÐ9кÑ<ѾÒ?ÒÁÓDÓÆÔIÔËÕNÕÑÖUÖØ×\×àØdØèÙlÙñÚvÚûÛÜÜÝÝÞÞ¢ß)߯à6à½áDáÌâSâÛãcãëäsäüåæ

æçç©è2è¼éFéÐê[êåëpëûìííî(î´ï@ïÌðXðåñrñÿòóó§ô4ôÂõPõÞömöû÷øø¨ù8ùÇúWúçûwüüý)ýºþKþÜÿmÿÿÿá%Ghttp://ns.adobe.com/xap/1.0/

     

KATE ALIMPIYEVA

    

KATE ALIMPIYEVA

           

0, 0

255, 255

    

0, 0

255, 255

    

0, 0

255, 255

    

0, 0

255, 255

                                              

ÿîAdobed@ÿÛÿÀèÿÝ}ÿÄ¢

 

u!"1A2#QBa$3Rqb%C¡±ð&4r

ÁÑ5'áS6ñ¢DTsEF7Gc(UVW²ÂÒâòdte£³ÃÓã)8fóu*9:HIJXYZghijvwxyz

¤¥¦§¨©ª´µ¶·¸¹ºÄÅÆÇÈÉÊÔÕÖ×ØÙÚäåæçèéêôõö÷øùúm!1"AQ2aqB#R¡b3±$ÁÑCrðá4%ScDñ¢²&5T6Ed'

sFtÂÒâòUeuV7

£³ÃÓãó)¤´ÄÔäô¥µÅÕåõ(GWf8v¦¶ÆÖæögw§·Ç×ç÷HXhx¨¸ÈØèø9IYiy©¹ÉÙéù*:JZjzªºÊÚêúÿÚ?ÑXxôØ<¨Ê÷aÚt¶½2Õð6ÔnyçnGµ1àÓ¯7ÃÓm8Õ âßN~ü}}¨öôÀãN

*°Î?Äðì?§ãØvä÷7ÛÒÕÍ=zà6ÚǨú(ü¯ÓÚÇ¥

)ÒS8l

­Æ¡ksõæÜ}O?kmÅ:n^%ØcÀúX±±þjxôÅz´Äc ë|¥¢I*i|ò(bäþ£{ßü}ªånò°«x¤Wä1Ðb^òíçÄ#öÿÃë¼]7ª©çÏO)A깦ӨòÖ.Üê=¯¸blîØùÎÿyn

Ll$w#þ}{]µÉ½ìOôþn?§²aÑõzèz¯kG$_ðI=ïªgÄ

ÇÆf ©úêj[úG×~=ÁþéîM¶ÍÊhçåóê)çìû:Ù_hïù!ê*¥¼b4Q½àôÛèxüÿ­î±æó5ì®$ª«pDVR¹0p_ªGù=FCzMUR£\bÜÝDÃ?ñ¿yÊwò_íÆwó#Y9Ê#ý×´ /qÄÍÂÀÂâÄXÜX(úb¸¿oCð?@E¥¤ý-4Âú~¢äqÈý·³

iötQø¾ÞÉÄ.@Üø±ÿ÷¿k!ÅÒ¬Éùt1íÄ0Ep@ââÁ©üOúÞÚa^·áÒ´2ML`n¶'þG°ÿû6²R7U¸=´é³©X½gÓØZß[}ä_ýãm_zn϶eèwÝôªøXú/Á°'ú~óe(?QOGSf2:,³ )9·'}oý9?ì=­K[ ë.ߺI¹ãM+ùàÛéþÙ¬#´¿/î1×eÂÜÜýO³D4QÓ

¡F¿¿ÐúÖÄÜ\-~-þûëîìh§ìé­Þ¨7$i¦ä§6ÿ_Ùkf½"ðéÖ0fȪݼ@sÕaÏß_÷hç`»!פ±êî~!mÆûQð)âkØr /ÔyãóÅýó§ÞýÔËîî.zÇÎkż555ÿ/Fsä%(¤Ún,©þM+^ÆÀ5ÀR8ÀQî&öÎc.ö¿t[³¥.u¯ft·>rQb'W¦àûr2tÞ÷+ý}õ;ovͽO)ÿdv×ch¾~þyëRxá~§êaÈ}¼OF4èPÚ§MÅÁ`MÀÚúý¿©¿|ÁC@@ z¯À°çØOr%L-äè?ÍÏáíãÐþ¶øý²Vl5.94ª?OüÛ·-`8?_eÂüFô:Æ»¨þ¢æRÞ½_.6CÇÉ;A`H\átn.¯öþÍ­·52ÆTéNÞh=sÖ?##;wǨ*ÕBÖÔ"

¿Ør´9´µùÆ?ËÔ÷Ë»TGúmÐMHër~ɸÄ[èÓiæèL½

{2U«-³]÷6ú¼û#½j/JáÝY/C`Í}]2ø®üÚäôäúþã`Ó[åÏ`äÕÆu·WìH©Ç*fcuü ý9Ò9ú{

Ã.åÖsu¯

xaTRdâ\)SÊÄ=CC??r§/]*ã]KN©rÆt'Ìüºv'C檣Æ×ÉSPäBC~EW¸ ÈØUú ü{[u¸,H>]K6ñ»¨jv¬­~c÷

3û}ü5ÔH²MD#IÌ HcrH>Âw{îDRÿ?ÛÐÒжQCæ:vÆ"'ÕðÿaîñnèV¬}qûz\"¨ã¢ãÜwÊÉIK]?-EU

½

]$§÷^§®?϶íæ1Û,:%óÈ#£')Ñg¨ê)±qG_@)ÛÇpª¦ªU¦

¨ÊêF±·?ï^Õ«GUZÒ¿ê§V-GIQNU§!RÝs¥Tëö"è×ü=©ðÓ4TÚ(4ѹUyhÞª«#%l/ë*¶"Ìý÷±Pת}

J-TI^"h¾æeF¬oí@þËçÛ ¸!Jפ»RÎ*`×¥LrÅSO[4­=rÇ$äλÜËX5}GÒþÝÕ-µÓé

íF9ê§Lxjj,W'<ñM0+OQʯ:ÎOÌEyµù ¯º9£Jôúm²#ÓA¯JÜìãÇ"

¦ª¥

VÒ+ÈÐ@*Â÷ú~x÷¨¤ð¤ãÒÄ·:hW#£9QÆíÌ}&Qå§ )äDÅFê× r­íìª)÷§Ìô¸Ú©Àæêo@ÇÊc÷spÀ«8ÅúDQ¨³°ãPÇÔû¦òìæÙ#Eë·&·ªÕ@ó¯Cv&mbwá®zI

-$P*$Là^"Ö¶°ÓùöQ$G$­kÑvF$f tSóÔ1å3Ë«Z±*}Ê!!Zs0XûÈ^äñö$´O Èÿ'M}:­*2Eoùz£ÀPã¥Ë@8@#·õA´ýO·ÑÝxx6`&¤.z

MÖkºÌsM(­©VmSÁUV½µ¬¿ÔûK-³ÇMzI%©5¨éÛ-4µì=$AHײµÎT|BÉ7ÿmí»5tc&¯Ë¢ÛVr¨«^oG6ZVI:ZT´q%È

T£õúû\í;३éÙÊ?çп֧\¹ÌNèzP,§÷ªnXÀi"ß[éì²òk¡oðôÞZ[{yHZPqê÷~/túu~

rãtAý{ݪÎ~äa©¹È®y`îgìè,,¼Iý@`ÔR/ù¢¶'êy°$\{+|x'ötÎJW¤¦GnOkÄÂÁ¿²G~/ôú~=Þràe?£üºd©¯E½©E>2°è7XÜX~è¿ì½m|¶©*)NÓÒ»Uê)Àõ¬§ÍÂdw']I[ý>­Í¿&Ãñý~¾æýlÙ uZênäô"h})þÕZd7[5¼×é÷¯cR°ê22FAÖÀÿ_ðý¡öóp=Tæ

p§"ÚMÚßáÁæâËohOOS9caÔIâÆÃcøÕ½ÑZ^=~è¹ÿªµÍ­þ?ãí¬Kt¶,·1m"Àco ,ÂÖÿõ½î6¡50í=2õæLðÂÒÕä®R/¨W§¨êçý·²Þe¾[-t¹&aoðtE¹ÊÐX\ȧ¸)êßð\Ȩ*J·U*¦Ä2+l¤>ðka÷JáwÈ¡¸°¾4¦iëÔgs»Zë ¬h×

>»ÆÄò0ÿ­¦Às¨ëîSÜ$¥ûÈ2®¯-Ï+Ñzì9£«8Ót1 =&ü)±¸±ÿcíFÉhö;~öK3ã1Ó]·ÁýÁ

FÖÂ:8æ

pàÁÐ?^×#ýor~ï»$W:Kvíèº0BüJH=\öÓÉÆô±

C[ð ^>ÓÛï@ã§À¡½?p­F'e6h%]·?¯²[ëÀd ð¤·ëøÇ

u§Ìê$£í_ëj[ûBÇÒÔóþ½½öfÖÓOùzý¯É=Â×´ÿêÃÿ6ã¹r:Ƶ3RIøelúÇú{9Ü÷ím-¡Jl~}{øÕ¿ð²?aÿg­¶ºÛ?OQALÂPTÆê-ôÿÔû_¶ïQË>&)ÔaâMB´ùJR­ß·öõÞéZ2®z`¨ÉS¨'È,?Æßñ>Âw»Ì@1/ík>]2Ï~'ûqþÃñý}¯¹£öôâËèz©ïæ;4kf;1ãÒ­?ø}²>[ÜVÿ&(j¢*ô°1k©ýt~ÜÇAöXè5V&{R8¤)ÿ}ϱõÉÖÌÇסÄ5í}ÕmQâ!¢"PØ©§Ômþ

?×ÿoì¢QBz0¡9èAÁ£UéÌ!/Ë^à©°Ô>oþ˧R|ú|§ ,Ûms¸'¤`óÓækJR

©/u-«x7j$îúpߢ{Ù|!ó§BÖÙÈ.~!x¾Ýê£Â#¿ä¨û

ß-%Ó\´`ð³ÓEO´©Ñ*©¾g¬m+`op4~­"ÿëûzÍ4)Â\ Y¢ØPøë$F j/{_ûJI6$êP7?ï>Ïl»«^­íè¤OݸR!4nîG¹¦AÒ¸@¯VÐRI]@Ú"¤ªXñ¥0RlMïþÃØÆéFüÇO²èóõqÅQ´ÅÊÇ"÷½þñôéIWªÂAm=$³x¥4ðI

k£[ÛëkI_kBZôÝOÞ)ÌpPXi©#ÉÔEø\{LëÞ>Î ¯Ï§Ìt²®¶ÝBF|Ǥ'¤õïí©-xt˨tÎÄ­Dk+¢Ýq Ø*/øz±SõP.¨¿àæ:±10×C=,Êf@ë}Eom@ÇÇãê=È[£

F|¨J¦'Äb|ú¸®¦ +ÇÅ%7Z`

µ8z?Ø{!2ÒBHÿêÔ_

ËS£>Z(r¹ýåøTòr$K[5ý/ôö÷*W¤è;-6ôÔ´ùª$^¤Ê·V«©°Ôy?Û{®QH® èÇááH¦¬ªT[xüQé"ßQ#Sn>ɦ@>úm&·î|RêRÑ8x:Eíb§/ôüßÚ»tU1ÂVOV_ÔÕ49]½S69|(³xä§+gI"mhyäßóì¿sÓ©­T}§¢»ÄhäVcPI#ó'¥Êcdz©ë$lÄÜ

±¿ÕM¾{$T`^Ó gsW}¾r9C~ZqaußðG>ÓA;ErÅOq4èSi!§t8cÓîâ 3+ËMÖybM<ðHÿz¸Oô@Aý.*`ùâe²<§Iàpül/qìº$d©ÇMãM:Ëjè© Þ@ú©SÍùµÓñìAn²Sª£QS1ôuË<r©ôlÀ[ýT`ÿ°çÙ¥ÂdêÃ=4äz×ùÃö¿Þ¡&¨å}Ïd[°

§¨

«ñpmù÷^SP·öà)?ÉÑ­b,ÿ~Iþ¿ÿÐÑ].Mø7¶

úÜpo{ÿOaúf½-風~¯È»°?@Gäoõ½¾y:H0Ô}ZtÇ×è²=»!ÇM(ÏB¶"Ålm­É&Ö"ßÓdüDô±)ÒúóGúÄÚö'ébÞ}¢Ì¶Í¬W5¹?·¢!`Ó\Ð?Ù[Îmåidg}Eäpí{ÿ]"ÿÖÞغqO

©ûz>·ÃZÓAÅìÿ­qÁXo¨ötùëYóÇÒ×<}ß^Gõ÷zqê«2ø7±'ÝyjXÒ7x©yU$_ÈæßPþ¾ñëÝ)7Kå²RBhîýQ?]*KáS¸¶ØÝõâZVõ$l¾u2Åk=òSöÚö¨¯ÿ'YȲj°©OÏ

:'Û/÷1ã^H¸µ­ê±àÜßéôÎãI«ýô§EÝ«AµDÖ?·áêök+RåÑ°µé¹iZ:æoÌè·ãHR.ÿ­ðö¢Ú`õOAÑtÒÒÓWॽÀ·"ÄôúýÖö­W)½»÷ Õ5ÒGv`

Ïé¿Ö¿ûϳuã¤ÓµX.]G6+^úùµÁ½ûþñí%÷µnYz4YøY,91ÜØýãþ?ìÞ=~%èùÇéôRr­ãò(kÒ_èmeÿ§Ù¼KÝÑ3ðè6ÈR3qΡý?À͸>Í#òééê5¹¿¯èOæà}?>שÀéÔe±>Gùŵî> \þñîÇû:¯§B6=XÆ=£H¿äþÉnKtaÀ§G[âex§í|T-mF/þu6âß_a½Øn­ç_òtçpt3#þN·Jø½¥©ÛM"XbÖàÏûodv6-3'·¬tÃHÕôT´[S7âûYÀkþcþ'Ù¬vKɤgNÂäÎ úõ¡z3OÛ{ÝÜoãK{_

°QÇÓýçÜ·-íÇôS÷,­6k?¯øñè7¤P¤a~oýM¿×ã~Ùã¡4c¡aÆMJ7ÍÅ

­cõ&×úöÙïÂzYÏW=ðçc6zjIY=ÖìËpN¯O&ÿ[ÿO§¸¯~ÞçÃAùútç;ÿ

üTÿ[ì­ÇìÊÊÇM:Q¹²%A¸Xcùä{(´Ã$KõÉÉ­èI¯U¯Ýý7ßuù^ãǤ±Í+-êÚ

TzìêUÐî, þ?Åv×mêB¬:¹?cQoriá??²@ëÄìÜE=©­|RÔÖ':ÁNö±T})H{[úû­Þé,¼|Aæù:vݱáu1Ó_1åöôt¶À Ùù(ê°Dû6&ÆVôÇô6bÖ·°Ü×÷f@5Ë¡L{tIBz3XI6íb³éIÕU,^ ®Õ"

²ú'iVRÔjÐÿ«5«¡Ìf¡.GM[xé5hdI©Fuh¨Ä£>§éþõ$Î

ãç×A ÏSs{=<L¥ÎÐx'LNû2]0¯º4Óµè§ù:öXW¨IÕ[o9þÇ&TP~Ã%S@R®ñ¬"4SÆ×ý=ÚÒPK!ñWGNT­n7|üoļt³¾/ø^¹¤qã©g¬ ¦\ú2$zg"宪

Áöio},

Öu1ó8?aÿ'Ka ¤5|ëþªu]ÝÓrmÉR,¾6zL¡h+6Fû*ØI(

BLjEÁV?§±m¦é2£GRqækNx!ΰ D|ôÖsgI8¨ÆO[­V;A*cWký¶F5ý:¬§ö}k¼E9¾@È?á¯K¥5/ià|ºh¨òHÐÖÓJËȳHºHLlÄKrPoÁ³f_X

Gxê¾óë0+ù]I3E¦jzØë¨0ä5¿P·×Û

t¹¡éõ

@ÏR

|ÐM<%r·©$¨cbÌ ê¸è÷X$µIëÆÝkðãÓ¨NÃ.Â}4ÅÊöbÑ

¤PÑ'õAXý-eÍr¥ËW«´ð§N0géÆkgq449Ji+©ý"MZþ·§ôÿ\{·¬`ç='ØpçÒõwlÙ

Èq4µ²ÇGöâx4e

}eÁ#/v÷]¸Öôî'¯M(xtez~aW®iàªë:J#Y*¡nIôt}/͸ú{C¸+Ër0N:¼£Á55.»°q5

¥ªO%4UÀÚâë6®Àÿϵm4ÆWLhU¹R"|º(ù=Ó6g)U¤Þ®TxȺ´^0lyúÿ¯ìUÇ

}:Hñ*Ë®q!ÆÇÔV#·äa -´£+\:¾ÖD¥z B

g¡OovEÛ¢SÎÚÿ\(K¡ÓäZÁQoi£´ë2'¦fÔGMÇlÎËûÕuõf®yDmóãR¶ãßúûQQÛéÒFÄ[®N"Z º*'(

g2=ýqõú{MxÑÅ¡ïôóé-ÞRNÞ[e°X1°Û,p4(hy$`Ñ£X¹,u}yìÚÚYå$-}~]÷¦K¨%Aèóô¿É}·RhcåY:Ø©

MTA"ûW´RrÌqþ£¤ üûm¶vÑÆ®ÌÏíêÝùù÷i

+E¤õmûxmÆ

hÖ!ª©VgK,±ý°x¿çê}¬df!#Öÿ!Ômu¶<NÂHêGpéj¸üf!QM4R«þ[hb~]n~£ý·²{]$þÚÁMqyºDgñX*©v±ñõ{^òÊw:E%#gUßòw¯%¡Âä$Ht1fÓb?²Æ÷ ?â}é_U(´éã{yTÁ=i÷óÉMRPÉþÅ

À7¿±&ßM ÔáÉtr¬ï#P¼¢¤t$:é:Wè-kZâæÜ=¢

eÀéA¢âòMŹ½èny¿çÝY¸õTR|º¨iDóͪýoqÇ?Ú5n"ÑzJå¤&_ê£f7ún=ÙLÊpGKn¢JÃÁ³BÔx$ØÉAýT`sýn½òów×|¹Y²Ë?ç꽧¥HlUÒHIÔ@G"ÜúßÔ{În/äÝöݦîSVdQü©ÑÏ,91È4üº.Ùܨiãú°$rnl>Úì¹ÞMJPfÌ

