View allAll Photos Tagged ea
Photo taken at the EGS 2009. The EGS (Electronic Game Show) is an expo organized every year in Mexico City at the end of October. Game studios, developers and companies of the videogame industry show their newest products and titles.
National Naval Aviation Museum
During the Cold War anti-aircraft defenses became increasingly sophisticated, their radars tracking attacking aircraft and guiding both antiaircraft artillery and surface-to-air missiles. To counter this emerging threat, the Navy and Marine Corps adapted aircraft for the electronic countermeasures (ECM) mission, notably the AD Skyraider and F3D Skyknight, a “Q” attached to their designations noting the ECM role (i.e AD-5Q).
In 1960, as part of the development of the new A2F (later A-6) Intruder all-weather attack aircraft, Grumman engineers began evaluating an ECM version of the airplane. The result was the EA-6A Intruder, which entered service in Marine Corps squadrons in December 1965, coinciding with the intensification of the air war over North Vietnam during Operation Rolling Thunder. Concurrently, Grumman developed a Tactical Jamming System and defined the requirements for the airplane to serve as a platform for it. The result was the EA-6B Prowler, which built upon the success of the EA-6A, but differed in some respects including size to incorporate a four-man crew consisting of one pilot and three electronic counter-measures officers (ECMO). Over the course of its service life, the Prowler underwent modifications to accommodate improved equipment that enhanced its warfighting capabilities. This included provisions for launching High-speed Anti-radiation Missiles (HARM).
Three A-6As served as development aircraft for the EA-6B. The first Prowlers arrived at VAQ-129 at NAS Whidbey Island, WA, in December 1971, and the initial fleet squadrons equipped with the new airplane flew combat missions over North Vietnam as part of Operations Linebacker I and II. This began a lengthy service that lasted over four decades with the Prowler developing into the foremost electronic attack platform in the U.S. military arsenal, supporting combat missions in Grenada, Lebanon, Libya, Iraq, Bosnia, and Afghanistan and other crises around the world. A summary of air operations in Operation Desert Storm in 1991 captured the importance of the EA-6B. “Critical to the success of all aviation missions was the role of electronic countermeasures “jamming” or “defense suppression” aircraft. Navy EA-6B Prowlers determined threat location then jammed and destroyed enemy radars. Navy defense suppression aircraft supported all U.S. and coalition forces— in fact, availability of the EA-6Bs was a go/no-go criterion for many strike missions. If Navy defense suppression wasn’t available, the missions didn’t fly.”
The museum’s EA-6B (Bureau Number 156481) was the first aircraft constructed from the beginning as a Prowler and not modified from an A-6A. Accepted by the Navy on New Year’s Eve in 1969, it flew as a weapons test platform before assignment to VAQ-129, the EA-6B fleet replacement squadron. It served at sea with VAQ-130, VAQ-140 VAQ-137, their collective service including an around-the-world cruise, deployments to the Mediterranean Sea and the Arabian Gulf, and operations in Somalia and Bosnia. The airplane’s final assignment was as a test platform with VX-23. Bureau Number 156481 arrived at the museum on June 30, 2010. During its four decades of service, it logged over 6,000 flight hours and made 924 arrested landings.
Specifications
Manufacturer: Grumman Aerospace Corporation
Dimensions: Length: 59 ft., 10 in.; Height: 16 ft., 3 in.; Wingspan: 53 ft.
Weights: Empty: 32,162 lb.; Gross: 65,000 lb.
Power Plant: Two 11,200 lb. static thrust Pratt & Whitney J52-P-408 turbojets
Performance: Maximum Speed: 610 M.P.H. at sea level; Service ceiling: 38,000 ft.; Range: 2,400 miles
Armament: Provision for AGM-88 HARM
Crew: One pilot and three electronic counter-measures officers
Un homenatge a l'escola d'art de Vic, per els viciats a la cònsola.
EA SPORTS is a registered trademark.
Am internationalen Tag des Ehrenamts, dem 05. Dezember, fand im Stadthaus im Scharnhauser Park das Ehrenamstfest der Stadt Ostfildern statt. Eingeladen waren Jugendliche und Jungerwachsene aus den Ostfilderner Schulen, Vereinen und Kirchen. Die Veranstaltung wurde von der Kinder- und Jugendförderung Ostfildern in Zusammenarbeit mit einem Team aus Ehrenamtlichen organisiert.
