Artillery
Sponsored images from 
View allAll Photos Tagged emplacement
DBC 6424 heeft bij Shell 2 Wascosa ketelwagens opgehaald en is onderweg richting het emplacement van Pernis.
UN code: 1219 (Isopropylalcohol)
UN code: 2055 (Styreen)
Bediening papierfabriek KNP te Nijmegen: Loc 6455 is aangekomen bij het einde van het lijntje en zal zodadelijk achteren aanhaken aan een vrij lange sleep schuifwandwagens. Dan wordt er vervolgens met duwende loc teruggereden naar het emplacement van station Nijmegen. De treinbegeleider bedient de loc via radiografisch signaal vanaf de voorkant van de trein. Nijmegen, januari 1998.
Je n'ai pas réussi à connaître le nom de cette œuvre et l'artiste qui l'a réalisé. Il est probablement indiqué près de son emplacement mais caché par la neige.
I was not able to find out the name of this work ant the artist who created it. It is probably indicated near the place but hidden by the snow.
In de week van 19 april zaten er leuke loc's voor de PON autotreinen tussen Amersfoort Goederen en Leusden Zuid. Naast de 2454 Crew, zat de enige loc van DBC in de oude NS kleuren, de 6461, voor de autotrein!
Omdat DBC op maandag, woensdag en vrijdag de PON bedient, en omdat op maandag deze eenling op de last mile van de Ponlijn reed, nam ik woensdag de camera mee naar school, hopelijk zat de loc er wéér voor.
En we hadden geluk, wat bleek uit een melding uit Amersfoort! Na even gewacht te hebben, verschijnt er iets geels in de verte, en even later komt de trein tot stilstand om de laatste overweg te sleutelen, en vervolgens de laatste meters naar het emplacement te rijden.
19 april // Leusden
*Omdat het Pon terrein te Leusden vol is, rijden de dinsdag en donderdag autotreinen van RFO de eerste weken door naar Vlissingen-Sloe.
A winter morning above the South Coast of Wellington, New Zealand. Lyall Bay gives way into Cook Strait, a body of water that separates the North and South Islands of New Zealand. The old gun emplacement is one of many such relics above this coastline that guards the entrance into Wellington harbour.
De komende anderhalf jaar zal het emplacement van Leeuwarden aanzienlijk op de schop gaan. Om de treinen van/naar Zwolle, Sneek en Harlingen sneller te laten binnenkomen en vertrekken, worden een aantal wissels en sporen gesaneerd. Tevens zal op de sporen naar de van Harinxmakanaalbrug richting Sneek en Harlingen bovenleiding worden geplaatst, waarmee Arriva op de pantograaf in het stadsgebied van Leeuwarden kan gaan rijden.
Sinds de nieuwe spoorconcessie van de Noordelijke Nevenlijnen zijn de spoorlijnen naar Sneek-Stavoren en Harlingen Haven het domein van de WINK-treinen. In totaal achttien treinen zijn door Stadler voor Arriva gebouwd. Deze nieuwe treinen zijn, naast de dieselunit, ook voorzien van een stroomafnemer. Hiermee is blijvende inzet van de Wink's op de baanvakken ten westen van Leeuwarden logisch.
Nadat er in de namiddag van 10 maart 2023 in de provincie Fryslân een aardig sneeuwdek is gevallen, konden op de zonovergoten zaterdagmorgen enkele plaatjes van treinen in een winterlandschap in en rond Leeuwarden worden gemaakt. Wink-stel 617 "De Slachte" is bezig aan zijn laatste kilometer van treinrit 37238 vanuit Harlingen Haven naar Leeuwarden. Inmiddels was de dooi wel duidelijk ingezet, nog geen twee uur later was de sneeuw "als sneeuw voor de zon" verdwenen.
Deze week is bekend geworden dat het emplacement van Leeuwarden de komende anderhalf jaar op de schop gaat. Er worden uiteraard wat sporen en wissels weggesaneerd maar vooral opvallend is de uitbreiding van de bovenleiding voor
treinen richting Harlingen en Stavoren. Doel is dat straks naast een snelheidsverhoging de treinen van Arriva op de pantograaf vertrekken en aankomen in de Friese hoofdstad en daarbuiten op (HVO-) diesel rijden.
Vanwege personeelstekort rijdt Arriva momenteel een afwijkende dienstregeling tussen Leeuwarden en Harlingen. De treinen rijden één keer per uur als stoptrein en één keer per uur als sneltrein, waarbij dan de stops in Deinum en Dronryp worden overgeslagen. Hiermee kan er op dit traject twee keer per uur gereden blijven met twee ipv 3 omlopen, maar met behoud van de aansluitingen in Leeuwarden op andere treinen. Deze maatregel is slechts tijdelijk: het is de bedoeling dat de oorspronkelijke dienstregeling nog dit jaar weer wordt gereden.
Op zondag 26 februari 2023 begon de dag met een strak blauwe lucht. Al snel vormden zich toch flink wat stapelwolken waardoor de zon soms voor langere tijd achter de wolken schuil ging. Gek genoeg gebeurde dit zoals zo vaak telkens als er een trein passeerde. Zodoende koste het ook ruim een uur wachttijd alvorens de schone Wink 618 "Snitser Mar" aan de westkant van Leeuwarden als trein 37251 naar Harlingen Haven in de zon kon worden vastgelegd.
In 1939, the New Zealand army built a coastal defence site at Godley Head. There were 400 soldiers stationed there at its peak. The coastal defence site closed in 1963 - Source: Wikipedia
It is ranked in the top ten New Zealand coastal defence heritage sites.