:²½ü

|eLÁcÄTåM#ëk{ù×ÓlêmI=>ÞKvì´äõx»?µ°ðÑBòV!>1ƵúXãqt¾òræÒõ½Þb\ùºãåÒª$±~ÎÏÉ.ýÛðmÜZ¨¬

ÒÃõ÷¯jöï9y)¿1Z<!'ãëï'ºÝÌ=<«öô®;fí{ÆáÌ»fá¼îIúÁÙû)þ¯Ë£¾]¥åãV«¥z¶»Þ%cè)`SVáI@Gûy%5sN°|J:hq²TIM<ãÓtäê»h¯¤éaìfÃÏ£3@:èf¥¥_4

öÊDã¥Ì,86ü{/ö5}:¦ªS¢o+yò»$ë

©óðÇø:^¬?gùz2[/Wð)ÑâÔ¥þH6¸þ}®³#|F¶#üX}ÈO6Rfw:Ñ®|±'ðÂßë{~Ã"ZôQvÇÅgE'²}Ïê饾¤ÚÚ­k0ö{b¿êöü¢$×»¡±/øÒyôùUEÀ¯¹ê/J£4íêÏzB,!'µ||ðÅcâ&g7ýaÛõ½ç+áxê)?ýYèÕõõEtUTìÓ] eSU´dÒuýy¿ûz¶#Ä8Ó¡ïò.F)^ViR`ЮÞA{}@N¥>"ÈÛ~F2jR#Õ«$-ãô>ß5.½PP?æzkͱLM(Õz

}W]OoõÅûoo±¢Ó­(¬çìë¨eòcÕY1C/×CÀqê²Ð9Ýͪ£ëÝÏäúÉGAà%R=®oacîѶÛÜü½idk`<u»hãQe²¥%2 ¹!IVüØßëî×o©g­Ê?Æäb2OKí´ãVÏÄÍ; mVÔBܨü\íËXC×÷(êÿMx¥ðô·»5G¤ð. )$Zíÿì/a®`Sþü=Ô· O%H¸ÿ¿0*ÍR/:/pE¿§üG½+hõu·*úS®¶:ñÉ&¥ZGoQ Æ^-IÏôcí[?±Æ½Z%©jútxúÃwÓmúÊz¢íIXÐ Eèf5iRöÔµý¶ÒÁ-¢Å+RPIüzkFº"Ðz÷ó¦yqçZXjK"ßò·7ÃwRÔuë¹£<^è»d³¢«!d´Òß@¸ML¥õ ·ûoeÑ-dF¯BÄc-¤MIC)!(ãÒ Ü\ýpBû^KÈÄô¸¯ ùôѪAmDäd¸ÒܼÿOdï ñÛ¦ô52NdZººuØð,yÚçÙ¾Ö[ÆZðê©Jô"¨üu2

ÑP,mkªsýûDZ=îjÙóé)íjüÿËÖ·Í Í8ËL´`«Ü8m,G+P«iú¿²þW=ÆÝI¡N,Å.lÔëoð¿ÿÑÑZ?¢\ÜÈ\CþßØ¥Ôê

dWf°#ÿâI<Øp?§·º¡E£±²úÄ8"ÜoîÒª½Ø`À©6·@æâÞÈæâzX¹/ãE± £`

Åí{

@\Oh«oHlùÿ§ãUµ}{1·È=5/I:¶¸¿@¤Ü?~ܵkÓ'®4ÓM¥cÁyôda~=<ZÃÛõ¢ÓË­(áÔÔ%¯qþ$8°±üZ×ãÚWãÒîV±ÆÀn

®£ÕÇÐÿ[Ouo©4é¨cê"÷"äçþ'ݱNsAÖÈ_ÊC©?RãrON^u{Õq¯ðy7ûq]ýîÁt¬µ§ìÇPO<ÎÒn$

Hëo­¿Ôé×ñB´ÊÁ¨¿ìûϱFÛÊ+á×¢K;7ÈáÖ¬¿Íc.×ßÛnqjR;

°º§û׳}ÖÀZí ¨íûAÿ7SG ¡Au?ϪÜQ)ÁÊ }"Ãêxú{Ûüyö_u-H]»G.Zª²(¡fÕW"°úÕøÓ¨søÿ{öáv!ðֽķøAs×]˲%ÛØ<6SÂQj²L\ð5Gp¤ÛÉë~}«ØÖI^wc£ü=ÚÝø÷mã¦¿Ï VJÿ!U¸·:úG¢ym3̤Á¸àY¸¿«?×öyàz"ñè;­µð­¾­¾·6 }}®ðé#ôo®÷&çþ$·ä}8çk×é±ÔD_Þöáäaô#è=ܨxô'ãBêýBñ{çý§úÞÐ1él|:\ìê?¼ÝØÈþªªv"À®¸ãëôöæü

q¹î­¢Æå¿£ÖĨ

JÖU+LôÛûmaïì\o¦9sþ±ÓxjÞ

ûz@|¿É*br 7I-ùñÈÞ÷µì}½´/¸Y

qÃÑ-G[¥jcWTWKwyäë,rä±7²©üûé{

*¯dT" yiT~¾«­í{èMÏûí

Un acercamiento de mi Shar-Pei Mei Lee

The Ranger informed us that this was the first sightings of African Wild Dogs in six months. (Feb/2002)

 

------------

 

AFRICAN WILD DOG

 

The African Wild Dog (Lycaon pictus) is a carnivorous mammal of the Canidae family, found only in Africa, especially in scrub savanna and other lightly wooded areas. It is also called the Painted Hunting Dog, African Hunting Dog, the Cape Hunting Dog, the Spotted Dog, or the Painted Wolf in English, Wildehond in Afrikaans, and Mbwa mwitu in Swahili. It is the only species in the genus Lycaon.

 

Adults typically weigh 17-36 kilograms (37-79 pounds). A tall, lean animal, it stands about 30 inches (75 cm) at the shoulder, with a head and body length averaging about 40 inches (100cm) and a tail of 12 to 18 inches (30-45cm). Animals in southern Africa are generally larger than those in the eastern or western Africa.

 

African wild dogs have an unusual breeding system. Only one pair of dogs reproduces in a pack; other pack members act cooperatively to care for the young of the breeding pair. It has been said that African wild dogs are the most social of all mammals, never living apart from a pack at any stage in their lives.

 

They live in tightly knit social groups and hunt in packs, preying primarily on grazing animals such as gazelles, springboks, wildebeest and zebras. Members of a pack vocalize to help coordinate their movements. Its voice is characterized by an unusual chirping or squeaking sound.

 

While most predators stalk or ambush their prey, the wild dogs make no attempt to hide, they simply approach a herd until it stampedes and then single out an individual and chase it until it's exhausted. The dogs are swift, tireless runners and have been known to chase prey for an hour. During pursuit, they can reach speeds of up to 45 mph.

 

Nearly 80% of all hunts end in a kill. After a successful hunt, hunters regurgitate meat for those that remained at the den during the hunt, such as the dominant female and the pups. They will also feed other pack members such as the sick, injured or very old that cannot keep up.

 

Hunting dog packs range over very large areas -- from 600 to more than 1,500 square miles (1,560-3,900 sq km) a year - and even large parks may not provide enough territory to support viable dog populations. There were once about 500,000 African Wild Dogs in 39 countries, and packs of 100 or more were not uncommon. Now there are only about 3,000-5,500 in less than 25 countries. They are primarily found in eastern and southern Africa.

 

There are two remaining large populations, one associated with the Selous Game Reserve in Tanzania and another population centered in northern Botswana and eastern Namibia. Smaller but apparently secure populations of several hundred individuals are found in Zimbabwe, South Africa (Kruger National Park) and in the Ruaha/Rungwa/Kisigo complex of Tanzania.

 

--------------------------------------------------------------

 

MALA MALA

 

Mala Mala is the oldest and largest private game reserve in South Africa. One of the first areas of private land to switch from hunting to conservation, it is spread over 33,000 acres (13,500 hectares) of the Mpumalanga Lowveld. The property shares a 12 mile unfenced border with Kruger National Park and contains the longest stretch of the Sand River of any of the Sabi Sand resorts. Its varied habitats - riverine forest, acacia bushveld, and savannah - support a broad selection of wildlife, and provide excellent opportunities for spotting the Big 5 (Buffalo, Elephant, Leopard, Lion & Rhinoceros).

 

Upon checking in, your game ranger will greet you and accompany you throughout your stay. The rangers, selected for their knowledge of African plant, animal, and bird-life, oversee your personal service. They will be your guide for your twice daily, four-hour game drives, sit with you at meals and impart their knowledge of African wildlife with stories about the individual behavior of animals within the MalaMala reserve.

 

Game drives are conducted in an open safari vehicle, accompanied by a professional Shangaan tracker. Despite the refined attention to detail, you are immediately aware that you are in Africa and that the unexpected may happen. Breakdowns and stuck vehicles are a hazard of driving through donga and bush, but the staff handles this with aplomb. Radio contact, a large reserve, and excellent guides enhance the probability of seeing the big five. The camp also offers guided bush walks.

These striking and handsome dogs are located right next to the lion park, which is the African plains theme.

It amazes me how many adults confuse these dogs with hyenas! The laughing hyena which is correctly identified as a competitor to the lion is much bigger and stouter than these dogs. In fact, they really don't even superficially look alike.

 

These African wild dogs are classified as extremely endangered - they have been wiped out from vast tracts of southern and eastern Africa, by land clearing, and they are at risk to disease, such as canine distemper.

The African Wild Dog (Lycaon pictus) is a carnivorous mammal of the Canidae family, found only in Africa, especially in scrub savanna and other lightly wooded areas. It is also called the African Hunting Dog, the Cape Hunting Dog, the Spotted Dog, or the Painted Wolf in English, Wildehond in Afrikaans, and Mbwa mwitu in Swahili. It is the only species in the monotypic genus, Lycaon.

Adults typically weigh 17-36 kilograms (37-79 pounds). A tall, lean animal, it stands about 30 inches (75 cm) at the shoulder, with a head and body length averaging about 40 inches (100cm) and a tail of 12 to 18 inches (30-45cm). Animals in southern Africa are generally larger than those in the eastern or western Africa.

It is an extremely efficient and effective group hunter. Nearly up to 80% of pack hunts end in a kill. They co-operate and co-ordinate as a pack, and are extremely durable athletes.

They pursue their prey in a long, open chase. During pursuit, it may reach speeds of up to 45 mph. Nearly 80% of all hunts end in a kill. After a successful hunt, hunters regurgitate meat for those that remained at the den during the hunt, such as the dominant female and the pups. They will also feed other pack members such as the sick, injured or very old that cannot keep up.

The African Wild Dog's main prey varies among populations, but always centers around medium-sized antelope such as the Impala. While the vast majority of its diet is made up of mammal prey, it sometimes hunts large birds, especially Ostriches.

There were once about 500,000 African Wild Dogs in 39 countries, and packs of 100 or more were not uncommon. Now there are only about 3,000-5,500 in less than 25 countries. It is primarily found in eastern and southern Africa, mostly in the two remaining large populations associated with the Selous Game Reserve in Tanzania and the population centered in northern Botswana and eastern Namibia.

The African Wild Dog is endangered by habitat loss and hunting. It uses very large territories and it is strongly affected by competition with larger carnivores that rely on the same prey base, particularly the Lion and the Spotted Hyena.

It is also killed by livestock herders and game hunters. Most of Africa's national parks are too small for a pack of wild dogs so the packs expand to the unprotected areas which tend to be ranch or farm land. Ranchers and farmers protect their domestic animals by killing the wild dogs. Like other carnivores, the African Wild Dog is sometimes affected by outbreaks of viral diseases such as rabies, distemper and parvovirus.

 

Royal Melbourne Zoo, Parkville, Victoria, Australia

 

The African wild dog (Lycaon pictus) is a carnivorous mammal of the Canidae family, found only in Africa, especially in scrub savanna and other lightly wooded areas. It is also called the African hunting dog, the Cape hunting dog, the spotted dog, or the painted wolf in English, Wildehond in Afrikaans, and Mbwa mwitu in Swahili. It is the only species in the genus Lycaon.

I. Ni Lazima Mtu Ashuhudie Kipengele cha Ukweli Kuhusu Kupata Mwili kwa Mungu

6. Kwa nini husemwa kuwa wanadamu wapotovu wanahitaji zaidi wokovu wa Mungu aliyepata mwili?

Maneno Husika ya Mungu:

Wokovu wa Mungu kwa mwanadamu haufanywi moja kwa moja kupitia njia ya Roho ama kama Roho, kwani Roho Wake hawezi kuguzwa ama kuonekana na mwanadamu, na hawezi kukaribiwa na mwanadamu. Kama Angejaribu kumwokoa mwanadamu moja kwa moja kwa njia ya Roho, mwanadamu hangeweza kupokea wokovu Wake. Na kama sio Mungu kuvalia umbo la nje la mwanadamu aliyeumbwa, mwanadamu hawangeweza kupokea wokovu huu. Kwani mwanadamu hawezi kumkaribia kwa njia yoyote ile, zaidi kama jinsi hakuna anayeweza kukaribia wingu la Yehova. Ni kwa kuwa mwanadamu wa kuumbwa tu, hivyo ni kusema, kuliweka neno Lake katika mwili Atakaogeukana kuwa, ndio ataweza kulifanya neno yeye Mwenyewe ndani ya wale wote wanaomfuata. Hapo ndipo mwanadamu atasikia mwenyewe neno Lake, kuona neno Lake, na kupokea neno Lake, kisha kupitia hili aokolewe kamili. Kama Mungu hangegeuka na kupata mwili, hakuna mwanadamu mwenye mwili ambaye angepokea wokovu huo mkuu, wala hakuna mwanadamu hata mmoja ambaye angeokolewa. Kama Roho wa Mungu angefanya kazi moja kwa moja kati ya mwanadamu, mwanadamu angepigwa ama kubebwa kabisa kama mfungwa na Shetani kwani mwanadamu hawezi kushirikiana na Mungu. Kupata mwili mara ya kwanza kulikuwa kumkomboa mwanadamu kutoka katika dhambi kupitia mwili wa Yesu, hivyo, Aliokoa mwanadamu kutoka kwa msalaba, lakini tabia potovu ya kishetani ilibaki ndani ya mwanadamu. Kupata mwili mara ya pili si kwa ajili ya kuhudumu tena kama sadaka ya dhambi ila ni kuwaokoa kamilifu wale waliokombolewa kutoka kwa dhambi. Hii inafanyika ili wale waliosamehewa wakombolewe kutoka kwa dhambi zao, na kufanywa safi kabisa, na kupata mabadiliko ya tabia, hivyo kujikwamua kutoka kwa ushawishi wa Shetani wa giza na kurudi mbele za kiti cha enzi cha Mungu. Hivyo tu ndivyo mwanadamu ataweza kutakaswa kikamilifu.

kutoka katika “Fumbo la Kupata Mwili (4)” katika Neno Laonekana katika Mwili

(Fungu Lililochaguliwa la Neno la Mungu)

Mwanadamu Aliyepotoka Anahitaji Zaidi Wokovu wa Mungu Mwenye Mwili

Mungu alifanyika mwili kwa sababu lengo la kazi Yake si roho ya Shetani, au kitu chochote kisicho cha mwili, ila mwanadamu, ambaye ni wa mwili na ambaye amepotoshwa na Shetani. Ni kwa sababu hii hasa kwamba mwili wa mwanadamu umepotoshwa ndiyo maana Mungu amemfanya mwanadamu mwenye mwili kuwa mlengwa wa kazi Yake; aidha, kwa sababu mwanadamu ni mlengwa wa upotovu, Amemfanya mwanadamu kuwa mlengwa wa pekee wa kazi Yake katika hatua zote za kazi Yake ya wokovu. Mwanadamu ni kiumbe anayekufa, ni wa mwili na damu, na Mungu ndiye tu Anayeweza kumwokoa mwanadamu. Kwa namna hii, ni lazima Mungu awe mwili ambao una tabia zinazofanana na mwanadamu ili Aweze kufanya kazi Yake, ili kwamba kazi Yake iweze kupata matokeo mazuri zaidi. Mungu lazima awe mwili ili Aweze kufanya kazi Yake kwa ufanisi kwa sababu mwanadamu ni wa mwili, na hana uwezo wa kushinda dhambi au kujivua mwili. Ingawa kiini na utambulisho wa Mungu unatofautiana kwa kiasi kikubwa na kiini na utambulisho wa mwanadamu, bado kuonekana Kwake kunafanana na kuonekana kwa mwanadamu, Ana umbo la mwanadamu wa kawaida, na Anaishi maisha ya mwanadamu wa kawaida, na wale wanaomwona hawawezi kuona tofauti na mtu wa kawaida. Kuonekana huku kwa kawaida na ubinadamu wa kawaida vinatosha Kwake kwa ajili ya kufanya kazi Yake ya kiungu katika ubinadamu wa kawaida. Mwili Wake unamruhusu kufanya kazi Yake katika ubinadamu wa kawaida, na unamsaidia kufanya kazi Yake miongoni mwa wanadamu, na ubinadamu Wake wa kawaida, aidha, humsaidia kufanya kazi ya wokovu miongoni mwa wanadamu. Ingawa ubinadamu Wake wa kawaida umeleta msukosuko miongoni mwa wanadamu, msukosuko huo haujaathiri matokeo ya kawaida ya kazi Yake. Kwa ufupi, kazi ya ubinadamu Wake wa kawaida ni ya manufaa makubwa kwa mwanadamu. Ingawa watu wengi hawakubali ubinadamu Wake wa kawaida, kazi Yake bado inaweza kuwa ya ufanisi, na matokeo haya yanapatikana kutokana na ubinadamu Wake wa kawaida. Kuhusu hili hakuna shaka. Kutokana na kazi Yake ya mwili, mwanadamu anapata vitu mara kumi au dazeni kadhaa zaidi kuliko mitazamo iliyopo miongoni mwa mwanadamu kuhusu ubinadamu Wake wa kawaida, na mitazamo hiyo hatimaye itamezwa na kazi Yake. Na matokeo ambayo kazi Yake imefanikiwa, ambayo ni kusema, maarifa ambayo mwanadamu anayo juu Yake, yanazidi kwa mbali sana dhana za mwanadamu kumhusu. Hakuna namna ya kufikiri au kupima kazi Anayofanya katika mwili, maana mwili Wake si kama wa mwanadamu; ingawa sura za nje zinafanana kiini chao si sawa. Mwili Wake unatoa mitazamo mingi kuhusu Mungu miongoni mwa mwanadamu, bado mwili Wake unaweza pia kumruhusu mwanadamu kuwa na maarifa mengi, na anaweza hata kumshinda mwanadamu yeyote mwenye ganda la sawa nje. Maana Yeye si mwanadamu wa kawaida tu, bali ni Mungu mwenye umbo la nje kama la mwanadamu, na hakuna anayeweza kumwelewa au kumfahamu kikamilifu. Mungu asiyeonekana na kushikika anapendwa na kukaribishwa na wote. Kama Mungu ni Roho tu ambayo haionekani kwa mwanadamu, ni rahisi sana kwa mwanadamu kumwamini Mungu. Mwanadamu anaweza kuzipa uhuru fikra zake mwenyewe, anaweza kuchagua taswira yoyote anayotaka kama taswira ya Mungu ili kujifurahisha mwenyewe na kujifanya mwenyewe awe na furaha. Kwa njia hii, mwanadamu anaweza kufanya chochote kile kinachomfurahisha Mungu wake, na kile ambacho Mungu huyu yuko tayari kukifanya bila aibu yoyote. Aidha, mwanadamu huyu anaamini kwamba hakuna ambaye ni mwaminifu zaidi anayejitolea kwa Mungu kuliko yeye, na kwamba wengine wote ni mbwa wa Mataifa, na wasiokuwa waaminifu kwa Mungu. Inaweza kusemekana kwamba hiki ndicho kinachotafutwa na wale ambao imani yao kwa Mungu ni ya kidhahania na ambayo imejikita katika mafundisho; wanavyovitafuta vinafanana, tofauti ikiwa ndogo tu. Ni kwamba tu taswira za Mungu katika fikra zao ni tofauti, lakini viini vyao kimsingi vinafanana.

