View allAll Photos Tagged efecto

lagos de tristaina andorra

Un simple movimiento puede cambiarlo todo...

KDD de fotógrafos en Fuentidueña de Tajo.

 

Pruebas con agua y larga exposición con filtros ND.

DESPILFARRO

 

Es recio haber gastado días, meses, años en defenderse sin

saber de quién. Recio no poder ver el rostro del que asedia.

Recio ignorar lo que nos devasta.

Rafael Cadenas

 

DIVAGAR

 

Divago entre lo absurdo y lo profundo

Divago entre la soledad y el desafío

Divago entre vivir y aprender a morir

Divago y entre tanto divagar

 

Hay algo que no puedo todavía olvidar...

Divago porque no estás

 

Alejandro Ramírez Silva

 

Llega el domingo y raya con el filo. Y si, se hace presente cual rutina maldita su efecto devastador.

Se admiten sugerencias...

Efectos velocidad obturacion

Chega un momento no que gardar xornais, revistas, recortes, fotos, notas,... te mete nunha encrucillada:

A.- Cambiar de piso para poder seguir almacenando máis cousas, e

B.- Revisar todo e comezar a tirar cousas que xa non son tan importantes e que o único que fan é ocupar espazo e espazo. Cousas que no seu día eran importantes, co paso do tempo vólvense menos importantes, superfluas ou inútiles,... hai outras que seguen sendo importantes ou mais importantes evidentemente.

 

Foi lendo cousas sobre Buñuel nesta fin de semana cando o relacionaban co efecto Pigmalión. Recordaba que nunha desas revistas dominicais que gardara había unha reseña sobre un libro titulado "Simulacros. El efecto Pigmalión: de Ovidio a Hitchcock de Victor Stoichita e cando lin aquilo de Buñuel veume á mente. Se tedes tempo botádelle unha lectura porque está bastante ben, tanto o artigo como o libro en si.

 

Cando fixen esta foto nun pequeno obradoiro da Valleta automaticamente veume á cabeza a historia que contaba Ovidio sobre o mito de Pigmalion. Entrar neste tipo de lugares con esculturas, cabaletes, con olor a verniz e pedra, recórdame a cando de pequeno iamos visitar o meu tío a Goián e me metía a curiosear naquel baixo onde facía (e fai) os seus traballos de escultura. Eu collía un cacho de arxila e comezaba a facer unha figura. Inicialmente tentaba ser o máis rigoroso coa realizade, mais ao non conseguir adaptar o que saía das miñas mans ao canon das proporcións ou á curva praxiteliana, acababa resultando unha figura surrealista ou amorfa.

 

Agora relendo iso, chego á conclusión, unha vez máis, que unha cousa son as formas das cousas, tal e como as vemos, e outra ben diferente é como se senten interiormente e como se plasman exteriormente, ben sexa nunha escultura, nun cadro, nunha foto, nun escrito, etc. Igual por iso decidín guindar ao lixo tantos papeis.

 

-----------

luminarias

 

...e mentres

unha morea de po

se vai amoreando ao pé

dos solpores

as noites comezan a espir luces

(mpf)

 

-----------

Requiem por un soño

 

La verdad es que el paseo al lado del río Monachil es precioso.

 

Para "La Vuelta al Mundo" {AGUA 5º Aniversario}

Desorden y mudanza deberían ser sinónimos.

En el fondo, no hay nada que hacer.

Siempre tendrás dieciocho, porque eres joven sólo una vez, pero inmaduro para siempre. No hay instrucciones para cumplir treinta. Pero si las hubiera, serían estas:

- Haz una lista de todo lo que no te gusta de ti y luego tírala. Eres el que eres. Y después de todo, no es tan malo como te imaginas un domingo de cruda.

- Tira el equipaje de sobra. El viaje es largo, cargar no te deja mirar hacia delante. Y además jode la espalda.

- No sigas modas. En diez años te vas a morir de vergüenza de haberte puesto eso, de todas maneras.

- Besa a tantos como puedas. Deja que te rompan el corazón. Enamórate, Date en la madre, y vuelve a levantarte. Quizás hay un amor verdadero. Quizás no. Pero mientras lo encuentras, lo bailado ni quién te lo quita.

- Come frutas y verduras. Neta, vete acostumbrando a que no vas a poder tragar garnachas toda la vida.

- Equivócate. Cambia. Intenta. Falla. Reinvéntate. Manda todo al carajo y empieza de nuevo cada vez que sea necesario. De veras, no pasa nada. Sobre todo si no haces nada.

- Prueba otros sabores de helado. Otras cervezas, otras pastas de dientes.

- Arranca el coche un día, y no pares hasta que se acabe la gasolina.

- Empieza un grupo de rock. Toma clases de baile. Aprende italiano. Invéntate otro nombre. Usa una bicicleta.

- Perdona. Olvida. Deja ir. - Decide quién es imprescindible. Mientras más grande más difícil es hacer amigos de verdad, y más necesitas quien sepa quién eres realmente sin que tengas que explicárselo. Esos son los amigos. Cuídalos y mantenlos cerca.

- Aprende que no vas a aprender nada. Pero no hay examen final en esta escuela. Ni calificaciones, ni graduación, ni reunión de exalumnos, gracias a Dios. .

Bienvenido al resto de tu vida

Modelo: Guillermo laTorre

Maquillaje: Verónika Tafur

Fotógrafo: Sergio Jacome

Taller Especial Halloween en Rascafria de la mano de Ivan Sánchez y Paco Farero '12

www.nightcolours.es/

Variados efectos de muestra realizado con Adobe Photoshop

Efecto tiltshift

La Plata

Una 3900 hace su entrada en la estacion de Facultats.

 

Facultats

17.12.07

Andrés con el aura amarilla xDDDD

lamento comunicar que ya hay una banda con ese nombre :equisdé:

 

Efecto Catarsis en vivo: el sábado 3 de enero desde las 20:00 hrs (8 de la nosheee) en The Blood Broders, la entrada es terriblemente gratis, pero eso si, lleve platita pal consumo :P. Menores de edad, consiganse carnet si quieren ir :P.

TODOS INVITADOS :D

Efecto Catarsis es:

Pablo Ramirez: Voz y Guitarra

Javier Araneda: Bajo

Andrés Rojas : Guitarra

Diego Gutierrez: Bateria

Manuel Sepúlveda: Guitarra

  

:)

 

San Miguel de Salinas, Alicante

Sobre una de las fotos que hice en París

Efecto Invernadero.

Vente conmigo, no te lo pienses. Fuera hace frío, aquí dentro en mi casa calorcito. Allá la gente corre, aquí el tiempo no pasa. Si sales te puede pillar el egoísmo, terrible depredador que campa a sus anchas, si te vienes conmigo adentro, seremos solo uno.

"Andrea le gustaba mucho la playa,

así que se salía todas las tardes de su casa para apreciar el atardecer

y como el sol se fundía con el mar;

en ese momento le pareció ver como unas hadas pasaban frente a ella

y con su magia pura la dejaban hipnotizada ante tanta belleza;

noto que era un poco tarde así que se despidió del mar

y le dio la bienvenida a la luna y las estrellas."

 

[[Uno parte de mi cuento "Soñando despierta"]]

Realizado por Juan Fernando Marin

Akchour, Puente de Dios, Chaouen

  

1 2 ••• 18 19 21 23 24 ••• 79 80