Perché au sommet sur un rocher de basalte noir (Castle Rock) à l’emplacement même d’un ancien volcan, le château d’Édimbourg veille sur la ville depuis le moyen âge. Le début de construction de la forteresse remonterait au XIIe siècle, sur un site occupé par l’homme depuis l’âge du bronze (IIe siècle après J.-C.). Une histoire vieille de 3000 ans d'une occupation préhistorique à partir de l'Âge de Bronze aux premiers siècles de notre ère avec les Romains cohabitant avec la tribu celte des Votadini (ou Brythonic) dont les descendants construisirent un château-fort baptisé Din Eityn, qui deviendra finalement Édimbourg. C'est à cette époque, au 7ème siècle, que remonte la plus ancienne trace d’un château sur ce lieu. L’architecture de ses bâtiments en pierre rappelle l’histoire de la ville et ses transformations au fil des siècles. C’est le roi David Ier, au moment de son accession au trône du royaume d’Alba, qui introduit le féodalisme dans le pays et entreprend l’édification de plusieurs seigneuries. Le château d’Édimbourg devient une résidence royale et lieu de couronnement avant d’être utilisé comme caserne militaire. Au XIVe siècle, le château est marqué par de nombreux conflits dont des guerres d’indépendance écossaise contre les forces anglaises. Rebâti après la signature du traité de Berwick de 1357, le château d’Édimbourg est attaqué de nouveau deux siècles plus tard sous le commandement d’Olivier Cromwell en 1651 aboutissant à la formation du Commonwealth républicain d’Angleterre. À partir du début du XVIIe siècle, le site se transforme en prison et héberge une grande garnison de soldats. Le château aurait subi près d’une trentaine de sièges militaires dans son histoire, ce qui en fait un des sites fortifiés les plus assiégés du Royaume-Uni. L’un d’eux aboutit à l’incorporation du royaume d’Écosse dans le nouveau royaume de Grande-Bretagne en 1707 sous le règne de la reine Anne (dynastie des Stuarts). La forteresse abrite les joyaux de la couronne de l’Écosse (Honours of Scotland) et la Pierre du Destin (Stone of Destiny) symboles de l’antique royauté. La pierre de Scone est utilisée pour la cérémonie de couronnement des monarques écossais et anglais depuis plusieurs siècles. De nos jours, le château abrite toujours une garnison. Chaque jour, à treize heures précises, un coup de canon est tiré depuis les remparts dominant l'Esplanade où se déroule tous les ans en août le célèbre « Military Tattoo ».
Perched atop a black basalt rock (Castle Rock) on the very site of an ancient volcano, Edinburgh Castle has watched over the city since the Middle Ages. The beginning of construction of the fortress dates back to the 12th century, on a site occupied by man since the Bronze Age (2nd century AD). A 3000 year old story of prehistoric occupation from the Bronze Age to the first centuries of our era with the Romans cohabiting with the Celtic tribe of the Votadini (or Brythonic) whose descendants built a castle called Din Eityn , which would eventually become Edinburgh. It is at this time, in the 7th century, that the oldest trace of a castle dates back to this place. The architecture of its stone buildings recalls the history of the city and its transformations over the centuries. It was King David I, at the time of his accession to the throne of the Kingdom of Alba, who introduced feudalism to the country and undertook the construction of several seigniories. Edinburgh Castle became a royal residence and coronation site before being used as military barracks. In the 14th century, the castle was marked by numerous conflicts, including the wars of Scottish independence against English forces. Rebuilt after the signing of the Treaty of Berwick in 1357, Edinburgh Castle was attacked again two centuries later under the command of Oliver Cromwell in 1651 resulting in the formation of the Republican Commonwealth of England. From the beginning of the 17th century, the site was transformed into a prison and housed a large garrison of soldiers. The castle would have suffered nearly thirty military sieges in its history, making it one of the most besieged fortified sites in the United Kingdom. One of these resulted in the incorporation of the Kingdom of Scotland into the new Kingdom of Great Britain in 1707 during the reign of Queen Anne (Stuart dynasty). The fortress houses the Crown Jewels of Scotland (Honours of Scotland) and the Stone of Destiny, symbols of ancient royalty. The Stone of Scone has been used for the coronation ceremony of Scottish and English monarchs for several centuries. Today, the castle still houses a garrison. Every day, at 1 p.m. sharp, a cannon shot is fired from the ramparts overlooking the Esplanade where the famous “Military Tattoo” takes place every year in August.
Na inspectie van de sporen werd het berijden van de driehoek mogelijk geacht door de machinist, en zodoende kon de 151 ook langs de Maltaweg worden gefotografeerd. Hier vertrekt het stel, met de Duitse reizigers, weer richting emplacement Westhaven. Vanaf daar voerde de rit verder naar Leusden, om daarna weer richting de landsgrens te gaan.
Op 17 november ging BTT 363 723 nog tot laat in de avond door met het rangeren van ketelwagens beladen met ethanol voor NWB, de trein was eerder die dag aangebracht door RTBC.
De wagens worden per 7 gelost, dus de 363 en NWB hebben het druk.
Net na het wisselen staat BTT 363 723 met 7 geloste ketelwagens onder het viaduct van de A5 ter hoogte van de Telegraaf, hier heeft de machinist de koppelingen van de wagens alvast strak gedraaid alvorens door te rijden naar emplacement Westhaven om de volgende 7 ketels te halen. De koppelingen worden bij het plaatsen bij NWB ''lang gedraaid'' in verband met de krappe boog.
17-11-20 20.30
©copyright
Op emplacement Terneuzen Zuid werd het achterste deel achtergelaten, namelijk de eerder uitgehaalde homogene set knikketelwagens. Vervolgens konden de wagens die op de noordzijde waren opgepikt, naar de Blauwe Kade van Verbrugge worden gebracht. Het tweetal 77ers duwt de trein hier naar binnen.
31 mei 2021, 09:43
Vrijdag 28 Juni 2019
Even een kleine reeks over kolenvervoer bij Enerco in Born in 2019 - nr 4
Dloc 226 118 heeft de 15 Eanos wagens over de weegbrug gesleept en is aangekomen op het 4 sporige emplacement van Born. Hier wordt even gestopt voordat er met de rit over het enkel spoor naar het emplacement van Sittard wordt begonnen.
Railtraxx Diesel 266 118 wacht met 15 met kolen beladen Eanos op emplacement van Born.