Mwanadamu hasumbuliwi na imani yake ya kutojali katika Mungu, na anamwamini Mungu kwa namna anavyotaka. Hii ni moja ya “haki na uhuru wa mwanadamu,” ambao hakuna mtu anayeweza kuuingilia kwa sababu mwanadamu anamwamini Mungu wake mwenyewe na wala si Mungu wa mtu yeyote yule; ni mali yake binafsi, na takribani kila mtu anamiliki aina hii ya mali binafsi. Mwanadamu anaichukulia mali hii kama hazina ya thamani, lakini kwa Mungu hakuna kitu ambacho ni duni au hakina thamani zaidi ya hiki, maana hakuna kiashiria cha wazi cha upinzani kwa Mungu kuliko mali hii binafsi ya mwanadamu. Ni kwa sababu ya kazi ya Mungu mwenye mwili ndiyo Mungu amefanyika mwili ambaye ana umbo la kugusika, na ambaye anaweza kuonekana na kuguswa na mwanadamu. Yeye si Roho asiyekuwa na umbo, bali mwili ambao unaweza kuhusiana na kuonekana kwa mwanadamu. Hata hivyo, Miungu mingi ambayo watu wanaamini kwayo ni miungu isiyo na mwili na umbo maalumu, na ambayo haifungwi na umbo maalumu. Kwa njia hii, Mungu mwenye mwili amekuwa adui wa wengi wanaomwamini Mungu, na wale ambao hawawezi kuukubali ukweli wa Mungu mwenye mwili, vilevile, wamekuwa maadui wa Mungu. Mwanadamu amejawa na dhana si kwa sababu ya namna anavyofikiri, au kwa sababu ya uasi wake, bali ni kwa sababu ya mali hii binafsi ya mwanadamu. Ni kwa sababu ya mali hii watu wengi hufa, na ni Mungu huyu asiye dhahiri, ambaye hawezi kuguswa, hawezi kuonwa, na ambaye hayupo hakika ambaye huangamiza maisha ya mwanadamu. Maisha ya mwanadamu yanapotea si kwa sababu ya Mungu mwenye mwili, sembuse na Mungu wa mbinguni, bali ni Mungu wa fikra za mwanadamu mwenyewe. Sababu pekee ambayo Mungu mwenye mwili amefanyika mwili ni kwa sababu ya mahitaji ya mwanadamu aliyepotoka. Ni kwa sababu ya mahitaji ya mwanadamu na si ya Mungu, na mateso Yake na sadaka ni kwa ajili ya mwanadamu na si kwa manufaa ya Mungu Mwenyewe. Hakuna faida wala hasara au tuzo kwa Mungu; Hatavuna mavuno yoyote ya baadaye, bali ni kile ambacho hapo awali Aliwiwa. Yote Anayoyafanya na kujitolea kwa ajili mwanadamu si kwa sababu Atapata thawabu kubwa, bali ni kwa ajili ya mwanadamu. Ingawa kazi ya Mungu mwenye mwili inahusisha ugumu mwingi usiofikirika, matokeo ambayo yanapatikana mwishowe yanazidi kwa mbali sana kazi inayofanywa na Roho Mtakatifu moja kwa moja. Kazi ya mwili inahusisha taabu nyingi sana, na mwili hauwezi kuwa na utambulisho mkubwa kama wa Roho, hauwezi kufanya matendo ya kimiujiza kama Roho, sembuse kuwa na mamlaka kama ya Roho. Lakini kiini cha kazi inayofanywa na mwili huu usiokuwa wa kawaida ni kuu zaidi kulinganisha na kazi inayofanywa moja kwa moja na Roho, na mwili huu Mwenyewe ndio jibu kwa mahitaji yote ya mwanadamu. Kwa wale wanaotaka kuokolewa, thamani ya Roho ipo chini zaidi kulinganisha na ile ya mwili. Kazi ya Roho inaweza kuufikia ulimwengu wote, katika milima yote, mito, maziwa, na bahari, lakini kazi ya mwili kwa ufanisi zaidi inahusiana na kila mtu anayekutana na Yeye. Aidha, mwili wa Mungu katika umbo la kushikika unaweza kueleweka vizuri na kuaminiwa na mwanadamu, na unaweza kuimarisha maarifa ya mwanadamu kuhusu Mungu, na anaweza kumwachia mwanadamu mvuto wa kina wa matendo halisi ya Mungu. Kazi ya Roho imefungwa sirini, ni vigumu kwa viumbe wenye mwili wa kufa kuelewa, na vigumu zaidi kwao kuona, na hivyo wanaweza kutegemea tu vitu vya kufikirika. Hata hivyo, kazi ya mwili ni ya kawaida, na imejikita katika uhalisi, na ina hekima kubwa sana, na ni ukweli unaoweza kuonekana kwa macho ya mwanadamu; mwanadamu anaweza kupitia uzoefu wa hekima ya Mungu, na hana haja ya kuwa na fikira zake kubwa. Huu ndio usahihi na thamani halisi ya kazi ya Mungu mwenye mwili. Roho anaweza tu kufanya vitu ambavyo havionekani kwa mwanadamu na vigumu kwake kufikiria, kwa mfano nuru ya Roho, mzunguko wa Roho na uongozi wa Roho, lakini kwa mwanadamu mwenye akili, hivi havitoi maana inayoeleweka. Vinatoa maana ya kusonga, au ya jumla tu, na havitoi maelekezo kwa maneno. Hata hivyo, kazi ya Mungu mwenye mwili, ni tofauti sana: Ina mwongozo sahihi wa maneno, ina nia ya wazi, ina malengo ya wazi yanayohitajika. Na hivyo mwanadamu hahitaji kupapasa, au kutumia fikra zake, au kufanya makisio. Huu ndio uwazi wa kazi katika mwili, na tofauti yake kubwa na kazi ya Roho. Kazi ya Roho inafaa tu kwa mawanda finyu, na haiwezi kuchukua kazi ya mwili. Kazi ya mwili inampa mwanadamu malengo halisi zaidi na yanayohitajika na maarifa yaliyo halisi zaidi na yenye thamani kuliko kazi ya Roho Mtakatifu. Kazi ambayo ina thamani kubwa kwa mwanadamu aliyepotoka ambayo inatoa maneno sahihi, malengo wazi ya kufuata, na ambayo inaweza kuonekana na kuguswa. Ni kazi yenye kuwezekana tu, na uongozi wa wakati ndio unaofaa kwa ladha ya mwanadamu, na kazi halisi ndiyo inayoweza kumwokoa mwanadamu kutoka katika tabia yake iliyopotoka na kusawijika. Hii inaweza kufanywa na Mungu mwenye mwili tu; ni Mungu mwenye mwili peke yake ndiye Anayeweza kumwokoa mwanadamu kutoka katika hali yake ya zamani ya kupotoka. Ingawa Roho ni kiini cha asili ya Mungu, kazi kama hii inaweza tu kufanywa na mwili Wake. Kama Roho angefanya kazi peke Yake, basi haingewezekana kwa kazi Yake kuwa ya ufanisi—huu ni ukweli ulio wazi kabisa. Ingawa watu wengi wamekuwa maadui wa Mungu kwa sababu ya mwili huu, Anapokamilisha kazi Yake, wale ambao wapo kinyume Chake hawataacha tu kuwa maadui Zake, bali kinyume Chake watakuwa mashahidi Wake. Watakuwa mashahidi watakaokuwa wameshindwa naye, mashahidi ambao wana ulinganifu na Yeye na ambao hawatenganishwi naye. Atamsababisha mwanadamu kujua umuhimu wa kazi Yake katika mwili kwa mwanadamu, na mwanadamu atajua umuhimu wa mwili huu katika maana ya uwepo wa mwanadamu, atajua thamani Yake halisi katika ukuaji wa maisha ya mwanadamu, aidha, atajua mwili huu utakuwa chemchemi ya uhai ambayo kwayo mwanadamu hataachana nayo. Ingawa Mungu mwenye mwili anatofautiana sana na utambulisho na nafasi ya Mungu, na anaonekana kwa mwanadamu kuwa hana ulinganifu na hadhi yake halisi, mwili huu, ambao hauna sura halisi ya Mungu, au utambulisho halisi wa Mungu, unaweza kufanya kazi ambayo Roho wa Mungu hawezi kuifanya moja kwa moja. Hiyo ndiyo maana ya kweli na thamani ya Mungu mwenye mwili, na ni umuhimu huu na thamani ambayo mwanadamu hawezi kuithamini na kuikubali. Ingawa wanadamu wote wanamtazamia Roho wa Mungu na wanamdharau Mungu mwenye mwili, bila kujali vile wanavyoona au kufikiri, maana na thamani halisi ya mwili inapita kwa mbali ile ya Roho. Bila shaka, hii ni kwa mujibu wa mwanadamu aliyepotoka. Kwa kuwa kila mtu anayetafuta ukweli na anatamani kumwona Mungu, Kazi ya Roho inaweza kutoa tu kuguswa au ufunuo, na hisia ya kuona maajabu ambayo hayaelezeki na kufikirika, na hisia ambayo ni kuu, ya juu sana kuliko uwezo wa mwanadamu, na inayotamanika, lakini ambayo pia haifikiwi na haipatikani kwa wote. Mwanadamu na Roho wa Mungu wanaweza tu kutazamana kwa mbali, kana kwamba kuna umbali mrefu baina yao, na hawawezi kufanana kamwe, kana kwamba wametenganishwa na kitu kisichoonekana. Kwa hakika, hizi ni fikra za uongo ambazo Roho amempa mwanadamu, ambayo ndiyo sababu Roho na mwanadamu sio wa aina moja, na Roho na mwanadamu hawawezi kuishi pamoja katika ulimwengu mmoja, na kwa sababu Roho hana kitu chochote cha mwanadamu. Kwa hivyo mwanadamu hana haja ya Roho, maana Roho hawezi kufanya kazi inayohitajika sana na mwanadamu moja kwa moja. Kazi ya mwili inampatia mwanadamu malengo halisi ya kufuata, maneno halisi, na hisia kwamba Yeye ni halisi na wa kawaida, kwamba ni mnyenyekevu na wa kawaida. Ingawa mwanadamu anaweza kumwogopa, kwa watu wengi Yeye ni rahisi kuhusiana naye: Mwanadamu anaweza kuuona uso Wake, na kuisikia sauti Yake, na hahitaji kumwangalia kwa kutokea mbali. Mwanadamu anahisi kuwa ni rahisi kuufikia mwili huu, sio wa mbali au usioeleweka, bali unaoonekana na kushikika, maana mwili huu upo katika ulimwengu mmoja na mwanadamu.

Kwa wale wote ambao wanaishi katika mwili, kubadilisha tabia zao kunahitaji kuwe na malengo ya kufuata, na kumjua Mungu kunahitaji kushuhudia matendo halisi na sura halisi ya Mungu. Yote haya yanaweza kufikiwa tu na Mungu mwenye mwili, na yote yanaweza kukamilishwa na mwili wa kawaida na halisi. Hii ndiyo maana kufanyika mwili ni muhimu, na kwa nini kunahitajika na wanadamu wote wapotovu. Kwa kuwa watu wanahitajika kumjua Mungu, taswira za Mungu wa kufikirika na wa kimiujiza inapaswa iondolewe kutoka katika mioyo yao, na kwa kuwa wanahitajika kutupilia mbali tabia yao iliyopotoka, kwanza wanapaswa kujua tabia yao iliyopotoka. Ikiwa mwanadamu anafanya kazi ili kuondoa taswira za Miungu wasio dhahiri kutoka katika mioyo ya watu, basi atashindwa kupata matokeo sahihi. Taswira za Miungu wasio dhahiri katika mioyo ya watu haziwezi kuwekwa hadharani, kutupwa, au kufukuzwa kabisa kwa maneno pekee. Kwa kufanya hivyo, mwisho wake haitawezekana kuondoa vitu hivi vilivyokita mizizi kwa watu. Ni Mungu anayeonekana tu na mwenye taswira halisi ya Mungu ndiyo inayoweza kuchukua nafasi ya vitu hivi visivyo dhahiri na vya kimiujiza ili kuwaruhusu watu kuvielewa taratibu, na ni kwa njia hii pekee ndipo matokeo mazuri yanaweza kupatikana. Mwanadamu anatambua kwamba Mungu aliyekuwa anamtafuta huko nyuma ni asiye dhahiri na wa kimiujiza. Kile ambacho kinaweza kufanikisha matokeo haya sio uongozi wa moja kwa moja wa Roho, sembuse mafundisho ya mtu fulani, bali ni Mungu mwenye mwili. Dhana za mwanadamu zinakuwa wazi pale ambapo Mungu mwenye mwili atafanya kazi Yake rasmi, kwa sababu ukawaida na uhalisi wa Mungu mwenye mwili ni kinyume na nadharia za Mungu asiye dhahiri na wa kufikirika katika fikra za mwanadamu. Dhana asili za mwanadamu zinaweza tu kudhihirishwa kupitia tofauti zao na Mungu mwenye mwili. Bila ulinganisho na Mungu mwenye mwili, dhana za mwanadamu zisingefichuliwa; kwa maneno mengine, bila tofauti ya uhalisi vitu visivyo dhahiri visingefichuliwa. Hakuna anayeweza kutumia maneno ili kufanya kazi hii, na hakuna anayeweza kuizungumzia kazi hii kwa kutumia maneno. Ni Mungu Mwenyewe pekee ndiye Anayeweza kufanya kazi Yake, na hakuna mtu mwingine anayeweza kufanya kazi hii kwa niaba Yake. Haijalishi lugha ya mwanadamu ni pevu kiasi gani, hawezi kuzungumzia uhalisi na ukawaida wa Mungu. Mwanadamu anaweza tu kumjua Mungu zaidi kwa utendaji, na anaweza tu kumwona kwa uwazi zaidi, ikiwa Mungu binafsi anafanya kazi miongoni mwanadamu na anaonyesha kikamilifu sura Yake na uungu Wake. Athari hii haiwezi kupatwa na mwanadamu yeyote yule mwenye mwili. Bila shaka, Roho wa Mungu pia hawezi kupata matokeo haya. Mungu anaweza kumwokoa mwanadamu kutoka katika ushawishi wa Shetani, lakini kazi hii haiwezi kukamilishwa moja kwa moja na Roho wa Mungu; badala yake, inaweza kufanywa tu na mwili ambao Roho wa Mungu anauvaa, na mwili wa Mungu mwenye mwili. Mwili huu ni mwanadamu na pia ni Mungu, ni mwanadamu aliye katika ubinadamu wa kawaida na pia ni Mungu ambaye ana uungu wote. Na hivyo, hata kama mwili huu sio Roho wa Mungu, na unatofautiana kwa kiasi kikubwa na Roho, bado ni Mungu mwenye mwili Mwenyewe ambaye Anamwokoa mwanadamu, ambaye ni Roho, pia ni mwili. Haijalishi Anaitwa majina gani, hatimaye bado ni Mungu Mwenyewe anayemwokoa mwanadamu. Maana Roho wa Mungu hatenganishwi na mwili, na kazi ya mwili pia ni kazi ya Roho wa Mungu; ni kwamba tu kazi hii haifanywi kwa kutumia utambulisho wa Roho, lakini inafanywa kwa kutumia utambulisho wa mwili. Kazi inayotakiwa kufanywa moja kwa moja na Roho haihitaji kufanyika mwili, na kazi ambayo inahitaji mwili kuifanya haiwezi kufanywa moja kwa moja na Roho, na inaweza kufanywa tu na Mungu mwenye mwili. Hiki ndicho kinachohitajika kwa kazi hii, na ndicho kinachohitajika na mwanadamu aliyepotoka. Katika hatua tatu za kazi ya Mungu, ni hatua moja tu ndiyo iliyofanywa moja kwa moja na Roho, na hatua mbili zilizobaki zimechukuliwa na Mungu mwenye mwili, na hazifanywi moja kwa moja na Roho. Kazi ya Enzi ya Sheria iliyofanywa na Roho haikuhusisha kubadilisha tabia potovu ya mwanadamu, na wala haikuwa na uhusiano wowote na maarifa ya mwanadamu kuhusu Mungu. Hata hivyo kazi ya Mungu mwenye mwili katika Enzi ya Neema na Enzi ya Ufalme, inahusisha tabia ya dhambi ya mwanadamu na maarifa yake juu ya Mungu, na ni sehemu ya maana na muhimu ya kazi ya wokovu. Kwa hiyo, mwanadamu aliyepotoka anahitaji zaidi wokovu wa Mungu mwenye mwili, na anahitaji zaidi kazi ya moja kwa moja ya Mungu mwenye mwili. Mwanadamu anamhitaji Mungu mwenye mwili ili kumchunga, kumsaidia, kumnywesha maji, kumlisha, kumhukumu na kumwadibu, na anahitaji neema zaidi na wokovu mkubwa kutoka kwa Mungu mwenye mwili. Ni Mungu katika mwili pekee ndiye anayeweza kuwa msiri wa mwanadamu, mchungaji wa mwanadamu, msaada wa mwanadamu uliopo kila mara, na hii yote ni ulazima wa kufanyika mwili leo na katika nyakati za nyuma.