Am internationalen Tag des Ehrenamts, dem 05. Dezember, fand im Stadthaus im Scharnhauser Park das Ehrenamstfest der Stadt Ostfildern statt. Eingeladen waren Jugendliche und Jungerwachsene aus den Ostfilderner Schulen, Vereinen und Kirchen. Die Veranstaltung wurde von der Kinder- und Jugendförderung Ostfildern in Zusammenarbeit mit einem Team aus Ehrenamtlichen organisiert.
National Naval Aviation Museum
During the Cold War anti-aircraft defenses became increasingly sophisticated, their radars tracking attacking aircraft and guiding both antiaircraft artillery and surface-to-air missiles. To counter this emerging threat, the Navy and Marine Corps adapted aircraft for the electronic countermeasures (ECM) mission, notably the AD Skyraider and F3D Skyknight, a “Q” attached to their designations noting the ECM role (i.e AD-5Q).
In 1960, as part of the development of the new A2F (later A-6) Intruder all-weather attack aircraft, Grumman engineers began evaluating an ECM version of the airplane. The result was the EA-6A Intruder, which entered service in Marine Corps squadrons in December 1965, coinciding with the intensification of the air war over North Vietnam during Operation Rolling Thunder. Concurrently, Grumman developed a Tactical Jamming System and defined the requirements for the airplane to serve as a platform for it. The result was the EA-6B Prowler, which built upon the success of the EA-6A, but differed in some respects including size to incorporate a four-man crew consisting of one pilot and three electronic counter-measures officers (ECMO). Over the course of its service life, the Prowler underwent modifications to accommodate improved equipment that enhanced its warfighting capabilities. This included provisions for launching High-speed Anti-radiation Missiles (HARM).
Three A-6As served as development aircraft for the EA-6B. The first Prowlers arrived at VAQ-129 at NAS Whidbey Island, WA, in December 1971, and the initial fleet squadrons equipped with the new airplane flew combat missions over North Vietnam as part of Operations Linebacker I and II. This began a lengthy service that lasted over four decades with the Prowler developing into the foremost electronic attack platform in the U.S. military arsenal, supporting combat missions in Grenada, Lebanon, Libya, Iraq, Bosnia, and Afghanistan and other crises around the world. A summary of air operations in Operation Desert Storm in 1991 captured the importance of the EA-6B. “Critical to the success of all aviation missions was the role of electronic countermeasures “jamming” or “defense suppression” aircraft. Navy EA-6B Prowlers determined threat location then jammed and destroyed enemy radars. Navy defense suppression aircraft supported all U.S. and coalition forces— in fact, availability of the EA-6Bs was a go/no-go criterion for many strike missions. If Navy defense suppression wasn’t available, the missions didn’t fly.”
The museum’s EA-6B (Bureau Number 156481) was the first aircraft constructed from the beginning as a Prowler and not modified from an A-6A. Accepted by the Navy on New Year’s Eve in 1969, it flew as a weapons test platform before assignment to VAQ-129, the EA-6B fleet replacement squadron. It served at sea with VAQ-130, VAQ-140 VAQ-137, their collective service including an around-the-world cruise, deployments to the Mediterranean Sea and the Arabian Gulf, and operations in Somalia and Bosnia. The airplane’s final assignment was as a test platform with VX-23. Bureau Number 156481 arrived at the museum on June 30, 2010. During its four decades of service, it logged over 6,000 flight hours and made 924 arrested landings.
Specifications
Manufacturer: Grumman Aerospace Corporation
Dimensions: Length: 59 ft., 10 in.; Height: 16 ft., 3 in.; Wingspan: 53 ft.
Weights: Empty: 32,162 lb.; Gross: 65,000 lb.
Power Plant: Two 11,200 lb. static thrust Pratt & Whitney J52-P-408 turbojets
Performance: Maximum Speed: 610 M.P.H. at sea level; Service ceiling: 38,000 ft.; Range: 2,400 miles
Armament: Provision for AGM-88 HARM
Crew: One pilot and three electronic counter-measures officers
COMENTA, DÉJAME TUS OPINIONES POR FAVOR.