English
Friday 28 June 2019
Dloc 226 118 has towed the 15 Eanos wagons over the weigh bridge and has arrived at Born stabling yard. A short stop and the ride over the single track to Sittard stabling yard will begin.
Railtraxx Diesel 266 118 waits with 15 coal loaded Eanos on Born stabling yard.
Op het emplacement van Bad Bentheim (D) zagen we de Bentheimer Eisenbahn gereed staan met de Malmö-shuttle. Deze trein was in Bad Bentheim door DBC aangebracht. Dus snel verder na 'n eerste plaatje werd door Jeroen snel 'n stek gezocht. Daar aangekomen,er stond ook al 'n Duitser te wachten. We hadden geluk hij moest wachten op de stopper. Nadat deze vertrokken was kreeg hij groen en passeert de Bentheimer Eisenbahn D22 ,de 3 fotografen ,met de fraai beladen Malmö-shuttle het voormalige station van Hestrup.(D) Hier gaat hij het enkelsporig baanvak af met eindbestemming Coevorden - Heege (NL)
Na dit plaatje werd er weer aan 'n lange rit begonnen van ruim 2u.
La construction de l'actuelle église Notre-Dame de Bruges (Vrouwekerk) commence XIIIe siècle sur l'emplacement d'une église romane, au cœur historique de la ville de Bruges. Son architecture est composite, trois styles gothiques successifs peuvent y être distingués.
Vers 1230 débute la construction des parties les plus anciennes de l'église actuelle, dans le style gothique scaldien, qui est marqué par l'utilisation de la pierre bleue de Tournai comme matériau principal. La façade occidentale notamment relève essentiellement de ce style, la pierre bleue constitue les parties nobles qui encadrent des moellons de grès plus grossier. Vers 1270 à 1280 environ la construction de l'église intègre le gothique rayonnant d’influence française, en s'inspirant du chœur de la cathédrale de Tournai précédemment construit dans ce style. Il n'y a pas de transition brusque car les éléments du gothique rayonnant et du gothique scaldien sont intégrés ensemble dans une partie de l'édifice. Ces nouvelles parties sont en brique et pierre. Plus tardivement l'église est continuée dans le style gothique brabançon, notamment pour les nefs latérales et le portail du Paradis.
The construction of the current Church of Our Lady of Bruges (Vrouwekerk) began in the 13th century on the site of a Romanesque church, in the historic heart of the city of Bruges. Its architecture is composite, three successive Gothic styles can be distinguished there.
Around 1230, the construction of the oldest parts of the current church began, in the Gothic Scaldian style, which is marked by the use of Tournai blue stone as the main material. The western facade in particular is essentially of this style, the blue stone constitutes the noble parts which frame coarser sandstone rubble. Around 1270 to around 1280, the construction of the church incorporates the radiant Gothic of French influence, drawing inspiration from the choir of the cathedral of Tournai previously built in this style. There is no abrupt transition as elements of Radiant Gothic and Scaldian Gothic are integrated together in one part of the building. These new parts are in brick and stone. Later the church is continued in the Brabant Gothic style, in particular for the side naves and the portal of Paradise.
Op emplacement Botlek staat de 186 181 van HSL op 9 september 2019 vertrekgereed met sojatrein 44789 naar Emmerich, Bad Schandau en uiteindelijk Berettyóújfalu in Hongarije.
Strukton Rail 1756 (NL-SRM 9184 1560 756-6) en Volker Rail 7178 (NL-VRR 9184 1560 778-0) op het emplacement van Amersfoort, donderdag 25 maart 2021 om 15:04.
Sinds dat eind maart, begin april de laatste 28 DM'90 stellen voor het Poolse SKPL Nederland hadden verlaten werd het weer stil rondom de 18 overgebleven DM'90 stellen in Amsterdam. Maar daar kwam op 18 augustus verandering in toen RXP met de locs 9901 van henzelf, loc 2454 van Stichting 2454 Crew en loc 1315 van Fairtrains naar de Amsterdamse Houtrakpolder ging om 9 stellen vanaf de USA-terminal op te halen.
Nadat de vijf Buffels op het emplacement Aziëhaven waren aangekomen werd naar Loenersloot gereden om de Buffels daar op te wachten. Rond zessen kwam bericht vanuit Amsterdam dat de 9901+2454 de 3417+3422 hadden overgebracht naar de Dijksgracht. Daar staan de 3420+3423 te wachten. Bij ons kwamen dus vraagtekens wat met de 3442+3451+3418 gebeurd was.
Niet al te lang kwam er een foto binnen van de 1315 met de 3442+3451+3418 gereed voor vertrek op het emplacement. Dus nu werd er gewacht dat dit transport in beweging zou gaan komen.
Na ongeveer anderhalf uur wachten komt de fraaie 1315 van Fairtrains gehuurd door RXP voorbij gereden als trein 70455 van Houtrakpolder naar Gekkengraaf met Buffels 3442+3451+3418 op sleeptouw.
Datum: 18-8-2021 19:28.
Locatie: N201 te Loenersloot.
Foto: © Ruben Schots.
🇫🇷 Il est probable que la ville ait été fondée par les Phéniciens, une civilisation maritime de l’Antiquité, vers le 8ème siècle av. J.-C. Le site de Nora a été un important port commercial pour les Phéniciens, qui ont utilisé l’emplacement stratégique de la ville pour établir des liens commerciaux avec les populations locales et les autres civilisations de la Méditerranée.
Au fil du temps, la ville a été occupée par différentes civilisations, dont les Carthaginois, les Romains et les Byzantins. Les Romains ont conquis la ville en 238 av. J.-C. et l’ont transformée en une ville prospère dotée d’infrastructures modernes, telles que des routes pavées, des bains publics et un théâtre
En haut , on aperçoit l'amphithéâtre romain
🇬🇧 The city was probably founded by the Phoenicians, an ancient maritime civilisation, around the 8th century BC. The site of Nora was an important trading port for the Phoenicians, who used the city's strategic location to establish trade links with the local population and other Mediterranean civilisations.