Mwanadamu amepotoshwa na Shetani, na yeye ndiye kiumbe wa juu kabisa kuliko viumbe wote wa Mungu, hivyo mwanadamu anahitaji wokovu wa Mungu. Mlengwa wa wokovu wa Mungu ni mwanadamu, si Shetani, na kile kitakachookolewa ni mwili wa mwanadamu, na roho ya mwanadamu, na si mwovu. Shetani ni mlengwa wa uharibifu wa Mungu, mwanadamu ni mlengwa wa wokovu wa Mungu, na mwili wa mwanadamu umepotoshwa na Shetani, kwa hivyo kitu cha kwanza kuokolewa ni mwili wa mwanadamu. Mwili wa mwanadamu umepotoshwa kwa kiasi kikubwa, na umekuwa kitu cha kumpinga Mungu, ambacho kinapinga na kukana waziwazi uwepo wa Mungu. Mwili huu uliopotoka ni vigumu sana kushughulika nao, na hakuna kitu ambacho ni kigumu sana kushughulika nacho au kukibadilisha kuliko tabia potovu ya mwili. Shetani anaingia katika mwili wa mwanadamu ili kuchochea usumbufu, na anatumia mwili wa mwanadamu kuisumbua kazi ya Mungu, na kuharibu mpango wa Mungu, na hivyo mwanadamu amekuwa Shetani, na adui wa Mungu. Ili mwanadamu aweze kuokolewa, kwanza ni lazima achukuliwe mateka. Ni kwa sababu hii ndiyo maana Mungu anainuka na kuingia katika vita na Anaingia katika mwili ili afanye kazi ambayo Amekusudia kufanya, na kupambana na Shetani. Lengo Lake ni wokovu wa mwanadamu, mwanadamu ambaye amepotoshwa, na kushindwa na kuangamizwa kwa Shetani, ambaye ameasi dhidi Yake. Anamshinda Shetani kupitia kazi Yake ya kumshinda mwanadamu, na wakati uo huo anamwokoa mwanadamu aliyepotoka. Hivyo, Mungu anatatua matatizo mawili kwa wakati mmoja. Anafanya kazi katika mwili, na Anazungumza katika mwili, na Anafanya kazi zote katika mwili ili aweze kujihusisha vizuri na mwanadamu, na kumdhibiti mwanadamu vizuri. Wakati wa mwisho ambapo Mungu atakuwa mwili, kazi Yake katika siku za mwisho itahitimishwa katika mwili. Atawaainisha wanadamu wote kulingana na aina, na kuhitimisha usimamizi wake wote, na pia kuhitimisha kazi Yake yote katika mwili. Baada ya kazi Yake yote duniani kuisha, Atakuwa mshindi kikamilifu. Kufanya kazi katika mwili, Mungu atakuwa amemshinda mwanadamu kikamilifu na atakuwa amempata mwanadamu kikamilifu. Hii haimaanishi kuwa usimamizi Wake wote utakuwa umekoma? Mungu anapohitimisha kazi Yake katika mwili, ilivyo kwamba Amemshinda Shetani kikamilifu, na Amekuwa mshindi, Shetani hatakuwa na fursa zaidi ya kumpotosha mwanadamu. Kazi ya Mungu mwenye mwili wa kwanza ilikuwa ni wokovu na msamaha wa dhambi za mwanadamu. Sasa ni kazi ya kumshinda na kumpata mwanadamu, ili kwamba Shetani asiweze tena kufanya kazi yake, na atakuwa amepotea kabisa, na Mungu atakuwa ameshinda kabisa. Hii ni kazi ya mwili, na ni kazi inayofanywa na Mungu Mwenyewe. Kazi ya awali ya hatua tatu za kazi ya Mungu ilifanywa moja kwa moja na Roho, na wala si mwili. Hata hivyo, kazi ya mwisho ya hatua tatu za kazi ya Mungu, inafanywa na Mungu mwenye mwili, na wala haifanywi moja kwa moja na Roho. Kazi ya ukombozi ya hatua ya katikati pia imefanywa na Mungu mwenye mwili. Katika kazi yote ya usimamizi, kazi muhimu sana ni wokovu kutoka katika ushawishi wa Shetani. Kazi muhimu ni kumshinda kabisa mwanadamu aliyepotoka, na hivyo kurejesha heshima ya awali ya Mungu katika moyo wa mwanadamu, na kumruhusu kufikia maisha ya kawaida, ni sawa na kusema, maisha ya kawaida ya kiumbe wa Mungu. Kazi hii ni muhimu, na ni kiini cha kazi ya usimamizi. Katika hatua tatu za kazi ya wokovu, hatua ya kwanza ya kazi ya Enzi ya Sheria inatofautiana sana na kiini cha kazi ya usimamizi; ilikuwa tu ina kuonekana kwa mbali kwa kazi ya wokovu, na haikuwa mwanzo wa kazi ya Mungu ya kumwokoa mwanadamu kutoka katika utawala wa Shetani. Hatua ya kwanza ya kazi ilifanywa na Roho kwa sababu, chini ya sheria, mwanadamu alijua tu kuzishika sheria, na hakuwa na ukweli zaidi, na kwa sababu kazi katika Enzi ya Sheria haikujihusisha na kubadilisha tabia ya mwanadamu, sembuse haikuwa inajihusisha na kazi ya jinsi ya kumwokoa mwanadamu kutoka katika utawala wa Shetani. Roho wa Mungu alikamilisha hatua hii rahisi ya kazi ambayo haikujihusisha na tabia iliyopotoka ya mwanadamu. Hatua hii ya kazi ilikuwa na uhusiano mdogo na kiini cha usimamizi na haikuwa na uhusiano mkubwa na kazi rasmi ya wokovu wa mwanadamu, na kwa hivyo haikumhitaji Mungu ili aweze kuifanya kazi Yake. Kazi inayofanywa na Roho ni mdokezo na haifahamiki, na ya kuogopesha na isiyofikiwa kwa mwanadamu; Roho hafai kikamilifu kwa ajili ya kufanya kazi ya wokovu moja kwa moja, na hafai kikamilifu kwa ajili ya kumpa mwanadamu uzima moja kwa moja. Kinachomfaa zaidi mwanadamu ni kubadilisha kazi ya Roho na kuwa katika hali ambayo inamkaribia mwanadamu, yaani, kile kinachomfaa mwanadamu zaidi ni Mungu kuwa mtu wa kawaida ili kufanya kazi Yake. Hili linahitaji Mungu apate mwili ili kuchukua kazi ya Roho, na kwa mwanadamu, hakuna njia inayofaa zaidi ya Mungu kufanya kazi. Kati ya hatua hizi tatu za kazi, hatua mbili zinafanywa na mwili, na hatua hizi mbili ni awamu muhimu ya kazi ya usimamizi. Kupata mwili huku kuwili kunakamilishana na kuafikiana. Hatua ya kwanza ya Mungu mwenye mwili iliweka msingi kwa ajili ya hatua ya pili, na tunaweza kusema kwamba kupata mwili huku kuwili kwa Mungu kunafanya hatua moja, na zote hazina ulinganifu. Hatua mbili hizi za kazi ya Mungu zinafanywa na Mungu katika utambulisho Wake katika mwili kwa sababu zina umuhimu sana katika kazi nzima ya usimamizi. Inaweza kusemwa kuwa, bila kazi ya Mungu mwenye mwili katika hatua mbili hizi, kazi nzima ya usimamizi ingefikia kikomo kwa ghafla, na kazi ya kumwokoa mwanadamu isingekuwa kitu isipokuwa maneno matupu. Haijalishi kazi hii ni muhimu au si muhimu lakini imejikita katika mahitaji ya mwanadamu, na uhalisi wa upotovu wa mwanadamu, na uzito wa kutotii kwa Shetani na usumbufu wake katika kazi. Mhusika sahihi anayeifanya kazi ametabiriwa na asili ya kazi yake, na umuhimu wa kazi. Unapokuja umuhimu wa kazi hii, kwa misingi ya mbinu ya kutumia—kazi inayofanywa moja kwa moja na Roho wa Mungu, au kazi inayofanywa na Mungu mwenye mwili, au kazi inayofanywa kupitia mwanadamu—ya kwanza kuondolewa ni kazi inayofanywa kupitia mwanadamu, na kulingana na asili ya kazi, na asili ya kazi ya Roho dhidi ya ile ya mwili, hatimaye inaamuliwa kwamba kazi inayofanywa na mwili ni ya manufaa zaidi kwa mwanadamu kuliko kazi inayofanywa moja kwa moja na Roho, na inakuwa na manufaa zaidi. Hili ni wazo la Mungu wakati wa kuamua ama kazi ifanywe na Roho au ifanywe na mwili. Kuna umuhimu na msingi katika kila hatua ya kazi. Siyo fikra tu zisizo na msingi, na wala hazifanywi kiholela; kuna hekima fulani ndani yake. Huo ndio ukweli wa kazi zote za Mungu. Hasa, kuna mpango wa Mungu zaidi katika kazi kubwa kama hiyo kwa kuwa Mungu mwenye mwili akifanya kazi miongoni mwa wanadamu. Na kwa hivyo, hekima ya Mungu na uungu Wake wote unaakisiwa katika kila tendo Lake, fikira, na wazo katika kufanya kazi; huu ndio uungu wa Mungu ambao uko imara na wenye mpangilio. Fikira hizi na mawazo pembuzi ni ngumu kwa mwanadamu kuwaza, na mambo magumu kwa mwanadamu kuamini, aidha, magumu kwa mwanadamu kuyafahamu. Kazi inayofanywa na mwanadamu ni kulingana na kanuni ya ujumla, ambayo, kwa mwanadamu, ni ya kuridhisha sana. Lakini ikilinganisha na kazi ya Mungu, kuna tofauti kubwa sana; ingawa matendo ya Mungu ni makuu na kazi ya Mungu ni ya kiwango cha juu sana, nyuma yake kuna mipango na mipangilio midogo ya uhakika ambayo haiwezi kufikirika kwa mwanadamu. Kila hatua ya kazi Yake sio kulingana na kanuni tu, lakini pia inajumuisha vitu vingi ambavyo haviwezi kusemwa kwa lugha ya kibinadamu, na haya ni mambo ambayo hayaonekani kwa mwanadamu. Bila kujali kama ni kazi ya Roho au kazi ya Mungu mwenye mwili, kila kazi inajumuisha mpango wa kazi Yake. Hafanyi kazi bila kuwa na msingi, na hafanyi kazi isiyokuwa na maana. Roho anapofanya kazi moja kwa moja, ni kwa malengo Yake, na Anapokuwa mwanadamu (ambayo ni sawa na kusema, Anapobadilisha ganda Lake la nje) kufanya kazi, ni zaidi hata na lengo Lake. Kwa sababu ipi nyingine Abadilishe utambulisho Wake vivi hivi tu? Kwa sababu ipi nyingine Abadilike awe mtu ambaye anachukuliwa kuwa ni duni na kuteswa?

Kazi Yake katika mwili ni ya umuhimu mkubwa, ambao umezungumzwa kuhusiana na kazi, na Yule ambaye hatimaye anahitimisha kazi ni Mungu mwenye mwili, na sio Roho. Baadhi ya watu wanaamini kwamba Mungu wakati fulani anaweza kuja duniani na kumtokea mwanadamu, ambapo Atawahukumu wanadamu wote, akimjaribu mmoja baada ya mwingine bila mtu yeyote kupitwa. Wale wanaofikiri kwa namna hii hawafahamu hatua hii ya kazi ya Mungu mwenye mwili. Mungu hamhukumu mwanadamu mmoja baada ya mwingine, na hamjaribu mwanadamu mmoja baada ya mwingine; kufanya hivyo hakungekuwa kazi ya hukumu. Je, upotovu wa wanadamu wote si ni sawa? Je, kiini cha wanadamu wote hakifanani? Kinachohukumiwa ni kiini cha mwanadamu kilichopotoka, kiini cha mwanadamu kilichopotoshwa na Shetani, na dhambi zote za mwanadamu. Mungu hahukumu makosa madogo madogo ya mwanadamu na yasiyokuwa na umuhimu. Kazi ya hukumu ni ya uwakilishi, na haifanywi mahususi kwa ajili ya mtu fulani. Badala yake, ni kazi ambayo kwayo kundi la watu wanahukumiwa ili kuiwakilisha hukumu ya wanadamu wote. Kwa Yeye mwenyewe kufanya kazi Yake katika kundi la watu, Mungu mwenye mwili anatumia kazi Yake ili kuwakilisha kazi ya wanadamu wote, ambayo inaenea taratibu. Kazi ya hukumu pia iko hivyo. Mungu hahukumu aina fulani ya mtu au kundi fulani la watu, bali anawahukumu wasio na haki wote miongoni mwa wanadamu—upinzani wa mwanadamu kwa Mungu, kwa mfano, au mwanadamu kutomcha Yeye, au kusababisha usumbufu katika kazi ya Mungu, na kadhalika. Kile kinachohukumiwa ni kiini cha mwanadamu cha kumpinga Mungu, na kazi hii ni kazi ya ushindi ya siku za mwisho. Kazi na neno la Mungu mwenye mwili lililoshuhudiwa na mwanadamu ni kazi ya hukumu mbele ya kiti kikuu cheupe cha enzi wakati wa siku za mwisho, ambacho kilibuniwa na mwanadamu katika kipindi cha siku za nyuma. Kazi ambayo sasa inafanywa na Mungu mwenye mwili ni hukumu yenyewe mbele ya kiti kikuu cheupe cha enzi. Mungu mwenye mwili wa leo ni Yule Mungu anayewahukumu wanadamu wote wakati wa siku za mwisho. Mwili huu na kazi, neno, na tabia Yake yote, vyote ni ujumla Wake. Ingawa mawanda ya kazi Yake ni finyu, na hayahusishi moja kwa moja ulimwengu wote, kiini cha kazi ya hukumu ni hukumu ya moja kwa moja kwa wanadamu wote; si kazi inayofanywa kwa ajili ya Uchina tu, au kwa idadi ndogo ya watu. Wakati wa kazi ya Mungu mwenye mwili, ingawa mawanda ya kazi hii hayahusishi ulimwengu mzima, inawakilisha kazi ya ulimwengu mzima na, baada ya kuhitimisha kazi ndani ya mawanda ya mwili Wake, Ataipanua kazi hii mara moja katika ulimwengu mzima, kwa namna ile ile, injili ya Yesu ilienea ulimwengu mzima baada ya kufufuka Kwake na kupaa mbinguni. Bila kujali endapo ni kazi ya Roho au ni kazi ya mwili, ni kazi ambayo inafanywa ndani ya mawanda finyu, lakini ambayo inauwakilisha ulimwengu mzima. Wakati wa siku za mwisho, Mungu anaonekana kufanya kazi Yake kwa kutumia utambulisho Wake wa Mungu mwenye mwili, na Mungu mwenye mwili ni Mungu anayemhukumu mwanadamu mbele ya kiti kikuu cheupe cha enzi. Bila kujali endapo ni Roho au mwili, Yule ambaye anafanya kazi ya hukumu ni Mungu anayemhukumu mwanadamu katika siku za mwisho. Hii inafasiliwa kwa kutegemeza kwa kazi Yake, na haifasiliwi kulingana na umbo Lake la nje au sababu nyinginezo. Ingawa mwanadamu ana dhana za maneno haya, hakuna anayeweza kukana ukweli wa hukumu ya Mungu mwenye mwili na kuwashinda wanadamu wote. Bila kujali ni jinsi gani binadamu anafikiri kuuhusu, ukweli ni, baada ya yote, ukweli tu. Hukuna anayeweza kusema “Kazi imefanywa na Mungu lakini mwili si Mungu.” Huu ni upuuzi, maana kazi hii haiwezi kufanywa na mtu yeyote isipokuwa Mungu mwenye mwili. Kwa kuwa kazi hii imekwishakamilika, kufuatia kazi hii, kazi ya hukumu ya Mungu kwa mwanadamu haitatokea kwa mara ya pili; Mungu mwenye mwili amekwishaikamilisha kazi yote ya usimamizi, na hakutakuwa na hatua ya nne ya kazi ya Mungu. Kwa sababu yule anayehukumiwa ni mwanadamu, mwanadamu ambaye ni wa mwili na ambaye amepotoshwa, na sio roho ya Shetani ambayo inahukumiwa moja kwa moja, kazi ya hukumu haifanywi katika ulimwengu wa roho, bali miongoni mwa wanadamu. Hakuna anayefaa zaidi na anayestahili, kuliko Mungu mwenye mwili kwa ajili ya kuhukumu upotovu wa mwili wa mwanadamu. Ikiwa hukumu ingefanywa moja kwa moja na Roho wa Mungu, basi isingekuwa inajumuisha wote. Aidha, kazi kama hiyo itakuwa vigumu kwa mwanadamu kuikubali, maana Roho hawezi kukutana uso kwa uso na mwanadamu, na kwa sababu hii, matokeo hayawezi kuwa ya haraka, sembuse mwanadamu hataweza kuona kwa uwazi kabisa tabia ya Mungu isiyokosewa. Shetani anaweza tu kushindwa kabisa ikiwa Mungu mwenye mwili anahukumu upotovu wa mwanadamu. Kuwa sawa na mwanadamu akiwa na ubinadamu wa kawaida, Mungu mwenye mwili anaweza kumhukumu mwanadamu asiye na haki; hii ni ishara ya utakatifu Wake wa ndani na hali Yake ya kutokuwa wa kawaida. Ni Mungu pekee ndiye anayestahili, na aliye katika nafasi ya kumhukumu mwanadamu, maana Ana ukweli, na mwenye haki, na kwa hivyo Ana uwezo wa kumhukumu mwanadamu. Wale ambao hawana ukweli na haki hawafai kuwahukumu wengine. Ikiwa kazi hii ingefanywa na Roho wa Mungu, basi usingekuwa ushindi dhidi ya Shetani. Roho kiasili huwa ameinuliwa sana kuliko viumbe wenye mwili wa kufa, na Roho wa Mungu ni mtakatifu kwa asili, na anaushinda mwili. Ikiwa Roho angefanya kazi hii moja kwa moja, Asingeweza kuhukumu kutotii kote kwa mwanadamu, na asingeweza kufichua hali nzima ya mwanadamu ya kutokuwa na haki. Kwa maana kazi ya hukumu pia inafanywa kwa mitazamo ya mwanadamu juu ya Mungu, na mwanadamu hajawahi kuwa na dhana yoyote juu ya Roho, na hivyo Roho hana uwezo wa kufunua hali ya mwanadamu ya kutokuwa na haki, wala kuweza kuweka wazi kabisa hali hiyo ya kutokuwa na haki. Mungu mwenye mwili ni adui wa wale wote wasiomjua. Kupitia kuhukumu dhana za mwanadamu na kumpinga, Anafunua hali yote ya kutotii ya mwanadamu. Matokeo ya kazi Yake katika mwili yapo dhahiri zaidi kuliko yale ya kazi ya Roho. Na hivyo, hukumu ya wanadamu wote haifanywi moja kwa moja na Roho, bali ni kazi ya Mungu mwenye mwili. Mungu mwenye mwili anaweza kuonekana na kuguswa na mwanadamu, na Mungu mwenye mwili anaweza kumshinda kabisa mwanadamu. Katika uhusiano wake na Mungu mwenye mwili, mwanadamu huwa anapiga hatua kutoka katika upinzani na kuwa mtii, kutoka katika mateso na kukubaliwa, kutoka katika mitazamo na kuwa na maarifa, na kutoka kukataliwa hadi upendo. Haya ni matokeo ya kazi ya Mungu mwenye mwili. Mwanadamu anaokolewa tu kwa kukubali hukumu Yake, bali hatua kwa hatua tu atamwelewa taratibu kupitia neno la mdomo Wake, ametwaliwa na Yeye wakati wa upinzani wake Kwake, na anapata uzima kutoka Kwake wakati wa kukubali kuadibu Kwake. Hii yote ni kazi ya Mungu mwenye mwili, na sio kazi ya Mungu katika utambulisho Wake kama Roho. Kazi inayofanywa na Mungu mwenye mwili ni kazi kubwa sana, na ni kazi ya kina sana, na sehemu muhimu ya hatua tatu za kazi ya Mungu ni hatua mbili za kazi ya kupata mwili. Upotovu wa kina wa mwanadamu ni kikwazo kikubwa sana katika kazi ya Mungu mwenye mwili. Hasa, kazi inayofanywa kwa watu wa siku za mwisho ni ngumu sana, na mazingira ni ya uhasama, na ubora wa tabia ya kila aina ya mwanadamu ni duni sana. Lakini mwishoni mwa kazi hii, bado itapokea matokeo mazuri, bila dosari yoyote; haya ni matokeo ya kazi ya mwili, na matokeo haya yanashawishi sana kuliko kazi ile ya Roho. Hatua tatu za kazi ya Mungu zitahitimishwa katika mwili, na lazima zikamilishwe na Mungu mwenye mwili. Kazi muhimu sana imefanywa katika mwili, na wokovu wa mwanadamu ni lazima ufanywe na Mungu mwenye mwili. Ingawa binadamu wote wanahisi kwamba Mungu katika mwili hahusiani na mwanadamu, kwa kweli ni kuwa mwili huu unahusiana na majaliwa na uwepo wa wanadamu wote.