Visita mi Fans’Page: www.facebook.com/EA-Estudio-Fotogr%C3%A1fico-261516067515525
Visita mi Fans’Page: www.facebook.com/EA-Estudio-Fotogr%C3%A1fico-261516067515525
Visita mi Fans’Page: www.facebook.com/EA-Estudio-Fotogr%C3%A1fico-261516067515525
An EA-6B and a support truck made up to mimic the plane. Note the "refueling boom" and "foldable wings"
Am internationalen Tag des Ehrenamts, dem 05. Dezember, fand im Stadthaus im Scharnhauser Park das Ehrenamstfest der Stadt Ostfildern statt. Eingeladen waren Jugendliche und Jungerwachsene aus den Ostfilderner Schulen, Vereinen und Kirchen. Die Veranstaltung wurde von der Kinder- und Jugendförderung Ostfildern in Zusammenarbeit mit einem Team aus Ehrenamtlichen organisiert.
National Naval Aviation Museum
During the Cold War anti-aircraft defenses became increasingly sophisticated, their radars tracking attacking aircraft and guiding both antiaircraft artillery and surface-to-air missiles. To counter this emerging threat, the Navy and Marine Corps adapted aircraft for the electronic countermeasures (ECM) mission, notably the AD Skyraider and F3D Skyknight, a “Q” attached to their designations noting the ECM role (i.e AD-5Q).
In 1960, as part of the development of the new A2F (later A-6) Intruder all-weather attack aircraft, Grumman engineers began evaluating an ECM version of the airplane. The result was the EA-6A Intruder, which entered service in Marine Corps squadrons in December 1965, coinciding with the intensification of the air war over North Vietnam during Operation Rolling Thunder. Concurrently, Grumman developed a Tactical Jamming System and defined the requirements for the airplane to serve as a platform for it. The result was the EA-6B Prowler, which built upon the success of the EA-6A, but differed in some respects including size to incorporate a four-man crew consisting of one pilot and three electronic counter-measures officers (ECMO). Over the course of its service life, the Prowler underwent modifications to accommodate improved equipment that enhanced its warfighting capabilities. This included provisions for launching High-speed Anti-radiation Missiles (HARM).
Three A-6As served as development aircraft for the EA-6B. The first Prowlers arrived at VAQ-129 at NAS Whidbey Island, WA, in December 1971, and the initial fleet squadrons equipped with the new airplane flew combat missions over North Vietnam as part of Operations Linebacker I and II. This began a lengthy service that lasted over four decades with the Prowler developing into the foremost electronic attack platform in the U.S. military arsenal, supporting combat missions in Grenada, Lebanon, Libya, Iraq, Bosnia, and Afghanistan and other crises around the world. A summary of air operations in Operation Desert Storm in 1991 captured the importance of the EA-6B. “Critical to the success of all aviation missions was the role of electronic countermeasures “jamming” or “defense suppression” aircraft. Navy EA-6B Prowlers determined threat location then jammed and destroyed enemy radars. Navy defense suppression aircraft supported all U.S. and coalition forces— in fact, availability of the EA-6Bs was a go/no-go criterion for many strike missions. If Navy defense suppression wasn’t available, the missions didn’t fly.”
The museum’s EA-6B (Bureau Number 156481) was the first aircraft constructed from the beginning as a Prowler and not modified from an A-6A. Accepted by the Navy on New Year’s Eve in 1969, it flew as a weapons test platform before assignment to VAQ-129, the EA-6B fleet replacement squadron. It served at sea with VAQ-130, VAQ-140 VAQ-137, their collective service including an around-the-world cruise, deployments to the Mediterranean Sea and the Arabian Gulf, and operations in Somalia and Bosnia. The airplane’s final assignment was as a test platform with VX-23. Bureau Number 156481 arrived at the museum on June 30, 2010. During its four decades of service, it logged over 6,000 flight hours and made 924 arrested landings.
Specifications
Manufacturer: Grumman Aerospace Corporation
Dimensions: Length: 59 ft., 10 in.; Height: 16 ft., 3 in.; Wingspan: 53 ft.