Over time, the city was occupied by various civilisations, including the Carthaginians, Romans and Byzantines. The Romans conquered the city in 238 BC and transformed it into a prosperous city with modern infrastructure, including paved roads, public baths and a theatre.
Above you can see the Roman amphitheatre.
🇮🇹 È probabile che la città sia stata fondata dai Fenici, una civiltà marittima dell'antichità, intorno all'VIII secolo a.C.. Il sito di Nora era un importante porto commerciale per i Fenici, che sfruttarono la posizione strategica della città per stabilire legami commerciali con le popolazioni locali e con altre civiltà del Mediterraneo.
Nel corso del tempo, la città fu occupata da diverse civiltà, tra cui i Cartaginesi, i Romani e i Bizantini. I Romani conquistarono la città nel 238 a.C. e la trasformarono in una città prospera con infrastrutture moderne, tra cui strade pavimentate, bagni pubblici e un teatro.
In alto, si vede l'anfiteatro romano
🇩🇪 Die Stadt wurde wahrscheinlich von den Phöniziern, einer antiken Seefahrerkultur, um das 8. Jahrhundert v. Chr. gegründet. Nora war ein wichtiger Handelshafen für die Phönizier, die die strategische Lage der Stadt nutzten, um Handelsbeziehungen mit der lokalen Bevölkerung und anderen Zivilisationen im Mittelmeerraum aufzubauen.
Im Laufe der Zeit wurde die Stadt von verschiedenen Zivilisationen besetzt, unter anderem von den Karthagern, den Römern und den Byzantinern. Die Römer eroberten die Stadt 238 v. Chr. und verwandelten sie in eine blühende Stadt mit moderner Infrastruktur wie gepflasterten Straßen, öffentlichen Bädern und einem Theater.
Oben ist das römische Amphitheater zu sehen.
🇪🇸 Probablemente fue fundada por los fenicios, una civilización marítima de la Antigüedad, en torno al siglo VIII a. C. El emplazamiento de Nora fue un importante puerto comercial para los fenicios, que aprovecharon la situación estratégica de la ciudad para establecer vínculos comerciales con las poblaciones locales y otras civilizaciones del Mediterráneo.
Con el paso del tiempo, la ciudad fue ocupada por varias civilizaciones, como los cartagineses, los romanos y los bizantinos. Los romanos conquistaron la ciudad en el año 238 a. C. y la transformaron en una próspera urbe con infraestructuras modernas, como calles pavimentadas, baños públicos y un teatro.
Arriba se encuentra el anfiteatro romano.
Voor het rangeren op het emplacement in Groningen tbv het techinsch centrum 'Rozemaborg' heeft de NS de beschikking over een locje van de serie 700. Doordat binnenkort het emplacement aldaar flink op de schop gaat en het technisch centrum gaat verwijnen is de loc hier niet meer nodig.
Op 3 April mocht Shunter over komen vanuit het Rotterdamse om het locje op te pikken en naar de Waalhaven te slepen.
Op de foto passeren de Shunter 203 102 'Arnold' en de NS Techniek 706 Staphorst onder nummer 92502 vanuit Onnen naar Zwolle, en uiteindelijk de Rotterdamse Waalhaven.
Situés à l’emplacement de l’ancien château fort au sommet d’un village classé « plus beaux villages de France », les jardins panoramiques surplombent la confluence des rivières Dordogne-Vézère.
Located at the site of the old fortified castle at the top of a village classified as "the most beautiful villages in France", the panoramic gardens overlook the confluence of the Dordogne-Vézère rivers.
Perché au sommet sur un rocher de basalte noir (Castle Rock) à l’emplacement même d’un ancien volcan, le château d’Édimbourg veille sur la ville depuis le moyen âge. Le début de construction de la forteresse remonterait au XIIe siècle, sur un site occupé par l’homme depuis l’âge du bronze (IIe siècle après J.-C.). Une histoire vieille de 3000 ans d'une occupation préhistorique à partir de l'Âge de Bronze aux premiers siècles de notre ère avec les Romains cohabitant avec la tribu celte des Votadini (ou Brythonic) dont les descendants construisirent un château-fort baptisé Din Eityn, qui deviendra finalement Édimbourg. C'est à cette époque, au 7ème siècle, que remonte la plus ancienne trace d’un château sur ce lieu. L’architecture de ses bâtiments en pierre rappelle l’histoire de la ville et ses transformations au fil des siècles. C’est le roi David Ier, au moment de son accession au trône du royaume d’Alba, qui introduit le féodalisme dans le pays et entreprend l’édification de plusieurs seigneuries. Le château d’Édimbourg devient une résidence royale et lieu de couronnement avant d’être utilisé comme caserne militaire. Au XIVe siècle, le château est marqué par de nombreux conflits dont des guerres d’indépendance écossaise contre les forces anglaises. Rebâti après la signature du traité de Berwick de 1357, le château d’Édimbourg est attaqué de nouveau deux siècles plus tard sous le commandement d’Olivier Cromwell en 1651 aboutissant à la formation du Commonwealth républicain d’Angleterre. À partir du début du XVIIe siècle, le site se transforme en prison et héberge une grande garnison de soldats. Le château aurait subi près d’une trentaine de sièges militaires dans son histoire, ce qui en fait un des sites fortifiés les plus assiégés du Royaume-Uni. L’un d’eux aboutit à l’incorporation du royaume d’Écosse dans le nouveau royaume de Grande-Bretagne en 1707 sous le règne de la reine Anne (dynastie des Stuarts). La forteresse abrite les joyaux de la couronne de l’Écosse (Honours of Scotland) et la Pierre du Destin (Stone of Destiny) symboles de l’antique royauté. La pierre de Scone est utilisée pour la cérémonie de couronnement des monarques écossais et anglais depuis plusieurs siècles. De nos jours, le château abrite toujours une garnison. Chaque jour, à treize heures précises, un coup de canon est tiré depuis les remparts dominant l'Esplanade où se déroule tous les ans en août le célèbre « Military Tattoo ».