Kila hatua ya kazi ya Mungu ni kwa ajili ya wanadamu wote, na inawalenga wanadamu wote. Ingawa ni kazi Yake katika mwili, bado inaelekezwa kwa binadamu wote; Yeye ni Mungu wa binadamu wote, na ni Mungu wa viumbe vyote vilivyoumbwa na ambavyo havijaumbwa. Ingawa kazi Yake katika mwili ipo ndani ya mawanda finyu, na kusudi la kazi hii pia lina mipaka, kila wakati Anapokuwa mwili kufanya kazi Yake, Yeye huchagua chombo cha kazi Yake ambacho ni wakilishi na ambacho kina uakilishi mkubwa; Hachagui kikundi cha watu wa kawaida na wasiosifika kwa ajili ya kuwafanyiza kazi, lakini badala yake huwachagua kama wawakilishi wa kazi Yake kundi la watu wenye uwezo kuwa wahusika wa kazi Yake katika mwili. Kundi hili la watu linachaguliwa kwa sababu ya mawanda ya kazi Yake katika mwili ni finyu, na wamejiandaa mahususi kwa ajili ya Kufanyika Kwake kuwa mwili, na limechaguliwa hasa kwa ajili ya kazi Yake katika mwili. Uchaguzi wa Mungu wa walengwa wa kazi Yake si usio na msingi, bali kulingana na kanuni: Mlengwa wa kazi anapaswa kuwa na manufaa katika kazi ya Mungu mwenye mwili, na anapaswa kuwa na uwezo wa kuwawakilisha wanadamu wote. Kwa mfano, Wayahudi waliweza kuwawakilisha binadamu wote katika kupokea wokovu binafsi wa Yesu, na Wachina wanaweza kuwawakilisha wanadamu wote katika kuukubali ushindi binafsi wa Mungu mwenye mwili. Kuna msingi kwa Wayahudi kuwa wawakilishi wa binadamu wote, na kuna msingi kwa uwakilishi wa Wachina wa wanadamu wote katika kuukubali ushindi binafsi wa Mungu. Hakuna kinachofichua maana ya ukombozi kuliko kazi ya ukombozi iliyofanywa miongoni mwa Wayahudi, na hakuna kinachofichua uhakika na mafanikio ya kazi ya ushindi kuliko kazi ya ushindi iliyofanywa miongoni mwa Wachina. Kazi na neno la Mungu mwenye mwili vinaonekana kuelekezwa kwa kikundi kidogo tu cha watu, lakini kwa hakika, kazi Yake miongoni mwa kikundi hiki kidogo ni kazi ya ulimwengu wote, na neno Lake limeelekezwa kwa wanadamu wote. Baada ya kazi Yake katika mwili kufikia kikomo, wale wanaomfuata wataanza kueneza kazi ambayo Amefanya miongoni mwao. Kitu kizuri zaidi kuhusu kazi Yake katika mwili ni kwamba anaweza kuacha maneno sahihi na ya kusihi, na mapenzi Yake kwa mwanadamu kwa wale wanaomfuata, ili kwamba hapo baadaye wafuasi Wake waweze kueneza kazi Yake yote katika mwili kwa usahihi zaidi na kwa udhabiti na mapenzi Yake kwa wanadamu wote kwa wanaoikubali njia hii. Ni kazi ya Mungu mwenye mwili pekee miongoni mwa wanadamu ndiyo inayokamilisha ukweli wa Mungu kuwepo na kuishi pamoja na mwanadamu. Ni kazi hii pekee ndiyo inayotimiza shauku ya mwanadamu kuutazama uso wa Mungu, kushuhudia kazi ya Mungu, na kusikia neno la Mungu. Mungu mwenye mwili anahitimisha enzi ambapo Yehova alionekana mgongo tu, na pia anahitimisha enzi ya mwanadamu kuamini katika Mungu asiye dhahiri. Kwa umahususi, kazi ya Mungu mwenye mwili wa mwisho inawaleta wanadamu wote katika enzi ambayo ni halisi zaidi, ya utendaji zaidi na nzuri zaidi. Hahitimishi tu enzi ya sheria na mafundisho ya kidini; la umuhimu zaidi, Anamfunulia mwanadamu Mungu ambaye ni halisi na wa kawaida ambaye ni mwenye haki na mtakatifu, ambaye anafungua kazi ya mpango wa usimamizi na kuonyesha siri za hatma ya mwanadamu, ambaye alimuumba mwanadamu na kuhitimisha kazi ya usimamizi, na ambaye amebakia sirini kwa maelfu ya miaka. Anaihitimisha enzi ya Mungu asiye yakini, Anaihitimisha enzi ambayo kwayo wanadamu wote wanatamani kuutafuta uso wa Mungu lakini wanashindwa, Anahitimisha enzi ambayo kwayo wanadamu wote wanamtumikia Shetani, na Anawaongoza wanadamu wote katika enzi mpya kabisa. Haya yote ni matokeo ya Mungu mwenye mwili badala ya Roho wa Mungu. Wakati Mungu anapofanya kazi katika mwili Wake, wale wanaofuata wanakuwa hawatafuti tena vitu hivyo visivyo yakini, na wanaacha kukisia mapenzi ya Mungu asiye yakini. Mungu anapoeneza kazi Yake katika mwili, wale wanaomfuata wataieneza kazi ambayo Ameifanya katika mwili kwa dini na madhehebu yote, na watazungumza maneno Yake yote katika masikio ya wanadamu wote. Yote yale yanayosikizwa na wale wanaoipokea injili Yake yatakuwa ni ukweli wa kazi Yake, yatakuwa mambo ambayo mwanadamu ameyashuhudia na kuyaona binafsi, na utakuwa ukweli na sio uvumi. Ukweli huu ni ushahidi ambao Anauenezea kazi na pia ni zana ambazo Anazitumia katika kueneza kazi. Bila uwepo wa ukweli, injili Yake isingeweza kuenea katika nchi zote na maeneo yote; bila ukweli bali kwa fikira tu za mwanadamu, Asingeweza kufanya kazi ya kuushinda ulimwengu wote. Roho hagusiki na mwanadamu, na wala haonekani kuonekana na mwanadamu, na kazi ya Roho haiwezi kuacha ushahidi au ukweli wowote zaidi wa kazi ya Mungu kwa ajili ya mwanadamu. Mwanadamu kamwe hataweza kuuona uso halisi wa Mungu, na siku zote ataamini katika Mungu asiye yakini ambaye hayupo. Mwanadamu hataweza kuutazama uso wa Mungu, hataweza kusikia maneno yaliyozungumzwa na Mungu moja kwa moja. Mawazo ya mwanadamu, hata hivyo, ni matupu, na hayawezi kuchukua nafasi ya uso halisi wa Mungu; tabia ya asili ya Mungu, na kazi ya Mungu Mwenyewe haiwezi kuigwa na mwanadamu. Mungu wa mbinguni asiyeonekana na kazi Yake inaweza kuletwa tu duniani na Mungu mwenye mwili ambaye binafsi Anafanya kazi Yake miongoni mwa wanadamu. Hii ndiyo njia halisi ambayo Mungu anaonekana kwa mwanadamu, ambayo kwayo mwanadamu anamwona Mungu na kuujua uso wa kweli wa Mungu, na haiwezi kufanikishwa na Mungu asiyekuwa katika mwili. Baada ya Mungu kufanya kazi Yake hadi hatua hii, kazi Yake tayari imeshafanikiwa kuwa na matokeo mazuri, na imekuwa ni mafanikio kamili. Kazi binafsi ya Mungu mwenye mwili tayari imekwishakamilisha asilimia tisini ya kazi ya usimamizi Wake mzima. Mwili umetoa mwanzo mzuri katika kazi Yake yote, na muhtasari kwa ajili ya kazi Yake yote, na umetangaza kazi Yake yote na Ameifanya ya mwisho kupitia ujazaji tena wa kazi hii yote. Kuanzia sasa, hakutakuwepo na Mungu mwingine katika mwili kwa ajili ya kufanya hatua ya nne ya kazi ya Mungu, na hakutakuwa na kazi ya miujiza zaidi ya kupata mwili kwa tatu kwa Mungu.

Kila hatua ya kazi ya Mungu katika mwili inawakilisha kazi Yake ya enzi yote, na haiwakilishi kipindi fulani kama kazi ya mwanadamu. Na hivyo mwisho wa kazi ya kufanyika Kwake mwili mara ya mwisho haimaanishi kwamba kazi Yake imefikia mwisho kabisa, kwa maana kazi Yake katika mwili inawakilisha enzi yote, na haiwakilishi kipindi tu ambacho Anafanya kazi Yake katika mwili tu. Ni kwamba tu Anakamilisha kazi Yake ya enzi yote wakati ambapo yupo katika mwili, ambayo baadaye inaenea sehemu zote. Baada ya Mungu mwenye mwili kutimiza huduma yake, atawakabidhi wale wote wanaoifuata kazi Yake ya baadaye. Kwa njia hii kazi Yake ya enzi yote itaendelezwa bila kusitishwa. Kazi ya enzi yote ya kufanyika kuwa mwili itachukuliwa tu kuwa imekamilika baada ya kuenea ulimwenguni kote. Kazi ya Mungu mwenye mwili huanzisha enzi mpya, na wale wanaoiendeleza kazi Yake ni watu wanaotumiwa naye. Kazi inayofanywa na mwanadamu yote ipo ndani ya huduma ya Mungu mwenye mwili, na haina uwezo wa kwenda zaidi ya mawanda haya. Ikiwa Mungu mwenye mwili haji kufanya kazi Yake, mwanadamu hana uwezo wa kuhitimisha enzi ya zamani, na hana uwezo wa kuikaribisha enzi mpya. Kazi inayofanywa na mwanadamu ipo tu ndani ya wajibu wake ambao unawezekana kibinadamu, na haiwakilishi kazi ya Mungu. Ni Mungu mwenye mwili pekee ndiye anayeweza kuja na kukamilisha kazi ambayo Anapaswa kuifanya, na mbali na Yeye, hakuna anayeweza kuifanya kazi hii badala Yake. Bila shaka, kile Ninachozungumzia ni kuhusiana na kazi ya kufanyika mwili. Huyu Mungu mwenye mwili, kwanza anachukua hatua ya kazi ambayo haipatani na mitazamo ya mwanadamu, baada ya hapo Anafanya kazi zaidi ambayo haipatani na mitazamo ya mwanadamu. Lengo la kazi hii ni kumshinda mwanadamu. Kwa upande mmoja, kupata mwili kwa Mungu hakupatani na dhana za mwanadamu, aidha, Anafanya kazi zaidi ambayo haipatani na dhana za mwanadamu, na kwa hivyo mwanadamu anakuza mawazo zaidi ya kukosoa kumhusu. Anafanya kazi ya ushindi miongoni mwa wanadamu ambaye ana dhana nyingi sana kumhusu. Bila kujali jinsi wanavyomchukulia, Atakapokuwa amekamilisha huduma Yake, wanadamu wote watakuwa chini ya utawala Wake. Ukweli wa kazi hii hauonekani tu miongoni mwa Wachina, bali wao wanawakilisha namna ambavyo wanadamu wote watakavyoshindwa. Matokeo yanayoonekana kwa watu hawa ni kitangulizi cha matokeo yatakayoonekana kwa wanadamu wote, na matokeo ya kazi Anayofanya wakati ujao yatazidi sana matokeo kwa watu hawa. Kazi ya Mungu katika mwili haihusishi mshindo mkubwa wa tarumbeta, wala haijakita katika mafumbo. Ni halisi na ya kweli, na ni kazi ambayo moja kujumlisha na moja ni sawa sawa na mbili. Hajafichwa kwa mtu yeyote, na wala haimdanganyi mtu yeyote. Kile ambacho watu wanaona ni vitu halisi, na kile ambacho mwanadamu anapata ni ukweli halisi na maarifa. Kazi itakapokamilika, mwanadamu atakuwa na maarifa mapya juu Yake, na wale ambao kweli wanamtafuta Mungu hawatakuwa na dhana zozote juu Yake. Haya siyo tu matokeo ya kazi Yake kwa Wachina, lakini pia inawakilisha matokeo ya kazi Yake katika kuwashinda wanadamu wote, kwa maana hakuna kitu ambacho ni cha manufaa zaidi katika kazi ya kuwashinda watu kuliko mwili huu, na kazi ya mwili huu, na kila kitu cha mwili huu. Vina manufaa katika kazi Yake leo, na vina manufaa katika kazi Yake hapo baadaye. Mwili huu utawashinda wanadamu wote na utawapata wanadamu wote. Hakuna kazi bora zaidi ambayo kwayo wanadamu wote watamwona Mungu, na kumtii Mungu, na kumfahamu Mungu. Kazi inayofanywa na mwanadamu inawakilisha tu mawanda finyu, na Mungu anapofanya kazi Yake hazungumzi na watu fulani, bali Anazungumza na wanadamu wote, na wale wote wanaoikubali kazi Yake. Mwisho Anaoutangaza ni mwisho wa wanadamu wote, na sio mwisho wa mtu fulani tu. Hamtendei mtu yeyote kwa umahususi, wala hampendelei mtu yeyote, na Anafanya kazi kwa ajili ya, na Anazungumza na wanadamu wote. Na kwa hiyo Mungu huyu katika mwili amekwisha waainisha wanadamu wote kulingana na aina yao, tayari amekwisha wauhukumu wanadamu wote, na amekwishapangilia hatima inayofaa kwa wanadamu wote. Ingawa Mungu anafanya kazi Yake China tu, kwa hakika Ameshaamua kazi ya ulimwengu mzima. Hawezi kusubiri hadi kazi Yake itakapoenea miongoni mwa wanadamu wote kabla ya kutoa matamko Yake na kuweka mipango hatua kwa hatua. Hivyo, sio kwamba utakuwa umechelewa sana? Sasa Anaweza kabisa kukamilisha kazi ya wakati ujao kabla ya wakati huo. Kwa sababu Yule anayefanya kazi ni Mungu mwenye mwili, Anafanya kazi isiyokuwa na mipaka ndani ya mawanda yenye mipaka, na baadaye Atamfanya mwanadamu atekeleze jukumu ambalo mwanadamu anapaswa kulitekeleza; hii ni kanuni ya kazi Yake. Anaweza kuishi tu na mwanadamu kwa muda, na hawezi kuambatana na mwanadamu hadi kazi ya enzi zote itakapokamilika. Ni kwa sababu Yeye ni Mungu kwamba Yeye hutabiri kazi Yake ya Wakati ujao kabla ya wakati. Baada ya hapo, Atawaainisha wanadamu wote kulingana na aina kwa maneno Yake, na mwanadamu ataingia katika kazi Yake ya hatua kwa hatua kulingana na neno Lake. Hakuna atakayekwepa, na wote wanapaswa kutenda kulingana na hili. Hivyo, katika wakati ujao, enzi itaongozwa na maneno Yake, na sio kuongozwa na Roho.