Weights: Empty: 32,162 lb.; Gross: 65,000 lb.
Power Plant: Two 11,200 lb. static thrust Pratt & Whitney J52-P-408 turbojets
Performance: Maximum Speed: 610 M.P.H. at sea level; Service ceiling: 38,000 ft.; Range: 2,400 miles
Armament: Provision for AGM-88 HARM
Crew: One pilot and three electronic counter-measures officers
Kúbuferð.
Ãg lagði af stað úr Grafarholtinu um tvö leitið um nóttina, við urðum að leggja bilnum annarstaðar um kvöldið vegna mikilla snjóa. Sóttum Jón sÃ-ðan til KeflavÃ-kur flugum til London, eftir svolÃ-tið vesen með Visað var farið Ã- Boing 727 400. TÃ-u tÃ-ma flug til Kúbu, ljómandi þjónusta, tollskoðun þar tók klukkustund, úti beið bÃ-lstjórinn, fullt af gömlum bandarÃ-skum eðalvögnum á götunum flott, fengum okkur júkling á hóteli Ã- nágrenninu, bara fÃ-nn, skiftum aurum á öðru hóteli, svo hittum við umsjónarfólk Ã- Ã-búðinni okkar. Eitthvað um 26 stiga hiti úti.
Matsalurinn má muna fÃ-fil sinn fegri sem og gangstéttir, lödur leigubÃ-lar.
Vændiskonur buðu blÃ-ðu sÃ-na, eltu okkur á röndum, meir að segja reyndu að elta okkur inn.
13. Jan.
Borðuðum morgunverð með bÃ-lstjóranum.
Ferðaplanað ellt opið.
Ferðast um borgina á Ford 56 með Toyotu dÃ-slel, æðislegt.
Bilstjórinn á honnum átti bÃ-linn, Stoppuðum og tókum myndir við hafið, allir Kúbufarar hafa séð ??? Sem sagt, vorum þá með gæt og annan sem bÃ-lstjóra. Guvara safnið, keypti vindla og boli, sennilega of dýr staður?
Jóhannes sagði okkur að tala við sig fyrst áður en við keyptum eitthvað,
Hádegisverður svolÃ-tið dýr, buðum báðum köllunum með okkur.
Ãar skildum við við Fordinn.
Súpermarkaður, kerfisvirkni. Kjöt, ostar sér búð, greitt sérstaklega fyrir þar, vÃ-n og þh, sér búð. Svo var farið að kössum. Svo voru verðir við útganginn sem báru saman strimla og vörur.
Gerðum að mestu upp við Yad, þe Ã- gengum bÃ-lstjórann.
Romm, hvÃ-tvÃ-n, kex og slökun.
Svo var bankað og lamið að utan, við gerðum ekkert. En svo kom Ã- ljós að þetta voru bágrannar okkar frá Mexico.
Sofnaði seint, fótapirringur.
14, jan.
Sturta og lagt af stað 8:30.
Fórum út Ã- sveit, skoðuðu stað þar sem kaffi var framleitt Ã- gamla daga, Las Terrazasbústaðir þrælana voru við hliðina á þurrkstæðunum, sem voru svona þrep af þrepi upp hlÃ-ðina. Ãaðan var ekið eftir slæmum vegi komið við á bóndabæ, þar var verið að endurbyggja, litla sunglaug og hvað eina. Spurðum hvort við gætum fengið keyptann mat, eftir klukkutÃ-ma, á meðan fórum við og skoðuðum túrista stað þar sem fólk gat baðað sig Ã- ánni og keypt gistingu Ã- strákofum, sofið upp undir rjáfri.l
Fengum nýslátraða hænu Ã- matinn, æðislegt
Enduðum daginn á hermijasafni, ég fór aðeins inn Ã- virkið, svakalega stórt og snyrtilegt, komst ekki yfir nema hluta af þvÃ-.
15. jan.
Ljósmyndaferð og kennsla Ã- Habana, sjá myndir.
Svakalega heitt, gáfumst upp, fórum heim Ã- loftkælinguna.
Seinni partinn var farið Ã- voða fÃ-nt hótel til að komast á netið, ég sendi börnunum mÃ-num kveðju, og spjallaði lengi við ÃsdÃ-si.