Perched atop a black basalt rock (Castle Rock) on the very site of an ancient volcano, Edinburgh Castle has watched over the city since the Middle Ages. The beginning of construction of the fortress dates back to the 12th century, on a site occupied by man since the Bronze Age (2nd century AD). A 3000 year old story of prehistoric occupation from the Bronze Age to the first centuries of our era with the Romans cohabiting with the Celtic tribe of the Votadini (or Brythonic) whose descendants built a castle called Din Eityn , which would eventually become Edinburgh. It is at this time, in the 7th century, that the oldest trace of a castle dates back to this place. The architecture of its stone buildings recalls the history of the city and its transformations over the centuries. It was King David I, at the time of his accession to the throne of the Kingdom of Alba, who introduced feudalism to the country and undertook the construction of several seigniories. Edinburgh Castle became a royal residence and coronation site before being used as military barracks. In the 14th century, the castle was marked by numerous conflicts, including the wars of Scottish independence against English forces. Rebuilt after the signing of the Treaty of Berwick in 1357, Edinburgh Castle was attacked again two centuries later under the command of Oliver Cromwell in 1651 resulting in the formation of the Republican Commonwealth of England. From the beginning of the 17th century, the site was transformed into a prison and housed a large garrison of soldiers. The castle would have suffered nearly thirty military sieges in its history, making it one of the most besieged fortified sites in the United Kingdom. One of these resulted in the incorporation of the Kingdom of Scotland into the new Kingdom of Great Britain in 1707 during the reign of Queen Anne (Stuart dynasty). The fortress houses the Crown Jewels of Scotland (Honours of Scotland) and the Stone of Destiny, symbols of ancient royalty. The Stone of Scone has been used for the coronation ceremony of Scottish and English monarchs for several centuries. Today, the castle still houses a garrison. Every day, at 1 p.m. sharp, a cannon shot is fired from the ramparts overlooking the Esplanade where the famous “Military Tattoo” takes place every year in August.
Voordat het emplacement Vulcaanhaven wordt bereikt moet er kop gemaakt worden waardoor er voldoende tijd is om vervolgens een foto te maken bij het beklimmen van de talud. Rechts is het eerste sleepje ketelwagens zichtbaar en gecombineerd is de bestemming vervolgens Rotterdam Noord Goederen. De laatste stek van de dag werd dan ook het metrostation Schiedam Nieuwland.
SBBC 193 522 komt als losse loc voorbij op de Havenspoorlijn richting het emplacement van de Waalhaven.
Op het emplacement van station Venlo staat momenteel een lange sleep containerdraagwagens die beladen zijn met containers van Löblein die bestemd zijn voor de Cabooter-vestiging in Blerick. Op 28 juli 2022 rangeert DB Cargo-loc 6417 met een aantal van deze wagens op de oostzijde.
🇫🇷 La Spitalskirche (église hospitalière) est relativement petite, mais son emplacement sur Maria - Theresien - Strasse à Altstadt (vieille ville) et son extérieur rose caractéristique la rend facile à localiser. Initialement une chapelle de l’hôpital de la ville dès 1320, elle a été baptisée église en 1381. C'est devenu la structure baroque ( glorieux) qu' elle est aujourd'hui lorsqu'elle a été reconstruite entre 1700 et 1701. Son plafond est le plus joliment peint!
.Le maitre-autel et les fresques sont très belles
🇬🇧 The Spitalskirche (Hospital Church) is relatively small, but its location on Maria - Theresien - Strasse in the Altstadt (Old Town) and its distinctive pink exterior make it easy to locate. Originally a chapel for the town hospital as early as 1320, it was baptised a church in 1381. It became the glorious Baroque structure it is today when it was rebuilt between 1700 and 1701. Its ceiling is the most beautifully painted!
. The high altar and the frescoes are very beautiful.
🇩🇪 Die Spitalskirche ist relativ klein, aber durch ihre Lage in der Maria - Theresien - Straße in Altstadt und ihr charakteristisches rosafarbenes Äußeres ist sie leicht zu finden. Ursprünglich war sie ab 1320 eine Kapelle des städtischen Krankenhauses und wurde 1381 zur Kirche getauft. Zu ihrem heutigen glorreichen Barockbau wurde sie durch den Wiederaufbau zwischen 1700 und 1701. Die Decke ist die am schönsten bemalte!
. Der Hauptaltar und die Fresken sind sehr schön.
🇪🇸 La Spitalskirche (Iglesia del Hospital) es relativamente pequeña, pero su ubicación en la Maria - Theresien - Strasse del Altstadt (casco antiguo) y su característico exterior rosa facilitan su localización. Originalmente una capilla para el hospital de la ciudad ya en 1320, fue bautizada como iglesia en 1381. Se convirtió en la gloriosa estructura barroca que es hoy cuando fue reconstruida entre 1700 y 1701. Su techo es el más bellamente pintado!
. El altar mayor y los frescos son de gran belleza.
🇮🇹 La Spitalskirche (Chiesa dell'Ospedale) è relativamente piccola, ma la sua posizione in Maria - Theresien - Strasse nella Altstadt (Città Vecchia) e il suo caratteristico esterno rosa la rendono facilmente individuabile. Originariamente cappella dell'ospedale cittadino già nel 1320, fu battezzata chiesa nel 1381. La ricostruzione, avvenuta tra il 1700 e il 1701, la trasformò nella gloriosa struttura barocca di oggi. Il suo soffitto è il più bel dipinto!
. L'altare maggiore e gli affreschi sono molto belli.