Kazi ya Mungu katika mwili ni lazima ifanywe katika mwili. Kama ingefanywa moja kwa moja na Roho wa Mungu isingeweza kutoa matokeo yoyote. Hata kama ingefanywa na Roho, kazi hii isingekuwa na maana kubwa, na hatimaye isingekuwa na ushawishi. Viumbe vyote vinatamani kujua iwapo kazi ya Muumbaji ina maana, na inawakilisha kitu gani, na ni kwa ajili ya nini, na iwapo kazi ya Mungu ina mamlaka kamili na hekima, na endapo ina thamani na maana ya kina. Kazi Anayofanya ni kwa ajili ya wokovu wa wanadamu wote, kwa ajili ya kumshinda Shetani, na kwa kuwa na ushuhuda wa Mungu miongoni mwa vitu vyote. Hivyo, kazi Anayoifanya ni lazima iwe ya umuhimu mkubwa. Mwili wa mwanadamu umepotoshwa na Shetani, na wengi wamepofushwa, na kuumizwa sana. Sababu muhimu sana ambayo inamfanya Mungu kufanya kazi katika mwili ni kwa sababu mlengwa wa wokovu Wake ni mwanadamu, ambaye ni wa mwili, na kwa sababu Shetani pia anatumia mwili wa mwanadamu kusumbua kazi ya Mungu. Vita na Shetani kwa hakika ni kazi ya kumshinda mwanadamu, na wakati uo huo mwanadamu pia ni mlengwa wa wokovu wa Mungu. Kwa njia hii, kazi ya Mungu mwenye mwili ni muhimu. Shetani aliupotosha mwili wa mwanadamu, na mwanadamu akawa mfano halisi wa Shetani, na akawa mlengwa wa kushindwa na Mungu. Kwa njia hii, kazi ya kupambana na Shetani na kumwokoa mwanadamu inatokea duniani, na Mungu ni lazima awe mwanadamu ili aweze kupambana na mwanadamu. Hii ni kazi yenye utendaji wa hali ya juu. Mungu anapofanya kazi katika mwili, kwa hakika Anapambana na Shetani katika mwili. Anapofanya kazi katika mwili, Anafanya kazi Yake katika ulimwengu wa kiroho, na Anafanya kazi Yake yote katika ufalme wa kiroho ili iwe halisi duniani. Anayeshindaniwa ni mwanadamu, asiye mtiifu Kwake, yule anayeshindwa ni mfano halisi wa Shetani (bila shaka, huyu pia ni mwanadamu), ambaye ana uadui na Yeye, na ambaye ataokolewa hatimaye ni mwanadamu. Kwa namna hii, ni muhimu zaidi Kwake kuwa mwanadamu ambaye ana ganda la nje la kiumbe, ili kwamba Awe na uwezo wa kupambana na Shetani katika uhalisi, kumshinda mwanadamu, ambaye si mtiifu Kwake na ambaye ana kuonekana kwa nje ambako kunafanana na Yeye, na kumwokoa mwanadamu, ambaye ana umbo la nje kama Lake na aliyeumizwa na Shetani. Adui Wake ni mwanadamu, mlengwa wa ushindi Wake ni mwanadamu, na mlengwa wa wokovu Wake ni mwanadamu, aliyeumbwa na Yeye. Hivyo ni lazima Awe mwanadamu, na kwa njia hii, kazi Yake inakuwa rahisi zaidi. Ana uwezo wa kumshinda Shetani na kumshinda mwanadamu, aidha, anaweza kumwokoa mwanadamu. Ingawa mwili huu ni wa kawaida na halisi, Yeye si mwili wa kawaida. Yeye si mwili ambao ni mwanadamu tu, bali mwili ambao una uanadamu na uungu. Hii ndiyo tofauti Yake na mwanadamu, na ni alama ya utambulisho wa Mungu. Ni mwili tu kama huu ndio unaweza kufanya kazi Anayokusudia kufanya, na kutimiza huduma ya Mungu katika mwili, na kukamilisha kazi Yake miongoni mwa wanadamu. Isingekuwa hivyo, kazi Yake miongoni mwa wanadamu ingekuwa tupu na yenye dosari. Ingawa Mungu anaweza kupambana na roho wa Shetani na kuibuka mshindi, asili ya zamani ya mwanadamu aliyepotoka haiwezi kuondolewa, na wale ambao sio watiifu Kwake na wanaompinga hawawezi kuwa wahusika katika utawala Wake, ambayo kusema, Hawezi kamwe kumshinda mwanadamu, na hawezi kamwe kuwapata wanadamu wote. Kama kazi Yake duniani haiwezi kutatuliwa, basi usimamizi Wake hautafika mwisho, na wanadamu wote hawataweza kuingia katika pumziko. Kama Mungu hawezi kuingia katika pumziko pamoja na viumbe Wake wote, basi hakutakuwa na matokeo ya usimamizi huo, na utukufu wa Mungu kwa sababu hiyo utatoweka. Ingawa mwili Wake hauna mamlaka, kazi Anayofanya itapokea matokeo yake. Huu ndio mwelekeo usioepukika wa kazi Yake. Haijalishi kama mwili Wake una mamlaka au la, maadamu Ana uwezo wa kufanya kazi ya Mungu Mwenyewe, basi Yeye ni Mungu Mwenyewe. Haijalishi mwili huu ni wa kawaida kiasi gani, Anaweza kufanya kazi Anayopaswa kufanya, maana mwili huu ni Mungu na wala si mwanadamu tu. Sababu ambayo mwili huu unaweza kufanya kazi ambayo mwanadamu hawezi kufanya ni kwamba kiini Chake cha ndani si kama cha mwanadamu yeyote yule, na sababu kuwa Anaweza kumwokoa mwanadamu ni kuwa utambulisho Wake ni tofauti na wa mwanadamu yeyote yule. Mwili huu ni muhimu sana kwa mwanadamu kwa sababu ni mwanadamu hata zaidi ni Mungu, kwa sababu Anaweza kufanya kazi ambayo hakuna mwanadamu wa kawaida anayeweza kufanya, na kwa sababu Anaweza kumwokoa mwanadamu aliyepotoka, ambaye anaishi pamoja na Yeye duniani. Ingawa Anafanana na mwanadamu, Mungu mwenye mwili ni wa muhimu sana kwa mwanadamu kuliko mtu yeyote wa thamani, kwa maana Anaweza kufanya kazi ambayo haiwezi kufanywa na Roho wa Mungu, ni mwenye uwezo zaidi kuliko Roho wa Mungu kuwa na ushuhuda kwa Mungu Mwenyewe, na ni mwenye uwezo zaidi kuliko Roho wa Mungu kuweza kumpata mwanadamu kabisa. Kwa sababu hii, ingawa mwili huu ni wa kawaida, mchango Wake kwa wanadamu na umuhimu Wake katika uwepo wa mwanadamu kunamfanya Awe wa thamani zaidi, na thamani halisi na umuhimu wa mwili huu hauwezi kupimwa na mwanadamu yeyote. Ingawa mwili huu hauwezi kumwangamiza Shetani moja kwa moja, Anaweza kutumia kazi Yake kumshinda mwanadamu na kumshinda Shetani, na kumfanya Shetani kutii kikamilifu katika utawala Wake. Ni kwa sababu Mungu amepata mwili ili kwamba Aweze kumshinda Shetani na aweze kumwokoa binadamu. Hamwangamizi Shetani moja kwa moja, bali Anakuwa mwili ili kuweza kufanya kazi ya kumshinda binadamu, ambaye amepotoshwa na Shetani. Kwa njia hii, Anakuwa na uwezo zaidi wa kuwa ushuhuda Kwake Mwenyewe miongoni mwa viumbe, na Anakuwa na uwezo zaidi wa kumwokoa mwanadamu aliyepotea. Ushindi wa Mungu mwenye mwili dhidi ya Shetani unabeba ushuhuda mkubwa, na una ushawishi mkubwa, kuliko uangamizaji wa Shetani wa moja kwa moja na Roho wa Mungu. Mungu katika mwili Ana uwezo zaidi wa kumsaidia mwanadamu kumjua Muumba, na Ana uwezo zaidi wa kuwa na ushuhuda Wake mwenyewe miongoni mwa viumbe.

kutoka katika Neno Laonekana katika Mwili

 

Image Source: Kanisa la Mwenyezi Mungu

 

Terms of Use: sw.godfootsteps.org/about-us.html

 

sw.kingdomsalvation.org/none-who-are-of-the-flesh-can-esc...

 

Hakuna Aliye wa Mwili Anayeweza Kuepuka Siku ya Ghadhabu

 

Leo, Nawaonya hivi kwa ajili ya kupona kwenu wenyewe, ili kazi Yangu iendelee vizuri, na ili kazi Yangu ya uzinduzi kote ulimwenguni iweze kufanyika kwa njia inayofaa na kikamilifu, ikifichua maneno Yangu, mamlaka, adhama na hukumu kwa watu wa nchi zote na mataifa. Kazi Ninayoifanya miongoni mwenu ni mwanzo wa kazi Yangu katika ulimwengu wote. Ingawa sasa ni siku za mwisho tayari, jua kwamba “siku za mwisho” ni jina tu la enzi: Kama tu vile Enzi ya Sheria na Enzi ya Neema, linaashiria enzi, na linaashiria enzi nzima, badala ya mwisho wa miaka au miezi michache. Hata hivyo siku za mwisho ni tofauti kabisa na Enzi ya Neema na Enzi ya Sheria. Kazi ya siku za mwisho haifanyiki katika taifa la Israeli, lakini kati ya mataifa; ni ushindi mbele ya kiti Changu cha enzi cha watu kutoka mataifa yote na makabila yote nje ya Israeli, ili utukufu Wangu katika ulimwengu wote uweze kujaza dunia nzima. Iko hivyo ili Niweze kupata utukufu mkuu, ili viumbe vyote duniani viweze kupitisha utukufu Wangu kwa mataifa yote, milele katika vizazi vyote, na viumbe vyote mbinguni na duniani viweze kuuona utukufu wote ambao Nimepata duniani. Kazi inayofanyika katika siku za mwisho ni kazi ya ushindi. Sio uongozi wa maisha ya watu wote duniani, lakini hitimisho la maisha ya milenia ya mwanadamu yasiyoangamia, ya mateso katika dunia. Matokeo yake ni kwamba kazi ya siku za mwisho haiwezi kuwa kama miaka elfu kadhaa ya kazi katika Israeli, wala haiwezi kuwa kama ile miaka kadhaa tu ya kazi katika Yuda ambayo iliendelea kwa milenia mbili mpaka kupata mwili kwa mara ya pili kwa Mungu katika mwili. Watu wa siku za mwisho hukutana tu na kuonekana tena kwa Mkombozi katika mwili, na kupokea kazi binafsi na maneno ya Mungu. Haitakuwa miaka elfu mbili kabla ya siku za mwisho hazijafika ukingoni; zi fupi, kama wakati ambao Yesu alifanya kazi ya Enzi ya Neema katika Yuda. Hii ni kwa sababu siku za mwisho ni hitimisho la nyakati nzima. Ni ukamilisho na tamatisho la mpango wa miaka elfu sita wa usimamizi wa Mungu, na kuhitimisha safari ya maisha ya mateso ya mwanadamu. Hazichukui binadamu wote hadi katika enzi mpya au kuruhusu maisha ya mwanadamu kuendelea. Hiyo haitakuwa na umuhimu wowote kwa ajili ya mpango Wangu wa usimamizi au kuwepo kwa mwanadamu. Kama mwanadamu angeendelea kwa namna hii, basi hivi karibuni wao wangeangamizwa kabisa na ibilisi, na zile nafsi za wale walio Wangu hatimaye zingetwaliwa na mikono yake. Kazi Yangu inadumu kwa miaka elfu sita tu, na Mimi niliahidi kwamba udhibiti wa yule mwovu juu ya wanadamu wote utakuwa pia si zaidi ya miaka elfu sita. Na kwa hivyo, wakati umeisha. Nami wala Sitaendelea wala kuchelewa tena: Katika siku za mwisho Nitamshinda Shetani, nami Nitaumiliki tena utukufu Wangu wote, na kurudisha nafsi zile zote zilizo Zangu duniani ili nyoyo hizi za dhiki ziweze kutoroka kutoka bahari ya mateso, na hivyo Nitakuwa nimetimiza kazi Yangu nzima duniani. Kutoka siku hii na kuendelea, kamwe Sitawahi kuwa mwili duniani, na kamwe Roho Wangu wa kudhibiti yote Hatafanya kazi tena duniani. Lakini Nitafanya jambo moja duniani: Nitamfanya tena mwanadamu, mwanadamu aliye mtakatifu, na aliye mji Wangu mwaminifu duniani. Lakini ujue kwamba Sitaiangamiza dunia nzima, wala kuangamiza ubinadamu mzima. Nitahifadhi theluthi moja iliyobaki—theluthi moja inayonipenda na imeshindwa kabisa na Mimi, na Nitaifanya theluthi hii iwe yenye kuzaa matunda na kuongezeka duniani kama Israeli walivyofanya chini ya sheria, kuwalisha kwa kondoo wengi mno na mifugo, na utajiri wote wa dunia. Mwanadamu huyu atabaki na Mimi milele, hata hivyo si mwanadamu mchafu wa kusikitisha wa leo, lakini mwanadamu ambaye ni mkusanyiko wa wale wote ambao wamepatwa na Mimi. Mwanadamu wa aina hii hataharibiwa, kusumbuliwa, au kuzungukwa na Shetani, na atakuwa mwanadamu wa pekee anayepatikana duniani baada ya ushindi Wangu juu ya Shetani. Ni wanadamu ambao leo wameshindwa na Mimi na wamepata ahadi Yangu. Na hivyo, wanadamu ambao wameshindwa katika siku za mwisho pia ndio watakaosamehewa na kupata baraka Zangu za milele. Huu utakuwa ushahidi wa pekee wa ushindi Wangu dhidi ya Shetani, na nyara za pekee za vita Vyangu na Shetani. Hizi nyara za vita zimeokolewa nami kutoka utawala wa Shetani, na ni thibitisho la pekee na matunda ya mpango Wangu wa usimamizi wa miaka elfu sita. Wao huja kutoka kila taifa na dhehebu, na kila mahali na nchi ulimwenguni mwote. Ni wa jamii tofauti, na wana lugha mbalimbali, mila na rangi ya ngozi, na huenea katika kila taifa na dhehebu la duniani, na hata kila pembe ya dunia. Hatimaye, watakuja pamoja na kuunda ubinadamu kamili, mkusanyiko wa binadamu usiofikiwa na majeshi ya Shetani. Wale miongoni mwa wanadamu ambao hawajaokolewa na kushindwa na Mimi watazama kwa kimya mpaka chini ya bahari, na watachomwa kwa moto wa kuteketeza milele. Nitamwangamiza mwanadamu huyu mzee aliye mchafu sana, kama tu vile Nilivyoangamiza wazaliwa wa kwanza na ng’ombe wa Misri, na kuacha tu Waisraeli, waliokula nyama ya mwanakondoo, kunywa damu ya mwanakondoo, na kutia alama vizingitini mwa milango yao kwa damu ya mwanakondoo. Si watu ambao wameshindwa na Mimi na ni wa jamii Yangu ndio wale pia wanaokula nyama Yangu, Mwanakondoo na kunywa damu Yangu, Mwanakondoo, na wamekombolewa na Mimi na kuniabudu Mimi? Si watu wa namna hiyo kila mara huandamwa na utukufu Wangu? Si hao wasio na nyama Yangu, Mwanakondoo tayari wamezama kimya kwa kina cha bahari? Leo mnanipinga, na leo maneno Yangu ni kama tu yale yaliyosemwa na Yehova kwa wana na wajukuu wa Israeli. Lakini ugumu katika kina cha nyoyo zenu unafanya ghadhabu Yangu kukusanya, na kuleta mateso zaidi juu ya miili yenu, hukumu zaidi juu ya dhambi zenu, na ghadhabu zaidi juu ya udhalimu wenu. Ni nani atakayeweza kusamehewa katika siku Yangu ya ghadhabu, mnaponitendea kwa namna hii leo? Udhalimu wa nani utaweza kuepuka macho Yangu ya kuadibu? Dhambi za nani zinaweza kuepuka mikono Yangu, Mwenyezi? Uasi wa nani unaweza kuhepa hukumu Yangu, Mwenyezi? Mimi, Yehova, Nasema hivyo kwenu, kizazi cha jamii ya Mataifa, na maneno Ninayosema nanyi yanashinda matamko yoyote yale ya Enzi ya Sheria na Enzi ya Neema, ilhali bado nyinyi ni wagumu kuliko watu wote wa Misri. Je, si mnahifadhi ghadhabu Yangu Ninapofanya kazi kwa utulivu? Jinsi gani mnaweza kuepuka salama bila ya madhara kutoka siku Yangu, Mwenyezi?