Sennilega er þetta eini staðurinn sem hægt er að komast á internetið
16.jan.
BÃ-lstjórinn okkar kom örlÃ-tið of seint, sem var besta mál, við spjölluðum við húsráðendur á meðan.
Ãtluðum að taka bensÃ-n, bensÃ-nstöðin tóm???
Fengum eldsneyti annar staðar.
Lögðum af stað vestur, mörg skrÃ-tin ökutækin ma, subbulegur treiler fólksflutningavagn maður hefur svo sem séð vörubÃ-la með fjárgrindur notaða fyrir slikt.
Skoðuðum "botanik" garð sem er á heimsminjaskrá, ofur fallegur, fengum okkur snarl á fyrstu vegasjoppunni sem eg hef séð, sæmileg samloka.
Svo fórum við á útsýnisstað þar sem sá yfir Vinales, þar lentum við svo.
Gistiaðstiaðstaðan sýnist frábær, ég verð Ã- sér húsi, en við sameiginlega verönd, fáum að borða þar, kjúklingurinn frábær.
PÃ-nulÃ-tið hvÃ-tvÃ-n, slæmur Ã- hægri hliðinni. skrapp fram á verönd, svaf eins og ungbarn til sjö.
17. jan.
Byrjuðum Mirianes. Löbbuðum um, hittum tóbaksræktenda, hann fór heim af akrinum með okkur, vafði handa okkur vindla, bauð upp á kaffi, ekkert rafmagn, sonurinn ætlar að taka við, útikamrar, miklir þurrkar, áður gengum við upp á hæðir nutum útsýnisins. Svo svolÃ-tið labb Ã- Vinales, versluðum mynjagripi. Ãtidans, Austurrikisfólk á gististaðnum, romm,
18. jan.
Ãað var byrjað á þvÃ- að skipta um gististað, þar sem við ákváðum að vera eina nótt enn Ã- Vilianes, staðurinn sem við fórum á er enn skemmtilegri, allt nýmálað og flott, verönd upp á þaki.
Svo fórum við Ã- "höfuðborg" dalsins, gengum aðeins um, hittum gæt sem talaði aðeins við Jóhannes okkar, úr varð að við fórum á tóbaksræktunar stöð, 10% Ã- eigu einkaaðila, þar fengum við góða kynningu, merkilegt hvernig tóbak er skorið af plöntunni eftir þvÃ- hvaða gæðum er sóst eftir, mikil handavinna.
Fórum svo heim, Jón slappur Ã- maganum, ég fór upp á þak og fylgdist smá með mannlÃ-finu.
19. Jan.
7:30
Frá Viniales gegnum Havana, hádegisverður rétt við Playa Larga, krókudÃ-ll og dökkt kjöt mjög gott. Skoðuðum strÃ-ðsminjasafnið, ekkert spes, pÃ-nilÃ-till fugl Zunzun, enu sinni þegar við ætluðum að kaupa bensÃ-n var stöðin tóm, annað skiptið Ã- ferðinnin olli næstum vandræðum, svo langt er á milli stöðva.
Gistum Cienfuegos
Svona sæmilegt.
20. jan.
à dag var byrjað á þvÃ- að skoða "búgarð" nokkurskonar samyrkju bú, fullt af hænum, svÃ-num og kúm.
Ofboðslega draslaralegt, tankar, skÃ-tur og drasl út um allt, þau fá ekki það land sem þau vilja til að geta framleitt meir og lÃ-kt og stundum heima, auranir koma allt of seint.
Fórum heim um miðjan dag.
Reyndum að komast á netið gekk ekki, hvergi svoleiðis þjónusta.
Afmæliskvöldverður um kvöldið á glæsistað, kjötið að vÃ-su ekkert spes en þjónustan og þh. frábært.
21. jan
Gengum um Cienfuegos skiptum aurunum, svakalega heitt, ókum hinum megin flóans hittum fiskimanninn.
Reyndum að finna nettengingu.
22. Jan
Ãkum áleiðis til Trinidad á leiðinni komum við við á baðströnd, fengim okkur bjór, Jóhannes keypti jogurt handa mér, við komuna til Trinidad röltum við svolÃ-tið um, svakalega heitt, lögðum okkur um miðjann daginn æðislegur kvöldmatur. Sá besti hingað til.