C'est le plus ancien monument de la ville, construit à l'emplacement présumé d'un site romain. Déjà mentionné en l'an 1000, l'avant-corps donnant sur la place date de cette époque. La partie supérieure avec les tourelles a été ajoutée ultérieurement. Admirez donc le narthex et le chœur, ornés de très belles sculptures. La nef et l'abside, datant du XIIe siècle, sont de style roman. L'intérieur a été rénové entre 1886 et 1916 par l'architecte Pierre Cuypers, célèbre pour le Rijksmuseum à Amsterdam. Cuypers a restauré la tour Barbara et la tour nord du chœur, revenant sur des modifications effectuées au XIIIe siècle. Pendant la Seconde Guerre mondiale, l'église fut épargnée par les bombardements, bien que les Allemands aient dérobé la cloche en 1943.
Dans la pénombre mystique de cette basilique, se dévoilent des œuvres d'art et des fresques médiévales remarquables. La chapelle abrite une statue de Marie, réputée pour ses pouvoirs de guérison, attirant de nombreux pèlerins. Le trésor, accessible moyennant un supplément, abrite une incroyable collection d'argent, d'or et d'autres objets précieux.
Pour apprécier pleinement la splendeur de la basilique, n'oubliez pas de mettre une pièce pour éclairer la sublime abside. La basilique a été consacrée par le pape Pie XI, ajoutant à son prestige. La chapelle gothique et mystique, en particulier, laisse une impression durable sur les visiteurs. En période d'examens, il n'est pas rare que les cierges soient épuisés, signe de la dévotion des étudiants.
This is the city's oldest monument, built on the presumed site of a Roman settlement. Already mentioned in the year 1000, the avant-corps overlooking the square dates from this period. The upper part with the turrets was added later. Admire the narthex and the choir, adorned with beautiful sculptures. The nave and apse, dating from the 12th century, are in the Romanesque style. The interior was renovated between 1886 and 1916 by the architect Pierre Cuypers, famous for the Rijksmuseum in Amsterdam. Cuypers restored the Barbara Tower and the north choir tower, reversing modifications made in the 13th century. During World War II, the church was spared from bombing, although the Germans stole the bell in 1943.
In the mystical darkness of this basilica, remarkable works of art and medieval frescoes are revealed. The chapel houses a statue of Mary, renowned for her healing powers, attracting many pilgrims. The treasury, accessible for an additional fee, houses an incredible collection of silver, gold, and other precious objects.
To fully appreciate the splendor of the basilica, be sure to include a coin to illuminate the sublime apse. The basilica was consecrated by Pope Pius XI, adding to its prestige. The Gothic and mystical chapel, in particular, leaves a lasting impression on visitors. During exam periods, it is not uncommon for the candles to burn out, a sign of the students' devotion.
Op ongeveer het zelfde punt als de vorige foto gaan we weer even terug naar 2013 toen Horka nog lekker Reischbahn was. Op 24 april 2013 rijdt de DB 232 294 vanuit Wegliniec het emplacement van Horka op met aan de haak een sleep Tagnoos'en.
Elle fut érigée comme ermitage sur l’emplacement de l’ancienne mosquée en 1240, et rebâtie lors des XIV et XVIe siècle suite aux incendies. Elle acquiert son aspect définitif et sa physionomie baroque à la fin du XVIIe et au début du XVIIIe siècle. Les réformes extérieures ont commencé en 1700.
Sur la façade avant, celle qui donne sur la place du Marché, et vu que le bâtiment a la particularité de constituer un point de rencontre entre la Lonja et le Marché, elle a bénéficié d’un traitement spécial grâce à la création d’une façade-retable dans laquelle on remarque la sculpture centrale de la Vierge du Rosaire.
Au centre s’élève l’horloge de "campana i horari" (cloche et aiguille des heures). Un autre élément qui ressort également est la girouette installée en haut de la façade et connue aussi sous le nom de «el pardal de Sant Joan» (le moineau de Saint-Jean) à cause de l’oiseau qui se trouvait sur la partie supérieure. Ce bâtiment est classé Monument historique artistique national.
It was erected as a hermitage on the site of the old mosque in 1240, and rebuilt during the 14th and 16th centuries following fires. It acquires its definitive aspect and its baroque physiognomy at the end of the 17th and the beginning of the 18th century. Exterior reforms began in 1700.
On the front facade, the one that overlooks the Market Square, and given that the building has the particularity of being a meeting point between La Lonja and the Market, it has benefited from a special treatment thanks to the creation of a facade-altarpiece in which the central sculpture of the Virgin of the Rosary stands out.
In the center stands the clock of "campana i horari" (bell and hour hand). Another element that also stands out is the weather vane installed at the top of the facade and also known as “el pardal de Sant Joan” (the sparrow of Saint John) because of the bird that was on the upper part . This building is listed as a National Historic Artistic Monument.
De Dreiseenbahn is een 19,2 km lange spoorlijn die in het Zwarte Woud loopt van Seebrugg naar Titisee. Op dit traject rijden hoofdzakelijk enkel moderne treinstellen van DB die een uurdienst verzekeren tussen beiden steden. In de zomer worden er tijdens de weekends ook historische treinen ingezet door de vereniging "IG 3Seenbahn e.V. ". Deze vereniging kocht enkele jaren geleden het emplacement van Seebrugg over van DB en beschikt over heel wat rollend materieel, ze beschikken momenteel wel nog niet over een rijvaardigde locomotief en daardoor worden er voorlopig elke zomer museumlocomotieven van andere verenigingen ingezet. In de zomer van 2024 werden de E41 001 & E40 128 van het DB Museum ingezet en dit was dan ook een geldige reden voor een weekendje Zwarte Woud met het gezin.
Op 10 augustus werd de E41 001 ingezet en voor de allereerste rit die dag reden we naar Titisee, dit was ook meteen het engiste fotopunt waar deze rit deftig kon worden vastgelegd met een goede zonnestand. Aangezien de foto gemaakt is vanop privé domein werd er eerst aangebeld aan het huis van de eigenaar om toestemming te vragen. Al vlug ging de deur open en deden we onze uitleg wat we kwamen doen, de Duitse vrouw apprecieerde het enorm dat we toestemming kwamen vragen en gaf ons dan ook toestemming.