Nimefanya kazi na kusema kwa njia hii miongoni mwenu, Nimetumia nguvu na juhudi, ila ni wakati upi kamwe mmewahi kusikiliza kile Ninachowaambia wazi wazi? Ni wapi mmeniinamia Mimi, Mwenyezi? Kwa nini mnanitendea namna hii? Kwa nini kila kitu mnachokisema na kufanya huchochea hasira Yangu? Kwa nini, mioyo yenu imeshupaa? Je, Nimewahi kuwapiga kumbo kamwe? Kwa nini hamfanyi kitu chochote kingine ila kunifanya mwenye huzuni na wasiwasi? Mnasubiri siku ya ghadhabu Yangu, Yehova, kuja juu yenu? Je, mnanisubiri Mimi kutuma hasira kwenu iliyochochewa na makosa yenu? Si kila kitu Ninachokifanya ni kwa ajili yenu? Ilhali kila wakati mmenitendea Mimi, Yehova, kwa njia hii: kuiba sadaka Yangu, kuchukua sadaka ya madhabahu Yangu nyumbani kulisha watoto wa mbwa mwitu na vitukuu vyake katika makazi ya mbwa mwitu; watu wanapigana wenyewe kwa wenyewe, wakikabiliana na mtazamo wa hasira kwa panga na mikuki, kurusha maneno ya Mimi, Mwenyezi, kwenye choo kuwa machafu kama kinyesi. Uadilifu wenu uko wapi? Ubinadamu wenu umekuwa unyama! Mioyo yenu kwa muda mrefu imegeuka kuwa jiwe. Je, hamjui kwamba siku Yangu ya ghadhabu itakapofika itakuwa ndio wakati Nitakapokuhukumu mabaya mliyotenda dhidi Yangu leo, Mwenyezi? Je, mnafikiri kwamba kwa kunidanganya Mimi kwa njia hii, kwa kutupa maneno Yangu katika matope na kutoyasikiza—unafikiri kwamba kwa kutenda namna hii nyuma Yangu mnaweza kutoroka macho Yangu ya ghadhabu? Je, hamjui kwamba mlishaonekana na macho Yangu, Mimi Yehova, wakati mliiba sadaka Yangu na kutamani mali Yangu? Je, hamjui kwamba wakati mliiba sadaka Yangu, ilikuwa mbele ya madhabahu ambapo dhabihu hutolewa? Mnawezaje kujiamini wenyewe mlivyo wajanja kutosha kunidanganya Mimi kwa njia hii? Ghadhabu Yangu kali ingewezaje kuondoka kutoka katika dhambi zenu za kuchukiza? Ghadhabu Yangu yenye hasira ingepitaje juu ya matendo yenu maovu? Maovu mnayotenda leo hayawafungulii njia yenu kutokea, bali huhifadhi kuadibu kwa ajili ya kesho yenu; yanachochea kuadibu Kwangu, Mwenyezi, kwenu. Matendo yenu maovu na maneno yenu mabaya yangewezaje kuepuka kuadibu Kwangu? Maombi yenu yangeyafikiaje masikio Yangu? Ningefunguaje njia kwa ajili ya udhalimu wenu? Ningewezaje kuyatupilia mbali matendo yenu maovu ya kunikaidi? Ingewezekanaje Nisizikate ndimi zenu ambazo ni za sumu kama ya nyoka? Hamniombi msaada kwa ajili ya haki yenu, lakini badala yake mnahifadhi ghadhabu Yangu kama matokeo ya udhalimu wenu. Ningewezaje kuwasamehe? Katika macho Yangu, Mwenyezi, maneno na matendo yenu ni machafu. Macho Yangu, Mwenyezi, huona udhalimu wenu kama kuadibu kusikolegea. Kuadibu Kwangu kwa haki na hukumu vingeondokaje kwenu? Kwa sababu mmenitendea hivi, na kunifanya mwenye huzuni na ghadhabu, Ningewaachaje nyinyi muepe kutoka mikono Yangu na muondoke katika siku ambayo Mimi, Yehova, Nawaadibu na kuwalaani wewe? Je, hamjui kwamba maneno yenu yote mabaya na matamko tayari yamefikia masikio Yangu? Je, hamjui kwamba udhalimu wenu tayari umelilaghai vazi Langu takatifu la haki? Je, hamjui kwamba makosa yenu tayari yameichochea hasira Yangu kali? Je, hamjui kwamba kwa muda mrefu mmeniacha Nikitokota, na kwa muda mrefu mmeujaribu uvumilivu Wangu? Je, hamjui kwamba tayari mmeshauharibu mwili Wangu kuwa matambara? Nimevumilia mpaka sasa, kiasi kwamba Natoa hasira Zangu, kutokuwa mvumilivu kwenu tena. Je, hamjui kwamba matendo yenu maovu tayari yamefikia Macho Yangu, na kwamba kilio changu tayari kimefikia masikio ya Baba Yangu? Angewaruhusu vipi mnitendee Mimi jinsi hii? Kuna kazi yoyote Ninayofanya ndani yenu isiyo kwa ajili yenu? Ilhali nani kati yenu amekuwa na upendo zaidi kwa kazi Yangu, Yehova? Ningeweza kutokuwa mwaminifu kwa mapenzi ya Baba Yangu kwa sababu Mimi ni mnyonge, na kwa sababu ya uchungu Nilioupitia? Je, hamwelewi Moyo Wangu? Nasema na ninyi kama Yehova alivyofanya; je, Sijajinyima mengi kwa ajili yenu? Hata ingawa Niko tayari kuvumilia mateso haya yote kwa ajili ya kazi ya Baba Yangu, ni jinsi gani nyinyi mnaweza kuachwa huru kutokana na kuadibu ambako Nawaleteeni kama matokeo ya mateso Yangu? Je, hamjanifurahia kwa wingi sana? Leo, Nimetolewa kwenu na Baba Yangu; hamfahamu kwamba mnafurahia zaidi ya maneno Yangu mengi? Je, hamjui kwamba maisha Yangu yalibadilishwa na maisha yenu na mambo yote mnayofurahia? Je, hamjui kwamba Baba Yangu alitumia maisha Yangu kupigana na Shetani, na kwamba Yeye pia ametoa maisha Yangu kwenu, na kusababisha nyinyi kupokea mara mia zaidi, na kuwaruhusu kuepuka majaribu mengi? Je, hamjui kwamba ni kwa njia ya Kazi Yangu kwamba mmepewa msamaha kutokana na vishawishi vingi, na kuadibu kwingi kukali? Je, hamjui kwamba ni kwa sababu Yangu tu ndio Baba Yangu anawaruhusu kufurahia mpaka sasa? Jinsi gani nyoyo zenu zimebaki ngumu leo, kama kwamba zimekuwa sugu? Maovu mnayoyatenda leo yangeepukaje siku ya ghadhabu itakayofuata kuondoka Kwangu duniani? Ningewezaje kuwaruhusu wale ambao ni wenye mioyo migumu kuepuka hasira ya Yehova?

Tafakarini kuhusu siku za nyuma: Ni lini macho Yangu yamekuwa na hasira, na sauti Yangu kuwa kali, kwenu? Ni wakati upi Nimegombana nanyi? Ni wakati upi Nimewakaripia bila mantiki? Ni wakati upi Nimewakemea usoni mwenu? Je, si ni kwa ajili ya kazi Yangu ndio kwamba Mimi namwomba Baba Yangu kuwaweka mbali na majaribu? Kwa nini mnanitendea Mimi hivi? Je, Nimewahi kutumia mamlaka Yangu kuipiga miili yenu? Kwa nini mnanilipa Mimi kwa njia hii? Baada ya ninyi kuwa moto na baridi Kwangu, nyinyi si moto wala baridi, na kisha mu wadanganyifu Kwangu na kuficha mambo kutoka Kwangu, na vinywa vyenu vimejaa mate ya wasio haki. Je, mnafikiri kuwa ndimi zenu zinaweza kumdanganya Roho Wangu? Je, mnafikiri kwamba ndimi zenu zinaweza kuepuka ghadhabu Yangu? Je, mnafikiri kuwa ndimi zenu zinaweza kupitisha hukumu kwa matendo Yangu, Yehova, jinsi zinavyopenda? Je, Mimi ni Mungu ambaye mwanadamu hupishia hukumu? Ningewezaje kuruhusu buu dogo linikufuru hivyo? Ningewezaje kudai wana wa uasi kuwa miongoni mwa baraka Zangu za milele? Maneno na matendo yenu kwa muda mrefu yamewafichua na kuwahukumu. Wakati Nilieneza mbingu na kuumba vitu vyote, Sikuruhusu kiumbe yeyote kushiriki atakavyo, sembuse kuruhusu jambo lolote kuvuruga kazi Yangu na usimamizi Wangu, vile linavyopenda. Sikuvumilia mtu au kitu chochote; Ningewezaje kuwaacha walio wakatili na wa kinyama Kwangu? Ningewezaje kuwasamehe wale ambao wanaasi dhidi ya maneno Yangu? Ningewezaje kuwaacha wanaoniasi? Je, majaliwa ya mwanadamu hayako katika mikono Yangu, Mwenyezi? Ningeuchukua vipi udhalimu wako na uasi kama vitu vitakatifu? Jinsi gani dhambi zako zingenajisi utakatifu Wangu? Mimi sijanajisika na uchafu wa wasio haki, wala kufurahia sadaka ya wasio haki. Kama ungekuwa mwaminifu Kwangu, Yehova, je, ungeweza kujichukulia sadaka kutoka katika madhabahu Yangu? Je, ungeweza kutumia ulimi wako wa sumu kukufuru jina Langu takatifu? Ungeweza kuliasi neno Langu kwa njia hii? Je, ungeweza kuuchukua utukufu Wangu na jina langu takatifu kama chombo ambacho kwalo unamtumikia Shetani, yule mwovu? Maisha Yangu yametolewa kwa ajili ya furaha ya watakatifu. Ningewezaje kukuruhusu ucheze na maisha Yangu jinsi utakavyo, na kuyatumia kama chombo kwa ajili ya migogoro kati yenu? Mngewezaje kuwa wakatili sana, na watovu sana katika njia ya wenye wema, katika jinsi mlivyo Kwangu? Je, hamjui kwamba tayari Nimeandika matendo yenu maovu katika neno hili la maisha? Jinsi gani mngeweza kuepuka siku ya ghadhabu Ninapoadibu Misri? Ningewezaje kuwaruhusu kunipinga na kuniasi kwa njia hii, mara kwa mara? Nawaambia wazi, siku itakapokuja, basi kuadibu kwenu kutakuwa kusikovumilika zaidi kuliko ile ya Misri! Mnawezaje kuitoroka siku ya ghadhabu Yangu? Nawaambia kwa kweli: Uvumilivu Wangu ulitayarishwa kwa ajili ya matendo yenu maovu, na upo kwa ajili ya kuadibu kwenu siku hiyo. Je, ninyi si wale mtakaopata hukumu ya ghadhabu Yangu punde Nifikapo mwisho wa uvumilivu Wangu? Si mambo yote yapo mikononi Mwangu, Mwenyezi? Ningewezaje kuwaruhusu mniasi hivyo, chini ya mbingu? Maisha yenu yatakuwa magumu sana kwa kuwa mmekutana na Masiha, ambaye ilisemekana Angekuja, lakini ambaye kamwe Hakuja. Je, si nyinyi ni maadui Wake? Yesu amekuwa rafiki wenu, lakini bado mu maadui wa Masiha. Je, hamjui kwamba ingawa nyinyi ni marafiki wa Yesu, matendo yenu maovu yamejaza vyombo vya wale ambao ni wa karaha? Ingawa nyinyi mu karibu sana na Yehova, je, hamjui kwamba maneno yenu mabaya yamefikia masikio ya Yehova na kuchochea ghadhabu Yake? Ingekuwaje awe karibu nawe, na jinsi gani Yeye asingevichoma hivyo vyombo vyako, ambavyo vimejaa matendo mabaya? Ingekuwaje Asiwe adui wako?

 

Image Source: Kanisa la Mwenyezi Mungu

 

Terms of Use: sw.kingdomsalvation.org/disclaimer.html

 

See Manga Village on Google Maps here

 

In kikongo:

"bunduki" = gun

"mbwa" = dog

"kuzomba" = to hunt

CHTO = Chiang Mai seismic station, Thailand

DAV = Davao seismic station, Philippines

MBWA = Marble Bar seismic station, Australia

NWAO = Narrogin seismic station, Australia

TATO = Taipei seismic station, Taiwan

--------------------------------

These seismograms show arrivals of the first shock waves from a magnitude 7.3 offshore earthquake that hit between Flores Island and Sulawesi in Indonesia. The quake occurred at 11:20 AM, local time, on 14 December 2021. The epicenter was about 90 kilometers northwest of (offshore from) the northernmost point of Flores Island. Motion was strike-slip movement along a west-northwest to east-southeast trending fault, or a north-northeast to south-southwest trending fault.

 

See info. at:

earthquake.usgs.gov/earthquakes/eventpage/us6000gc2a/exec...

[An event-specific summary is at the bottom of that webpage.]

--------------------------------

An earthquake is a natural shaking or vibrating of the Earth caused by sudden fault movement and a rapid release of energy. Earthquake activity is called "seismicity". The study of earthquakes is called "seismology". The actual underground location of an earthquake is the hypocenter, or focus. The site at the Earth's surface, directly above the hypocenter, is the epicenter. Minor earthquakes may occur before a major event - such small quakes are called foreshocks. Minor to major quakes after a major event are aftershocks.

 

Most earthquakes occur at or near tectonic plate boundaries, such as subduction zones, mid-ocean ridges, collision zones, and transform plate boundaries. They also occur at hotspots - large subsurface mantle plumes (Examples: Hawaii, Yellowstone, Iceland, Afar).

 

Earthquakes generate four types of shock waves: P-waves, S-waves, Love waves, and Rayleigh waves. P-waves and S-waves are body waves - they travel through solid rocks. Love waves and Rayleigh waves travel only at the surface - they are surface waves. P-waves are push-pull waves that travel quickly and cause little damage. S-waves are up-and-down waves (like flicking a rope) that travel slowly and cause significant damage. Love waves are side-to-side surface waves, like a slithering snake. Rayleigh waves are rotational surface waves, somewhat like ripples from tossing a pebble into a pond.

 

Earthquakes are associated with many specific hazards, such as ground shaking, ground rupturing, subsidence (sinking), uplift (rising), tsunamis, landslides, fires, and liquefaction.

 

Some famous major earthquakes in history include: Shensi, China in 1556; Lisbon, Portugal in 1755; New Madrid, Missouri in 1811-1812; San Francisco, California in 1906; Anchorage, Alaska in 1964; and Loma Prieta, California in 1989.

 

Best Large

 

About the Shot

Harsh sunlight always proves troublesome when I visit the Painted Hunting Dogs. It must be down to the time of day. The grass is so glarey here and I burnt out the highlights again. Still, this is an attractive animal and I hope that that takes the focus off the shot's bad points.

 

About the Painted Hunting Dog

The African Wild Dog (Lycaon pictus) is a carnivorous mammal of the Canidae family, found only in Africa, especially in scrub savanna and other lightly wooded areas. It is also called the African hunting dog, the Cape hunting dog, the spotted dog, or the painted wolf in English, Wildehond in Afrikaans, and Mbwa mwilu in Swahili. It is the only species in the genus Lycaon.

 

African Wild Dogs have an unusual way of deciding dominance. In packs, there are separate male and female hierarchies that will split up if either of the alphas die. In the female group, the oldest will have alpha status over the others, or if the mother of the others will retain her alpha status over her daughters. For the males, in contrast the youngest male or the father of the other males will be dominant. When two such loner separate-gender groups meet, if unrelated they can form a pack together. Dominance is established without blood-shed, as most dogs within a group tend to be related to one another in some way, and even when not this can occur. They have a submission based hierarchy, instead of a dominance based one. Submission and nonaggression is emphasised heavily, even over food they will beg energetically instead of fight. This is likely because of their manner of raising huge litters of dependant pups, so if one individual is injured the entire pack would not be able to provide as much. Unrelated African Wild Dogs sometimes join up in packs, but this is usually temporary.

 

There were once about 500,000 African Wild Dogs in 39 countries, and packs of 100 or more were not uncommon. Now there are only about 3,000-5,500 in fewer than 25 countries. The African Wild Dog is endangered by habitat loss and hunting. It uses very large territories (and so can persist only in large wildlife protected areas), and it is strongly affected by competition with larger carnivores that rely on the same prey base, particularly the lion and the Spotted Hyena. Lions often will kill as many wild dogs as they can but do not eat them. It is also killed by livestock herders and game hunters, though it is typically no more (perhaps less) persecuted than other carnivores that pose more threat to livestock. Most of Africa's national parks are too small for a pack of wild dogs, so the packs expand to the unprotected areas, which tend to be ranch or farm land. Ranchers and farmers protect their domestic animals by killing the wild dogs.

- Wiki

 

Also of interest: Painted Hunting Dogs | Carnivores | Edinburgh Zoo

ART - MAIN www.flickr.com/photos/jezevec/albums/72157605080379416/

ART - ANIMALS www.flickr.com/photos/jezevec/albums/72177720314662998/

AI - MAIN www.flickr.com/photos/jezevec/albums/72177720304402098/

AI - DOGS www.flickr.com/photos/jezevec/albums/72177720304960066/

  

#DOG #狗 #犬 #개 #perra #perro #chienne #chien #Hund #कुत्ता #কুকুর #собака #cadela #cachorro #anjing #cagna #canis #hond #qen #ውሻ #շուն #কুকুৰ #txakurra #сабака #कुकुर #pas #куче #gos سەگ# ކުއްތާ# #कुत्ता #koer #aso #koira #embwa #ძაღლი #कुत्रो #σκύλος #કૂતરો #ʻīlio כֶּלֶב# #kutya #hundur #nkịta #ನಾಯಿ #ит #ឆ្កែ #imbwa #dɔg #ໝາ #mbwa #šuo #कुकुर #amboa #നായ #kelb #kuri #कुत्रा #нохой #कुकुर #mpša #galu #କୁକୁର #ਕੁੱਤਾ #allqu #câine #कुक्कुरः #cù #пас #imbwa ڪتو# #බල්ලා #Eey #саг #நாய் #కుక్క #สุนัข #ከልቢ #mbyana #köpek #пес کتا# ئىت# #chó #hûn הונט# #animosh #łééchąą'í #ᐊᑎᒼ atim #gi-tli #Sunka #góshé #omita #Ofi' #alemwa #alemooki #ILLUSTRATION #darluniad #illustrasjon #illustratie #illustrationi #illustratsioon #ilustração #ilustrace #ilustrācija #ilustración #ilustracja #ilustrasi #kuva #myndskreyting #paglalarawan #иллюстрация #চিত্রণ #插图 #ArtificialIntelligence #MachineLearning #DeepLearning #AI #NeuralNetworks #DataScience #BigData#Tech #Innovation #AIArtistry #ArtificialArt #MachineArt #AIgenerativeart #ArtificialVision #NeuralArt #Cyberart #SyntheticDesign #DigitalPainting #AlgorithmicPainting #GeneratedArt #RoboticDesign #AIinspiredart #ArtificialInspiration #DataVisualization #TechDesign #ArtificialExpression #ArtificialBeauty #ArtificialBrilliance #TheArtOfMachine #AIInnovationInArt #AiArt #ArtificialIntelligence #MachineLearning #DeepLearning #NeuralNetworks #ArtificialCreativity #DigitalArt #GenerativeArt #TechArt #CyberpunkArt #FuturisticArt #RoboticArt #AIgenerated #SyntheticArt #CodeArt #DataArt #AlgorithmicArt #ArtificialImagination #TheArtofAI #AIandArt #AIinArt #ArteDeInteligenciaArtificial #ArteDeAprendizajeAutomatico #ArteDeAprendizajeProfundo #ArteDeRedesNeuronales #ArteDeCreatividadArtificial #ArteDigital #ArteGenerativo #ArteTecnológico #ArteCyberpunk #ArteFuturista #ArteRobótico #ArteGeneradoPorIA #ArteSintético #ArteDeCódigo #ArteDeDatos #ArteAlgorítmico #ImaginaciónArtificial #ElArteDeLaIA #InnovaciónEnElArteDeIA #ArteEInteligenciaArtificial #ArteInnovadorDeIA #ART #kosduab #Ars #Artă #Arti #arti #farshaxanka #incəsənət #keunst #kuns #Kunst #Nghệthuật #Sanat #seni #Sztuka #Taide #Umění #изкуство #အတတ်ပညာ #Искусство #ხელოვნება #արվեստ #예술 #艺术 #藝術 #artă #Arte #atizay #celf #ealain #ealaín #Konscht #Konst #Māksla #māksla #menas #Művészet #ubuciko #ubugcisa #ubuhanzi #umetnost #umjetnost #Τέχνη #искусство #мастацтва #Мистецтво #мистецтво #өнер #сәнгать #Уметност #урлаг #術

Bernd Karpfen (Geschäftsführender Gesellschafter) und Benjamin Karpfen (Information Professional, Online-PR | Social Media) von der MBWA PR GmbH auf der Verkehrsrundschau-Gala 2011.