23, jan
Röltum svolÃ-tið um borgina, upp Ã- varðturn, lélegt safn, sátum úti á veitingastað með lifandi tónlist, sem var það skásta við daginn.
"Netið" um kvöldið, 3 af 10 tölvum virkar.
Fegnum þvottinn, þvottavélin var biluð, svo þvotturinn virðist hafa verið skolaður, sama lyktin enn, það verður bara að hafa það, svaf með betra móti, en mikið stungin eftir nóttina, pirraður eftir gærdaginn, endalausir sölubásar með sama helv, draslið, auraplokk.
24. Jan
Við byrjuðum Ã¥ að fara niður að höfninni, við máttum ekkifaraonn fyrir girðinguna, rÃ-kið áalla bátana og til að koma Ã- veg fyrir flótta hafa þeir þetta svona.
Ãkum inn Ã- borgina, lögðum þar sem verið var að endurbyggja lÃ-tiðgistihús, hótel, mjög skemmtilegt og vandað tréverkið æðislegt.
Rölt, bjór Ã- loftkældu herbergi, þjónnræfillinn stóð Ã- hitanum fyrir utan á meðan, fann svolÃ-tið á mér þegar út Ã- hitann var komið.
Röltum meir, upp Ã- "brekkuna" lifandi tónlist, söngvarinn las veðurfregnor á meðan trommarinn litatist um eftir einhverju alvöru að gera.
Svo heim, snemma að sofa, flær Ã- rúminu, vaknaði 5 spjallaði við ÃsdÃ-si
Ãurftum ekkert að borga fyrir þvottinn, að sjálfsögðu ekki.
25. Jan
Trinidat yfirgefin, Bayomo er planið, þaðan er Jóhannes bÃ-lstjórinn okkar upprunnin.
8og hálf klukkustund, misjafnir vegir lÃ-til stopp, engvir vindlar fáanlegir??? Svakalegir sykurakrar, ótrulega stórir á einum var verið að þreskja korn, komum til Byomo Ã- rökkri og hittum pabba Jóhannesar, skruppum aðeins niður Ã- bæ Ã- hvÃ-tvÃ-ns og vindlaleit
26. Jan
Heimsóttum æskustöðver Jóhannesar, langt út sveit, mamma hans kom með okkur.
Ãað eru 2 mánuðir sÃ-ðan þar kom rafmagn, höfðinlegar móttökur, matur, kaffi, vindill og hvað eina, bláfátækt fólk.
Eldri hjón ásamt syni og tengdadóttir og tvö lÃ-til börn, 30 kýr 8 mjólkandi Ã- þurrkatÃ-ðinni 2-3 lÃ-tra á dag, mjólkaðar einu sinni á dag, svÃ-n nokkrar kindur ullarlausar, endur og hænur. Ãarna hefur ekki ringt Ã- 4 mánuði, þau spenntu tvo uxa fyrir plóg til að sýna okkur handbrögðin.
Næst var það marmarasmiðja, öll verkfæri heimasmÃ-ðuð eða uppgerð úr gömlu drasli, þar voru heilu björgin sneydd niður, allskonar bogar og form sýndu okkur ma, myndir af innréttingum Ã- kirkju, alveg stórkostlegt að sjá, ég er enn að undra mig á hvernig þeir fara að þvÃ- að gera afrúning sennilega allt að tveim metrum á lengd nákvæmlega réttan alla leið (kÃ-kti eftir endilöngum steininum)
27. Jan
Nú var ekið yfir fjallendið til Baracua
Ma var stoppað á vegasjoppu og beðið lengi eftir kjúkling, sem var eftir allt mjög góður, á fjallinu voru svona útsýnisstaðir, þar var mikið af fà tæku fólki og Jóhannes var tregur til að stoppa, kallinn hafði aldrei farið þetta áður og drulluhræddur, en allt fór vel.
28. Jan.
Jóhannes talaði kvöldið áður við gistikonunna og spurði hvað væri hægt að gera.