Kort nadat we onze positie hadden ingenomen verscheen er in de verte een groepje jonge "spotters" (lees ongeleide projectielen), zonder toestemming vlogen ze meteen het privé domein op en het duurde dan ook niet lang voordat de vriendelijke Duitse vrouw plots enorm kwaad naar buiten kwam en begon te schreeuwen dat ze meteen moesten vertrekken. Toch wel een beetje verbaasd stonden wij erbij te kijken wat er allemaal gebeurde... Achteraf vertelde de vrouw ons dat er enkele dagen voordien een groepje Nederlanders ook foto's was komen maken (zonder toestemming) en dat zij vernielingen hadden aangebracht op haar domein (Bloemen en dergelijke plat getrapt). De vrouw had zelfs de politie ervoor gebeld en vertelde dat ze ook een klacht had ingediend tegen onbekende (want ze had de nrplaat van de auto niet goed kunnen zien toen ze weg reden)....
Maar bon! Gelukkig hadden wij wel toestemming en stonden we ook gewoon met de ladder op een verharde ondergrond, dit hadden we ook meteen aangegeven bij de dame in kwestie. Na dit hele gebeuren was het natuurlijk tijd om ons klaar te maken om de E41 001 te fotograferen! Kort voor de doorrit kwam er ook nog een mooie Unimog mee in beeld staan, dat was uiteraard mooi meegenomen.
Seebrugg > Titisee
Vanwege werkzaamheden op emplacement Waalhaven-Zuid werden in het Pinksterweekeinde de Melzo-shuttles van BLS/Captrain weer in de Houtrakpolder behandeld in plaats van de Waalhaven. Zodoende keert de containertrein nog even terug in de havens van het Amsterdamse.
Nadat op zaterdag 8 juni de 475 411 de trein naar Houtrakpolder gereden heeft, vond de terugreis naar Melzo op 10 juni 2019 plaats. Het eerste plan was om de trein bij de Amsterdam Arena te fotograferen. Dat bleek echter al snel kansloos met de wolken. Het volgende plan was om de trein op de Lekbrug te fotograferen; hier gooide een flinke wolkenband echter roet in het eten. Aangezien het iets zuidelijk beter zou moeten zijn werd naar Tricht gereden, waar het dankzij een lichte vertraging in de nieuwe dienstregeling alsnog bijna fout leek te gaan.
In een gesluierd zonnetje passeert de 475 411 van BLS Cargo met trein 40029 de fotograaf bij Tricht. De teller staat inmiddels op +65...
RTB Cargo huurt al jaren een V100 van Alstom ( voorheen Shunter ) voor het transport van de containertreinen tussen emplacement Blerick en de TCT-containerterminal in Blerick. Op 10 januari 2023 is de 203 101 van Alstom zojuist van emplacement Blerick vertrokken met een volbeladen RTB Cargo-containershuttle en rijdt hier over de stamlijn richting de TCT-containerterminal. Rechts is de spoorlijn Venlo – Eindhoven te zien.
Hier staan de dieselloc SR 303008 en de 1740 met aan de haak het Koninklijk rijtuig even stil, - met op de achtergrond een paar prachtige bomen- om vervolgens terug te rijden naar het emplacement om daar te wachten op vertrek richting Watergraafsmeer!
8 december | Soesterweg Amersfoort
Het nieuwe jaar begon al goed, want op 1 januari ging Lineas 186 448 met de volbeladen Volvotrein (dat is op zichzelf al uniek) defect bij Hengelo. De trein werd afgesleept door NSI 1745, wat voor een unieke situatie zorgde.
Na een melding dat de trein tot Deventer Goederenemplacement zou gaan en de 1745 daarna afgekoppeld zou worden, besloot ik bij het emplacement te gaan staan om de trein te fotograferen.
Hier zien we de prachtige combinatie Deventer Goederen binnen komen. Daarna kon ik de 1745 nog een paar keer als LLT fotograferen. De plaatjes daarvan volgen nog.
1-1-2021
Giovanni Battista Landolina, marquis de San Alfano, était un aristocrate sicilien de la fin du XVIIe siècle, un intellectuel et un grand propriétaire terrien, qui se révéla un urbaniste exceptionnel, lorsqu'il fut question de reconstruire la ville de Noto, détruite par un tremblement de terre en 1693.
L'influence de Giovanni Battista Landolina fut déterminante lors de la reconstruction de la ville de Noto sur un nouvel emplacement, après la destruction de l'ancien site du mont Alveria par le séisme de 1693. Une place de la ville porte aujourd'hui son nom.
Le pouvoir de décision quant à la reconstruction de la Sicile appartenait alors au vice-roi espagnol, le duc de Camastra. Toutefois Landolina parvint à convaincre ce dernier de reconstruire une nouvelle ville à plus de dix kilomètres de l'ancien site. On lui doit la planification de la future cité avec l'aide de trois architectes locaux.
La vision urbaniste de Landolina s'inspirait fortement du mouvement baroque, en séparant les différents quartiers selon le rang social de chacun et en reléguant les plus pauvres à la périphérie. Plus tard, les architectes Giovanni Battista Vaccarini et Rosario Gagliardi édifièrent un grand nombre de bâtiments à Noto. L'autorité de Landolina fut brisée lorsqu'en 1730, son fils Francesco Landolina, marquis de San Alfano, édifia son propre palais, le Palazzo Landolina, dans le centre-ville et à proximité de la nouvelle cathédrale.
Aujourd'hui, Noto constitue une importante destination touristique grâce à ses nombreux bâtiments typiques du Baroque sicilien, construits du temps de Landolina.
Giovanni Battista Landolina, Marquis of San Alfano, was a Sicilian aristocrat from the end of the 17th century, an intellectual and a great landowner, who turned out to be an exceptional town planner when it came to rebuilding the town of Noto, destroyed by a earthquake in 1693.
The influence of Giovanni Battista Landolina was decisive during the reconstruction of the city of Noto on a new site, after the destruction of the old site of Mount Alveria by the earthquake of 1693. A town square today bears its last name.