 

Quelle: www.verkehrsrundschau.de

Copyright: Nina Knely

A rare sighting! Seen on safari in the Luangwa Valley, Zambesi, Africa

 

The African wild dog or African hunting dog, Lycaon pictus, is a carnivorous mammal of the Canidae family, found only in Africa, especially in scrub savanna and other lightly wooded areas. It is also called cape hunting dog, painted dog, or painted wolf in English, Wildehond in Afrikaans, and Mbwa mwitu in Swahili. It is the only species in the monotypic genus, Lycaon.

 

The wild dog has a pelage (fur) with an irregular pattern of black, yellow, and white, distinctive for each individual. Lycaon pictus means "painted wolf" in Greek. It is the only canid species to lack dewclaws on the forelimbs.

 

Adults typically weigh 17-36 kilograms (37-79 pounds).[1] A tall, lean animal, they stand about 30 inches (75 cm) at the shoulder, with a head and body length averaging about 40 inches (100cm) and a tail of 12 to 18 inches (30-45cm). Animals in southern Africa are generally larger than those in the eastern or western Africa.

 

African wild dogs hunt in packs. Their main prey varies among populations, but always focuses on medium sized ungulates such as impala. A few packs, however, will also include much larger animals, such as wildebeests and zebras, in their prey. This requires a closely coordinated attack, beginning with a rapid charge to stampede the herd. One wild dog then grabs the victim's tail, while another attacks the upper lip, and the remainder disembowel the animal while it is immobilised. This behaviour is also used on other large dangerous prey such as warthogs, cape buffalo and giraffe calves and large antelope-even the 1 ton giant eland. Though it sounds brutal this method actually kills large animals far more quickly than the strangle hold used by big cats,which can take 10 minutes or more to kill. Remarkably, this appears to be a learned tactic, passed on from generation to generation within specific hunting packs, rather than an instinctive behaviour found commonly within the species. Some studies have also shown that other information, such as the location of watering holes, may be passed on in a similar fashion. While the vast majority of their diet is made up of mammal prey they do sometimes hunt large birds,especially ostrich's.[4]

 

en.wikipedia.org/wiki/African_Wild_Dog

 

Cadishead and Irlam Guardian October 15, 1932

 

FLIGHT'S TRAGIC ENDING.

 

PLANE (Moth G-EBZU.) WRECKED AT HIGHER IRLAM.

 

An intended pleasure flight in a Cirrus moth aeroplane from Barton Moss Airport to Hooton Aerodrome, Wirral, on Sunday afternoon had a tragic ending by the crashing of the plane in the back garden of a house, on Boundary Road, on the housing estate of the Urban District Council at Higher Irlam. The flight was arranged to celebrate the 28th birthday of Mr. Leslie Graham Homewood, a civil engineer, engaged by a London firm on the construction of new rod mills and tar macadam plant on the works of the Lancashire Steel Corporation, Limited.

 

He, acting as his own pilot, being the holder of a Class A certificate in aviation, was accompanied by his wife, who had journeyed from London to stay with him for the week-end at the Airport Hotel, Barton Moss, where he had lived in apartments for three or four months.

 

He was well known at the Airport as an experienced flier, having taken friends with him on previous pleasure flight, including one of his directors only a fortnight previously, when there was a slight mishap without any damage or injury being done.

 

He and his wife had intended visiting the aerodrome at Hooton for tea and returning early in the evening, and were accompanied in another similar plane by Mr. Robert Lowe, a civil engineer working at Davyhulme, and Mr. Pratt, of Stretford, who were friends.

 

DEVELOPED A SPIN.

 

The aeroplane took off well at the start and reached an altitude of between 800 and 1,000 feet very quickly. Irlam was approached wide of the housing estate at Higher Irlam, which is about two miles from the Airport. When opposite the estate it was noticed that the plane took a diagonal direction and began to lower considerably as it approached the houses.

 

It developed what is termed as "a spin," and people who had been noticing the flight came to the conclusion that the pilot was in difficulties. There were a few people out of doors on the large estate at the time, mostly children, and it is said that Mrs. Homewood, who occupied the front seat, her husband being at the controls in the rear, made frantic gestures to the young people, who regarded the waving of her hands more in the nature of a salute than a warning of danger of the impending collapse of the aeroplane.

 

Be that as it may, a few moments later, a wing of the machine caught the roofing tile of the back portion of the house occupied by Mr. and Mrs Whalley, Boundary Road. Then it seemed to turn turtle (turn upside down) and nose-dived into the garden at the rear of next door occupied by Mrs Lockett and her son, William Lockett.

 

The machine had turned completely round and faced, after it crashed, in the opposite direction to that which it had been flying, and the front part was embedded in the ground. It was obvious to observers that Mrs. Homewood, who was sitting in front, would have met with instant death.

 

A TERRIBLE SPECTACLE.

 

The wrecked plane and the two occupants buried beneath was a terrible spectacle. A large throng of people instantly congregated and Dr. Walker was early on the scene. The pilot was first rescued. It was seen that he was badly injured and his first words on being extricated were "What about my poor girl?" He was kept in ignorance of the fate of his unfortunate companion, and conveyed in the Urban Council ambulance, first to Eccles and Patricroft Hospital, where there were no beds at liberty, and then to Park Hospital, Davyhulme.

 

He frequently inquired for "his girl" and "his wife" during the journey and while he was in a cottage nearby the scene awaiting the arrival of the ambulance. The body of Mrs. Homewood was conveyed to the mortuary at the Council Offices to await the inquest. Mr. Lowe and Mr. Pratt, who were flying in the wake of the ill fated plane, witnessed the tragic occurrence from the air and immediately flew back to the Airport to summon assistance.

 

The Airport Fire Brigade was immediately dispatched, though its services were not required. The petrol tank of the crashed plane had burst and there was a possibility of fire, as happened on May 24th, when a Royal Air Force machine from the R.A.F. aerodrome at Sealand, near Chester, crashed at the Airport and Leading Aircraftsman Lane was killed and Flight-Sergeant Trenwell was so badly burned that he died in hospital a short time afterwards.

 

WHAT SPECTATORS SAW.

 

Many spectators had watched the flight of the fateful plane, and others which were in the air at the time, and it was seen from the wobbling of his machine Homewood was in difficulties. Mr. J. Marchment of Boundary Road, said to a "Guardian" representative: " I was stood at the window of my sitting room about 15 minutes to four when I noticed an aeroplane coming in this direction. It was first at a moderate height, and then suddenly began to lower. It seemed to turn more towards the houses and developed into a kind of spin. I was attracted by this spin, and thought 'Is he trying to amuse the spectators or what?' Personally, I did not like it, and the thought of an accident had no sooner entered my head than I heard a loud bang followed almost immediately afterwards by a terrific crash. I knew then that something serious had happened.

 

Mr. John Harper, of Mond Road, some distance away, had followed the progress of the plane after realising that the pilot was in difficulties. He was standing at the back door when the two planes approached. The first one suddenly turned to the left and made two or three definite spins. "I knew it was no stunt," he added, "and my suspicions were confirmed by the tragic happening soon afterwards."

 

Mr. Stan Crawford, a resident of The Crescent, said he noticed the aeroplane, while out for a walk on the Flixton side of the Ship Canal. He said to his companion when they saw the plane spin, he wes sure the pilot was in difficulties.

 

The crash came almost immediately afterwards and he judged it would be on the estate. Mr. Crawford said they were accustomed to planes flying low,but not spinning in the manner this did before the crash.

 

TRYING TO RETURN.

 

The theory has been advanced that the pilot, finding that the plane was not behaving as he would have liked, had decided to abandon the flight to Hooton and was in the act of trying to return to the Airport when the crash came.

 

This theory is supported by the fact that the plane had left the track for Hooton when first observed to be in difficulties. But had a right-hand turn been made instead of a left the housing estate would have been missed and the risk averted of the plane catching a roof. The turn in the opposite direction would have given the plane the open Moss. The view is strongly held by fliers that if the plane had got clear of the houses it would have had a chance of righting itself.

 

Mr. Robert Lowe, who was piloting a similar machine, flying about 500 yards behind Mr. Homewood, said soon after leaving the Airport, Mr. Homewood for some reason or other, banked steeply into a turn. "He seemed to me to turn too sharply, with the result that his machine stalled and immediately afterwards got into a spin.

 

A second or two before the crash it seemed to be starting to straighten out of the spin, but the pilot had no time to flatten it out. I turned my machine and raced back to the Airport at more than 100 miles an hour. I could see from the air that Mr Homewood's machine was wrecked.

 

CORONER'S INSPECTION AND INQUIRY.

 

Mr. R. Stuart Rodger, county district coroner, made the inspection of the scene of the crash, on Monday, accompanied by the police. He made a minute examination of the wrecked plane and later in the day formally opened the inquest at Park Hospital, Davyhulme.

 

Mr. and Mrs. Homewood, the parents of the injured pilot lying at the hospital, left Fulham, London, midnight, on Sunday, to visit their son and reached the institution between seven and eight a.m. Mrs.Homewood told the "Guardian" that her son had a broken jaw, and she was inclined to the opinion that his cheekbone was also fractured, besides a broken ankle. His left eye was also bruised and badly discoloured. He was quite conscious and asked about his wife of whose fate he was kept in ignorance. The news of the tragedy was a terrible shock to his parents.

 

Her son was last at home about a fortnight ago with his wife and they seemed quite happy and comfortable. She was quite aware of her daughter-in-law and followed her employment in Bond Street, London, at a millinery establishment. While her son was staying at the Airport Hotel, Barton Moss, during the time he was engaged on a contract with the Lancashire Steel Corporation Ltd, at Irlam.

 

He is supervising for John Gill and Co., public works contractors the construction of new rod mills and tar macadam plant at the Steel Works. He has had a wide experience of similar work in Egypt and the Irak Government.

 

The coroner sympathetically questioned both Mr. and Mrs. Homewood as to whether the dead woman and the injured pilot were man and wife and, after hearing their statement, said he was satisfied and would issue the burial order in the name of Olga Homewood.

 

PARENT'S EVIDENCE.

 

Mr. Ashley Spencer Homewood, an actor of The Drive, Fulham, London said his son was 28 years of age on Sunday, and was a civil engineer employed by John Gill Ltd, public works contractors. He had a commission in the Royal Engineers Territorials and flew as an observer. He had been flying for many years and he knew that Olga - the victim of the tragedy - who was 23 years of age had accompanied him on several pleasure flight. The couple had known each other intimately for seven years. She often visited them and was friendly with the family. Her maiden name was Shreiber and she was employed in a millinery establishment.

 

The investigation by an expert representative from the Air Ministry has been completed, official photographs of the scene and of the plane have been taken and it is the Coroner's intention of seeking the fullest possible inquiry when the inquest is resumed.

 

INJURED PILOT'S POPULARITY.

 

The injured pilot is well known and popular among the staff of the Lancashire Steel Corporation Ltd., and among the regular habitues of the Airport. He has recounted to friends, interesting experiences at home and abroad. He had often spoke about his wife, and said it was his intention to bring Mrs Homewood from London to stay with him in the district. He had made inquiries in Cadishead for apartments. His wife had visited him at week-ends on many occasions at the Airport Hotel, where he stayed, and they were a favourite couple of the Airport. She was evidently as fond of flying and motoring as he was. They had many pleasure runs in his car as well as flights in the air and the tragedy has occasioned general regret and sympathy among a large circle of friends.

 

Cadishead and Irlam Guardian October 22nd 1932

 

LOCAL NOTES By "QUI VIVE"

 

The aeroplane tragedy at Higher Irlam on Sunday afternoon has been much discussed. It was a most distressing ending to an intended pleasure flight to Hooton, Wirral, to celebrate the young pilot's 28th birthday. Both he and his wife had been flying earlier in the day.

 

Earlier Leslie Graham Homewood had made inquiries for apartments for himself and his wife in Cadishead, but was unsuccessful. He himself stayed at the Airport Hotel, Barton Moss and was occasionally visited by Mrs Homewood at week-ends.

 

They were a happy couple, and had made many friends at the hotel and at the airport, which they visited occasionally and had pleasure flights. They also visited places of amusement in Manchester and Liverpool by car, being as fond of motoring as flying.

 

It is a great pity a pleasure flight should have been cut short so tragically. The body of Mrs. Homewood was removed from the mortuary at the Council Offices on Wednesday and buried in London on Thursday - the same day as the sad news of his wife's fate was broken to the injured pilot in Park Hospital, Davyhulme, by his mother, who has visited her son's bedside twice daily.

 

Mrs. Homewood told me on Monday after first seeing her son that she believed he would get better - he had such a firm grip of the hand. He recognised both his mother and his father and repeatedly inquired about his wife.

 

Mothers in particular will sympathize very much with Mrs. Homewood in the terrible ordeal she has passed through - concealing the sad news from her son for three days for fear it should hinder his recovery. When it was at length revealed he bore up remarkably well. The shocking death of his young wife to whom he was so lovingly attached, will occasion much sorrow for a long time.

 

I have ascertained that Leslie Graham Homewood was popular among all the staff at the steelworks who had made his acquaintance and similarly at the airport, where he was well known. He held a Class A pilot's certificate, and the cause of the sad tragedy will not be known until the adjourned inquest, the date of which has not yet been fixed.

 

The wrecked aeroplane has been minutely inspected by the Coroner and an expert from the Air Ministry, and the actual cause of the spin and later crash can only at present be a matter for conjecture.END.

 

THE AEROPLANE TRAGEDY

 

FUNERAL OF THE VICTIM

 

INQUEST AND VERDICT.

 

The body of Mrs. Olga Homewood, who was killed as a result of the aeroplane crash at Higher Irlam, on the previous Sunday afternoon was interned on Saturday, at Fulham Cemetary, London, following a service at the Russian Church, Ebury Bridge, S.W., full details of the tragedy were reported in the "Guardian" last week.

 

Leslie Graham Homewood, the pilot of the Cirrus moth plane that crashed, is still a patient in Park Hospital, Davyhulme, and his condition was so serious that it was deemed inadvisable to acquaint him of the fate of his wife until Thursday.

 

He has been visited twice daily by his mother, and she had the painful duty of breaking the news to her son. He was too ill to attend the funeral, but sent a wreath of roses and orchids, with a card bearing these words "Olga, my beloved - Graham."

 

A prominent place was given to another wreath of roses with the words "Deepest sympathy and love" from Mr. and Mrs. Homewood, parents of the injured pilot, who were both present. The mourners also included Mrs. Shrieber, mother , and Mr. Nicholas Shrieber, brother of the victim of the tragedy, who contributed a cross of red and white roses with the words " In ever loving memory of our beloved Olga."

 

The late Rear Admiral N. Shrieber, of the Russian Navy, who died last year, was the father of Mrs. Homewood.

 

THE RESUMED INQUEST.

 

Leslie Graham Homewood, the injured pilot, has made more rapid progress at Park Hospital, Davyhulme, than had been at first anticipated.

 

The care of Dr. Preston and the visits of his mother twice daily since the occurrence have doubtless, been a contributing factor. He was a pathetic figure yesterday afternoon at the resumed inquest at Park Hospital, relative to his wife, who was killed in the crash. Mr. R, Stuart Rodger, county district coroner, opened the inquest the day after the occurrence, and took the evidence of Mr. and Mrs Homewood, the parents of the injured pilot of 74, The Drive, Fulham. It was reported in last Saturday's "Guardian," with full details of the tragedy.

 

AN EXPERT FLYER.

 

Mr. Ashley Spencer Homewood, an actor, of 74, The Drive, Fulham, London, said his son was 28 years of age on the day of the tragedy. He was a civil engineer employed by John Gill Ltd, public works contractors, London and was engaged on a contract by that firm on the works of the Lancashire Steel Corporation, Ltd., at Irlam. He had been staying at the Airport Hotel, Barton Moss. He was accustomed to flying holding a commission in the Royal Engineers Territorials and flew as an observer. His son had been flying for many years, and he (witness) knew that Olga - the victim of the tragedy - who was 23 years of age, had accompanied him on several previous pleasure flights.

 

Edward Morrison of Boundary Road, Irlam, said he was in his garden and saw the plane at a height of 200 feet. The pilot appeared to be in some sort of trouble and tried to turn from the easterly direction in which he was going. He swerved two or three times, and then spun round. Shortly afterwards the crash occurred.

 

OTHER PILOT'S VIEW.

 

Robert Edgar Lowe, pilot of another plane which took off at the same time as the wrecked one said his machine rose to 1,000 feet, and the other was 100 feet below. He saw that Homewood was in difficulties and gor into a spin. An attempt was made to rectify it but the plane was too low.

 

The injured pilot who was wheeled into the room on an ambulance bed made a pathetic figure. At a height of 1,200 feet he said the rudder failed, and he got into a spin. After a few agonising moments he remembered nothing more.

 

The Coroner returned a verdict of "Accidental death" expressing sympathy with the injured man and the two families.

 

Image of wrecked plane

 

www.facebook.com/IrlamCadisheadAndRixtonWithGlazebrook/ph...

 

image of plane and brief description of accident.

 

books.google.co.uk/books?id=aKQsAwAAQBAJ&pg=PT49&...

 

www.britainfromabove.org.uk/image/epw031101?search=CADISH...

A very rare breed that has seen its numbers reduce. They hunt in packs and eat the victim whilst still alive. Taken in Tsavo National Park, Kenya

An African Wild Dog (Lycaon pictus).

 

"Lycaon pictus" translated means "Painted Wolf".

 

Status: Endangered.

 

Best viewed LARGE.

 

Martin

-

Administrator of:

Stapeliad & Asclepiad Group

All things beautiful in Nature Group

Succulent Treasures of the Desert Group

The World Up-Close (Nature Macro) Group

Mi enano el que todas las mañanas me despierta; normalmente 5:30 am ya esta recordandome que debo sacarlo a caminar.

Lycaon pictus

 

The African Wild Dog is a canid found only in Africa, especially in savannas and other lightly wooded areas