Um morguninn lögðum við af stað Ã- Caco skoðunarferð, fyrst inn Ã- "frumskóginn" gætinn var fullur af fróðleik um hinar ýmsu plöntur, fórum heim á tvo bæi, seinni þar var okkur boðið inn og fræddir um ýmislegt varðandi framleiðsluna, fengum súkkulaði og hnausþykkt heitt caco, keypti mynjagripi og súkkulaði.
SÃ-ðan var farið Ã- bátsferð, upp eftir á, plöntur og dýralÃ-f skoðað, svo Baracua, röltum um Ã- borginni, hestvagnsferð, mynjagripir miklu ódýrari þar. Ãg borðaði góðann fisk þar, planið er steik um kvöldið.
Illa bitinn af skordýrum, sèrstaklega á hægri fótlegg.
29. Jan.
Lagt af stað vestureftir norðurströndinni, svakalegur vegur èg hef aldrei nokkurn tmann séð eons slitið malbik.
Malarvegur, þar sem hann var miklu skárri, stoppuðum ekki oft, tvisvar kannski þrisvar á ströndinni mjög fallegt, ma var stoppað við "hauskúpu" skelja stað. Jú fékk mér eitthvað sem leit út eins og Pizza á bensÃ-nstöð, það ereins og Jóhannes vilji helst stoppa á svoleiðis stöðum.
Holdin, húsráðandi kom á móti okkur á skellinöðru, góður kvöldverður, ekki gefið það, þar var SvÃ-i með dökkri konu, vingjarnlegireldri kananda hjón og þessi náungi sem kom á móti okkur sem reyndist vera sonur húsráðanda, Ã-gul hress allt kvöldið. Kanada hjónin spjölluðu svolitið við okkur.
Náunginn mynnti svolÃ-tið á Hemma Gunn, yfirborðskenndur
30. jan
Ãg fékk skýringu á af hverju Jóhannes vill helst stoppa Ä bensÃ-nstöðvum, hitt er oftast fyrir innfædda óþveri.
Holguin til Saint Clara à leiðinn, ótrúlegur leki á bensÃ-nstöð þar sem vi borðuðum hræðilegan kjúkling.
Vegur þrjár akreinar Ã- hvora átt, svakalega breiðar, svo virtist sem vilhaldi hefði verið hætt á þremur, uppgrónar, sÃ-ðan hættu þær alveg, bara brýrnar eftir.
Snarvitlaus kvÃ-ga æddi upp á veg ekki ósvipað bÃ-lstjóranum daginn áður sem fraus á milli vörubÃ-la.
Einkennilegur blettur Ã¥ hendi Jóns, rönd sem leiddi upp eftir hendinni Jóhannes og konan (húsrÄðandi) hjÄlpuðu okkur á "sjúkrahús" èg hef aldrei séð annað eins, þvÃ-lÃ-kur sóðaskapur drasl og óþveri, meir að segja klukkunar höfðu stoppað á sitthvorum tÃ-manum, aspirÃ-n, pensilÃ-n og það sem Jóhannes fékk mest út úr Jón má ekkert drekka, morgunin eftir raðlagði ég honum að tvöfalda skammtinn, 4 töflur Ã- stað tveggja á Ätta tima fresti.
31. Jan.
Jón skárri, með köldum bökstrum og tvöföldum pensilinkúr.
Santa Clara til Havana,
Við sáum yfirgefna rússneska skóla á leiðinni, Jóhannes eitthvað tregur til að skoða rússneskar minjar, það olli mÄr vonbrigðum með ferðina, einsetti mér að mynnast daglega á það við hann að það væri eimm megin tilgangur ferðarinnar hjá mér.Við skólana voru appelsÃ-nutré, þegar þeir voru starfræktir voru nemendur sóttir á mà nudegi heim um helgar, hluti af skólastarfinu var vinna, svo fyrir nokkrum árum voru fengnir Ã-sraelskir ráðgjafar, stuttu eftir það fóru trén að deyja Cia kennt um. Heimsóttum vinafólk og skyldmenni Jóhannesar, fengum Ã-sklumpa handa Jóni, þetta var svolÃ-tið löng keyrsla.