The power to decide on the reconstruction of Sicily then belonged to the Spanish viceroy, the Duke of Camastra. However Landolina managed to convince the latter to rebuild a new city more than ten kilometers from the old site. He is responsible for planning the future city with the help of three local architects.
Landolina's urban vision was strongly inspired by the Baroque movement, by separating the different districts according to the social rank of each and by relegating the poorest to the periphery. Later, the architects Giovanni Battista Vaccarini and Rosario Gagliardi built a large number of buildings in Noto. Landolina's authority was shattered when in 1730 his son Francesco Landolina, Marquis of San Alfano, built his own palace, Palazzo Landolina, in the city center and near the new cathedral.
Today, Noto constitutes an important tourist destination thanks to its numerous buildings typical of the Sicilian Baroque, built in the time of Landolina.
De 2303 passeert met een lange goederentrein het emplacement IJsselmonde in de richting van de havens op 5 februari 1982. Een afgekruist lichtsein maakt duidelijk dat de dagen van de klassieke beveiliging in het zuidelijke deel van Rotterdam zijn geteld.
Savannah Signage
In 1786, the Georgia Legislature approved the creation of a fort on Cockspur or Tybee Island to be named in honor of General James Screven, a Revolutionary War hero. The fort was never built by the state, but in 1808, the property fell under the jurisdiction of the Federal government as Fort Screven Reservation.
In 1855, the government approved building Fort Screven on the north end of Tybee to provide modern seacoast defense. Six poured-concrete, low-profile gun batteries (named for war heroes) and a minefield were ordered for Tybee along with hundreds of other military buildings. From 1897 to 1947, the fort was an integral part of America's Coastal Defense system. Troops stood guard on Tybee through the Spanish American War of 1898, World War I and World War II. In 1947, the Fort was closed and sold to the Town of Tybee and tourism returned as a major part of Tybee's history. By the 1950s many of the forts buildings had been converted for use by private owners.
In 1961, Battery Garland, the former gun battery and magazine for a 12 inch long-range gun, became the Tybee Island museum. A room that once stored six hundred pound projectiles and two hundred pound bags of gun powder, now hold the collections and exhibits of more than four hundred years of Tybee Island history.
Today, visitors marvel at the private residences nestled atop the fort's walls, the magnificent ocean and river views –- and the fort that played a role in so many phases of American history.
Battery Brumby, erected by Venerable Construction Company C. 1897-1898, was the first of six gun emplacements at Fort Screven.
Fort Screven was once an integral part of America's Coastal Defense system and played an important part in the history of our country, including the Spanish American War of 1898, World War I and World War II. In 1947, the Fort was closed and sold to the Town of Tybee and tourism returned as a major part of Tybee's history.
Today, it's opened for visitors (except on the day that we were there) and the site can be used as a safe haven shelter for the locals in the event of severe coastal storms and hurricanes
Een spoor van het emplacement evenwijdig aan de Rondolaan in Heijplaat is ontdaan van struiken en vernieuwd. Dit wordt de nieuwe verbinding naar Metaal Transport, het spoor is inmiddels gereed tot aan de Droogdokweg. Het laatste stuk op het haventerrein zal naar verwachting begin volgend jaar worden aangelegd. Donderdag 16 december 2021.
Op het emplacement van Musselkanaal is de 2454 druk in de weer met het plaatsen van enkele wagens aan de losweg. De datum is 19 mei 2018, maar het had zomaar ergens in de jaren '80 kunnen zijn, want wat mij betreft klopte alles op deze foto!
Sinds eind december 2020 is het vervoer van aluminium per spoor vanaf de VCK Waterland Terminal in de Amsterdamse Westhaven verhuist naar Matrans Rotterdam Terminal in Pernis. Zowel Lineas als DB Cargo zijn de vervoerders. De Matrans Rotterdam Terminal is de meest oostelijke spooraansluiting van emplacement Pernis aan de Prins Willem Alexanderhaven. Matrans was tot eind 2019 bekend onder de naam SCA Interforest Terminal. DB Cargo bedient de Matrans Rotterdam Terminal elke werkdag in het 2e deel van de ochtend. Al jaren is er afvoer van papier en cellulose in vierassige schuifwandwagens. Lineas plaatst (als men de Amsterdamse praktijk aanhoudt) de lege wagens op maandagmiddag op de Matrans Rotterdam Terminal, waarna Lineas ze de volgende dag weer komt halen. Op welk tijdstip dit gebeurd en welke afspraken zijn gemaakt met DB Cargo moet de praktijk nog uitwijzen, maar het is weer een mooie opsteker voor de Rotterdamse haven (en een aderlating voor de Amsterdamse Westhaven). Op vrijdagmiddag 12 februari is ‘zwarte zwaan’ 1511 van Lineas op de Kijfhoek bezig met het omhalen van 11 lege rongenwagens, om vervolgens (na omlopen) koers te zetten naar Pernis. Of de praktijk al gewijzigd is of dat het vervoer al zo goed loopt dat men extra rijdt, is uw fotograaf niet bekend. De inmiddels beladen wagens werden door Lineas op zaterdag weer uitgehaald bij de Matrans Rotterdam Terminal en naar de Kijfhoek gebracht.
Kijfhoek, 12-2-2021
Een station wat in een paar jaar tijd helemaal is veranderd is wel Geldermalsen. Met de verbouwing tussen 2018 en 2022 (een project dat nu dus in de eindfase is) verdween het complete oude emplacement wat er nog lag en deed herinneren aan de oude tijden van het station en haar omgeving.
In het vroege voorjaar van 2018 besloten Len en ik er even heen te reizen voor wat foto's van de oude situatie.
Met de roestige sporen op de voorgrond die liggen te wachten op hun onvermijdelijke ruiming passeert VIRM 9558 op volle snelheid het enige perron dat Geldermalsen toen bezat. De treinstam was onderweg naar Maastricht als Intercity 855. In de achtergrond is nog een Intercity richting Utrecht te zien.
Geldermalsen, 14-2-2018