1. Februar.
Slökun Ã- dag, skruppum út að labba, keyptum ávaxtasafa, inn á glæsihótel lágum á netinu Ã- tvo tÃ-ma, svo örlÃ-tið labb, inn Ã- Ã-búð, biðum eftir Jóhannesi.
Fórum Ã- eldgamalli amerÃ-skri bÃ-ldruslu með dÃ-selkvörn og margbrotinni gÃ-rskiptingu, boðrðuðum á spænskum veitingastað, drusluleg innkoma en maturinn ágætur, konan hans flott, og dóttirin æðisleg.
Fórum heim Ã- bÃ-lnum sem við höfum verið Ã- sl, vikur en annar bÃ-lstjóri.
National Naval Aviation Museum
During the Cold War anti-aircraft defenses became increasingly sophisticated, their radars tracking attacking aircraft and guiding both antiaircraft artillery and surface-to-air missiles. To counter this emerging threat, the Navy and Marine Corps adapted aircraft for the electronic countermeasures (ECM) mission, notably the AD Skyraider and F3D Skyknight, a “Q” attached to their designations noting the ECM role (i.e AD-5Q).
In 1960, as part of the development of the new A2F (later A-6) Intruder all-weather attack aircraft, Grumman engineers began evaluating an ECM version of the airplane. The result was the EA-6A Intruder, which entered service in Marine Corps squadrons in December 1965, coinciding with the intensification of the air war over North Vietnam during Operation Rolling Thunder. Concurrently, Grumman developed a Tactical Jamming System and defined the requirements for the airplane to serve as a platform for it. The result was the EA-6B Prowler, which built upon the success of the EA-6A, but differed in some respects including size to incorporate a four-man crew consisting of one pilot and three electronic counter-measures officers (ECMO). Over the course of its service life, the Prowler underwent modifications to accommodate improved equipment that enhanced its warfighting capabilities. This included provisions for launching High-speed Anti-radiation Missiles (HARM).
Three A-6As served as development aircraft for the EA-6B. The first Prowlers arrived at VAQ-129 at NAS Whidbey Island, WA, in December 1971, and the initial fleet squadrons equipped with the new airplane flew combat missions over North Vietnam as part of Operations Linebacker I and II. This began a lengthy service that lasted over four decades with the Prowler developing into the foremost electronic attack platform in the U.S. military arsenal, supporting combat missions in Grenada, Lebanon, Libya, Iraq, Bosnia, and Afghanistan and other crises around the world. A summary of air operations in Operation Desert Storm in 1991 captured the importance of the EA-6B. “Critical to the success of all aviation missions was the role of electronic countermeasures “jamming” or “defense suppression” aircraft. Navy EA-6B Prowlers determined threat location then jammed and destroyed enemy radars. Navy defense suppression aircraft supported all U.S. and coalition forces— in fact, availability of the EA-6Bs was a go/no-go criterion for many strike missions. If Navy defense suppression wasn’t available, the missions didn’t fly.”
The museum’s EA-6B (Bureau Number 156481) was the first aircraft constructed from the beginning as a Prowler and not modified from an A-6A. Accepted by the Navy on New Year’s Eve in 1969, it flew as a weapons test platform before assignment to VAQ-129, the EA-6B fleet replacement squadron. It served at sea with VAQ-130, VAQ-140 VAQ-137, their collective service including an around-the-world cruise, deployments to the Mediterranean Sea and the Arabian Gulf, and operations in Somalia and Bosnia. The airplane’s final assignment was as a test platform with VX-23. Bureau Number 156481 arrived at the museum on June 30, 2010. During its four decades of service, it logged over 6,000 flight hours and made 924 arrested landings.
Specifications
Manufacturer: Grumman Aerospace Corporation
Dimensions: Length: 59 ft., 10 in.; Height: 16 ft., 3 in.; Wingspan: 53 ft.
Weights: Empty: 32,162 lb.; Gross: 65,000 lb.
Power Plant: Two 11,200 lb. static thrust Pratt & Whitney J52-P-408 turbojets
Performance: Maximum Speed: 610 M.P.H. at sea level; Service ceiling: 38,000 ft.; Range: 2,400 miles
Armament: Provision for AGM-88 HARM
Crew: One pilot and three electronic counter-measures officers